OCHRONA DANYCH

[jolanta461]

cZY WYWIESZENIE NA TABLICY OGŁOSZEŃ LISTY Z NUMERAMI LOKALI ZADŁUZONYCH JEST ZGODNA Z PRAWEM?????????????? JOLANTA

[xxxll]

I tak i nie.
Nie ma to nic wspólnego z ochroną danych osobowych właścicieli lokali.

Zaliczki trzeba płacić na bieżąco, a nie żyć na koszt wspólnty, zaciągać
wewnętrzny kredyt.

[babczyk]

Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 21 lutego 2005
r. nakazująca Wspólnocie Mieszkaniowej, nieudostępnianie danych osobowych jej
członków, poprzez wywieszanie w miejscach powszechnie dostępnych – tj. na
klatkach schodowych budynków administrowanych przez Wspólnotę Mieszkaniową –
wykazów obejmujących numery lokali oraz kwoty świadczeń pieniężnych, które ich
właściciele powinni wpłacić na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, jak również pism
zawierających informacje o wydanych wobec właścicieli lokali orzeczeniach
sądowych, wobec braku na powyższe zgody osób, których dane dotyczą.




Warszawa, dnia 21 lutego 2005 r.


GI-DEC-DS- 36/05


DECYZJA


Na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 12
pkt 2 i art. 18 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 26 ust. 1
pkt 1 i art. 36 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), po przeprowadzeniu
postępowania administracyjnego w sprawie skargi Pani X, dotyczącej
udostępnienia przez Wspólnotę Mieszkaniową, reprezentowaną przez Zarząd
Wspólnoty, danych osobowych członków ww. Wspólnoty Mieszkaniowej, w tym także
danych osobowych Pani X, osobom nieupoważnionym,

nakazuję

Wspólnocie Mieszkaniowej, reprezentowanej przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej,
nieudostępnianie danych osobowych jej członków, w tym danych osobowych Pani X,
poprzez wywieszanie w miejscach powszechnie dostępnych – tj. na klatkach
schodowych budynków administrowanych przez Wspólnotę Mieszkaniową– wykazów
obejmujących numery lokali oraz kwoty świadczeń pieniężnych, które ich
właściciele powinni wpłacić na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, jak również pism
zawierających informacje o wydanych wobec właścicieli lokali orzeczeniach
sądowych, wobec braku na powyższe zgody osób, których dane dotyczą.
Uzasadnienie

Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Pani
X, zwanej dalej także Skarżącą, dotycząca niezgodnego z ustawą z dnia 29
sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926
z późn. zm.), zwaną dalej także ustawą, przetwarzania jej danych osobowych
przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej, zwany dalej także Zarządem,
reprezentujący Wspólnotę Mieszkaniową, zwaną dalej także Wspólnotą. Z
przedstawionych przez Skarżącą materiałów wynikało w szczególności, że Prezes
Zarządu podał do publicznej wiadomości – poprzez wywieszenie na tablicy
informacyjnej w budynku - wykaz, zawierający numery lokali mieszkalnych oraz
kwoty należnych świadczeń pieniężnych (m. in. z tytułu opłat eksploatacyjnych,
funduszu remontowego, mediów, płacy zarządu), które właściciele poszczególnych
lokali (w tym także Skarżąca), zobowiązani byli wpłacić na rzecz Wspólnoty do
dnia 10 maja 2004 r. Treść skargi Pani X oraz dołączonych do niej materiałów
wskazywała ponadto, iż w analogiczny sposób Zarząd upublicznił dane osobowe
Skarżącej zawarte w komunikacie z dnia 17 września 2004 r., dotyczącym
wszczęcia wobec niej postępowania upominawczego o zapłatę należności za
użytkowanie zajmowanego przez nią lokalu, jak również, w wydanym wobec Pani X
w toku powyższego postępowania, nakazie zapłaty (sygn. akt I Nc. 492/04).
Skarżąca podniosła przy tym, że nie wyraziła zgody na podanie jej danych
osobowych do publicznej wiadomości przez Zarząd.
Ponadto, z materiałów przesłanych przez Panią X do Biura Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych wynikało, że opisane powyżej działania Zarządu nie
miały charakteru incydentalnego, lecz stanowiły przyjętą i powielaną jej
praktykę. Zarząd regularnie informował bowiem lokatorów o wysokości świadczeń
pieniężnych, które winni oni uregulować na rzecz Wspólnoty, przy czym nie
dysponował zgodą wskazanych osób na upublicznianie ich danych osobowych w
opisany sposób.
Wobec poczynionych ustaleń, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych,
działając w oparciu o art. 12 pkt 5 ustawy, w myśl którego do zadań organu do
spraw ochrony danych osobowych należy m. in. inicjowanie i podejmowanie
przedsięwzięć w zakresie doskonalenia ochrony danych osobowych, pismem z dnia
16 listopada 2004 r. (znak: GI-DS-430/833/04/5388), zasygnalizował Prezesowi
Zarządu potrzebę zmiany dotychczasowej praktyki, z uwagi na okoliczność, iż
upublicznianie przez Zarząd danych osobowych właścicieli lokali w sytuacji
braku ich uprzedniej zgody na powyższe, nie znajduje uzasadnienia w przepisach
obowiązującego prawa.
W odpowiedzi na powyższe wystąpienie Generalnego Inspektora, w piśmie z dnia 7
grudnia 2004 r. Prezes Zarządu podniósł, iż praktyka informowania właścicieli
lokali o

[babczyk]

kwotach należnych bądź zaległych świadczeń pieniężnych poprzez wywieszanie
informacji w tym zakresie w gablotach na klatkach schodowych stosowana jest od
dawna i podyktowana względami oszczędności oraz, że jest ona „powszechnie
akceptowana i ujęta w Regulaminie WM {Wspólnoty}”. Prezes Zarządu
zakwestionował równocześnie zakwalifikowanie opisanych praktyk Zarządu jako
dotyczących danych osobowych, argumentował, iż „nasze klatki schodowe nie są
powszechnie dostępne, ponieważ otwierane są poprzez instalację domofonową”, jak
również poddał w wątpliwość konieczność pozyskania zgody właścicieli lokali na
upublicznianie ich danych osobowych w kwestionowany sposób. Prezes Zarządu
powołał się przy tym na opinie i interpretacje przepisów dotyczących
problematyki ochrony danych osobowych, opublikowane na łamach
miesięcznika „Wspólnota Mieszkaniowa” z października 2003 r.
W piśmie z dnia 16 grudnia 2004 r (znak: GI-DS-430/833/04/6084) Generalny
Inspektor ponownie wyjaśnił podstawowe pojęcia, którymi posługuje się ustawa o
ochronie danych osobowych, a zarazem wezwał Prezesa Zarządu do przesłania kopii
Regulaminu, na postanowienia którego powoływał się on w swych wyjaśnieniach.
W odpowiedzi udzielonej przez Prezesa Zarządu w piśmie z dnia 27 grudnia 2004
r. podniesiono w szczególności: „(...) Z treści artykułu {opublikowanego w
Miesięczniku „Wspólnota Mieszkaniowa” z marca 2004 r.} wynika (...) że
wspólnota, jako administrator danych właścicieli przetwarza je na podstawie
przepisów ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. W związku z tym
nie ma wymagania, aby uzyskiwała zgodę na piśmie od mieszkańców na
przetwarzanie tych danych. Z dalszej części artykułu wynika, że poszczególni
członkowie wspólnoty są uprawnieni do uzyskiwania informacji o zaległościach.
(...) Uważam również, że nasz budynek nie jest ”miejscem powszechnie
dostępnym”. Lokale są prywatne a klatki i inne miejsca są współwłasnością.
Powszechny dostęp mają tylko właściciele (...)”. Ponadto
zaznaczono: „Dostosujemy się do Waszych zaleceń, ale czekamy na jednolitą
interpretację przepisów o danych osobowych w stosunku do wspólnot
mieszkaniowych (...)”. Do przedmiotowego pisma nie załączono natomiast żądanej
kopii jej Regulaminu.

Po zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zważył, co następuje:

Stosownie do brzmienia art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, za
dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub
możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. W myśl art. 6 ust. 2 ustawy,
osobą możliwą do zidentyfikowania jest natomiast osoba, której tożsamość można
określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności poprzez powołanie się na
numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników
określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne,
kulturowe lub społeczne. Informacji nie uważa się przy tym za umożliwiającą
określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu
lub działań (art. 6 ust. 3 ustawy). W świetle powyższych przepisów oraz
utrwalonych w literaturze przedmiotu poglądów nie może zatem budzić
wątpliwości, że informacja w zakresie numeru lokalu wraz z kwotą należnych
świadczeń pieniężnych bądź zaległych opłat, dotyczy możliwej do
zidentyfikowania osoby fizycznej a tym samym informacja ta - zgodnie z art. 6
ustawy - obejmuje dane osobowe.
Zawarta w piśmie Prezesa Zarządu sugestia, jakoby informacja o numerze lokalu
oraz kwocie należnych świadczeń pieniężnych bądź zaległych opłat z tym lokalem
związanych, nie obejmowała w istocie danych osobowych jest zatem wynikiem
błędnej interpretacji powołanych przepisów ustawy o ochronie danych osobowych
przez Prezesa Zarządu, uzasadnionej równie błędną ich wykładnią przedstawioną
na łamach powołanego miesięcznika „Wspólnota Mieszkaniowa”.
W tym miejscu zasadne jest przytoczenie utrwalonych w literaturze przedmiotu
poglądów na temat zakresu przedmiotowego ustawowej definicji danych osobowych,
z których wynika m. in., że: ”(...) zastrzeżenie, iż informacje powinny
dotyczyć osoby fizycznej ma to znaczenie, że poza polem zainteresowania sytuuje
zbiory informacji (ujęte np. w formę rejestrów i ewidencji) dotyczących
podmiotów innych niż osoby fizyczne, a więc wszelkich jednostek
organizacyjnych, niezależnie od tego, czy posiadają one osobowość prawną (w tym
klubów, stowarzyszeń, grup nieformalnych), organów administracji państwowej oaz
samorządowej i innych (...) Informacja wtedy dotyczy osoby fizycznej
gdy „przekazuje” (komunikuje) coś na jej temat. Ustawowa definicja wprowadza w
tej mierze (...) istotne ograniczenie. Za dane osobowe pozwala bowiem uznać
tylko te informacje, które umożliwiają ustalenie tożsamości osoby fizycznej
(...) Nie uważamy przy tym, aby całość danych umożliwiających identyfikację
osoby, do której się one odnoszą, musiała być usytuowana w zbiorze danych.
(...) do danych osobowych można zaliczyć także taką informacje, która pozwala
na określenie tożsamości osoby, do której się odnosi, dopiero w połączeniu z
informacją spoza zbioru danych (...)” [por. J. Barta, P. Fajgielski, R.
Markiewicz „Ochrona danych osobowych. Komentarz” Wydanie III; Zakamycze 2004 ].
W świetle powyższego, informacja o numerze lokalu mieszkalnego i związanych z
eksploatacją tego lokalu świadczeniach pieniężnych bezsprzecznie dotyczy osoby
fizycznej – tj. właściciela lokalu, przekazuje bowiem określone informacje na
temat jego sytuacji ekonomicznej (ciążących na nim zobowiązań finansowych).
Ponadto, niewątpliwie w powiązaniu z innymi danymi dotyczącymi właściciela
lokalu, umożliwia określenie jego tożsamości. Wniosek taki nie może budzić
wątpliwości zwłaszcza, że jak podkreślają przedstawiciele doktryny: „(...)
pojęcie dane osobowe na gruncie prawa polskiego obejmuje wszelkie informacje
dotyczące osoby fizycznej (...) Czynnikami określającymi cechy osoby fizycznej
mogą być m. in.: (...) wygląd zewnętrzny, wzór siatkówki oka (cechy
fizjologiczne); status majątkowy (cechy ekonomiczne) (...)” oraz – co dotyczy
bezpośrednio przedmiotowej

[babczyk]

sprawy - „(...) docierając do odpowiedniego spisu lokatorów (...)
można „powiązać” informację z osobą (...)” [jw.].
Kwestionowane udostępnienie informacji dotyczących członków Wspólnoty (w tym
także Pani X) miało zatem niewątpliwie za przedmiot ich dane osobowe. Natomiast
przetwarzanie danych osobowych podlega reżimowi wyznaczonemu przepisami ustawy
o ochronie danych osobowych.
Powołany akt prawny nałożył na administratorów danych szereg obowiązków, a ich
przestrzeganie zagwarantował przepisami karnymi, zamieszczonymi w rozdziale 8.
Zgodnie z przyjętymi w ustawie zasadami, każda forma przetwarzania danych
osobowych w tym ich zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie,
zmienianie, udostępnianie i usuwanie (zwłaszcza jeżeli wskazane operacje na
danych osobowych wykonywane są w systemach informatycznych), powinna znaleźć
swoje oparcie w jednej z przesłanek wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy.
Stosownie do dyspozycji powołanego przepisu, przetwarzanie danych osobowych
jest dopuszczalne min. wówczas, gdy osoba, której dane dotyczą wyrazi na to
zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych (pkt 1) oraz gdy jest
to niezbędne do zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego
z przepisu prawa (pkt 2). Podkreślenia wymaga zarazem, że na gruncie przepisów
ustawy, dane dotyczące skazań, orzeczeń o ukaraniu i mandatów karnych, a także
innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym są
chronione w sposób szczególny, zgodnie bowiem z brzmieniem art. 27 ust. 1
ustawy co do zasady, zabronione jest przetwarzanie danych ujawniających
pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub
filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak również
danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym oraz
danych dotyczących skazań, orzeczeń o ukaraniu i mandatów karnych, a także
innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym. Art. 27
ust. 1 ustawy wprowadza zatem generalny zakaz przetwarzania danych osobowych we
wskazanym zakresie. Wyjątki od powyższej zasady wynikają z brzmienia art. 27
ust. 2 pkt 1 - 10 ustawy.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż Wspólnota została upoważniona do
przetwarzania danych osobowych właścicieli lokali mieszkalnych (w tym również
Skarżącej), na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności
lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903 z późn. zm.). Zgodnie z art. 18 ust. 1
wskazanej ustawy, właściciele lokali mogą stosowną umową powierzyć zarząd
nieruchomością wspólną osobie fizycznej albo prawnej. Natomiast z art. 29 ust.
1b tejże ustawy wynika, iż zarządca, któremu powierzono zarząd nieruchomością
wspólną obowiązany jest m. in. prowadzić i aktualizować spis właścicieli lokali
i przypadających im udziałów w nieruchomości wspólnej. Z powyżej przytoczonych
przepisów wynika zatem, iż wspólnota, powierzając określonej osobie fizycznej
albo prawnej zarząd nieruchomością wspólną, powierza zarazem zarządcy
przetwarzanie danych osobowych, korzystając w tym zakresie z upoważnienia
wynikającego z art. 31 ustawy o ochronie danych osobowych. Zgodnie z art. 1
ust. 2 ustawy o własności lokali, w zakresie nieuregulowanym przez ww. ustawę
stosuje się przepisy ustawy Kodeks cywilny. Z uwagi zaś na przepisy Księgi
Drugiej, Tytułu I, Działu IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), uzasadnione jest, aby współwłaściciele
dla prawidłowego zarządzania współwłasnością oraz efektywnego wykonywania
kontroli wydatków, znali dane osobowe pozostałych współwłaścicieli. Z
powyższego wynika zatem, że dane osobowe członków Wspólnoty, w zakresie
wynikającym z brzmienia art. 29 ust. 1b ustawy o własności lokali, mogą być
udostępnione wyłącznie określonej kategorii osób - tj. innym członkom
Wspólnoty. Proces przetwarzania przez Wspólnotę - Zarząd Wspólnoty danych
osobowych członków Wspólnoty, we wskazanym powyżej zakresie – z uwagi na
istnienie odpowiednich przepisów ustawy o własności lokali oraz Kodeksu
cywilnego – należy uznać za legalny w świetle art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o
ochronie danych osobowych.
Żaden z przepisów obowiązującego prawa nie upoważnia natomiast Zarządu do
podania tych danych osobowych do publicznej wiadomości. Wobec braku przepisów,
stanowiących podstawę do upubliczniania przez Zarząd danych osobowych członków
Wspólnoty, nie istnieje przewidziana w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie
danych osobowych podstawa prawna dla tego typu działań. W konsekwencji,
przypisanie kwestionowanym praktykom Zarządu waloru legalności uzależnione jest
od zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o
ochronie danych osobowych. Oznacza to zatem, że udostępnienie danych osobowych
członków Wspólnoty w kwestionowany sposób, powinno być poprzedzone ich
oświadczeniami, że godzą się na powyższe. Tymczasem, ze zgromadzonego w
przedmiotowej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby Zarząd uzyskał zgodę
Skarżącej na upublicznienie jej danych osobowych. Nie uzyskano również
jakiegokolwiek dowodu świadczącego, iż Zarząd pozyskał zgodę innych jej
członków na podanie do publicznej wiadomości ich danych osobowych.
Na marginesie zaznaczenia wymaga, że klatka schodowa budynku mieszkalnego,
niezależnie od sposobu zabezpieczenia jej przed wstępem osób niepożądanych,
niewątpliwie jest miejscem do którego dostęp mają nie tylko członkowie
Wspólnoty, lecz również inne osoby. Wywieszenie zatem w gablocie informacyjnej
na klatce schodowej list, zawierających dane osobowe członków Wspólnoty,
stwarza możliwość zapoznania się z nimi przez osoby nieupoważnione do
pozyskania tych danych (tj. nie będące członkami Wspólnoty). W tym sensie, dane
te zostają zatem upublicznione – tj. udostępnione potencjalnie szerokiemu
kręgowi przypadkowych osób.
Wskazać ponadto należy, że upublicznienie przez Zarząd danych osobowych Pani,
zawartych w wydanym wobec niej „Nakazie zapłaty w postępowaniu upominawczym” z
dnia 28 września 2004 r. (sygn. akt I Nc. 492/04), wobec braku zgody Skarżącej
na powyższe (tj. wobec braku określonej w art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy o
ochronie danych osobowych przesłanki legalizującej upublicznienie tych danych)
oraz z uwagi na brak szczególnego przepisu ustawy, który zezwalałby Zarządowi
na podanie do publicznej wiadomości przedmiotowych danych osobowych (brak
przesłanki z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy), było sprzeczne z art. 27 ust. 1
ustawy o ochronie danych osobowych.

[babczyk]

Podkreślenia wymaga zarazem, że Zarząd nie tylko naruszył swym działaniem
przepisy ustawy wskazujące na przesłanki legalnego przetwarzania danych
osobowych lecz również, przepisy wskazanego aktu prawnego dotyczące
spoczywającego na administratorze danych obowiązku należytego ich
zabezpieczenia. Wywieszając bowiem w miejscu powszechnie dostępnym wykazy
zawierające dane osobowe właścicieli lokali (i nie dysponując w tym zakresie
stosownym upoważnieniem – wynikającym bądź z przepisu prawa bądź ze zgody osób,
których dane dotyczą), Zarząd umożliwił dostęp do wskazanych informacji osobom
postronnym, nieupoważnionym do pozyskania tych danych.
Podkreślenia wymaga również, iż ustawa o ochronie danych osobowych nakłada na
administratora danych obowiązek dołożenia szczególnej staranności w celu
ochrony interesów osób, których dane dotyczą, w szczególności zaś obowiązek
zapewnienia, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem (art. 26 ust. 1 pkt
1 ustawy). Proces przetwarzania przez Zarząd danych osobowych członków
Wspólnoty winien zatem być realizowany z poszanowaniem zasad wyznaczonych przez
obowiązujące przepisy prawa, w szczególności zaś powołane regulacje ustawy o
ochronie danych osobowych, ustawy o własności lokali oraz Kodeksu cywilnego.
Wyraźnie zaznaczyć przy tym należy, że wszelkie publikowane na łamach prasy
opinie i wypowiedzi dotyczące problematyki danych osobowych, nie są źródłem
powszechnie obowiązującego prawa i nie mogą być traktowane jako podstawowe
źródło wiedzy w podanym zakresie.
Na Generalnym Inspektorze Ochrony Danych Osobowych, jako organie powołanym do
spraw ochrony danych osobowych, spoczywa obowiązek sprawowania pieczy nad
przestrzeganiem przepisów prawa obejmujących wskazaną problematykę. W ramach
realizacji swych funkcji kontrolnych oraz nadzorczych Generalny Inspektor może
m.in. podejmować działania ukierunkowane na zapobieżenie naruszeniom przepisów
dotyczących ochrony danych osobowych w przyszłości. Podstawę prawną dla
powyższych działań stanowi art. 18 ust. 1, w myśl którego, w przypadku
naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, Generalny Inspektor z urzędu
lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej,
nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem.
W związku z tak ustalonym stanem faktycznym i prawnym, wobec oświadczenia
Prezesa Zarządu, z którego wynika, iż Zarząd - uwzględniając interpretację
przepisów dokonaną przez Generalnego Inspektora - zastosuje się do „zleceń”
zawartych w niniejszej decyzji, konieczne jest sformułowanie w stosunku do
Wspólnoty, reprezentowanej przez Zarząd, nakazu usunięcia stwierdzonych
uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych jej członków, poprzez
zaprzestanie stosowania w przyszłości praktyki, polegającej na wywieszaniu w
miejscach powszechnie dostępnych wykazów, zawierających informacje o
właścicielach lokali (wskazujących kwoty należnych lub zaległych świadczeń
pieniężnych, które winni oni uiścić na rzecz Wspólnoty), bez uprzedniej zgody
wskazanych osób na upublicznienie w ten sposób dotyczących ich danych osobowych.

Mając na uwadze powyższe, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
rozstrzygnął, jak we wstępie.

Decyzja niniejsza jest ostateczna. Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o
ochronie danych osobowych i art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu
postępowania administracyjnego, stronie niezadowolonej z niniejszej decyzji
przysługuje, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, prawo złożenia do
Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosku o ponowne rozpatrzenie
sprawy (adres: Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, ul.
Stawki 2, 00-193 Warszawa).

Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych ....

[babczyk]

Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 15 kwietnia 2005

www.giodo.gov.pl/data/filemanager_pl/703.doc

[serafin666]

Babczyku-nieszczęśniku : wsadź sobie tego GIODO w d... ; to są prywatne sprawy
właścicieli - i nic nikomu do nich

GIODO:

[dozorca1]

Czy poszczególni członkowie wspólnoty mieszkaniowej uprawnieni są do uzyskania
informacji o zaległościach we wnoszeniu opłat eksploatacyjnych innych członków
tej wspólnoty?

Do wspólnot mieszkaniowych tworzonych na podstawie ustawy z dnia 24 czerwca
1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn.
zm.) stosuje się - w zakresie w niej nieuregulowanym - przepisy ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Z
przepisów Księgi Drugiej Tytułu I Działu IV kodeksu wynika, że
współwłaściciele dla prawidłowego zarządzania współwłasnością muszą znać dane
osobowe pozostałych współwłaścicieli. Zgodnie bowiem z jego art. 200, „każdy
ze współwłaścicieli jest obowiązany do współdziałania w zarządzie rzeczą
wspólną". Podobnie wskazana wyżej ustawa o własności lokali w art. 29 ust. 3
stanowi, że prawo kontroli działalności zarządu służy każdemu właścicielowi
lokalu. Z powołanych przepisów wynika zatem uprawnienie każdego
współwłaściciela dostępu do dokumentacji związanej z zarządzaniem
nieruchomością. Wskazać w tym miejscu należy, iż zakres danych i informacji
udostępnianych współwłaścicielom powinien być adekwatny do ich potrzeb
związanych ze zgodnym z prawem celem udostępnienia. Przepis art. 26 ust. 1 pkt
3 ustawy o ochronie danych osobowych stanowi, iż „administrator danych (...)
powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których
dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane były
merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są
przetwarzane". Nie jest więc dopuszczalne udostępnienie współwłaścicielom
określonej nieruchomości danych, których przetwarzanie nie jest niezbędne do
współdziałania w zarządzie nieruchomością wspólną oraz do sprawowania kontroli
działalności jej zarządcy.

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali, jeżeli właściciel
lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat lub wykracza w
sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo
przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni korzystanie z innych lokali lub
nieruchomości wspólnej uciążliwym, wspólnota mieszkaniowa może w trybie procesu
żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie przepisów Kodeksu
postępowania cywilnego o egzekucji z nieruchomości. Aby wspólnota mogła
skorzystać z tego uprawnienia, jej członkowie powinni znać dane osobowe
właściciela i wysokość jego zadłużenia wobec wspólnoty.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że dopuszczalność udostępnienia członkom
wspólnoty mieszkaniowej danych dotyczących zaległości we wnoszeniu opłat przez
innych jej członków wynika z przepisów prawa, a tym samym znajduje oparcie w
przesłance określonej w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych
osobowych.

O "ochronie" nieuczciwych...

[pan_pndzelek]

O "ochronie" nieuczciwych...

Dwie rzeczy są w takiej sytuacji pewne absolutnie:
1. Nie płacenie zaliczki jest nieuczciwością (by nie rzec więcej)...
2. Upublicznianie danych nieuczciwych członków wspólnoty jest formą nacisku...

I nic tu do rzeczy nie mają "orzeczenia" jakiegoś śmiesznego inspektora "danych
osobowych" czy jakiejkolwiek innej śmiesznej instytucyjki. Nie ma także
potrzeby przytaczania (jak babczyk) przydługich "orzeczeń" tym bardziej, iż
widać, że jest to czystej wody bełkot...

Zarządca po pierwsze MA BYĆ SKUTECZNY i temu należy podporządkować wszystkie
inne sprawy, wszak za to zarządca bierze pieniądze... a takie śmiechu warte
urzędasy jak inspektor ochrony jakichś danych mają to do siebie, że przychodzą,
odchodzą, zmieniają zakres kompetencyjny a najogólniej rzecz biorąc mają
dokładnie w de*** wspólnotę co do której swoje "orzeczenia" wydają... wszak
urzędas nie ponosi żadnej odpowiedzialności finansowej...

Lata całe nauczyły mnie jednego: zarządca ma być SKUTECZNY i działać W IMIENIU
WSPÓLNOTY, która mu płaci... wszystkie przepisy są po to, by mu w tym pomóc...
inne przepisy NIE SĄ WAŻNE...

[mrozik.jarek]

jolanta461 napisała:

> cZY WYWIESZENIE NA TABLICY OGŁOSZEŃ LISTY Z NUMERAMI LOKALI ZADŁUZONYCH JEST
ZG > ODNA Z PRAWEM?????????????? JOLANTA

Zdaniem Mrozika jest to zgodne z prawem, bo ani nr lokalu, ani wartość kwoty
nie są danymi osobowymi.