Prohibicja w Rosji.

[malkontent6]

Pomijam fakt, że założenie Rosyjskiej Partii Prohibicyjnej chyba się nie uda. :)

W artykule wspomniano, że w 1914 roku wprowadzono w Rosji "suche prawo". Czy jest na forum ktoś, kto zna jakieś sczegóły na ten temat?

rt.com/politics/234967-russian-prohibition-party-rejected/

Pazalujsta, Gaspadin. Na zdarowje :)

[j-k]

www.rp.pl/artykul/1128113.html?print=tak&p=0

[swiblowo]

Niezbyt oryginalnie, bo za wikipedia, ale zawsze :

W 1914 roku na kanonie I WS car Mikolaj II wydal zakaz produkcji i sprzedazy wszystkich produktow alkoholowych na terenie calego kraju. Zakaz handlu alkoholem wszedl w zycie 14 lipca 1914 roku jako norma na czas mobilizacji, ale zostal przedluzony w koncu sierpnia na okres calej jwojny.
Mocne wyroby alkoholowe sprzedawano tylko w restauracjach i chociaz w odpowiedzi pojawlo sie wiele mozliwosci "obejscia" tego zarzadzenia, srednie spozycie zmniejszylo sie 10 razy. I wrocilo do poziomu roku 1913 tylko w latach 60-tych.

Mają zamykać niepijących? n/t

[ukos]

[swiblowo]

Niewykluczone :)
Tutaj mowi sie: jesli nie pije i nie pali, zaczynasz podejrzewac nie suka li on?

[yurek11111]

hehe,ten na Kremlu nie pije i nie pali , "nie suka li on"? :-)))

swiblowo napisała:

> Niewykluczone :)
> Tutaj mowi sie: jesli nie pije i nie pali, zaczynasz podejrzewac nie suka li
> on?

Wodka najtrwalszą opoka Rosji...

[yurek11111]

Historia

W rosyjskiej historii istnieje jedna dziwna zbieżność, do tej pory, wydaje się, której znaczenie nie zostało należycie docenione w badaniach historyków. Państwo rosyjskie formuje się i nabiera politycznej samodzielności w drugiej połowie XV wieku. W tym czasie na Rusi z gwałtownością epidemii rozprzestrzeniał się nowy napój alkoholowy, nazwany później wódką. Mimo woli nasuwa się wniosek: albo formowanie państwa rosyjskiego stymulowało powstawanie przemysłu gorzelniczego, albo, na odwrót, państwo rosyjskie mogło powstać dzięki pieniądzom zarobionym na produkcji i handlu wódką.

Jakkolwiek by nie było, oto już niemal od połowy tysiąclecia wszystko związane z wódką uważa się w Rosji za rzecz szczególnej wagi państwowej. Od samego początku władza wzięła handel wódką pod żelazną kontrolę, przekształciwszy znany napój w najtrwalszą opokę państwa.

Kontrola nie oznacza zakazu czy choćby ograniczenia konsumpcji. Władza po większej części popierała pijaństwo swoich poddanych, ponieważ sama była zależna od nałogu alkoholowego. W czasie czterech stuleci przemysł monopolowy wnosił od jednej czwartej do 40% dochodów do państwowego budżetu. Pić mógł naród tylko alkohol państwowy i tylko w jednym miejscu - państwowym szynku, w którym handlowano jednym jedynym towarem - rozlewaną "gorzałką". Symboliczne znaczenie szynku podkreślało to, że prowadzący te placówki musieli, tak jak wojskowi, - całować krzyż i przysięgać na wierność władcy. Prawo do produkcji i handlu wódką uważane było za szczególny przywilej, którym władca obdarowywał w nagrodę za ważne zasługi.

Wódka dawała jeden ze sposobów rozwarstwiania społeczeństwa.

Przy wodce rozwiazuje sie jezyk...

[yurek11111]

Wódka nie tylko napełniała państwową kasę i umożliwiała podział społeczeństwa. Pełniła także funkcje ochronno-policyjne. Państwowe szynki zawsze były przepełnione płatnymi i dobrowolnymi donosicielami, uważnie konotującymi paplaninę pijanych gości.

Tym bardziej dziwne, że sama wódka, będąca narzędziem państwowości, była nielegalnie pędzona przez pijące społeczeństwo, jako symbol wolności od wszystkich form społecznego przymusu. Szklanka wódki pozwalała najbardziej człowiekowi poczuć się nie gorszym od innych. Pijanica, który przetrwonił wszystko, włącznie z kalesonami i krzyżykiem, budził nie tylko potępienie i współczucie, ale i zachwyt swoją obojętnością i pogardą dla norm społecznych.

Historycy-marksiści wiele napisali o buntach chłopskich, które wstrząsały państwem. Ale najbardziej upartą i nie do wykorzenienia formą obywatelskiego nieposłuszeństwa w Rosji stało się masowe pędzenie samogonu. Samogon wyprowadzał ludowe pijaństwo spod nigdy nie zamykającego się oka państwa. Od czasu do czasu władza przeczuwała, że alkoholowy żywioł wymyka się jej spod kontroli, i zaczynała nieprzekonującą walkę o trzeźwość. Wszystkie jednak tego typu kampanie, od pierwszej, rozpoczętej przez patriarchę Nikona w połowie XVII wieku, po ostatnią, zainicjowaną przez Michaiła Gorbaczowa, kończyły się miażdżącą klęską.