strasznie sie boje

[Gość: taka jedna]

Odebrałam 2 dni temu prawko, ale od tej pory straasznie sie boje jezdzic.
Jechalam wczoraj z Mama i dlugo przed i dlugo po cala trzeslam sie ze strachu,
a dzis w nocy snily mi sie koszmary z tego powodu...Dodam, ze na kursie szlo
mi ok. Co robic?

[iberia.pl]

wiekszosc swiezych kierowcow ma takie leki :-),co robic? Zacisnac
zeby i...jezdzic, jezdzic, jezdzic.Moze najpierw jak jest mniejszy
ruch po okolicznych uliczkach, z czasem wypuszczac sie coraz dalej,
a do tego nakleic na szybe zielony listek :-).Powodzenia.

[no-comments]

Gość portalu: taka jedna napisał(a):

> Odebrałam 2 dni temu prawko, ale od tej pory straasznie sie boje jezdzic.
> Jechalam wczoraj z Mama i dlugo przed i dlugo po cala trzeslam sie ze strachu,
> a dzis w nocy snily mi sie koszmary z tego powodu...Dodam, ze na kursie szlo
> mi ok. Co robic?

Poszukaj pare wątków podobnych się ostatnio pojawiło. Iberia ma rację, że jedyna
rada na strach - to jeżdzenie, inaczej się nie da;) Im więcej będziesz jeździć -
tym większej pewności siebie będziesz stopniowo nabierać, a strach zacznie
zanikać - nie stanie się tak od razu, ale sama zauważysz postępy. Zacznij od
krókich tras, po znanych Ci dobrze drogach, najlepiej wtedy kiedy jest mały ruch
- nie w godzinach szczytu, ale na przykład po południu jak większość ludzi
siedzi w pracy czy w szkole, dobre są również weekendy. Zastanów się, czy nie
wolisz jeździć sama - jedni tak wolą, bo nie muszą słuchać niczyich komentarzy i
zawsze można sobie poprzekilnać po zrobieniu jakiejś glupoty;), inni wolą z kimś
- kto podpowie, doradzi - jeździj tak - jak czujesz się pewniej. Jeśli się nie
wstydzisz - przyklej zielonego liścia, jedni kierowcy nie będą go w ogóle
zauważać, inni powstrzymają się od pośpieszania Cię na światłach czy umożliwią
Ci włącznie się na pas. No i najważniejsze - nie przejmuj się błędami, nie
rozpamiętuj, ile razy Cię strąbiono czy ile razy zgasło Ci auto, błędy są
nieuniknione tak jak stres, zoabczysz że z jazdy na jazdę będzie lepiej. Pomimo,
że wydaje się, że tego strresu nie da się przezwyciężyć - to wierz mi, że się
da, tylko jeden warunek - nie wolno Ci unikać jeźdzenia, innej drogi nie ma:)
Wytrwałości i szerokiej drogi:)

[Gość: dziadek]

Nigdy nie rób gwałownych manewrów na drodze. Większość kierowców
pomaga. Pamiętaj, że doświadczony i "świeży" kierowca popełniają
takie same błędy. Tylko doświadczony szybko zapomina i analizuje
własne błędy w ....domu. Pozdrawiam

A mnie sie wydaje, ze trafilas na tandetna

[Gość: na zimno]

szkole jazdy i slabiutkich instruktorow.

W kazdym wypadku: nie przejmuj sie, pilnuj sie i jezdz w kazdych
warunkach.

[no-comments]

Gość portalu: na zimno napisał(a):

>
> szkole jazdy i slabiutkich instruktorow.
>
> W kazdym wypadku: nie przejmuj sie, pilnuj sie i jezdz w kazdych
> warunkach.

Skąd wysnułeś wniosek, że trafiła na tandetną szkołę jazdy? Dlatego, że boi się
jeździć bo nikt jej nie nauczył pewności siebie za kółkiem czy uważasz, że jej
umiejętności nie są wcale dobre (wmawiali jej, że jej dobrze idzie), a teraz
"wyszło szydło z worka"??

To bardzo proste:

[Gość: na zimno]

W szkole jazdy jest pan instruktor. Instruktor widzi, z kim ma do
czynienia (zakladam, ze to instruktor o odpowiednich kwalifikacjach
rowniez psychologicznych i dydaktycznych).

To jest jego psi obowiazek dotrzec do ucznia i przygotowac go
do jazdy nie tylko tlumaczac, ktora reka zmieniamy biegi.
Za to mu placa, aby przygotowywal kierowce.

Jezeli ktos mial problemy, powinien miec wiecej godzin jazdy w
roznych warunkach. Powinien nabrac umiejetnosci, a nie
strachu. To jest rola instruktora.

Tandeta szkoly jazdy jest tu calkiem prawdopodobna.

Np. w Niemczech szkoly jazdy oceniane sa rankingowo na podstawie
% dobrze zdanych egzaminow teoretycznych i praktycznych.
Jezeli ktos za PJ placi w granicach 2000€ , to ma prawo
wymagac wysokich kwalifikacji od instruktorow.

Nikt nie pojdzie do tandetnej szkoly jazdy.
Tandetna szkola jazdy nie zarobi i splajtuje.

Proste.
Punkt.

[no-comments]

Gość portalu: na zimno napisał(a):

> To jest jego psi obowiazek dotrzec do ucznia i przygotowac go
> do jazdy nie tylko tlumaczac, ktora reka zmieniamy biegi.
> Za to mu placa, aby przygotowywal kierowce.
>
> Jezeli ktos mial problemy, powinien miec wiecej godzin jazdy w
> roznych warunkach. Powinien nabrac umiejetnosci, a nie
> strachu. To jest rola instruktora.
...

> Tandetna szkola jazdy nie zarobi i splajtuje.

A w Polsce nawet najbardziej tandetna szkoła jazdy zarobi;) Zawsze znajdzie się
jeleń, którego można skusić niską ceną, indywidualnym nauczaniem, kursami
ekspresowami ("u nas jazdy razem z teorią") i zarobek jest, a jak się kursanta
nie nauczy w ciągu 30 h to jeszcze przyjdzie na dodatkowe;)

Owszem - dobry instruktor będzie potrafił naucyzć wyluzowania za kierownicą i
nie będzie powodował lęku i strachu dodatkowego, ale .... instruktor to jedna
strona medalu, jest przecież jeszcze kursant , a kursant.... może mieć złe
doświadczenia - wypadek samochodowy w dziecińswie paraliżujący go za kółkiem,
może być psychologicznie typem osoby, która w siebie nie wierzy i nie dostrzega
włąsnych postępóww, albo osobą zbyt wymagającą od siebie, która spala się w
swoich ambicjach ("chce dobrze jeździć, ojeciec jest taksówkarzem, a tu nic nie
wychodzi"), może to być osoba z natury strachliwa.... - nie każdy instruktor
bedzie potrafił okiełznać takie osoby, może być świetnym mentorem, dobrze uczyć
techniki jazdy, być dobrze przygotowanym merytorycznie i metodycznie, ale
nauczyć zwykłych, nie odbiegających od średniej kursantów - może być dobrym
instruktorem, ale niekoniecznie psychologiem, baaa może nawet nie wiedzieć,
czemu dany kursant przyswaja wolniej, a wręcz podejrzewać, że kursantowi się po
prostu nie chce... i co wtedy? CZy jest przez to złym instruktorem?? Nawet te
pare godzin psychologii na wykłądach na kursie instruktorskim nie zrobi z
instruktora psychologa...

A autorka postu podrzuciała jeszcze jedną wątpliwość - instruktor mógł być
dobry, ale troska o samochód jest silniejsza, zwłaszcza o czyjś samochód.

Idzcie i nauczajcie!

[Gość: na zimno]

W sumie sam sobie odpowiedziales na wszystkie pytania w tym
wypracowaniu.

Gdzie lezy wina?

No jasne, ze nawet Mozart nie zrobilby nic, gdyby uczen nie mial
sluchu muzycznego. Z grubasa nie zrobi sie baletmistrza.

To jest oczywiste. Natomiast gdy chodzi o prawo jazdy, no coz,
istnieje cala metodologia uczenia + osobiste cechy instruktora.

Gdyby wprowadzono ranking szkol jazdy, byloby to z pozytkiem dla
wszystkich. No i oczywiscie patalachy instruktorskie wyladowalyby
na zielonej trawce.

What you see is what you get.
Widac to na drogach.

[no-comments]

Gość portalu: na zimno napisał(a):

> W sumie sam sobie odpowiedziales na wszystkie pytania w tym
> wypracowaniu.

Nie, ja zadałAm pytanie, satysfakcjonującej odpowiedzi nie znam, ale nie jest to
aż tak ważne.

> No jasne, ze nawet Mozart nie zrobilby nic, gdyby uczen nie mial
> sluchu muzycznego. Z grubasa nie zrobi sie baletmistrza.

Ale dobry nauczyciel nawet z grubasa może zrobić całkiem przyzwoitego tancerza,
a conajmniej takiego, który nie depcze partnerce po stopach i nie porusza sie
jak słoń w skłądzie porcelany;) Nawet z najgorszego i najbardziej opornego
kursanta da się zrobić może nie mistrza formuły 1 ale co najmniej poprawnego
kierowcę, który nie będzie stanowił zagrożenia w ruchu.

> Gdyby wprowadzono ranking szkol jazdy, byloby to z pozytkiem dla
> wszystkich. No i oczywiscie patalachy instruktorskie wyladowalyby
> na zielonej trawce.

Pomarzyć sobie można.... a raczej włożyć między bajki i nic więcej. Nie ma
takich kryteriów, które by pozwalały sprowadzić rankingi szkół do mariodajnej
oceny działalności tych szkół i umiejętności instruktorów (wszelakich,
metodycznych i psychologicznych także). Bo co to znaczy, że szkoła ma zdawalność
na poziomie 50 %?? Jesli dajmy na to pracuje w niej 10 instruktorów, z których
kilku jest partaczami, kilku dość przeciętnych i kilku dobrych - te 50% to
będzie uśrednienie tych wszystkich instruktorów, kursant od jednego nauczy się
węcej, a od innego nauczy się mniej, a jak kursant trafi tylko na partaczy to co
- uznamy, że kursant był do d.py bo zaniżył średnią? Nie mówiąć już o
sytuacjach, gdy kursant kończy kurs ledwo poruszając się po drodze, nie
potrafiąc wykonywać podstawowych manewrów, dostaje zaśiwadczenie o ukończeniu
kursu, idzie się doszkalać w innym OSK - egzamin zdaje za 1wszym razem i mimo,
że nauczył się wszystkiego na doszkalających - to jego wynik idzie na konto
partacza z pierwszego OSK. A partacz cieszy się zwyżkującym miejcem w rankingu i
zdobywa kolejnych kursantów;)

No, nic sie nie da zrobic, jak zwykle...

[Gość: na zimno]

Po co wiec prowadzi sie rankingi szkol wyzszych ?
Problem jest ten sam.

Ranking jest NIEWYGODNY, poniewaz prowadzi do OCENY.
Nikt nie lubi byc oceniany. Wszyscy chca byc gwiazdami
pierwszej jasnosci. Optymalnie jest zyc w anonimowym tlumie.
Nie trzeba sie wysilac.

Nad niemieckimi szkolami jazdy zawsze "unosi sie duch" Dekry
lub ADAC. Nikt im nie chce podpasc. Proste.

[no-comments]

Gość portalu: na zimno napisał(a):

> Ranking jest NIEWYGODNY, poniewaz prowadzi do OCENY.
> Nikt nie lubi byc oceniany. Wszyscy chca byc gwiazdami
> pierwszej jasnosci. Optymalnie jest zyc w anonimowym tlumie.
> Nie trzeba sie wysilac.

Nie, w przypadku szkół jazdy rankingi nie są niewygodne, a NIEWIARYGODNE. Bo w
takim ośrodku jeden się będzie wysilał, a drugi instruktor będzie sobie olewał.
OSK zajmie przeciętną pozycję w rankingu pomimo, że może posiadać najlepszego w
mieście instrukora i trzech olewusów - średnia wychodzi na minus. No i jeśli
kursant uważa się za stworzonego do jazdy, uważa, że już wszystko wie, na
wspomnienie o wykupinieniu dodatkowych reaguje oburzeniem "chcą wyciągnąć kasę
ode mnie, a przecież ja wszystko umiem" - po czym idzie i 3 razy oblewa - to co,
mamy winić za to szkołę jazdy i karać niższą notą w rankingu "bo nie nauczyli"?
Takie rankingi nijak by się miały do rzeczywistości i nie spełniły by swojego
zadania, a marni instruktorzy i tak by zarabiali pieniążki.

Przesadzasz, nie wiem czemu bronisz tego chlamu

[Gość: na zimno]

Podobne problemy wystepuja na poziomie szkol licealnych,
gdzie odpowiednikiem dodatkowych godzin jazdy sa zwykle
korepetycje z "fizy" czy "matmy", bo szkolna edukacja
niektorym nie wystarcza. W zasadzie szkoly jazdy od szkol
licealnych pod tym wzgledem sie zupelnie nie roznia.
Tepakow jest statystycznie tyle samo, a i nauczyciele nie sa
laureatami Nobla.

Wsrod dzieciakow wiadomo doskonale kto jest dobry z dawania
korepetycji, a kto jest denny i tylko wyciaga forse.

Rowniez doskonale wiadomo, ze np. liceum "X" jest lepsze niz
liceum "Y". Sa prowadzone tez rankingi.

A poza tym: tepakow trzeba odsiewac. Absolwent liceum co najwyzej
bedzie walil 100 bledow ortograficznych na jedna strone A4,
natomiast kierowca dostaje "odbezpieczona i naladowana bron" do reki
czyli prawo jazdy. Szkody potencjalne moga byc tragiczne.

Zastanow sie nad tym.

[no-comments]

Gość portalu: na zimno napisał(a):

(...)
> Rowniez doskonale wiadomo, ze np. liceum "X" jest lepsze niz
> liceum "Y". Sa prowadzone tez rankingi.

Taaaa z tego, co pamiętam z czasów liceum to to, że w szkole z "górnej półki"
rankingów można było dostać czwórkę za identyczny wkłąd włozny w naukę co w
gorszej szkole, gdzie za to samo siędostawało piątkę.... no ale ta lepsza szkoła
w końcu ma renomę... I cyz to nie jest tak, że rankingi szkół pzyciągają ludzi -
tzw dobre szkoły przyciągają najwiecej ludzi - im więcej chętnych - tym łątwiej
wybrać najlepszych uczniów - im lepsi uczniowie (bardziej inteligentniejsi) -
tym lepsze wyniki osiągają choćby w konkursach, a szkoła zyskuje (bądź
utrzymuje) renomę - roli samej szkoły tu nie przeceniajmy. Zresztą nie ważne, bo
nijak się to ma do szkół jazdy.

> A poza tym: tepakow trzeba odsiewac. Absolwent liceum co najwyzej
> bedzie walil 100 bledow ortograficznych na jedna strone A4,
> natomiast kierowca dostaje "odbezpieczona i naladowana bron" do reki
> czyli prawo jazdy. Szkody potencjalne moga byc tragiczne.
>
> Zastanow sie nad tym.

Nad czym mam się zastanowić?? Ja nie bronię kiepskich instruktorków ani
badziewnych OSK, co więcej 1/3 ośrodków jazdy w swoim własnym mieście bym
zamknęła, bo to co robią na pewno nie można nazwac kształceniem kierowców. Ja
tylko mówię, że żadne statystyki nie są na tyle miarodajne, żeby mogły z
całkowitą pewnością wyeliminowac z rynku ludzi, którzy się tym nie powinni
zajmować. W wielu miastach WORDy udostępniają statystyki i myslisz, że słabe OSK
to wyeliminowało z rynku? Nie dość, że kryteria ich towrzenia są niejasne (no bo
jak porównac OSK, który "wykształcił" w ciągu pół roku 150 kursantów i zatrudnia
5 instruktorów do OSK, który posiada jednego instruktora i w tym czasie wypuścił
na egzamin 30 kursantów), to jeszcze kursanci to najczęściej młodzi ludzie,
którzy dokonują wyboru całkowicie spontanicznie i przypadkowo, albo po namowie
kogoś znajomego, albo robią prawko u kogoś znajomego (i nie ważne jaką ma
zdawalność, bo przecież kuzyn źle nie może uczyć). Stąd te statystyki na nic się
nie przydadzą, jak wymyśli ktoś obiektywny sposób na ocenę działalmności OSK i
ich weryfikację (coś ponad kontrolę z Wydz. komunikacji o której instruktorzy
wiedzą zawczasu) - to ja pierwsza będę propagowała tę ideę, ale statystyki
kiepskich instruktorów nie rozwiążą.

Im bardziej pada deszcz, tym bardziej pada deszcz.

[Gość: na zimno]

Piszesz:
"""
im więcej chętnych - tym łątwiej wybrać najlepszych uczniów - im
lepsi uczniowie (bardziej inteligentniejsi)
"""
Moze "bardziej inteligentni" - nie znam formy stopniowania "bardziej
inteligentniejsi".

Co do Twojego rozumowania: wypisz wymaluj: Kubus Puchatek, ktory
bylby z Ciebie dumny.

Taka jedna nasza piosenkarka spiewala: "Im wiecej ciebie tym mniej".
Ci, "bardziej inteligentniejsi" szybko zalapia, o co jej chodzilo.
Inni beda ciagle zadawac glupie pytania.

Zgodnie z Twoja argumentacja nic nie moze podlegac ocenie, bo zawsze
sie znajdzie jakis kontrargument niemiarodajnosci. W ten sposob
przecietniacy sa pod stala ochrona.

Dlatego ten "kombinat" produkuje tyle badziewia, ktore zalewa nasze
drogi.

Nie kazdy musi miec mature, dyplom itd.
Nie kazdy musi miec prawo jazdy tylko dlatego, ze stac go na
samochod. Nie kazdy moze byc instruktorem.
I tyle. Proste.

Mechanizmu eliminacji tandety nikt nie chce wprowadzic, poniewaz
zaraz okazaloby sie, ze jest to bron samobojcza dla tego srodowiska.

Zupelnie jak z lekarzami.

[no-comments]

Gość portalu: na zimno napisał(a):

>....
> Zgodnie z Twoja argumentacja nic nie moze podlegac ocenie, bo zawsze
> sie znajdzie jakis kontrargument niemiarodajnosci.

W kwestii zapatrywań Kubusia Puchatka jak widzę masz lepszą wiedzę ode mnie,
więc nie będę się spierać, natomiast ... nie przeczę, że rozważając róznorakie
rozwiązania sprawdzania instruktorów i sposobów na eliminowanie złych OSK -
faktycznie za każdym razem wymyśliłabym mnóstwo kontrargumentów, które obalałyby
miarodoajność i sensownośc danego sposobu. Może dlatego, że ja sama jeszcze nie
tak dawno byłam na kursie prawa jazdy, poznałam wielu instrutkorów - od totalnie
badziewnych, przez przeciętnych do takich, którzy naprawdę byli na swoim miejscu
i poznając różnych kursantów wiem, że ostatnią rzeczą na jaką patrzą przy
wyborze OSK - są jakiekolwiek rankingi. A moze też dlatego, że w przeciwieństwie
do Ciebie ja instruktorów i OSK oceniam całościowo, a nie tylko na podstawie
jednego, na chybił trafił wybranego czynnika, jakim jest np ranking zdawalności.

> W ten sposob przecietniacy sa pod stala ochrona.

Ja ich nie chronię, oni chronią się sami i pewnie lepsi są w tym, jak utrzymać
swoją szkółkę i nei dać sie wytępić z rynku od tego, jakimi są instruktorami.

> Dlatego ten "kombinat" produkuje tyle badziewia, ktore zalewa nasze
> drogi.
> Nie kazdy musi miec mature, dyplom itd.
> Nie kazdy musi miec prawo jazdy tylko dlatego, ze stac go na
> samochod. Nie kazdy moze byc instruktorem.
> I tyle. Proste.

Owszem nie każdy może być instruktrem, ale nie uważasz, że lepiej byloby walczyć
z nimi już na etapie ich szkolenia - najpierw wyeliminowania choćby ekspresowych
kursów dla instruktorów szkolących masowo, ale na pewno nie szkolących dobrze,
poprzez zmianę egzaminów dla instruktorów, wprowadzenia porządnych kontroli OSK
polegających na czymś więcej niż sprawdzenie raz w roku "papierków", czy są w
porządku? A może wprowadzić jednakowe, obowiązkowe ceny na kurs prawa jazdy tak,
by OSK musiały konkurować ze sobą jakością świadczonych usług a nie ceną kursu?
Takie rozwiązania byłyby chyba trochę lepsze od rankingów zdawalności, nie uważasz??

> Mechanizmu eliminacji tandety nikt nie chce wprowadzic, poniewaz
> zaraz okazaloby sie, ze jest to bron samobojcza dla tego srodowiska.

Bez przesady - przy tej ilości ludzi, którzy teraz się pchają na prawo jazdy i
pewnie z pare lat taki boom jeszcze potrwa.... nie sądze, żeby jakiekolwiek
statystyki miały kogokolwiek wyeliminować z rynku. Nawet OSK zajmujące ostatnie
miejsce w rankingach znajdą kursantów i nadal ich znajdują, w moim mieście OSK
ciągle przybywa, a żadnego nie ubywa - o czymś to świadczy, te z dołu rankingów
(sama GW publikuje je co jakiś czas) też klientów mają i mieć będą. A jak jakiś
właściciel swojego małego OSK zacznie mieć mniej kursantów w swojej badziewnej
szkółce - to sie najmie do jeżdzenia u innych (co jak co, ale zawód instruktor
to aktualnie poszukiwany zawód) i na swoją szkółkę i na siebie nadal zarobi.

[Gość: erter]

w Lublinie takie rankingi sa ogłaszane co pół roku,na podstawie wiadomosci z
WOrd,ale nie do wszystkich to przemawia,wiekszosc szuka taniej,blizej,albo
wypasionych samochodów,a przez to trafiaja do patałachów,którzy licza tylko na
zyski.

[Gość: ak74]

Czytam i nie mogę wyjść z podziwu nad taka argumentacją szanownych forumowiczów,
iż brak pewności za kierownica jaki odczuwa autorka postu to wina tylko i
wyłacznie po stronie kiepskiego szkolenia jakie otrzymała. Kochani, ile lat wam
zajęlo by poczucie sie pewnie na drodze, ale tak z reką na sercu? Mam prawo
jazdy od 12 lat, i stwierdzić muszę iż wielką naiwnościa jest poszukiwanie
przyczyny problemu w nieumiejętnym instruktorze. Doświadczenie i raz jeszcze
doświadcznie jest w tej materii warunkiem niezbędnym. Inna kwestia że słoń nawet
po 14 latach treningu nie zostanie linoskoczkiem.

Pozdr

[no-comments]

Gość portalu: ak74 napisał(a):

> Czytam i nie mogę wyjść z podziwu nad taka argumentacją szanownych forumowiczów,
> iż brak pewności za kierownica jaki odczuwa autorka postu to wina tylko i
wyłacznie po stronie kiepskiego szkolenia jakie otrzymała. Kochani, ile lat wam
zajęlo by poczucie sie pewnie na drodze, ale tak z reką na sercu? Mam prawo
> jazdy od 12 lat, i stwierdzić muszę iż wielką naiwnościa jest poszukiwanie >
przyczyny problemu w nieumiejętnym instruktorze. Doświadczenie i raz jeszcze
doświadcznie jest w tej materii warunkiem niezbędnym.

hmmmm nikt nie powiedział, że TYLKO I WYŁĄCZNIE, ale zwazywszy, że autorka postu
jest świeżo po zrobieniu prawa jazdy, więc nie posiada jeszcze tak długiego
doświadczenia za kółkiem. A ja się zgadzam, że instruktor to ktoś, kto w dużej
mierze wpływa - na to, jakim ktoś jesst kursantem i jakim bedzie kierowcą w
pierwszych miesiacach jeżdzenia - jeśli ktoś ma instruktora, który potrafi tylko
krzyczeć, wyzywać kursanta podczs jazdy od debili, powtarzać w kółko, że kursant
nie nadaje się na kierowcę i lepiej, żeby dał(a) sobie spokój z prawkiem zanim
kogoś zabije..... to jak myślisz, z jakim uczuciem taki kursant po zdaniu
egzaminu wsiądzie do auta na swoją pierwszą samodzielną jazdę? Instruktor to
osoba, która oprócz tego, że uczy jeździć to jeszcze może skutecznie osłabić
zapał kursanta do jazdy, podważyć jego/ jej wiarę w siebie albo wręcz zniechęcić
do jazdy w ogóle. A z takim zniechęceniem ciężko się wsiada do auta i zdobywa to
doświadczenie. A jak ktoś jeszcze musi jeździć z krzyczącym ojcem/ mężem/
chłopakiem/ dziewczyną..... to już tragedia.

> Inna kwestia że słoń nawet po 14 latach treningu nie zostanie linoskoczkiem.

Inaczej - może z kogoś, kto jeździć nie lubi, kto nie ma predyspozycji
(cokolwiek by to było), dla kogo zawrotną prędkością nie do przejścia jest juz
40 km/ h - następcy Kubicy nie zrobimy, ale w miarę przyzwoitego, wyćwiczonego
technicznie i rozsądnego kierowcę już chyba się da, co??

[1realista]

1) przez jakis czas jexdzić samemu.
2) a czy przypadkiem ten strach nie jest spowodowany strachem o uszkodzenie auta?

[Gość: taka jedna]

Fakt, ten strach na pewno w duzej mierze jest spowodowany strachem o auto. Moi
rodzice, a szczegolnie Tata ma bzika na tym punkcie... No ale to nie znienia
faktu, ze nie stac mnie na wlasne autko a czyms musze/powinnam jezdzic zeby
nabrac pewnoscie i nie zapomniec tego co juz umiem...

[1realista]

czyli wynika z tego że strach zniknie jak kupisz własne auto.

A swoja droga ciekawe jak to jest że ojciec bardziej trzęsie sie o auto zamiast o córkę... ;-)))

[ewosia]

ostro, że już wiadomo, że szkoła jazdy zła. Ale egzamin taka jedna
zdała.
Musisz jeździć. I już. Ja się też na początku trochę bałam, teraz
już się nie boję. Jak masz możliwość, to kup sobie samochód swój,
może być mały i zapierdziany. I nie wpuszczaj tam taty. Ja jeździłam
od pierwszego razu sama, w trasy sama, jak mnie ktoś pouczał, to
słuchałam albo i nie.

tez sie bałem :-)

[Gość: Yacho]

Jeżdziłem co dzień do pracy, na początku tylko 1 -2 razy w tygodniu
tyle mnei osztowało. Po roku jeżdżenia tą samą trasą było już ok.
Aha i jeszcze wziąlem sobie dodatkowo 10 godzin jazdy żeby
poobjeżdżać trasy które były mi najbardziej potrzebne. Denerwuja sie
wszyscy - nie przejmuj sie.

A ja boję się do dzisiaj.

[Gość: cykor]

A ja mam prawo jazdy od dziewięciu lat i nie jeżdżę wcale. Od tego
czasu przejechałem może niecałe 200 km. Boję sie prowadzić, bardzo
mnie ta czynność stresuje i nie wiem czy jestem w stanie to zmienić.
Irytuje mnie to, bo nieumięjętność korzystania z samochodu jest w
naszych czasach i w naszej kulturze rodzajem dotkliwego społecznego
kalectwa - zwłaszcza dla mężczyzny. Dodam, że jak robiłem prawo
jazdy mój stres "za kółkiem" spowodowany był w znacznej części obawą
o samochód rodziców - rzęchowate, stary grat, o którym ciągle
myślałem kiedy mi zgaśnie albo całkiem się rozkraczy na środku
skrzyżowania. Ale sedno problemu tkwi raczej w mojej psychice,
charakteru. Dzisiaj jestem bliski twierdzenia, że pewne typy
osobowościowe (np. ja) po prostu nie nadają sie na kierowców i nie
powinno sie ich wypuszczać na ulice w samochodach. Z drugiej strony
ciągle myślę w jaki sposób jednak się przełamać i
skutecznie "wdrożyć do ruchu" - stać mnie już na swój samochód, może
nawet całkiem dobry. Na szofera, niestety, nie.
Wiem, wiem - jak pomyśleć, że takich jak ja motoryzacyjnych
desperatów z wydanym prawem jazdy (dodam, że zdałem w 100% uczciwie -
oczywiście nie egzaminował mnie żadem psycholog) jest jest więcej
to można zacząć się bać wyjeżdżając na polskie drogi...
P.S. W świetle powyższego widać jakim bezsensem jest mierzenie stażu
za kierownicą czasem posiadania prawa jazdy.

[Gość: bojąca dusza]

Prawo jazdy zrobiłem kilkanaście lat temu. Od tamtego czasu nigdy nie wsiadłem
za kółko. No dobra, zdarzyło mi się kilka razy przejechać po polnej dróżce. Lecz
na prawdziwą ulicę nigdy nie wyjechałem. Strach mnie paraliżuje na samą myśl...

Mam samochód, który prowadzi żona. Ja zawsze siedzę na miejscu pasażera:( Na
dodatek przeszkadzam jej w prowadzeniu i dodatkowo ją stresuję. Ciągle jej
gderam za uszami: zwolnij! uwaga! z prawej! z lewej! itp... A żona jest dobrym
kierowcą i doskonale sobie radzi.

Gdy jedziemy w nocy po węższej powiatowej drodze, gdy widzę z naprzeciwka
zbliżające się światła samochodu mam wrażenie, że zaraz się wpasujemy z nim na
czołówkę:( Prawie zamykam oczy ze strachu:(
Gdybym to ja siedział za kółkiem, w takiej sytuacji prawdopodobnie puściłbym
kierownicę i zasłaniał twarz - typowy objaw paniki:(
Podobnych sytuacji mam wiele w trakcie jazdy. Poza tym jazda z prędkością
większą niż 60 km/h również sprawia, że czuję się fatalnie i jedynym marzeniem
jest wysiąść. Jak na jakimś rollercoasterze. Mam wrażenie, że tego samochodu nie
da się kontrolować i pojedzie gdzieś sam w pizdu...

Podczas kursu na prawo jazdy czułem się fatalnie, w czasie jazdy nie mogłem się
doczekać, kiedy to się skończy. A kiedy się skończyła wysiadałem z mokrą od potu
koszulą...ufff, pamiętam to uczucie ulgi do dziś.

Czy jest jakiś psycholog, który by mi pomógł się przełamać lub dobry instruktor?

[Gość: anita]

Bojąca duszo, znakomicie Cię rozumiem, o własnych doświadczeniach z
samochodem piszę kawałek niżej. Podczas kursu prawa jazdy miałam to
samo, marzyłam, żeby jazda się skończyła, a jeszcze lepiej - w ogóle
nie odbyła. Jedyna sytuacja, w jakiej potrafię sobie wyobrazić
siebie za kółkiem, to kompletnie pusta droga daleko za miastem. Ja
nawet szybkości tak bardzo się nie boję (mam na myśli rozsądną
szybkość), ile nieprzewidywalności reakcji innych użytkowników
drogi. No i po prostu nie jestem w stanie ogarnąć tego wszystkiego:
świateł, znaków, ludzi, samochodów, że już nie wspomnę o takich
drobiazgach, jak sprzęgło, hamulec, czy ta skrzynia biegów. Nie,
tego wszystkiego jest za dużo dla człowieka, który ma niepodzielną
uwagę i problem z odróżnianiem prawej i lewej strony.
Do dziś nie mogę wyjść z podziwu, że jakoś przebrnęłam przez ten
egzamin....

[Gość: yacho]

dopiero teraz przeczytałem, wiecie powinniście spróbować. Ja
naprawdę nei mam zdolności do prowadzenia samochodu, w dodatku
zrobiłem prawo jazdy w wieku 17 lat na zadupiu gdzie jeden samochod
przejeżdża co dwie godziny. potem miałem wiele lat przerwy - w ogóle
nie jeździłem. Ale teraz jeżdże mimo że mnie to strasznie dużo
kosztowało. naprawdę nie byłem w stanie wsiąśc za kierownicę -
zmuszałem sie najpierw raz w tygodniu a potem dwa trzy.... potem już
co dzien jeździłęm do pracy i teraz jeżdżę poprawnie. Nie spieszę
sie, styl mam taki bardziej emerycki ale zagrożenia nie powoduję i
nikt na mnie nie trąbi. I jest to teraz dla mnie przyjemne. chociaz
mam takie dni że skręcam tylko w prawo - prawda. Weźcie trochę
godzin jazd doszkalających i już - nie będziecie sie bali że
skasujecie swój samochód albo kogoś po drodzę rozwalicie - samochód
z dużym L jest traktowany na drodze inaczej.
Pozdrawiam i życzę sukcesów - mnie się udało to i wam się uda.

[Gość: ewa]

teraz dopiero to sobie uswiadomiłaś,nie kazdy moze byc kierowca.Najgorsze sa
osoby nie majace żadnych predyspozycji do bycia kierowca,a pchajace sie za
wszelka cene,zwłaszcza kobiety które musza wiecznie cos udowadniać.

do ewy i anity

[no-comments]

Gość portalu: ewa napisał(a):

> teraz dopiero to sobie uswiadomiłaś,nie kazdy moze byc kierowca.Najgorsze sa
osoby nie majace żadnych predyspozycji do bycia kierowca,a pchajace sie za
wszelka cene,zwłaszcza kobiety które musza wiecznie cos udowadniać.

Hmmm ja nie posiadam żadnych predyspozycji do bycia kierowcą, wręcz posiadam
pare wad, które kierowcy mogą za kółkiem przeszkadzać, a jednak mimo to bardzo
lubię jeździć i jestem świadoma soich wad i braków, co prawda nie póbuję nikomu
nic udowodnić, ale zgodnie z Twoją teorią nie powinnam być kierowcą, tak?

Gość portalu: anita napisał(a):

> ...nie każdy jest w stanie nauczyć się prowadzenia
> auta, bez względu na motywację, tak jak nie każdy jest w stanie
> nauczyć się języka obcego czy tańca towarzyskiego.

A ja sądze, że każdy - właśnie przy odpowiedniej motywacji i dobrym
instruktorze, a jeśli już masz prwo jazdy - to przy pomocy kogoś, kto również to
prawko ma i doświadczenie znacznie większe za kółkiem. Nie trzeba mieć smykałki
do nauki języków obcych, żeby się jakiegoś nauczyć - moze nie każdy będzie
potrafił napisać pracę naukową w innym języku, ale będzie w stanie sprawnie sie
komunikować; nie trzeba mieć wrodzonej zdolności do tańca - żeby nauczyć się
tańczyć przynajmniej w takim stopniu, żeby nie deptac partnerki/partnera, nawet
człowiek bez predyspozcyji do prowadzenia pojazdów będzie w stanie się naczyć
jeździć i poruszać po drodze bez czynienia innym krzywdy. To co Ty piszesz o
prowadzeniu to typowy mechnizm tzw "kwasnych winogron" - zresztą sama to
napisałaś - obrzydzasz sobie coś, czego wydaje Ci się, że nie możesz mieć. A
prawda jest taka, że łatwiej jest sobie powiedzieć, że "ja się nie nadaje", że
"nie każdy może być kierowcą" i w każdy inny sposób usprawiedliwiać siebie niż
po prostu wsiąść do auta i zacząć jeździć. Ja od kilku miesięcy walczę ze
strachem wsiadając za każdym razem do auta, ale nie zmaierzam się poddać, tylko
dlatego, że ktoś powiedział, że nie mam predyspozycji, że jazda powoduje u mnie
stres, ja będę walczyć, nie zamierzam się tak łatwo poddać, ostrożność tak,
samokrytycyzm też, ale tchórzostwo - nie.

[Gość: anita]

No dobrze, może moja motywacja nie jest wystarczająca. Ponadto
jestem pewna, że nawet gdybym przeszła barierę "pierwszego zakrętu",
a następnie "pierwszych świateł" etc., to jazda samochodem nigdy nie
sprawiałaby mi przyjemności (no chyba, że na pustej drodze daleko za
miastem). Wyznam szczerze: auto jest mi potrzebne, by od czasu do
czasu zawieźć kota do weterynarza (jazda autobusem trwa dużo dłużej,
więc i stres dla zwierzaka większy) - a wtedy proszę o pomoc kogoś
zmotoryzowanego. Poza tym w samochodach na ogół jest mi niedobrze
(może dlatego, że tak skutecznie sobie je obrzydziłam), i to nie ze
strachu, bo w charakterze pasażera nie boję się jeździć, ale nie
lubię, w samochodach jest ciasno, klaustrofobicznie i czuć spalinami
(no dobra, może nie we wszystkich). Wolę pociągi. Nawet autobusy
wolę, no może nie w godzinach szczytu. Tyle, że chciałabym móc
powiedzieć: "Umiem prowadzić, ale nie lubię", a nie: "Nie lubię, bo
nie umiem". W każdym razie nawet jeśli kiedyś się przemogę, będę
jeździła tylko od wielkiego dzwonu i bocznymi drogami, a po mieście
zawsze autobusem. Pozdrawiam wszystkich, którzy to rozumieją, jak
również tych którzy mają kompletnie odmienne zdanie nt. samochodów i
korzystania z nich.

[no-comments]

No dobra, wcale nie zamierzam namawiać Cię do jeżdzenia, jeśli nie sprawia Ci to
przyjemności. To tak, jakby wysyłać kogoś na leczenie zdrowych zębów do
dentysty;) A tak serio - chyba tym większa u człowieka motywacja, im większą
przyjemność mu to sprawia i im większą potrzebę ma do jeżdzenia - mówiąc krótko
- gdybyś nie miała innego wyjścia i musiała jeździć częściej niż z kotem do
weterynarza, a na dodatek byś to jeszcze lubiła - to i motywacja byłaby ogromna.
Niemniej jednak, rozumiem Cię, no może poza tym:

Gość portalu: anita napisał(a):

> Wolę pociągi. Nawet autobusy wolę, no może nie w godzinach szczytu.

Jeszcze autobusy rozumiem, ale pociągi, zwłaszcza te osobowe, zwłaszcza zimą...
no dobra nie czepiam się.

Szkoda tylko, że paranoja jeżdzenia autem ma to do siebie, że jeżdżąc tak "od
wielkiego dzwonu" nigdy nie nabierzesz pewności siebie za kierownicą i tym samym
- jazda będzie stresem i stresem pozostanie, nie sprawiając Ci przyjemności.
Może gdybyś musiała jeździć autem codziennie - z czasem ta klaustrofobia
minęłaby, może nawet pojawiłaby się przyjemność, ale z drugiej strony... jeśli
nie musisz jeździć to też nie ma sensu się zmuszać niepotrzebnie (jak z dentystą;).

Pozdrawiam

[aniita]

No-comments, ale ja naprawdę lubię pociągi! Wszystkie i o każdej
porze (choć faktycznie wolałabym, żeby zimą nie grzali w nich bez
opamiętania). Natomiast autobusy jedynie wolę od samochodów.
No i oczywiście masz rację, że gdybym MUSIAŁA jeździć autem, to bym
miała odpowiednią motywację, by przewartościować swój do niego
stosunek. W każdym razie dziękuję za zrozumienie (bo pisałam te
wszystkie moje wątki z dużą obawą, że zostanę na forum dla
zmotoryzowanych zakrzyczana i zakwalifikowana do "mentalnych
blontynek), pozdrawiam również.

[Gość: ja]

To chyba normalne...
Ja mimo, że umiałem jeździć od dziecka, bardzo lubiłem jeździć, samochody to
było moje hobby, prawo jazdy zrobiłem od razu jak skończyłem 17lat (takie były
przepisy parę lat temu), zadałem bez problemu za pierwszym razem, to też jak już
odebrałem prawko odczuwałem pewien stres przed jazdą. Właśnie głównie objawiało
się to tym, że cały się trzęsłem, robiło mi się zimno;)
Ale to tak jest jak się myśli o tym, czy na pewno się nic złego nie stanie, czy
dasz sobie radę w trudnej sytuacji na drodze itd. Normalny stres.
Ale z czasem przestajesz o tym myśleć, automatycznie wsiadasz do samochodu,
odpalasz i jedziesz. Staje się to proste jak pójście do sklepu.
Powodzenia.

[Gość: anita]

A ja zrobiłam prawo jazdy 20 lat temu, mając 17 lat i ulegając
namowom koleżanki, sama nigdy nie czułam takiej potrzeby. Każda
jazda była ciężkim stresem, nie wiem, jakim cudem zdałam egzamin za
pierwszym podejściem (inne czasy wtedy były...). Po czym z ulgą
zaprzestałam wszelkich kontaktów z samochodem. Dodam, że nigdy
właściwie nie był mi potrzebny, wszędzie, gdzie chciałam mogłam
dostać się pieszo, pociągiem albo autobusem. Byłam pewna, że nigdy
nie będę jeździć autem. Samochody wkurzały mnie coraz bardziej,
wszędzie było ich pełno, przekraczały dozwoloną szybkość, nie
respektowały (tzn. kierowcy nie respektowali) praw pieszych. Nie
zliczę, ile razy stałam jak sierota na pasach bez świateł, usiłując
bezskutecznie przedostać się na drugą stronę. Dopiero ostatnio
pomyślałam, że mogłabym odnowić umiejętność jazdy samochodem, na
wypadek, gdyby kiedyś jeszcze było mi to potrzebne (czyt. gdybym
pracowała w miejscu, gdzie nie docierają inne środki komunikacji).
Po parokrotnym odpaleniu auta i ruszeniu z miejsca (raz z większym
zgrzytem i szarpaniem, raz z mniejszym) i dojechaniu na jedynce do
pierwszego zakrętu, uznałam, że to nie dla mnie, nigdy nie pokonam
tej wewnętrznej bariery. Tym bardziej, że przez lata skutecznie
obrzydziłam sobie samochody jako takie (często opluwamy i
postponujemy coś, czego nie możemy z jakichś względów mieć, żeby
sobie to do cna obrzydzić i nie przeżywać stresu z powodu braku
zdolności itp.)Przydługi ten post zmierza chyba tylko do
stwierdzenia, że nie każdy jest w stanie nauczyć się prowadzenia
auta, bez względu na motywację, tak jak nie każdy jest w stanie
nauczyć się języka obcego czy tańca towarzyskiego. Jedyne, co mnie
złości to to, że nie potrafię tego, co potrafi chyba 95 %
pełnoletniego społeczeństwa. To prawie tak, jakby nie umieć czytać i
pisać Ale obiecuję, że nie będę się tarabanić na drogę, tylko po to,
by zaspokajać jakieś własne chore ambicje. Na szczęście duża doza
samokrytycyzmu i ostrożności graniczącej z tchórzostwem,
powstrzymuje mnie od takich działań. Pozdrawiam wszystkich,
szczególnie podobnych do mnie, jeśli tacy istnieją na tym forum.

[Gość: ola]

miałam bardzo podobnie. Moja mama kochała jezdzic samochodem,
umierała i prosiła mnie abym zrobiła prawo jazdy, lubiłam jexdzic
ale tylko jako pasażer. Zrobiłam za 2 czy 3 razem. Nie miał kto mnie
pokierowac, pomoc, zajeta szkola pozniej rodzina zapomnialam
wszystko. Jednak caly czas czulam sie zle, ze musze na kazdego
liczyc nawet by z dzieckiem do lekarza pojechac itp. Czulam się jak
kaleka. Wykupiłam wiec 20 jazd , po 20-tej jezdziłam już dobrze, za
namową instruktorki jezdzilam wieczorami i weekendy. Za kazdym razem
bolał mnie brzuch z nerwów, podczas jazdy nie mogłam się opanowac
przed natręctwami typu: Boże lekko skręcę kierownicą a mogę kogoś
zabic! Panika, strach przed popełnieiem błędu a czasem jakby
wyłączanie własnych reakcji (poczucie jakbym była pasażerem a nie
kierowcą). Mąż mnie nie rozumie. Uważa, że skoro prawie wszyscy
jeżdżą to to że ja nie chcę to lenistwo i mała wiara w siebie.Cały
czas mi to wypomina a ja też jestem na siebie wściekła. Powinnam się
nauczyc z wielu względów słubowych i prywatnych i jestem zła na
siebie. Zastanwiałam się jak zmienic nastawienie do jazdy w mojej
psychice ale nic nie wymyśliłam. Do dzisiaj więc nie jeżdżę.

[Gość: gosc]

Wiesz co - bardzo dobrze Cię rozumiem, bo sama bałam sie panicznie. Na kursie
szło mi dobrze, zdałam za pierwszym razem, nie bałam się jeździć. Miałam długą
przerwę, bo prawko dostałam z opóźnieniem (mieszkam za granicą).
Potem - no to była katorga, bałam się jeździć sama, oblewał mnie pot na myśl o
tym, że to ja mam prowadzić. Wykręcałam się jak mogłam. I wiesz co - wyjeździło
mi się to:). W pewnej chwiliu, dość nagle, stwierdziłam, że prowadzenie
samochodu jest przyjemne. I teraz to lubię!
Dodam jeszcze, że część moich lęków wynikało z takich dziwnych myśli "a gdyby
teraz mocno skręcić kierownicę w lewo" na autostradzie, a część z poczuciem, że
kiepsko jeżdżę i przeszkadzam pewnie innym na drodze. Na to ostatnie jeżdżenie
zdecydowanie pomaga, bo widzisz, jak beznadziejnie jeżdżą inni;)
Także głowa do góry, wyjeździsz ten strach wcześniej czy później.

[Gość: ello]

Ja mam prawko 2 lata i nadal się boję. Szczególnie kiedy wyprzedzam na jednej z
najbardziej ruchliwych ulic w centrum mojego miasta. I wtedy kiedy ścigam się z
kimś dojeżdżając do świateł (to taka gra - kto wcześniej zacznie hamować). I
wtedy, kiedy po raz wtóry sprawdzam ile wyciąga moje auto.

Pozdrawiam, i radzę kupić Golfa GTI - to auto doda Ci odwagi

[Gość: ****]

No to ja mam dokładnie na odwrót.
O prawo jazdy walczyłam przez rok - sześć razy zdawałam egzamin,
zupełnie nie mogłam 'załapać' o co w tym wszystkim chodzi. Za to,
pierwszego dnia po odebraniu prawka,a było to raptem trzy tygodnie
temu, po prostu wsiadłam do auta i pojechałam... I jak na razie
jeżdzę, coraz dalej i coraz lepiej chyba.
Auto na szczęście własne ( i niedrogie :-) ), wiec faktycznie, w
moim przypadku odpada lęk, ze ktoś będzie miał pretensje, jak je
uszkodzę. Dlatego potwierdzam rady jednego z poprzedników
(poprzedniczek) - najlepiej jednak postarać się o coś własnego za
bardzo nieduże pieniądze. I zero pasażerów! Tylko niepotrzebnie
denerwują przy najdrobniejszych błędach, których nikt na początku
nie uniknie. No i samemu nie przejmować się tymi błędami. Ja już
zaliczyłam 'puknięcie' innego auta na parkingu :-). Śmieję się, bo
nic na szczęście mu nie zrobiłam, a już mam to za sobą. Od razu
zaczęłam parkować dużo lepiej :-). Pozdrawiam.

mam to samo

[Gość: betsypetsy]

na kursie jeździłam odważnie a teraz po roku od odebrania prawka
ręce i nogi mi drżą :(

[Gość: Macho]

Normalka. Miałem to samo ale szybciej czyli po 5 miesiącach od kupienia
pierwszego auta (Malucha z resztą). Zrobiłem sobie miesiąc przerwy w jeżdżeniu
dla uspokojenia i pomogło.

[Gość: annia]

czesc, wiem co czujesz. Mnie na poczatku juz dzien wczesniej bolal
brzuch (kiedy np. mialam jechac gdzies rano). Zaczelam od jazdy po
okolicy,potem dalej i dalej. Nie przyszlo mi to latwo, ale teraz
jezdze juz wszedzie - mieszkam w duzym miescie. Jezdza tez poza
miasto, kilkaset kilometrow jesli trzeba. Uda sie, tylko zacisnij
zeby i jezdzij jak najczesciej. Powodzenia!

[Gość: gosc z USA]

nic sie nie martw, ja jezdze 35 lat, srednio ponad 3o tys km rocznie
i od 20 lat w USA gdzie mieszkam, pare lat temu jezdzilem w Polsce
prze kilka dni i przekonalem sie ze nie mam zamiaru dalej narazac
mojego zycia na spotkania z samobojcami -kierowcami w Polsce. Ludzie
w Polsce jezdza po waskich drogach 15o km/godzine , to trzeba byc po
prostu idiota bez wyobrazni i oczywiscie jezeli np faceci okazuja
przez to swoja meskosc to chyba maja problemy w innej dziedzinie ja
okazac

[Gość: daszkoooo]

Ja sam odebrałem niedawno prawko, zastosowałem metodę "skoku na głęboką wodę".
Pojechałem pożyczonym wozem w trasę ponad 100km. Od tego czasu jest luzik,
ostatnio przejechałem całą Polskę i teraz już nie przerażają mnie żadne, nawet
najodleglejsze wyjazdy,
pozdrawiam

[Gość: figa]

Mam prawko od 15 lat i ciągle boję sie jeździć. Jeżdżę kilka razy w roku na
krótkich trasach i tylko wtedy jak naprawdę muszę.Ciągle nie mogę przełamać tego
lęku, wolę być pasażerem. Wkurza mnie to strasznie i z zazdrości patrzę jak inne
kobiety sobie radzą. Wstydzę sie że to mąż wszędzie musi mnie wozić. Kupujemy
drugie auto, stare może zostać dla mnie tylko boję się że wtedy będę musiała
zacząć jeździć bez żadnych wymówek. Mam jeszcze parę miesięcy żeby pokonać ten
strach albo zawsze być na łasce innych i tłuc sie autobusami.

[pesel3]

Niech żyją autobusy!:) Są ekologiczne i o wiele bezpieczniejsze;)!

Nie jeździj dopóki się boisz

[Gość: Arturek]

Dopóki się boisz NIE JEŹDZIJ. Paraliżujący strach pozbawi Cię woli i
spowodujesz wypadek. Zacznij powoli: najpierw spaceruj środkiem
chodnika, potem bliżej jezdni (aby oswoić się z widokiem
samochodów). Następnie kup rower i zacznij od jeżdżenia po parku,
potem chodnik. Ew. walnij banię na odwagę i jazda. Aktorzy tak robią
gdy gnębi ich trema.

[wastok32]

Prawo jazdy mam od roku. Na poczatku tez sie balem, ale zaczalem od
glebokiej wody - nie mialem wyboru. Na kursie Yariska lub Micra, moj
woz to VW caravelle (9 osob), bez wspomagania, duza fajera. Roznica
ogromna,a w dodatku musialem wozic autem dzieci w roznym wieku. Mile
wspominam ten czas, bo moje auto bylo duzo wyzsze, na wszystkich
patrzylem z gory i w razie zderzenia z osobowym mialem wiecej szans
na przezycie. Co do parkowania - na pewno nie bylo latwo (brak
wspomagania). Oprocz jazd po miescie wybralismy sie tez na wakacje
kilkaset kilometrow od domu - bez problemu. Polecam na poczatek
jazde bez pasazerow, to na pewno doda pewnosci siebie, odwagi,
nauczy samodzielnosci. Inny problem - jesli auto, ktorym sie jezdzi
nalezy do kogos. Mysle, ze moze to byc dodatkowym zrodlem stresu.
Chyba lepiej kupic cos tanszego, ale wlasnego.

[Gość: pi]

jeździć!
skup się na jeździe , planuj trasę na małe odcinki i w danym momencie niech to
ten jeden konkretny odcinek będzie najważniejszy
staraj się jeździć sama
jeżeli masz okazję jeździć jako pasażer z dobrym, opanowanym kierowca, to
obserwuj go w trakcie jazdy, myśl jakbyś sie sama w tym czasie zachowała
zamiast siedzieć na forum - weź parę głębokich idź i objedź osiedle dookoła
daj sobie czas - wyjeździj sama np 10 h i dopiero zastanów się czy przypadkiem
nie czujesz się pewniej

powodzenia, będzie dobrze
jak będziesz sama widziała postęp

[ad]

Wiecie gdzie można znależć ranking(zdawalność kursantów) szkół jazdy w Warszawie?

Ja tez się boję, boję się bo w koncu od moich umięjętnośći zależy czyjeś życie i
to nie koniecznie pasazera a rownież innych na drodze

...

[Gość: yamabushi]

...ja zaczalem przemieszczac sie samochodem dopiero jak go kupilem
(a kupilem pare lat po kursie) - i okazalo sie ze nie umiem
jezdzic... zaczalem od jazdy noca - mniej ludzi i wolniejszy ruch...
potem juz jakos poszlo az zaczalem piratowac (mysle ze normalny
objaw)... teraz sie na szczescie uspokoilo :)

[Gość: cmlu]

Dziewczyno! Ja tez miałam koszmary które polegały na tym ze tato nie chce mi kupic auta. Powiem Ci tak: jesli sie boisz to znaczy ze nie jestes stworzona do jezdzenia autem i daj sobie spokój, potem ludzie sie tylko wkurzają na takie osoby. Chyba ze uwazasz iz to koniecznosc - praca itp. to musisz ciagle jezdzic, duzo. najlepiej sama. boisz sie, bo musisz MYSLEC - nikt Ci nie mowi "w prawo w lewo i zmien pas"

[Gość: Patryk]

Jeździć, jeździć i jeszcze raz jeździć.
A na koniec jeszcze trochę pojeździć.

[Gość: bonia61]

Ja robiłam prawko w 2000 r. Po odebraniu dokumentu wybrałam się na jazdę "
próbną" własnym wozem. Też się okropnie bałam, ale po 4 dniach musiałam jechać
na Mazury z mężem na wczasy i dojechaliśmy cało.Od tamtej pory staram się
jeździć często, żeby nie wypaść z "rytmu".Mój mąż ma już prawko - niestety on
prowadzi częściej.
Pamiętaj - trening czyni mistrza.Pozdrawiam

[Gość: 666aniołów]

Niewiele jest chyba osób które po zdaniu egzaminu od razu śmigają
bezstresowo. Mam prawko dopiero od 3 tygodni, pierwszą jazdę
zaliczyłam w dniu kiedy odebrałam prawko. Jeździłam z chłopakiem,
bardzo mi pomagał, ustaliliśmy sobie wcześniej "gryplan" tzn mówił
spokojnie wcześniej co powinnam zrobić, kiedy zmienić pas, nie
oburzałam się kiedy mówił hamuj, wrzuć trójkę, jedź
szybciej...najczęściej zanim zaczął mówic już te czynności
wykonywałam, ale dodawało mi to pewności siebie...po kilku takich
jazdach przestał mi pomagać i było całkiem ok, uznaliśmy że czas na
samodzielne jazdy. Pierwszy raz wybrałam się sama do rodziców
mieszkających ok 50 km ode mnie i poszło całkiem sprawnie mimo że
przed wyjazdem strasznie się denerwowałam, pojechałam, wróciłam,
przeżyłam:) I nawet nikt mnie nie obtrąbił:D
Zawsze chciałam jeździć, zdałam egzamin i mimo stresu nie mam
zamiaru odpuścić, bo wiem że za jakiś czas będę się czuła dużo
lepiej za kierownicą. Pozdrawiam.

Nie bój się.

[naprawdetrzezwy]

Oddaj prawo jazdy i nie stwarzaj zagrożenia na drodze.
Kierowanie autem nie obowiązek, a przywilej.
Tak to traktuj.
Nie każdy musi.

[Gość: aga]

Dołączę się do głosów, które mówią: jeździć, jeździć, jeździć!!! I
to najlepiej sama, żeby nikt Cię nie stresował komentarzami,
wytykaniem błędów, pospieszaniem, czymkolwiek. Ja jak zrobiłam
prawko to długo czekałam na wydanie dokumentu,chyba 3 miesiące,więc
miałam trochę przerwę w jeżdżeniu. Odebrałam prawko w grudniu, a tu
psikus: śnieg, ślisko, pełno stłuczek itd. No i pierwszego dnia rano
z tym prawkiem wychodze z domu i się zastanawiam, może by jechać
autobusem, bo takie trudne warunki itp. Ale jednak postanowiłam
jechać, przezwyciężyłam ten lęk, no i poszło jak po maśle. I już
jeżdżę 6 lat. Postaraj się przezwyciężyć lęk, bo w dzisiejszych
czasach osoba bez prawa jazdy nie ma łatwego życia. Powodzenia!