Utwory Rubaszne - Mikołaj Rej

[madohora]

Znalazłam u siebie książeczki z serii "Osobliwości", może sobie przybliżymy
niezbyt przyzwoitą poezję Zarówno Mikołaja Reja jak i Jana Kochanowskiego -
oni również bawili się słowem na różne sposoby

Krawiec z panem obadwa radzi dopijali
Panu ciasny na brzuchu kolet udziałali
Posłał ji pan do krawca, kazał rozszyrzać
Krawiec ni tknął, rano szedł przymierzać
Pan rzekł- "Teraz prawie wczas" a krawiec powiedział
-"Aniciem go igłą tknął, alem ja to wiedział
Kiedy się opijecie, zawżdy ciasny bedzie
A kiedy srać pójdziecie zawżdy go przybędzie

[madohora]

Rurka stała co owo wróble z niej strzelali
Potym czymsi pachnącym z spodku ją zmazali
A iż ją też więc szepcą więc ją jeden porwał
A drugiemu śmiejąc się przez stół coś szeptać chciał
A ten nosa umyka a łbem wierci wszędy
- Pfu, bodaj cię zabito coś ci śmierdzi z gęby
A on wąsa pomaca aż perfuma ona
Która była niedawno wypadła z ogona

[madohora]

Rurka stała co owo wróble z niej strzelali
Potym czymsi pachnącym z spodku ją zmazali
A iż ją też więc szepcą więc ją jeden porwał
A drugiemu śmiejąc się przez stół coś szeptać chciał
A ten nosa umyka a łbem wierci wszędy
- Pfu, bodaj cię zabito coś ci śmierdzi z gęby
A on wąsa pomaca aż perfuma ona
Która była niedawno wypadła z ogona

[madohora]

*

[madohora]

Jak z sląskiego kawału o Emmie

Ujrzał jeden a dziewka pierze sobie chusty
Uwiązła jej koszula w silny, ogon tłusty
Rzekł jej: - Łakomy tył masz, otoć zje koszulę
Ale chcesz lu dać jej w łeb, dam ja tobie kulę"
Powiedziała: - "Nic panie, utrzeć sie to chciała
Iżeś ją miał całować tak się nadziewała"
on plunąwszy skoczył precz, śmiechu dosyć było
Bo też na tę kwestyję tak się rzec godziło.

[madohora]

- Ecik? A czymu ty mosz takie podbite ślypie?
- A bo żech stoł za Emmom w kościele i żech widzioł, że i kiecka do dupy wlazła.
To żech i jom zaczął wyciągać. I łona mie tak ździeliła
- A to drugie?
- Ja, bo jo już wiedzioł, że Emma tego niy lubi

[madohora]

Dziewka prała na lodu, więc czerwone nogi
Ujrzał jeden rzekł jej: - "Tu ogień w rzyci srogi"
Powiedziała: - "Jest panie! Małpa by sie wściekła"
On jej prosił co by mu kiełbaskę upiekła.
Rzekła: - "Mnieć panie, trudno, ale już tam w kuchni
Najdziesz ogień gotowy, jeno mocno dmuchni"
Dobrze tak na zuchwalca a co mu do tego
Iż miał być szacunkarzem ogona cudzego

[madohora]

Panu jednemu rzekła: -"Rada bych widziała"
Abych cie tyż wżdy kiedy w swoim domu miała"
Rzekł" _ "Iż mi teraz trudno, lecz do domu nazad
Jadąc do was, gospodze zstapiłbych bardzo rad."
Pani się obaczywszy:- Mijaj dobry panie,
Bowiem wam bardzo z drogi jechać na zad na mnie
Udajcie się do siebie tamtędy wam prosto
Bo kędy się bierzecie tam bardzo zarosło"

[madohora]

Żona chłopska do domu innego wpuściła
A gdy przyszedł mąż z pola k niemu wyskoczyła
Prze Bóg skryj się bo cię tu ceklarze szukali
Wleź na sernik aby cię doma nie zastali
A szedłszy w dom, więc z onym swar wnet uczyniła
Rzekomo jako ceklarza z domu go pędziła
Mąż słysząc na serniku nie śmiał się ni ruszyć
I obiecał do roku ten dzień zawżdy suszyć.

[cirano]

Rej. Jedna z lepij otwartych głow tamtych czasow.
Pono wanielik w katolickij Polsce

[madohora]

Gdyby Mikołaj Rej urodził się na Śląsku

Przeróbki moje

O krawcu i ponie

Krawiec z ponym abcug szyli
Po pijaku, go spieszyli
Pon godo jo zrobia się sjeste
A ty mi tyn ancug poprow jeszcze
A krawiec, to był kawał lynia
Machnoł rynkom, nic niy byda zmieniać!
Pon patrzy, no to jo ci winszuje
Bo mi tyn abcug gynał pasuje
Krawiec godo, nic się niy stało
Jo nic niy robił bo mi się niy chciało
No i w tym tonie godo mu dali
Ja teraz pasuję, boście się wysrali!

[madohora]

Rurka mieli co do dziambli z ni szczylali
Coś ich pizło i jom cało umazali
Chcieli się przez ta rurka pogodać na ucho
A tu z ni jakiś pieroński smrod bucho
Cholera coś tu śmierdzi i tak jakoś równo
A mie się zdo, że to byde gówno!

[madohora]

Baba nad rzekom szmaty prała
A rzyć tako dość szyroko miała
Godo facet a dobrze płowej
Bo ci kiecka wlezie miyndzy półdupek
Jak na chwila zostanymy sami
To ci jom wyciągna moimi palcami
A baba na to:
Wiedziałach, że tu przydziesz
Toch się wytarła bo mie całować bydziesz
Tak się rozprawiła z tym draniym
No i dali zajyła się praniym

[madohora]

Baba chopa zdradziła

Baba chopa z innym zdradziła
A jak przyszed do dom to larmo zrobiła
Schowej się w chlywie, ty huncwocie
Bo byli tu i godali że cie niy było w robocie
Pedzieli żeś gruba na straty naraził
I taki wyższy urzyndnik tu łaził
A siedź tam cicho niy wytykaj nosa
To ci może jakieś piwo przyniesa
Chop siedzi niy śmiy nawet dychać
A tu zaś jakieś nowe larmo słychać
Chop siedzi w tym chlywie jak trusia
A łona w wyprowadziła tego karlusa
Z chałpy wygnała swojego gacha
A chop się dugo musioł strachać
Bo tak się richtig wtedy złożyło
Że tego chopa w robocie niy było

[madohora2]

Baba była zuchwała jednego sprawili
Iż u niej na kokoszy ćwika ułapili
Ten tam pobiegł po cichu by się z babą zbracić
I poprosił ją o ćwika chcąc go jej zapłacić
Baba nań rz-ć wypięła - oto tam masz ćwika
Możesz kaczek nagonić jeno miej konika
A ten poszedł splunąwszy było go wstyd tego
Miasto ćwika pucharza ujrzał kudłatego

[madohora2]

[madohora]

[madohora]

Oj świntuszyli nasi przodkowie
Tyle tylko tu powiem

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Już nasi przodkowie
Świntuszyli sobie

[madohora]

A Rey z tego też zasłynął
Że drwił z dość poważną miną

[madohora]

I już nasi poeci
Co myśleli? Teraz wiecie...

[madohora]

[madohora]

Rurka stała co owo wróble z niej strzelali
Potym czymsi pachnącym z spodku ją zmazali
A iż ją też więc szepcą więc ją jeden porwał
A drugiemu śmiejąc się przez stół coś szeptać chciał
A ten nosa umyka a łbem wierci wszędy
- Pfu, bodaj cię zabito coś ci śmierdzi z gęby
A on wąsa pomaca aż perfuma ona
Która była niedawno wypadła z ogona

[madohora]

Rurka stała co owo wróble z niej strzelali
Potym czymsi pachnącym z spodku ją zmazali
A iż ją też więc szepcą więc ją jeden porwał
A drugiemu śmiejąc się przez stół coś szeptać chciał
A ten nosa umyka a łbem wierci wszędy
- Pfu, bodaj cię zabito coś ci śmierdzi z gęby
A on wąsa pomaca aż perfuma ona
Która była niedawno wypadła z ogona

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Rurka stała co owo wróble z niej strzelali
Potym czymsi pachnącym z spodku ją zmazali
A iż ją też więc szepcą więc ją jeden porwał
A drugiemu śmiejąc się przez stół coś szeptać chciał
A ten nosa umyka a łbem wierci wszędy
- Pfu, bodaj cię zabito coś ci śmierdzi z gęby
A on wąsa pomaca aż perfuma ona
Która była niedawno wypadła z ogona

[madohora]