PROSZĘ NA MNIE NIE TRĄBIĆ!

[Gość: Mikka]

Szlag mnie trafia, bo w Warszawie jest taka moda na uzywanie klaksonu.
Jeżdźę od niedawna, mam na szybie zielonego liścia, lewego pasu nie zajmuję.
Sytuacje sa takie: Obok domu muszę wyjechać z podporzadkowanej na szybką
drogę główną. Ograniczenie jak w terenie zabudowanym, ale jest to akurat
dłuższy kawałek bez swiateł i nie muszę chyba mówić, jak szybko się tu jeżdzi.
Widoczność jest do dupy, prawego pasa, na który mam wjechać (a jest ich w
sumie trzy) praktycznie nie widzę, bo zasłaniają mi zaparkowane samochody.
Wyjeżdzam wtedy, kiedy widzę, że ruch na pozostałych pasach jest mały, co
oznacza, że czerwone ich przytrzymało. Ale czasem trąbią na mnie Ci, którzy
pędzą prawym pasem i muszą przeze mnie zdjąć noge z gazu, a jeśli nie oni, to
Ci którzy stają za mną i nudzi im się jak parę chwil muszą poczekać.
Sytuacja jest mocno wkurzająca: z tyłu czuję rosnące zniecierpliwienie, a
boję się wyjeżdżać przy dwóch pasach zajętych, bo trzeciego nie widzę.
W tym momencie (zwłaszcza na tych "popędzaczy") juz mnie tak szlag trafia na
to trąbienie, że następnym razem wyjdę z takim kimś podyskutować.
Tak samo trąbią, gdy zbyt długo waham się przy warunkowym w prawo, albo wtedy
kiedy zielona strzałka juz się nie świeci, ale oni chcą jechać, albo na
skrzyzowaniu przy skrecaniu w lewo. I nie myślcie, że ja tam stoję w
nieskończoność, wystarczy jakaś jedna niewykorzystana większa przerwa między
samochodami, a juz trąbią.
Ludzie, proszę na mnie nie trabić, ja jeszcze nie mam wprawy i nie zamierzam
się wpakować pod inny samochód, tylko dlatego, że Wam się spieszy!!!

[cynick1]

Wrzuc na luz Mikka po co dodatkowy stres.
Niech sobie trabia.
Ostatnio kiedy ruszalem bo bylo zielone klient za mna zaczal
gwaltownie trabic gestykulujac rekami(myslal pewnie ze rusze juz na
zoltym piszczac gumami) wyskoczylem z autka i podbieglem do niego
mowiac ze wydawalo mi sie ze ma zawal serca.
Szkoda ze nie widziales jego miny zdawalo mi sie ze z bezsilnosci
przegryzie kierownice ( konus mniejszy o dwie glowy )
Dawniej nieudacznicy chcac sie wyzyc kupowali psa a teraz montuja
dodatkowe klaksony.

pzdr.

Klakson kreatywny

[mejson.e5]

Po co uzywamy klaksonu?

A - do ostrzeżenia
B - do opieprzenia
C - do powiadomienia
D - do poderwania

Wg mnie używanie klaskonu tylko po to, by wyładować swoją złość jest bezcelowe.
Wkurzamy się my i wkurzamy gościa, na którego trąbimy.
No bo jak Wy się czujecie słysząc klakson opieprzający?
Skruszeni?
Pouczeni?

Nie! - Wku.wieni!

Złość przerzuca się jak rak i nikomu nie pomaga a wręcz odwrotnie - potęguje
agresję a więc i zagrożenie.

Klakson jest pomocny, gdy powolutku wycofujemy na ślepo na jezdnię i wręcz na
klakson czekamy.
Budzi śpiocha na skrzyżowaniu, który przestał obserwować czerwone światło na
sygnalizatorze.
Pomaga podjać decyzję osobie zagubionej na skrzyżowaniu, która waha się, czy
może ruszyć w sytuacji kto-tu-kurwa-ma-pierwszeństwo?!!!
Ostrzega gapę przed wykonaniem błędnego manewru - np zajechania drogi przy
zmianie pasa.
No właśnie - PRZED a nie PO.
PO to już PO rybach.
Wtedy służy tylko do okazania swoich emocji.

Babka maluchem z trójką dzieci wykonała szybki manewr zmiany pasa i
władowała się pod mój przedni zderzak.
Nie traciłem czasu na klakson tylko dałem po hamulcach. Maluch na centymetry
przed zderzakiem machnął ogonem - jak usłyszała pisk opon, to odbiła z
powrotem, już zupełnie niepotrzebnie. Przeprosiła, odjechała z twarzami
dzieciaków przyklejonymi do szyb i może więcej tego nie zrobi.
Szczęście, że za mną nie jechał jakiś wąchacz, bo uszkodziłby mi tylny zderzak i
pewnie nie tylko zderzak.

Podaję to jako przykład zdarzenia prowokującego do użycia klaksonu w trybie
opieprzania - baba zmusiła mnie do awaryjnego hamowania!
Ale czy klakson PO coś by zmienił? Myślę, że przerażenie wystarczyło - jak jej
to niczego nie nauczyło to i syrena transatlantyku nie podziałałaby edukacyjnie.

Nie wypuszczajmy pary przez klakson!
Nie przerzucajmy agresji!
Używajmy klaksonu ... kreatywnie!

Mejson

[oka5]

Ładny post, ale czasami aż ręka świerzbi, żeby nacisnąć ten klakson ;-).
A Mikka powinna dużo bardziej przejmować się tymi, którzy trąbią na nią jadąc
po drodze głównej, bo to znaczy, że nieprawidłowo włącza się do ruchu. Nie
bardzo wiem, dlaczego ona nie widzi tego prawego pasa. Może oczekuje na
sposobność za mało wysunięta? Jeśli zasłaniają zaparkowane samochody, to może
one źle parkują? Może trzeba poprosić straż miejską albo policję o
interwencję? Ja bardzo często jeżdżę prawym pasem i okropnie irytują mnie
kierowcy, którzy potrafią mi wyjechać z podporządkowanej tuż przed maskę tak,
że staję niemal dęba. Jeżeli sama się włączam do ruchu, to wolę poczekać
dłużej, a nie wpychać się na siłę i zmuszać kierowców do hamowania. Prawo
pierwszeństwa jest święte. Chyba że ktoś nas dobrowolnie wpuści.

[Gość: olo]

I znów Warszawa. Trafiło mi się być parę razy w tej wiosce i nie zdarzylo mi
się, żeby ktoś na mnie trąbił. Raz zatrąbiłem ja, ale reakcja mojej małżonki,
siedzącej obok, raz na zawsze oduczyła mnie trąbienia. Nie dalej jak
przedwczoraj, gdy wracałem z Arahji zgasł mi silnik - u mnie w wiosce nie ma
kolein na krzyżówkach i gazu dodaję delikatnie - i co? Nikt na mnie nie
zatrąbił. A czy w ogóle na mnie trąbią? Tak, kiedy wykazuję rażące
niezdecydowanie. Zdarza mi się to coraz rzadziej, ale się zdarza.

[Gość: galwa]

ze tak powiem....odstosunkuj sie od wawy... :)

a jak wam klaksony przeszkadzają...polecam krajoznawczą wycieczkę do
turcji....i zapewniam was ze na polskie klaksony nie zwrocicie juz nigdy uwagi
po kilku minutach jazdy czymkolwiek (czy nawet po spacerze na piechote) w
turcji.... tam wyzjaą jeszcze ciekawszą zasade "nei trąbisz nie
jedziesz" ...heh :D:D:D

[Gość: olo]

A jak Ci przeszkadzają dziury na drogach, wybierz się do Albanii. A jak Ci
przeszkadzają nieuczciwi policjanci, to wybierz się do Bułgarii. Grunt to
równać do najlepszych :)

[jorn]

W Turcji na niektórych skrzyżowaniach sygnalizatory mają zegary odliczajace
czas do zmiany świateł na zielone. Gdy stałem pod czerwonym jako pierwszy,
zaczynali trąbić 5 sek. przed zapaleniem się zielonego:o)

[Gość: Ejdo]

A może brałbyś przykład z tych lepszych, a nie z tych gorszych lub najgorszych?
Nie lubisz, wolisz się dowartościowywać? Biedaku...

[Gość: galwa]

wyznaje taka zasade: "zawsze mogloby byc gorzej"..... dlatego nie narzekam na
klaksony bo to jest ostatnia rzecz ktora sie przejmuję na drodze :)

[Gość: Mikka]

Oka, ja sie tymi na głównej strasznie przejmuję! Wiem, że cała sytuacja jest
mocno niebezpieczna, przy duzym ruchu wole juz nadłozyc i jechać "inną drogą".
Samochody parkują dobrze, (z resztą osobowe nie zawsze zasłaniają, ale jest to
okolica sklepowo-usługowa i często stoja tu dostawcze, a wtedy to juz dupa
blada) Ja tez wyjeżdzam ile mogę, problem najczęściej polega na tym, że prawo
pierwszeństwa jest święte, ale obowiązek przestrzegania ograniczenia prędkości
już nie.

[gandzia_farmer2002]

to jest przerąbane... sam ostatnio tak wyjezdzalem... bmw mojego wujka... jak
wiadomo maske ma toto baaaaaardzo dluga.... a na chodniku staly wulasnie
dostawcze.... ze 3 transity chyba..... i po prsotu go*no bylo zza nich
widac.... kierowcy z lewej oczywiscie mnie obtrabili... bo zanim cokolwiek
moglem zobaczyc to juz 1,5 metra samochodu wystawalo.... nie znosze tego

[Gość: olo]

Was to może tylko jedno uratować pechowcy - wyjazdowcy - puls nieboszczyka i
serdeczny uśmiech na twarzy skierowany do tych, którzy na Was trąbią. Pokażcie
im jak wygląda twarz pogodnego i kulturalnego człowieka. Nic więcej nie możecie
zrobić, jak tylko z przyklejonym uśmiechem do twarzy czekać na lepsze czasy.
olo

[Gość: Ed]

A przy tym wyjeżdżaniu z podporządkowanej proponuję włączać kierukowskaz lewy,
pomimo że faktycznie skręca się w prawo.
Zostanie on najwcześniej zauważony przez jadących główną i zawczasu ich
przygotuje do twojego manewru.
Może to być trochę kłopotliwe, bo kierownica odbija przełącznik z powrotem i
trzeba go umiejętnie przytrzymywać lub co chwila ponownie włączać, ale w tym
wypadku jest ważniejsze komu i jaką informację chcesz przekazać.
Pozdrawiam.

[Gość: galwa]

mozna ewentualnie właczyc swiatla awaryjne....ci z lewej bede mysleli ze masz
lewy kierunek.....bo rawej strony nie widza....ci z prawej wrecz odwrotnie ;P

jest to jakas metoda :)

[Gość: Ejdo]

Moja rada - staraj się jeździć mądrze - nikt nie ma prawa za ciebie decydować.
To Ty oceniasz sytuację. Znasz możliwości własnego auta, wiesz jakie ma
przyspieszenie, wiesz kiedy możesz wyjechać, Ty obserwujesz jezdnię, jadące
auta i znasz także własne umiejętności. To Ty i tylko Ty podejmujesz decyzję.
Jeśli ktoś stojący za Tobą uważa inaczej to.. po prostu jest jego sprawa.
Dobra rada Forumowicza, abyś spytała czy ten trąbiący przypadkiem nie
potrzebuje pomocy... Może to niezbyt miłe, ale taka reakcja może oduczy
trębacza trąbienia. Nie bądź jednak optymistką znajdą się następni już rosną.
Powodzenia.

[tallinn]

Witam,

Oto zwiazany z tematem fragment opowiadania Roberta Sheckley'a "Cordle To Onion
To Carrot", które zostalo wydane przed prawie pól wiekiem (1955) ...

Cordle then reverted to his mild-mannered self, smoothly and without regrets.
He stayed that way until his second day in Rome.
He was in his rented car. He and seven other drivers were lined up at a traffic
light on the Corso Vittorio Emanuele II. There were perhaps twenty cars behind
them. All of the drivers were revving their engines, hunched over their
steering wheels with slitted eyes, dreaming of Le Mans. All except Cordle, who
was drinking in the cyclopean architecture of downtown Rome.

The checkered flag came down! The drivers floored their accelerators, trying to
spin the wheels of their underpowered Fiats, wearing out their clutches and
their nerves, but doing so with éclat and brio. All except Cordle, who seemed
to be the only man in Rome who didn't have to win a race or keep an
appointment.

Without undue haste or particular delay, Cordle depressed the clutch and
engaged the gear. Already he had lost nearly two seconds—unthinkable at Monza
or Monte Carlo.

The driver behind him blew his horn frantically.

Cordle smiled to himself, a secret, ugly expression. He put the gearshift into
neutral, engaged the hand brake and stepped out of his car. He ambled over to
the hornblower, who had turned pasty white and was fumbling under his seat,
hoping to find a tire iron.

"Yes?" said Cordle, in French, "is something wrong?"

"No, no, nothing," the driver replied in French—his first mistake. "I merely
wanted you to go, to move."

"But I was just doing that," Cordle pointed out.

"Well, then! It is all right!"

"No, it is not all right," Cordle told him. "I think I deserve a better
explanation of why you blew your horn at me."

The hornblower—a Milanese businessman on holiday with his wife and four
children—rashly replied, "My dear sir, you were slow, you were delaying us
all."

"Slow?" said Cordle. "You blew your horn two seconds after the light changed.
Do you call two seconds slow?"

"It was much longer than that," the man riposted feebly.

Traffic was now backed up as far south as Naples. A crowd of ten thousand had
gathered. Carabinieri units in Viterbo and Genoa had been called into a state
of alert.

"That is untrue," Cordle said. "I have witnesses." He gestured at the crowd,
which gestured back. "I shall call my witnesses before the courts. You must
know that you broke the law by blowing your horn within the city limits of Rome
in what was clearly not an emergency."

The Milanese businessman looked at the crowd, now swollen to perhaps fifty
thousand. Dear God, he thought, if only the Goths would descend again and
exterminate these leering Romans! If only the ground would open up and swallow
this insane Frenchman! If only he, Giancarlo Morelli, had a dull spoon with
which to open up the veins of his wrist!

Jets from the Sixth Fleet thundered overhead, hoping to avert the long-expected
coup d'état.

The Milanese businessman's own wife was shouting abuse at him: Tonight he would
cut out her faithless heart and mail it back to her mother.

What was there to do? In Milan, he would have had this Frenchman's head on a
platter. But this was Rome, a southern city, an unpredictable and dangerous
place. And legalistically, he was possibly in the wrong, which left him at a
further disadvantage in the argument.

"Very well," he said. "The blowing of the horn was perhaps truly unnecessary,
despite the provocation."

"I insist on a genuine apology," insisted Cordle.

There was a thundering sound to the east: Thousands of Soviet tanks were moving
into battle formation across the plains of Hungary, ready to resist the long-
expected NATO thrust into Transylvania. The water supply was cut off in Foggia,
Brindisi, Bari. The Swiss closed their frontiers and stood ready to dynamite
the passes.

"All right, I apologize!" the Milanese businessman screamed. "I am sorry I
provoked you and ever sorrier that I was born! Again, I apologize! Now will you
go away and let me have a heart attack in peace?"

"I accept your apology," Cordle said. "No hard feelings, eh?" He strolled back
to his car, humming "Blow the Man Down," and drove away as millions cheered.

War was once again averted by a hairbreadth.

Cordle drove to the Arch of Titus, parked his car and—to the sound of a
thousand trumpets—passed through it. He deserved this triumph as well as any
Caesar.

God, he gloated, I was loathsome!

[michotek]

Nie stresuj się, nie zawsze klakson to jest nagana.
A jeśli jest (klakson przeciągły o treści "ty [słowo niecenzuralne]"), to sposób jest prosty: odtrąbić, powtarzam: odtrąbić.