Rock-Mann

[essor]

Książka sympatycznego (niewątpliwie) pana Wojtka - to rozczarowanie. Wspominki, takie "z łezką w oku" z czasów młodości (niby) górnej i chmurnej. Bez próby wejrzenia wgłąb - jak to dzialało, co było wartościowe i ocalało, co się zestarzało. Głównie skupiony na sobie. Szkoda.

[basilisque]

Trochę ciekawostek, ale bez rewelacji.

[ilnyckyj]

O tych czasach chętnie bym się dowiedział jak działało takie coś jak Pagart i jak tam wyglądała "polityka kulturalna" od kuchni.

[ilnyckyj]

Zresztą nie wiem jakich to głębi się spodziewałeś. Pan Wojtek jest tylko takim-sobie gawędziarzem (nie erotomanem!) i sobie gawędzi. O Pagarcie jest tam dużo, bo współpracował (oczywiście z Pagartem!)... A Pagart,Estrada w ogóle cały PRlowski "szołbiznesik" był naszpikowany agentami, albo byłymi SB-kami... (o tym też pamiętna scena w "Człowieku z marmuru"). Żałuję, że Mann nie napisał więcej na ten temat, a założę sie, że coś niecoś wie.

[pomer_anya]

Nie czytałam i chyba nie przeczytam, ale lubię go sluchać, a najlepszy jest w duecie z Wasowskim! (Prawie 2 starsi panowie)

[dziwny_ten_swiat]

Z powyższymi opiniami się nie zgadzam, bo to książka dobrze napisana, nie historia naukowa, ale osobiste doświadczenie. Wiele zabawnych obserwacji (np. dot; Stonesów i Animals) w Warszawie

[basilisque]

W ogole przydałaby się rzetelna historia polskiego... jak to nazwać, przecież nie showbusinessu, bo to nie był tak naprawdę biznes, choć miał pewne cechy. Niech będzie : polskiego popu lat 60/70.
To w końcu ważna część naszej kultury.

[bartos29]

Jakoś mi się nie chce tego czytać.
PRL mnie intryguje, choć (a może dlatego, że) pamiętam go półświadomie. Ale z tych różnych wyrywkowych wspominków różnych osób o różnych poglądach nie wyłania się jakiś jednolity obraz. Jeśli chodzi o historię ogólną - też to występuje. Najbardziej obiektywni wydaje mi się Andrzej Paczkowski.

[w.ell]

Mój tato zakupił, a ja zajrzałam. Interesują mnie te czasy, ale nie mam osobistych sentymentów, a to raczej kniga dla tych co z łezką w oku...