25-lecie powstania Radia Solidarność

Gość: Łukasz Re: flet, a nie okaryna jeszcze raz IP: *.aster.pl 17.04.07, 01:38

25. rocznica pierwszej audycji Radia "Solidarność"
środa, 11 kwietnia 2007 09:40:56 - Radio KOSZALIN

Po wprowadzeniu stanu wojennego zaczęły powstawać niezależne podziemne
struktury, które walczyły z ówczesną władzą, głównie za pomocą informacji.
Jednym z największych osiągnięć podziemnej Solidarności w tej dziedzinie stało
się uruchomienie podziemnego radia. 12 kwietnia mija 25 lat od nadania
pierwszej audycji Radia Solidarność.
Audycja ta została wyemitowana 12 kwietnia 1982 roku, drugiego dnia Wielkanocy,
na wolnym paśmie UKF. Nadano ją z dachu stołecznej kamienicy przy Grójeckiej
19/25 (na dole była kawiarnia "Melodia") o godz. 21. Jej treścią były m.in.
komunikaty o więźniach z Rakowieckiej, trwała kilka minut. Podczas audycji
poproszono słuchaczy, którzy złapali odbiór, o włączenie i wyłączenie światła.
Janusz Klekowski, pierwszy spiker podziemnego Radia Solidarność, wspomina
nadawanie pierwszej audycji jako jedną z najpiękniejszych chwil w
życiu. "Staliśmy wtedy na dachu i widzieliśmy jak Warszawa pod nami mruga
światłami, które ludzie zapalali i gasili na znak, że nas słyszą. Czułem
euforię" - opowiadał podczas rozmowy z PAP Klekowski.
Pierwszy nadajnik dla Radia Solidarność skonstruował inżynier elektronik
Ryszard Kołyszko. To był nadajnik na fale ultrakrótkie, tak niewielki, że można
go było schować w teczce. Zbigniew Romaszewski, założyciel Radia Solidarność,
nalegał w zimie 81/82 roku na pośpiech w jego budowie, obawiając się, że "minie
czas i duch w narodzie upadnie". Perfekcjonista Kołyszko chciał natomiast, żeby
nadajnik był doskonały, co przedłużało przygotowania.
Nowy nadajnik trzeba było sprawdzić. Sygnałem próbnym była popularna w tym
czasie piosenka o milicjantach "Chłopcy radarowcy". "Pewnie nikt nie zauważył,
że w marcu 1982 roku ta piosenka kilkakrotnie niespodziewanie pojawiała się na
UKF-ie" - wspominał Janusz Klekowski.
Własną historię ma też sygnał Radia Solidarność. "Zbyszek i ja chcieliśmy, żeby
to była melodia patetyczna, zgodna z duchem czasu, +Z dymem pożarów+ czy
+Rota+. Ale co nam przyszło do głowy, to okazywało się, że już gdzieś
wykorzystano tę melodię. Zosia Romaszewska, współtwórczyni Radia, obstawała od
początku przy pierwszych taktach +Siekiera, motyka+ - znanej warszawskiej
piosenki z czasów okupacji, co wydawało się nam zbyt lekkie. W końcu na tym
stanęło i okazało się, że był to doskonały pomysł" - mówił pierwszy spiker
Radia Solidarność.
Sygnał nagrał na flecie prostym Janusz Klekowski, z zawodu muzyk. Niewiele osób
zorientowało się, że niechcący przestylizował rytm i melodię tej piosenki.
Pamiątkowy flet przechowuje do dziś.
Nikt z twórców Radia Solidarność nie spodziewał się aż takiego odzewu.
Informacje o odbiorze napływały z okolic Warszawy, a nawet z Tarnobrzegu.
Pierwsza audycja została zauważona także przez inne media. Reemitowały ją Radio
Wolna Europa i Radio BBC. Doczekała się też komentarzy w PRL-owskiej prasie,
które dementowały wieści o prześladowaniach więźniów na Rakowieckiej.
"Mózgiem Radia Solidarność był Zbigniew Romaszewski, to on pisał teksty
pierwszych audycji. Nagrywaliśmy je najpierw na taśmę na bardzo wiekowym
magnetofonie szpulowym. Aby uniknąć pogłosu robiliśmy to klęcząc przed
tapczanem z głowami pod kołdrą. Czytaliśmy informacje na przemian - ja i Zofia
Romaszewska" - opowiadał Klekowski. Potem ekipę, początkowo złożoną zaledwie z
kilku osób, czekał żmudny montaż nagranego materiału przy pomocy nożyczek i
taśmy klejącej.
Niektóre audycje Radia słychać było nawet w TVP np. podczas nadawania Dziennika
Telewizyjnego lub wtorkowych konferencji prasowych rzecznika rządu Jerzego
Urbana. Audycje nie trwały jednak dłużej niż kilka minut, by milicja nie mogła
namierzyć nadajników.
Radio Solidarność nadawało nieregularnie. O tym, kiedy będzie można słuchać
jego audycji, informowały ulotki rozrzucane na ulicach. Programy nadawano m.in.
z Warszawy, Wrocławia, Gdańska, Poznania i Krakowa.
Pierwszy etap działalności Radia zakończyło aresztowanie Zbigniewa
Romaszewskiego pod koniec sierpnia 1982 roku. Potem Radio Solidarność odrodziło
się i nadawało aż do 1989 roku.

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

Gość: Rafał mało! IP: *.icm.edu.pl 16.04.07, 11:37

Mało jak na tak ciekawy temat. Źródła są:
ireneusz.haczewski.pl/
www.sw.org.pl/radio2.html
w.icm.edu.pl/tvS/tvs.htm
nzs88.icm.edu.pl
Gość: Łukasz flet, a nie okaryna IP: *.aster.pl 17.04.07, 01:18

To nieprawda ! Sygnał na flecie prostym nagrał dla radia "S" wspomniany w
artykule Janusz Klekowski, pierwszy spiker tego radia i zawodowy muzyk, a na
pomysł tego sygnału wpadł z ZZRomaszewskimi.
Ł.
- Gość: Łukasz Re: flet, a nie okaryna jeszcze raz IP: *.aster.pl 17.04.07, 01:38
  
  25. rocznica pierwszej audycji Radia "Solidarność"
  środa, 11 kwietnia 2007 09:40:56 - Radio KOSZALIN
  
  Po wprowadzeniu stanu wojennego zaczęły powstawać niezależne podziemne
  struktury, które walczyły z ówczesną władzą, głównie za pomocą informacji.
  Jednym z największych osiągnięć podziemnej Solidarności w tej dziedzinie stało
  się uruchomienie podziemnego radia. 12 kwietnia mija 25 lat od nadania
  pierwszej audycji Radia Solidarność.
  Audycja ta została wyemitowana 12 kwietnia 1982 roku, drugiego dnia Wielkanocy,
  na wolnym paśmie UKF. Nadano ją z dachu stołecznej kamienicy przy Grójeckiej
  19/25 (na dole była kawiarnia "Melodia") o godz. 21. Jej treścią były m.in.
  komunikaty o więźniach z Rakowieckiej, trwała kilka minut. Podczas audycji
  poproszono słuchaczy, którzy złapali odbiór, o włączenie i wyłączenie światła.
  Janusz Klekowski, pierwszy spiker podziemnego Radia Solidarność, wspomina
  nadawanie pierwszej audycji jako jedną z najpiękniejszych chwil w
  życiu. "Staliśmy wtedy na dachu i widzieliśmy jak Warszawa pod nami mruga
  światłami, które ludzie zapalali i gasili na znak, że nas słyszą. Czułem
  euforię" - opowiadał podczas rozmowy z PAP Klekowski.
  Pierwszy nadajnik dla Radia Solidarność skonstruował inżynier elektronik
  Ryszard Kołyszko. To był nadajnik na fale ultrakrótkie, tak niewielki, że można
  go było schować w teczce. Zbigniew Romaszewski, założyciel Radia Solidarność,
  nalegał w zimie 81/82 roku na pośpiech w jego budowie, obawiając się, że "minie
  czas i duch w narodzie upadnie". Perfekcjonista Kołyszko chciał natomiast, żeby
  nadajnik był doskonały, co przedłużało przygotowania.
  Nowy nadajnik trzeba było sprawdzić. Sygnałem próbnym była popularna w tym
  czasie piosenka o milicjantach "Chłopcy radarowcy". "Pewnie nikt nie zauważył,
  że w marcu 1982 roku ta piosenka kilkakrotnie niespodziewanie pojawiała się na
  UKF-ie" - wspominał Janusz Klekowski.
  Własną historię ma też sygnał Radia Solidarność. "Zbyszek i ja chcieliśmy, żeby
  to była melodia patetyczna, zgodna z duchem czasu, +Z dymem pożarów+ czy
  +Rota+. Ale co nam przyszło do głowy, to okazywało się, że już gdzieś
  wykorzystano tę melodię. Zosia Romaszewska, współtwórczyni Radia, obstawała od
  początku przy pierwszych taktach +Siekiera, motyka+ - znanej warszawskiej
  piosenki z czasów okupacji, co wydawało się nam zbyt lekkie. W końcu na tym
  stanęło i okazało się, że był to doskonały pomysł" - mówił pierwszy spiker
  Radia Solidarność.
  Sygnał nagrał na flecie prostym Janusz Klekowski, z zawodu muzyk. Niewiele osób
  zorientowało się, że niechcący przestylizował rytm i melodię tej piosenki.
  Pamiątkowy flet przechowuje do dziś.
  Nikt z twórców Radia Solidarność nie spodziewał się aż takiego odzewu.
  Informacje o odbiorze napływały z okolic Warszawy, a nawet z Tarnobrzegu.
  Pierwsza audycja została zauważona także przez inne media. Reemitowały ją Radio
  Wolna Europa i Radio BBC. Doczekała się też komentarzy w PRL-owskiej prasie,
  które dementowały wieści o prześladowaniach więźniów na Rakowieckiej.
  "Mózgiem Radia Solidarność był Zbigniew Romaszewski, to on pisał teksty
  pierwszych audycji. Nagrywaliśmy je najpierw na taśmę na bardzo wiekowym
  magnetofonie szpulowym. Aby uniknąć pogłosu robiliśmy to klęcząc przed
  tapczanem z głowami pod kołdrą. Czytaliśmy informacje na przemian - ja i Zofia
  Romaszewska" - opowiadał Klekowski. Potem ekipę, początkowo złożoną zaledwie z
  kilku osób, czekał żmudny montaż nagranego materiału przy pomocy nożyczek i
  taśmy klejącej.
  Niektóre audycje Radia słychać było nawet w TVP np. podczas nadawania Dziennika
  Telewizyjnego lub wtorkowych konferencji prasowych rzecznika rządu Jerzego
  Urbana. Audycje nie trwały jednak dłużej niż kilka minut, by milicja nie mogła
  namierzyć nadajników.
  Radio Solidarność nadawało nieregularnie. O tym, kiedy będzie można słuchać
  jego audycji, informowały ulotki rozrzucane na ulicach. Programy nadawano m.in.
  z Warszawy, Wrocławia, Gdańska, Poznania i Krakowa.
  Pierwszy etap działalności Radia zakończyło aresztowanie Zbigniewa
  Romaszewskiego pod koniec sierpnia 1982 roku. Potem Radio Solidarność odrodziło
  się i nadawało aż do 1989 roku.

Najnowsze z forum Warszawa

Zaloguj się