zbalansowany
19.04.07, 04:31
Holokaustowy komiks
Kataw Zar
Grafomania jest w Kurniku niekaralna, ale autorzy komiksu "Mechupasot"
(przebrane, podszywające się pod kogoś innego), zamieszczonego w
gazecie "Haaretz", powinni odpowiadać z paragrafu o szerzeniu nienawiści
rasowej.
Komiks holokaustowy, rozpościerający się z racji tutejszych Dni Zagłady i
Bohaterstwa na czterech stronach reprezentacyjnego dodatku
tygodniowego "Haaretz", opisuje ucieczkę trzech sióstr, młodych Żydówek
usiłujących uniknąć losu wyznaczonego im przez barbarzyńskiego okupanta.
Postacie panienek, bohaterek holokaustowego komiksu, rysowane są jak dobre
wróżki z bajki. Uczuciowe serce pani ilustratorki omalże ścieka po jej
piórku. Także niemieccy prześladowcy Żydów prezentują w komiksie "Haaretz"
aryjskie, inteligentne twarze, zdające się pochodzić z hitlerowskich plakatów
przedstawiających bohaterów Waffen-SS. Komiksowi Niemcy nie popisują się
barbarzyństwem, o jakie posądza ich historia. Częstują nawet Żydówkę kostkami
cukru i prowadzą z nią kulturalną rozmowę. Trudno zatem zrozumieć, dlaczego
dziewczynki salwują się ucieczką.
Jedynie Polacy występujący w "Mechupasot" w roli wrogiego tła dyszącego
antysemickim zacietrzewieniem wyzwalają w panu Janaju (autorze tekstu) i w
pani Szlajfer (ilustracje) chorobliwą nienawiść i niepohamowaną odrazę, na
równi z Ukraińcami.
"Jesteś dość brudna, żeby wyglądać jak Polka!" - pociesza siostra Żydówka
siostrę Żydówkę. A kobiety Polki wiezione do Reichu na roboty wymieniają
poglądy typu: "Żeby ziemia pochłonęła Niemców i Żydów", a Polak namawia
Polaka "Wydajmy te żydówiny Niemcom i dostaniemy jeszcze po butelce wódki".
Kurnikowa ilustratorka Szlajfer zadbała o obdarzenie Polaków brylujących w
komiksie "Haaretz" twarzami noszącymi rysy poalkoholowego zdziczenia i
patologii. Kataw Zar (po arabsku Abu-Szajke) dowiadywał się u hebrajskiego
ziomka, piszącego z prawej w lewo robaczkami i zatrudnionego w "Haaretz", czy
Ambasada RP dała wyrazy niezadowolenia względem antypolskiego komiksu. "Nikt
z Polaków nie protestował", dowiedział się Zar.
Z Yankesem na muszce
Mało brakowało, by amerykańskie samoloty F-16 używane przez lotnictwo
wojskowe Kurnika zestrzeliły amerykańskimi rakietami nadlatujący z Nowego
Jorku amerykański boeing pasażerski, należący do amerykańskich linii
lotniczych Continental Airline.
Yankes pilotujący boeinga wzbudził w narodowym Kurniku tropikalnych Żydów
znacznie większą panikę niż katiusze Hezbollahu, kiedy znajdując się nad
Morzem Śródziemnym, w odległości 65 kilometrów od Tel Awiwu, stracił nagle
kontakt ze stanowiskiem kontrolerów ruchu na lotnisku międzynarodowym w Lod.
Stwierdziwszy urwanie się łączności z nadlatującym samolotem, kierownictwo
lotniska zaalarmowało premiera Olmerta, ministra obrony Pereca, szefa Sztabu
Generalnego Aszkenaziego i siły lotnicze. Na spotkanie boeinga wyładowanego
po brzegi turystami wysłane zostały dwa samoloty wojskowe, wykonujące nad
Kurnikiem loty ćwiczebne. Polecono pilotom powstrzymać domniemanych
napastników przed wtargnięciem w mojżeszowy obszar powietrzny, zgodnie z
zasadami bezpieczeństwa wprowadzonymi w Kurniku po ataku terrorystycznym na
nowojorskie wieżowce, przeprowadzonym przez Al-Kaidę przy użyciu samolotów
pasażerskich.
Oba F-16 przeleciały przed nosem boeinga, odpalając kolorowe race
ostrzegawcze i machając skrzydłami, co zostało właściwie zrozumiane przez
Amerykanina, który posłusznie wykonał zwrot nad morzem. "Gdyby pilot nie
podporządkował się żądaniu i kontynuował lot w kierunku Tel Awiwu, boeing
zostałby zestrzelony. To była kwestia sekund", oświadczył na użytek mediów
podekscytowany rzecznik lotnictwa wojskowego. Ale na szczęście niebezpieczny
incydent udało się rozwiązać środkami pokojowymi.
"Widzimy siedzącego za sterem. Nie wygląda na Araba" - komunikowali piloci
kurnikowych myśliwców. Chwilę później wznowiony został kontakt z lotniskiem,
poczym boeing wylądował na odległym pasie startowym i przez ponad godzinę
pozostawał otoczony jeepami straży granicznej, aż strach rozszedł się
tropikalnym Żydom po kościach i 256 przestraszonych i zdezorientowanych
pasażerów z Nowego Jorku wypuszczono na płytę lotniska, gdzie zostali poddani
drobiazgowej kontroli.
Tajemnica milczenia boeinga
Nadal nie zostały ujawnione powody zagadkowego milczenia boeinga. Amerykanie
podejrzewają, że przerwę w łączności spowodowała usterka na wieży kontrolnej
lotniska, a nie w samolocie wyposażonym w trzy niezależne aparaty radiowe.
Tak czy owak nieporozumienie z boeingiem, który w ostatniej chwili uniknął
zestrzelenia, stało się sygnałem do histerycznych komentarzy w mediach, że
nowe lotnisko w Lod nie zapewnia pasażerom elementarnego bezpieczeństwa. Mało
np. brakowało, żeby doszło do zderzenia włoskiego samolotu pasażerskiego z
maszyną sprywatyzowanego, kurnikowego El Alu. Lądujące dwa tygodnie temu
samoloty wymknęły się spod kontroli obserwatorów i minęły się nad pasem
startowym w odległości kilku metrów. Tylko szybka reakcja włoskiego pilota
ocaliła życie kilkuset pasażerom znajdującym się na pokładach obu samolotów.
Rozbudowie międzynarodowego lotniska imienia Dawida Ben Guriona w Lod
towarzyszyły swego czasu krytyczne opinie rzeczoznawców, którzy zgodnie
umilkli po oddaniu do użytku nowych pasów startowych. Obecnie wraca
bezceremonialna krytyka pod adresem niewłaściwie zaprojektowanego lotniska,
urągającego normom międzynarodowym i mającego trudności z obsłużeniem co roku
dziesięciomilionowej rzeszy pasażerów. Ujawniono także, że łączność wieży
kontrolnej z samolotami zakłócona jest przez dziesiątki pirackich,
religijnych stacji radiowych, nadających swoje programy w pasmach
zarezerwowanych dla potrzeb komunikacji lotniczej. "Zamiast wskazówek z wieży
kontrolnej słyszymy zawodzenie chasydów i pogadanki o treści religijnej" -
skarżą się piloci samolotów.
Wariant Winogradowa
Sprawozdanie komisji Winogradowa, badającej zaniedbania podczas kampanii w
Libanie, ma według enuncjacji hebrajskich mediów zaważyć na dalszej karierze
politycznej premiera Olmerta.
Podobne opinie, demonizujące znaczenie rządowej komisji śledczej, celowo
wprowadzają w błąd tropikalnych Żydów. Tworzą sztuczne, dramatyczne napięcie
mające zapewnić zwiększenie poczytności gazet i oglądalności telewizji.
Media starają się ukryć, że werdykt zespołu obradującego pod kierownictwem
Eliahu Winogradowa nie zagrozi przebiegłemu Olmertowi, który nie na darmo
obsadził na czele komisji byłego sędziego Sądu Okręgowego, mającego za sobą
spektakularne orzeczenia, ferowane nie tyle po linii prawa, co po myśli
kurnikowego porządku społecznego.
Wyróżnienie udzielone szaremu emerytowi zdaje się gwarantować, że
sprawozdanie parafowane przez Winogradowa nie zagrozi premierowi Kurnika, ale
odegra rolę koła ratunkowego rzuconego dobroczyńcy Olmertowi z pokładu
komisji. Wystarczy, że sprawozdanie oskarży o nieudolność, zdyskredytuje i
usunie ze stanowiska ministra obrony Amira Pereca, którego Olmert wyznaczył
do odstrzału.
Pomysł wykorzystania rządowej komisji śledczej w celu pozbycia się Pereca
stanowi kolejne koronkowe pociągnięcie strategiczne premiera, dorównujące
cynizmem powołaniu na stanowisko ministra obrony marokańskiego Żyda
rozgarniętego inaczej. Żeby pozbyć się Pereca, Olmert zmuszony jest teraz
posłużyć się Winogradowem i jego komisją. Nie może bowiem bez narażenia się
na upadek rządu samodzielnie zdymisjonować ministra obrony, będącego nadal
przywódcą Partii Pracy.
Sprawdzona użyteczność
Wybór Winogradowa na przewodniczącego rządowej komisji śledczej, działającej
zgodnie ze scenariuszem Olmerta nie był zresztą zagrywką w ciemno. Ostrożne
kurnikowe elity sprawdziły już Winogradowa, obsadzając go próbnie na czele
zespołu mającego przeanalizować położenie pracowników naukowych i w
