Smoczek przeszedł do historii!

[lechickachata]

Uznałam, że moje 1,5-roczne dziecko ze smokiem wygląda jak stara-maleńka
i trzeba ten związek zakończyć. Od niedzieli Miś jest bezsmoczkowcem. Troszkę
rozpacza, ale nie aż tak bardzo, jak by się zdawało po 1,5-rocznym byciu
razem. Ech, te kobiety - niby kochają, a jak przychodzi co do czego to się
okazuje, że niekoniecznie :o)

Gosia
Michasia

kobieta zmienną jest :)))) powodzenia w rzuceniu

[luciii]

"nałogu" dla maleńkiej kobietki i jej dzielnej mamy :)***

Słusznie :) po co jej smoczek

[ciri_77]

A za kilka dni powie jak moja kuzynka (19 miesięcy, 2 tygodnie po zerwaniu
smoczkowego toksycznego związku)
- "Saruniu a ty bys chciała taki smoczuś"
- " Nie, to jest dzidziusiów, ja jestem BIG BABA"

Big Baba :oD

[lechickachata]

Dobre!
Miś ma kuzyna, 4,5-letniego, który do dziś bez smoka nie uśnie. Dziwię się, że
rodzice raz a dobrze nie rozwiązali jeszcze tego problemu. Sądzili, że misiowe
pożegnanie

Big Baba :oD c. d.

[lechickachata]

Miś majstruje przy klawiaturze ;o)

... tak więc sądzili, że misiowe pożegnanie ze smoczkiem go zmobilizuje. No i
pomyłka. Powiedział, że Michalinka jest jeszcze mała i nie potrzebuje smoka tak
jak on. Ale jak mała urośnie to sami zobaczymy!

Gosia
Michasia

[mpd3]

O gosh! 4,5 roku?????? mam ogromna nadzieje, ze Natulek rozstanie sie ze smokiem
znacznie wczesniej. Zreszta nie widze zeby az tak desperacko go potrzebowal.
Owszem, zdarzaja sie chwile totalnej rozpaczy, kiedy smoczek jest dlaniego
jedynym ratunkiem,ale na codzien radzi sobie bez niego. A moze to przywiazanie
rodzi sie dopiero u troche starszych dzieci?

Zacieram ręce

[weteranka13]

!!! (; -]!!!

Wszystkie moje rozliczne dzieci (w liczbie 3) miały/mają smoczki. Najbardziej
ekstremalnie było oczywiście z pierwszym, ponieważ nafaszerowana wiadomościami
ze szkoły rodzenia walczyłam do krwi ostatniej, aby smoczka nie dawać. Mój
synek płakał wniebogłosy nieustannie, był wygłodzony (a ja pogryziona do krwi,
z traumą karmienia, bo przeżycia były faktycznie niemiłe). Pani pediatra
powiedziała nam w końcu, kiedy usłyszała osobiście, co się dzieje, żeby jednak
spróbować dać mu smoczek, bo może to właśnie jest mu potrzebne, może chce, jako
ssak, ciągle mieć coś w buzi, a płacze, bo tego mu brakuje. No i chyba po dwóch
czy trzech tygodniach uległam. Smoczek został przyjęty z głęboką wdzięcznością.
Ja oczywiście przeżywałam to jako swoją klęskę, dopóki nie wyspałam się jak
należy, chyba właśnie dzięki smoczkowi.
Po roku postanowiliśmy rozstać się ze smoczkiem. Usłyszałam od kogoś, że czasem
perswazja słowna działa nawet u starszych dzieci, i że warto spróbować
tłumaczyć, że rok to już wiek stateczny i smoczek nie przystoi. To w naszym
przypadku się sprawdziło, pamiętam, że przy pierwszym synku musieliśmy dłużej
czytać mu wieczorami, aby zasnął. Pewnie mieliśmy trochę szczęścia, w każdym
razie obaj synkowie rozstali się ze smoczkiem w miarę szybko, w miarę
bezboleśnie (chyba, ponieważ bólu nie pamiętam, a pamiętliwa jestem bardzo).
W każdym razie przy drugim i trzecim dziecku smoczek kupiliśmy w ramach
przygotowań na nadejście. Wiem, że chłopcy dosyć dużo ze smoczka korzystali, o
czym świadczą liczne zdjęcia. (Podczas spotkania po porodzie w szkole rodzenia
pani nauczycielka wyjęła mojemu synkowi smoczek, żeby nie "psuć" grupowego
zdjęcia. Z ręką na sercu i podziwem głębokim przyznaję, że żadne inne dziecko
ze smoczka nie korzystało.)

Moja córeczka też korzysta ze smoczka, ale nie ssie go bez przerwy (tak jak i
pozostali). Jeżeli będzie miała ochotę, to będzie jej towarzyszył przez rok.
Może rzeczywiście przywiązanie rodzi się później. W każdym razie jestem
zdecydowanie "prosmoczkowa".Wiem jednak, że są dzieci, które nie znają smaku
lateksu ni silikonu.

MPD3, przeszło Ci przeziębienie? Mnie niestety dwie noce temu dopadł syndrom
tzw "nocnego gardła", które boli mnie dokładnie od jednego do drugiego nocnego
karmienia, w natężeniu takim, że nie mogę spać. W dzień natomiast sielanka
przerywana łykaniem tabletek.

Pozdrawiam

[mpd3]

Dzieki Weteranko za troske:)Przez weekend bylo tragicznie - goraczka ponad 39
stopni. Malenki naszczescie super grzeczny, wiec przetrwalam. Dzis juz tylko katar.
A Ty kuruj to gardlo. W zyciu nie slyszalam zeby tylko noca bolalo... (???) Ja
mam na gardlo metode radykalna,acz skuteczna: jak poczuje ze cos sie tam zaczyna
dziac niedobrego, plucze woda z jodyna. Wiem, obrzydlistwo! Ale mozna przezyc. A
naprawde pomaga. Poradzil mi to kiedys moj internista.

Wracajac do smoczka: Natanowi wepchnieto go juz w szpitalu, bez pytania mnie o
zgode. Ssal namietnie! A w domu rowniez wiedziona dobrymi naukami wyniesionymi
ze szkoly rodzenia wytrwalam bez smoka 2 dni :)) Potem wymieklam (smoczek lezal
juz od dawna w szufladzie, zakupiony przez babunie dla,przyszlego wtedy jeszcze,
wnusia). I okazalo sie ze dobrze zrobilam. Teraz bez smoczka sobie nie
wyobrazam, choc Natan nie jest z nim nierozlaczny, jak juz pisalam.

Gardło - pytanie do MPD3

[weteranka13]

Hej!

W jakiej proporcji jest ta woda z jodyną? Chętnie wypróbuję każdy sposób, który
nie jest antybiotykiem. Też uważam, że nocne zjawisko jest osobliwe. Może
gdzieś to zgłoszę i opatentuję :-]!

[mpd3]

To tez pomysl! tylko nie wiem czy na tym patencie uda Ci sie zarobic... No, moze
Ci ktorzy cierpia na chroniczne schorzenia gardla zamienia je chetnie na te
wylacznie nocne dolegliwosci...
A apropo jodyny: ja jestem z tych, co to wszystko robia "na oko". Zreszta moj
lekarz tez ujal to tak: "pol szklanki wody i troche jodyny, tak zeby woda
zrobila sie zolta, a w gardle dalo sie odczuc lekkie szczypanie". Sprobuj
najpierw mniejsza ilosc, powiedzmy pol lyzeczki. Jak wytrzymasz ten smak, to
wlej wiecej. Ja ostatnio polalam dosc sowicie, bo juz do ochydztwa przywyklam
(czesto mam problemy z gardlem, ponoc mam przewlekly stan zapalny migdalkow).
Zdrowka zycze!

[weteranka13]

Dziękuję i pozdrawiam!

[e_rubi]

Gratuluje :-)
szybciutko zapomni, duzo szybciej teraz niz np za kolejne pol roku. A Mis to
ten smoczek chyba tylko do zasypiania miala...
Jak wiesz ja z kolei pare miesiecy temu tak zawalczylam z butelka i naprawde
sie oplacilo. Ostatnio u znajomych zobaczylam prawie trzyletnia dziewczynke,
ktora nie rozstawala sie ze swoja butla i pila z niej non stop...niezle sie
przerazilam. Ciesze sie, ze mam to juz za soba.

[lechickachata]

Tak, Ewelino - smoczek Miś dostawała tylko na moment zaśnięcia, od paru miesięcy
tego pilnowałam; wyjątkiem bywały sytuacje np. niesfornego, rozdartego
dziecięcia w sklepie gdy była znudzona/zmęczona/wkurzona (niepotrzebne
skreslić). A tak to starałam się jej za bardzo nie przyzwyczajać. Dziś już
widzę, że chętnie by go z powrotem przyjęła, ale żal minął.
Ufff, tak naprawdę to nie tylko dziecko, ale i rodzic musi do tego dojrzeć.

No i faktycznie czasem starszemu dziecku można to po prostu wytłumaczyć. Syn
sąsiadów ze smutkiem pogodził się ze stratą smoczka, ale co wieczór wisiał przy
oknie i patrzył w księżyc (jak mu powiedziano, smoczek właśnie na księżyc
odleciał ;o)))

Nie słuchajcie tego gadania w szkołach rodzenia czy gdzieś tam, BY KATEGORYCZNIE
NIE DAWAć SMOKA. Nieraz smoczek ułatwia życie nie tylko rodzicowi, ale i
dziecku. A z drugiej strony faktycznie są dzieci, które nigdy smoka nie
potrzebują. Ja już w szpitalu wiedziałam, że po wyjściu pierwszą inwestycją
będzie smoczek.

Gosia
Michasia

[ewa1w]

Gratulacje, nasłuchałam sie dużo, jaki to problem. Moja córcia nietypowa chyba
jest, bo smoczki dawane w nadzieji na chwilę spokoju zawsze wypluwała i nie
miała smoka, równie konsekwentnie nie chciała jeśc z butli przez smoczek, a
karmienie jej łyzeczką trwało i trwało. Za to teraz nie musze jej od niczego
odzwyczajac.

[mysty]

u nas smoczek pełni rolę elementu ozdobnego

Wsadzany na siłę przez babcię zostaje natychmiast wypluty + mina 'co to ma być,
a feeeeeeeee'

Dlatego babcia zastanawia się, czy ja normalne dziecko urodziłam :P