Boeing przed Airbusem

[wrocek2015]

Boeing przed Airbusem
Dzisiaj europejski Airbus oficjalnie potwierdził, że wyprzedził go amerykański
Boeing. Teraz to on jest największym producentem samolotów.

Od początku roku Boeing dostał 445 zamówień na samoloty, Airbus nie więcej niż
150. Dodatkowo, przy kłopotach z dostawami A 380 superjumbo i braku decyzji co
do rozpoczęcia produkcji konkurenta dla samolotu Boeing 787 Dreamliner,
obecnie najlepiej sprzedającego się samolotu na świecie, mało jest
prawdopodobne, by Airbus szybko powrócił na miejsce rynkowego lidera. O tym,
czy model Airbus 350 będzie produkowany, dowiemy się dopiero w połowie lipca,
podczas salonu lotniczego w Farnborough pod Londynem. W każdym razie zdaniem
analityków z londyńskiego City praktycznie nie ma możliwości przetasowania na
czele listy największych producentów samolotów przez następnych 12 miesięcy.

Dzisiaj akcjonariusze Airbusa są bardziej zajęci rozwiązywaniem wewnętrznych
problemów firmy, a nie zastanawianiem się, co zrobić, aby Airbus odzyskał
wiarygodność po opóźnieniach, najróżniejszych kłopotach technicznych,
dodatkowych obciążeniach finansowych wynikających z podpisanych umów i kar,
jakie trzeba będzie wypłacić odbiorcom za przekroczenie terminu.

Jeszcze dwa lata temu toczyła się dyskusja, czy Boeing zrobił dobrze, nie
decydując się na zbudowanie własnego superjumbo, który wówczas był praktycznie
najlepiej sprzedającym się samolotem na świecie i dawał ogromną przewagę
Airbusowi.

Wkrótce okazało się jednak, że strategia Boeinga była lepsza, bo Dreamliner,
samolot nowy pod względem technologicznym, jest dla przewoźników tak
atrakcyjny, że daje Boeingowi przywództwo. Dreamliner zużywa znacznie mniej
paliwa, co dzisiaj ma podstawowe znaczenie.

Nowa szefowa Boeinga na Europę Środkową i Wschodnią Henryka Bochniarz, która
objęła swoje stanowisko trzy dni temu, nie ukrywa, że jej zadaniem będzie
także promowanie boeingów na naszych rynkach. Wyzwaniem będzie zdobycie
zamówienia w momencie, kiedy LOT zdecyduje się na wymianę floty średniego
zasięgu i zastąpienie wysłużonych B737 na nowy model.

Henryka Bochniarz, wiceprezydent Boeing Compa

[niepowtarzalny4]

Będę walczyć o nasz rynek
Rozmowa z Henryką Bochniarz, wiceprezydent Boeing Company International na
Europę Środkową i Wschodnią


wiceprezydent Boeing Company International na Europę Środkową i Wschodnią (c)
RAFAŁ GUZ
Rz: Co trzeba zrobić, żeby zostać wiceprezydentem wielkiej, amerykańskiej
korporacji?
HENRYKA BOCHNIARZ: Mieć doświadczenie, odwagę, umieć podejmować decyzje i trochę
szczęścia nie zaszkodzi. Na początku lat 90., po powrocie ze stypendium w USA,
miałam kilka propozycji pracy w zagranicznych koncernach, które wchodziły do
Polski. Byłam przekonana, że nie nadaję się do wielkiej organizacji, nie jestem
w stanie wejść w ogromną strukturę z jej procedurami, mechanizmami i gorsetem,
niepozwalającym na samodzielną działalność. Stworzyłam więc własną firmę i
uważam, że była to słuszna decyzja. Ale gdy kilka miesięcy temu zjawił się u
mnie przedstawiciel Boeinga i powiedział, że chcieliby w Europie Środkowej i
Wschodniej stworzyć biuro, zaczęło mnie to intrygować. Może spróbować czegoś
nowego? Nie ukrywam też, że propozycja bardzo mi pochlebiła. Po pierwsze
dlatego, że miałam kilkunastu rywali, a po drugie - w takiej korporacji liczy
się wartość kandydata. Tam nie ma przypadków, nominacji partyjnych, preferencji
dla kuzynów. Kiedy więc ostatecznie kilka tygodni temu dowiedziałam się, że
właśnie mnie wybrano, miałam ogromną satysfakcję.

Jaki wpływ na decyzję Boeinga, żeby z Polski zrobić najważniejszy kraj w
regionie, miała decyzja PLL LOT o zakupie B787 dreamliner?

Nie byłam przy podejmowaniu tej decyzji, ale trudno nie doceniać takiego rynku
jak Polska, chociażby ze względu na jego wielkość i potencjał przemysłu
lotniczego. Cieszę się, że Boeing uznał nas za ważny dla niego kraj i nie sądzę,
aby akurat wybór LOT miał na to wpływ.

Czego oczekuje od pani Boeing?
W Ameryce będę współpracowała ze spółkami wchodzącymi w skład Boeinga przy
strategii biznesowej na "moich rynkach". W Europie do obowiązków będzie należała
ocena naszego regionu, kontakty z potencjalnymi dostawcami, szukanie możliwości
uruchomienia produkcji. Muszę dostosować się do struktury stworzonej w Stanach,
ale nie w sposób pasywny, tylko z zaznaczeniem naszego udziału we wspólnej
strategii. Myślę, że wiele będzie zależało od tego, czy uda mi się znaleźć
potencjalne możliwości zarówno jeśli chodzi o sprzedaż, produkcję, jak i
transfer najnowocześniejszych technologii. Gdyby na przykład udało się
wprowadzić polskie firmy w bardziej zaawansowaną współpracę, byłby to dla nas
zastrzyk ogromnej wiedzy, nie mówiąc o kapitale.

Sądzi pani, że rzeczywiście jest taka możliwość?
Będę musiała ostro konkurować z kolegami z innych krajów, starającymi się
dowieść, że najlepsze warunki są akurat u nich. Większość produkcji Boeinga jest
ulokowana w USA i tam przecież też są ludzie, którzy chcieliby tę produkcję
utrzymać. Musimy mieć bardzo rzeczowe argumenty za inwestowaniem, lokowaniem
produkcji podzespołów na naszych rynkach. Nie da się czegokolwiek załatwić
polityką czy patriotycznymi hasłami.

Jakie to mogą być argumenty?
Tańsza produkcja. Efektywność jest najważniejsza. Jeżeli potrafimy coś zrobić
nie gorzej, a przy okazji i taniej, dla korporacji, która stale szuka możliwości
obniżania kosztów, to poważny argument. Oczywiście ważna jest też organizacja
produkcji, otwartość ludzi na zmiany, ale tutaj nie obawiam się konkurencji.
Inwestorzy zagraniczni w Polsce pytani, co w naszym kraju jest najlepsze,
odpowiadają: ludzie. Profesjonalistów z głową tak pełną pomysłów, jak w Polsce,
trudno znaleźć gdzie indziej.

Co będzie pani chciała zaoferować innym "swoim" krajom?
W naszym regionie Boeing ma zróżnicowaną sytuację. Są kraje, gdzie jest silnie
obecny, zarówno jeśli chodzi o samoloty pasażerskie i przemysł obronny, jak np.
Słowacja i Czechy. Są jednak i takie, które są białymi plamami. Jednym z moich
zadań będzie identyfikacja, na ile jest to potencjalnie interesujący rynek w
zakresie sprzedaży i możliwości korporacyjnych.

Od czego zacznie pani pracę w Polsce
Od nauki. Będę musiała zorientować się, jak mogę funkcjonować w Boeingu, jakie
są oczekiwania. Muszę też nawiązać kontakty, zorganizować biuro. Właściwie
startuję od zera.

A co będzie z Lewiatanem?
Na razie nic się nie zmienia. Zostaję w Lewiatanie, mam nadzieję, że będzie
można te dwie działalności łączyć, nie ma tu konfliktu interesów. Zresztą w maju
przyszłego roku kończy się moja kadencja i nie zamierzałam jej przedłużać.
Myślę, że osiem lat wystarczy

Ukradl 2,5 miliona , dostal w nagrode 6 milionow

[niepowtarzalny4]

6 mln euro odprawy dla byłego szefa EADS
Noel Forgeard, który na początku lipca zrezygnował ze stanowiska współprezesa
zarządu europejskiego koncernu aerokosmicznego EADS, otrzyma jako odprawę ponad
6 mln euro.Poinformował o tym we wtorek szef agencji reklamowej Publicis,
Maurice Levy, któremu zlecono prowadzenie rokowań w sprawie odprawy.

Jak powiedział Levy radiu France Info, Forgeard ma prawo do podwójnej pensji
rocznej, która w roku 2005 wyniosła wraz z premiami 2,33 mln euro. Jednak
zobowiązując się do niepodejmowania pracy u konkurencji, były szef EADS otrzyma
50-procentowy dodatek, co stanowi jeszcze jedną roczną pensję - zaznaczył Levy.
Nikt na razie nie potwierdził oficjalnie tych informacji. Forgeard zgłosił swą
dymisję w następstwie kłopotów wchodzącego w skład EADS konsorcjum Airbus.
Opublikowana w czerwcu wiadomość o opóźnieniu produkcji seryjnej największego
samolotu pasażerskiego świata A380 spowodowała raptowny spadek notowań akcji
EADS. Przewidując reakcję giełdy, Forgeard zawczasu sprzedał własne akcje EADS,
co dało mu zysk 2,5 mln euro. Po ujawnieniu tej transakcji zaprzeczył, by jego
postępowanie było niewłaściwe.

Forgeard pełnił funkcję prezesa zarządu EADS wspólnie z Niemcem Thomasem
Endersem - co jest w tym koncernie normalną praktyką

[stary_z_lichenia]

A tera te lone z EADS , pedzieli ze niedocenili Boening'a .
No i chcom troche ten A350 liftingowac , ale nie bydzie zadnej rewolucyji .