Czy Jezus Chrystus był Żydem?

[Gość: Gaal]

Jezus Chrystus – wokół tej postaci jest wiele zagadek. Dotyczy to po części
jego roli jako człowieka. Był czy też nie był Żydem. I stosunek Żydów do
Pana Jezusa.
Istnieje coś ciekawego a przemilczanego w tzw. literaturze popularno-
naukowej!
Otóż w II w. przed Chrystusem Galilea stała się przedmiotem licznych
najazdów. W 165 r. przed Ch. Szymon Machabeusz, nie widząc możliwości jej
utrzymania, zabrał ze sobą do Judei nieliczna rzesze ocalałych w Galilei
Żydów. Od tego więc czasu Galilea znowu stała się dla Żydów "dzielnicą
pogańską" (Galil hag-goim). Szybko też znaleźli się chętni do zaludnienia
tej urodzajnej ziemi - były to sąsiednie ludy semickie a nawet Hellenowie
(Grecy - dziesiątkami tysięcy osiedlający się w Egipcie, Mezopotamii etc.).
Dopiero za wnuka Szymona Galilea została ponownie przez Żydów podbita, lecz
nie mając sił na jej skolonizowanie zdecydowano się nie wypędzać jej "nowych
mieszkańców" ani też nie wymordować. Otóż wszyscy, co chcieli pozostać w
Galilei, zostali przymusowo obrzezani i uznani za Żydów (prozelici).
Prozelici otrzymali status równych ale w rzeczywistości "prawowierni" Żydzi
judejscy nimi gardzili. Traktując ich jako obywateli drugiej kategorii
(„Obcych” wśród swoich).
Pytanie, czy te fakty miały wpływ na powstanie chrześcijaństwa i jego
błyskawiczny pochód w Galilei (ziemi prozelitów w 4/5 pokoleniu) natomiast
de facto niepowodzeniu w pozostałych dzielnicach Palestyny czyli
wśród "prawowiernych" Żydów?
Jezus Chrystus i wszyscy jego uczniowie to Galilejczycy, za wyjątkiem
jednego... Judasza Iskarioty... I tylko on jeden zdradził. dlaczego?
Chrystus został ukrzyżowany przez Rzymian na mocy wyroku Sanhedrynu
(Synhedrionu) tzn. żydowskiej rady starszych, spełniającej funkcję
najwyższej rady, trybunału, organu władzy relig.-polit. i adm.-sądowej. Pan
Jezus był Galilejczykiem, a więc poddanym Heroda Antypasa, nie Rzymu. Nie
był obywatelem rzymskim (do edyktów Karakalli z 212 r. było jeszcze daleko)
dlatego obowiązywała jurysdykcja żydowskiego państewka (de facto
protektoratu, by użyć współczesnej terminologii ale mającego bardzo dużą
autonomię) Galilei, pro forma zatwierdzana przez rzymskiego urzędnika (w tym
przypadku prokuratora P. Piłata).
Było tak gdyż cesarz August po śmierci Heroda Wielkiego, zatwierdził jego
testament i podzielił królestwo Żydów pomiędzy trzech jego synów. Archelaos
otrzymał Judeę z Samarią, Herod Antypas (nazywany w Ewangelii po prostu
Herodem) Galilee a Filip część obszaru zajordańskiego. Później m.in. ze
wzgl. wewnętrznych Rzym wchłonął Judeę z Samarią i ustanowił tam rzymską
administrację (Poncjusz Piłat).
Jezus Chrystus m.in. zanegował i zagroził istnieniu filarom judaizmu -
pilnego zachowania szabatów, czystości rytualnej w jedzeniu. Nie uważał nie-
Żydów za godnych pogardy barbarzyńców, niegodnych Boga. To też swoja droga
stało się przyczyną zdrady Judasza Iskarioty (jedynego "prawowiernego" Żyda
w orszaku Jezusowym). Żydzi wówczas oczekiwali (i oczekują dziś ) na
Mesjasza w ścisłym, żydowskim znaczeniu tego słowa, jako króla z rodu
Dawida, którego królestwo będzie najzupełniej z tego świata, który wywyższy
swój... naród żydowski ponad wszystkie inne narody na ziemi. Zrzeczenie się
przez Pana Jezusa tego zadania zapewne rozczarowało Judasza. "Obcy" przestał
być Żydem i orędownikiem ich sprawy a za to godził w ich opokę tzn. judaizm.
Rozczarowało, bo żydowski Mesjasz ma zbawić tylko samych Żydów a nie świat
cały.
Od Piłata wymuszono aprobatę - Żydzi wykorzystali argument "Jeżeli go
uniewinnisz, nie jesteś przyjacielem cesarza". W tym czasie panował bardzo
podejrzliwy Tyberiusz, wsłuchujący sie w donosy na "nieprzyjaznych
urzędników".
Na nic próba Piłata zwolnienia Jezusa od strasznej kary, której domagali się
kapłani i skorzystanie z obyczaju, według którego na dzień Paschy
wypuszczano pospólstwu jednego więźnia, którego by chcieli. Żydzi
krzyczeli "Barabasza". A na pytanie "A cóż uczynić z Jezusem?"
Odpowiedzieli - "Ukrzyżuj go!" Po słowach i geście Piłata (umyciu rąk) Żydzi
wołali "Krew jego na nas i na syny nasze... "

[rzydzio54]

"Jezus Chrystus i wszyscy jego uczniowie to Galilejczycy, za wyjątkiem
jednego... Judasza Iskarioty... I tylko on jeden zdradził. dlaczego? "

Ciekawy list. Dzieki. Odlozylem sobie do archiwum.

etyka Jezusa to etyka helleńska

[titus_flavius]

Chaire,
postawa teologiczno-etyczna Jezusa nie ma nic wspólnego z judaizmem. Jezus
mówi, ze jest Bóg wszystkich ludzi, który wymaga czci, równo traktuje
wszystkich ludzi i chce, aby ludzie nawzajem się dobrze traktowali. Bóg ten
jest dobrem, pięknem i sprawiedliwością. A Jezus jest synem bożym, który
narodził się pośród ludzi, aby ich ku temu skłnić.
Zważcie, że Jezus nie objawił się wśród Hellenów, którzy właściwie rozumieli
naturę Boga i mieli etykę zgodną z nakazami boskimi, tylko wśród żydów.
Przyczyna tego jest jasna, sam Jezus mówił, ze lekarza nie wysła się do
zdrowych tylko do chorych.
Żydzi zaś czczą istotę, która zalecała im czynić zło, była niesprawiedliwa i
nienawidziła piękna. Nic więc dziwnego, że czciciele Jahwe postanowili zabić
Jezusa, gdyż nazbyt zagrażał on ich interesom.
T.

[rzydzio54]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> postawa teologiczno-etyczna Jezusa nie ma nic wspólnego z judaizmem. Jezus
> mówi, ze jest Bóg wszystkich ludzi, który wymaga czci, równo traktuje
> wszystkich ludzi i chce, aby ludzie nawzajem się dobrze traktowali. Bóg ten
> jest dobrem, pięknem i sprawiedliwością. A Jezus jest synem bożym, który
> narodził się pośród ludzi, aby ich ku temu skłnić.
> Zważcie, że Jezus nie objawił się wśród Hellenów, którzy właściwie rozumieli
> naturę Boga i mieli etykę zgodną z nakazami boskimi, tylko wśród żydów.
> Przyczyna tego jest jasna, sam Jezus mówił, ze lekarza nie wysła się do
> zdrowych tylko do chorych.
> Żydzi zaś czczą istotę, która zalecała im czynić zło, była niesprawiedliwa i
> nienawidziła piękna. Nic więc dziwnego, że czciciele Jahwe postanowili zabić
> Jezusa, gdyż nazbyt zagrażał on ich interesom.
> T.

Nic dodac, nic ujac. Rzydzi strasznie zgrzytaja zebami, gdy podstawi im sie
lustro pod ich przebrzydla morde. Piekno mianowicie plynie od srodka i ten
srodek u rzydow to czysta gangrena.

A propos. Czy jakikolwiek rzyd zaslynal z tego, ze ofiarowl cokolwiek (nie
mowiac o zyciu) w interesie jakiegos indywiduum w szczegolnosci nie bedacego
rzydem?

Czy rzydzi znaja cos takiego jak swieci?

yeah, right! :-P

[koszalekopalek2]

rzydzio54 napisał:

> A propos. Czy jakikolwiek rzyd zaslynal z tego, ze ofiarowl cokolwiek (nie
> mowiac o zyciu) w interesie jakiegos indywiduum w szczegolnosci nie bedacego
> rzydem?

Pytanie.
Czy słyszałeś o takim Chaimie (Haymie) Salomonie?


www.virtualology.com/virtualwarmuseum.com/revolutionarywarhall/HAYMSALOMON.COM/

Żydzi świętych nie mają. Bo modlą się tylko do Pana Boga i uważają modlitwy do
wszystkich (włącznie z synem i duchem świętym :-P ) innych za pogaństwo… :-P

jak nalezalo sie spodziewac :)

[rzydzio54]

Dobroczynca wedlug rzyda to cwaniak i bankier, dorabiajacy sie na wojnie i
finansujacy (JUDZACY) strony walczace.

Swiety w rozumieniu rzyda - jak nalezalo sie spodziewac - to nie czlowiek
poswiecajacy sie dla innych a tylko figurka, do ktorej modla sie goje :)

Czy trzeba jeszcze cos dodawac?

[titus_flavius]

koszalekopalek2 napisał:

> Żydzi świętych nie mają. Bo modlą się tylko do Pana Boga i uważają modlitwy
do
>
> wszystkich (włącznie z synem i duchem świętym :-P ) innych za pogaństwo…
> :-P

Chaire,
nie do końca. MOdlą się do cadyków.
T.

[titus_flavius]

rzydzio54 napisał:

> A propos. Czy jakikolwiek rzyd zaslynal z tego, ze ofiarowl cokolwiek (nie
> mowiac o zyciu) w interesie jakiegos indywiduum w szczegolnosci nie bedacego
> rzydem?

Chaire,
nie, bo jest to zabronione przez Talmud.
T.

proces Jezusa - relacje świadków

[titus_flavius]

Chaire,
z Ewangelii wg św. Jana:

T.
1) To powiedziawszy Jezus wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron. Był tam
ogród, do którego wszedł On i Jego uczniowie. (2) Także i Judasz, który Go
wydał, znał to miejsce, bo Jezus i uczniowie Jego często się tam gromadzili.
(3) Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów,
przybył tam z latarniami, pochodniami i bronią. (4) A Jezus wiedząc o
wszystkim, co miało na Niego przyjść, wyszedł naprzeciw i rzekł do nich: Kogo
szukacie? (5) Odpowiedzieli Mu: Jezusa z Nazaretu. Rzekł do nich Jezus: Ja
jestem. Również i Judasz, który Go wydał, stał między nimi. (6) Skoro więc
rzekł do nich: Ja jestem, cofnęli się i upadli na ziemię. (7) Powtórnie ich
zapytał: Kogo szukacie? Oni zaś powiedzieli: Jezusa z Nazaretu. (8) Jezus
odrzekł: Powiedziałem wam, że Ja jestem. Jeżeli więc Mnie szukacie, pozwólcie
tym odejść. (9) Stało się tak, aby się wypełniło słowo, które wypowiedział: Nie
utraciłem żadnego z tych, których Mi dałeś. (10) Wówczas Szymon Piotr, mając
przy sobie miecz, dobył go, uderzył sługę arcykapłana i odciął mu prawe ucho. A
słudze było na imię Malchos. (11) Na to rzekł Jezus do Piotra: Schowaj miecz do
pochwy. Czyż nie mam pić kielicha, który Mi podał Ojciec? (12) Wówczas kohorta
oraz trybun razem ze strażnikami żydowskimi pojmali Jezusa, związali Go (13) i
zaprowadzili najpierw do Annasza. Był on bowiem teściem Kajfasza, który owego
roku pełnił urząd arcykapłański. (14) Właśnie Kajfasz poradził Żydom, że warto,
aby jeden człowiek zginął za naród. (15) A szedł za Jezusem Szymon Piotr razem
z innym uczniem. Uczeń ten był znany arcykapłanowi i dlatego wszedł za Jezusem
na dziedziniec arcykapłana, (16) podczas gdy Piotr zatrzymał się przed bramą na
zewnątrz. Wszedł więc ów drugi uczeń, znany arcykapłanowi, pomówił z odźwierną
i wprowadził Piotra do środka. (17) A służąca odźwierna rzekła do Piotra: Czy
może i ty jesteś jednym spośród uczniów tego człowieka? On odpowiedział: Nie
jestem. (18) A ponieważ było zimno, strażnicy i słudzy rozpaliwszy ognisko
stali przy nim i grzali się. Wśród nich stał także Piotr i grzał się. (19)
Arcykapłan więc zapytał Jezusa o Jego uczniów i o Jego naukę. (20) Jezus mu
odpowiedział: Ja przemawiałem jawnie przed światem. Uczyłem zawsze w synagodze
i w świątyni, gdzie się gromadzą wszyscy Żydzi. Potajemnie zaś nie uczyłem
niczego. (21) Dlaczego Mnie pytasz? Zapytaj tych, którzy słyszeli, co im
mówiłem. Oto oni wiedzą, co powiedziałem. (22) Gdy to powiedział, jeden ze sług
obok stojących spoliczkował Jezusa, mówiąc: Tak odpowiadasz arcykapłanowi? (23)
Odrzekł mu Jezus: Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli
dobrze, to dlaczego Mnie bijesz? (24) Następnie Annasz wysłał Go związanego do
arcykapłana Kajfasza. (25) A Szymon Piotr stał i grzał się. Powiedzieli wówczas
do niego: Czy i ty nie jesteś jednym z Jego uczniów? On zaprzeczył mówiąc: Nie
jestem. (26) Jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu Piotr odciął ucho,
rzekł: Czyż nie ciebie widziałem razem z Nim w ogrodzie? (27) Piotr znowu
zaprzeczył i natychmiast kogut zapiał. (28) Od Kajfasza zaprowadzili Jezusa do
pretorium. A było to wczesnym rankiem. Oni sami jednak nie weszli do pretorium,
aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę. (29) Dlatego Piłat wyszedł do
nich na zewnątrz i rzekł: Jaką skargę wnosicie przeciwko temu człowiekowi? (30)
W odpowiedzi rzekli do niego: Gdyby to nie był złoczyńca, nie wydalibyśmy Go
tobie. (31) Piłat więc rzekł do nich: Weźcie Go wy i osądźcie według swojego
prawa. Odpowiedzieli mu Żydzi: Nam nie wolno nikogo zabić. (32) Tak miało się
spełnić słowo Jezusa, w którym zapowiedział, jaką śmiercią miał umrzeć. (33)
Wtedy powtórnie wszedł Piłat do pretorium, a przywoławszy Jezusa rzekł do
Niego: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? (34) Jezus odpowiedział: Czy to mówisz
od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? (35) Piłat odparł: Czy ja jestem
Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił? (36)
Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje
było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz
zaś królestwo moje nie jest stąd. (37) Piłat zatem powiedział do Niego: A więc
jesteś królem? / Odpowiedział Jezus: / Tak, jestem królem. Ja się na to
narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy,
kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. (38) Rzekł do Niego Piłat: Cóż to jest
prawda? To powiedziawszy wyszedł powtórnie do Żydów i rzekł do nich: Ja nie
znajduję w Nim żadnej winy. (39) Jest zaś u was zwyczaj, że na Paschę uwalniam
wam jednego /więźnia/. Czy zatem chcecie, abym wam uwolnił Króla żydowskiego?
(40) Oni zaś powtórnie zawołali: Nie tego, lecz Barabasza! A Barabasz był
zbrodniarzem.
(Ew.Jana 18:1-40)

[titus_flavius]

Chaire,
z Ew. św. Jana c.d.
T.



1) Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. (2) A żołnierze uplótłszy
koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. (3)
Potem podchodzili do Niego i mówili: Witaj, królu żydowski! I policzkowali Go.
(4) A Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i przemówił do nich: Oto wyprowadzam
Go do was na zewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy.
(5) Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym.
Piłat rzekł do nich: Oto Człowiek. (6) Gdy Go ujrzeli arcykapłani i słudzy,
zawołali: Ukrzyżuj! Ukrzyżuj! Rzekł do nich Piłat: Weźcie Go i sami
ukrzyżujcie! Ja bowiem nie znajduję w Nim winy. (7) Odpowiedzieli mu Żydzi: My
mamy Prawo, a według Prawa powinien On umrzeć, bo sam siebie uczynił Synem
Bożym. (8) Gdy Piłat usłyszał te słowa, uląkł się jeszcze bardziej. (9) Wszedł
znów do pretorium i zapytał Jezusa: Skąd Ty jesteś? Jezus jednak nie dał mu
odpowiedzi. (10) Rzekł więc Piłat do Niego: Nie chcesz mówić ze mną? Czy nie
wiesz, że mam władzę uwolnić Ciebie i mam władzą Ciebie ukrzyżować? (11) Jezus
odpowiedział: Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby ci jej nie dano z góry.
Dlatego większy grzech ma ten, który Mnie wydał tobie. (12) Odtąd Piłat
usiłował Go uwolnić. Żydzi jednak zawołali: Jeżeli Go uwolnisz, nie jesteś
przyjacielem Cezara. Każdy, kto się czyni królem, sprzeciwia się Cezarowi. (13)
Gdy więc Piłat usłyszał te słowa, wyprowadził Jezusa na zewnątrz i zasiadł na
trybunale, na miejscu zwanym Lithostrotos, po hebrajsku Gabbata. (14) Był to
dzień Przygotowania Paschy, około godziny szóstej. I rzekł do Żydów: Oto król
wasz! (15) A oni krzyczeli: Precz! Precz! Ukrzyżuj Go! Piłat rzekł do nich:
Czyż króla waszego mam ukrzyżować? Odpowiedzieli arcykapłani: Poza Cezarem nie
mamy króla. (16) Wtedy więc wydał Go im, aby Go ukrzyżowano. Zabrali zatem
Jezusa. (17) A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane miejscem
Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. (18) Tam Go ukrzyżowano, a z
Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. (19) Wypisał
też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus
Nazarejczyk, Król Żydowski. (20) Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ
miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku
hebrajskim, łacińskim i greckim. (21) Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata:
Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem Żydowskim. (22)
Odparł Piłat: Com napisał, napisałem. (23) Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali
Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza
po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od
góry do dołu. (24) Mówili więc między sobą: Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o
nią losy, do kogo ma należeć. Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili
między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili
żołnierze. (25) A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki
Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. (26) Kiedy więc Jezus ujrzał
Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto,
oto syn Twój. (27) Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny
uczeń wziął Ją do siebie. (28) Potem Jezus świadom, że już wszystko się
dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: Pragnę. (29) Stało tam naczynie pełne
octu. Nałożono więc na hizop gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. (30) A gdy
Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę oddał ducha.
(31) Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na
krzyżu w szabat - ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem - Żydzi prosili
Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała. (32) Przyszli
więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim
byli ukrzyżowani. (33) Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł,
nie łamali Mu goleni, (34) tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i
natychmiast wypłynęła krew i woda. (35) Zaświadczył to ten, który widział, a
świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli.
(36) Stało się to bowiem, aby się wypełniło Pismo: Kość jego nie będzie
złamana. (37) I znowu na innym miejscu mówi Pismo: Będą patrzeć na Tego,
którego przebili. (38) Potem Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz
ukrytym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. A
Piłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. (39) Przybył również i
Nikodem, ten, który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa w nocy, i przyniósł
około stu funtów mieszaniny mirry i aloesu. (40) Zabrali więc ciało Jezusa i
obwiązali je w płótna razem z wonnościami, stosownie do żydowskiego sposobu
grzebania. (41) A na miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś
nowy grób, w którym jeszcze nie złożono nikogo. (42) Tam to więc, ze względu na
żydowski dzień Przygotowania, złożono Jezusa, bo grób znajdował się w pobliżu.
(Ew.Jana 19:1-42)

[titus_flavius]

Chaire,
z Ew. wg św. Łukasza:
T.


(1) Nadchodziła uroczystość Przaśników, tak zwana Pascha. (2) Arcykapłani i
uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by Go zabić, gdyż bali się ludu. (3) Wtedy
szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą, który był jednym z Dwunastu. (4)
Poszedł więc i umówił się z arcykapłanami i dowódcami straży, jak ma im Go
wydać. (5) Ucieszyli się i ułożyli się z nim, że dadzą mu pieniądze. (6) On
zgodził się i szukał sposobności, żeby im Go wydać bez wiedzy tłumu. (7) Tak
nadszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. (8) Jezus posłał
Piotra i Jana z poleceniem: Idźcie i przygotujcie nam Paschę, byśmy mogli ją
spożyć. (9) Oni Go zapytali: Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali? (10)
Odpowiedział im: Oto gdy wejdziecie do miasta, spotka się z wami człowiek
niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, (11) i powiecie
gospodarzowi: Nauczyciel pyta cię: Gdzie jest izba, w której mógłbym spożyć
Paschę z moimi uczniami? (12) On wskaże wam salę dużą, usłaną; tam
przygotujecie. (13) Oni poszli, znaleźli tak, jak im powiedział, i przygotowali
Paschę. (14) A gdy nadeszła pora, zajął miejsce u stołu i Apostołowie z Nim.
(15) Wtedy rzekł do nich: Gorąco pragnąłem spożyć Paschę z wami, zanim będę
cierpiał. (16) Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni
w królestwie Bożym. (17) Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie rzekł:
Weźcie go i podzielcie między siebie; (18) albowiem powiadam wam: odtąd nie
będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże. (19)
Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: To
jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! (20)
Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi
mojej, która za was będzie wylana. (21) Lecz oto ręka mojego zdrajcy jest ze
Mną na stole. (22) Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi według tego, jak jest
postanowione, lecz biada temu człowiekowi, przez którego będzie wydany. (23) A
oni zaczęli wypytywać jeden drugiego, kto by mógł spośród nich to uczynić. (24)
Powstał również spór między nimi o to, który z nich zdaje się być największy.
(25) Lecz On rzekł do nich: Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy
przyjmują nazwę dobroczyńców. (26) Wy zaś nie tak [macie postępować]. Lecz
największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa!
(27) Któż bowiem jest większy? Czy ten, kto siedzi za stołem, czy ten, kto
służy? Czyż nie ten, kto siedzi za stołem? Otóż Ja jestem pośród was jak ten,
kto służy. (28) Wyście wytrwali przy Mnie w moich przeciwnościach. (29) Dlatego
i Ja przekazuję wam królestwo, jak Mnie przekazał je mój Ojciec: (30) abyście w
królestwie moim jedli i pili przy moim stole oraz żebyście zasiadali na
tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela. (31) Szymonie, Szymonie, oto szatan
domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę; (32) ale Ja prosiłem za tobą, żeby
nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci. (33) On zaś
rzekł: Panie, z Tobą gotów jestem iść nawet do więzienia i na śmierć. (34) Lecz
Jezus odrzekł: Powiadam ci, Piotrze, nie zapieje dziś kogut, a ty trzy razy
wyprzesz się tego, że Mnie znasz. (35) I rzekł do nich: Czy brak wam było
czego, kiedy was posyłałem bez trzosa, bez torby i bez sandałów? Oni
odpowiedzieli: Niczego. (36) Lecz teraz - mówił dalej - kto ma trzos, niech go
weźmie; tak samo torbę; a kto nie ma, niech sprzeda swój płaszcz i kupi miecz!
(37) Albowiem powiadam wam: to, co jest napisane, musi się spełnić na Mnie:
Zaliczony został do złoczyńców. To bowiem, co się do Mnie odnosi, dochodzi
kresu. (38) Oni rzekli: Panie, tu są dwa miecze. Odpowiedział im: Wystarczy.
(39) Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną: towarzyszyli Mu
także uczniowie. (40) Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: Módlcie się,
abyście nie ulegli pokusie. (41) A sam oddalił się od nich na odległość jakby
rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się (42) tymi słowami: Ojcze, jeśli
chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech
się stanie! (43) Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i umacniał Go. (44)
Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople
krwi, sączące się na ziemię. (45) Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów,
zastał ich śpiących ze smutku. (46) Rzekł do nich: Czemu śpicie? Wstańcie i
módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. (47) Gdy On jeszcze mówił, oto zjawił
się tłum. A jeden z Dwunastu, imieniem Judasz, szedł na ich czele i zbliżył się
do Jezusa, aby Go pocałować. (48) Jezus mu rzekł: Judaszu, pocałunkiem wydajesz
Syna Człowieczego? (49) Towarzysze Jezusa widząc, na co się zanosi, zapytali:
Panie, czy mamy uderzyć mieczem? (50) I któryś z nich uderzył sługę najwyższego
kapłana i odciął mu prawe ucho. (51) Lecz Jezus odpowiedział: Przestańcie,
dosyć! I dotknąwszy ucha, uzdrowił go. (52) Do arcykapłanów zaś, dówódcy straży
świątynnej i starszych, którzy wyszli przeciw Niemu, Jezus rzekł: Wyszliście z
mieczami i kijami jak na zbójcę? (53) Gdy codziennie bywałem u was w świątyni,
nie podnieśliście rąk na Mnie, lecz to jest wasza godzina i panowanie
ciemności. (54) Schwycili Go więc, poprowadzili i zawiedli do domu najwyższego
kapłana. A Piotr szedł z daleka. (55) Gdy rozniecili ogień na środku dziedzińca
i zasiedli wkoło, Piotr usiadł także między nimi. (56) A jakaś służąca,
zobaczywszy go siedzącego przy ogniu, przyjrzała mu się uważnie i rzekła: I ten
był razem z Nim. (57) Lecz on zaprzeczył temu, mówiąc: Nie znam Go, kobieto.
(58) Po chwili zobaczył go ktoś inny i rzekł: I ty jesteś jednym z nich. Piotr
odrzekł: Człowieku, nie jestem. (59) Po upływie prawie godziny jeszcze ktoś
inny począł zawzięcie twierdzić: Na pewno i ten był razem z Nim; jest przecież
Galilejczykiem. (60) Piotr zaś rzekł: Człowieku, nie wiem, co mówisz. I w tej
chwili, gdy on jeszcze mówił, kogut zapiał. (61) A Pan obrócił się i spojrzał
na Piotra. Wspomniał Piotr na słowo Pana, jak mu powiedział: Dziś, zanim kogut
zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. (62) Wyszedł na zewnątrz i gorzko
zapłakał. (63) Tymczasem ludzie, którzy pilnowali Jezusa, naigrawali się z
Niego i bili Go. (64) Zasłaniali Mu oczy i pytali: Prorokuj, kto Cię uderzył.
(65) Wiele też innych obelg miotali przeciw Niemu. (66) Skoro dzień nastał,
zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali
przyprowadzić Go przed swoją Radę. (67) Rzekli: Jeśli Ty jesteś Mesjasz,
powiedz nam! On im odrzekł: Jeśli wam powiem, nie uwierzycie Mi, (68) i jeśli
was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. (69) Lecz odtąd Syn Człowieczy siedzieć
będzie po prawej stronie Wszechmocy Bożej. (70) Zawołali wszyscy: Więc Ty
jesteś Synem Bożym? Odpowiedział im: Tak. Jestem Nim. (71) A oni zawołali: Na
co nam jeszcze potrzeba świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z ust Jego.
(Ew.Łukasza 22:1-71)

[titus_flavius]

Chaire,
z Ew. wg św. Łukasza:
T.


(1) Teraz całe ich zgromadzenie powstało; i poprowadzili Go przed Piłata. (2)
Tam zaczęli oskarżać Go: Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród,
że odwodzi od płacenia podatków Cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza -
Króla. (3) Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? Jezus odpowiedział
mu: Tak, Ja Nim jestem. (4) Piłat więc oświadczył arcykapłanom i tłumom: Nie
znajduję żadnej winy w tym człowieku. (5) Lecz oni nastawali i mówili: Podburza
lud, szerząc swą naukę po całej Judei, od Galilei, gdzie rozpoczął, aż dotąd.
(6) Gdy Piłat to usłyszał, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem. (7) A
gdy się upewnił, że jest spod władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który w tych
dniach również przebywał w Jerozolimie. (8) Na widok Jezusa Herod bardzo się
ucieszył. Od dawna bowiem chciał Go ujrzeć, ponieważ słyszał o Nim i spodziewał
się, że zobaczy jaki znak, zdziałany przez Niego. (9) Zasypał Go też wieloma
pytaniami, lecz Jezus nic mu nie odpowiedział. (10) Arcykapłani zaś i uczeni w
Piśmie stali i gwałtownie Go oskarżali. (11) Wówczas wzgardził Nim Herod wraz
ze swoją strażą; na pośmiewisko kazał ubrać Go w lśniący płaszcz i odesłał do
Piłata. (12) W tym dniu Herod i Piłat stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem
żyli z sobą w nieprzyjaźni. (13) Piłat więc kazał zwołać arcykapłanów, członków
Wysokiej Rady oraz lud (14) i rzekł do nich: Przywiedliście mi tego człowieka
pod zarzutem, że podburza lud. Otóż ja przesłuchałem Go wobec was i nie
znalazłem w Nim żadnej winy w sprawach, o które Go oskarżacie. (15) Ani też
Herod - bo odesłał Go do nas; a oto nie popełnił On nic godnego śmierci. (16)
Każę Go więc wychłostać i uwolnię. (17) <A był obowiązany uwalniać im jednego
na święta>. (18) Zawołali więc wszyscy razem: Strać Tego, a uwolnij nam
Barabasza! (19) Był on wtrącony do więzienia za jakiś rozruch powstały w
mieście i za zabójstwo. (20) Piłat, chcąc uwolnić Jezusa, ponownie przemówił do
nich. (21) Lecz oni wołali: Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go! (22) Zapytał ich po raz
trzeci: Cóż On złego uczynił? Nie znalazłem w Nim nic zasługującego na śmierć.
Każę Go więc wychłostać i uwolnię. (23) Lecz oni nalegali z wielkim wrzaskiem,
domagając się, aby Go ukrzyżowano; i wzmagały się ich krzyki. (24) Piłat więc
zawyrokował, żeby ich żądanie zostało spełnione. (25) Uwolnił im tego, którego
się domagali, a który za rozruch i zabójstwo był wtrącony do więzienia; Jezusa
zaś zdał na ich wolę. (26) Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z
Cyreny, który wracał z pola, i włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem.
(27) A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet, które zawodziły i płakały nad
Nim. (28) Lecz Jezus zwrócił się do nich i rzekł: Córki jerozolimskie, nie
płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi! (29) Oto
bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą: Szczęśliwe niepłodne łona, które nie
rodziły, i piersi, które nie karmiły. (30) Wtedy zaczną wołać do gór: Padnijcie
na nas; a do pagórków: Przykryjcie nas! (31) Bo jeśli z zielonym drzewem to
czynią, cóż się stanie z suchym? (32) Przyprowadzono też dwóch innych -
złoczyńców, aby ich z Nim stracić. (33) Gdy przyszli na miejsce, zwane Czaszką,
ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego
stronie. (34) Lecz Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.
Potem rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy. (35) A lud stał i
patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: Innych wybawiał, niechże
teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym. (36) Szydzili z
Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, (37) mówiąc: Jeśli
Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie. (38) Był także nad Nim napis w
języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest Król żydowski. (39) Jeden ze
złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: Czy Ty nie jesteś Mesjaszem?
Wybaw więc siebie i nas. (40) Lecz drugi, karcąc go, rzekł: Ty nawet Boga się
nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? (41) My przecież - sprawiedliwie,
odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił.
(42) I dodał: Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa. (43)
Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju. (44)
Było już około godziny szóstej i mrok ogaranął całą ziemię aż do godziny
dziewiątej. (45) Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez
środek. (46) Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam
ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha. (47) Na widok tego, co się
działo, setnik oddał chwałę Bogu i mówił: Istotnie, człowiek ten był
sprawiedliwy. (48) Wszystkie też tłumy, które zbiegły się na to widowisko, gdy
zobaczyły, co się działo, wracały bijąc się w piersi. (49) Wszyscy Jego znajomi
stali z daleka; a również niewiasty, które Mu towarzyszyły od Galilei,
przypatrywały się temu. (50) Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem
Józef, członek Wysokiej Rady. (51) Nie przystał on na ich uchwałę i
postępowanie. Był z miasta żydowskiego Arymatei, i oczekiwał królestwa Bożego.
(52) On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. (53) Zdjął je z
krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt
jeszcze nie był pochowany. (54) Był to dzień Przygotowania i szabat się
rozjaśniał. (55) Były przy tym niewiasty, które z Nim przyszły z Galilei.
Obejrzały grób i w jaki sposób zostało złożone ciało Jezusa. (56) Po powrocie
przygotowały wonności i olejki; lecz zgodnie z przykazaniem zachowały spoczynek
szabatu.
(Ew.Łukasza 23:1-56)

[titus_flavius]

Chaire,
z Ew. wg św. Marka:
T.


(1) Za dwa dni była Pascha i Święto Przaśników. Arcykapłani i uczeni w Piśmie
szukali sposobu, jak by Jezusa podstępnie ująć i zabić. (2) Lecz mówili: Tylko
nie w czasie święta, by nie było wzburzenia między ludem. (3) A gdy Jezus był w
Betanii, w domu Szymona Trędowatego, i siedział za stołem, przyszła kobieta z
alabastrowym flakonikiem prawdziwego olejku nardowego, bardzo drogiego. Rozbiła
flakonik i wylała Mu olejek na głowę. (4) A niektórzy oburzyli się, mówiąc
między sobą: Po co to marnowanie olejku? (5) Wszak można było olejek ten
sprzedać drożej niż za trzysta denarów i rozdać ubogim. I przeciw niej
szemrali. (6) Lecz Jezus rzekł: Zostawcie ją; czemu sprawiacie jej przykrość?
Dobry uczynek spełniła względem Mnie. (7) Bo ubogich zawsze macie u siebie i
kiedy zechcecie, możecie im dobrze czynić; lecz Mnie nie zawsze macie. (8) Ona
uczyniła, co mogła; już naprzód namaściła moje ciało na pogrzeb. (9) Zaprawdę,
powiadam wam: Gdziekolwiek po całym świecie głosić będą tę Ewangelię, będą
również opowiadać na jej pamiątkę to, co uczyniła. (10) Wtedy Judasz Iskariota,
jeden z Dwunastu, poszedł do arcykapłanów, aby im Go wydać. (11) Gdy to
usłyszeli, ucieszyli się i przyrzekli dać mu pieniądze. Odtąd szukał dogodnej
sposobności, jak by Go wydać (12) W pierwszy dzień Przaśników, kiedy
ofiarowywano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: Gdzie chcesz, abyśmy
poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę? (13) I posłał dwóch
spośród swoich uczniów z tym poleceniem: Idźcie do miasta, a spotka się z wami
człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim (14) i tam, gdzie wejdzie, powiecie
gospodarzowi: Nauczyciel pyta: gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym
spożyć Paschę z moimi uczniami? (15) On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i
gotową. Tam przygotujecie dla nas. (16) Uczniowie wybrali się i przyszli do
miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. (17) Z
nastaniem wieczoru przyszedł tam razem z Dwunastoma. (18) A gdy zajęli miejsca
i jedli, Jezus rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie zdradzi, ten,
który je ze Mną. (19) Zaczęli się smucić i pytać jeden po drugim: Czyżbym ja?
(20) On im rzekł: Jeden z Dwunastu, ten, który ze Mną rękę zanurza w misie.
(21) Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada
temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla
tego człowieka, gdyby się nie narodził. (22) A gdy jedli, wziął chleb, odmówił
błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc: Bierzcie, to jest Ciało moje. (23)
Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy.
(24) I rzekł do nich: To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie
wylana. (25) Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego
krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym. (26) Po
odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej. (27) Wtedy Jezus im rzekł:
Wszyscy zwątpicie we Mnie. Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą
się owce. (28) Lecz gdy powstanę, uprzedzę was do Galilei. (29) Na to rzekł Mu
Piotr: Choćby wszyscy zwątpili, ale nie ja! (30) Odpowiedział mu Jezus:
Zaprawdę, powiadam ci: dzisiaj, tej nocy, zanim kogut dwa razy zapieje, ty trzy
razy się Mnie wyprzesz. (31) Lecz on tym bardziej zapewniał: Choćby mi przyszło
umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie. I wszyscy tak samo mówili. (32) A kiedy
przyszli do ogrodu zwanego Getsemani, rzekł Jezus do swoich uczniów: Usiądźcie
tutaj, Ja tymczasem będę się modlił. (33) Wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i
począł drżeć, i odczuwać trwogę. (34) I rzekł do nich: Smutna jest moja dusza
aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie! (35) I odszedłszy nieco dalej, upadł
na ziemię i modlił się, żeby - jeśli to możliwe - ominęła Go ta godzina. (36) I
mówił: Abba, Ojcze, dla Ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ten kielich ode
Mnie! Lecz nie to, co Ja chcę, ale to, co Ty [niech się stanie]! (37) Potem
wrócił i zastał ich śpiących. Rzekł do Piotra: Szymonie, śpisz? Jednej godziny
nie mogłeś czuwać? (38) Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie;
duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe. (39) odszedł znowu i modlił się,
powtarzając te same słowa. (40) Gdy wrócił, zastał ich śpiących, gdyż oczy ich
były snem zmorzone, i nie wiedzieli, co Mu odpowiedzieć. (41) Gdy przyszedł po
raz trzeci, rzekł do nich: Śpicie dalej i odpoczywacie? Dosyć! Przyszła
godzina, oto Syn Człowieczy będzie wydany w ręce grzeszników. (42) Wstańcie,
chodźmy, oto zbliża się mój zdrajca. (43) I zaraz, gdy On jeszcze mówił, zjawił
się Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim zgraja z mieczami i kijami wysłana przez
arcykapłanów, uczonych w Piśmie i starszych. (44) A zdrajca dał im taki znak:
Ten, którego pocałuję, to On; chwyćcie Go i prowadźcie ostrożnie! (45) Skoro
tylko przyszedł, przystąpił do Jezusa i rzekł: Rabbi!, i pocałował Go. (46)
Tamci zaś rzucili się na Niego i pochwycili Go. (47) A jeden z tych, którzy tam
stali, dobył miecza, uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu ucho. (48) A
Jezus zwrócił się i rzekł do nich: Wyszliście z mieczami i kijami, jak na
zbójcę, żeby Mnie pochwycić. (49) Codziennie nauczałem u was w świątyni, a nie
pojmaliście Mnie. Ale Pisma muszą się wypełnić. (50) Wtedy opuścili Go wszyscy
i uciekli. (51) A pewien młodzieniec szedł za Nim, odziany prześcieradłem na
gołym ciele. Chcieli go chwycić, (52) lecz on zostawił prześcieradło i nago
uciekł od nich. (53) A Jezusa zaprowadzili do najwyższego kapłana, u którego
zebrali się wszyscy arcykapłani, starsi i uczeni w Piśmie. (54) Piotr zaś szedł
za Nim z daleka aż na dziedziniec pałacu najwyższego kapłana. Tam siedział
między służbą i grzał się przy ogniu. (55) Tymczasem arcykapłani i cała Wysoka
Rada szukali świadectwa przeciw Jezusowi, aby Go zgładzić, lecz nie znaleźli.
(56) Wielu wprawdzie zeznawało fałszywie przeciwko Niemu, ale świadectwa te nie
były zgodne. (57) A niektórzy wystąpili i zeznali fałszywie przeciw Niemu: (58)
Myśmy słyszeli, jak On mówił: Ja zburzę ten przybytek uczyniony ludzką ręką i w
ciągu trzech dni zbuduję inny, nie ręką ludzką uczyniony. (59) Lecz i w tym ich
świadectwo nie było zgodne. (60) Wtedy najwyższy kapłan wystąpił na środek i
zapytał Jezusa: Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciw Tobie? (61)
Lecz On milczał i nic nie odpowiedział. Najwyższy kapłan zapytał Go ponownie:
Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Błogosławionego? (62) Jezus odpowiedział: Ja jestem.
Ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego i nadchodzącego
z obłokami niebieskimi. (63) Wówczas najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i
rzekł: Na cóż nam jeszcze potrzeba świadków? (64) Słyszeliście bluźnierstwo.
Cóż wam się zdaje? Oni zaś wszyscy wydali wyrok, że winien jest śmierci. (65) I
niektórzy zaczęli pluć na Niego; zakrywali Mu twarz, policzkowali Go i mówili:
Prorokuj! Także słudzy bili Go pięściami po twarzy. (66) Kiedy Piotr był na
dole na dziedzińcu, przyszła jedna ze służących najwyższego kapłana. (67)
Zobaczywszy Piotra grzejącego się [przy ogniu], przypatrzyła mu się i rzekła: I
tyś był z Nazarejczykiem Jezusem. (68) Lecz on zaprzeczył temu, mówiąc: Nie
wiem i nie rozumiem, co mówisz. I wyszedł na zewnątrz do przedsionka, a kogut
zapiał. (69) Służąca, widząc go, znowu zaczęła mówić do tych, którzy tam stali:
To jest jeden z nich. (70) A on ponownie zaprzeczył. Po chwili ci, którzy tam
stali, mówili znowu do Piotra: Na pewno jesteś jednym z nich, jesteś także
Galilejczykiem. (71) Lecz on począł się zaklinać i przysięgać: Nie znam tego
człowieka, o którym mówicie. (72) I w tej chwili kogut powtórnie zapiał.
Wspomniał Piotr na słowa, które mu powiedział Jezus: Pierwej, nim kogut dwa
razy zapieje, trzy razy Mnie się wyprzesz. I wybuchnął płaczem.
(Ew.Marka 14:1-72)

BZDURY :-P

[koszalekopalek2]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> z Ewangelii wg św. Jana:
>

Po chuja nam ewangelia świętego (w tyłek kopniętego) Jana.
Zacytuj lepię ewangelię żony Jezusa – Marii Magdaleny. :-P


www.gnosticyoga.com/reviews/mary.htm

[Gość: Gaal]

Dlaczego posługujesz się plugawymi słowami? Czynisz to tak okrutnie jak słowa
Talmudu. Gdzie samo imię Jezus (Jeszu) traktowane jest jako symbol tego co
ohydne. Hebrajska forma imienia Jezus jest interpretowana jako akronim
przekleństwa "niech imię jego i pamięć o nim zostaną wymazane". Czy ty do nich
należysz?

[koszalekopalek2]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Dlaczego posługujesz się plugawymi słowami?
A dlaczego nie? Język polski (w odróżnieniu od hebrajskiego) jest bogaty
takimi słowami :-P

> Czynisz to tak okrutnie jak słowa Talmudu.
> Gdzie samo imię Jezus (Jeszu) traktowane jest jako symbol tego co
> ohydne. Hebrajska forma imienia Jezus jest interpretowana jako akronim
> przekleństwa "niech imię jego i pamięć o nim zostaną wymazane".

To znaczy że hebrajska forma imienia Jezus nie jest tą którą mu jego matka
przydała? :-P

> Czy ty do nich należysz?
Ja do krasnoludków należę :-P

[titus_flavius]

Chaire,
z Ew. wg św. Marka:
T.


(1) Zaraz wczesnym rankiem arcykapłani wraz ze starszymi i uczonymi w Piśmie i
cała Wysoka Rada powzięli uchwałę. Kazali Jezusa związanego odprowadzić i
wydali Go Piłatowi. (2) Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś królem żydowskim?
Odpowiedział mu: Tak, Ja nim jestem. (3) Arcykapłani zaś oskarżali Go o wiele
rzeczy. (4) Piłat ponownie Go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zważ, o jakie
rzeczy Cię oskarżają. (5) Lecz Jezus nic już nie odpowiedział, tak że Piłat się
dziwił. (6) Na każde zaś święto miał zwyczaj uwalniać im jednego więźnia,
którego żądali. (7) A był tam jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z
buntownikami, którzy w rozruchu popełnili zabójstwo. (8) Tłum przyszedł i
zaczął domagać się tego, co zawsze im czynił. (9) Piłat im odpowiedział: Jeśli
chcecie, uwolnię wam Króla żydowskiego? (10) Wiedział bowiem, że arcykapłani
wydali Go przez zawiść. (11) Lecz arcykapłani podburzyli tłum, żeby uwolnił im
raczej Barabasza. (12) Piłat ponownie ich zapytał: Cóż więc mam uczynić z tym,
którego nazywacie Królem źydowskim? (13) Odpowiedzieli mu krzykiem: Ukrzyżuj
Go! (14) Piłat odparł: Cóż więc złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej
krzyczeli: Ukrzyżuj Go! (15) Wtedy Piłat, chcąc zadowolić tłum, uwolnił im
Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. (16) Żołnierze
zaprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, czyli pretorium, i zwołali całą
kohortę. (17) ubrali Go w purpurę i uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na
głowę. (18) I zaczęli Go pozdrawiać: Witaj, Królu żydowski! (19) Przy tym bili
Go trzciną po głowie, pluli na Niego i przyklękając oddawali Mu hołd. (20) A
gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty.
Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. (21) I przymusili niejakiego
Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie
przechodził, żeby niósł krzyż Jego. (22) Przyprowadzili Go na miejsce Golgota,
to znaczy miejsce Czaszki. (23) Tam dawali Mu wino zaprawione mirrą, lecz On
nie przyjął. (24) Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty,
rzucając o nie losy, co który miał zabrać. (25) A była godzina trzecia, gdy go
ukrzyżowali. (26) Był też napis z podaniem Jego winy, tak ułożony: Król
żydowski. (27) Razem z Nim ukrzyżowali dwóch złoczyńców, jednego po prawej,
drugiego po lewej Jego stronie. (28) Tak wypełniło się słowo Pisma: W poczet
złoczyńców został zaliczony. (29) Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali
Go, potrząsali głowami, mówiąc: Ej, Ty, który burzysz przybytek i w trzech
dniach go odbudowujesz, (30) zejdź z krzyża i wybaw samego siebie! (31)
Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie drwili między sobą i mówili:
Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. (32) Mesjasz, król Izraela, niechże
teraz zejdzie z krzyża, żebyśmy widzieli i uwierzyli. Lżyli Go także ci, którzy
byli z Nim ukrzyżowani. (33) A gdy nadeszła godzina szósta, mrok ogarnął całą
ziemię aż do godziny dziewiątej. (34) O godzinie dziewiątej Jezus zawołał
donośnym głosem: Eloi, Eloi, lema sabachthani, to znaczy: Boże mój, Boże mój,
czemuś Mnie opuścił? (35) Niektórzy ze stojących obok, słysząc to, mówili:
Patrz, woła Eliasza. (36) Ktoś pobiegł i napełniwszy gąbkę octem, włożył na
trzcinę i dawał Mu pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz,
żeby Go zdjąć [ krzyża]. (37) Lecz Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.
(38) A zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, z góry na dół. (39) Setnik zaś,
który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha, rzekł: Prawdziwie,
ten człowiek był Synem Bożym. (40) Były tam również niewiasty, które
przypatrywały się z daleka, między nimi Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba
Mniejszego i Józefa, i Salome. (41) Kiedy przebywał w Galilei, one towarzyszyły
Mu i usługiwały. I było wiele innych, które razem z Nim przyszły do Jerozolimy.
(42) Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem,
(43) przyszedł Józef z Arymatei, poważny członek Rady, który również wyczekiwał
królestwa Bożego. Śmiało udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. (44)
Piłat zdziwił się, że już skonał. Kazał przywołać setnika i pytał go, czy już
dawno umarł. (45) Upewniony przez setnika, podarował ciało Józefowi. (46) Ten
kupił płótno, zdjął Jezusa [z krzyża], owinął w płótno i złożył w grobie, który
wykuty był w skale. Przed wejście do grobu zatoczył kamień. (47) A Maria
Magdalena i Maria, matka Józefa, przyglądały się, gdzie Go złożono.
(Ew.Marka 15:1-47)

[titus_flavius]

Chaire,
zeznaje Mateusz:
T.


1) Gdy Jezus dokończył wszystkich tych mów, rzekł do swoich uczniów: (2)
Wiecie, że po dwóch dniach jest Pascha, i Syn Człowieczy będzie wydany na
ukrzyżowanie. (3) Wówczas to zebrali się arcykapłani i starsi ludu w pałacu
najwyższego kapłana, imieniem Kajfasz, (4) i odbyli naradę, żeby Jezusa
podstępnie pochwycić i zabić. (5) Lecz mówili: Tylko nie w czasie święta, żeby
wzburzenie nie powstało wśród ludu. (6) Gdy Jezus przebywał w Betanii, w domu
Szymona Trędowatego, (7) podeszła do Niego kobieta z alabastrowym flakonikiem
drogiego olejku i wylała Mu olejek na głowę, gdy spoczywał przy stole. (8)
Widząc to, uczniowie oburzali się, mówiąc: Na co takie marnotrawstwo? (9)
Przecież można było drogo to sprzedać i rozdać ubogim. (10) Lecz Jezus zauważył
to i rzekł do nich: Czemu sprawiacie przykrość tej kobiecie? Dobry uczynek
spełniła względem Mnie. (11) Albowiem zawsze ubogich macie u siebie, lecz Mnie
nie zawsze macie. (12) Wylewając ten olejek na moje ciało, na mój pogrzeb to
uczyniła. (13) Zaprawdę, powiadam wam: Gdziekolwiek po całym świecie głosić
będą tę Ewangelię, będą również opowiadać na jej pamiątkę to, co uczyniła. (14)
Wtedy jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów
(15) i rzekł: Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam. A oni wyznaczyli mu
trzydzieści srebrników. (16) Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać. (17) W
pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: Gdzie
chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? (18) On odrzekł: Idźcie do
miasta, do znanego nam człowieka, i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: Czas mój
jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami. (19) Uczniowie
uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. (20) Z nastaniem
wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu (uczniami). (21) A gdy jedli,
rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was mnie zdradzi. (22) Bardzo tym
zasmuceni zaczęli pytać jeden przez drugiego: Chyba nie ja, Panie? (23) On zaś
odpowiedział: Ten, który ze Mną rękę zanurza w misie, on Mnie zdradzi. (24)
Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu
człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego
człowieka, gdyby się nie narodził. (25) Wtedy Judasz, który Go miał zdradzić,
rzekł: Czy nie ja, Rabbi? Odpowiedział mu: Tak jest, ty. (26) A gdy oni jedli,
Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc:
Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. (27) Następnie wziął kielich i
odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy, (28) bo to
jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie
grzechów. (29) Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego
krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę z wami nowy, w królestwie Ojca
mojego. (30) Po odśpiewaniu hymnu wyszli ku Górze Oliwnej. (31) Wówczas Jezus
rzekł do nich: Wy wszyscy zwątpicie we Mnie tej nocy. Bo jest napisane: Uderzę
pasterza, a rozproszą się owce stada. (32) Lecz gdy powstanę, uprzedzę was do
Galilei. (33) Odpowiedział Mu Piotr: Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy
nie zwątpię. (34) Jezus mu rzekł: Zaprawdę, powiadam ci: Jeszcze tej nocy,
zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. (35) Na to Piotr: Choćby mi
przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie. Podobnie zapewniali wszyscy
uczniowie. (36) Wtedy przyszedł Jezus z nimi do ogrodu, zwanego Getsemani, i
rzekł do uczniów: Usiądzcie tu, Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił. (37)
Wziąwszy z sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, począł się smucić i odczuwać
trwogę. (38) Wtedy rzekł do nich: Smutna jest moja dusza aż do śmierci;
zostańcie tu i czuwajcie ze Mną! (39) I odszedłszy nieco dalej, upadł na twarz
i modlił się tymi słowami: Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten
kielich! Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty. (40) Potem przyszedł do uczniów i
zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: Tak, jednej godziny nie mogliście
czuwać ze Mną? (41) Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch
wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe. (42) Powtórnie odszedł i tak się modlił:
Ojcze mój, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich, i muszę go wypić, niech się
stanie wola Twoja! (43) Potem przyszedł i znów zastał ich śpiących, bo oczy ich
były senne. (44) Zostawiwszy ich, odszedł znowu i modlił się po raz trzeci,
powtarzając te same słowa. (45) Potem wrócił do uczniów i rzekł do nich: Śpicie
jeszcze i odpoczywacie? A oto nadeszła godzina i Syn Człowieczy będzie wydany w
ręce grzeszników. (46) Wstańcie, chodźmy! Oto blisko jest mój zdrajca. (47) Gdy
On jeszcze mówił, oto nadszedł Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim wielka zgraja
z mieczami i kijami, od arcykapłanów i starszych ludu. (48) Zdrajca zaś dał im
taki znak: Ten, którego pocałuję, to On; Jego pochwyćcie! (49) Zaraz też
przystąpił do Jezusa, mówiąc: Witaj Rabbi! i pocałował Go. (50) A Jezus rzekł
do niego: Przyjacielu, po coś przyszedł? Wtedy podeszli, rzucili się na Jezusa
i pochwycili Go. (51) A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął
rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana odciął mu ucho. (52)
Wtedy Jezus rzekł do niego: Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za
miecz chwytają, od miecza giną. (53) Czy myślisz, że nie mógłbym poprosić Ojca
mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? (54) Jakże
więc spełnią się Pisma, że tak się stać musi? (55) W owej chwili Jezus rzekł do
tłumów: Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę, żeby Mnie pojmać.
Codziennie zasiadałem w świątyni i nauczałem, a nie pochwyciliście Mnie. (56)
Lecz stało się to wszystko, żeby się wypełniły Pisma proroków. Wtedy wszyscy
uczniowie opuścili Go i uciekli. (57) Ci zaś, którzy pochwycili Jezusa,
zaprowadzili Go do najwyższego kapłana, Kajfasza, gdzie zebrali się uczeni w
Piśmie i starsi. (58) A Piotr szedł za Nim z daleka, aż do pałacu najwyższego
kapłana. Wszedł tam na dziedziniec i usiadł między służbą, aby widzieć, jaki
będzie wynik. (59) Tymczasem arcykapłani i cała Wysoka Rada szukali fałszywego
świadectwa przeciw Jezusowi, aby Go zgładzić. (60) Lecz nie znaleźli,
jakkolwiek występowało wielu fałszywych świadków. W końcu stanęli dwaj (61) i
zeznali: On powiedział: Mogę zburzyć przybytek Boży i w ciągu trzech dni go
odbudować. (62) Wtedy powstał najwyższy kapłan i rzekł do Niego: Nic nie
odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciwko Tobie? (63) Lecz Jezus milczał. A
najwyższy kapłan rzekł do Niego: Poprzysięgam Cię na Boga żywego, powiedz nam:
Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży? (64) Jezus mu odpowiedział: Tak, Ja Nim
jestem. Ale powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po
prawicy Wszechmocnego, i nadchodzącego na obłokach niebieskich. (65) Wtedy
najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: Zbluźnił. Na cóż nam jeszcze
potrzeba świadków? Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo. (66) Co wam się zdaje?
Oni odpowiedzieli: Winien jest śmierci. (67) Wówczas zaczęli pluć Mu w twarz i
bić Go pięściami, a inni policzkowali Go (68) i szydzili: Prorokuj nam,
Mesjaszu, kto Cię uderzył? (69) Piotr zaś siedział zewnątrz na dziedzińcu.
Podeszła do niego jedna służąca i rzekła: I ty byłeś z Galilejczykiem Jezusem.
(70) Lecz on zaprzeczył temu wobec wszystkich i rzekł: Nie wiem, co mówisz.
(71) A gdy wyszedł ku bramie, zauważyła go inna i rzekła do tych, co tam byli:
Ten był z Jezusem Nazarejczykiem. (72) I znowu zaprzeczył pod przysięgą: Nie
znam tego człowieka. (73) Po chwili ci, którzy tam stali, zbliżyli się i rzekli
do Piotra: Na pewno i ty jesteś jednym z nich, bo i twoja mowa cię zdradza.
(74) Wtedy począł się zaklinać i przysięgać: Nie znam tego Człowieka. I w tej
chwili kogut zapiał. (75) Wspomniał Piotr na słowo Jezusa, który mu p

[titus_flavius]

Chaire,
zeznaje Mateusz c.d.:
T.


(1) A gdy nastał ranek, wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli uchwałę
przeciw Jezusowi, żeby Go zgładzić. (2) Związawszy Go zaprowadzili i wydali w
ręce namiestnika <Poncjusza> Piłata. (3) Wtedy Judasz, który Go wydał, widząc,
że Go skazano, opamiętał się, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i
starszym (4) i rzekł: Zgrzeszyłem, wydawszy krew niewinną. Lecz oni odparli: Co
nas to obchodzi? To twoje sprawa. (5) Rzuciwszy srebrniki ku przybytkowi,
oddalił się, potem poszedł i powiesił się. (6) Arcykapłani zaś wzięli srebrniki
i orzekli: Nie wolno kłaść ich do skarbca świątyni, bo są zapłatą za krew. (7)
Po odbyciu narady kupili za nie Pole Garncarza, na grzebanie cudzoziemców. (8)
Dlatego pole to aż po dziś dzień nosi nazwę Pole Krwi. (9) Wtedy spełniło się
to, co powiedział prorok Jeremiasz: Wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za
Tego, którego oszacowali synowie Izraela. (10) I dali je za Pole Garncarza, jak
mi Pan rozkazał. (11) Jezusa zaś stawiono przed namiestnikiem. Namiestnik zadał
Mu pytanie: Czy Ty jesteś królem żydowskim? Jezus odpowiedział: Tak, Ja nim
jestem. (12) A gdy Go oskarżali arcykapłani i starsi, nic nie odpowiadał. (13)
Wtedy zapytał Go Piłat: Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciw Tobie? (14) On
jednak nie odpowiedział mu na żadne pytanie, tak że namiestnik bardzo się
dziwił. (15) A był zwyczaj, że na każde święto namiestnik uwalniał jednego
więźnia, którego chcieli. (16) Trzymano zaś wtedy znacznego więźnia, imieniem
Barabasz. (17) Gdy się więc zebrali, spytał ich Piłat: Którego chcecie, żebym
wam uwolnił, Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem? (18) Wiedział bowiem, że
przez zawiść Go wydali. (19) A gdy on odbywał przewód sądowy, żona jego
przysłała mu ostrzeżenie: Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo
dzisiaj we śnie wiele nacierpiałam się z Jego powodu. (20) Tymczasem
arcykapłani i starsi namówili tłumy, żeby prosiły o Barabasza, a domagały się
śmierci Jezusa. (21) Pytał ich namiestnik: Którego z tych dwóch chcecie, żebym
wam uwolnił? Odpowiedzieli: Barabasza. (22) Rzekł do nich Piłat: Cóż więc mam
uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem? Zawołali wszyscy: Na krzyż z
Nim! (23) Namiestnik odpowiedział: Cóż właściwie złego uczynił? Lecz oni
jeszcze głośniej krzyczeli: Na krzyż z Nim! (24) Piłat widząc, że nic nie
osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu,
mówiąc: Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz. (25) A cały
lud zawołał: Krew Jego na nas i na dzieci nasze. (26) Wówczas uwolnił im
Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. (27) Wtedy
żołnierze namiestnika zabrali Jezusa z sobą do pretorium i zgromadzili koło
Niego całą kohortę. (28) Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz
szkarłatny. (29) Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę, a do prawej
ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc:
Witaj, królu żydowski! (30) Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po
głowie. (31) A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego
własne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie. (32) Wychodząc spotkali
pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, żeby niósł krzyż
Jego. (33) Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki,
(34) dali Mu pić wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić. (35)
Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy.
(36) I siedząc, tam Go pilnowali. (37) A nad głową Jego umieścili napis z
podaniem Jego winy: To jest Jezus, Król żydowski. (38) Wtedy też ukrzyżowano z
Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie. (39) Ci
zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami, (40)
mówiąc: Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw
sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża. (41) Podobnie arcykapłani
z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali: (42) Innych wybawiał,
siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a
uwierzymy w Niego. (43) Zaufał Bogu: niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje.
Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym. (44) Tak samo lżyli Go i złoczyńcy,
którzy byli z Nim ukrzyżowani. (45) Od godziny szóstej mrok ogarnął całą
ziemię, aż do godziny dziewiątej. (46) Około godziny dziewiątej Jezus zawołał
donośnym głosem: Eli, Eli, lema sabachthani? to znaczy Boże mój, Boże mój,
czemuś Mnie opuścił? (47) Słysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili: On
Eliasza woła. (48) Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją
octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić. (49) Lecz inni mówili: Poczekaj!
Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić. (50) A Jezus raz jeszcze
zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha. (51) A oto zasłona przybytku rozdarła
się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. (52) Groby
się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało. (53) I wyszedłszy
z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli oni do Miasta Świętego i ukazali się
wielu. (54) Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali straż przy Jezusie,
widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili:
Prawdziwie, Ten był Synem Bożym. (55) Było tam również wiele niewiast, które
przypatrywały się z daleka. Szły one za Jezusem z Galilei i usługiwały Mu. (56)
Między nimi były: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka
synów Zebedeusza. (57) Pod wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei,
imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa. (58) On udał się do Piłata i
poprosił o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać. (59) Józef zabrał ciało,
owinął je w czyste płótno (60) i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć
w skale. Przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł. (61) Lecz
Maria Magdalena i druga Maria pozostały tam, siedząc naprzeciw grobu. (62)
Nazajutrz, to znaczy po dniu Przygotowania, zebrali się arcykapłani i
faryzeusze u Piłata (63) i oznajmili: Panie, przypomnieliśmy sobie, że ów
oszust powiedział jeszcze za życia: Po trzech dniach powstanę. (64) Każ więc
zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, żeby przypadkiem nie przyszli jego
uczniowie, nie wykradli Go i nie powiedzieli ludowi: Powstał z martwych. I
będzie ostatnie oszustwo gorsze niż pierwsze. (65) Rzekł im Piłat: Macie straż:
idźcie, zabezpieczcie grób, jak umiecie. (66) Oni poszli i zabezpieczyli grób
opieczętowując kamień i stawiając straż.
(Ew.Mateusza 27:1-66)

Pytanie do titusa_flaviusa

[Gość: deuss]

Czy czytałeś kiedyś 'Apokryfy Nowego Testamentu' ?
Jest to efekt pracy polskich biblistów, badających i tłumaczących
różne niekanoniczne teskty ewangelii i innych pism prot-nowotestamentowych...
W niektórych tekstach można natrafić na relacje 'świadków' znacznie
różniące się od tekstów kanonicznych [powstałych przecież w różnym okresie
, i bendących w co najmniej jednym przypadku relacjami z drugiej ręki],
choć powstały one w okresie kiedy żyli naoczni świadkowie działalności
Jezusa w Galiei...

religia chrześcijańska a inne religie

[titus_flavius]

Chaire,
zważcie, że religia chrześcijańska jako jedyna opiera się na racjonalnych
podstawach. Nowy Testament jest bowiem w istocie zapisem relacji świadków
objawienia się Boga na ziemi. Relacje te różnią się między sobą, co dodaje im
tylko wiarygodności - nigdy bowiem świadkowie nie zapamiętują faktów tak samo.
Nadto ewangeliści bynajmniej nie piszą, że ich pióro Bóg prowadził. To są
relacje ludzi dla ludzi.
A inne religie?
Stary Testament zawiera spis żydowskich legend i pobożnych życzeń. Po poddaniu
go racjonalnym badaniom nie zostaje z niego nic. Czy ktoś wierzy jescze, że
świat istnieje od 6000 lat?
Nie lepiej jest z Islamem. Mahometowi Koran przyśnił się. Co na to ma
powiedzieć rozumny człowiek?
T.

[Gość: Agnostyk]

Mozesz mi wytlumaczyc jak crzescianie jednoczesnie wierza w jednego Boga i syna
i ducha swietego?

Pytam jak najpowazniej. Nigdy nie moglem tego zrozumiec i nie spotkalem
chrzescianina ktory by to mogl wytlumaczyc.

[titus_flavius]

Gość portalu: Agnostyk napisał(a):

> Mozesz mi wytlumaczyc jak crzescianie jednoczesnie wierza w jednego Boga i
syna
>
> i ducha swietego?
>
> Pytam jak najpowazniej. Nigdy nie moglem tego zrozumiec i nie spotkalem
> chrzescianina ktory by to mogl wytlumaczyc.

Chaire,
to proste. Najpierw zauważ, że pojęcie liczby ma znaczenie jedynie w świecie
ludzkim, a nie boskim. Boga nie da się opisać liczbą, gdyż liczba to pojęcie
ludzkie, nie mające odniesienia dla opisania Boga.
WYmienione przez Ciebie trzy osoby Trójcy św. to są rodzaje objawienia ludziom
Boga opisanego wyżej, wyróznione w Ewangeliach. Można powiedzieć, że to tak
jakbyś patrzył na dom: ma on i ściany i komin, i okna, ale stanowią one część
całości. Tak samo wymienione osoby Trójcy stanowią części Boga, nie dającego
się opisac pojęciami świata ludzi.
T.

[Gość: Agnostyk]

titus_flavius napisał:

> Gość portalu: Agnostyk napisał(a):
>
> > Mozesz mi wytlumaczyc jak crzescianie jednoczesnie wierza w jednego Boga i
>
> syna
> >
> > i ducha swietego?
> >
> > Pytam jak najpowazniej. Nigdy nie moglem tego zrozumiec i nie spotkalem
> > chrzescianina ktory by to mogl wytlumaczyc.
>
> Chaire,
> to proste.
===================================================================
wcale nie proste, bo wlasnie niczego nie wytlumaczyles :-( :

> Najpierw zauważ, że pojęcie liczby ma znaczenie jedynie w świecie
> ludzkim, a nie boskim.
===================================================================
Nie iwem nic o swiecie boskim. Wiem ze pojecie liczby jest takie same na
kazdej planecie kazdej gwiazdy. Kazda cywilizacja ma to samo pojecie i nikt
sie na ten temat nie sprzecza.
Zawsze mi tlumaczyli ze chrzescianstwo jest monoteizmem, Z tego co piszesz
wynika ze poniewaz liczby nie maja znaczenia, pojecie monoteizmu tez niema
znaczenia. Wiec czym sie crzescianstwo rozni od poganstwa?


> Boga nie da się opisać liczbą, gdyż liczba to pojęcie
> ludzkie, nie mające odniesienia dla opisania Boga.
================================================================
Wiec dlaczego jest opisywany we wszystkich pismach swietych ?

> WYmienione przez Ciebie trzy osoby Trójcy św.
> to są rodzaje objawienia ludziom
=================================================================
Znaczy Jezus, duch swiety, i Pan Bog ojciec to jedno i to samo?
Wiec jak moze ojciec i syn byc jednym i tym samym?

> Boga opisanego wyżej, wyróznione w Ewangeliach. Można powiedzieć, że to tak
> jakbyś patrzył na dom: ma on i ściany i komin, i okna, ale stanowią one część
> całości. Tak samo wymienione osoby Trójcy stanowią części Boga, nie dającego
> się opisac pojęciami świata ludzi.
> T.
=======================================================
Znaczy ojciec, syn i duch swiety to trzy czesci jednego Boga?
Zdaje mi sie ze wedlug crzescianstwa taka opinia jest herezja.
No bo czy Bogu brakowala jedna czesc przed narodzeniem Jezusa?

[titus_flavius]

Gość portalu: Agnostyk napisał(a):
> Nie iwem nic o swiecie boskim. Wiem ze pojecie liczby jest takie same na
> kazdej planecie kazdej gwiazdy. Kazda cywilizacja ma to samo pojecie i nikt
> sie na ten temat nie sprzecza.

Chaire,
czyżbyś myślał, że Bóg przebywa gdzieś w kosmosie? Tu jest świat ludzki, a Bóg
przebywa w świecie boskim, a w naszym świecie objawia się w sposób taki, w jaki
jesteśmy stanie pojąć naszymi zmysłami.

> Zawsze mi tlumaczyli ze chrzescianstwo jest monoteizmem, Z tego co piszesz
> wynika ze poniewaz liczby nie maja znaczenia, pojecie monoteizmu tez niema
> znaczenia. Wiec czym sie crzescianstwo rozni od poganstwa?

Przyjmujemy, że Bóg objawił się w świecie fizycznym w 3 osobach i wskazał, jak
powinni postępować ludzie, aby sprostać oczekiwaniom Boga. Wiemy także, że Bóg
jest pięknem, dobrem i sprawiedliwością. Wiemy także obecnie, że
pojęcie "pogaństwa" jest błędne, wiąże sie znim bowiem odcień pogardy i
potępienia, gdyż część ludzi czci Boga jak umie, nie mogąc pojąć istoty Trójcy.
ALe to strata ich poznania. Jeżeli zaś czczą Boga i postępują zgodnie z
zalecaną etyką, to zadowala to Boga.

> Wiec dlaczego jest opisywany we wszystkich pismach swietych ?

Co konkretnie masz na myśli? Jakie to pisma święte próbują opisywac świat boski?

> =================================================================
> Znaczy Jezus, duch swiety, i Pan Bog ojciec to jedno i to samo?
> Wiec jak moze ojciec i syn byc jednym i tym samym?

Ależ pisałem, że są to części całości!

> > T.
> =======================================================
> Znaczy ojciec, syn i duch swiety to trzy czesci jednego Boga?
> Zdaje mi sie ze wedlug crzescianstwa taka opinia jest herezja.

Mylisz się.

> No bo czy Bogu brakowala jedna czesc przed narodzeniem Jezusa?

Trójca jest przedwieczna, a Jezus istniał przed jego urodzeniem w ludzkiej
postaci.
T.

[Gość: agnostyk]

titus_flavius napisał:

> Gość portalu: Agnostyk napisał(a):
> > Nie iwem nic o swiecie boskim. Wiem ze pojecie liczby jest takie same na
> > kazdej planecie kazdej gwiazdy. Kazda cywilizacja ma to samo pojecie i n
> ikt
> > sie na ten temat nie sprzecza.
>
> Chaire,
> czyżbyś myślał, że Bóg przebywa gdzieś w kosmosie? Tu jest świat ludzki, a
Bóg
> przebywa w świecie boskim, a w naszym świecie objawia się w sposób taki, w
jaki
>
> jesteśmy stanie pojąć naszymi zmysłami.
=============================================================================
no wlasnie! W naszym swiecie jestesmy w stanie pojac liczby calkowite. Wiec
jak moze 3 = 1 ? Czyzby w swiecie boskim arytmetyka nie dziala?





> > Zawsze mi tlumaczyli ze chrzescianstwo jest monoteizmem, Z tego co piszesz
>
> > wynika ze poniewaz liczby nie maja znaczenia, pojecie monoteizmu tez niema
>
> > znaczenia. Wiec czym sie crzescianstwo rozni od poganstwa?
>
> Przyjmujemy, że Bóg objawił się w świecie fizycznym w 3 osobach i wskazał,
jak
> powinni postępować ludzie, aby sprostać oczekiwaniom Boga. Wiemy także, że
Bóg
> jest pięknem, dobrem i sprawiedliwością. Wiemy także obecnie, że
> pojęcie "pogaństwa" jest błędne, wiąże sie znim bowiem odcień pogardy i
> potępienia, gdyż część ludzi czci Boga jak umie, nie mogąc pojąć istoty
Trójcy.
=========================================================================
wiec dziesiec przykazan gdzie poganstwo jest zakazane juz niemaja znaczenia?
No i jezeli Bog ma kilka postaci, to moteizm tez juz niema znaczenia. Wiec
chrzescianstwo nie jest monoteizmem? Cos mi sie zdaje ze to sa herezje. jak
juz pisalem, rozmawialem na ten temat z wielu chrzescianami. Bo pytanie to
mnie meczy. Zaden z nich nie prowadzil Twojej linii rozwazania!



>
> ALe to strata ich poznania. Jeżeli zaś czczą Boga i postępują zgodnie z
> zalecaną etyką, to zadowala to Boga.
==========================================================================
Nie chodzi mi o wiare w Boga o pojecie Troicy. Wciaz nie moge zrozumiec Czy
Pan Bog jest jeden trzy ma trzy oddzielne postacie.


>
> > Wiec dlaczego jest opisywany we wszystkich pismach swietych ?
>
> Co konkretnie masz na myśli? Jakie to pisma święte próbują opisywac świat
boski
> ?
===========================================================================
No jakto jakie, biblia jest pelna takich opisow.


>
> > =================================================================
> > Znaczy Jezus, duch swiety, i Pan Bog ojciec to jedno i to samo?
> > Wiec jak moze ojciec i syn byc jednym i tym samym?
>
> Ależ pisałem, że są to części całości!
>
> > > T.
> > =======================================================
> > Znaczy ojciec, syn i duch swiety to trzy czesci jednego Boga?
> > Zdaje mi sie ze wedlug crzescianstwa taka opinia jest herezja.
>
> Mylisz się.
>
> > No bo czy Bogu brakowala jedna czesc przed narodzeniem Jezusa?
>
> Trójca jest przedwieczna, a Jezus istniał przed jego urodzeniem w ludzkiej
> postaci.
> T.
=============================================================================
Jakto Jezus istnial przed wlasnym narodzeniem w ludzkiej postaci? Jako kto
mianowicie? Naprawde, zdaje mi sie ze to co tu piszesz jest Twoja wlasna
filozofia a nie chrzescianstwem :-(

[titus_flavius]

Gość portalu: agnostyk napisał(a):

> no wlasnie! W naszym swiecie jestesmy w stanie pojac liczby calkowite. Wiec
> jak moze 3 = 1 ? Czyzby w swiecie boskim arytmetyka nie dziala?

Chaire,
o świecie boskim nie wiemy nic ... Boga znamy tylko tyle, ile objawił się w
naszym świecie. A co do Twego równania, to powtarzam Ci, że są całości złożone
z wielu elementów. Na przykład Twoja rodzina jest jedna, a składa się z wielu
członków. Tak samo Bóg stanowi całość, a w świecie ludzkim objawił się w trzech
osobach.

> =========================================================================
> wiec dziesiec przykazan gdzie poganstwo jest zakazane juz niemaja znaczenia?

W dziesięciu przykazaniach nie ma o tym mowy. Nadto zaś stanowią one żydowskie
ujęcie woli bożej, które nie zostało w całości zaakceptowanej przez Chrystusa.

> No i jezeli Bog ma kilka postaci, to moteizm tez juz niema znaczenia. Wiec
> chrzescianstwo nie jest monoteizmem? Cos mi sie zdaje ze to sa herezje. jak
> juz pisalem, rozmawialem na ten temat z wielu chrzescianami. Bo pytanie to
> mnie meczy. Zaden z nich nie prowadzil Twojej linii rozwazania!

Może to dla nich za mądre?

> ==========================================================================
> Nie chodzi mi o wiare w Boga o pojecie Troicy. Wciaz nie moge zrozumiec Czy
> Pan Bog jest jeden trzy ma trzy oddzielne postacie.

Powtarzam Ci, że jest jednością w świecie boskim. W naszym zaś objawił się w 3
postaciach.

> ===========================================================================
> No jakto jakie, biblia jest pelna takich opisow.

N. Testament milczy na ten temat. Co wiec konkretnie masz na myśli?

> =============================================================================
> Jakto Jezus istnial przed wlasnym narodzeniem w ludzkiej postaci? Jako kto
> mianowicie? Naprawde, zdaje mi sie ze to co tu piszesz jest Twoja wlasna
> filozofia a nie chrzescianstwem :-(

Z zasad religii katolickiej wynika, że Jezus istniał zawsze, a w naszym czasie
(tj. 4r. pne) po prostu wcielił się w człowieka. W Ewangelii sw. Jana jest
wprost napisane, że wtedy po prostu Bóg wcielił się wcielił się w człowieka.
T.

[zydek.parchaty]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> zważcie, że religia chrześcijańska jako jedyna opiera się na racjonalnych
> podstawach. Nowy Testament jest bowiem w istocie zapisem relacji świadków
> objawienia się Boga na ziemi. Relacje te różnią się między sobą, co dodaje im
> tylko wiarygodności - nigdy bowiem świadkowie nie zapamiętują faktów tak
samo.
> Nadto ewangeliści bynajmniej nie piszą, że ich pióro Bóg prowadził. To są
> relacje ludzi dla ludzi.

Relacje wybrane w czwartym wieku naszej ery. Jednoczesnie ponad 70 innych
relacji, wedlug ktorych Jezys niebyl synym Bozym zostaly raz na zawsze
potepione. Dopiero po odkryciu w Nar Hammadi okazuje sie jakie banialuki
zostaly wybrane do nowego testamentu.


> A inne religie?
> Stary Testament zawiera spis żydowskich legend i pobożnych życzeń. Po
poddaniu
> go racjonalnym badaniom nie zostaje z niego nic.
Wedlug zydkow parchatych, Stary testament, przynajmniej piecioksiag jest slowem
Bozym. O jakich racjonalnych badaniach piszesz?
Czy wiesz ze wszystkie dysputacje pomiedzy zydkami (np w Barcelonie w 13 wieku)
a crzescianami zawsze konczyly sie na korzysc zydkow parchatych?

> Czy ktoś wierzy jescze, że
> świat istnieje od 6000 lat?
Niewielu parchatych w to wierzy. Bo nie jest to istota starego testamentu.
Tylko "Odrodzeni chrzescianie" chyba wierza w to doslownie.


> Nie lepiej jest z Islamem. Mahometowi Koran przyśnił się. Co na to ma
> powiedzieć rozumny człowiek?
> T.
A co ma powiedziec rozumny czlowiek na to ze Bog mial syna z kobieta? To chyba
skradzione z mitologii greckiej, nie?

[titus_flavius]

zydek.parchaty napisał:
> A co ma powiedziec rozumny czlowiek na to ze Bog mial syna z kobieta? To
chyba
>
> skradzione z mitologii greckiej, nie?

Chaire,
o nie, po prostu Helleni trafnie zrozumieli naturę Boga i przewidzieli jego
epifanię.
T.

[zydek.parchaty]

titus_flavius napisał:

> zydek.parchaty napisał:
> > A co ma powiedziec rozumny czlowiek na to ze Bog mial syna z kobieta? To
> chyba
> >
> > skradzione z mitologii greckiej, nie?
>
> Chaire,
> o nie, po prostu Helleni trafnie zrozumieli naturę Boga i przewidzieli jego
> epifanię.
> T.

Teraz wiem ze zartujesz :-)

[titus_flavius]

zydek.parchaty napisał:
>
> Teraz wiem ze zartujesz :-)

Chaire,
o nie. Czy wiesz, ze etyka grecka w Vw. pne jest identyczna jak współczesna
zachodnia, podczas, gdy od opisywania okrucieństw żydowskich setki lat później
wzdraga się pióro?
T.

[zydek.parchaty]

titus_flavius napisał:

> zydek.parchaty napisał:
> >
> > Teraz wiem ze zartujesz :-)
>
> Chaire,
> o nie. Czy wiesz, ze etyka grecka w Vw. pne jest identyczna jak współczesna
> zachodnia, podczas, gdy od opisywania okrucieństw żydowskich setki lat
później
> wzdraga się pióro?
> T.

No tak, masz racje! Bo jak zydki parchate torturowaly chrzscian zeby ich
nawrocic na Judaizm, to tego nieda sie opisac! A potem jeszcze zabijaly dzieci
katolickie na krew do macy paschalnej! Chrzescianie, zas, jak Biskup
Savaranola, watacha Bohdan Chnielnicki no i niejaki Adolf Hitler sa kwiatem i
owocem chrzescianstwa.

Qvo vadis?

[titus_flavius]

zydek.parchaty napisał:
>
> katolickie na krew do macy paschalnej! Chrzescianie, zas, jak Biskup
> Savaranola, watacha Bohdan Chnielnicki no i niejaki Adolf Hitler sa kwiatem i
> owocem chrzescianstwa.
>
> Qvo vadis?

Chaire,
tego typu postępowanie nie było nigdy zalecane przez teologów katolickich, a
przez żydowskich i owszem.
T.

TY CHYBA JEDNAK ZARTUJESZ

[Gość: pacyfista bis]

A co zalecała swieta inkwizycja???

[titus_flavius]

Gość portalu: pacyfista bis napisał(a):

> A co zalecała swieta inkwizycja???

Chaire,
to skutek skażenia chrześcijaństwa judaizmem. Wycofano się z tego.
T.

[Gość: Oozie]

Tyfus domorosły teologu - nie pitol już bo się flaki skręcają!

titus_flavius napisał:
>Czy wiesz, ze etyka grecka w Vw. pne jest identyczna jak współczesna
> zachodnia,
Jasne - w piątym wieku pne skazali Sokratesa ZA HEREZJĘ na śmierć
Platona na wygnanie.
Epikurejczykom zakazli głoszenia poglądów niezgodnychz ogólnie panująca religią
A o detalu jak okrucieństwa owych greków w owym V wieku pne (wojny
peloponeskie) to Tyfus nie uważa za słuszne pisać.

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):

> Tyfus domorosły teologu - nie pitol już bo się flaki skręcają!
>
> titus_flavius napisał:
> >Czy wiesz, ze etyka grecka w Vw. pne jest identyczna jak współczesna
> > zachodnia,
> Jasne - w piątym wieku pne skazali Sokratesa ZA HEREZJĘ na śmierć
> Platona na wygnanie.

Chaire,
Sokrates dożył 70-tki, a oskarżono go z pwoodów politycznych, zaś Platon do
śmierci żył spokojnie w Atenach.
T.

[Gość: Oozie]

titus_flavius napisał:
> Sokrates dożył 70-tki, a oskarżono go z pwoodów politycznych
Aha - herezja to polityka nieźle jak na takiego nieuka i manipulanta nic więcej
się nie moż na spodziewać. Niby jakie to polityczne powody były przyczyną
konsumpcji trucizny przez Sokratesa matołku?

> zaś Platon do śmierci żył spokojnie w Atenach.
Na wygnaniu, po odebraniu obywatelstwa i konfiskacie majątku.
Weź se poczytaj dzieła Platona raz chociaż

[titus_flavius]

Chaire,
Sokrates był przeciwnikiem rządów demokaratycznych. Ok. 403 r. poparł w Atenach
rządy skrajnie oligarchiczne. PO restytucji demokracji był więc uważany za
wroga demokracji to było rzeczywistą przyczyną oskarżenia jego.
Zaś Platon po śmierci Sokratesa przez 20 lat podróżował poza Atenami. Wrócił
tam w 389r. pne i pozostał tam 40 lat aż do śmierci.
T.


Gość portalu: Oozie napisał(a):

> titus_flavius napisał:
> > Sokrates dożył 70-tki, a oskarżono go z pwoodów politycznych
> Aha - herezja to polityka nieźle jak na takiego nieuka i manipulanta nic
więcej
>
> się nie moż na spodziewać. Niby jakie to polityczne powody były przyczyną
> konsumpcji trucizny przez Sokratesa matołku?
>
> > zaś Platon do śmierci żył spokojnie w Atenach.
> Na wygnaniu, po odebraniu obywatelstwa i konfiskacie majątku.
> Weź se poczytaj dzieła Platona raz chociaż

Żydzi nazwaliby Jezusa "antysemitą"...

[watto]

Parę jego wypowiedzi było dość ostrych pod ich adresem.
Dlatego trudno by go było nazwać Żydem.

[zydek.parchaty]

watto napisał:

> Parę jego wypowiedzi było dość ostrych pod ich adresem.
> Dlatego trudno by go było nazwać Żydem.

1. Nie kazdy kto ma ostre wypowiedzi pod adresem Zydow jest antysemita.
2. Jest sporo antysemitow wsrod Zydow(np Noam Chomsky). Jedno drugiemu nie
zaprzecza...
3. Kazdy kto uogolnia cechy jednostek na caly narod zydowski (np kardynal
Glemp) jest antysemita.

[Gość: diabelek]

zydek.parchaty napisał:
>
> 1. Nie kazdy kto ma ostre wypowiedzi pod adresem Zydow jest antysemita.
> 2. Jest sporo antysemitow wsrod Zydow(np Noam Chomsky). Jedno drugiemu nie
> zaprzecza...
> 3. Kazdy kto uogolnia cechy jednostek na caly narod zydowski (np kardynal
> Glemp) jest antysemita.
================
Ja spotkalem sie z nastepujaca opinia jednego z polskich baronow medialnych:
...
Jest takie przyslowie: "Jedno jablko zjedz dziennie, a lekarz
bedzie z daleka od ciebie. Zydzi to jablko zamienili na czosnek i teraz
wszyscy porzadni ludzie sa z daleka od nich."

Czy to powyzej mozna traktowac jako wypowiedz antysemicka?

[Gość: smieszek]

No,nagadalscie sie?
To teraz spokojnie mozecie sie ode...rac.

funny, funny, funny

[zydek.parchaty]

Gość portalu: diabelek napisał(a):

> zydek.parchaty napisał:
> >
> > 1. Nie kazdy kto ma ostre wypowiedzi pod adresem Zydow jest antysemita.
> > 2. Jest sporo antysemitow wsrod Zydow(np Noam Chomsky). Jedno drugiemu nie
>
> > zaprzecza...
> > 3. Kazdy kto uogolnia cechy jednostek na caly narod zydowski (np kardynal
> > Glemp) jest antysemita.
> ================
> Ja spotkalem sie z nastepujaca opinia jednego z polskich baronow medialnych:
> ...
> Jest takie przyslowie: "Jedno jablko zjedz dziennie, a lekarz
> bedzie z daleka od ciebie. Zydzi to jablko zamienili na czosnek i teraz
> wszyscy porzadni ludzie sa z daleka od nich."
>
> Czy to powyzej mozna traktowac jako wypowiedz antysemicka?

Moim zdaniem nie. Raczej jakis glupi kawal.
A czy ponizsze moze byc traktowane jako wypowiedz antypolska?


Pytanie: Jak sie okresla wyciecie czyraka z dupy Polaka?
Odpowiedz: Operacja mozgu!

[Gość: Heinz]

Jest takie przyslowie: "Jedno jablko zjedz dziennie, a lekarz
> bedzie z daleka od ciebie. Zydzi to jablko zamienili na czosnek i teraz
> wszyscy porzadni ludzie sa z daleka od nich."
>
> Czy to powyzej mozna traktowac jako wypowiedz antysemicka?

Definitywnie nie- ale definitywnie infantylna, swiadczaca o minusowym "poziomie
tworcy".....

[watto]

zydek.parchaty napisał:

> watto napisał:
>
> > Parę jego wypowiedzi było dość ostrych pod ich adresem.
> > Dlatego trudno by go było nazwać Żydem.


> 2. Jest sporo antysemitow wsrod Zydow(np Noam Chomsky). Jedno drugiemu nie
> zaprzecza...

Chomsky jest "antysemitą"? To tym bardziej Jezus. Nazwał on Zydów "plemieniem żmijowym.
Tak więc nie powołujcie sie już na niego.

Wg żydowskiego rasizmu każdy kto ma żydowską krew, jest Zydem.
U normalnych ludzi, z bycia członkiem narodu można zrezygnować.
I jeżeli Jezus był Zydem, to z tego na pewno zrezygnował.


A chrzescijanstwo jest religią opozycyjną wobec judaizmu. Apostołowie od Zydów uciekali... Aż Zydzi wysłali za nimi swojego agenta Pawła-Saula.

a może watto sprawdzi o czym pisze?

[Gość: t.]

watto napisał:
> Chomsky jest "antysemitą"? To tym bardziej Jezus. Nazwał on Zydów "plemieniem
ż
> mijowym.
> Tak więc nie powołujcie sie już na niego.
>
> Wg żydowskiego rasizmu każdy kto ma żydowską krew, jest Zydem.
> U normalnych ludzi, z bycia członkiem narodu można zrezygnować.
> I jeżeli Jezus był Zydem, to z tego na pewno zrezygnował.
>
> A chrzescijanstwo jest religią opozycyjną wobec judaizmu. Apostołowie od
Zydów
> uciekali... Aż Zydzi wysłali za nimi swojego agenta Pawła-Saula.

Często stosuje się skróty myślowe i upraszcza myśl, by była krótka i
zrozumiała. Ale trzeba wystrzegać się łatwego w takich wypadkach fałszowania.
Jezus nie był antyjezusem, nie był antysemitą i nie odwrócił się nigdy od swego
narodu.
Teza, że nim był jest tak naprawdę skierowana przeciwko Niemu.
Słowa „plemię żmijowe” częściej było używane przez Jana Chrzciciela, natomiast
Jezus nie kierował ich do Żydów jako narodu, ale do niektórych przywódców
kapłańskich, faryzeuszy, saduceuszy i uczonych w Piśmie.

Czy jest naród, w którym nie byłoby obłudników, oszustów i morderców?
Są tacy wśród Żydów, a nawet wśród Polaków.
Czy Jezus zrezygnował ze swego żydostwa?
Nigdy.
Do końca pozostanie Lwem z pokolenia Judy, Izrael Jego dziedzictwem, Żydzi
braćmi i siostrami.
Nawet będąc na krzyżu wybaczył tłumowi, że dał się podburzyć tym z kapłanów,
którzy go nienawidzili.

Chrześcijaństwo jest – tak, paradoks – nurtem, sektą judaizmu. Wszyscy, pierwsi
uczniowie i ich uczniowie byli początkowo tylko Żydami. Nie było mowy, by
przyjmować w szeregi pogan i tworzyć z nimi wspólnotę stołu.
Stało się to owszem po latach z woli samego Jezusa. Ale na początku nawet Jezus
nie wprowadzał do swego Kościoła pogan.
Do dziś Kościoły z trudem przyjmują odświeżenie i reformy.
Zwykle wyodrębnia się frakcja konserwatywna i reformatorska. Czasami pozostają
razem wpływając wzajemnie na siebie, czasem się rozchodzą. Tak jak w życiu.
Wiele kościołów i wielu pasterzy nie zna już Jezusa, głosi jakiegoś innego,
nauki obce duchowi Starego i Nowego Testamentu.

Są więc kościoły, są synagogi, gdzie Duch Boży znajduje przyjaciół i są takie,
których nie odwiedza.

watto sprawdził

[watto]

> Teza, że nim był jest tak naprawdę skierowana przeciwko Niemu.
> Słowa ?plemię żmijowe? częściej było używane przez Jana Chrzciciela
> , natomiast
> Jezus nie kierował ich do Żydów jako narodu, ale do niektórych przywódców
> kapłańskich, faryzeuszy, saduceuszy i uczonych w Piśmie.

To kompletny nonsens.
Nie mógł sie zracać do kasty (zwłaszcza do niektórych jej członków), czy grupy społecznej per "plemie".
Użycie słowa "plemie" oznacza, że odnosił sie do całego plemienia żydowskiego.



> Czy Jezus zrezygnował ze swego żydostwa?
> Nigdy.

Na pewno? Skąd ty to wiesz?
A jeżeli nawet jest tak jak mówisz, to Zydzi pozbawili żydowstwa jego samego(jeżeli rzeczywiscie był Zydem) i pierwszych chrzescijan o pochodzeniu żydowskim, przez swoje przesladowania.



> Nawet będąc na krzyżu wybaczył tłumowi, że dał się podburzyć tym z kapłanów,
> którzy go nienawidzili.

I to pokazuje, że nie był wyznawcą judaizmu.


> Chrześcijaństwo jest ? tak, paradoks ? nurtem, sektą judaizmu. Wszy
> scy, pierwsi
> uczniowie i ich uczniowie byli początkowo tylko Żydami. Nie było mowy, by
> przyjmować w szeregi pogan i tworzyć z nimi wspólnotę stołu.
> Stało się to owszem po latach z woli samego Jezusa. Ale na początku nawet Jezus
>

Czy judaizm mówił o Duchu Swietym, duszy niesmiertelnej, miłosci do wrogów?
Jeżeli uznać chrzescijanstwo za sekte mającą coś wspólnego z judaizmem, to trzeba podkreslić, że jest to sekta powstała na opozycji wobec judaizmu.

watto sprawdził?

[Gość: t.]

> To kompletny nonsens. Nie mógł się zwracać do kasty (zwłaszcza do niektórych
jej członków), czy grupy
> społecznej per "plemię". Użycie słowa "plemię" oznacza, że odnosił się do
całego plemienia żydowskiego.

Nie znasz fragmentu, o którym piszesz, dlatego wyrwany fragment z kontekstu
jest też niezrozumiały. Cała wypowiedź zaczyna się następująco: „Wtedy Jezus
przemówił do ludu i do uczniów swoich tymi słowy: Na mównicy Mojżeszowej
zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Wszystko więc, cokolwiek by wam
powiedzieli, czyńcie i zachowujcie, ale według uczynków ich nie postępujcie;
mówią bowiem, ale nie czynią.”(Mat. 23:1-3)
Potem dodaje: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że zamykacie
Królestwo Niebios przed ludźmi, albowiem sami nie wchodzicie ani nie pozwalacie
wejść tym, którzy wchodzą.....”(Mat. 23:13)
Wszystkie zarzuty są tam kierowane do przewodników zepsutych i ślepych, nie do
ludu, którego ostrzega, by ograniczył się do słuchania, nie naśladowania. Bo
widzisz Jezus sam był pasterzem i tym samym stał się konkurencją dla gorszych
od siebie, nie owieczek.
Jego działalność przyjmowana była przez Żydów – owieczki entuzjastycznie, o
czym świadczyły tłumy i słowa samego mistrza: „Wtedy rzekł uczniom swoim: Żniwo
wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił
robotników na żniwo swoje.”(Mat. 9:37-38)
Również wśród nauczycieli byli tacy, którzy w niego uwierzyli.
Kłopot z pasterzami potwierdzają słowa: „I obchodził Jezus wszystkie miasta i
wioski, nauczał w ich synagogach i zwiastował ewangelię o Królestwie, i
uzdrawiał wszelką chorobę i wszelką niemoc. A widząc lud, użalił się nad nim,
gdyż był utrudzony i opuszczony jak owce, które nie mają pasterza.”(Mat. 9:35-
36)

>Żydzi pozbawili żydostwa jego samego(jeżeli rzeczywiście był Żydem) i
pierwszych chrześcijan o pochodzeniu żydowskim,
> przez swoje prześladowania.

Nie bardzo rozumiem – prześladowania nie są w stanie zmienić tożsamości,
pochodzenia, genów.
(na marginesie chyba każdy Kościół pozwalał sobie na atakowanie prawdy)

> > Nawet będąc na krzyżu wybaczył tłumowi, że dał się podburzyć tym z
kapłanów, którzy go nienawidzili.
> I to pokazuje, że nie był wyznawcą judaizmu.

Nie – to pokazuje, że oddzielał winę stróżów prawa, którzy je zawiedli, od
głupoty, nieświadomości tłumu.
Dopóki żył nie podważał nauki zakonu, czyli judaizmu. Piętnował wypaczenia,
zatracenie celu zakonu, którym była miłość.

> Czy judaizm mówił o Duchu Świętym, duszy nieśmiertelnej, miłości do wrogów?
> Jeżeli uznać chrześcijaństwo za sektę mającą coś wspólnego z judaizmem, to
trze
> ba podkreślić, że jest to sekta powstała na opozycji wobec judaizmu.

Wracamy do początku. Jezus zalecał słuchać i czynić, czego nauczali żydowscy
nauczyciele, ale odciąć się od przykładu ich życia. Życia wszystkich? Nie –
życia tych, których nauka i postępowanie były sobie sprzeczne.
Poza tym zakon nie był pełnią objawienia. Mesjasz był wypełnieniem zakonu, ale
pełnia tu na ziemi osiągalna nie jest, dlatego były w judaizmie tajemnice,
których Żydzi nie rozumieli. Duch Święty był niespodzianką dla uczniów, Duch
Pana był obecny wśród nich od początku, Duch i osoba Pana nadal pozostaje
tajemnicą. Dogmaty czasem bardziej komplikują rozumienie niż mu pomagają. Czy
Jezus budował dogmaty? Po prostu dawał zrozumienie, albo coś zakrywał.

przeczytaj rzeczy istotne

[watto]

Gość portalu: t. napisał(a):

> > To kompletny nonsens. Nie mógł się zwracać do kasty (zwłaszcza do niektóry
> ch
> jej członków), czy grupy
> > społecznej per "plemię". Użycie słowa "plemię" oznacza, że odnosił się do
> całego plemienia żydowskiego.
>
> Nie znasz fragmentu, o którym piszesz, dlatego wyrwany fragment z kontekstu
> jest też niezrozumiały. Cała wypowiedź zaczyna się następująco: ?Wtedy Je
> zus
> przemówił do ludu i do uczniów swoich tymi słowy: Na mównicy Mojżeszowej
> zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Wszystko więc, cokolwiek by wam
> powiedzieli, czyńcie i zachowujcie, ale według uczynków ich nie postępujcie;
> mówią bowiem, ale nie czynią.?(Mat. 23:1-3)


Ja nie znam fragmentu?
Fragment pochodzi z Jana 8:42-45.
A ty cytujesz Mateusza!!!
Jak można...?
A w całym kontekscie w ewangelii Jana widać, że mówi do Zydów.
Od 8:31 do 8:48
"Powiedział Jezus do Zydów"..."Odpowiedzieli Mu Zydzi"...

Ale nawet bez kontekstu wiadomo, że plemię oznacza plemie, a nie "niektórych kapłanów".
Jeżeli powiem, że Amerykanie to idioci, to mam na mysli naród, a nie tylko ich rząd i prezydenta.
Poczytaj sobie dokładnie, bo ci sie wszystko miesza...




>
> >Żydzi pozbawili żydostwa jego samego(jeżeli rzeczywiście był Żydem) i
> pierwszych chrześcijan o pochodzeniu żydowskim,
> > przez swoje prześladowania.
>
> Nie bardzo rozumiem ? prześladowania nie są w stanie zmienić tożsamości,
> pochodzenia, genów.

Może dlatego, że jesteś pod wpływem żydowskiego rasizmu, dla którego kropla krwi żydowskiej (geny) decyduje o byciu Zydem.
W naszej kulturze łacinskiej (wyrosłej na nauce Jezusa i hellenizmie) jest zupełnie inaczej.


>
> > > Nawet będąc na krzyżu wybaczył tłumowi, że dał się podburzyć tym z
> kapłanów, którzy go nienawidzili.
> > I to pokazuje, że nie był wyznawcą judaizmu.
>
> Nie ? to pokazuje, że oddzielał winę stróżów prawa, którzy je zawiedli, o
> d
> głupoty, nieświadomości tłumu.

Niestety nie. To znaczy, że postępował wbrew nauce judaizmu, a wprowadzią nową zasadę przebaczania wrogom. Zadem prawdziwy żyd by tak nie postąpił.



> Wracamy do początku. Jezus zalecał słuchać i czynić, czego nauczali żydowscy

> Poza tym zakon nie był pełnią objawienia. Mesjasz był wypełnieniem zakonu, ale
> pełnia tu na ziemi osiągalna nie jest, dlatego były w judaizmie tajemnice,
> których Żydzi nie rozumieli.

Mesjasz nie był wypełnieniem prawa pisanego Zydów, ale wypełnieniem prawa boskiego. Trzeba umieć odróżniać prawo boskie od ksiąg.

rzeczy istotne

[Gość: t.]

Już mi się wszystko miesza....
Ale widzę, żeś rozważny, bo nie mówisz: Amerykanie to idioci, ale: gdybym
powiedział......
Zgadzamy się, że niektórzy faryzeusze – nie ci, którzy uwierzyli w Niego (Jan.
8:30) – „Gdy tak mówił, wielu uwierzyło w niego”
Pojawiają się więc Żydzi, którzy w Niego uwierzyli.
„Mówił więc Jezus do Żydów, którzy uwierzyli w niego: Jeżeli wytrwacie w słowie
moim, prawdziwie uczniami moimi będziecie”(Jan. 8:31)
Za chwilę słyszymy:
„Wiem, ze jesteście potomstwem Abrahama, lecz chcecie mnie zabić, bo słowo moje
nie ma do was przystępu.”(Jan. 8:37).
Na pewno... powiesz: to typowe - owocem wiary jest żądza zabijania.
Jak tylko wytłumaczyć, że uwierzyli, skoro słowo nie miało do nich przystępu? –
„wszystko mi się miesza...”

Tak.... próba łączenia hellenizmu z Jezusem to wspaniały pomysł...
Można tak mieszać jeszcze tysiąc lat, ale co ma wypłynąć wypłynie, a co opaść -
opadnie.
W Jezusie nie ma ciemności, a jej zarządca nic w Nim.
A z tą kroplą nie daleko jesteś prawdy.
Jedna kropla Nauczyciela więcej może niż innej morze.

Czy żaden prawdziwy Żyd nie przebaczy wrogom...?
Musisz przyznać, że gdyby tak było „dzisiejsi” agresorzy Izraela byliby mniej
liczni. Nie pozwolono by tysiącom Arabów wrócić do swych domów po zwycięskiej
wojnie 1948 r.

Drogi watto, powiedz proszę, co myślisz o zwyczaju błogosławienia „Jakuba”?
„Niech ci Bóg da rosę niebios i żyzność ziemi, Oraz obfitość zboża i wina.
Niechaj ci służą ludy I niechaj ci pokłon oddają narody. Bądź panem braci
twoich, a niech ci pokłon oddają synowie matki twojej. Kto ciebie przeklinać
będzie, niech będzie przeklęty, a kto tobie błogosławić będzie, niech będzie
błogosławiony.”(1 Moj. 27:28-29)

watto napisał:
> Ja nie znam fragmentu?
> Fragment pochodzi z Jana 8:42-45.
> A ty cytujesz Mateusza!!!
> Jak można...?

wybacz watto.

[watto]

Ewangelia Jana jest najbardziej wartosciowa, to chyba wszyscy uznają.
Jan pisze, jakby naprawdę wiedział o co chodzi Jezusowi. Nic dziwnego, że był jego najbardziej ulubionym uczniem.

> Tak.... próba łączenia hellenizmu z Jezusem to wspaniały pomysł...

Ależ to już złączono.
A nawet złączono chrzescijanstwo to z Bogiem słonecznym - Logosem Mitrą.
Nie wiem, czy to dobrze, ale tak jest.

[Gość: t.]

watto napisał:
> Ależ to już złączono.
> A nawet złączono chrzescijanstwo to z Bogiem słonecznym - Logosem Mitrą.
> Nie wiem, czy to dobrze, ale tak jest.

to smutne...

pozdrawiam

Co Jezus mógł mieć na mysli?

[watto]

Zawsze sie zastanawiałem, co Jezus tak naprawdę miał na mysli.
Aż kiedyś trafiłem na jakis artykuł który mówił, że w żydowskich mitach Ewa miała stosunek seksualny z Szatanem (wąż, żmija), co było podobno tym zerwaniem zakazanego jabłka. I z tego związku urodził sie Kain.
Może Jezus chciał im zasugerować kainowe pochodzenie?

Ciekawe, o co tak naprawdę w tym chodzi...

[fredzio54]

napewno nie polakiem albo arabem ? ! bron boze niemciem austriakiem ?!

[...]

[fredzio54]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[...]

[Gość: Wqrwiony2]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[...]

[fredzio54]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: Gaal]

Czy ty masz jakieś problemy emocjonalne ze zrozumieniem tekstu? Jeśli to wasz
cyt."gojstwo soadac na kolany i cak cak do naszego zyda z nazaretu modlic i
prosic o wybaczenie z wasze nienawisc ! jego mamusia jest wasza krolowa" to...
dlaczego w Talmudzie chrześcijanie nazywani
są "bałwochwalcami", "mężobójcami", "rozpustnikami
nieczystymi", "gnojem", "zwierzętami w ludzkiej postaci", "gorszymi od
zwierząt", "synami diabła" itd. itd.
Kościół (chrześcijan) jest nazywany wprost „bejs tifla” czyli "domem
głupstw", "paskudztwa" a księża to "kamarim" czyli tłumacząc z
hebrajskiego "wróżbiarze".
Obrazki, medaliki, różaniec nazywane są "ełyłym" tzn. "bałwany", niedziela i
święta chrześcijan to "jom ejd" tzn. "dni zatracenia". Z Talmudu można się
dowiedzieć też, że Żydowi wolno oszukiwać, okraść chrześcijanina, bo...
cyt. "wszystkie majętności gojów są jako pustynia, kto je pierwszy zajmie, ten
jest ich panem".
I na koniec jeszcze jedno, jak zauważył jeden z "wyklętych" polskich
historyków, samo imię Jezus (Jeszu) w Talmudzie traktowana jako symbol tego co
ohydne. Hebrajska forma imienia Jezus jest interpretowana jako akronim
przekleństwa "niech imię jego i pamięć o nim zostaną wymazane". I ty masz
czelność o nim mówić?!

[Gość: Oozie]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> dlaczego w Talmudzie chrześcijanie nazywani są "bałwochwalcami",
Ty Gaal nie zgrywaj tu talmudysty bo mało że się mylisz to się ośmieszasz.
Talmud nie mówi ani raz o krześcijany.

>czyli tłumacząc z hebrajskiego "wróżbiarze".
Ty tłumaczysz z iwrit? no no - może napiszesz że iwrit znasz?

>Hebrajska forma imienia Jezus jest interpretowana jako akronim
> przekleństwa "niech imię jego i pamięć o nim zostaną wymazane". I ty masz
> czelność o nim mówić?!

Ale bzdet.

[Gość: Gaal]

W mojej wersji Talmudu (wydanie angielskie) w komentarzach rabinów pojawia sie
to co napisałem. A jakby sie wgłębić w literaturę posttalmudyczną to dopiero
wychodzą kwiatki. Dlatego nie dziwię się, że w Polsce wydano tylko jednotomowy
skrót Talmudu (to wszystko z 12. grubych tomów, Miszny i Gemary)!

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):

> Gość portalu: Gaal napisał(a):
>
> > dlaczego w Talmudzie chrześcijanie nazywani są "bałwochwalcami",
> Ty Gaal nie zgrywaj tu talmudysty bo mało że się mylisz to się ośmieszasz.
> Talmud nie mówi ani raz o krześcijany.

Chaire,
trzeba znać kontekst i specyficzny język Talmudu. Owszem mówi o nich, ale nieco
w zawoalowany sposób.
T.


> >czyli tłumacząc z hebrajskiego "wróżbiarze".
> Ty tłumaczysz z iwrit? no no - może napiszesz że iwrit znasz?
>
> >Hebrajska forma imienia Jezus jest interpretowana jako akronim
> > przekleństwa "niech imię jego i pamięć o nim zostaną wymazane". I ty masz
> > czelność o nim mówić?!
>
> Ale bzdet.

Przyjemnie przeczytać coś merytorycznego

[Gość: Wqrwiony2]

nawet, jeśli nie ze wszystkim się zgadzam. Ale judki zaraz cię pogryzą (nie mam
na myśli Żydów, ale pewną grupę w ramach ich społeczności).
Pozdrawiam
Wqrwiony2

[fredzio54]

Gość portalu: Wqrwiony2 napisał(a):

> nawet, jeśli nie ze wszystkim się zgadzam. Ale judki zaraz cię pogryzą (nie
mam
> na myśli Żydów, ale pewną grupę w ramach ich społeczności).
> Pozdrawiam
> Wqrwiony2
polaczek zmien bimber bo ci glowe gojska zabije

[Gość: christusrex]

96% OF THE WORLD'S JEWS ARE ASHKENAZIM, WHO CAN TRACE THEIR ANCESTRY TO
KHAZARIA, A CONGLOMERATE OF ARYAN TURKISH TRIBES WHICH CONVERTED TO JUDAISM IN
A.D. 740.
THE ASHKENAZIM HAVE NO HISTORIC RIGHTS TO 'RETURN' AND OCCUPY LAND IN THE
MIDDLE EAST. THEY SHOULD 'TRANSFER' TO THE STEPPES OF SOUTHERN RUSSIA OR
STRAIGHT TO MONGOLIA WHERE ALL TURKISH TRIBES ORIGINATED!

8:42 Jesus said to the Jews, "If God were your Father, you would love Me, for I
proceeded forth and have come from God, for I have not even come on My own
initiative, but He sent Me."
8:43 "Why do you not understand what I am saying? It is because you cannot hear
My word."
8:44 "You are of your father the devil and you want to do the desires of your
father. He was a murderer from the beginning, and does not stand in the truth,
because there is no truth in him. Whenever he speaks a lie, he speaks from his
own nature; for he is a liar and the father of lies."
8:45 "But because I speak the truth, you do not believe Me." [JOHN 8:42-45]

[fredzio54]

Gość portalu: christusrex napisał(a):

> 96% OF THE WORLD'S JEWS ARE ASHKENAZIM, WHO CAN TRACE THEIR ANCESTRY TO
> KHAZARIA, A CONGLOMERATE OF ARYAN TURKISH TRIBES WHICH CONVERTED TO JUDAISM
IN
> A.D. 740.
> THE ASHKENAZIM HAVE NO HISTORIC RIGHTS TO 'RETURN' AND OCCUPY LAND IN THE
> MIDDLE EAST. THEY SHOULD 'TRANSFER' TO THE STEPPES OF SOUTHERN RUSSIA OR
> STRAIGHT TO MONGOLIA WHERE ALL TURKISH TRIBES ORIGINATED!
>
> 8:42 Jesus said to the Jews, "If God were your Father, you would love Me, for
I
>
> proceeded forth and have come from God, for I have not even come on My own
> initiative, but He sent Me."
> 8:43 "Why do you not understand what I am saying? It is because you cannot
hear
>
> My word."
> 8:44 "You are of your father the devil and you want to do the desires of your
> father. He was a murderer from the beginning, and does not stand in the
truth,
> because there is no truth in him. Whenever he speaks a lie, he speaks from
his
> own nature; for he is a liar and the father of lies."
> 8:45 "But because I speak the truth, you do not believe Me." [JOHN 8:42-45]
>
Asshkenazim sa kolo 60% nawet to jest Honor mniec kozenie kazarskie
cudowna kawalieria nie tka polska dziadostwo byli pijakow slowaianow pare setki
lat ale to byli czasy.
Jezus niemog byc niemiec bo nie byl mordercem
tez nie polak bo niebyl pijakiem
nie byl arabem bo niebyl terrorysta
nie byl franzosem bo niezdradzal swoja zone
byl zydem i wykonal najwiekrza kariera on jest u gojow Bogiem

[Gość: dana33]

fredzio, twoje objasnienie jest idealne!!!!
wogole caly watek mnie ubawil nieprzecietnie!!!! teorie tyfusa po prostu
rewolucyjne!!!! ajak on zna swietnie hebrajski, nu, zupelnie niesamowite.
zastanawiam sie wlasnie, czy nie zrobic z tego jakiegos skeczu.....
fredziu, gotowy jestes pomoc przy pisaniu????

[titus_flavius]

Gość portalu: dana33 napisał(a):

> fredzio, twoje objasnienie jest idealne!!!!
> wogole caly watek mnie ubawil nieprzecietnie!!!! teorie tyfusa po prostu
> rewolucyjne!!!! ajak on zna swietnie hebrajski, nu, zupelnie niesamowite.

Chaire,
N. Testament był napisany po grecku, a ówcześnie w Palestynie mówiło się po
aramejsku.
T.

[fredzio54]

titus_flavius napisał:

> Gość portalu: dana33 napisał(a):
>
> > fredzio, twoje objasnienie jest idealne!!!!
> > wogole caly watek mnie ubawil nieprzecietnie!!!! teorie tyfusa po prostu
> > rewolucyjne!!!! ajak on zna swietnie hebrajski, nu, zupelnie niesamowite.
>
> Chaire,
> N. Testament był napisany po grecku, a ówcześnie w Palestynie mówiło się po
> aramejsku.
> T.
Tez po Hebrajsku i nawet twoj Jezusek odwiedzial synagoge w Kefranm i nie
Koscial ! pozatym w Judea(nie palestyna) nie mowilo sie BO ARABSKU albo po
Polsku albo po Sowjecku niz angielskiemu
Nasz zyd jest bogiem u Gojow ale to kariere zrobil
Twoj Muchamad jest pedofil zlodziej morderca czytma chetnie ksiaszke salama
ruszdi " wersy szatanskie "

[titus_flavius]

fredzio54 napisał:
> Tez po Hebrajsku i nawet twoj Jezusek odwiedzial synagoge w Kefranm i nie
> Koscial

Chaire,
Papież też odwiedził synagogę. Czy z tego wynika, że jest żydem?
T.

Czy Jezus Chrystus był Żydem? Owszem, był

[indris]

Do niedawna jeszcze dzień Nowego Roku był obchodzony w Kościele katolickim jako
święto "Obrzezania Pana Jezusa".
Oczzywiście, wg chrześcijan był też Bogiem-Człowiekiem, przekraczającym w ogóle
pojęcie narodowości.

[Gość: Gaal]

Nie bardzo rozumiem o co ci chodzi - o obrzezaniu Pan Jezus wyraznie nie
mówił, to jednak zostało ono z czasem, w myśl jego przykazań, zniesione przez
jego apostołów (a tak na marginesie, obrzezanie to nie tylko Żydzi).

Wyjaśniam

[indris]

Obrzezanie oznaczało przyjęcie dziecka do religijnej wspólnoty żydowskiej,
podobnie jak chrzest oznacza przzyjęcie do wspólnoty chrześcijaańskiej. Jezus
został obrzezany a więc był Żydem.
Oczywiście chrześcijaństwo przekroczyło judaizm, ale z niego wyszło. Próba
odcinania od chrześcijaństwa Starego Testamentu jest bardzo starą herezją, od
której już starożytny Kościół się odciął. W latach 30 XX wieku nawiązał do niej
prof. Tadeusz Zieliński, wielbiciel greckiego i rzymskiego antyku, w
książce "Hellenizm i judaizm" i to jego tezy pewni dyskutanci tu powtarzają.

[Gość: Gaal]

To otoczka "ideologiczna" co mówisz, mnie interesują fakty - czy zaprzeczysz,
że ludność Galilei w czasach Jezusa Chrystusa to potomkowie prozelitów? Czyli
Żydzi będący potomkami przymusowo obrzezanych i uznanych za Żydów?

[indris]

Wg Ewaangelii Jezus był "z rodu Dawida", dlatego urodził się w Betlejem, w
ziemi judzkiej. A z punktu widzenia laickiego pochodzenie etniczne nie ma
znaczenia, liczy się tożsamość.

Zapytajmy samego Jezusa?

[watto]

Zydzi tak chętnie sie na jego żydowskość powołują, choć sami go nienawidzą ( wg Talmudu: jeżeli pochwała goja przyczyni sie do jeszcze wiekszej pochwały Zydów, to należy pochwalać).

Jak wynika z Ewangelii, Jezus powiedziałby Zydom: "nie znam was"...

[Gość: Gaal]

Mylisz kilka rzeczy. Po pierwsze - w Ewangelii (św. Łukasz 3,23) jest np.
podawany rodowód dawidowy Pana Jezusa, ale poprzedzony... słowem "jak
mniemano" i tu następuje lista "przodków". Mniemać można, że tak było, jak i
godzić się, że mogło być inaczej. Po drugie - Jezus Chrystus urodził się w
Betlejem (Judea) ale był Galilejczykiem (bo wówczas obowiązywało prawo idące
za człowiekiem a nie jak dziś człowiek idący za prawem). Dlatego Jezus z
Nazaretu.

świadek zeznaje

[titus_flavius]

Cghaire,
z Ewangelii wg św. Łukasza:
T.

(...)
(23) Sam zaś Jezus rozpoczynając swoją działalność miał lat około trzydziestu.
Był, jak mniemano, synem Józefa, syna Helego, (24) syna Mattata, syna Lewiego,
syna Melchiego, syna Jannaja, syna Józefa, (25) syna Matatiasza, syna Amosa,
syna Nahuma, syna Chesliego, syna Naggaja, (26) syna Maata, syna Matatiasza,
syna Semei, syna Josecha, syna Jody, (27) syna Jana, syna Resy, syna
Zorobabela, syna Salatiela, syna Neriego, (28) syna Melchiego, syna Addiego,
syna Kosama, syna Elmadana, syna Hera, (29) syna Jezusa, syna Eliezera, syna
Jorima, syna Mattata, syna Lewiego, (30) syna Symeona, syna Judy, syna Józefa,
syna Jony, syna Eliakima, (31) syna Meleasza, syna Menny, syna Mattata, syna
Natana, syna Dawida, (32) syna Jessego, syna Jobeda, syna Booza, syna Sali,
syna Naassona, (33) syna Aminadaba, syna Admina, syna Arniego, syna Esroma,
syna Faresa, syna Judy, (34) syna Jakuba, syna Izaaka, syna Abrahama, syna
Tarego, syna Nachora, (35) syna Serucha, syna Ragaua, syna Faleka, syna Ebera,
syna Sali, (36) syna Kainama, syna Arfaksada, syna Sema, syna Noego, syna
Lamecha, (37) syna Matusali, syna Enocha, syna Jareta, syna Maleleela, syna
Kainama, (38) syna Enosa, syna Seta, syna Adama, syna Bożego.
(Ew.Łukasza 3:1-38)

[Gość: Gaal]

Zgadza się. W przypisach do "Biblii tysiąclecia" wyd. III jest zawarty taki
komentarz.
cyt. "3,23-38 Por.Mt 1,1-17. Rodowód Jezusa podany przez Łukasza, jakkolwiek
zewnętrznie jest rodowodem Józefa, w rzeczywistości jednak jest
najprawdopodobniej rodowodem Najświętszej Panny. Jeśli Maryja nie miała braci,
a była dziedziczką, to mąż Jej Józef wchodził w prawa i przywileje synowskie w
stosunku do Helego, który był Jej ojcem".
I tu tkwi problem, bo nas interesuje w tym aspekcie pochodzenie Maryi. Czy
Maryja (Galilejka) była prozelitą czy też nie? Należy też pamiętać,
działalność Jezusa zrazu toczyła się w środowisku żydowskim, czekającym na
Mesjasza z rodu Dawidowego. Czy miało to jakieś przełożenie na słowa wielkich
ewangelistów?

[titus_flavius]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Zgadza się. W przypisach do "Biblii tysiąclecia" wyd. III jest zawarty taki
> komentarz.
> cyt. "3,23-38 Por.Mt 1,1-17. Rodowód Jezusa podany przez Łukasza, jakkolwiek
> zewnętrznie jest rodowodem Józefa, w rzeczywistości jednak jest
> najprawdopodobniej rodowodem Najświętszej Panny. Jeśli Maryja nie miała
braci,
> a była dziedziczką, to mąż Jej Józef wchodził w prawa i przywileje synowskie
w
> stosunku do Helego, który był Jej ojcem".
> I tu tkwi problem, bo nas interesuje w tym aspekcie pochodzenie Maryi. Czy
> Maryja (Galilejka) była prozelitą czy też nie? Należy też pamiętać,
> działalność Jezusa zrazu toczyła się w środowisku żydowskim, czekającym na
> Mesjasza z rodu Dawidowego. Czy miało to jakieś przełożenie na słowa wielkich
> ewangelistów?

Chaire,
bene dicit. Problem polega bowiem na tym, że Jezus nauczał wśród żydów i to z
nich wywodzą się bezpośredni świadkowie nauki i śmierci Jezusa. Nie dziwi więc,
że ci świadkowie ujmowali błędnie naukę i życie Jezusa w kategoriach
pojęciowych żydowskich i tak to potem spisano. Jezus wydał im się (błędnie)
Mesjaszem, a więc musiał pochodzić z rodu Dawida i taki mu rodowód dopisano,
zastrzegając jednak, ze są to wieści niepewne. Tymi samymi względami tłumaczę
inne wzmianki o rzekomych powiązaniach Jezusa z żydostwem.
T.

[titus_flavius]

indris napisał:

> Obrzezanie oznaczało przyjęcie dziecka do religijnej wspólnoty żydowskiej,
> podobnie jak chrzest oznacza przzyjęcie do wspólnoty chrześcijaańskiej. Jezus
> został obrzezany a więc był Żydem.

Chaire,
a skoro nie ma dowodów na obrzezanie, to skąd pogląd, że był żydem? A
Zielińskiego polecam do wnikliwej lektury - ostatnio ukazało się wznowienie
jego dzieł. Wynika z nich jasno, że chrześcijaństwo stale boryka się z
problemem rejudaizacji, będącym skutkiem błędnego uznania St. Testamentu za
księgi święte.
T.



> Oczywiście chrześcijaństwo przekroczyło judaizm, ale z niego wyszło. Próba
> odcinania od chrześcijaństwa Starego Testamentu jest bardzo starą herezją, od
> której już starożytny Kościół się odciął. W latach 30 XX wieku nawiązał do
niej
>
> prof. Tadeusz Zieliński, wielbiciel greckiego i rzymskiego antyku, w
> książce "Hellenizm i judaizm" i to jego tezy pewni dyskutanci tu powtarzają.

[titus_flavius]

indris napisał:

> Do niedawna jeszcze dzień Nowego Roku był obchodzony w Kościele katolickim
jako
>
> święto "Obrzezania Pana Jezusa".
> Oczzywiście, wg chrześcijan był też Bogiem-Człowiekiem, przekraczającym w
ogóle
>
> pojęcie narodowości.

Chaire,
o obrzezaniu nigdzie nie ma ani słowa w Ewangeliach. Słusznie więc wycofano się
dawno temu z błędnego oznaczenia Nowego Roku. Owszem, jeżeli przyjąć, że Jezus
był żydem, to było to możliwe. Ale na to nie ma żadnych dowodów! Jezus zaś
wielokrotnie potępiał prototalmudystów i nauczał żydów wiary w Boga-człowieka.
I za to włąśnie został przez żydów ukrzyżowany.
T.

[Gość: Oozie]

titus_flavius napisał:
> o obrzezaniu nigdzie nie ma ani słowa w Ewangeliach.
Pierdolisz Tyfus i ewangelii nie znasz.
W Ewangelii według św. Łukasza opisane jest poddanie Jezusa rytuałom brit mila
i wykupienia pierworodnego (Łk 2,24).

>Słusznie więc wycofano >się dawno temu z błędnego oznaczenia Nowego Roku.
A gówno się wycofano.
"- 1 stycznia Kościół nie tylko uroczyście rozpoczyna nowy rok cywilny, ale
także obchodzi Święto Obrzezania i Nadania Imienia Jezus. " - z gazety netowej
diecezji warszawskiej.

[titus_flavius]

Chaire,
powoływany przez Ciebie fragment N. Testamentu jest nadzwyczaj wieloznaczny.
Łukasz nie podaje, że został obrzezany, a jedynie, że został Mu nadane imię, w
dniu kiedy zwyczajowo dokonywało się obrzezania dzieci. Nie pisze jednak, ze
takowe było.
Dlaczego jednak Łukasz powołuje tą okoliczność w swej relacji. Otóż Łukasz
cieszy się smutną sławą apostoła, który szczególnie mocno ulegał wpływom
prototalmudystów i St. Testamentu. Wydaje się więc, że Łukasz pisze tu o
obrzezaniu, które jego zdaniem powinno się było odbyć, natomiast nie wie tego
na pewno.
Pamiętajmy także, że pozostali ewangeliści o obrzezaniu nie wspominają.
Świadczy to jasno, ze relacja Łukasza w przytoczonym fragmencie nie wskazuje na
dokonanie obrzezania.
T.

(...)
20) A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i
widzieli, jak im to było powiedziane. (21) Gdy nadszedł dzień ósmy i należało
obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się
poczęło w łonie [Matki]. (22) Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według
Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. (23)
Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci
męskiej będzie poświęcone Panu. (24)

[Gość: Oozie]

titus_flavius napisał:
> powoływany przez Ciebie fragment N. Testamentu jest nadzwyczaj wieloznaczny.
>a jedynie, że został Mu nadane imię
tyfus nie zgrywaj znawcy obyczajów żydowskich bo sie ośmieszasz.
Niby kiedy dziecku się nadaje imię co?
Na imprezie w McDonalds?
I jak zwykle - co niewygodne to zaraz prototalmudysta hahahaha
tyfus debilku - talmudysta to uczony w Talmudzie zatem choćby chciał to by nie
był.Wbij se to w swój zakuty łeb.

A co z twym debilnym twierdzenień jakoby katolicy nie uznawali dia obrzezania
Jezusa?
Jakoś pomijasz fakt hahaha.

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):

> titus_flavius napisał:
> > powoływany przez Ciebie fragment N. Testamentu jest nadzwyczaj wieloznaczn
> y.
> >a jedynie, że został Mu nadane imię
> tyfus nie zgrywaj znawcy obyczajów żydowskich bo sie ośmieszasz.
> Niby kiedy dziecku się nadaje imię co?
> Na imprezie w McDonalds?
> I jak zwykle - co niewygodne to zaraz prototalmudysta hahahaha
> tyfus debilku - talmudysta to uczony w Talmudzie zatem choćby chciał to by
nie
> był.Wbij se to w swój zakuty łeb.
>

Chaire,
nie wymyślaj tego, co nie jest powiedziane w N. Testamencie. Nie wiemy jakie
uroczystości towarzyszyły w Galilei nadaniu imienia Jezusa. Opieranie się na
stereotypach do niczego nie prowadzi. Zaś prptotalmudystami byli faryzeusze,
których to właśnie nauki złożyły się na Talmud.
T.

Dlaczego Jezus urodził sie wsród żydów?

[titus_flavius]

Chaire,
wielu pyta się dlaczego Jezus urodził sie pośród żydów, a nie pośród innych
ludów np. Hellenów po stokroć lepszych od żydów. Odpowiedz jest prosta.
Pamiętać trzeba, że nie leczy się zdrowego. Leczyć należy chorych, a
nauczycieli moralności i poboności wysyłać tam, gdzie jej najbardziej brakuje.
Znacie już moralność talmudystów, nie dziwi więc nikogo, że Bóg uznał, że nauki
moralności nie potrzebują Helleni, którzy prawidłowo czcili BOga i postępowali
zgodnie z jego etyką, a właśnie zdeprawowani żydzi.
Jeżeli męczennik by podjął próbę nawrócenia bandy zbójców, i w tym celu
osiedlił się pośród nich, a ci go zabili, czy także równie chętnie byście
uznali go za członka bandy zbójeckiej? Zbyt łatwo zapomina się o celu, jaki
przy świecał Chrystusowi podczas bezskutecznego oświecania żydów. A tym było
nawrócenie żydów na grecką etykę.
T.

Pasja wg Gibsona - warto obejrzeć

[titus_flavius]

Chaire,
oto treść Pasji, za stroną internetową filmu.
T.


PASJA jest żywym opisem ostatnich 12 godzin życia Jezusa Chrystusa.

Kiedyś, około Roku Pańskiego 30-go, w Palestynie będącej wtedy rzymską
prowincją, skromny żydowski stolarz nazywający się Jezus z Nazaretu rozpoczął
publiczne nauczanie i ogłaszanie przyjścia „Królestwa Bożego”. Przez stulecia
naród żydowski oczekiwał objawienia się obiecanego wyzwoliciela zwanego
Mesjaszem – postaci, która by przywróciła ich dawną godność i uwolniła ich
świętą ojczyznę od wszelkiego nieszczęścia, grzechu, zła i rozpaczy. W
przekonaniu wielu Jezus wydawał się być tym Mesjaszem. Otoczony przez grupę
dwunastu bliskich uczniów, Jezus swą nauką rozpoczął przyciągać tłumy wyznawców
spośród ludu Galilei i Judei, które wkrótce wysławiały Go jako swojego Mesjasza
i Króla. Lecz Jezus miał też wielu wrogów w Jeruzalem. Sanhedryn, rada
rządząca składająca się z najwyższych żydowskich kapłanów i Faryzeuszy,
sprzysięgła się by zabić Jezusa.

Zpomocą Judasza Iskarioty, jednego z bliskich uczniów Jezusa, Sanhedrynowi
udało się pojmać Jezusa, by Go następnie wydać świeckim władzom rzymskim pod
fałszywym zarzutem zdrady wobec Rzymu. I pomimo, że Jezus ciągle zgodnie
utrzymywał, że Jego Królestwo jest Królestwem Niebiańskim i duchowym, rzymski
prokurator Poncjusz Piłat, stojąc wobec możliwości rozruchów tłumu, rozkazał by
wyprowadzono Jezusa poza miasto i ukrzyżowano jak zwykłego przestępcę.

[Gość: z daleka]

Zycze Ci T_F Szczesliwego Nowego Roku .
Ps. Z niecierpliwiscia czekam chwili gdy wstrzymasz Ziemie i ruszysz Slonce.

[titus_flavius]

Gość portalu: z daleka napisał(a):

> Zycze Ci T_F Szczesliwego Nowego Roku .
> Ps. Z niecierpliwiscia czekam chwili gdy wstrzymasz Ziemie i ruszysz Slonce.

Chaire,
Co Ci tak się śpieszy? Do Rosz Haszana zostało Ci jeszcze 10 miesięcy. Zdążysz
mi jeszcze złożyć życzenia świąteczne.
T.

Papież o Pasji

[titus_flavius]

Chaire,
po obejrzeniu Pasji Papież powiedział: tak było.
T.



titus_flavius napisał:

> Chaire,
> oto treść Pasji, za stroną internetową filmu.
> T.
>
>
> PASJA jest żywym opisem ostatnich 12 godzin życia Jezusa Chrystusa.
>
> Kiedyś, około Roku Pańskiego 30-go, w Palestynie będącej wtedy rzymską
> prowincją, skromny żydowski stolarz nazywający się Jezus z Nazaretu rozpoczął
> publiczne nauczanie i ogłaszanie przyjścia „Królestwa Bożego”. Prz
> ez stulecia
> naród żydowski oczekiwał objawienia się obiecanego wyzwoliciela zwanego
> Mesjaszem – postaci, która by przywróciła ich dawną godność i uwolniła ic
> h
> świętą ojczyznę od wszelkiego nieszczęścia, grzechu, zła i rozpaczy. W
> przekonaniu wielu Jezus wydawał się być tym Mesjaszem. Otoczony przez grupę
> dwunastu bliskich uczniów, Jezus swą nauką rozpoczął przyciągać tłumy
wyznawców
>
> spośród ludu Galilei i Judei, które wkrótce wysławiały Go jako swojego
Mesjasza
>
> i Króla. Lecz Jezus miał też wielu wrogów w Jeruzalem. Sanhedryn, rada
> rządząca składająca się z najwyższych żydowskich kapłanów i Faryzeuszy,
> sprzysięgła się by zabić Jezusa.
>
> Zpomocą Judasza Iskarioty, jednego z bliskich uczniów Jezusa, Sanhedrynowi
> udało się pojmać Jezusa, by Go następnie wydać świeckim władzom rzymskim pod
> fałszywym zarzutem zdrady wobec Rzymu. I pomimo, że Jezus ciągle zgodnie
> utrzymywał, że Jego Królestwo jest Królestwem Niebiańskim i duchowym, rzymski
> prokurator Poncjusz Piłat, stojąc wobec możliwości rozruchów tłumu, rozkazał
by
>
> wyprowadzono Jezusa poza miasto i ukrzyżowano jak zwykłego przestępcę.

Pochodzenie Jezusa wg świadków

[titus_flavius]

Chaire,
z poniższego fragmentu relacji Mateusza wynika, że pochodzenie od Dawida miał
mieć Józef, mąż Marii. Jezus zaś był synem Marii i Boga. O pochodzeniu Marii
zaś nic nie świadczy aby była Żydówką.
T.



1) Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. (2) Abraham był ojcem
Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; (3) Juda zaś był
ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron
ojcem Arama; (4) Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem
Salmona; (5) Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a
matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, (6) a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid
był ojcem Salomona, a matką była /dawna/ żona Uriasza. (7) Salomon był ojcem
Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; (8) Asa ojcem Jozafata;
Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; (9) Ozjasz ojcem Joatama; Joatam
ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; (10) Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses
ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; (11) Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w
czasie przesiedlenia babilońskiego. (12) Po przesiedleniu babilońskim
Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; (13) Zorobabel ojcem
Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; (14) Azor ojcem Sadoka;
Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; (15) Eliud ojcem Eleazara; Eleazar
ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; (16) Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z
której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. (17) Tak więc w całości od
Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia
babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa
czternaście pokoleń. (18) Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po
zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem,
znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. (19) Mąż Jej, Józef, który
był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie,
zamierzał oddalić Ją potajemnie. (20) Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański
ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do
siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej
poczęło. (21) Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud
od jego grzechów . (22) A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo
Pańskie powiedziane przez Proroka: (23) Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna,
któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. (24) Zbudziwszy się ze
snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do
siebie, (25) lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła Syna, któremu nadał
imię Jezus.
(Ew.Mateusza 1:1-25)

[fredzio54]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> z poniższego fragmentu relacji Mateusza wynika, że pochodzenie od Dawida miał
> mieć Józef, mąż Marii. Jezus zaś był synem Marii i Boga. O pochodzeniu Marii
> zaś nic nie świadczy aby była Żydówką.
> T.
>
>
>
> 1) Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. (2) Abraham był
ojcem
> Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; (3) Juda zaś był
> ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron
> ojcem Arama; (4) Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem
> Salmona; (5) Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a
> matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, (6) a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid
> był ojcem Salomona, a matką była /dawna/ żona Uriasza. (7) Salomon był ojcem
> Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; (8) Asa ojcem Jozafata;
> Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; (9) Ozjasz ojcem Joatama; Joatam
> ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; (10) Ezechiasz ojcem Manassesa;
Manasses
> ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; (11) Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci
w
>
> czasie przesiedlenia babilońskiego. (12) Po przesiedleniu babilońskim
> Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; (13) Zorobabel
ojcem
>
> Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; (14) Azor ojcem Sadoka;
> Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; (15) Eliud ojcem Eleazara; Eleazar
> ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; (16) Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z
> której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. (17) Tak więc w całości od
> Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia
> babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do
Chrystusa
> czternaście pokoleń. (18) Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po
> zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem,
> znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. (19) Mąż Jej, Józef, który
> był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie,
> zamierzał oddalić Ją potajemnie. (20) Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański
> ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do
> siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej
> poczęło. (21) Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój
lud
>
> od jego grzechów . (22) A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo
> Pańskie powiedziane przez Proroka: (23) Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna,
> któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. (24) Zbudziwszy się ze
> snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do
> siebie, (25) lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła Syna, któremu nadał
> imię Jezus.
> (Ew.Mateusza 1:1-25)
Jezusek byl biedny syn Domu Krola Dawida,
Dom Krola Dawida mnial pare tysiecy czlankow a dlaczego Jezus byl wybrany
my wybralismy jego krewnego Jeuda Bar Kochwa z Miasta Kozwa.
Chce potorzyc z arabstwo nie maj prawo mieszkac w Izraelu i osiedlyli nasza
ziemie ostatnie 150 lat nielegalnie

[titus_flavius]

fredzio54 napisał:

> Jezusek byl biedny syn Domu Krola Dawida,

Chaire,
ależ Jezus nie miał nic wspól;nego z Dawidem, którego zresztą nie było. To
tylko interpolacja talmudystów.
T.

> Dom Krola Dawida mnial pare tysiecy czlankow a dlaczego Jezus byl wybrany
> my wybralismy jego krewnego Jeuda Bar Kochwa z Miasta Kozwa.
> Chce potorzyc z arabstwo nie maj prawo mieszkac w Izraelu i osiedlyli nasza
> ziemie ostatnie 150 lat nielegalnie

[ed_]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> z poniższego fragmentu relacji Mateusza wynika, że pochodzenie od Dawida miał
> mieć Józef, mąż Marii. Jezus zaś był synem Marii i Boga. O pochodzeniu Marii
> zaś nic nie świadczy aby była Żydówką.
> T.

Czyżby?

(5) Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze
zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, a na imię jej
było Elżbieta (26) A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta
galilejskiego, zwanego Nazaret, (27) do panny poślubionej mężowi, któremu było
na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria. (28) I wszedłszy
do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś
ty między niewiastami. (29) Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co
by mogło znaczyć to pozdrowienie. (30) I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario,
znalazłaś bowiem łaskę u Boga. (31) I oto poczniesz w łonie, i urodzisz syna, i
nadasz mu imię Jezus. (32) Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem
Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida. (33) I będzie królował nad
domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca. (34) A Maria rzekła
do anioła: Jak się to stanie, skoro nie znam męża? (35) I odpowiadając anioł,
rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego
też to, co się narodzi, będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym. (36) I oto
Elżbieta, krewna twoja, którą nazywają niepłodną, także poczęła syna w starości
swojej, a jest już w szóstym miesiącu.

Elżbieta była Żydówką z pokolenia Aarona, a Maria była jej krewną, więc też
wywodziła się z rfodu Aarona a nie z jakichś prozelitów

[titus_flavius]

ed_ napisał:

>
> Elżbieta była Żydówką z pokolenia Aarona, a Maria była jej krewną, więc też
> wywodziła się z rfodu Aarona a nie z jakichś prozelitów
>

Chaire,
to jest Twoja nainterpretacja. Nie wiadomo bowiem, jakie było to pokrewieństwo,
którego stopnia, czy po ojcu, czy po matce. W Galilei Żydzi byli wyjątkiem, a
regułą siłą nawróceni prozelici.
T.

[ed_]

titus_flavius napisał:

> ed_ napisał:
>
> >
> > Elżbieta była Żydówką z pokolenia Aarona, a Maria była jej krewną, więc te
> ż
> > wywodziła się z rfodu Aarona a nie z jakichś prozelitów
> >
>
> Chaire,
> to jest Twoja nainterpretacja. Nie wiadomo bowiem, jakie było to
pokrewieństwo,
>
> którego stopnia, czy po ojcu, czy po matce. W Galilei Żydzi byli wyjątkiem, a
> regułą siłą nawróceni prozelici.
> T.

No i co z tego, że większość była prozelitami. Józef pochodził z Judei, rodzina
Marii pochodziła z Judei, więc ona także. To, że z jakichś przyczyn zamieszkali
w Galilei o niczym nie świadczy. Żeby udowodnić swoje brednie, musiałbyś
wykazać że nie było ani jednego Żyda w Galilei w tych czasach.

[Gość: Gaal]

Nie sposób rozstrzygnąć czy Jezus Chrystus był czy też nie był prozelitą. I
chyba nigdy nie uzyskamy jednoznacznej odpowiedzi. Za to wiadomo, że wszyscy z
orszaku Jezusowego, czyli jego uczniowie byli prozelitami, za wyjątkiem
zdrajcy Judasza Iskarioty. Jest to zastanawiająca poszlaka.

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Nie sposób rozstrzygnąć czy Jezus Chrystus był czy też nie był prozelitą. I
> chyba nigdy nie uzyskamy jednoznacznej odpowiedzi.

Odpowiedź jest jednoznaczna i nie pozostawiająca cienia wątpliwości. Był Żydem
wg ciała.

Za to wiadomo, że wszyscy z
> orszaku Jezusowego, czyli jego uczniowie byli prozelitami, za wyjątkiem
> zdrajcy Judasza Iskarioty. Jest to zastanawiająca poszlaka.


Coś takiego. A na jakiej podstawie tak twierdzisz?

[Gość: Gaal]

Hmm to zastanawiające, jak bardzo bronisz tezy "Jezus Chrystus był Żydem".
(Jest to w pewnym sensie dziwne, wszak prozelici to... Żydzi, tyle że
potomkowie przymusowo obrzezanych i uznanych za Żydów mieszkańców Galilei).
Żydzi sprzeniewierzyli sie Bożemu posłannictwu, kiedy nie tylko odrzucili
naukę Jezusa (jako naukę zapowiedzianego im Mesjasza - jeśliby przyjąć za
autentyk pochodzenie dawidowe Jezusa), ale zamordowali go, wówczas wszelkie
przyrzeczenia i zapowiedzi Boskie, zawarte w księgach Mojżesza i innych,
straciły swoje znaczenie. Nie dla was i nie tylko dla was. A nawet przeciw
wam - boście wołali "Krew jego na nas i na syny nasze".
Mówisz "Był Żydem wg ciała". I wiesz co, znajduję w twoich słowach złośliwość,
nienawiść Żydów do Pana Jezusa i jednocześnie szyderczy rechot "nasz rządzi
gojami"... To w końcu jak to jest?
A co do orszaku Jezusowego - nie jestem historykiem i nie mi osądzać wiedzę
licznego grona wybitnych naukowców, ale skoro w tylu publikacjach naukowych
jest to tak przedstawiane, to ja "nikt taki ważny" przyjmuję to z pokorą.

Do żałosnego Gaala

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Hmm to zastanawiające, jak bardzo bronisz tezy "Jezus Chrystus był Żydem".
> (Jest to w pewnym sensie dziwne, wszak prozelici to... Żydzi, tyle że
> potomkowie przymusowo obrzezanych i uznanych za Żydów mieszkańców Galilei).
> Żydzi sprzeniewierzyli sie Bożemu posłannictwu, kiedy nie tylko odrzucili
> naukę Jezusa (jako naukę zapowiedzianego im Mesjasza - jeśliby przyjąć za
> autentyk pochodzenie dawidowe Jezusa), ale zamordowali go, wówczas wszelkie
> przyrzeczenia i zapowiedzi Boskie, zawarte w księgach Mojżesza i innych,
> straciły swoje znaczenie. Nie dla was i nie tylko dla was. A nawet przeciw
> wam - boście wołali "Krew jego na nas i na syny nasze".
> Mówisz "Był Żydem wg ciała". I wiesz co, znajduję w twoich słowach
złośliwość,
> nienawiść Żydów do Pana Jezusa i jednocześnie szyderczy rechot "nasz rządzi
> gojami"... To w końcu jak to jest?

No, nie miałem wątpliwości już wcześniej, ale teraz "wyszło szydło z worka" w
całej okazałości. Otóż nasz Mr Gaal to obmierzły, obsesyjny antysemita. Takich
jak ty, wyczuwam na kilometr. A wiesz, po czym poznaję? Zawsze w pewnym
momencie dyskusji jestem przez takich jak ty utożsamiany z żydostwem. Nie, nie
jestem Żydem panie przebrzydły antysemito, tylko Polakiem i chrześcijaninem,
więc Twoje prostackie aluzje trafiają jak kulą w płot.
Już z litości nie będę komentował Twojej pseudoteologii.
Jesteś pożałowania godzien

[Gość: Gaal]

Skoro nie jesteś Żydem to dlaczego się oburzasz na mylne uznanie? - Przecież
bycie Żydem nie jest obrażliwe? Oki, skoro nie jesteś Żydem a wypowiadasz się
przyjmując ich punkt widzenia... no to jesteś szabasgojem.

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Skoro nie jesteś Żydem to dlaczego się oburzasz na mylne uznanie? - Przecież
> bycie Żydem nie jest obrażliwe? Oki, skoro nie jesteś Żydem a wypowiadasz
się
> przyjmując ich punkt widzenia... no to jesteś szabasgojem.


Ja się nie oburzam, wyrażam tylko niesmak dla tak żałosnej kreatury jak ty.
Absolutnie, bycie Żydem nie jest w żadnym wypadku czymś obraźliwym, wręcz
przeciwnie. Niestety, nic na to nie poradzę, że nim nie jestem.
Ja przyjmuję zawsze tylko swój punkt widzenia, w tym wypadku chrześcijański
punkt widzenia, który - co może cię zdziwi - uznaje Stary Testament za Pismo
natchnione.

[Gość: Gaal]

Mówisz, że masz cyt. "chrześcijański punkt widzenia" a jednocześnie mówisz o
mnie cyt. "żałosna kreatura"... To dziwne?

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Mówisz, że masz cyt. "chrześcijański punkt widzenia" a jednocześnie mówisz o
> mnie cyt. "żałosna kreatura"... To dziwne?

"Kreatura" czyli "stworzenie", a żałosna" czyli" pożałowania godna". Czy tak
będzie lepiej - "pożałowania godne stworzenie"?

[Gość: Gaal]

Nie, tak nie będzie lepiej - bo teraz dorabiasz interpretacje do swoich
wcześniejszych słów, słów powszechnie uważanych za obrażliwe. A prawda jest
taka, stawiasz sie w roli lepszego, a sięgasz do prymitywu (cyt. "Żałosna
kreatura", "Żałosny Gaal"). Dając fałszywe świadectwo nie o bliżnich a o
sobie. Wiesz co, bez urazy, ale ty tracisz "chrześcijański punkt widzenia",
jeśli kiedykolwiek go miałeś nazywając bliżnich "kreaturą". ("Słownik wyrazów
obcych... " W. Kopalińskiego, kreatura to: nikczemnik, nędznik, podlec -
przestarzałe: indywiduum, istota)

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Nie, tak nie będzie lepiej - bo teraz dorabiasz interpretacje do swoich
> wcześniejszych słów, słów powszechnie uważanych za obrażliwe. A prawda jest
> taka, stawiasz sie w roli lepszego, a sięgasz do prymitywu (cyt. "Żałosna
> kreatura", "Żałosny Gaal"). Dając fałszywe świadectwo nie o bliżnich a o
> sobie. Wiesz co, bez urazy, ale ty tracisz "chrześcijański punkt widzenia",
> jeśli kiedykolwiek go miałeś nazywając bliżnich "kreaturą". ("Słownik wyrazów
> obcych... " W. Kopalińskiego, kreatura to: nikczemnik, nędznik, podlec -
> przestarzałe: indywiduum, istota)

No cóż, dla mnie kazdy antysemita to nikczemnik, nędznik i podlec, i nie myśl,
że jesteś lepszy od typów pokroju jewhatera, bo nie przeklinasz i nie wyzywasz.
Twoje aluzje są aż nadto czytelne.

[Gość: Gaal]

No proszę - przyszła pora na szczerość? Istotnie, nie twierdzę, że mam dobrą
opinię o Żydach (ale nie jestem antysemitą, mam przyjaciół wśród Arabów i co
nieco znam arabski) dlatego można mówić tylko o moich antyżydowskich
poglądach, ale to cię nie upoważnia do nazywania mnie kreaturą. Nie jest to
również (takie słownictwo pod adresem bliźnich) zgodne z "chrześcijańskim
punktem widzenia" A znamienne, że twoje obelgi pojawiły się... po
wzmiankowałem przeze mnie o sprawstwie Żydów - zamordowanie Jezusa Chrystusa
na mocy wyroku Sanhedrynu. Reasumując, w moich oczach twoje wypowiedzi
mieszczą się w kategorii poglądów szabas gojów (to nie jest określenie
obraźliwe, tak sami Żydzi nazywają swoje sługi - "adwokatów" ich sprawy), a to
że ignorujesz chrześcijański punkt widzenia (wszak nie znając mnie nazywasz
mnie kreaturą) to oczywiste.

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> No proszę - przyszła pora na szczerość? Istotnie, nie twierdzę, że mam dobrą
> opinię o Żydach (ale nie jestem antysemitą, mam przyjaciół wśród Arabów i co
> nieco znam arabski) dlatego można mówić tylko o moich antyżydowskich
> poglądach, ale to cię nie upoważnia do nazywania mnie kreaturą.

Czyli jesteś antyżydowskim rasistą? To pytanie czysto retoryczne ofkorz.

Nie jest to
> również (takie słownictwo pod adresem bliźnich) zgodne z "chrześcijańskim
> punktem widzenia" A znamienne, że twoje obelgi pojawiły się... po
> wzmiankowałem przeze mnie o sprawstwie Żydów - zamordowanie Jezusa Chrystusa
> na mocy wyroku Sanhedrynu.

A ty się doucz rasisto. Kościół już dawno porzucił teorię o odpowiedzialności
Żydów za śmierć Jezusa. Powtarzając te antysemickie brednie sam sobie
wystawiasz świadectwo

Reasumując, w moich oczach twoje wypowiedzi
> mieszczą się w kategorii poglądów szabas gojów (to nie jest określenie
> obraźliwe, tak sami Żydzi nazywają swoje sługi - "adwokatów" ich sprawy),

A to znowu jakieś określenie rodem z lektury pokroju "Poznaj Żyda". Wrzuciłem
ten zwrotdo google'a i nie znalazł nic.
Aaaa, i uświadom mnie, co to jest ta mityczna "sprawa żydowska"? Bo o arabskiej
to słyszałem ale o żydowskiej dalibóg nie.

a to
> że ignorujesz chrześcijański punkt widzenia (wszak nie znając mnie nazywasz
> mnie kreaturą) to oczywiste.

OK, czepiasz się tego jak pijany płotu ale trudno oddzielić czyjeś poglądy od
osoby je prezentującej. Może faktycznie powinienem napisać, że twoje
uprzedzenia antyżydowskie są obmierzłe, żałosne i plugawe. A jeśli jesteś
chrześcijaninem nijak się z chrześcijaństwem nie dadzą pogodzić.

[Gość: Gaal]

Krótko, to ty sie doucz. Jezus Chrystus został ukrzyżowany przez Rzymian na
mocy wyroku Sanhedrynu (Synhedrionu) tzn. żydowskiej rady starszych,
spełniającej funkcje najwyższej rady, trybunału, organu władzy relig.-polit. i
adm.-sądowej. Pan Jezus był Galilejczykiem, a więc poddanym Heroda Antypasa,
nie Rzymu. Nie był obywatelem rzymskim dlatego obowiązywała jurysdykcja
żydowskiego państewka Galilei, pro forma zatwierdzana przez rzymskiego
urzędnika (w tym przypadku prokuratora Poncjusza Piłata).
I właśnie te wydarzenia przedstawia "Pasja Chrystusa" Mela Gibsona, co
wywołało histeryczne ataki środowisk żydowskich. A teraz, Jan Paweł II
powiedział po obejrzeniu tego filmu; "...tak właśnie było".

[ed_]

Gość portalu: Gaal napisał(a):

> Krótko, to ty sie doucz. Jezus Chrystus został ukrzyżowany przez Rzymian na
> mocy wyroku Sanhedrynu (Synhedrionu) tzn. żydowskiej rady starszych,
> spełniającej funkcje najwyższej rady, trybunału, organu władzy relig.-polit.
i
> adm.-sądowej. Pan Jezus był Galilejczykiem, a więc poddanym Heroda Antypasa,
> nie Rzymu. Nie był obywatelem rzymskim dlatego obowiązywała jurysdykcja
> żydowskiego państewka Galilei, pro forma zatwierdzana przez rzymskiego
> urzędnika (w tym przypadku prokuratora Poncjusza Piłata).
> I właśnie te wydarzenia przedstawia "Pasja Chrystusa" Mela Gibsona, co
> wywołało histeryczne ataki środowisk żydowskich. A teraz, Jan Paweł II
> powiedział po obejrzeniu tego filmu; "...tak właśnie było".


Przecież tego nikt nie neguje, ale ty może nie w tym poscie ale wcześniej
dokonujesz kompletnie fałszywej interpretacji teologicznej tego wydarzenia:

"Żydzi sprzeniewierzyli sie Bożemu posłannictwu, kiedy nie tylko odrzucili
naukę Jezusa (jako naukę zapowiedzianego im Mesjasza - jeśliby przyjąć za
autentyk pochodzenie dawidowe Jezusa), ale zamordowali go, wówczas wszelkie
przyrzeczenia i zapowiedzi Boskie, zawarte w księgach Mojżesza i innych,
straciły swoje znaczenie. Nie dla was i nie tylko dla was. A nawet przeciw
wam - boście wołali "Krew jego na nas i na syny nasze"."

Widze tu pokłosie szeroko rozpowszechnionych kiedyś pogladów o "zbiorowej
odpowiedzialności Żydów za śmierć Jezusa" i o "żydowskim bogobójstwie".

P.S. Dalej nie wiem co to jest ta "sprawa żydowska", której ponoć jestem
obrońcą.

brawo ed!

[Gość: kiepski]

ty to sobie jednak radzisz z antysemitami! to miedzy innymi dzieki tobie
filosemici trzymaja sie tak mocno na naszym kochanym forum.
nie wiesz co sie stalo z jackiem 71? zmienil ksywe czy zrezygnowal ze swej
podlej dzialalnosci?

[titus_flavius]

Gość portalu: kiepski napisał(a):

> ty to sobie jednak radzisz z antysemitami! to miedzy innymi dzieki tobie
> filosemici trzymaja sie tak mocno na naszym kochanym forum.

Chaire,
cóż, zawsze byli znani z solidarności.
T.

> nie wiesz co sie stalo z jackiem 71? zmienil ksywe czy zrezygnowal ze swej
> podlej dzialalnosci?

[Gość: Oozie]

Gość portalu: Gaal napisał(a):
> Hmm to zastanawiające, jak bardzo bronisz tezy "Jezus Chrystus był Żydem".
Bo był. Broni faktu.

> Mówisz "Był Żydem wg ciała".
Bo się z matki-żydówki urodził - halacha - proste nie? Mater semper certa est.

> I wiesz co, znajduję w twoich słowach złośliwość,
> nienawiść Żydów do Pana Jezusa i jednocześnie szyderczy rechot "nasz rządzi
> gojami"...

Gaal może do ciebie kiedyś dotrze że żydom dokładnie dynda co Jeszu powiedział,
zrobił a czego nie.
Proste - Jeszu nie wypełnił proroctwa o Mesjaszu, nie może byc uznany za
proroka, nie jest potomkiem króla Dawida, nie mówiąc o detalach jak podważenie
micwot czy pomysł z trójcą. I tyle

[Gość: Gaal]

Czy możesz mi wyjaśnić swoje słowa cyt. "nie jest potomkiem króla Dawida"?!

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):
".
> Bo się z matki-żydówki urodził - halacha - proste nie? Mater semper certa est.

Chaire,
wykaż, że Maria była Żydówką, z N. Testamentu wcale to wprost nie wynika.
T.

[Gość: a]

wydawalo sie ze temat ten bedzie nudny,Titus dal nam piekny prezent na Boze
Barodzenie. Jak niewiele zmienila sie filozofia judaizmu od czasu Chrystusa do
czasu Intefady w Palestynie! Porownanie jest barzdo na czasie. Niestety USA nie
jest nawet Rzymem, USA sa narzedziem faryzeuszy. Czy wazne jest ze jezus byl
Zydem? Wazne jest ze otworzyl Boga dla wszystkich bez wzgledu na przynaleznosc
do rasy zydowskiej. Wazne jest ze od stuleci Zydzi, w swojej masie, stosuja te
same metody.

[Gość: Gaal]

Twoje słowa są najlepszym podsumowaniem tego tematu cyt. "Titus dał nam
piękny prezent na Boże Narodzenie... Czy ważne jest że Jezus był Żydem? Ważne
jest że otworzył Boga dla wszystkich bez względu na przynależność do rasy
żydowskiej. Ważne jest że od stuleci Żydzi, w swojej masie, stosują te same
metody."
Pozdrowienia dla obu was. Do siego roku.

[titus_flavius]

Chaire,
dzięki. Robię co mogę, aby zdemaskować talmudystów.
T.

Gość portalu: a napisał(a):

> wydawalo sie ze temat ten bedzie nudny,Titus dal nam piekny prezent na Boze
> Barodzenie. Jak niewiele zmienila sie filozofia judaizmu od czasu Chrystusa
do
> czasu Intefady w Palestynie! Porownanie jest barzdo na czasie. Niestety USA
nie
>
> jest nawet Rzymem, USA sa narzedziem faryzeuszy. Czy wazne jest ze jezus byl
> Zydem? Wazne jest ze otworzyl Boga dla wszystkich bez wzgledu na
przynaleznosc
> do rasy zydowskiej. Wazne jest ze od stuleci Zydzi, w swojej masie, stosuja
te
> same metody.

[titus_flavius]

ed_ napisał:

> No i co z tego, że większość była prozelitami. Józef pochodził z Judei,
rodzina
>
> Marii pochodziła z Judei, więc ona także.

Chaire,
co Ty wymyślasz? Z jednej wzmiankio Elżbiecie dorabiasz Marii żydowskich
przodków? A może Maria była krewną Elżbiety przez Józefa? Albo przez wspólną
krewną prozelitkę?
T.

[ed_]

titus_flavius napisał:

> ed_ napisał:
>
> > No i co z tego, że większość była prozelitami. Józef pochodził z Judei,
> rodzina
> >
> > Marii pochodziła z Judei, więc ona także.
>
> Chaire,
> co Ty wymyślasz? Z jednej wzmiankio Elżbiecie dorabiasz Marii żydowskich
> przodków? A może Maria była krewną Elżbiety przez Józefa?

Ja nic nie dorabiam. Ja stwierdzam fakty opisane w Ewangelii i opinię biblistów
oraz ojców Kościoła.
The birth of Mary

As to the place of the birth of Our Blessed Lady, there are three different
traditions to be considered.

First, the event has been placed in Bethlehem. This opinion rests on the
authority of the following witnesses: it is expressed in a writing entitled "De
nativ. S. Mariae" [36] inserted after the works of St. Jerome; it is more or
less vaguely supposed by the Pilgrim of Piacenza, erroneously called Antoninus
Martyr, who wrote about A.D. 580 [37]; finally the popes Paul II (1471), Julius
II (1507), Leo X (1519), Paul III (1535), Pius IV (1565), Sixtus V (1586), and
Innocent XII (1698) in their Bulls concerning the Holy House of Loreto say that
the Blessed Virgin was born, educated, and greeted by the angel in the Holy
House. But these pontiffs hardly wish to decide an historical question; they
merely express the opinion of their respective times.

A second tradition placed the birth of Our Blessed Lady in Sephoris, about
three miles north of Bethlehem, the Roman Diocaesarea, and the residence of
Herod Antipas till late in the life of Our Lord. The antiquity of this opinion
may be inferred from the fact that under Constantine a church was erected in
Sephoris to commemorate the residence of Joachim and Anna in that place [38].
St. Epiphanius speaks of this sanctuary [39]. But this merely shows that Our
Blessed Lady may have lived in Sephoris for a time with her parents, without
forcing us to believe that she had been born there.

The third tradition, that Mary was born in Jerusalem, is the most probable one.
We have seen that it rests upon the testimony of St. Sophronius, St. John
Damascene, and upon the evidence of the recent finds in the Probatica. The
Feast of Our Lady's Nativity was not celebrated in Rome till toward the end of
the seventh century; but two sermons found among the writings of St. Andrew of
Crete (d. 680) suppose the existence of this feat, and lead one to suspect that
it was introduced at an earlier date into some other churches [40]. In 799 the
10th canon of the Synod of Salzburg prescribes four feasts in honour of the
Mother of God: the Purification, 2 February; the Annunciation, 25 March; the
Assumption, 15 August; the Nativity, 8 September.
A i jeszcze jedno: moze byś się nauczył odróżniać "krewnych"
od "powinowatych"?

Albo przez wspólną
> krewną prozelitkę?
> T.
Albo Eskimoskę?

[titus_flavius]

ed_ napisał:

>
> Ja nic nie dorabiam. Ja stwierdzam fakty opisane w Ewangelii i opinię
biblistów

Chaire,
jak pisałem, ci tzw/ "bibliści" idą na żydowskim pasku. Z tego bowiem, że Jezus
urodził się pośród żydów, wysnuwają błędny wniosek, że był to skutek
wyjątkowych zasług żydów. Tymczasem było odwrotnie: Jezus dlatego objawił się
pośród żydów, gdyż ci byli najgorszym narodem i pomoc im była najpotrzebniejsza.
T.

Ale ciekawy watek, obala wiele mitow...

[Gość: Formi]

[fredzio54]

titus_flavius napisał:

> ed_ napisał:
>
> >
> > Elżbieta była Żydówką z pokolenia Aarona, a Maria była jej krewną, więc te
> ż
> > wywodziła się z rfodu Aarona a nie z jakichś prozelitów
> >
>
> Chaire,
> to jest Twoja nainterpretacja. Nie wiadomo bowiem, jakie było to
pokrewieństwo,
>
> którego stopnia, czy po ojcu, czy po matce. W Galilei Żydzi byli wyjątkiem, a
> regułą siłą nawróceni prozelici.
> T.
w Galilea byla przez Krol Jochana Horkanosy judezowana
Ty jest glupi jak uzywany egiptski but z wojny 67 rock

[titus_flavius]

fredzio54 napisał:

> w Galilea byla przez Krol Jochana Horkanosy judezowana
> Ty jest glupi jak uzywany egiptski but z wojny 67 rock

Chaire,
nie dodałeś, że nowonawróceni mieli do wyboru miecz, lub obrzezanie.
T.

[fredzio54]

Hitler twierdzil ze Jezusa Taus byl germano Rzymian
tak gojska gnojska interpretacja
caly chrzeciastwo niema fundamenty wybrali jakis zydy boska biedaka
stolarz i zrobili z jego POGA
Nowy testament to plagiat starego testamenta ma wiecj dziory niz papiera
i nasi stare prorogi by nawet jako toaletowy papier uzywali
Jezyka Jermiasza albo Jeszaja albo psalym Dawida niz salomona kolo tego plagiat
w krzywym grecko napisane

[Gość: Gaal]

Posłuchaj robaczku - nie obrażaj i nie używaj słów powszechnie uznawanych za
obrażliwe.

dziwne

[Gość: aaron]

dlaczego mówił o sobie "jestem z rodu Dawida"
i dlaczego modlił się w świątyni Salomona?
i dlaczego papież uparcie twierdzi że Jezus był Żydem?

[Gość: dana33]

drogi gaaaaaaalu, musze powiedziec, ze podziwiam twoje i tylko twoje "wartosci
chrzescijanskie". twoja nienawisc do zydow i pogarda dla chrzescijan z
prawdziwego zdarzenia jest naprawde warta twoich "chrzescijanskich wartosci".
jezus, ten zyd ktory galilejski czy nie, urodzil sie w betlehem (ktory oddalony
jest od galilei o okolo 4 godzin jazdu samochodem), i byl bardziej milosierny w
stosunku do innych, najprawdopodobniej ci wybaczy i ta nienawisc i przede
wszystkim twoja doglebna glupote.

[Gość: Gaal]

Ten moment będę bardzo długo pamiętał - sama Dana33 przemówiła do mnie. Och co
za zaszczyt! Rozumiem, że szanowna białogłowa uznaje za cyt. "chrześcijan z
prawdziwego zdarzenia" tylko tych, co pałają filosemityzmem (a mówiąc
poprawnie filożydowskością) czyli de facto szabasgojów.
Jesteś Żydówką i pouczasz mnie jak maja wyglądać wartości chrześcijańskie, no
cóż nie potrafię zrewanżować się tobie tym samym i pouczać cię jak powinny
wyglądać wartości judaizmu... Jakoś nie wypada i głupio...
I jeszcze jedno - ja swoich adwersarzy nie obrażam i nie mówie że są kretynami
czy cyt. "dogłębną głupotę". Wroga się szanuje i zwalcza ale nie pogardza.
Czego i tobie rzyczę, może kiedyś to zrozumiesz.

do gaaaaaaala

[Gość: dana33]

ty moze rozumiesz, ale nie to co ja pisze. chrzescijanie z prawdziwego
zdarzenia, to niekoniecznie chrzescijanie, to moga byc zydzi, buddysci,
muzulmanie inni przedstawiciele wszelakich religii tego swiata. chrzescijanie z
prawdziwego znaczenia postepuja ciut inaczej niz ty i tobie podobni.
ty rzeczywiscie nie mozesz mnie pouczac o wartosciach judaizmu, bo nie masz o
tym pojecia. natomiast ja mam wiecej niz pojecie o religi chrzescijanskiej i
jej wartosciach, dlatego moge pouczac i to nie tylko ciebie. tylko ze ciebie
nauczono juz wartosci..... niezupelnie chrzescijanskich, u ciebie to ta nauka
pada w prozne. hmmm, wroga szanowac??? nu, widac ze ja nie zupelnie posiadam
te "chrzescijanskie wartosci a la gaaaaal". nie moge sobie cus wyobrazic, ze
jak stoi przede mna moj wrog, terrorysta arabski, ze ja go bede szanowac. ja
wlasnie nim pogardzam. do glebi duszy. szczesliwego noweego roku gaaaaaal.

[Gość: Gaal]

Dzięki za życzenia - życze tobie również (choć masz inny kalendarz)
wszystkiego najlepszego:))
A ja dalej uważam, że wroga się szanuje (nie dotyczy to bandytyzmu czy
terroryzmu każdej strony tzn. Arabów czy Żydów).

[Gość: Gaal]

sorry miało być "życzę".

pytanie apropos niczego

[john.galt]

Czy przypadkiem Bytom nie byl miastem zalozonym przez Niemcow na Silesii?
Jaka jest historia tego miasta?
Czy mieszkali w nim kiedys zydki parchate?

[Gość: Gaal]

Bytom został założony przez Polaków a nie Niemców, Niemcy spalili synagogę w
czasie "nocy kryształowej".

św. Paweł o żydach i Grekach

[titus_flavius]

(9) Ucisk i utrapienie spadnie na każdego człowieka, który dopuszcza się zła,
najpierw na Żyda, a potem na Greka. (10) Chwała zaś, cześć i pokój spotka
każdego, kto czyni dobrze - najpierw Żyda, a potem Greka. (11) Albowiem u Boga
nie ma względu na osobę. (12) Bo ci, którzy bez Prawa zgrzeszyli, bez Prawa też
poginą, a ci, co w Prawie zgrzeszyli, przez Prawo będą sądzeni. (13) Nie ci
bowiem, którzy przysłuchują się czytaniu Prawa, są sprawiedliwi wobec Boga, ale
ci, którzy Prawo wypełniają, będą usprawiedliwieni. (14) Bo gdy poganie, którzy
Prawa nie mają, idąc za naturą, czynią to, co Prawo nakazuje, chociaż Prawa nie
mają, sami dla siebie są Prawem. (15) Wykazują oni, że treść Prawa wypisana
jest w ich sercach, gdy jednocześnie ich sumienie staje jako świadek, a
mianowicie ich myśli na przemian ich oskarżające lub uniewinniające. (16)
[Okaże się to] w dniu, w którym Bóg sądzić będzie przez Jezusa Chrystusa ukryte
czyny ludzkie według mojej Ewangelii. (17) Jeżeli jednak ty dumnie nazywasz
siebie Żydem, całkowicie zdajesz się na Prawo, chlubisz się Bogiem, (18)
pouczony Prawem znasz Jego wolę i umiesz rozpoznać co lepsze, (19) a jesteś
przeświadczony, żeś przewodnikiem ślepych, światłością dla tych, którzy są w
ciemności, (20) wychowawcą nieumiejętnych, nauczycielem prostaczków, mającym w
Prawie wyraz wszelkiej wiedzy i prawdy... (21) Ty, który uczysz drugich, sam
siebie nie uczysz. Głosisz, że nie wolno kraść, a kradniesz. (22) Mówiąc, że
nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Który brzydzisz się bożkami, okradasz
świątynie? (23) Ty, który chlubisz się Prawem, przez przekraczanie Prawa
znieważasz Boga. (24) Z waszej to bowiem przyczyny - zgodnie z tym, jest
napisane - poganie bluźnią imieniu Boga. (25) Obrzezanie posiada wprawdzie
wartość, jeżeli zachowujesz Prawo. Jeżeli jednak przekraczasz Prawo będąc
obrzezanym, stajesz się takim, jak nieobrzezany. (26) Jeżeli zaś nieobrzezany
zachowuje przepisy Prawa, to czyż jego brak obrzezania nie będzie mu oceniony
na równi z obrzezaniem? (27) I tak ten, który od urodzenia jest nieobrzezany, a
wypełnia Prawo, będzie sądził ciebie, który, mimo że masz księgę Prawa i
obrzezanie, przestępujesz Prawo. (28) Bo Żydem nie jest ten, który nim jest na
zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które jest widoczne na ciele, (29) ale
prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz, a prawdziwym obrzezaniem jest
obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery. I taki to otrzymuje pochwałę
nie od ludzi, ale od Boga.
(List do Rzymian 2:1-29)

[ed_]

titus_flavius napisał:

(28) Bo Żydem nie jest ten, który nim jest na
> zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które jest widoczne na ciele, (29) ale
> prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz, a prawdziwym obrzezaniem
jest
>
> obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery. I taki to otrzymuje pochwałę
> nie od ludzi, ale od Boga.
> (List do Rzymian 2:1-29)


Dzięki ci Titus za przypomnienie tych wspaniałych wersów Pawła. Powinieneś
częciej do nich wracać. Życzę Ci, zebyś stał się wg słów Pawła "prawdziwym
Żydem".

niestety, św. Paweł też był żydem ...

[titus_flavius]

Chaire,
dlatego właśnie uczyniwszy pierwszy krok - mówiąc, że St. Testament już nie
obowiązuje, nie uczynił drugiego - ustalenia, że nigdy nie obowiązywał.
Paweł był duchowo pół-Hellenem, jako obywatel rzymski, jednak z pewnych
uwarunkowań kulturowych niesposób się od razu wyzwolić.
Niewątpliwie, było tez skutkiem tego, że relację o Chrystusie dali Pawłowi
żydzi, którzy oczywiście ją zniekształcili w żydowskim kontekście kulturowym.
T.

[ed_]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> dlatego właśnie uczyniwszy pierwszy krok - mówiąc, że St. Testament już nie
> obowiązuje, nie uczynił drugiego - ustalenia, że nigdy nie obowiązywał.
> Paweł był duchowo pół-Hellenem, jako obywatel rzymski, jednak z pewnych
> uwarunkowań kulturowych niesposób się od razu wyzwolić.
> Niewątpliwie, było tez skutkiem tego, że relację o Chrystusie dali Pawłowi
> żydzi, którzy oczywiście ją zniekształcili w żydowskim kontekście kulturowym.
> T.


No, cóż, zaprzeczasz w tym momencie prawdziwości i natchnnieniu Nowego
Testamentu. Widze tu wyraźny wpływ islamu, który twierdzi podobnie.
Tylko po co wobec tego chodzisz do kościoła i jeszcze opisujesz to na forum. To
znaczy ja wiem dlaczego, jesteś po prostu zaślepiony nienawiścią.

[titus_flavius]

ed_ napisał:
>
> No, cóż, zaprzeczasz w tym momencie prawdziwości i natchnnieniu Nowego
> Testamentu. Widze tu wyraźny wpływ islamu, który twierdzi podobnie.
> Tylko po co wobec tego chodzisz do kościoła i jeszcze opisujesz to na forum.

Chaire,
żaden z autorów N. Testamentu nie uważa, że pisze słowa dyktowane mu przez
Boga. Spisują jedynie swoje relacje i poglądy. To właśnie odróżnia N. Testament
od St. Testamentu i Koranu, których autorzy wmawiali naiwnym, że to Bóg jest
autorem ich dzieł.
T.

[Gość: Oozie]

titus_flavius napisał:
> od St. Testamentu ..., których autorzy wmawiali naiwnym, że to Bóg jest
> autorem ich dzieł

Bzdura. Tak to ujmowali najbardziej radykalni ortodoksi jakieś 1500 lat temu.
Od dawna jest zupełnie inne podejście do autorstwa Pięcioksięgu w judaiźmie
Tyfusie matołkusie.
Co do Koranu nie wiem.

[fredzio54]

Gość portalu: Oozie napisał(a):

> titus_flavius napisał:
> > od St. Testamentu ..., których autorzy wmawiali naiwnym, że to Bóg jest
> > autorem ich dzieł
>
> Bzdura. Tak to ujmowali najbardziej radykalni ortodoksi jakieś 1500 lat temu.
> Od dawna jest zupełnie inne podejście do autorstwa Pięcioksięgu w judaiźmie
> Tyfusie matołkusie.
> Co do Koranu nie wiem.
Dlaczego Titisiu i ini goje nie klanacie sie i donas modlicie ten obdarty zyd
jest Wasz Bogien analogie my zydy jestemy wasze bogu
a nastepna pytanie ile Katlolicki koscial ma forsy ? prosze nam faktury pokazac

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):

> Bzdura. Tak to ujmowali najbardziej radykalni ortodoksi jakieś 1500 lat temu.

Chaire,
owszem, można i tak. Ale jest to występowanie przeciwko litaralnej treści ST.
Testamentu. Nie dziwi, że żydzi wstydzą się jego treści - jest tak
barbarzyńska! Zważ, że że my nie msuimy wstydzić się Sokratesa, Platona,
Arystotelesa, mimo, że tworzyli oni w tym samym okresie, co układane były zręby
St. Testamentu. Ani nie musimy wstydzić się N. Testamentu, mimo, że powstał on
100 lat przed Talmudem.
T.

[Gość: Oozie]

titus_flavius napisał:
>mówiąc, że St. Testament już nie obowiązuje

Wręcz przeciwnie - rabi Jeszua powiedział że nic nie zostało uchylone.
To kłamstwo

> Paweł był duchowo pół-Hellenem
Nie ma na to żadnych dowodwów. To tylko życzenie bidnego pracownika propagandy
syryjskiej niejakiego Tyfusa F.

[Gość: a]

wyplynely i proboja syczec na Forum.

Dopoki Zydzi nie zreformuja swojej religi i stosunku swojego do chrescijan i
innych wiar, dopoty nie beda akceptowani jako szczerzy wspolmieszkancy naszej
planety. Metody ktore stosuja wobec swiata odwroca sie przeciwko nim samym,
tak jak to bylo od tysiecy lat.

[titus_flavius]

Gość portalu: a napisał(a):

> wyplynely i proboja syczec na Forum.
>
> Dopoki Zydzi nie zreformuja swojej religi i stosunku swojego do chrescijan i
> innych wiar, dopoty nie beda akceptowani jako szczerzy wspolmieszkancy naszej
> planety. Metody ktore stosuja wobec swiata odwroca sie przeciwko nim samym,
> tak jak to bylo od tysiecy lat.

Chaire,
na reformy u nich się nie zanosi.
T.

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):
> Nie ma na to żadnych dowodwów. To tylko życzenie bidnego pracownika
propagandy
> syryjskiej niejakiego Tyfusa F.

Chaire,
poniższy fragment świadczy, że Paweł na tyle biegle znał język grecki i grecką
filozofię, że z powodzeniem przemawiał przed wyrobioną filozoficznie
społecznością ateńską.
T.

15) Ci, którzy towarzyszyli Pawłowi, zaprowadzili go aż do Aten i powrócili,
otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby czym prędzej przyszli do
niego. (16) Czekając na nich w Atenach, Paweł burzył się wewnętrznie na widok
miasta pełnego bożków. (17) Rozprawiał też w synagodze z Żydami i z bojącymi
się Boga i codziennie na agorze z tymi, których tam spotykał. (18) Niektórzy z
filozofów epikurejskich i stoickich rozmawiali z nim: Cóż chce powiedzieć ten
nowinkarz - mówili jedni, a drudzy: - Zdaje się, że jest zwiastunem nowych
bogów - bo głosił Jezusa i zmartwychwstanie. (19) Zabrali go i zaprowadzili na
Areopag, i zapytali: Czy moglibyśmy się dowiedzieć, jaką to nową naukę głosisz?
(20) Bo jakieś nowe rzeczy wkładasz nam do głowy. Chcielibyśmy więc dowiedzieć
się, o co właściwie chodzi. (21) A wszyscy Ateńczycy i mieszkający tam
przybysze poświęcają czas jedynie albo mówieniu o czymś, albo wysłuchiwaniu
czegoś nowego. (22) Mężowie ateńscy - przemówił Paweł stanąwszy w środku
Areopagu - widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. (23)
Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też
ołtarz z napisem: "Nieznanemu Bogu". Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając.
(24) Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i
ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką (25) i nie odbiera
posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim
życie i oddech, i wszystko. (26) On z jednego /człowieka/ wyprowadził cały
rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił właściwie
czasy i granice ich zamieszkania, (27) aby szukali Boga, czy nie znajdą Go
niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. (28)
Bo w nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z
waszych poetów: Jesteśmy bowiem z Jego rodu. (29) Będąc więc z rodu Bożego, nie
powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do
kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka. (30) Nie zważając na czasy
nieświadomości, wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, (31)
dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez
Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich
przez wskrzeszenie Go z martwych. (32) Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni
się wyśmiewali, a inni powiedzieli: Posłuchamy cię o tym innym razem. (33) Tak
Paweł ich opuścił. (34) Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli.
Wśród nich Dionizy Areopagita i kobieta imieniem Damaris, a z nimi inni.
(Dzieje Apost. 17:1-34)

Sprzeniewierzyli się

[Gość: t.]

Gaal napisał:
> Żydzi sprzeniewierzyli się Bożemu posłannictwu, kiedy nie tylko odrzucili
naukę Jezusa (jako naukę zapowiedzianego im Mesjasza - jeśliby przyjąć za
autentyk pochodzenie dawidowe Jezusa), ale zamordowali go, wówczas wszelkie
przyrzeczenia i zapowiedzi Boskie, zawarte w księgach Mojżesza i innych,
straciły swoje znaczenie. Nie dla was i nie tylko dla was. A nawet przeciw wam -
boście wołali "Krew jego na nas i na syny nasze". Mówisz "Był Żydem wg ciała".
I wiesz co, znajduję w twoich słowach złośliwość, nienawiść Żydów do Pana
Jezusa i jednocześnie szyderczy rechot "nasz rządzi gojami"... To w końcu jak
to jest? A co do orszaku Jezusowego - nie jestem historykiem i nie mi osądzać
wiedzę licznego grona wybitnych naukowców, ale skoro w tylu publikacjach
naukowych jest to tak przedstawiane, to ja "nikt taki ważny" przyjmuję to z
pokorą.

Chyba już w szkole pierwszego stopnia uczy się zasady trzymania tematu, czyli
selekcji.
Można powiedzieć o winie narodu żydowskiego, którym był grzech. Bo za tę winę
Jezus oddał swoje życie.
Czy była ważniejsza przyczyna, dla której przyjął ciało? (żydowskie – co
potwierdza nie tylko nowy, ale Stary Testament)
Ale Żydzi nie mają na grzech monopolu. Pod tym względem poganie i Żydzi brudni
są jednako.
Natomiast narodem wybranym w całości (dlatego cały uczestniczy w planie
zbawienia) jest tylko Izrael. Poza nim jest owczarnia No. 2, czyli nawróceni
poganie. Zbawienia dostąpią zaś Ci, którzy głos Boży słyszą i mają dla niego
stosowne miejsce.
Faryzeusze nie mogliby podburzyć ludu, gdyby krzyż nie był udziałem Jezusa
zapowiedzianym przez proroków (co nie usprawiedliwia oprawców).
Jezus nie chciał, by przekleństwo spoczywające na wrogach, spadło na
nieświadomych i niewinnych. Dlatego czytamy: „A Jezus rzekł: Ojcze, odpuść im,
bo nie wiedzą, co czynią. A przy dzieleniu się jego szatami rzucali losy.”(Łuk.
23:34) Nie budowałby też swego Kościoła na żydowskim fundamencie, gdyby
fundament ten był nie w pełni wartościowy: „Zbudowani na fundamencie apostołów
i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. Na którym cała
budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w Panu,”(Efez. 2:20-21)

Co do wybitnych naukowców – Jezus wielokrotnie odwoływał się do Ksiąg Świętych
potwierdzając tym samym ich autorytet. Natomiast dziś i wczoraj
wielu „wybitnych” podważa ich wiarygodność. Nawet między saduceuszami i
faryzeuszami były poważne różnice wiary dotyczące doktryny, której głównym
źródłem jest Słowo.
„Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania
błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był
doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.”(2 Tym. 3:16-17)

titus flavius napisał:
> „problemem rejudaizacji, będącym skutkiem błędnego uznania St. Testamentu za
księgi święte.”

Otworzył Boga dla wszystkich bez względu na przyna

[Gość: t.]

a napisał, -a:
> wydawało się ze temat ten będzie nudny, Titus dal nam piękny prezent na Boże
Narodzenie. Jak niewiele zmieniła się filozofia judaizmu od czasu Chrystusa do
czasu Intifady w Palestynie! Porównanie jest bardzo na czasie. Niestety USA nie
jest nawet Rzymem, USA są narzędziem faryzeuszy. Czy ważne jest ze Jezus był
Żydem? Ważne jest ze otworzył Boga dla wszystkich bez względu na przynależność
do rasy żydowskiej. Ważne jest ze od stuleci Żydzi, w swojej masie, stosują te
same metody.

Czy apostołowie, Jezus i cała fura diaspory, żyjąca w narodach całego świata,
współbudująca ich tożsamość duchową, kulturę, postęp techniczny, ekonomiczny
nie była Żydami...?
Co to za tajemnicze metody???
A czy to ma znaczenie, że Jezus był Żydem...
Chyba ma, skoro Bóg nie wybrał Hiszpanów, Greków czy Indian dla zawiązania
przymierza.
W kategoriach Kościoła – owczarnia pogan jest wszczepiona w szlachetne drzewo
oliwne Izraela,
zakon zaś położony został na Syjonie, nie Areopagu.
Paweł mówił: „Albowiem nie wstydzę się ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem
mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka,”(Rzym.
1:16)

Przez Boga natchnione

[Gość: t.]

titus flavius napisał:
> żaden z autorów N. Testamentu nie uważa, że pisze słowa dyktowane mu przez
Boga. Spisują jedynie swoje relacje i poglądy. To właśnie odróżnia N. Testament
od St. Testamentu i Koranu, których autorzy wmawiali naiwnym, że to Bóg jest
autorem ich dzieł.

„Otworzy Pan przed tobą swój skarbiec dobra, niebiosa, aby dawać deszcz na
twoją ziemię w czasie właściwym i aby błogosławić wszelką pracę twoich rąk tak,
że będziesz mógł pożyczać wielu narodom, ale ty sam nie będziesz pożyczał.
I uczyni cię Pan głową, a nie ogonem, i będziesz zawsze tylko na górze, a nigdy
nie będziesz na dole, jeżeli będziesz słuchał przykazań Pana, Boga twego, które
ja ci dziś nadaję, abyś ich pilnie przestrzegał; nie odstąpisz ani w prawo, ani
w lewo od żadnego ze słów, które ja wam dziś nakazuję po to, aby pójść za
innymi bogami i im służyć.”(5 Moj. 28:12-14)

„Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa tej księgi:
Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze; a
jeżeli ktoś ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z
drzewa żywota i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze. Mówi ten, który
świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu! Łaska Pana
Jezusa niech będzie z wszystkimi. Amen.(Obj. 22:18-21)

Chorzy lekarza potrzebują

[Gość: t.]

titus flavius napisał:
> wielu pyta się dlaczego Jezus urodził się pośród żydów, a nie pośród innych
ludów np. Hellenów po stokroć lepszych od żydów. Odpowiedz jest prosta.
Pamiętać trzeba, że nie leczy się zdrowego. Leczyć należy chorych, a
nauczycieli moralności i pobożności wysyłać tam, gdzie jej najbardziej brakuje.

Oto przewrotność godna „lepszej” cząstki faryzeizmu.

Hellenowie po stokroć lepsi od Żydów...:)
- na pewno byli do przodu w „nowocześniejszych” formach wyrażania miłości...
Nie umniejszam rzeczywistych zasług Greków, ale żeby aż sto razy?
„A gdy uczeni w Piśmie spośród faryzeuszów widzieli, że je z grzesznikami i
celnikami, rzekli do uczniów jego: Czemu je z celnikami i grzesznikami? A
Jezus, usłyszawszy to, rzekł im: Nie potrzebują zdrowi lekarza, lecz ci, co się
źle mają; nie przyszedłem wzywać do upamiętania sprawiedliwych, lecz
grzeszników.”(Mar. 2:16-17)
„W owej godzinie rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: Wysławiam cię, Ojcze,
Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a
objawiłeś je prostaczkom; zaprawdę, Ojcze, bo tak się tobie upodobało.”(Łuk.
10:21)

Otóż nie czarny charakter, a wybranie, było powodem położenia obietnic i zakonu
na potomkach Abrahama.
Tego zaszczytu nie dostąpili po stokroć lepsi, ale umiłowani na wieki: (pomimo
swej niedoskonałości i grzeszności)
„I dam jej tam winnice, a z doliny Achor uczynię bramę nadziei, i słuchać mnie
tam będzie jak w dniach młodości i jak w dzień swojego wyjścia z ziemi
egipskiej. W owym dniu - mówi Pan - powie do mnie: Mężu mój! I nigdy już nie
powie do mnie: Baalu mój! Wtedy usunę z jej ust imiona Baalów, tak że ich imion
nie będzie się już wspominać. W owym dniu ustanowię dla niej przymierze ze
zwierzętami polnymi i ptactwem niebieskim, i płazami ziemi, a łuk i miecz, i
wojnę zniosę z ziemi i sprawię, że będzie mieszkać bezpiecznie. I zaręczę cię z
sobą na wieki; Zaręczę cię z sobą na zasadzie sprawiedliwości i prawa, miłości
i zmiłowania.(Oz. 2:17-21)

[titus_flavius]

Chaire,
powtarzam, że etyka helleńska była w istocie chrześcijańska, zaś żydowska była
i jest jej przeciwieństwem.
W bajędy o żydowskim narodzie wybranym wierzą zaś tylko żydzi. Po pierwsze, Bóg
traktuje równo wszystkich ludzi i nikogo nie faworyzuje. Gdyby było inaczej nie
byłby Bogiem sprawiedliwym. Dalej, zapis o rzekomym wybraniu jest zawarty w
St. Testamencie i dziełach powstałych pod jego wpływem. ST. Testament, zaś, jak
dowiodłem gdzie indziej został sfabrykowany przez żydów, poprzez zręczne
mieszanie prawdy, kłamstwa i miejscowych palestyńskich legend.
PO trzecie, istota która poczyniła może nawet żydom takie obietnice, nie ma nic
wspólnego z Bogiem. Przypomnijmy, że Jahwe zaleca mordowanie niewinnych,
kradzieże i inne zbrodnie. Bój jest dobrem, żaś Jahwe złem.
T.

Gość portalu: t. napisał(a):

> titus flavius napisał:
> > wielu pyta się dlaczego Jezus urodził się pośród żydów, a nie pośród innyc
> h
> ludów np. Hellenów po stokroć lepszych od żydów. Odpowiedz jest prosta.
> Pamiętać trzeba, że nie leczy się zdrowego. Leczyć należy chorych, a
> nauczycieli moralności i pobożności wysyłać tam, gdzie jej najbardziej
brakuje.
>
> Oto przewrotność godna „lepszej” cząstki faryzeizmu.
>
> Hellenowie po stokroć lepsi od Żydów...:)
> - na pewno byli do przodu w „nowocześniejszych” formach wyrażania m
> iłości...
> Nie umniejszam rzeczywistych zasług Greków, ale żeby aż sto razy?
> „A gdy uczeni w Piśmie spośród faryzeuszów widzieli, że je z grzesznikami
> i
> celnikami, rzekli do uczniów jego: Czemu je z celnikami i grzesznikami? A
> Jezus, usłyszawszy to, rzekł im: Nie potrzebują zdrowi lekarza, lecz ci, co
się
>
> źle mają; nie przyszedłem wzywać do upamiętania sprawiedliwych, lecz
> grzeszników.”(Mar. 2:16-17)
> „W owej godzinie rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: Wysławiam cię, O
> jcze,
> Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a
> objawiłeś je prostaczkom; zaprawdę, Ojcze, bo tak się tobie upodobało.”(Ł
> uk.
> 10:21)
>
> Otóż nie czarny charakter, a wybranie, było powodem położenia obietnic i
zakonu
>
> na potomkach Abrahama.
> Tego zaszczytu nie dostąpili po stokroć lepsi, ale umiłowani na wieki:
(pomimo
> swej niedoskonałości i grzeszności)
> „I dam jej tam winnice, a z doliny Achor uczynię bramę nadziei, i słuchać
> mnie
> tam będzie jak w dniach młodości i jak w dzień swojego wyjścia z ziemi
> egipskiej. W owym dniu - mówi Pan - powie do mnie: Mężu mój! I nigdy już nie
> powie do mnie: Baalu mój! Wtedy usunę z jej ust imiona Baalów, tak że ich
imion
>
> nie będzie się już wspominać. W owym dniu ustanowię dla niej przymierze ze
> zwierzętami polnymi i ptactwem niebieskim, i płazami ziemi, a łuk i miecz, i
> wojnę zniosę z ziemi i sprawię, że będzie mieszkać bezpiecznie. I zaręczę cię
z
>
> sobą na wieki; Zaręczę cię z sobą na zasadzie sprawiedliwości i prawa,
miłości
> i zmiłowania.(Oz. 2:17-21)

[Gość: t.]

A jednak Jezus stanął w obronie zakonu: „Lecz łatwiej jest niebu i ziemi
przeminąć, niż przepaść jednej kresce z zakonu.(Łuk. 16:17).
W wybranie Izraela wierzą wszyscy, dla których Słowo jest wiarygodne, którzy
budują na fundamencie „proroków i apostołów”(Efez. 2:20-21).
Czy szczególne traktowanie swych dzieci jest czymś złym? A czym jest to
szczególne traktowanie. Czy jest to większa pobłażliwość, czy większa surowość,
czy jedno i drugie?
Czy jeżeli wybieramy prezydenta, reprezentanta itd. to jesteśmy
niesprawiedliwi, bo ktoś został pominięty?
Jeżeli pominiesz Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba, to twój Jezus nie będzie już
prawdziwym Jezusem. Jego uczniowie nie mieli o takim zjawisku dobrego zdania.
Na pewno je znasz.
Stawiasz wymyślne krużganki pełne greckiego geniuszu.
Tylko co z fundamentem?

[titus_flavius]

Chaire,
istotnie w N. Testamencie są często wtręty ze St. Testamentu. Pisałem już, że
wynikają one z żydowskiego spojrzenia uczniów Jezusa, którzy usłyszane treści
ujmowali w kategoriach St. Testamentowych. A przecież etyka Jezusa pozostaje w
sprzeczności z treścią St. Testamentu! Za to przeciez Jezus został ukrzyżowany.
O wielkości Jezusa świadczą nie naciągane proroctwa ze St. Testamentu, ale jego
życie, śmierć i zmartwychwstanie. Cuda i proroctwa miały znaczenie tylko dla
żydów. Paweł pisze, że Grecy szukają mądrości, a żydzi cudów.
Prawdziwym fundamentem N. Testamentu jest hellenizm. To Grecy trafnie uznali,
że Bóg jest prawdą, pięknem i sprawiedliwością. Wiedzieli także, że Bóg ma
syna, który objawiał im się pod różnymi nazwami: np. Dionizosa, czy Apollona.
Przypisywali Mu istotną rolę w boskim planie wobec ludzi. Grecy oczekiwali
także Jego przyjącia, ufając, że będzie On Zbawcą świata. Jezus więc był
kolejnym objawieniem syna bożego na Ziemi. Udało mu się nawrócić Greków, podjął
więc próbę nawrócenia żydów i za to właśnie został ukrzyżowany.
Zważcie, że Jezus urodził się 25 grudnia, w święto ŚŁońca, które było symbolem
Apollina.
T.

Gość portalu: t. napisał(a):

> A jednak Jezus stanął w obronie zakonu: „Lecz łatwiej jest niebu i ziemi
> przeminąć, niż przepaść jednej kresce z zakonu.(Łuk. 16:17).
> W wybranie Izraela wierzą wszyscy, dla których Słowo jest wiarygodne, którzy
> budują na fundamencie „proroków i apostołów”(Efez. 2:20-21).
> Czy szczególne traktowanie swych dzieci jest czymś złym? A czym jest to
> szczególne traktowanie. Czy jest to większa pobłażliwość, czy większa
surowość,
>
> czy jedno i drugie?
> Czy jeżeli wybieramy prezydenta, reprezentanta itd. to jesteśmy
> niesprawiedliwi, bo ktoś został pominięty?
> Jeżeli pominiesz Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba, to twój Jezus nie będzie już
> prawdziwym Jezusem. Jego uczniowie nie mieli o takim zjawisku dobrego zdania.
> Na pewno je znasz.
> Stawiasz wymyślne krużganki pełne greckiego geniuszu.
> Tylko co z fundamentem?

[Gość: t.]

Nie wiem czy twojemu Zeusowi spodoba się umieszczanie świętości żydowskiej w
pobliżu Olimpu, (kiedyś już coś takiego miało miejsce:
„Filistyńczycy zabrali Skrzynię Bożą i zawieźli ją z Eben-Haezer do Aszdodu.
Następnie zabrali Filistyńczycy Skrzynię Bożą i wnieśli ją do świątyni Dagona,
i ustawili ją obok Dagona. A gdy następnego dnia rano Aszdodczycy weszli do
świątyni, oto posąg Dagona leżał twarzą ku ziemi przed Skrzynią Pańską. Wzięli
więc posąg Dagona i przywrócili go na jego miejsce. Gdy następnego dnia wstali
wcześnie rano, oto posąg Dagona leżał twarzą ku ziemi przed Skrzynią Pańską, a
głowa Dagona i obie jego dłonie leżały odcięte na progu i tylko tułów pozostał
z niego. Dlatego kapłani Dagona i wszyscy, którzy wchodzą do świątyni Dagona w
Aszdodzie, nie stąpają po progu świątyni Dagona do dnia dzisiejszego. I
zaciążyła ręka Pana na Aszdodczykach; spowodował wśród nich zniszczenia i
nawiedzał ich wrzodami odbytnicy w samym Aszdodzie i w jego granicach. Gdy tedy
mężowie z Aszdod widzieli, że tak jest, rzekli: Nie może Skrzynia Boga
izraelskiego pozostać u nas, gdyż zaciążyła jego ręka na nas i na Dagonie,
naszym bogu.”(1 Sam. 5:1-7),
bo co do Syjonu - takie zabawy to niemądry pomysł.

Pełno u ciebie sprzeczności tytusie. Nowy Testament demaskuje twoje tezy.
Niepotrzebnie się na niego powołujesz.

Wtręty, a fundament to totalnie różne kategorie.
Życie i śmierć Jezusa były odbiciem i wypełnieniem zakonu.

Jezus nie pochodził z rodu Dawida

[titus_flavius]

Chaire,
daruj sobie przytaczanie tych żydowskich bajek. Jak pisałem na innym wątku, ST.
Testament to zręczna mieszanina kłamstwa, legend i prawdy, sfabrykowana przez
żydów.
Zresztą, co ma na celu przypominanie, jak to żydzi niszczyli dzieła sztuki?
Jezus żydowskich pseudoproroctw nie wypełnia. Nie miał bowiem przymiotów
żydowskiego mesjasza, a nadto nie pochodził z rodu Dawida. Wg N. Testamentu z
rodu tego pochodził jedynie jego ojczym.
T.



Gość portalu: t. napisał(a):

> Nie wiem czy twojemu Zeusowi spodoba się umieszczanie świętości żydowskiej w
> pobliżu Olimpu, (kiedyś już coś takiego miało miejsce:
> „Filistyńczycy zabrali Skrzynię Bożą i zawieźli ją z Eben-Haezer do Aszdo
> du.
> Następnie zabrali Filistyńczycy Skrzynię Bożą i wnieśli ją do świątyni
Dagona,
> i ustawili ją obok Dagona. A gdy następnego dnia rano Aszdodczycy weszli do
> świątyni, oto posąg Dagona leżał twarzą ku ziemi przed Skrzynią Pańską.
Wzięli
> więc posąg Dagona i przywrócili go na jego miejsce. Gdy następnego dnia
wstali
> wcześnie rano, oto posąg Dagona leżał twarzą ku ziemi przed Skrzynią Pańską,
a
> głowa Dagona i obie jego dłonie leżały odcięte na progu i tylko tułów
pozostał
> z niego. Dlatego kapłani Dagona i wszyscy, którzy wchodzą do świątyni Dagona
w
> Aszdodzie, nie stąpają po progu świątyni Dagona do dnia dzisiejszego. I
> zaciążyła ręka Pana na Aszdodczykach; spowodował wśród nich zniszczenia i
> nawiedzał ich wrzodami odbytnicy w samym Aszdodzie i w jego granicach. Gdy
tedy
>
> mężowie z Aszdod widzieli, że tak jest, rzekli: Nie może Skrzynia Boga
> izraelskiego pozostać u nas, gdyż zaciążyła jego ręka na nas i na Dagonie,
> naszym bogu.”(1 Sam. 5:1-7),
> bo co do Syjonu - takie zabawy to niemądry pomysł.
>
> Pełno u ciebie sprzeczności tytusie. Nowy Testament demaskuje twoje tezy.
> Niepotrzebnie się na niego powołujesz.
>
> Wtręty, a fundament to totalnie różne kategorie.
> Życie i śmierć Jezusa były odbiciem i wypełnieniem zakonu.

Hellenizm czy judaizm?

[titus_flavius]

HELLENIZM CZY JUDAIZM?
SPÓR TADEUSZA ZIELIŃSKIEGO Z MATEUSZEM MIESESEM O WYŻSZOŚĆ CYWILIZACJI (2)


TEZY

TADEUSZ ZIELIŃSKI

Praca Tadeusza Zielińskiego jest uzasadnieniem i obroną sformułowanego przez
niego poglądu, głoszącego istnienie ciągłości psychologicznej między
hellenizmem i chrześcijaństwem, przy czym pod pojęciem "hellenizm" rozumie on
cywilizację powstałą pod wpływem kultury greckiej na obszarze Grecji, Azji
Mniejszej, Dzisiejszego Bliskiego Wschodu oraz Egiptu, po śmierci Aleksandra
Wielkiego. Później - w myśl powiedzenia, iż zwyciężona Grecja pokonała
zwycięski Rzym - owa cywilizacja zdobyła dominującą pozycję na obszarze całego
Imperium Romanum.

Zieliński forsuje swój pogląd nie tyle metodą wyszukiwania zależności między
kulturą hellenizmu a chrześcijaństwem, co wnikliwym porównaniem hellenizmu z
kulturą judaizmu i postawieniem finalnej konkluzji o braku więzi miedzy tymi
dwoma obszarami kulturowymi. Fakt odrzucenia chrześcijaństwa przez judaizm i
recypowania go przez cywilizację helleńską jest dla Zielińskiego koronnym
dowodem na to, iż - jak to zostało przez niego ujęte - tak naprawdę "religia
Hellenów jest starym zakonem chrześcijaństwa". Z komparatystycznego studium
hellenizmu i judaizmu, jakim - w swym zasadniczym kształcie - jest praca
Zielińskiego, wypływa oczywisty dla niego wniosek o wyższości cywilizacji
helleńskiej nad kulturą judaizmu, prawie we wszystkich aspektach, które zostały
poddane analizie. W zasadzie tylko negatywny stosunek judaizmu do zjawiska
homoseksualizmu, znajduje przychylną aprobatę Zielińskiego, który przyznaje, iż
pod tym względem cywilizacja helleńska - z tolerancją, a nawet faworyzowaniem
homoseksualizmu - ustępuje judejskiej. Negatywny stosunek do homoseksualizmu,
zapożyczony przez chrześcijaństwo od judaizmu, jest w opinii Zielińskiego
jedyną pozytywną wartością przejęta z tego obszaru kulturowego. Zieliński
wskazuje na szereg innych właściwości chrześcijaństwa przejętych od judaizmu
z "dobrodziejstwem inwentarza", podkreślając jednakże ich negatywny, szkodliwy
wpływ na nową religię. Gruntowniejsze zaprezentowanie argumentów Zielińskiego,
wymaga nieco bardziej szczegółowego ich przeglądu.

Dla Zielińskiego jest swoistym aksjomatem, iż bóstwo objawia się w dobru,
prawdzie i pięknie. Właśnie według tego trojakiego kryterium, dokonuje on
analizy porównawczej boga Hellenów i boga Żydów - Jehowy. Zieliński przyznaje,
iż w "Odysei" znajdują się fragmenty, które mogą być użyte przeciwko tezie o
objawieniu się helleńskiego bóstwa w dobru, tym niemniej natychmiast wyjaśnia,
iż owe passusy odnoszą się do początków procesu kształtowania się idei boga w
kulturze greckiej, a poza tym nigdy nie miały one charakteru kanonicznego. Ta
ostatnia okoliczność przesądziła o tym, iż u greckich filozofów (stoicy,
Ksenofanes, Platon) idea boga została ostatecznie całkowicie utożsamiona z
pojęciem dobra. Tymczasem starotestamentowy Jehowa, to bóg gniewu, bóg zemsty,
bóg - zabójca, który w swych zmiennych nastrojach dopuszcza się czynów tak
odrażających jak i niesprawiedliwych. Zieliński podaje szereg przykładów owego
okrutnego postępowania Jehowy, które przekreślają możliwość postawienia
wniosku, iż bóg Izraela objawił się w dobru. Zieliński zwraca uwagę na
tendencje do łagodzenia surowego oblicza boskiego, jaka pojawiła się w
judaizmie pod wpływem hellenizmu (Filon, Septuagainta), jednakże dodaje zaraz
potem, iż koncepcja kanoniczności ksiąg Tory, wykluczyła nadanie Jehowie
bardziej dobrotliwego oblicza. Zieliński - jak gdyby na marginesie zasadniczego
wątku - wskazuje na ciemne karty w historii chrześcijaństwa (eksterminacja
katarów, prześladowanie czarownic), tłumacząc je negatywnym dziedzictwem po
judaizmie, a precyzyjniej rzecz ujmując, przejęciem przez chrześcijaństwo idei
boga gniewu i zemsty. Przy okazji rozważań o objawianiu się boga w dobru,
porusza on problem dualizmu dobra i zła, stwierdzając, iż jest on częściowo
dostrzegalny w obydwu kulturach. W kulturze helleńskiej wskazuje na to obecność
w panteonie takich bóstw jak Ata, Alastor, Erynie oraz - przede wszystkim -
motyw walki Zeusa z Tytanami, Gigantami i Tyfonem, wysłanymi przeciwko niemu
przez Ziemię - Gaję. Klasyczny, manichejski model dobrego Zeusa i złej Ziemi
nie wykształcił się jednak w kulturze helleńskiej, bo Ziemia - matka była droga
każdemu Grekowi, co tym samym wykluczyło ostatecznie przypisanie jej złych mocy
i zamiarów. W judaizmie, powstanie zła na Ziemi wiąże się ze straceniem z
niebios zbuntowanych aniołów z szatanem na czele. Ów szatan zacznie
symbolizować zło i mimo iż teoretycznie będzie on podporządkowany bogu, w
praktyce jego status niejednokrotnie będzie na poły autonomiczny, co w opinii
Zielińskiego wskazuje na dalej posunięty dualizm dobra i zła u Żydów, niż w
świecie helleńskim.

Bóstwo objawia się także w prawdzie, a najlepszym sprawdzianem autentyczności
takiego objawienia się, jest prawdziwość proroctw głoszonych w jego imieniu. W
świecie helleńskim wyrocznie dawały do zrozumienia, w religii judejskiej Jehowa
stanowczo stwierdzał ustami swych natchnionych proroków. Jeżeli przepowiednia
wyroczni się nie sprawdzała, oznaczało to tylko jej wadliwą interpretację przez
omylnych ludzi. W judaizmie z powodu kategoryczności i precyzyjności
stwierdzeń, tego rodzaju "mechanizm obronny" nie był możliwy. Zieliński znów
podaje sporo przykładów proroctw całkowicie nietrafnych, których autorami byli
wybitni starotestamentowi prorocy. Sami Żydzi - chcąc uporać się z tym
problemem - ukuli tezę, iż prorocy zawsze głoszą prawdę, lecz Jehowa czasami
zmienia swoje zamiary. Zieliński polemizując z tym poglądem, przytacza cytat ze
Starego Testamentu, który głosi, iż co w imieniu Jehowy człowiek przepowie, a
nie stanie się, tego Jehowa nie mówił, ale prorok wymyślił. Poza tym,
chwiejność, niestabilność, zmiany zamiarów, to cechy czysto ludzkie i jako
takie świadczą tylko o naiwnym antropomorfizmie starotestamentowego bóstwa,
poddając w wątpliwość jedną z jego domniemanych, kardynalnych cech, to jest
wszechwiedzę. Skoro bóstwo objawia się w prawdzie, to wynika z takiego
założenia ubóstwienie prawdy, czyli nauki. Zieliński nie przedstawia
szczegółowo osiągnięć naukowych cywilizacji helleńskiej, uważając je za fakt
notoryjny. Zwraca tylko uwagę na fakt, iż ośrodki wiedzy i nauki w kulturze
helleńskiej, miały charakter stowarzyszeń założonych i funkcjonujących ku czci
bóstw (akademia platońska, liceum Arystotelesa, szkoła kretońska
pitagorejczyków). Podkreśla on, iż cywilizacja judejska do skarbnicy wiedzy
ogólnoludzkiej nie wniosła nic, poza komentarzami prawa tory, które to prawo
stoi na daleko niższym poziomie w porównaniu z prawem rzymskim, szczytowym
osiągnięciem świata helleńskiego w tej dziedzinie wiedzy. Zieliński z pewną
zauważalną satysfakcją przytacza szereg przykładów z tory dla uwiarygodnienia
swego poglądu o ubóstwie intelektualnym Żydów, prezentując równocześnie dorobek
cywilizacji helleńskiej w tym samym zakresie.



Przechodząc do objawienia się bóstwa w pięknie, Zieliński zaznacza, iż chodzi
zarówno o piękno przyrody jak i sztukę. Co do pierwszej kategorii piękna,
Zieliński przyznaje, iż w psalmach biblijnych owo piękno natury jest
dostrzegalne, podkreślając zarazem, iż psalmy powstały pod wyraźnym wpływem
kultury helleńskiej. Jeżeli zaś chodzi o sztukę, to w tej dziedzinie dorobek
kultury judejskiej jest równy zeru i pozostaje w jaskrawym kontraście z
cywilizacją helleńską, która poszczycić się może dziełami Fidiasza,
Praksytelesa, Myrona i długiego szeregu innych wyśmienitych artystów.
Zdecydowanie wrogi stosunek do sztuki, brał się w judaizmie z rygorystycznego
przestrzegania II przykazania dekalogu, zakazującego przedstawiania postaci. W
opinii Zielińskiego, dopiero współczesna mu sztuka abstrakcyjna nie stała w
kolizji z z

[titus_flavius]

Przechodząc do objawienia się bóstwa w pięknie, Zieliński zaznacza, iż chodzi
zarówno o piękno przyrody jak i sztukę. Co do pierwszej kategorii piękna,
Zieliński przyznaje, iż w psalmach biblijnych owo piękno natury jest
dostrzegalne, podkreślając zarazem, iż psalmy powstały pod wyraźnym wpływem
kultury helleńskiej. Jeżeli zaś chodzi o sztukę, to w tej dziedzinie dorobek
kultury judejskiej jest równy zeru i pozostaje w jaskrawym kontraście z
cywilizacją helleńską, która poszczycić się może dziełami Fidiasza,
Praksytelesa, Myrona i długiego szeregu innych wyśmienitych artystów.
Zdecydowanie wrogi stosunek do sztuki, brał się w judaizmie z rygorystycznego
przestrzegania II przykazania dekalogu, zakazującego przedstawiania postaci. W
opinii Zielińskiego, dopiero współczesna mu sztuka abstrakcyjna nie stała w
kolizji z zakazem wyrażonym w II przykazaniu. To przykazanie było wyrokiem
śmierci na sztukę. Została ona "zamordowana w zarodku". Zieliński przyznaje, iż
intencja zawarta w II przykazaniu - wyeliminowanie bałwochwalstwa - była
niewątpliwie szlachetna, tym niemniej negatywne skutki tego zakazu,
przewyższyły dobrodziejstwa z niego płynące. O tym, ze wylano dziecko z
kąpielą, świadczy fakt bałwochwalczego kultu u Żydów innych przedmiotów niż
obrazy i posągi. Zieliński ma tutaj na myśli przede wszystkim arkę przymierza
oraz zwoje Tory, których traktowanie przez Żydów pozwala on sobie nazwać
fetyszyzmem.

Jehowa jest bogiem mocy i objawia się przez moc. Dla innych niż naród Żydowski
jest to moc zła, dla Żydów moc dobra lub zła, w zależności od charakteru ich
uczynków. To z kolei przesądza o bojaźni wobec niego, a więc Jehowa jest
bóstwem mocy i strachu generowanego przez złą moc. Jehowa nie potępiał Żydów za
okrutne, niegodziwe czyny, jakich się dopuszczali względem innych nacji. Co
więcej, często karcił on swój lud wybrany, za okazanie litości zwyciężonym,
stawiając się tym samym w ostrej opozycji do helleńskiego Zeusa, który będąc
bogiem Greków, potrafił ganić ich i potępiać za niegodne uczynki względem
innych narodów. Potępieni przez Jehowę często wzbudzają sympatię, a jego
ulubieńcy uczucie niesmaku. Na marginesie wątku judejskiego boga mocy,
Zieliński zamieszcza interesującą uwagę, iż owo wyobrażenie strasznego boga u
Żydów, mogło się brać - miedzy innymi - z braku możliwości (II przykazanie)
jego przedstawienia. Wizerunek bowiem znosi strach i czyni przedstawiany obiekt
bardziej swojskim. Potwierdzeniem tezy o bogu mocnym i strasznym, jest fakt
obfitowania Starego Testamentu w nakazy bania się boga, przy równoczesnej
skąpości zaleceń jego miłowania. U Żydów nawiedzenie przez boga zawsze przynosi
śmierć i nieszczęście, w przeciwieństwie do nawiedzenia przez bóstwo u
Hellenów. Zieliński cytuje fragment opisu nawiedzenia wyspy Delos przez
Apollina, pióra Kallimacha. Przybyciu tego boga, towarzyszy nastrój podniosłej
radości, ekstazy i szczęścia. Ów fakt bojaźliwego traktowania boga przez Żydów,
nie uszedł uwadze obcych, którzy często - właśnie ze względu na tę właściwość
judaizmu - zwali ich "bojącymi się boga". W tak ukształtowanym modelu relacji
bosko-ludzkich, posłuszeństwo brało się z obawy przed karami boga mocarza.
Przykazania były wykonywane, bo tak chciał ów bóg, a nie dlatego, iż były one
mądre lub dobre. Według Zielińskiego, kontynuacją właśnie owej tradycji
judejskiej, jest nurt chrześcijańskiej pobożności ponurej i trwożliwej.

Zieliński stwierdza, iż monoteizm w judaizmie pojawił się dopiero na pewnym
etapie jego rozwoju, podczas gdy na samym początku występowała monolatria, a
wiec jedyny bóg, ale tylko Żydów, którego obecność nie eliminowała bóstw
pozostałych nacji. Równocześnie stawia Zieliński dosyć zaskakującą tezę o
monoteizmie helleńskim. Przyznając - wprawdzie - iż "Olimp wiary ludowej"
składał się z wielu bóstw, kładzie on jednak nacisk na jedynego,
bezkształtnego, bezcielesnego boga filozofów greckich (stoicy, Ksenofanes),
którzy rozliczne bóstwa greckiego panteonu, interpretowali jako emanacje tego
samego, jedynego boga, z pobłażaniem traktując antropomorfizm i politeizm wiary
ludowej ludu greckiego.

Cechą judaizmu, która wywoływała szczególną irytację Zielińskiego, był jego
ekskluzywizm, przekonanie Żydów o ich inności, wyjątkowości, wyższości nad
innymi nacjami. Ów naczelny rys judaizmu można - zdaniem Zielińskiego -
wytropić w każdym przejawie judejskiej kultury. Jehowa - bóg Izraela - był
bóstwem nacjonalistycznym. Był bogiem - jak już wspomniano - złej mocy dla
nieŻydów i dobrej dla swego ludu. To właśnie za wiedzą i przyzwoleniem takiego
boga, Żydzi okradli Egipt, przed jego ostatecznym opuszczeniem. Bóstwo
helleńskie - dla odmiany - miało charakter zdecydowanie bardziej uniwersalny,
nagradzało za czyny, a nie fakt przynależności do danej nacji. Ów ekskluzywizm,
był także wyraźnie zauważalny w Żydowskiej eschatologii (tylko Żydzi będą
zbawieni), jak również w Żydowskiej koncepcji mesjasza, którym miał być król z
rodu dawidowego, przynoszący zbawienie tylko Żydom. Podobnie, starotestamentowy
nakaz miłowania bliźniego swego jak siebie samego, odnosił się tylko do Żydów,
gdyż tylko oni zasługiwali na miano "bliźniego". Dopiero Chrystus uwolnił ów
nakaz z wąskiego, etnicznego kontekstu i nadał mu uniwersalny charakter.
Zieliński zwraca uwag na fakt, iż owo drastyczne "my versus oni" uniemożliwiło
wykształcenie się w judejskiej teologii koncepcji czyśćca (faza pośrednia),
obecnej w tradycji helleńskiej dzięki religii orfickiej. Z kolei mesjasz
helleński - Apollo, Herkules - ma charakter uniwersalny (przynosi zbawienie
wszystkim ludziom) i tym dodatkowo się rożni od żydowskiego, iż jest synem
boga. Owo przekonanie o wyjątkowym statusie, doprowadziło Żydów do
odseparowania się od obcych - traktowanych jako nieczystych - ogromna masa
przepisów prawnych i rytualnych, co w konsekwencji doprowadziło do zamknięcia
się społeczności Żydowskiej w mentalnym i geograficznym getcie oraz
wykształcenia się zdublowanej "moralności Kalego". W tym kontekście, Zieliński
szczególnie mocno krytykuje dążenie Żydów diaspory do uzyskania autonomicznej
pozycji w krajach gospodarzy, przy równoczesnej odmowie takich samych,
autonomicznych praw, dla obcokrajowców w Żydowskiej Palestynie. Ekskluzywność
Żydów diaspory, jak również odprowadzanie przez każdą gminę diaspory
specjalnego podatku na utrzymywanie świątyni w Jerozolimie, były przyczyną
pojawienia się antyjudaizmu (Menethon, Apian, Posydoniusz, Malo, Cyceron) oraz
pierwszych pogromów.

Pisząc o moralności, Zieliński podkreśla, iż Hellenowie i Rzymianie dopuszczali
się często bezecnych uczynków. Nigdy jednakże nie usiłowali przedstawiać swych
niemoralnych postępków jako czyny cnotliwe. Tego samego nie można powiedzieć o
Żydach, którzy niejednokrotnie pozwalali sobie na gloryfikacje grzesznych
wyczynów, co prowadziło do smutnych konsekwencji w postaci zatrucia sumień. Dla
poparcia swojego poglądu Zieliński odwołuje się do motywu nagrody zasłużonej
nierządnicy, przywołując biblijną postać Rachab, nierządnicę jerychańską, która
ukryła Żydowskich szpiegów przed poszukującymi ich Jerychańczykami. W zamian za
to, po zdobyciu miasta, jej rodzina została oszczędzona, a ona sama zaliczona w
poczet judejskiego panteonu. Jej przeciwieństwem jest prostytutka z Abydos
(Hellespont), która zdradziła wrogich żołnierzy okupujących miasto i wymknąwszy
się z kluczami poza mury miejskie, przekazała je oblegającym miasto
Abydeńczykom, jej rodakom, którzy po odbiciu miasta - w jej imieniu -
wybudowali świątynię Afrodycie. W obydwu przypadkach występuje motyw zdrady i
nagrody. Jednakże Rachab zdradza swych krajan na rzecz wroga, a nierządnica z
Abydos, wroga na korzyść swoich rodaków. Postawa Rachab była naganna, tym
bardziej, iż została ona za swój niecny czyn nagrodzona. Czyn nierządnicy z
Abydos był zgodny - w

[titus_flavius]

Instytucją judejskiego życia religijnego, wywołującą szczególnie ostrą krytykę
ze strony Zielińskiego, jest obrzezanie. W jego opinii jest to zabieg okrutny,
prymitywny, świadczący o niższości cywilizacji judejskiej w porównaniu z
helleńską. Przeciwstawia mu helleński obyczaj ofiarowania wianka, albo kosmyka
włosów, jako znaku oddania lub zawarcia przymierza z bóstwem. Zieliński
stwierdza, iż z powodu owego obyczaju Żydzi diaspory byli obiektem kpin i
wyszydzania i jako tacy doświadczali "męczeństwa śmieszności". Szczególnym
oburzeniem napawa Zielińskiego fakt przymusowego obrzezania przez Żydów,
mieszkańców podbitych ziem. Działo się tak za rządów Hyrkanusa i Aleksandra
Janneusza (dynastia hasmonejska), kiedy to mieszkańców dziesięciogrodu (kolonie
greckie położone na wschód od j. Galilejskiego) spotkał ten los.

Zawieranie przez Jehowę przymierza tylko z mężczyznami, stanowi dla
Zielińskiego punkt wyjścia do analizy pozycji kobiety w judaizmie. Jej wynik
jest dosyć jednoznaczny. Status kobiety w judaizmie był bardzo niski. Była nie
tylko niegodna zawrzeć przymierze z bóstwem, ale ponadto traktowano ją jako
źródło nieczystości, na co Zieliński przytacza bardzo dużo przykładów. O jej
niemalże niewolniczym statusie, świadczyły zewnętrzne znaki - kolczyki u nosa i
łańcuchy na nogach, służące także do poskramiania dzikich zwierząt - które z
biegiem czasu nabrały charakteru ozdób, jak również praktyka wydawania za mąż
trzyletnich dziewczynek. Niska pozycja kobiety w judaizmie znalazła swe
odzwierciedlenie w dekalogu (Zieliński sugeruje, iż dopiero chrześcijaństwo
wyodrębniło przykazanie X od IX, właśnie w celu przywrócenia kobiecie należytej
godności) oraz w szeregu sentencji rabinicznych i modlitwach, z których
modlitwa Meira (II wiek p.n.e.) brzmiąca: "bądź pochwalony Boże, żeś nie
stworzył mnie kobietą", najlepiej oddaje istotę negatywnego stosunku judaizmu
do kobiety. Fakt sprawowania funkcji kapłanek, obecność żeńskich bóstw,
monogamia (w przeciwieństwie do poligamii w judaizmie) oraz uregulowana pozycja
kobiety w prawie rzymskim - wyższa niż w Starym Testamencie - przesądzają -
zdaniem Zielińskiego - o lepszej pozycji kobiety w kulturze helleńskiej.

Instytucja ofiary, jest kolejną sposobnością do wykazania zasadniczych różnic
między judaizmem a hellenizmem. Dla Zielińskiego, Żydowska ofiara całopalna
była bezsensownym marnowaniem ogromnych zasobów żywności (zwierzęta), które
pozyskiwano dla świątyni jerozolimskiej (gdzie ofiara całopalna miała miejsce)
drogą wyśrubowanego fiskalizmu, stanowiącego brzemię tak dla ludności
żydowskiej w Palestynie jak i w diasporze. Zieliński przyrównuje świątynię
jerozolimską do wielkiej rzeźni, obsługiwanej przez ogromną rzeszę kapłanów - o
bardzo rozbudowanej i skomplikowanej hierarchii - których utrzymanie stanowiło
dodatkowe obciążenie, spoczywające na barkach zwykłych śmiertelników. Ofierze
całopalnej przeciwstawia on helleńską hekatombe, mającą charakter uczty
ludowej, ze względu na spożywanie przez ludzi większej części zwierzęcia
ofiarnego. Na marginesie tego wątku, czyni Zieliński interesującą uwagę,
tyczącą się Esseńczyków, którzy w jego mniemaniu ulegli daleko idącej
hellenizacji i odeszli od głównego nurtu judaizmu, z powodu właśnie owej
gigantycznej skali ofiary całopalnej, wykształcając z biegiem czasu doktrynę
zbliżoną - w niektórych swych aspektach - do chrześcijaństwa.

Jak już wspomniano powyżej, Zieliński uważał przepisy prawne zawarte w Torze,
za stojące na daleko niższym poziomie w porównaniu z prawami Solona, czy też
szczególnie prawem rzymskim. Prawu mojżeszowemu przyznaje on - jednakże -
wyższość nad prawem babilońskim (kodeks Hammurabiego), ze względu na
nieobecność w tym pierwszym kar mutylacyjnych. Zieliński zwraca uwagę na
istotną cechę judaizmu, jaką było pojawienie się idei prawa przed ideą państwa,
wskazując na pewne podobieństwo miedzy tą sytuacją a prawami Likurga ze Sparty,
który miał otrzymać całe gotowe prawo od Apollina, tak jak Mojżesz od Jehowy. W
świecie greko-helleńskim był to jednakże wyjątek, gdyż, generalnie rzecz
ujmując, Hellenowie znali prawo boskie (lex data), normujące główne zasady
moralne oraz pozostałe prawo, prawo państwowe (lex rogata), które mogło być
modyfikowane, gdyż nie miało przymiotu boskości. U Żydów modyfikacja nie była
możliwa (cale prawo jest prawem boskim), co w konsekwencji doprowadziło do
petryfikacji tego prawa. Chaotyczność prawa mojżeszowego i brak w nim
przewodniej zasady porządkującej, doprowadziły do funkcjonowania obok siebie
przepisów o charakterze moralnym, rytualnym oraz prawnym, co - w konsekwencji -
zaskutkowało w opinii Zielińskiego "prawniczym charakterem judejskiej
moralności".

Zbliżając się do końca swojej pracy, Zieliński poddaje gruntownej analizie
sylwetkę i dorobek pisarski Filona z Aleksandrii, czołowego przedstawiciela
nurtu hellenistycznego w judaizmie. Chwaląc zauroczenie Filona grecką
filozofią, wytyka mu Zieliński bezgraniczny zachwyt nad Starym Testamentem i
pomijanie lub całkowite reinterpretowanie tych jego fragmentów, które nie
wystawiają najlepszego świadectwa judaizmowi. Główny zarzut jednakże polega na
tym, iż Filon skompilował z rożnych nurtów filozofii greckiej swój własny
system, po czym metodą alegorycznego interpretowania Starego Testamentu -
zaczerpniętą od greckich stoików - "wprowadził" ów system do Tory, celem
postawienia finalnego wniosku, iż grecka filozofia jest pochodną systemu
zawartego w Torze. Innymi słowy, chce on dokonać odwrócenia porządku
chronologicznego, pragnąc zasugerować, iż to Grecy byli zainspirowani Torą.

W pracy Zielińskiego, na pierwsze miejsce wysuwa się wątek kompleksowego
porównania hellenizmu i judaizmu. Tym niemniej, na marginesie tego wiodącego
wątku, pojawia się przez calą książkę inny motyw, motyw wpływu hellenizmu na
kulturę judaizmu. W opinii Zielińskiego był to zawsze wpływ dodatni,
dowartościowujący, uszlachetniający. Analizując status kobiety w judaizmie,
Zieliński wskazuje na fakt pojawienia się kobiet, piastujących zaszczytną
funkcję honorowych prezesów synagog. Fenomen ów, dał o sobie znać na obszarze
całego imperium rzymskiego. W ortodoksyjnym judaizmie, nieosłabionym wpływem
helleńskiej kultury, taka sytuacja była niemożliwa. Septuaginte - grecki
przekład Starego Testamentu - stawia Zieliński wyżej od hebrajskiego oryginału,
ze względu na to, iż podczas tłumaczenia pisma na język grecki, dokonano
zaimplantowania do niego pewnych elementów greckiej filozofii, między innymi
poprzez odejście od idei naiwnego i prymitywnie antropomorficznego bóstwa,
występującej wcześniej w judaizmie. Podobnie krytyka ofiary całopalnej,
charakterystyczna dla Esseńczyków, miała się wykształcić pod wpływem
hellenizmu, za co Zieliński wystawia tej sekcie pochlebną opinię i nazywa
najbardziej zhellenizowanym nurtem judaizmu. Przypomina również Zieliński
sylwetkę rabina Eliasza Ben-Abuja, żyjącego w II wieku n.e., zwolennika
hellenizacji judaizmu, stanowczo występującego przeciwko antyhelleńskiej
reakcji, która w tym okresie zaczyna się nasilać w judaizmie (krytyka
Septuaginty, zakazy nauczania greki), stopniowo zamykając go w okowach Talmudu.
Dla Zielińskiego - podkreślającego negatywne konsekwencje antyhelleńskiej
reakcji - pewną satysfakcję stanowi okoliczność zaszczepienia judaizmowi myśli
Arystotelesa i Platona przez - odpowiednio - Mojżesza Majmonidesa (XII wiek) i
Mojżesza Mendelshona (przełom XVIII i XIX wieku).

Uwagi do dzieła Zielińskiego

[titus_flavius]

KILKA UWAG Z PERSPEKTYWY CZASU

Na samym początku swojej pracy - jeszcze przed przedmową - zamieszcza Zieliński
sześć pewników. Ostatni spośród nich brzmi: "Religia antyczna jest właściwym
Starym Testamentem chrześcijaństwa". Rozpoczynanie pracy naukowej od stwierdzeń
kategorycznych, od aksjomatów, nie jest najlepszym pomysłem. Jest to odwrócenie
naturalnej kolejności rzeczy, jaka winna cechować każde studium naukowe, w tym
także z zakresu historii. Stwierdzenia kategoryczne, można - ewentualnie -
zamieszczać na końcu pracy, wysnuwając je z zaprezentowanego
wcześniej "materiału dowodowego". Wybitny, niemiecki historyk XIX-wieczny, Von
Ranke, sformułował złotą zasadę, której winien być wierny każdy historyk. Otóż
w opinii Rankego, zadaniem historyka jest ustalić "jak to właściwie
było". "Jakie były relacje między chrześcijaństwem a religia antyczną i
judaizmem", tak winien brzmieć - w przypadku tu opisywanym - "aksjomat"
zamieszczony na wstępie pracy Zielińskiego. Przyjęcie przez Zielińskiego
apriorystycznego założenia - pewnika, zaskutkowało nie do końca obiektywną
analizą porównawczą judaizmu i hellenizmu oraz wyraźną niechęcią do tej
pierwszej kultury, przewijającą się przez całą jego książkę. Dokonując
charakterystyki geograficznej Palestyny i krain przyległych, Zieliński
pisze: "Jest pewna wyroczność w tym fakcie geograficznym, że z dwóch wielkich
rzek naszej Syropalestyny tylko północna, syryjski Orontes, wpadając w Morze
Śródziemne, kieruje umysły mieszkańców swego kraju, Syrji Właściwej, ku morzu,
temu wielkiemu łącznikowi narodów w starożytności - podczas gdy południowa,
chanaanejski Jordan, w swym biegu coraz bardziej oddala się od morza żywego i
na koniec ginie w niepłodnych falach Morza Martwego".

Subiektywna, cum ira et studio, analiza hellenizmu i judaizmu uwidacznia się
także w fakcie wyciągania chybionych wniosków z zebranego "materiału
dowodowego". Zieliński bowiem - w duchu aksjomatu postawionego na wstępie -
przekonuje nas nieustannie o istnieniu silnej więzi psychologicznej między
chrześcijaństwem a antykiem, co jest w jego mniemaniu ustaleniem o ogromnym
znaczeniu, wiodącym do postawienia tezy, iż religia antyczna jest Starym
Testamentem chrześcijaństwa. Równocześnie jednakże, często wskazuje on na te
elementy chrześcijaństwa, które są schedą po judaizmie i które w jego opinii
zawsze (z jedynym wyjątkiem nieprzychylnego stosunku do homoseksualizmu) należy
oceniać w kategoriach spuścizny negatywnej. Tak więc bardziej poprawnym
wnioskiem, w oparciu o to co prezentuje Zieliński, byłaby konstatacja, iż
chrześcijaństwo oparło się na dwóch filarach - helleńskim i judejskim - przy
czym ten pierwszy, wniósł do nowej religii zdecydowanie więcej wartościowych,
szlachetniejszych pierwiastków.

Koncepcja zanegowania Starego Testamentu liczy sobie prawie tyle samo lat co
chrześcijaństwo. W II wieku n.e., Marcjon z Synopy, owładnięty ideą rozwiązania
zagadki zła istniejącego w świecie, jako pierwszy "zrezygnował" ze Starego
Testamentu. Uważał on, iż zło jest realną, obecną wokół nas siłą, a nie tylko
brakiem dobra. Źródłem owego zła, jest otaczający nas świat materialny,
stworzony tak, jak to zostało opisane w Starym Testamencie, ale nie przez boga
dobra i miłości lecz przez demiurga zła, zemsty i wojen, jakim był dla niego
biblijny Jehowa. Niechęć do tego boga przeniósł Marcjon na jego lud wybrany, to
jest Żydów. Jehowie, Marcjon manicheistycznie przeciwstawiał bliżej
niezdefiniowanego boga dobra i miłości, którego wysłannikiem na padół ziemski
był Chrystus, przybywający wyzwolić lud z okowów fałszywej i okrutnej religii
Jehowy. Konsekwencją takiego poglądu, było odrzucenie przez Marcjona Starego
Testamentu i całkowite odseparowanie się od jego wpływu na chrystianizm. Chcąc
to osiągnąć, Marcjon i jego zwolennicy, dokonali cięć w Nowym Testamencie (był
to czas, kiedy kanon Nowego Testamentu nie był jeszcze kategorycznie ustalony),
rugując z niego te fragmenty, które odnosiły się wprost do Starego Testamentu
oraz opisujące wczesne dzieciństwo Jezusa, to jest ten okres w jego życiu,
kiedy był on głęboko "zanurzony" w materialnej rzeczywistości. Ów watek
negowania Starego Testamentu z powodów powyżej zasygnalizowanych, przewijał się
w doktrynie Paulicjan, Bogomiłów i Katarów, które to odłamy chrześcijaństwa -
podobnie jak i marcjonizm - zostały uznane za herezje przez dominujący nurt
kościoła. Nietrudno zauważyć, iż między marcjonizmem, a poglądami Zielińskiego,
występują daleko sięgające analogie. Są jednakże również i różnice. Ów nieznany
Marcjonowi bóg dobra i miłości, wysyłający Chrystusa na Ziemię, z misją
wyzwolenia ludu z okowów fałszywej religii, był bogiem doskonale znanym
Zielińskiemu, bogiem Homera, Ksenofanesa, stoików, Platona. Zieliński nie
pozwala sobie na kwestionowanie zapisów Nowego Testamentu, lecz stara się
dowieść (teza o usytuowaniu Scytopola na terenie Galilei, podważona przez
Miesesa), iż ojczyzna Chrystusa była obszarem zhellenizowanym, co mogło mieć
wpływ na formację duchowo - intelektualną Chrystusa. Warto w tym miejscu dodać,
iż dokonane stosunkowo niedawno odkrycia archeologiczne (mozaiki rzymskie) w
Sephoris - mieście odległym 30 km od Nazaret, wskazują na obecność w tym
miejscu, w czasach Chrystusa, prężnej osady grecko-rzymskiej, co
korespondowałoby do pewnego stopnia z poglądem Zielińskiego.

W części biograficznej tej rozprawki, wspomniano o emocjonalnym traktowaniu
dorobku cywilizacji helleńskiej przez Zielińskiego. Wydaje się, iż wybrał on
właśnie taką "romantyczną metodę" analizy faktów, przedkładając "czucie
sercem", nad żmudne badanie "szkiełkiem i okiem". Nie ulega wątpliwości, iż
szereg elementów kultury antycznej weszło w skład cywilizacji chrześcijańskiej,
co więcej, imperium rzymskie, poprzez swoją względną tolerancję religijną,
szczególną predylekcję do religii orientalnych oraz świetnie rozwiniętą sieć
dróg i połączeń morskich, walnie przyczyniło się do zakorzenienia się i
ekspansji chrześcijaństwa. W warstwie teologicznej jednakże, nowa religia była
i ciągle jeszcze jest ścisłe powiązana ze starym zakonem i ewentualne
wyrugowanie tych związków, może się odbyć tylko tą drogą, którą kiedyś wybrał
Marcjon.

Zieliński kilkakrotnie się zastrzega na kartach swojej pracy, iż przyjmuje on
subiektywny punkt widzenia celowo, chcąc spojrzeć na analizowany problem oczyma
antycznych Hellenów. Tym niemniej, czytelnik odnosi nieodparte wrażenie, iż
poglądy zaprezentowane w jego książce, są także poglądami Zielińskiego, a ów
zabieg celowego przyjmowania subiektywnego punktu widzenia, jest niczym innym,
jak tylko zmyślnym wybiegiem, mającym służyć za tarczę osłaniającą od razów
krytyki.

Oponent Zielińskiego również nie zdołał ustrzec się "grzechu subiektywizmu".
Jego polemika - napisana błyskotliwym stylem - jest zaciętą apologią judaizmu,
obroną "do ostatniej kropli krwi", na czym traci - rzecz jasna - obiektywna
analiza i ocena faktów. Mieses polemizując z tezami Zielińskiego, często wytyka
mu braki w wykształceniu, nieznajomość naukowej literatury
przedmiotu, "poetycko-literacki charakter wiedzy", brak jakiegokolwiek
doświadczenia w dziedzinie religioznawstwa porównawczego. Uwagi tego rodzaju są
podane w dosadnej formie, co niekiedy sytuuje je na granicy argumentów natury
personalnej. Mieses nie waha się oskarżyć Zielińskiego o rasizm - sugerując, iż
głosi on na kartach swej książki poglądy "szkoły arjomatów szowinisty
germańskiego Chamberlaina" - co w żadnym wypadku nie jest zgodne z prawdą.
Zielińskiemu można zarzucić antyjudaizm - to bez dwóch zdań - ale stąd do
rasizmu jeszcze daleka droga. Odnosi się wrażenie, iż spór, który wiedzie
Mieses z Zielińskim, ma do pewnego stopnia charakter sofistycznej dysputy
erystycznej, w której nie chodzi o zgłębienie danego zagadnienia lecz
o "postawienie na swoim"

[titus_flavius]

Przyjąwszy taką manierę spierania się z Zielińskim, Mieses dopuszcza się
swoistej żonglerki argumentami. I tak - na przykład - zaprzeczając tezie o
braku więzi psychologicznej między judaizmem a chrześcijaństwem, stwierdza on,
iż rzeczywista przyczyna odrzucenia chrześcijaństwa przez judaizm, leży w
fakcie posiadania przez tę drugą religię skodyfikowanej doktryny, ujętej w
objawionych księgach kanonicznych. Zaraz potem jednakże, formułując pogląd o
braku związków między chrześcijaństwem a hellenizmem, wskazuje on na Żydów,
jako na tych, którzy w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, stanowili jego
bardzo istotny element składowy, tym samym rzucając cień wątpliwości na swoją
wcześniejszą tezę.

Charakterystyczną dla Miesesa metodą polemiki, jest unikanie "frontalnego
starcia" z poglądem przeciwnika, nieodnoszenie się do merytorycznej istoty
argumentu. W zamian, ucieka się on do "erodowania" tezy oponenta, poprzez
przytaczanie szeregu przykładów, wskazujących na powszechność zjawiska,
będącego przedmiotem krytyki. I tak przeciwstawiając się poglądowi Zielińskiego
o prymitywnym i barbarzyńskim charakterze obrzędu obrzezania, prezentuje on
czytelnikowi długą listę ludów, u których obrzezanie było lub jest
praktykowane. Podobnie rzecz się ma z tezą Zielińskiego o okrutnym,
nietolerancyjnym, judejskim bóstwu, które z tego powodu nie może się w pełni
objawić w dobru. Ripostując, Mieses przytacza długą listę przykładów
prześladowań i nietolerancji religijnej, unikając ustosunkowania się do meritum
sprawy. W tym wypadku metoda Miesesa okazuje się szczególnie zawodna, a to z
tego względu, iż Zieliński w swojej pracy wyraźnie podkreśla, iż niecne czyny
popełniane były nagminnie przez Hellenów, sedno sprawy jednakże w tym, iż nie
próbowali oni utożsamiać z tymi czynami ich bóstw. Fakt, iż obrzezanie
jest/było obyczajem powszechnym, nie musi wcale automatycznie "wynosić go na
piedestał", ilość nie zawsze przechodzi w jakość. Długa lista okrutnych czynów
popełnionych przez innych, nie rehabilituje - ipso facto - izraelskiego boga.

Praca Miesesa nie jest wolna od błędów faktograficznych, których popełnienie on
sam zarzuca Zielińskiemu. Ustosunkowując się do tezy Zielińskiego, o braku
osiągnięć kultury judejskiej w dziedzinie sztuk pięknych, Mieses sięga po
świątynię jerozolimską, jako przykład osiągnięć judaizmu na polu architektury.
Takie postawienie sprawy jest pewnym nadużyciem. Pierwsza świątynia
jerozolimska (zburzona w 586 r. p.n.e.) została zbudowana przez fenickich
mistrzów - rzemieślników, według fenickich wzorców i prawideł
architektonicznych, tak więc może jedynie służyć jako przykład
architektonicznych sukcesów tego ludu. Druga świątynia - zbudowana z inicjatywy
Zorobabela - była dziełem czysto żydowskim, jednakże ze względu na jej skromne
rozmiary i niewyszukaną konstrukcję, trudno ją traktować jako perłę
architektury. Dopiero gruntowna przebudowa i rozbudowa, dokonana przez Heroda
Wielkiego - na poły Idumejczyka - według klasycznych zasad i rozwiązań
architektury greckiej, uczyniła z niej budowlę niewątpliwie godną uwagi.
Wyjaśniając przyczynę odrzucenia chrześcijaństwa przez judaizm, Mieses wskazuje
na relacje miedzy hinduizmem a buddyzmem, chcąc przez tę analogię przybliżyć
czytelnikowi istotę swojego rozumowania. W opinii Miesesa - jak już wspomniano -
tak chrześcijaństwo jak i buddyzm, ekspandowały tam, gdzie nie napotykały
wyższych form religijnych o centralnie ukształtowanych księgach. Teza powyższa
wywołuje pewne wątpliwości. W takim bowiem ujęciu, konfucjanizm, taoizm,
szintoizm, zostają bez zbytniego owijania w bawełnę zdegradowane. Nie czas
tutaj i miejsce odpowiednie na analizę porównawczą tych religii/kultur z
hinduizmem. Wystarczy tylko nadmienić, iż były to religie/kultury wysoko
rozwinięte (doprawdy trudno przesądzić wynik porównania konfucjanizmu z
hinduizmem), które swój wysoki poziom ujawniły - chociażby - poprzez
zainkorporowanie do swych systemów zasad buddyzmu. W ujęciu Miesesa, odporność
danej religii na wpływy z zewnątrz świadczy o jej wielkości. Tymczasem nie
można wykluczyć odmiennej opcji, w której wielkość danej religii/kultury wyraża
się w tolerancyjnym traktowaniu innych kultur i zdolności absorbowania ich
pozytywnych elementów do swojego systemu.

W tym miejscu warto przypomnieć, iż judaizm uległ daleko idącej hellenizacji w
okresie po śmierci Aleksandra Wielkiego. Nadmienia o tym Zieliński, wskazując
na zainteresowanie wśród Żydów Palestyny grecką filozofią, popularność greckich
imion, rezygnowanie z zabiegu obrzezania, akceptację igrzysk sportowych i
ćwiczeń fizycznych. Ów hellenizujący trend trwał aż do rządów Antiocha IV
Epifanesa, który poprzez prześladowanie judaizmu i forsowną, brutalną,
narzucaną siłą hellenizację, doprowadził do reakcji w postaci powstania Judy
Machabeusza i odrodzenia się judaizmu w pierwotnej postaci, bez helleńskich
elementów. Gdyby Antioch IV wykazał się większym umiarkowaniem i mądrością -
tak jak jego poprzednicy - wówczas proces hellenizacji nie zostałby przerwany i
tym samym oblicze judaizmu uległoby diametralnej przemianie. Taką tezę stawia
Zieliński, pozwalając sobie - tym samym - na małą próbkę historii
alternatywnej. Wypada jeszcze tylko dodać, iż powstanie Machabejczyków nosi
znamiona tak konfliktu Żydów z Antiochem IV jak i wojny domowej pomiędzy
Żydowskimi "narodowcami" (z Machabejczykami na czele) a ugodową
frakcją "hellenizatorów", popieraną przez Antiocha IV. Okazuje się więc, iż
judaizm pomimo posiadania skodyfikowanych, kanonicznych ksiąg o charakterze
objawionym - do którego faktu Mieses przywiązuje tak wielkie znaczenie - ulegał
stopniowo zauważalnym przemianom pod wpływem kontaktu z cywilizacją helleńską i
dopiero konflikt zbrojny (wojna domowa), ze wszystkimi tego faktu skutkami,
położył zasadniczo kres owemu "ukształtowywaniu" judaizmu przez hellenizm,
aczkolwiek tendencje hellenizacyjne w judaizmie długo jeszcze dawały o sobie
znać. W latach trzydziestych minionego stulecia, dokonano szeregu odkryć
archeologicznych w Dura Europos nad Eufratem (obecna Syria) odsłaniając -
między innymi - dobrze zachowane ruiny synagogi z okresu 2-3 wiek n.e. Na
płytkach ceramicznych tam znalezionych, znajdowały się motywy dekoracyjne z
głową Ceres - Persefony, natomiast ściany świątyni pokryte były freskami z
przedstawieniami scen starotestamentowych. Wniosek z tego płynie nieodmiennie
taki, iż społeczność Żydowska Dura Europos, uległa do takiego stopnia trendom
hellenizacyjnym, iż nie widziała niczego nagannego w zrezygnowaniu z zakazu
płynącego z II przykazania.

[titus_flavius]

Zieliński analizując objawienie się żydowskiego boga w prawdzie, stwierdza, iż
judaizm nie może poszczycić się osiągnięciami naukowymi i że cywilizacja
helleńska - i pod tym względem - bije na głowę swoją judejską rywalkę. Pogląd
ów jest warty pewnego rozwinięcia. Otóż opinia Zielińskiego o ubóstwie dorobku
intelektualnego judaizmu, jest szczególnie celna w przypadku okresu
talmudycznego judaizmu, trwającego bez mała kilkanaście długich wieków. W
okresie tym, stosunek ortodoksyjnego nurtu judaizmu do nauki był niechętny lub
nawet wrogi. Na łamach "Bez uprzedzeń", opublikowano stosunkowo niedawno pracę
Mathiasa Bersohna ("Słownik biograficzny uczonych Żydów polskich XVI, XVII i
XVIII w."), zawierającą spis wybitnych osobistości polskiego judaizmu. Jeżeli
nie liczyć kilku przypadków osób uprawiających profesję lekarską - medycyna na
zasadzie wyjątku była tolerowana przez Talmud - prawie wszyscy spośród
wymienionych w niej, to komentatorzy prawa talmudycznego. Do tego sprowadzała
się "naukowa działalność" najświatlejszych przedstawicieli judaizmu przez
kilkanaście wieków. Jeżeli mimo wszystko miała miejsce w judaizmie poważna
działalność naukowa, to stało się tak nie za aprobatą lecz wbrew dominującemu
nurtowi judaizmu. Świadczą o tym losy Uriela Acosty, Barucha Spinozy,
Majmonidesa, prześladowanych przez ortodoksję za odejście od talmudycznej wizji
postrzegania świata.

Szczególnie wymowne pod tym względem były zmagania żydowskich ortodoksów ze
spuścizną naukową Majmonidesa, który w swoich pracach (najważniejsze
dzieło "Morekh Nebukhim") usiłował pogodzić wiarę i naukę,
poprzez "zaimplantowanie" do systemu judaizmu filozofii Arystotelesa. Poglądy
Majmonidesa stały się znane i popularne we Francji i Hiszpanii. Coraz więcej
Żydów zaczęło lekceważyć talmudyczne przepisy, opuszczając mentalne getto i
wchodząc w interakcję z otaczającym ich światem. Reagując na taki stan rzeczy,
rabin Solomon z Montpellier, w 1232 r., obłożył klątwą wszystkich tych, którzy
ośmieliliby się przeczytać "Morekh Nebukhim". Walcząc z naukami Majmonidesa,
ortodoksi nie zawahali się oskarżyć go przed dominikanami (święta inkwizycja),
zarzucając jego dziełom zawartość antykatolickich paszkwili. Z inicjatywy
niemieckiego rabina Aschera Ben Yechiel, odbył się w Barcelonie synod 30
rabinów, na którym obłożono anatemą tych wszystkich, którzy zdecydowaliby się
na czytanie innych książek niż Talmud i Biblia, w wieku poniżej 25 lat. Taki
stan rzeczy - wroga postawa dominującego nurtu judaizmu względem nauki - trwał
aż do okresu przełomu XVIII i XIX wieku, kiedy to dzięki Haskali (Żydowskie
Oświecenie), znaczna część europejskiej diaspory Żydowskiej, przeszła proces
emancypacji i asymilacji, włączając się następnie twórczo w otaczającą ich
rzeczywistość. Od tego momentu znajdujemy w szeregach Żydów ogromną liczbę
wybitnych ludzi nauki. Zresztą nie tylko nauki. Od okresu Haskali pojawiają się
pierwsi Żydzi artyści. Wcześniej, z powodu wyrażonego kilkakrotnie w Starym
Testamencie zakazu czynienia podobizn, sztuki - jako takiej - Żydzi nie
uprawiali. Na polskim gruncie zaowocował ów fenomen plejadą znakomitych
artystów malarzy, takich jak Aleksander Lesser, Jan Rosen, Maurycy i Leopold
Gottliebowie, Efraim i Menasze Seidenbeutelowie. Asymilacja i emancypacja -
zjawiska tak bardzo charakterystyczne dla Haskali - to w swym podstawowym
kształcie nic innego, jak tylko zaznajomienie się i zaczerpnięcie pełną garścią
z dorobku kultury chrześcijańskiej Europy. Dla tych Żydów, którzy zdecydowali
się na ów "eksperyment", było to zarówno przekleństwem jak i błogosławieństwem.
Z jednej strony bowiem, zyskali oni ogromnie poprzez otwarcie się na kulturę do
tej pory odrzucaną i traktowaną jako wrogą i niższą, z drugiej jednakże,
zostali oni odstępcami od wiary w oczach swych bardziej ortodoksyjnych braci,
jak również obiektem ataku pojawiającej się w drugiej połowie XIX w. ideologii
rasistowskiej

[titus_flavius]

Postulat odrzucenia Starego Testamentu na korzyść religii antycznych Greków,
uparcie forsowany w pracy Zielińskiego, spełnił się w kościele katolickim na
pewnym małym, fragmentarycznym wycinku. Otóż kościół katolicki w praktyce nie
realizuje II przykazania o zakazie podobizn, tak bardzo skrytykowanego przez
Zielińskiego. Biblie katolickie zawierają owo przykazanie, jednakże bardzo
rzadko jest ono uwzględniane w wersjach katechizmowych dekalogu. Zieliński
wyjaśnia nam powody, dla których w kościele katolickim z X przykazania
wyodrębniono IX. W jego opinii, stało się tak celem poprawienia pozycji
kobiety, tak bardzo niskiej w judaizmie, iż wymieniano ją razem ze sługami i
zwierzętami domowymi. Nie negując takiego wyjaśnienia, wypada jednakże zwrócić
uwagę na to, iż poprzez rozszczepienie X przykazania, utworzono siłą rzeczy
nowe, zastępujące wyparte z powszechnego nauczania przykazanie II o zakazie
podobizn, tym samym zachowując właściwą liczbę (10) dekalogu. Nie jest więc
wykluczone, iż "narodzinom" IX przykazania, towarzyszyły także bardziej
przyziemnie powody, prócz tych podanych przez Zielińskiego.

Zieliński, w swej krytyce moralności judejskiej sięga - między innymi - po
przykład okładania przekleństwem imion cesarzy rzymskich. Pisze on: "często się
mówi w Talmudzie o tym lub innym cesarzu rzymskim prawie zawsze z przekleństwem
niech będą rozproszone jego kości". Mieses, z kolei, przywołuje ten passus,
jako jeden z błędów faktograficznych popełnionych przez Zielińskiego,
stwierdzając, iż "nigdzie w Talmudzie imieniu żadnego cesarza rzymskiego nie
towarzyszy takie przekleństwo", dodając zarazem, iż w Midraszu (komentarze do
ksiąg biblijnych) zajmuje wyjątkową pozycje cesarz Hadrian (stłumił powstanie
Bar Kochby), do którego imienia rabini kilkakrotnie dołączali
przekleństwo "niech kości jego będą zmielone".

Podobna sytuacja - różnice co do treści zawartych w Talmudzie - ma miejsce, gdy
Zieliński krytykując żydowski ekskluzywizm, powołuje się na Talmud (Erubin 19),
przywołując opowieść o wnuku arcykapłana Menasse, który nie chcąc
podporządkować się nakazowi Ezdrasza o wypędzeniu "pojętych z obczyzny żon i
dzieci", udał się do swego teścia w Samarii. I w tym przypadku Mieses stwierdza
kategorycznie, iż owej historii Talmud nie zawiera, wyjaśniając, iż w miejscu
wskazanym przez Zielińskiego jest tylko wzmianka o "potępieniu wiecznym
obcujących płciowo z nieŻydówkami". Warto zauważyć w tym miejscu, iż cytat z
Talmudu, którego autentyczność Mieses potwierdza, de facto uwiarygodnia tezę o
ekskluzywności Żydów (w tym wypadku trącącą nawet o rasizm) forsowaną przez
Zielińskiego. Szczegóły opowiadania o wnuku arcykapłana, nie mają - w takim
wypadku - krytycznego znaczenia. Jest to znów - nawiasem mówiąc - dobra
ilustracja taktyki Miesesa, polegającej na unikaniu "frontalnego starcia" i w
zamian, koncentrowaniu się na poddawaniu w wątpliwość kwestii, które nie mają
pierwszorzędnego znaczenia. Źródło rozbieżności między Zielińskim a Miesesem
może być dwojakiego rodzaju. Albo celowo manipulowali oni Talmudem, albo też -
co bardziej prawdopodobne - korzystali oni z różnych edycji tego dzieła. Zaraz
po drugiej wojnie światowej, doszło do publicznej debaty na łamach prasy,
pomiędzy ks. Piwowarczykiem - redaktorem "Tygodnika Powszechnego" - a
działaczem socjalistycznym Drobnerem. Przedmiotem dyskusji był marksizm, a w
jej trakcie okazało się, iż wydania dzieł Marksa, z których obydwaj dyskutanci
korzystali, różniły się od siebie zasadniczo w wielu miejscach. Jest
prawdopodobne, iż podobna sytuacja zaistniała w "debacie" pomiędzy Miesesem i
Zielińskim. W okresie, w którym żyli i tworzyli obydwaj autorzy, pojawiały się
zarówno tendencyjne, antyjudaistyczne (czy nawet antysemickie) wydania Talmudu -
tłumaczenie czeskiego profesora Rohlinga jest tego najlepszym przykładem - jak
również edycje bardzo "poprawne politycznie", oczyszczone z
wszelkich "drażliwych" fragmentów. Warto w tym miejscu podkreślić, iż do tej
pory nie ukazało się pełne wydanie Talmudu w języku polskim, co jest -
uwzględniwszy skalę i charakter stosunków żydowsko - polskich - faktem bez
wątpienia zdumiewającym. Jest to stan rzeczy godny ubolewania i czas najwyższy
jemu zaradzić. Nie sposób bowiem zgłębić kultury Żydów wschodnioeuropejskich,
bez gruntownej znajomości tego dzieła. Wydaje się, iż najbardziej kompetentnymi
instytucjami do podjęcia się trudu opracowania polskiej edycji Talmudu są:
Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie oraz Instytut Historii i Kultury
Żydów w Krakowie. Przy pracy nad polską edycją Talmudu winno się przyjąć - jako
przesłankę działania - obiektywną, naukową metodę badawczą, bez żadnych
koncesji na rzecz antyjudaizmu/antysemityzmu, czy tez źle pojmowanego
filojudaizmu.

Zarówno Zieliński jak i Mieses poświęcają sporo uwagi kwestii obrzezania.
Zielińskiego - gorącego wielbiciela kultury helleńskiej - oburza
obrzęd "okaleczania" ciała ludzkiego. Nazywa go prymitywnym, barbarzyńskim i
ośmieszającym. W odpowiedzi, Mieses - przywołując przykłady obrzezania z innych
kultur i nacji - określa pogląd Zielińskiego jako prymitywny oraz
kompromitujący jego autora jako naukowca. Podejmując ten wątek, należy przede
wszystkim podkreślić, iż obrzezanie w tradycji judejskiej, nie wzięło się ze
względów zdrowotnych czy też higienicznych i że de facto - wbrew
rozpowszechnionej opinii - nie przynosi korzyści tej natury. Obrzezanie jest
bardzo bolesnym zabiegiem. Jest to ból obezwładniający i paraliżujący zmysły,
co często prowadzi do traumatycznego szoku, objawiającego się "zaniemówieniem"
noworodka. Brak płaczu dziecka w trakcie zabiegu, nie jest więc dowodem na
bezbolesność zabiegu. Ów brak płaczu, bywa także niekiedy spowodowany skutkiem,
pobrania środków znieczulających przez matkę przed porodem lub w jego trakcie,
które wniknąwszy do organizmu dziecka, mogą jeszcze oddziaływać przez okres do
dwóch tygodni po porodzie. Obrzezanie, jest operacją szczególnie bolesną ze
względu na wyjątkowo intensywne unerwienie napletka i jako takie, może być
porównane do wyrzezania warg sromowych i łechtaczki u dziewczynek,
praktykowanego wciąż w wielu kulturach, szczególnie afrykańskich. Zabieg
obrzezania stwarza ryzyko wystąpienia 20 potencjalnych komplikacji zdrowotnych
(wylew krwi, zakażenie krwi, zdeformowanie członka, itd.) i jak wskazują
statystyki, w ciągu pierwszego roku po zabiegu, w 38 % przypadków, przynajmniej
jedno z owych powikłań występuje. Ów bardzo wysoki odsetek powikłań, ma bardzo
istotne znaczenie, albowiem wskazuje na to, iż problemy, jakie stwarza operacja
obrzezania, "neutralizują" ewentualne jej korzyści, w postaci zmniejszonego
ryzyka zachorowania na zapalenie dróg moczowych oraz zmniejszonego ryzyka
spowodowania infekcji szyjki macicy, u seksualnej partnerki obrzezanego.
Obrzezane noworodki, mają znacznie większe kłopoty z przystosowaniem się do
otaczającego ich środowiska, występują u nich częściej zaburzenia snu oraz
problemy z karmieniem. Obrzezanie może mieć także bardzo negatywny wpływ na
matki poddanych zabiegowi noworodków. W wielu przypadkach - po uczestniczeniu w
ceremonii obrzezania - cierpią one na różnorakiego rodzaju zaburzenia
emocjonalne, objawiające się migreną, niekontrolowanym płaczem, wymiotami,
utratą pokarmu.

Wybitny uczony i filozof żydowski Majmonides, w swym dziele "Morekh Nebukhim"
zalecał obrzezanie między innymi z tego względu, iż "osłabia ono popęd
seksualny i umniejsza przyjemność płynącą ze stosunku seksualnego". Współczesna
medycyna potwierdza ów pogląd. Wobec braku napletka koniec członka staje się
mniej wilgotny i twardnieje, co ujemnie odbija się na odbieraniu bodźców
czuciowych przez ów organ. Sam napletek jest bardzo intensywnie unerwioną
tkanką - co potęguje odczuwanie bodźców - a poza tym, suwając się rytmicznie w
górę i w dół cz

Czy Jezus był Mesjaszem?

[titus_flavius]

Chaire,
przypomnijmy najpierw, jakie cechy miał mieć Mesjasz w opinii żydów. Otóż miał
to być wyznaczony przez Jahwe człowiek z rodu Dawida, który zostanie
królem,stanie na czele armii, pokona wszystkich gojów. A majątki gojów odda
żydom, a samych gojów zmieni w żydowskich najemników.
Jezus do tego opisu nie pasował. Nie był człowiekiem, tylko Bogiem wcielonym w
postać ludzką. Szanował gojów. Uznawał władzę rzymską. Głosił równość
wszystkich ludzi wobec Niego, oraz, że naczelnym Jego nakazem jest miłość
bliźniego. Czynił tylko dobro. Postępował sprawiedliwie.
Dlaczego więc w Ewangeliach przewija się motyw mesjańśki? To proste. Świadkowie
nauki Jezusa pochodzili ze środowiska żydowskiego, i w takich kategoriach
starali się interpretować osobę Jezusa. Nie mieściło im się w głowie, że to Bóg
objawił się pośród ludzi.
Dopiero Heleni prawidłowo zrozumieli, kim był Jezus. O, zapomniałem o części
żydów. Sanhedryn bowiem trafnie zrozumiał, że Jezus nie jest Mesjaszem, a
Bogiem i dlatego wydał go na ukrzyżowanie.
T.

św. Paweł w Atenach

[titus_flavius]

Chaire,
porównajcie tylko przyjęcie nauki św. Pawła w Atenach, tej kolebce i
kwintesencji hellenizmu, z tym, jakie mieli dla niego żydzi, gdziekolwiek by do
nich przemawiał.
Św. Paweł sam zaś podaje, że dzięki żydom dostał 5 razy po 40 batów, i
kilkakrotnie ledwie uniknął przygotowanej przez nich śmierci.
T.





(...)
(15) Ci, którzy towarzyszyli Pawłowi, zaprowadzili go aż do Aten i powrócili,
otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby czym prędzej przyszli do
niego. (16) Czekając na nich w Atenach, Paweł burzył się wewnętrznie na widok
miasta pełnego bożków. (17) Rozprawiał też w synagodze z Żydami i z bojącymi
się Boga i codziennie na agorze z tymi, których tam spotykał. (18) Niektórzy z
filozofów epikurejskich i stoickich rozmawiali z nim: Cóż chce powiedzieć ten
nowinkarz - mówili jedni, a drudzy: - Zdaje się, że jest zwiastunem nowych
bogów - bo głosił Jezusa i zmartwychwstanie. (19) Zabrali go i zaprowadzili na
Areopag, i zapytali: Czy moglibyśmy się dowiedzieć, jaką to nową naukę głosisz?
(20) Bo jakieś nowe rzeczy wkładasz nam do głowy. Chcielibyśmy więc dowiedzieć
się, o co właściwie chodzi. (21) A wszyscy Ateńczycy i mieszkający tam
przybysze poświęcają czas jedynie albo mówieniu o czymś, albo wysłuchiwaniu
czegoś nowego. (22) Mężowie ateńscy - przemówił Paweł stanąwszy w środku
Areopagu - widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. (23)
Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też
ołtarz z napisem: "Nieznanemu Bogu". Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając.
(24) Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i
ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką (25) i nie odbiera
posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim
życie i oddech, i wszystko. (26) On z jednego /człowieka/ wyprowadził cały
rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił właściwie
czasy i granice ich zamieszkania, (27) aby szukali Boga, czy nie znajdą Go
niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. (28)
Bo w nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z
waszych poetów: Jesteśmy bowiem z Jego rodu. (29) Będąc więc z rodu Bożego, nie
powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do
kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka. (30) Nie zważając na czasy
nieświadomości, wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, (31)
dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez
Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich
przez wskrzeszenie Go z martwych. (32) Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni
się wyśmiewali, a inni powiedzieli: Posłuchamy cię o tym innym razem. (33) Tak
Paweł ich opuścił. (34) Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli.
Wśród nich Dionizy Areopagita i kobieta imieniem Damaris, a z nimi inni.
(Dzieje Apost. 17:1-34)

Ateńczycy i św. Paweł

[titus_flavius]

titus_flavius napisał:

(...)
(32) Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni
> się wyśmiewali, a inni powiedzieli: Posłuchamy cię o tym innym razem. (33)

Chaire,
nasuwa się pytanie. co tak rozśmieszyło Ateńczyków. Otóż od conajmniej 500 lat
Ateńczycy wiedzieli, że człowiek składa się z ciała i nieśmiertelnej duszy.
Duszę tą czekała nagroda lub kara po śmierci. Dlatego właśnie nie widzieli
sensu zmartwychwstania ciała, skoro i tak mieli nieśmiertelne dusze.
Pogląd Pawła był może postępowy w judaiźmie, który w ogóle nieuznawał życia
pozagrobowego, ale inteligentym Grekom nie mógł wystarczyć.
T.

Jezus Chrystus nowy Apollin

[titus_flavius]

Chaire,
prawdziwym fundamentem N. Testamentu jest hellenizm. To Grecy trafnie ustalili,
że Bóg jest prawdą, pięknem i sprawiedliwością. Wiedzieli także, że Bóg ma
syna, który objawiał im się pod różnymi nazwami: np. Dionizosa, czy Apollona.
Nazwa nie jest ważna, bo nie ma sensu nazywanie nazwami ludzkimi pojęć
nienazywanych. Przypisywali Mu istotną rolę w boskim planie wobec ludzi. Grecy
oczekiwali także Jego przyjącia, ufając, że będzie On Zbawcą świata i że objawi
się w postaci ludzkiej. Jezus więc był kolejnym objawieniem syna bożego na
Ziemi, wcześniej także dając przykłady miłości do ludzi. Z krwi bowiem syna
bożego i ziemi powstali ludzie. Udało mu się nawrócić Greków, podjął więc próbę
nawrócenia żydów i za to właśnie został ukrzyżowany.
Zważcie, że Jezus urodził się 25 grudnia, w święto Śłońca, które było symbolem
Apollina.
T.

Objawienie Boga wśród Hellenów

[titus_flavius]

Chaire,
wiadomo, że Bóg-Jezus objawił wśród żydów. Czy więc możliwe jest, aby objawił
się wcześniej wśród Hellenów? Nie można tego wykluczyć. Ale po czym poznać
takie objawienie? Na pewno Bóg nie objawiłby się w taki sposób, jak wśród
żydów, gdyż Bóg stara się dopasować do mentalności danego społeczeństwa.
Wskazówką tu będzie fragment z listu św. Pawła, w którym pisze on, że żydzi
oczekują od Zbawiciela cudów, a Grecy mądrości. Bób objawiwszy się pośród żydów
zadziwiał cudami, a więc objawiwszy sie wśród Hellenów musiałby wyróżniać się
mądrością.
Nasuwają się tu dwie osoby: Sokrates, którego wyrocznia w Delfach uznała za
najmądrzejszego człowieka, a który za szerzenie mądrości został skazany na
śmierć, wyrok wykonany. I Platona, który także dalece przewyższał innych ludzi
w mądrości, do tego stopnia, że dzisiaj, po 2500 lat, wciąć zadziwia mądrość
Platona. Co ważne dalej, uważano, że ojcem Platona był Apolllo, a urodził się i
zmarł w dzień święta Apolla. Żył także 81, czyli kwadrat liczby Apolla. Co
ważne dalej, poglądy religijne Platona w istocie rzeczy były takie, jak Jezusa,
dzięki czemu do dzisiaj stanowią ważny element filozofii chrześcijańskiej.
T.

[titus_flavius]

titus_flavius napisał:

> Chaire,
> wiadomo, że Bóg-Jezus objawił wśród żydów. Czy więc możliwe jest, aby objawił
> się wcześniej wśród Hellenów? Nie można tego wykluczyć. Ale po czym poznać
> takie objawienie? Na pewno Bóg nie objawiłby się w taki sposób, jak wśród
> żydów, gdyż Bóg stara się dopasować do mentalności danego społeczeństwa.
> Wskazówką tu będzie fragment z listu św. Pawła, w którym pisze on, że żydzi
> oczekują od Zbawiciela cudów, a Grecy mądrości. Bób objawiwszy się pośród
żydów
>
> zadziwiał cudami, a więc objawiwszy sie wśród Hellenów musiałby wyróżniać się
> mądrością.
> Nasuwają się tu dwie osoby: Sokrates, którego wyrocznia w Delfach uznała za
> najmądrzejszego człowieka, a który za szerzenie mądrości został skazany na
> śmierć, wyrok wykonany. I Platona, który także dalece przewyższał innych
ludzi
> w mądrości, do tego stopnia, że dzisiaj, po 2500 lat, wciąć zadziwia mądrość
> Platona. Co ważne dalej, uważano, że ojcem Platona był Apolllo, a urodził się
i
>
> zmarł w dzień święta Apolla. Żył także 81, czyli kwadrat liczby Apolla. Co
> ważne dalej, poglądy religijne Platona w istocie rzeczy były takie, jak
Jezusa,
>
> dzięki czemu do dzisiaj stanowią ważny element filozofii chrześcijańskiej.
> T.

[urtic]

Jezus Chrystus nie byl ani Zydem, ani Samarytaninem, ani Rzymianinem, On byl
Bogiem. Dlaczego, poniewaz zostal poczety z Ducha Swietego a nie z Zyda czy
kogos innego. Przez urodzenie z Marii otrzymal cialo, to wszystko. Sam przeciez
mowil ze jest Synem Bozym , a takze Synem Czlowieczym, (nie zydowskim). A ze
Zydzi Go odrzucili, to ich problem, przez wlasna zatwardzialosc i glupote. I to
jest chyba ich najwieksza tragedia, bo stracili juz ponad dwa tysiace lat, ten
narod jest teraz zgubiony tak jak i inne narody poganskie.

[titus_flavius]

urtic napisał:

> Jezus Chrystus nie byl ani Zydem, ani Samarytaninem, ani Rzymianinem, On byl
> Bogiem. Dlaczego, poniewaz zostal poczety z Ducha Swietego a nie z Zyda czy
> kogos innego. Przez urodzenie z Marii otrzymal cialo, to wszystko. Sam
przeciez
>
> mowil ze jest Synem Bozym , a takze Synem Czlowieczym, (nie zydowskim). A ze
> Zydzi Go odrzucili, to ich problem, przez wlasna zatwardzialosc i glupote. I
to
>
> jest chyba ich najwieksza tragedia, bo stracili juz ponad dwa tysiace lat,
ten
> narod jest teraz zgubiony tak jak i inne narody poganskie.

Chaire,
mało, że odrzucili Jezusa - oni go zabili.
T.

[john.galt]

titus_flavius napisał:

> urtic napisał:
>
> > Jezus Chrystus nie byl ani Zydem, ani Samarytaninem, ani Rzymianinem, On b
> yl
> > Bogiem. Dlaczego, poniewaz zostal poczety z Ducha Swietego a nie z Zyda cz
> y
> > kogos innego. Przez urodzenie z Marii otrzymal cialo, to wszystko. Sam
> przeciez
> >
> > mowil ze jest Synem Bozym , a takze Synem Czlowieczym,





nu, swietne!
Ja tez mowie ze jestem synem Bozym!
Codziennie modle sie do Ojca w niebie "Awinu Szebaszamaim" :-)
Zeby wypowiedzi Jezusa zrozumiec, trzeba troche sie znac na Judaizmie i
rozumiec jezyk aramejski. Np "Duch swiety" "Ruach Hakodesz" wedlug Judaizmu
jest obecny przy kazdym zaplodnieniu! (Talmud Kidduszym)








> (nie zydowskim). A
> ze
> > Zydzi Go odrzucili, to ich problem, przez wlasna zatwardzialosc i glupote.
> I
> to
> >
> > jest chyba ich najwieksza tragedia, bo stracili juz ponad dwa tysiace lat,
>
> ten
> > narod jest teraz zgubiony tak jak i inne narody poganskie.
>
> Chaire,
> mało, że odrzucili Jezusa - oni go zabili.
> T.

Poganie to ludzie wierzacy w wiecej niz jednego Boga. Np w troice. Cf
Majmonides. Jezusa Zydzi slusznie odrzucili bo plotl glupstwa przeczace
przykazom Bozym. Zreszta facet sam sobie przeczyl. Intelegencji za duzo nie
posiadal. A Boga to z niego zrobiono w 325 roku na kongesie Nicejskim.
Wogole chrzescianstwo jest jedna z najglupszych poganskich religii.

[titus_flavius]

Chaire,
za to właśnie ukrzyżowano Jezusa. Sanhedryn uznał bowiem, że wystarczającym
powodem, aby skazać Jezusa jest to, że jest on SYnem Bożym.
T.
(...)
Rzekli: Jeśli Ty jesteś Mesjasz, powiedz nam! On im odrzekł: Jeśli wam powiem,
nie uwierzycie Mi, (68) i jeśli was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. (69) Lecz
odtąd Syn Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy Bożej. (70)
Zawołali wszyscy: Więc Ty jesteś Synem Bożym? Odpowiedział im: Tak. Jestem Nim.
(71) A oni zawołali: Na co nam jeszcze potrzeba świadectwa? Sami przecież
słyszeliśmy z ust Jego.
(Ew.Łukasza 22:1-71)



john.galt napisał:
>
> nu, swietne!
> Ja tez mowie ze jestem synem Bozym!
> Codziennie modle sie do Ojca w niebie "Awinu Szebaszamaim" :-)
> Zeby wypowiedzi Jezusa zrozumiec, trzeba troche sie znac na Judaizmie i
> rozumiec jezyk aramejski. Np "Duch swiety" "Ruach Hakodesz" wedlug
Judaizmu
> jest obecny przy kazdym zaplodnieniu! (Talmud Kidduszym)
>
>
>
>
>
>
>
>
> > (nie zydowskim). A
> > ze
> > > Zydzi Go odrzucili, to ich problem, przez wlasna zatwardzialosc i glu
> pote.
> > I
> > to
> > >
> > > jest chyba ich najwieksza tragedia, bo stracili juz ponad dwa tysiace
> lat,
> >
> > ten
> > > narod jest teraz zgubiony tak jak i inne narody poganskie.
> >
> > Chaire,
> > mało, że odrzucili Jezusa - oni go zabili.
> > T.
>
> Poganie to ludzie wierzacy w wiecej niz jednego Boga. Np w troice. Cf
> Majmonides. Jezusa Zydzi slusznie odrzucili bo plotl glupstwa przeczace
> przykazom Bozym. Zreszta facet sam sobie przeczyl. Intelegencji za duzo nie
> posiadal. A Boga to z niego zrobiono w 325 roku na kongesie Nicejskim.
> Wogole chrzescianstwo jest jedna z najglupszych poganskich religii.

[Gość: Oozie]

titus_flavius napisał:
> Chaire,
> mało, że odrzucili Jezusa - oni go zabili.

A to można zabić boga?

[titus_flavius]

Gość portalu: Oozie napisał(a):

> titus_flavius napisał:
> > Chaire,
> > mało, że odrzucili Jezusa - oni go zabili.
>
> A to można zabić boga?

Chaire,
można. W przypadku Jezusa bowiem jego ludzka osoba była immanentnie związana z
naturą boską, tworząc razem Jezusa. W momencie więc jego śmierci tak rozumiany
Jezus zginął, a potem konieczne było zmartwychwstanie, aby znów zaistniał.
T.