moja przygoda z drechem

[Gość: koleżanka]

W życiu spotkałam drechy dwa razy - raz zabrali mojemu koledze telefon na
przystanku autobusowym, a drugi raz mijałam ich na klatce schodowej kiedy
przytaszczyli do domu zalanego w trupa sąsiada z poobijaną twarzą. Drechy,
które widziałam miały skoórzane czarne kurtki, były gładko ogolone na głowie,
wiek ok 20 lat.
Czy ktoś miał jakieś inne przygody co bym mogła się czegos jeszcze o tych
drechach dowiedzieć?

[Gość: Mar]

a ja już myślełam, że będzie pikantnie. "Moja przygoda z drechem"... Mogło być
przecież romantycznie:

Weszłam na klatkę schodową, gdzi eprzy kaloryferze stało dwóch drechów.
ZObaczyłam, jak na mój widok ich dresowe spodnie jakoś tak uwypujkliły sie w
kroku. Wiedziałqam już co się stanie i... nie myliłam sie. Jeden chwycił mnie
za włosy i sprowadził do pozycji klęczącej.....


No - grafomani - kto dopisze dalszy ciąg?

[Gość: trollbk]

Gość portalu: Mar napisał(a):

> a ja już myślełam, że będzie pikantnie. "Moja przygoda z drechem"... Mogło
być
> przecież romantycznie:
>
> Weszłam na klatkę schodową, gdzi eprzy kaloryferze stało dwóch drechów.
> ZObaczyłam, jak na mój widok ich dresowe spodnie jakoś tak uwypujkliły sie w
> kroku. Wiedziałqam już co się stanie i... nie myliłam sie. Jeden chwycił mnie
> za włosy i sprowadził do pozycji klęczącej.....
>
>
> No - grafomani - kto dopisze dalszy ciąg?
...a wtedy zapaliło się światło na klatce... Ten który trzymal mnie za włosy
nagle puścił i powiedział: - O przepraszam pomyliłem panią z naszym kolegą
hipisem który wisi nam troszkę kaski...
Mimo to wyjąłęłam służbowy pistolet i rozwaliłam obu drągali. Nie będą mi
frajerzy terroryzowali sąsiadów.

alternatywny cd...

[Gość: Mar]

Gość portalu: trollbk napisał(a):

> Gość portalu: Mar napisał(a):
>
> > a ja już myślełam, że będzie pikantnie. "Moja przygoda z drechem"... Mogło
>
> być
> > przecież romantycznie:
> >
> > Weszłam na klatkę schodową, gdzi eprzy kaloryferze stało dwóch drechów.
> > ZObaczyłam, jak na mój widok ich dresowe spodnie jakoś tak uwypujkliły sie
> w
> > kroku. Wiedziałqam już co się stanie i... nie myliłam sie. Jeden chwycił m
> nie
> > za włosy i sprowadził do pozycji klęczącej.....
> >
> >
> > No - grafomani - kto dopisze dalszy ciąg?
> ...a wtedy zapaliło się światło na klatce... Ten który trzymal mnie za włosy
> nagle puścił i powiedział: - O przepraszam pomyliłem panią z naszym kolegą
> hipisem który wisi nam troszkę kaski...
> Mimo to wyjąłęłam służbowy pistolet i rozwaliłam obu drągali. Nie będą mi
> frajerzy terroryzowali sąsiadów.

NIE MOŻNA UŚMIERCAC BOHATERÓW SERIALU JUŻ W DRUGIM ODCINKU... PAMIĘTAJ TEŻ O
ZASADZIE SZTUKI DRAMATO- I SCENOPISARSKIEJ: "JEŚLI NA ŚCIANIE WISI STRZELBA
(TUTAJ - WYPUKŁOŚĆ W SPODNIACH DRESOWYCH), TO MUSI ONA WYPALIĆ!

[e._]

Gość portalu: Mar napisał(a):
> NIE MOŻNA UŚMIERCAC BOHATERÓW SERIALU JUŻ W DRUGIM ODCINKU... PAMIĘTAJ TEŻ O
> ZASADZIE SZTUKI DRAMATO- I SCENOPISARSKIEJ: "JEŚLI NA ŚCIANIE WISI STRZELBA
> (TUTAJ - WYPUKŁOŚĆ W SPODNIACH DRESOWYCH), TO MUSI ONA WYPALIĆ!

Moim zdaniem tutaj "strzelbą" jest kaloryfer, a nie zadne gacie w kroku. A
bohaterem serialu jest jeszcze nie ujawniony osobnik, który obserwuje to
wszystko z ukrycia.

[e._]

> > >
> > > Weszłam na klatkę schodową, gdzi eprzy kaloryferze stało dwóch drechó
> w.
> > > ZObaczyłam, jak na mój widok ich dresowe spodnie jakoś tak uwypujklił
> y sie
> > w
> > > kroku. Wiedziałqam już co się stanie i... nie myliłam sie. Jeden chwy
> cił m
> > nie
> > > za włosy i sprowadził do pozycji klęczącej.....
> > ...a wtedy zapaliło się światło na klatce... Ten który trzymal mnie za wło
> sy
> > nagle puścił i powiedział: - O przepraszam pomyliłem panią z naszym kolegą
>
> > hipisem który wisi nam troszkę kaski...
> > Mimo to wyjąłęłam służbowy pistolet i rozwaliłam obu drągali. Nie będą mi
> > frajerzy terroryzowali sąsiadów.
>
Złożyłam meldunek służbowy z przydziałowego aparatu komórkowego i
zabezpieczyłam broń. Wtedy usłyszałam ciche pochlipywanie. Z mroku wyłonił się
chudy, mizerny dzieciak. "Prosę pani" powiedział łamiacym się głosem. "Prosę
Pani! Niech mi Pani pomoże, bo nie mogę wrócić do domu... Tak się boję..."