Duchy i dynie

[madohora]

W języku francuskim wyrażenie „avoir le melon” oznacza „mieć dużą głowę”. Prawdopodobnie odnosi się do nakrycia głowy, symbolu klasy społecznej.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jest powszechnie uprawiana ze względu na jadalne, słodkie i pachnące owoce. Nie wszystkie odmiany melonów są słodkie: na przykład melon serpentynowy to melon niesłodki, rozpowszechniony głównie w Azji od Turcji po Japonię, o wydłużonym kształcie i smaku podobnym do ogórka.

[madohora]

Pochodzenie nie jest znane, według niektórych autorów pochodzi z Azji , według innych w starożytnej Persji, prawdopodobnie ma pochodzenie afrykańskie, gdzie ostatnio donoszono o dzikich melonach.

[madohora]

W czasach Cesarstwa Rzymskiego melon szybko się rozpowszechnił (ale był używany jako warzywo, podawany do sałatek ) do tego stopnia, że ​​za czasów cesarza Dioklecjana wydano specjalny edykt nakładający podatek na okazy melona, ​​których masa przekraczała 200 gramów.

[madohora]

Melon był w starożytności uważany za symbol płodności , być może ze względu na dużą liczbę nasion, a także kojarzony z pojęciem głupoty i niezdarności (głupca nazywano mellone , a głupca mellonaggino ). Według Angelo De Gubernatisa przyczynę tego skojarzenia należy upatrywać w niezwykłej płodności tych owoców, w ich niekontrolowanej zdolności produkcyjnej, sprzecznej z rozumem inteligencji.

[madohora]

[madohora]

melon jako warzywo (zebrane przed dojrzewaniem):
melony z grupy flexuosus , serpentynowe lub torterelli (znane również jako „arbuzy z indyka” ), koloru zielonego z podłużnymi, owłosionymi bruzdami; stosuje się je na surowo, samodzielnie lub w mieszanych sałatkach, podobnie jak ogórek;
grupa momordica , gorzki melon, stosowany głównie jako roślina lecznicza, ponieważ jest bogaty w witaminy A , C i E

[madohora]

Niektórzy autorzy zaliczają do tej nieformalnej grupy argentyńską rasę Zapallito do spożycia niedojrzałych osobników, które mogą mieć „koronę”, ale które rolnik wybiera negatywnie (nie ma wartości handlowej) i pomimo prób nie udało się ich wykorzenić , owoce z koroną, które nie są sprzedawane jako cukinia, można pozostawić do dojrzewania i sprzedać jako dojrzałe cukinie pod nazwą „cukinia grzybowa” lub także „turbante”. W tym tekście grupa Zapallito przedstawia te spożywane jako warzywa sezonowe. Niektórzy autorzy zaliczają do tej nieformalnej grupy odmianę amerykańską „Buttercup” (np. Robinson i Decker-Walters 1997). Dynie te są spożywane w stanie dojrzałym, ale ich „guzik” lekko wystający, nie sprawiając wrażenia jak turban, jak w nieformalnym opisie (inni autorzy). wymień „Jaskier” w kabocha, którego jest rodzicem).

[madohora]

Cucurbita pepo Spaghetti Group , pierwszą odmianą było „Vegetable Spaghetti”, najwyraźniej pochodzące z Mandżurii i wprowadzone do Stanów Zjednoczonych w 1936 roku, stosowane jako zamiennik makaronu: gotowane w całości i ze skórką, następnie przecinane na pół i powstający miąższ strzępy. Wspomniano także o późniejszej odmianie 'Orangetti', pomarańczowej, o wyższej zawartości karotenoidów i półkrzewiastej pokroju. Dynia może należeć do tej grupy odmian ze względu na zastosowanie jako spaghetti, ale także do innej grupy ze względu na swój kształt i kolor (nie zabrania tego Międzynarodowy Kodeks Roślin Uprawnych), dwie wymienione zostały sklasyfikowane w grupie warzyw Marrow de Paris (1986) Robinsona i Deckera-Waltersa (1997), którego formalny (niezmienny) opis brzmi: „Owoc cylindryczny, krótki i maczugowaty, cieńszy po stronie szypułki i stopniowo rozszerzający się w średnica w kierunku dalszego końca”.

[madohora]

Cukinia . Cucurbita pepo Grupa Cucurbita (synonim Cukinia), opracowana we Włoszech w ciągu ostatnich setek lat, najbardziej rozpoznawalna na świecie. Morfologia pozwala ją rozpoznać, ale to smak sprawia, że ​​jest charakterystyczna i ze względu na swój dobry smak jest używana jako roślina rodzicielska dla innych odmian, dlatego też inne grupy podobnych odmian są dziś zwykle hybrydami z cukinią (zwłaszcza „długa cukinia”, taka jak szpik warzywny i cocozelle). Formalny (nieruchomy) opis grupy odmian cukinii C. pepo : „Długie, cylindryczne owoce, które nie są przybite (nie maczugowate) ani lekko przybite, długość jest w przybliżeniu lub przekracza szerokość o 3,5”.

[madohora]

[madohora]

Autorzy wymieniają tutaj „niezwykłe” „podgrupa „Spaghetti warzywne”, które jest spożywane w postaci niedojrzałej, w formie spaghetti, którego ogrodnicy nie wybierają ze względu na kształt owocu, ponieważ są one wybierane do tego celu. Owoce tej grupy są spożywane na wszystkich etapach dojrzewania. Niektóre małe odmiany owocowe (typ „mini szpik warzywny”) przybyły do ​​Argentyny pod włoską nazwą „cukinia” lub „zuquini” (po włosku „zapallito”) co może wprowadzać w błąd. Synonimy naukowe: Cucurbita pepo var.fastigata

[madohora]

Cucurbita pepo Escalopado Group (czasami tłumaczone jako Scallop, Scallop group , synonim Patty pan (angielski), Patisson (francuski)), SE, pochodzenie ze Stanów Zjednoczonych, grupa prekolumbijska. Formalny (nieruchomy) opis brzmi: „Owoce spłaszczone, prawie w kształcie dysku, z ząbkowanymi krawędziami (z małymi falami) w pobliżu równika lub na równiku” ​. Dojrzały jest twardy i niejadalny, niedojrzały jest jędrny i przyjemny w smaku. „White Bush Scallop” jest wymieniany jako podobny do prekolumbijskiego, ale zamiast przewodnika ma pień lub krzaczek. „Czapka dyniowa” w Hiszpanii, bo według nich wygląda jak spłaszczony kapelusz, choć tam jest to ciekawostka. Synonimy naukowe: Cucurbita pepo var. clypeata , Cucurbita pepo var. patisonina ,​Cucurbita pepo convar. patisonina , Cucurbita pepo convar. patissonin .

[madohora]

Cucurbita pepo „Letnia dynia” , również w warzywniakach w Stanach Zjednoczonych okrągła cukinia („okrągła cukinia”), okrągłe owoce zbiera się w stanie niedojrzałym w celu spożycia jako warzywo sezonowe (podobne, ale innego gatunku niż Cucurbita maxima var. zapallito ) . Taksonomiści (np. Paris 1989, Robinson i Decker-Walters 1997) mogą umieścić ją w grupie odmian Cucurbita pepo Pumpkin Group („Pumpkin Group”), której formalny (nieruchomy) opis brzmi: „ Cucurbita pepo kulisty do owalnego, pomarańczowego”, chociaż te odmiany są wybierane do spożycia w stanie niedojrzałym i nie ma selekcji ze względu na dojrzały kolor skórki. Wyhodowana we Włoszech i Francji, przykładowe odmiany: 'Tondo di Nizza' czy francusko 'Ronde de Nice', 'Tondo Chiaro di Toscana', 'Tondo Scuro di Piacenza', 'Gourmet Globe' jako jedyna dotarła do USA, „Tondo di Piacenza” to ten na zdjęciu. Opisany obok typ Gema to także „cukinia okrągła” tego samego gatunku, którą również można zaliczyć do grupy dyni (np. według Paris 1989 ). Obecność twardej skorupy, szorstkość lub gruby miąższ uważa się za rzadkość w tej grupie (Paris 1989).

[madohora]

[madohora]

Dynia ołowiana Cucurbita maxima , „nazwa handlowa” z Argentyny. Nazwa handlowa dużych ołowiowoszarych „dyni criollo” i nazwa handlowa nasion, bez rzeczywistych odmian, wydaje się być lokalną populacją „dużych do przechowywania” dyń C. maxima , najczęściej spotykanych z niezbyt twardą skorupką. i miąższ pomarańczowy. Dynia kędzierzawa , „nazwa handlowa” z Argentyny, pochodzi prawdopodobnie z tych samych ras lokalnych co wiodąca, ale z kręconą skorupą (z brodawkami), a cecha jest dziedziczona w sposób dominujący (wszystkie owoce następnego pokolenia będą miały brodawkowata skorupa). Jest to prawdopodobnie najbardziej reprezentatywna grupa tego, co Argentyńczycy nazywają „zapallo criollo”.

[madohora]

Cucurbita pepo zapallo de serrucho lub czarna dynia , „criollo squash” z Urugwaju to roślina uprawna, która była najczęściej spożywana w Urugwaju do 1990 r W Argentynie nazywają go „squashem angolskim”, podobnie jak poprzedni. Została zastąpiona odmianą typu kabocha lub kabutiá.

[madohora]

Cucurbita maxima squash macre, Peru . Jest to lokalna populacja C. maxima , której owoce osiągają wagę do 80 kg. Jest to zdecydowanie najczęściej uprawiana dyniowata w Peru.uprawia się wyłącznie dynię z gatunku C. maxima , która wzdłuż chłodnego wybrzeża sięga na północ. Ten cenny handlowo jest jasnozielony i możliwie duży.

[madohora]

[madohora]

Czarna dynia loche . „Kabaczkę krzywą” o gładkiej, ciemnozielonej skorupie na środkowym wybrzeżu Peru odkrył Diaz w 1957 roku. Cucurbita maxima triloba, landrace Hoyo Zapallo Hoyo, uprawiana wyłącznie w Chile. Cucurbita maxima odm. triloba (Millán 1947).

[madohora]

C. moschata auyama Candelaria . Ahuyama znana jako Candelaria wyróżnia się w dolinie Cauca w Kolumbii tym, że owoc może ważyć do 50 kg, ma intensywny pomarańczowy kolor, duże nasiona i cienki miąższ.

[madohora]

Cucurbita moschata UNAPAL Dorado dynia , jedna z odmian niedawno wyhodowanych w kraju, charakteryzująca się dobrą jakością i plonem.

[madohora]

Cucurbita moschata „Calabaza de Castilla” lub „Xnuk kuum” , także w Jukatanie: „Nujuch kuum” („duża dynia”), „pepita mena”, „niezdarna dynia”. Uprawiana przynajmniej w Jukatanie. Nie jest najsmaczniejsza, tylko ta, która daje dobry plon, zarówno miąższu, jak i nasion, które można wykorzystać w znacznej liczbie przetworów, i ta, która wymaga najmniej pielęgnacji: jest opłacalna i wszechstronna, a także najczęściej uprawiana na Jukatanie (prawdopodobnie w całym Meksyku). Spożywa się go głównie w postaci dojrzałej. W Meksyku, gdzie dynie są bardziej cenione ze względu na nasiona, miąższ czasami pozostaje jako nadwyżka służąca jako pasza dla zwierząt gospodarskich. Długi cykl (dojrzewanie trwa około 6 miesięcy). Z badania wynika, że ​​właśnie z tej dyni wydobywa się najlepsze nasiona do przygotowania regionalnych potraw zwanych pipián (a nawet w badanym mieście nazywa się ją także inną uprawą innego gatunku „pipián”). Również najczęściej robi się cukierki dyniowe (calabaza en tacha), typowe dla ołtarza zmarłych

[madohora]

Cucurbita pepo „dynia deszczowa” i „dynia cajete” w Mixteca Alta w Meksyku, a zwłaszcza w San Andres Lagunas. Są to dwie odmiany, które sadzi się naprzemiennie w ciągu roku, „dynia przeciwdeszczowa” uprawiana jest na glebach skalistych w porze deszczowej (kwiecień-maj do października-listopad), a „dynia cajete” uprawiana jest w niskich i wilgotne tereny zwane „cajete”, o których mówi się, że niegdyś były lagunami, od lutego do marca do sierpnia do września.

[madohora]

[madohora]

Galeria „dojrzałych, uprawianych dyni jadalnych, a nie mezofitycznych Cucurbita ”, czyli których smak jest łatwo odróżnialny od „dyni” i dlatego mają różne zastosowania kulinarne.

[madohora]

Sicana odorifera Ameryka Południowa
Niedojrzałe: są spożywane jak melon.
Dojrzałe: spożywane na słodko.
Używa się ich także jako aromatów domowych.

[madohora]

[madohora]

Rośliny peponidowe ( owoce dyniowatych ), z których można spożywać niedojrzałe owoce, dojrzałe lub nie, dynie, do spożycia mogą wymagać obrania lub wyekstrahowania nasion lub wymagają zabiegu mającego na celu usunięcie goryczy, a następnie ugotowania. Oznacza to, że pod względem kulinarnym można je stosować zamiennie z niedojrzałą Cucurbitą .

[madohora]

Lagenaria siceraria 'Yūgao' nazwa nadana odmianie gatunku spożywanego w niedojrzałej Japonii, która powszechnie sprzedawana jest w postaci kampyo lub kanpyō (pokrojonej w paski i suszonej jak na zdjęciu) w wersji Special do przygotowania makizushi ( rolowane sushi ). Odmiana ta dostępna jest w sklepach nasiennych jako L. siceraria 'Kampyo' lub L. siceraria 'Yûgao'.

[madohora]

Włókniste korzenie mogą sięgać w głąb ziemi nawet poza nią150cm ; łodyga bogata w włosy , rozgałęziona cirri ; liście są naprzemienne, przeciwne do pierzastych, klapowane i strunowe u nasady, o długości ponad dziesięciu centymetrów i długości ogonka.

[madohora]

Owoc melona jest obszerny, owalny lub zaokrąglony, a na skórce widoczne są „przekrojone” podziały .

[madohora]

Miąższ ma kolor od białego do pomarańczowego , a po osiągnięciu dojrzałości jest soczysty i bardzo pachnący.
Centralna, włóknista jama zawiera wiele nasion .

[madohora]

Globalna produkcja melonów wynosi około 26,7 miliona ton ( FAO 2003 ).
Głównymi krajami produkującymi są Chiny (które same wytwarzają 51,4% światowej produkcji), Turcja , USA , Hiszpania , Maroko , Rumunia , Iran , Izrael , Egipt i Indie .
Średni plon wynosi 211 kwintali/ha, ale osiąga 333 kwintali/ha w Holandii i 346 kwintali/ha w Zjednoczonych Emiratach Arabskich .
W Europie poza Hiszpanią (milion ton) znajdują się Włochy (580 000 t ) i Francją (300 000 ton )

[madohora]

We Włoszech uprawia się kilka odmian .
Do melona z siatką
🍈Talent
🍈Otoczak
🍈Wystawa
🍈Marzenie

[madohora]

Na zimowe melony
Gigant z Neapolu, zielona skórka i biały miąższ
Melon Maltański, zielony miąższ
Morettino, zielona skórka i miąższ
Viadana, żółta skórka i miąższ pomarańczowy

[madohora]

Owoce można spożywać na surowo zarówno jako przystawkę, jak i deser . Można je także gotować na kompoty i dżemy.
Dobry melon musi być pachnący, wydzielać typowy zapach sygnalizujący odpowiednią dojrzałość.
Temperatura przechowywania nie może nigdy spaść poniżej5°C .

[madohora]

Melone to także nazwa listy obywatelskiej w Trieście , która w latach siedemdziesiątych zdecydowanie sprzeciwiała się Traktatowi z Osimo . Lista obywatelska, zatytułowana „ Lista per Trieste ”, przyjęła melon i halabardę jako symbole Triestu. Na Colle di San Giusto znajduje się kolumna, na której od 1844 roku znajduje się melon zwieńczony halabardą. Jednak te symbole są starsze. Melon ma 13 segmentów, po jednym dla każdej Casady średniowiecznej szlachty Triestu. Halabarda według starożytnej tradycji spadła z nieba nad Triestem w dniu męczeństwa św. Sergiusza , współpatrona Triestu. Jako chrześcijanin zginął śmiercią męczeńską w Syrii i był oficerem armii rzymskiej.

[madohora]

Ogórek żółty (inne nazwy: melon żółty, melon cukrowy, dynia żółta, melon żółty, melon cukrowy, dynia żółta, melon, dynia, melon ananasowy; łac. Cucumis melo , starsze: Melo sativus, Cucumis dudaim ) to roślina z rodzaju Cucumis . W przeszłości często zaliczano go do odrębnego rodzaju melona (łac. Melo), dlatego też zamiast dzisiejszej nazwy pierwotnej, ogórek żółty był po słowacku nazywany przede wszystkim melonem żółtym (lub cukrowym).

[madohora]

[madohora]

Melon to gatunek Cucumis , z którego powstało wiele odmian uprawnych. Owocem jest pepo . Jego miąższ jest piżmowy lub pozbawiony aromatu, słodki lub delikatny, a skórka może być gładka ( np. melon cukrowy ), prążkowana ( np. melon kantalupa ), pomarszczona (np. melon casaba) lub błoniasta (np. melon pachnący)

[madohora]

Benincasa hispida typu „Fuzzy”, gatunek ten, „chińska dynia” lub „biała dynia”, jest spożywana przez całą chińską zimę w stanie dojrzałym, a także niedojrzałym jako warzywo sezonowe o kształcie podobnym do cukinii. Dokonano podziału na 16 grup odmian, ale główne rozróżnienie dotyczy upraw wybranych do spożycia dojrzałych owoców i upraw wybranych do spożycia niedojrzałych owoców zwanych „fuzzy”. Niektóre odmiany lokalne z Indii można wybrać do spożycia na oba sposoby. Można go kupić w sklepach z nasionami pod nazwami: B. hispida Chinese Fuzzy, B. hispida Fuzzy Squash, B. hispida Fuzzy Melon.

[madohora]

Trichosanthes cucumerina var. anguina (= anguina Trichosanthes ). Pnąca pnąca dyniowata, odmiana uprawna (var. anguina , zdjęcie), znana jest jako „snake tykwa” (preferowana nazwa w języku angielskim) i można ją przetłumaczyć na język hiszpański jako „calabaza anguina” lub „calabaza de culebra”. Chichinda w Indiach. Owoc jest mięsisty i niepękający, w miarę dojrzewania skórka zmienia kolor na pomarańczowy lub czerwony i skręca się, dlatego w trakcie rozwoju wisi na nim kamyk, jeśli pozwoli się mu dojrzeć, aby dojrzewał bez skręcania, dojrzały miąższ jest czerwony, ściągający i Można go spożywać zwłaszcza jako ekonomiczny substytut pomidorów w Afryce , podczas gdy w Azji (np. w północnych Indiach) preferuje się spożywanie niedojrzałych pomidorów jako warzywo sezonowe. Kilka innych mniejszych gatunków z rodzaju Trichosanthes zostało udomowionych w Azji i nie mają one wyglądu przypominającego węża.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Nazwę „tykwa” można pomylić z Lagenaria siceraria . Nazwy zwyczajowe w Meksyku według CONABIO: Jícaro, mimbre, cirián, tecomate, güiro, cuautecomate, dynia, boch, gua, guirototumo, guitoxiga, japt, leua, morro, palo de huacal, pog, poque, totumo, tzima, xagucta -guia, xica-gueta-nazas, zacual. Gatunek ma dzikie odmiany. Crescentia alata to bignoniaceae pochodząca z Meksyku, którą można spotkać dziko, ale głównie uprawianą, ostatecznie spotyka się hybrydy z Crescentia cujete , jej owoce są mniejsze i mają toksyczną miazgę, która ma zastosowania lecznicze, nasiona można spożywać jako warzywo lub mielone , Wysuszona muszla ma zastosowanie niespożywcze, drewno wykorzystuje się w stolarstwie i uprawia się jako drzewo dające cień. Ma tę samą nazwę co Crescentia cujete (np. „Tykwa”, Jícaro, (drzewo) morro), można ją odróżnić, nazywając ją „mieloną tykwa” lub „meksykańską dynią”.Nazwy zwyczajowe w Meksyku wg CONABIO: Ayal, Ayale (Son., Sin.); Cadili, Latacadili (l. cuicatleca, Gro.); Cirial (Mich., Gro.); Cirian, Guaje cirián, Urani Güiro (Mich.); Ciriani (l. Tarasca, Michigan); Gua (l. chinanteca, Ox.); Cuatecomate (Meksyk); Güiro (Sin., Gro.); Sam-mu; Guito-xiga (L. Zapotec, Oax.); Huaje cirial, Huaje cirián (gro.); Jayascate, Jícara, Jicarita, Morro (Oax.); Shammu (l. chontal, Oax.); Tecomate (syn.); Tuyachin (L. Mixteca, Oaks.); Tima (l. huasteca, SLP). Gatunek ma dzikie odmiany.

[madohora]

Tykwa L. siceraria , zwana „mate”, po wysuszeniu i opróżnieniu, służy do produkcji pojemników na mate , zwłaszcza w Urugwaju, Paragwaju, Argentynie i Brazylii. W Peru z tej odmiany robi się „ burilowane mate ” .

[madohora]

Cucurbita pepo typu „Dynia”, „Dynia Halloweenowa” lub „Halloweenowa dynia”. Patrz sekcja Zapallos i pipiany o alternatywnym zastosowaniu podstawowym

[madohora]

[madohora]

Dyniowata . Cały rodzaj charakteryzuje się owocami przypominającymi dynię. Wszystkie dzikie dyniowce sąamerykańskie, niewiele różnią się od niektórychozdobnych upraw dyniowatych i często mają takie zastosowanie. Mają wspólne cechy: owoce drobne, z twardą skorupą, która pozwala zachować je przez ponad rok, oraz gorzkie (toksyczne ze względu na obecność kaburbitacyn). Obejmują one kilka gatunków, a także kilka odmian w obrębie gatunków uprawnych, przy czym ten ostatni ma znaczenie gospodarcze, ponieważ może zapylać rośliny jadalne, nadając im gorzki smak. W Meksyku wiele z nich nazywa się „szalonymi dyniami” (ponieważ są małe i toksyczne). Poniżej znajdują się niektóre z nich, zobacz także tabelę dzikich zwierząt z Meksyku tuż pod tą.

[madohora]

Cucurbita argyrosperma subsp. sororia (= Cucurbita sororia ), dziki pipián (nazwa preferowana przez meksykańskiego CONABIO). hybryda ze wszystkim Cucurbita argyrosperma . W Meksyku i Ameryce Środkowej, gdzie występuje, zapyla uprawy C. argyrosperma (ayote, pipián, cushaw ), dlatego uważana jest za chwast. Zobacz w poniższej tabeli liczbę lokalnych nazw, pod którymi jest znany w Meksyku.

[madohora]

Meksyk jest krajem, w którym występuje największa różnorodność gatunków i populacji dzikich dyniowatych oraz innych „dyni” i nazw pokrewnych . W poniższej tabeli znajduje się zestawienie nazw (Lira i Caballero 2002, dodano nazwy wymienione przez Krajową Komisję ds. Wiedza i wykorzystanie różnorodności biologicznej, CONABIO

[madohora]

[madohora]

Kigelia to drzewo bignoniowe pochodzące z afrykańskich tropików i najwyraźniej mające tylko jeden gatunek, Kigelia Africana , a może dwa. Owoce twardnieją w miarę dojrzewania, a wnętrze jest włókniste; nie ma odmian udomowionych ani nie ma zastosowań gospodarczych. Może być spożywany przez słonie i małpy, a jego głównym rozsiewaczem jest nosorożec czarny, którego jest „ulubieńcem”. W internecie można ją spotkać pod nazwą „dynia bubi”, lepiej znana jest jako „drzewo kiełbaskowe”.

[madohora]

Afraegle , afrykański owoc cytrusowy z grupy „drzew Bael”. Afraegle paniculata sadzona czasami w domach, owoce o niejadalnym miąższu, zielone i bezwonne.
Aeglopsis , afrykański owoc cytrusowy z grupy „drzew Bael”.
Balsamocitrus , afrykański owoc cytrusowy z grupy „drzew Bael”.
Orzeł , populacje nieuprawne w Indiach, owoce mniejsze niż uprawne, gruba skorupa.

[madohora]

Jej pokrój jest rośliną wiodącą , rozwijającą się latem, zasychającą wraz z dojrzałymi owocami jesienią. Owoc, który po dojrzeniu ma biały wygląd ze względu na pokrywający go wosk, ma odporną skorupę, która pozwala na przechowywanie go do 1 roku i jest jednym z warzyw najczęściej spożywanych zimą w Chinach, który ma wyraźną sezonowość i niewielkie zaopatrzenie w żywność w okresie zimowym.

[madohora]

[madohora]

Dynia żołędziowa dobrze przechowuje się w środowisku o kontrolowanej temperaturze, takim jak piwnica korzeniowa, zachowując dobrą jakość przez co najmniej 3,5 miesiąca dzięki prostemu wstępnemu czyszczeniu znanemu jako płukanie i szczotkowanie gorącą wodą (HWRB).

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W botanice owocem cukinii jest pepo , jagoda (spuchnięty jajnik kwiatu cukinii ) z utwardzonym epikarpem. W kuchni jest traktowany jako warzywo, zwykle gotowany i spożywany jako dodatek lub danie wytrawne, choć czasami używany w słodszej kuchni.

[madohora]

Roślina ta ma trzy nazwy w języku angielskim, z których wszystkie oznaczają „mały szpik”: zucchini ( zapożyczenie z języka włoskiego ), zwykle używane w liczbie mnogiej, nawet gdy chodzi tylko o jedną cukinię , courgette (zapożyczenie z języka francuskiego) i baby marrow ( południowoafrykański angielski ). Zucchini i courgette to dublety , oba pochodzące od łacińskiego cucurbita , „dynia

[madohora]

Cukinia jest również używana w języku kanadyjskim, francuskim , duńskim , niemieckim i szwedzkim .

[madohora]

[madohora]

Szablon: Infobox o genomie Melony to rośliny jednopienne . Nie krzyżuje się z arbuzem , ogórkiem , dynią ani dynią , ale odmiany w obrębie tego gatunku często to robią

[madohora]

Oprócz tego, że są spożywane na świeżo, melony są czasami suszone . Inne odmiany są gotowane lub uprawiane dla nasion, które są przetwarzane w celu wytworzenia oleju melonowego. Jeszcze inne odmiany uprawia się wyłącznie ze względu na przyjemny zapach. Japoński likier Midori o smaku melona.

[madohora]

Melon cukrowy ( Cucumis melo ) to rodzaj melona uprawianego w wielu odmianach . Różni się od arbuza wielkością, kolorem i smakiem owocu, a także wyglądem rośliny. Jest to jednoroczne warzywo owocowe należące do tego samego rodzaju co ogórek

[madohora]

Wygląd owoców różni się w zależności od odmiany, skórka ma odcienie żółtego lub zielonego i może być całkowicie gładka lub siatkowata i wyboista. Miąższ dojrzałych owoców jest żółty. Owoce zawierają średnio 6–8% cukru (głównie sacharozy), zawartość wody w owocach jest o około 10% niższa w porównaniu do arbuza . Owoce najczęściej ważą 1–3 kg.