Armia izraelska niszczy rezydencję Arafata w Ra...

[Gość: Observer]

Do diabla: kolego diable, kalkujac czyjas publikacje przydaloby
sie podac nie tylko autora, ale takze zrodlo kalki. A zrodlem
jest witryna internetowa pt. www.bezuprzedzen.pl. Dodatkowo
jeszcze znalazlem, ze pod artykulem p. Zieji, jako zrodlo
wystepuje m.in. opracowanie ktorego autorem jest niejaki Noam
Chomsky. Chyba nie musze wyjasniac dla wielu z Was drodzy
internauci kim jest ten pan i jakie ma poglady.

Diabłu replika!

[Gość: O.B.Serwer do Observeraa]

Masz, Kolego, u mnie piwo w realu Na rodzaj
polemiki "diabelskiej" tylko Klasyk:

"Próżnoś riposty się spodziewał
Nie dam ci prztyczka, ani klapsa
Nie powiem nawet: PIES CIĘ JEBAŁ
Bo to mezalinas byłby dla psa."

Jakie pijesz?

[Gość: Observer]

A chetnie Zywczyka, bo u mnie na Florydzie ciezko go dostac. Ale
i Heineken'a napije sie tez.
Pzdr.



Gość portalu: O.B.Serwer do Observeraa napisał(a):

> Masz, Kolego, u mnie piwo w realu Na rodzaj
> polemiki "diabelskiej" tylko Klasyk:
>
> "Próżnoś riposty się spodziewał
> Nie dam ci prztyczka, ani klapsa
> Nie powiem nawet: PIES CIĘ JEBAŁ
> Bo to mezalinas byłby dla psa."
>
> Jakie pijesz?

[Gość: O.B.Serwer do Obserwera]

Telefon, Kolego, prosze. Zaraz sie umawiamy... Serio.

[Gość: Observer]

Gość portalu: O.B.Serwer do Obserwera napisał(a):

> Telefon, Kolego, prosze. Zaraz sie umawiamy... Serio.


Czyzby kolega sie wybieral na Floryde? Bo ja na razie do NY
nie :-(
Nie bardzo mam ochote na upublicznianie mojego telefonu. Moze
masz zapasowy e-mail, ktory moglbys poswiecic?

Diabłu replika!

[Gość: O.B.Serwer do Observera]

Masz, Kolego, u mnie piwo w realu Na rodzaj
polemiki "diabelskiej" tylko Klasyk:

"Próżnoś riposty się spodziewał
Nie dam ci prztyczka, ani klapsa
Nie powiem nawet: PIES CIĘ JEBAŁ
Bo to mezalinas byłby dla psa."

Jakie pijesz?

[Gość: jojo]

Gość portalu: O.B.Serwer do Observera napisał(a):

> Masz, Kolego, u mnie piwo w realu Na rodzaj
> polemiki "diabelskiej" tylko Klasyk:
>
> "Próżnoś riposty się spodziewał
> Nie dam ci prztyczka, ani klapsa
> Nie powiem nawet: PIES CIĘ JEBAŁ
> Bo to mezalinas byłby dla psa."
>
> Jakie pijesz?
Spac juz polacke ochlapy,ale juz ! Jak sie nie wyspicie,to jutro rano nic nie
zarobicie,inne psy waszego pokroju,puszki i butelki wam z pod nosa zakosza i
post przez caly poniedzialek miec bedziecie,lachudry wy polacke przepite przez
xionca niedokrzczone,dlaczego on tym wiechciem z trzciny ,miedzy oczy wam
dobrze nie pierdolnal po urodzeniu waszym,moze by wtedy bielmo z rogowek
waszych kanciatych usunal,przypadkowo ?!

[Gość: Observer]

A co to za ludzki ochlap wpier... sie nieproszony do rozmowy?
Pedz krecie!

[Gość: O.B.Serwer do Obserwera]

Kolego, jajo się odezwało, ale jakimś bełkotem. Ft.Lauderdale Ci
coś mówi? Daj jakiś telefon (automat, albo co), nie musi być
domowy, żeby Ci oszołomy nie dzwoniły. Pozdrowionka.

JOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJOJO

[Gość: yoyo]

Jojo, jak se budesz wperdalac w polske dialogy, to pujdesz
glancowat kamaszi panu Arafatu. Nazdar.

[Gość: Observer]

Gość portalu: O.B.Serwer do Obserwera napisał(a):

> Kolego, jajo się odezwało, ale jakimś bełkotem. Ft.Lauderdale
Ci
> coś mówi? Daj jakiś telefon (automat, albo co), nie musi być
> domowy, żeby Ci oszołomy nie dzwoniły. Pozdrowionka.

A mowi, mowi, ale ja mieszkam dokladnie po drugiej stronie, nad
Zatoka. Cos wykombinujemy aby nawiazac lacznosc.

[Gość: O.B.Serwer do Observera]

To robimy tak. Zadzwoń do Stan Pla Hotel w Clearwater Beach:
727-442-4582 i tam zostaw telefon.

[Gość: Observer]

Gość portalu: O.B.Serwer do Observera napisał(a):

> To robimy tak. Zadzwoń do Stan Pla Hotel w Clearwater Beach:
> 727-442-4582 i tam zostaw telefon.

OK Zalatwione. Komu zostawic wiadomosc? Obserwatorowi???

[Gość: O.B.Serwator do Observera]

Karolowi.

CHOMSKY IS OK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: diabeł]

Gość portalu: Observer napisał(a):

> Do diabla: kolego diable, kalkujac czyjas publikacje przydaloby
> sie podac nie tylko autora, ale takze zrodlo kalki. A zrodlem
> jest witryna internetowa pt. www.bezuprzedzen.pl. Dodatkowo
> jeszcze znalazlem, ze pod artykulem p. Zieji, jako zrodlo
> wystepuje m.in. opracowanie ktorego autorem jest niejaki Noam
> Chomsky. Chyba nie musze wyjasniac dla wielu z Was drodzy
> internauci kim jest ten pan i jakie ma poglady.

[Gość: diabeł]

strony.wp.pl/wp/wateks/artykuly/a6.htm
tłumaczenie fragmentu wywiadu, którego Noam
Chomsky udzielił hiszpańskojęzycznej gazecie La Jornada 14 września.

Noam Chomsky: Terrorystyczne zamachy na USA dotkną głównie biednych i
uciskanych całego świata. To prezent dla zarówno amerykańskiej jak i
izraelskiej skrajnej prawicy. A odwet będzie takim samym prezentem
dla Bin Ladena. Planowana odpowiedź jest dokładnie tą, na którą czeka on
i jego przyjaciele. Tą, która przyniesie im masowe poparcie i która
pociągnie za sobą nowe, być może gorsze, zamachy. Tą, która
zintensyfikuje wojnę.
Spójrzmy na przykład w mniejszej skali - Irlandię Północną. Tam po
obu stronach barykady znajdziemy jastrzębie - ludzi u władzy,
beneficjentów status quo. To oni nakręcają spiralę przemocy, choć to
nie oni pociągają za spust i nie oni giną. Śmierć ludzi po ich
stronie daje im jedynie więcej okazji do zabijania. Odnieśmy to teraz do
poziomu superpotęg i samobójczych zamachów, których nie można
powstrzymać. Jedynie jastrzębie obu stron czerpią korzyści, cierpi
reszta.
USA planuje w tej chwili wojnę typu, do którego Zachód jest
przyzwyczajony, tj. będzie chciało przypuścić masowy atak. Problem
jednak w tym, że tym razem wszystko wyglądać będzie prawdopodobnie
inaczej. To jest to, czego Bin Laden i jemu podobni oczekuje -
masowych ataków. Odpowie prawdopodobnie nowymi zamachami
terrorystycznymi. Takich zdarzeń jak te we wtorek nie da się
powstrzymać.
Chociaż cała siła powietrzna Stanów była we wtorek pod ręką, nikt nie
mógł nic zrobić. [Terroryści] byli samobójcami, doskonale
przygotowanymi na śmierć. W 1983 samobójcza próba zamachu
zlikwidowała największą siłę militarną Libanu. To nie był nic nie znaczący fakt-
nikt nie może zatrzymać takich zdarzeń.
Nie chcę nawet wspominać o rodzajach zagrożeń, jakie - jeśli tylko
się zastanowić - rysują się całkiem wyraźnie. Jak trudno np. byłoby
przenieść siedmiokilogramową bombę plutonową przez meksykańską lub
kanadyjską granicę [USA]? Czy byłoby to powyżej Twoich możliwości,
czy moich, czy zorganizowanych terrorystów? Przed takimi problemami
jesteśmy właśnie stawiani.
To, co stało się we wtorek to niewątpliwie wielka tragedia. Ale to
również typ terroru, który dotyka większość świata; np. zniszczenie
połowy zasobów farmaceutycznych Sudanu (przez naloty amerykańśkich
samolotów w odpowiedzi na zamachy Bin Ladena w 1998 roku). To biedny
afrykański naród... Co się stało po zniszczeniu tych zasobów? Cóż,
nikt na Zachodzie o to nie dba. Ale gdy próbować uzmysłowić sobie
śmiertelne żniwo tej akcji - wychodzi, że w wyniku nalotów zginęło
kilkadziesiąt tysięcy osób. Kogo to obchodzi? To świadczy o tym, jak
ludzie są świadomi rozgrywającej się historii.

La Jornada: Czy to nowy rodzaj wojny?

Noam Chomsky: To coś więcej niż nowa wojna. To nowa klasa wojen.
Popatrzmy na to jak USA to rysuje: Albo jesteś z nami, albo licz się
z możliwością destrukcji. Czy można znaleźć historyczny odpowiednik?
Nawet naziści nie posuwali się do takich skrajności.
To nowy rodzaj wojny także, jeśli spojrzeć historycznie. Niektórzy
pojmują to wszystko jako wydarzenie przełomowe i mają rację. To
pierwszy raz w historii USA, od czasu 1812, kiedy zostało zaatakowane
ich terytorium. Ludzie używają anologii z Pearl Harbor, ale są w
błędzie. W Pearl Harbor Japończycy zaatakowali dwie amerykańskie
kolonie - Filipiny i Hawaje. Atak na kolonie to nie to samo co atak
na metropolię.
USA atakowało obce terytoria; atakowało nawet parokrotnie Kanadę i
Meksyk, ale mimo to nikt nie zaatakował USA. Co więcej - to odnosi
się nawet do historii Europy. Oczywiście Europę dotknęło wiele potwornych
wojen - nigdy jednak nie atakował jej wróg zewnętrzny, Trzeci Świat,
ex-kolonie - atak zawsze przychodził z Europy.
Przełomowe jest niewątpliwe to, że po raz pierwszy w historii ofiary
odpowiadają atakiem. Kiedy Europa czy USA zostały zaatakowane przez
ludzi ze swoich kolonii, z terenów swojej dominacji? Historycznie to
zupełna nowość.
Kiedy Wielka Brytania podbiła większość świata, większość świata nie
zaatakowała Anglii. Czy Meksyk zbombardował USA, kiedy połowa jego
terytorium została zajęta? Mogę sobie wyobrazić, że byli w stanie to
zrobić. Powiedzmy, Nikaragua mogła zrzucić bomby na Waszyngton. Ale
to się nie zdarzyło. Są po złej stronie barierki i ludzie są przekonani,
że to jest właśnie to miejsce, gdzie powinni stać.
To dlatego w Stanach jest taka afera, kiedy Palestyńczycy odpowiadają
na ataki Izraela. Ludzie myślą, że powinni trzymać wszystko w obrębie
terytoriów pod wojskową okupacją. To w ten sposób historia pracuje
dla Europy i USA.

La Jornada: Czy są więc jakieś alternatywy dla tego konfliktu?

Noam Chomsky: Oczywiście. Alternatywą jest zwrócenie uwagi, dlaczego
doszło do zamachów. Nikt tego pytania nie zadał sobie w artykułach
New York Timesa: [w ich przekonaniu] lunatycy zaatakowali nas ponieważ
jesteśmy tacy wspaniali. Ale wyjaśnienie leży, rzecz jasna, gdzie
indziej.Napastnicy doprowadzili do wielkiej tragedii w odpowiedzi na
tragedie,za które jesteśmy odpowiedzialni my. I teraz spirala ma się nakręcić.
Jeśli pomyśli się o jakimkolwiek rejonie Bliskiego Wschodu od razu
można zacząć liczyć zbrodnie, jakich doznał z naszej strony. To nie
ma żadnego znaczenia tutaj - nikt na Zachodzie nie zajmuje się takimi
rachunkami, ale to nie znaczy, że nie ma to znaczenia dla ofiar tych
zbrodni.
Popatrzmy np. na Irak w przeciągu ostatniego dziesięciolecia. Kiedyś
był to najbardziej rozwinięty kraj w świecie arabskim, na którego
czele stał potwór, ale potwór, którego wspierał Zachód. USA i Wielka
Brytania wspierały go, kiedy popełniał swoje najgorsze zbrodnie. Ale
w ostatnich 10 latach ten kraj został zdewastowany tak, że w tej chwili
jest jednym z biedniejszych na świecie.
To nie Saddam Hussein został zdewastowany... To irakijska populacja
ucierpiała. Jak wielu zmarło? Nawet nie wiemy. Dwa lata temu,
Madeleine Albright przyjęła liczbę pół miliona dzieci, zmarłych w
wyniku amerykańskich sankcji. Powiedziała wtedy: To wielka cena, ale
byliśmy na nią przygotowani. Nie znaczy to jednak, że przygotowani
byli Irakijczycy czy ludzie z tego regionu. Na Bliskim Wschodzie
ludzie to pamiętają.

W Libanie izraelskie ataki, wspierane przez USA, zabiły
prawdopodobnie
40 czy 50 tysięcy ludzi w ciągu ostatnich 20 lat. No i znowu można
powiedzieć - kogo to obchodzi? Ale ludzi z Bliskiego Wschodu wciąż to
obchodzi.

Albo spójrzmy na terytoria okupowane. Można tam usłyszeć izraelskie
helikoptery i odrzutowce, atakujące cywilne dzielnice i doskonale
wiadomo, że ten sprzęt pochodzi z USA i został sprzedany dokładnie w
tym celu, do którego jest używany.
I to trwa. Tam ludzie wiedzą, że USA utrudniało osiągnięcie wszelkich
dyplomatycznych porozumień opartych na międzynarodowym consensusie:
USA po prostu nie pozwoli Izraelczykom wycofać się z terenów
okupowanych.
Ludzie tamtych regionów doskonale to rozumieją i wiedzą, że podobne
przykłady można podawać dalej - z całego świata. W tej chwili około
miliona osób głoduje w północnej Nikaragui i południowym Hondurasie,
regionach, które również pamiętają, że nie tak dawno temu USA zrobiło
tam parę rzeczy.

La Jornada: Co to wszystko znaczy dla USA?

Noam Chomsky: Myślę, że tak jak obecna akcja to prezent dla Osamy Bin
Ladena, to co się stało we wtorek to prezent dla amerykańśkich
jastrzębi. To znakomita okazja, by nałożyć większą dyscyplinę, więcej
represji, promować programy, które oni chcą, żeby były promowane,
militaryzować przestrzeń powietrzną, etc. Już dzisiaj Paul Krugman
zasygnalizował, że może by wprowadzić redukcje w korporacyjnych
podatkach. Wspaniale!
Ogólnie, wtorkowa tragedia i reakcja na nią wzmocni najbardziej
brutalne i represyjne elementy. Wszędzie. Tak to właśnie działa. Ta
dynamika jest znana od dawna.

Noam Chomsky,

[Gość: Kris]

Czasami aż trudno uwierzyć w cierpliwość i nieporadność władż
Izraelskich. Po tylu zamachach na cywilów (terroryzm !!) oni
jeszcze czekają na cud. Śmierć Arafata da początek spokoju
Izraelowi. Dlaczego ? - bo palestyńczycy będą się żarli między
sobą o wpływy i władzę. To potrwa bardzo długo. Trzeba tylko
jeszcze wyeliminować przywódców Hamasu i innych takich
bandyckich organizacji. Żal mi Palestyńczyków biedny naród nie
ma szczęścia do przywódców. Gdyby nie te wszystkie Hamasy i
Arafaty już dawno żyli by sobie spokojnie obok Izraelitów powoli
pochłaniając ich swoim przyrostem naturalnym to - jak uczy
historia - najlepszy środek walki o przetrwanie narodu.

"tyran" USA kontra "kochający" pokój

[Gość: t.]

NAPISANO:
„Jedynie jastrzębie obu stron czerpią korzyści, cierpi reszta.”
„To oni nakręcają spiralę przemocy, choć to nie oni pociągają za
spust i nie oni giną.”

Jeżeli operujemy w tematyce izraelskiej to każdy z „jastrzębi
naciskających na spust” wystawiał swe ciało na kule arabskie.
Również w administracji amerykańskiej wielu zwolenników działań
militarnych to byli żołnierze.

Autor stawia tezę, że za despotyzm, totalitaryzm władców, które
są zjawiskami historycznymi, a dziś typowymi dla monarchii
arabskich i wielu państw afrykańskich jest odpowiedzialne USA.
Wnoszę stąd, ze drzewo kultury amerykańskiej rodzi owoce
despotyzmu, bliskowschodnie i trzeciego świata zaś demokracji i
wolności.
NAPISANO:
„W Libanie izraelskie ataki, wspierane przez USA, zabiły
prawdopodobnie 40 czy 50 tysięcy ludzi w ciągu statnich 20 lat”.
Dobrze, że napisano „prawdopodobnie”. Liban to przede wszystkim
teren wojny domowej chrzścijan z muzułmanami. Początkiem jego
upadku nie był Izrael, czy USA, a OWP i Syria.

Doris Bensimon & Eglal Errera
„Żydzi i Arabowie”

„Przez trzydzieści lat linię oddzielającą Izrael od Libanu
nazywano „dobrą granicą”, gdyż od wojny wyzwoleńczej w 1948r.
nigdy nie została naruszona przez żadną ze stron. Niedaleko
Metuli w reginie przygranicznym Izraelczycy otworzyli nawet
bezpłatną przychodnię, do której Libańczycy przyjeżdżali na
leczenie. Sytuacja pogorszyła się gwałtownie, gdy fedajni
przekształcili południe Libanu w obstawione przez
bojówki „sanktuarium”. Na przełomie 1975 i 1976r. przypuścili
pierwsze ataki na przygraniczne kibuce oraz główne miasto
regionu, Kiriat Szmone. Ponadto Syryjczycy, usiłujący przejąć
kontrolę nad sytuacją w Libanie, rozmieścili w 1981r. pociski
ziemia –powietrze na wschód od Bejrutu i wzdłuż granicy syryjsko-
libańskiej. Izraelczycy odpowiedzieli akcjami wojskowymi, które
nie przyniosły większych sukcesów”.

„Po wojnie Jom Kipur wzrósł prestiż Organizacji Wyzwolenia
Palestyny, która wszakże w działaniach zbrojnych nie brała
udziału. Pod koniec października 1974r. szefowie państw
arabskich zebrali się w Rabacie i uznali OWP za „jedynego
przedstawiciela narodu palestyńskiego”, a w listopadzie 1974r.
Jasir Arafat został triumfalnie przyjęty przez Zgromadzenie
Ogólne ONZ.
W rzeczywistości jednak sytuacja Palestyńczyków wcale nie była
łatwa. Po wojnie sześciodniowej i Czarnym Wrześniu 1970r.
(związany z próbą przejęcia władzy w Jordanii przez OWP – przyp.
t.) wielu z nich szukało schronienia w Libanie, który wówczas
uważano za najlepiej prosperujący kraj Bliskiego Wschodu. OWP
zaczęła zakładać kolejne sztaby dowodzenia w Bejrucie i
utworzyła w Libanie państwo w państwie. W 1975r. wybuchła wojna
domowa. Palestyńczycy przyłączyli się do muzułmańskiej opozycji
walczącej z oddziałami chrześcijańskich milicji. Równocześnie
uzbrojone grupy założyły bazy w południowym Libanie i stamtąd
kierowały ataki na izraelskie osiedla”

„Syria wspierała w owym czasie libańską prawicę – to ona w
styczniu 1976r. przypuściła pierwszy atak na trzy obozy dla
uchodźców palestyńskich w Bejrucie, którego skutkiem były
tysiące ofiar.”

jeszcze o gołąbkach pokoju

[Gość: t.]

Doris Bensimon & Eglal Errera
„Żydzi i Arabowie”
„OWP uważała się za jedynego przedstawiciela palestyńskiego
narodu. Tymczasem izraelskie władze odmawiały wszelkich
negocjacji z OWP, gdyż w jej statucie umieszczono zapis o
konieczności zniszczenia państwa Izrael, a bojownicy zamordowali
setki izraelskich cywilów i Żydów z diaspory. Co prawda OWP
złagodziła ostatnimi laty swoje najostrzejsze stwierdzenia, ale
ta zmiana była wciąż niepewna i mało obiecująca. Od wojny
sześciodniowej Izraelczycy i Żydzi z diaspory wielokrotnie
podejmowali próby nawiązania dialogu z przywódcami OWP,
reprezentującymi jej umiarkowane odłamy. Podczas oblężenia
Bejrutu izraelski dziennikarz i były poseł Uri Awneri spotkał
się nawet z Jasirem Arafatem. Jednakże w sierpniu 1986r. Kneset
uchwalił ustawę zabraniającą wszelkich kontaktów między
Izraelczykami a przywódcami OWP. Tymczasem strona palestyńska
uwinęła się z problemem bardzo szybko – większość jej
przywódców, którzy zaangażowali się w dialog z Izraelczykami,
została zamordowana przez innych Palestyńczyków należących do
bardziej radykalnych odłamów.”