andrzej_b2
02.01.09, 19:14
wyborcza.pl/1,94898,6114138,Adria___dancing_dla_wytwornego_swiata.html
Adres ul. Moniuszki 10. Dyr. Franciszek Moszkowicz.
Adria to był cały kombinat rozrywkowy, składający się z zespołu sal. Hall na parterze pełnił funkcję pomieszczenia przechodniego. W głębi, w oficynie i częściowo na podwórzu, była kawiarnia z górnym światłem. Specjalnego charakteru nadawały jej półki z kaktusami i klatki z papugami (?). Większą popularnością jednak kawiarnia nie cieszyła się u publiki.
Na lewo od hallu mieścił się bar amerykański pozbawiony jakichkolwiek elementów zdobniczych; tworzył prostą ale schludną całość. Na jego wykonanie, jak we wszystkich wnętrzach architekta Edwarda Sułkowskiego, składało się przemyślane w najdrobniejszych szczegółach rozplanowanie, staranne wykonanie i doskonały detal.
Na dole, na poziomie piwnic, za szklanymi drzwiami, była sala dancingowa, do której wiodły szerokie schody. Z ich dolnego biegu otwierała się perspektywa sali dancingowej. Parkiet zainstalowano między potężnymi filarami. Wokół niego na podwyższeniu zainstalowano rząd lóż. W jednym rogu wielkiej sali był bar zwany „Złotym” z malutkim parkietem, w drugim duży bar z obrotową podłogą.
Tyle po skrótach za tajemniczym autorem R.E. „Ulica Moniuszki”, Stolica 1956, nr 44
Podając ten opis chciałem zwrócić uwagę na kilka uchybień w dzisiejszym artykule:
1. błąd w nazwisku Edwarda Seydenbauthla, którego tu nazwano SeUdenbeuthlem. Niby nic, tylko jedna literka, ale i tak funkcjonują jeszcze dwie inne formy tego nazwiska: Seidenbautel (nie mylić z Efraimem Seindebeuthlem) i Sułkowski – od początku okupacji. Chodzi zawsze o Edwarda Seydenbautla, autora nie tylko pomieszczeń Adrii, ale i in. projektów, np: wnętrza sklepu „Adrema” przy ul. Niecałej 8 (1931), wnętrza teatrzyku Banda przy ul. Mokotowskiej 73 (1932), portu lotniczego PLL LOT (1934), domu wystawowo-biurowego f-my Chrysler (1935), domu Tow. Handlowo-Przemysłowego przy Karowej 16 (1939).
2. nie sądzę, aby to w kawiarni, która nie uzyskała większej popularności, Eugeniusz Bodo wyznawał miłość Inie Benicie. Wszystko wskazuje że, sentymentalną pieśń „Tyle miłości...” śpiewa dla niej na sali dancingowej.
3. nie podano imienia dyr. Moszkowicza. Dziwne, bo w wielu publikacjach też imienia brak.
4. na koniec należy się czytelnikom wyjaśnienie, że przedwojenny adres Adrii Moniuszki 10, po wojnie zmieniono na Moniuszki 8.
Pozdrawiam noworocznie :-)
