Najdziwniejsze bronie świata.

[wielki_czarownik]

Chciałbym, aby w tym wątku omówić najdziwniejsze rodzaje broni o jakich
słyszeliście. Ja podaję takie:
- irlandzka broń w kształcie klapka ze szpikulcem skierowanym w górę -
służyła do wyrzucania jej z pod wody - nazwy nie pamiętam
- amerykański pistolecik ukryty w klamrze od paska
Znacie inne cuda?

[Gość: Speedy]

Byla kiedys taka książka Waffentechnische Kuriositaten. Z niej wlasnie
zapamietalem sporo takich wynalazków typu strzelająca zapalniczka, fajka,
parasol, laska, zegarek czy nawet sygnet (co prawda wielki i gruby
niemożliwie). Wniosek z tego ze w zasadzie w kazdy niemal przedmiot mozna by
wmontowac lufe kal. 22LR i prosty mechanizm odpalający
A z innej beczki: czy wiecie co to bylo pistolety nagrobkowe? W I polowie XIX
w. w związku z rozwojem medycyny, anatomii i szkolnictwa medycznego w Anglii
wzrastalo ciągle zapotrzebowanie na zwłoki do sekcji. Plagą wiejskich
cmentarzy w odludnych rejonach północnej Anglii czy Irlandii byly kradzieze
zwłok, wykopywanych przez wyspecjalizowanych rabusiów zwykle tuż po pogrzebie.
No i co bogatsi ludzie przed smiercią zakladali sobie w trumnach czy
grobowcach wlasnie takie samostrzelne pułapki, ktore w razie otwarcia trumny
czy grobu strzelaly do otwierającego. Mysle ze koncept nie byl do konca
przemyslany, przeciez te groby rabowano raczej w kilka osób, nawet jak jeden
dostał kulke to koledzy sie cieszyli, mając dodatowe zwłoki na sprzedaż ...:)

[Gość: pierce]

Na Węgrzech widziałem osiemnastowieczny komplet strzelających sztućców.

[swiatlo]

1. Bomby Milosci Blizniego (Bemby) z "Kongresu Futurologicznego" Lema.
2. Niewidzialny samochod jaki uzywal Agent 007

Najdziwniejsze bronie CIA

[myth2004]

I zatrute cygara i zainfekowana odzież etc... A ponadto wiele innych
śmiercionośnych(?) patentów.

PS A co powiecie na walizkową odmianę bomby A?
Mocna rzecz...

Bomba A w walizce.

[wielki_czarownik]

Mocna. Tym bardziej, że ruskie coś się nie mogą doliczyć kilku swoich :O

[myth2004]

Sam chciałbym posiadać takie cudo i terroryzować nim swój urząd skarbowy ;-)))

Pzdrv

[Gość: Speedy]

Jest też możliwe ze nigdy ich nie zbudowali.
Takie cos jest na granicy możliwości technologicznych. Jesli juz to bardziej
Amerykanów bym podejrzewał - oni przynajmniej mieli mozliwości. Uzytkowali
przez pewnien czas kilka miniaturowych naprawde pocisków jądrowych - minę
lądową a raczej ladunek saperski o mocy 20 t i masie kilkadziesiąt kg, glowice
pocisków powietrze-powietrze o mocy kilkuset ton i masie 26 kg, i przez jakis
czas mowilo sie o pocisku do haubic 105 mm. Jednak go nie zbudowano, byly to
juz lata 60/70 i bylo odejscie od lokowania broni jądrowej na tak niskim
szczeblu dowodzenia.
Taki pocisk jest przybliżeniem problemu ladunku walizkowego. Musial miec
srednice 105 mm, dlugosc ok. 40 cm lub niewiele wiecej i wazyc ok. 15-20 kg
lub niewiele wiecej (ale lepiej nie). Sam ladunek jądrowy musial byc wiec
mniejszy, o srednicy ok. 8 cm. Przypuszczalnie bylaby to tzw. bomba neutronowa.
Rosjanie nie budowali prawdopodobnie takich rzeczy. Ich system dowodzenia byl
bardziej znacznie scentralizowany i pozostawienie broni jądrowej do dyspozycji
dowodców niskich szczebli raczej nie wydaje sie prawdopodobne.

Zbudowali na 100%

[wielki_czarownik]

Skoro mieli amunicję atomową 203 mm to bomby walizkowe pewnie też.

[Gość: Speedy]

Z tego to akurat nie wynika, pocisk 203 mm wazy ok. 100 kg.
Przypuszczam ze nie zbudowali bomb walizkowych z obawy przed atomowym zamachem
stanu.
Ale oczywiscie moge sie mylic. Mogli miec techniczne możliwości a innych
malych ladunków nie produkowac z jakichs innych przyczyn.

Jeśli nie mają to po co straszą, że zgubili???

[wielki_czarownik]

Tak dla żartów?? Dziękuję za takie poczucie humoru.

[Gość: Eichhorn]

Procz atomowej amunicji artyleryjskiej 203 mm. Mają także
152 mm granaty jądrowe do armat 2A36 Hiacynt o
równoważniku trotylowym 0,1-2 kT. Taki Granat waży około
50 kg co już się da upchnąć w walizkę, choć dużych rozmiarów.

The great Panjadrum

[Gość: Eichhorn]

Brytyjczycy szykując się do powrotu na kontynent w II WŚw
wymyślili cudełko do niszczenia umocnień nabrzeżnych. Coś
w guście szpulki na nici o średnicy 2.5 metra napędzane
rakietami umieszczonymi na obwodzie. Przywoziło się toto
LCT pod brzeg, otwierało rampę, odpalało rakiety i
pooooszło! Rakiety rozpędzały szpulę, która miała toczyć
się po plaży tratując wszelakie zapory detonując
ostatecznie na bunkrach u szczytu plaży. Niestety The
great Panjadrum toczył się w każdym kierunku tylko nie
prosto naprzód. W efekcie zrezygnowano z "Wunderwaffe" po
utopieniu olbtrzymich sum, ale kto by w trakcie wojny
liczył pieniądze podatnika.
Pozdrawiam
Eichhorn

Pamiętam to

[wielki_czarownik]

Raz ponoć potoczyło się w stronę widzów na poligonie i oficerowie musieli
szybko zmykać.

[Gość: CDL]

Channel Defence Light. Rzecz sama w sobie niezbyt dziwna,
opancerzony reflefktor łukowy na podwozi czołgowym. Miało
toto podjeżdzać w nocy oślepiać ułatwiając robotę
klasycznym czołgom. Był tylko jeden mały szkopuł Brytolom
rzecz spodobała się do tego stopnia, że nie użyli jej
przez całą wojnę aby nie zdradzić sekretu. Klasyczny
przykład pary co poszła w gwizdek

Z polskiego podwórka

[joseph.007]

1. Podchwytywacz agentów
W latach trzydziestych funkcjonowało u nas w wojskach lądowych urządzenie zwane
podchwytywaczem meldunków: na ziemi stawiano dwie kilkumetrowe tyczki, między
nimi rozpinano sznurek, do którego z kolei przymocowany był zasobnik z jakimiś
arcyważnymi informacjami. Przelatujący samolot towarzyszący (czyli Lublin R-
XIII lub "Czapla") wypuszczał za sobą linkę z hakiem, który zaczepiał o sznurek
i zabierał go ze sobą, po wciągnięciu zasobnika do kabiny obserwatora (nie
miało to co prawda wielkiego sensu, bo żeby samolot mógł bezpiecznie nadlecieć
nad takie ustrojstwo, należało wczesniej przygotowac spory kawałek równego,
niezalesionego pola, a wtedy przecież samolot mógłby równie dobrze sam
wylądować). Natchnęło to pewnego osobnika, kórego nazwisko litościwie zmilczę,
do opracowania dla potrzeb wywiadu i dywersji powiększonej wersji urządzenia, w
której tyczki miałyby po kilkanaście metrów, a zamiast zasobnika z meldunkiem
podchwytywało by się człowieka. Uzyskano na to nawet patent, ale prób nie
przeprowadzono nigdy; jak można sądzić z powodu braku ochotników :-D

2. Motobalon
W okresie międzywojennym dość powszechnie używano balonów obserwacyjnych i
zaporowych. Poważnym ich problemem zawsze była zmiana stanowiska wzlotu: kiedy
balon musiał zmienić pozycję wymagało to czasochłonnego opuszczania go na
ziemię i ponownego napełniania gazem (to mogło trwać nawet kilka godzin); w
przypadku gdy chodziło o czas, po prostu pluton zołnierzy chwytał się za
sznurki i maszerował w wyznaczone miejsce ciągnąc balon za sobą, co jednak
było niemożliwe nawet przy stosunkowo słabym wietrze. Aby temu zapobiec
skonstruowano motobalon: pod normalny balon zaporowy podczepiono mały silniczek
lotniczy, zdalnie sterowany z ziemi - balon miał więc stosunkowo szybko się
przemieszczać, przy czym sterowany miał być z dołu ze specjalnego samochodu z
wyciągarką i aparatura do kierowania. Teoria była wyśmienita, niemniej w
praktyce balon wykazywał nader czesto tendencję do latania własnymi drogami,
zupełnie nie zwracając uwagi na to, że na dole jest np. rzeka, czzy las, przez
który samochód z obsługą nie może przejechać. Wreszcie pewnego razu podczas
ćwiczeń w Jabłonnie zawiodło kierowanie silnikiem i balon wybrał wolność -
urwał się z łańcucha i majestatycznie pożeglował gdzieś hen w kierunku Prus
Wschodnich. Spadł jednak zanim doszło do incydentu dyplomatycznego, a trochę
szkoda, bo jakby Niemcy zobaczyli że coś takiego im leci, to z pewnością
jeszcze długo nie mogliby wyjść z niemego podziwu.

3. Rakieta powietrze-powietrze
Pod koniec lat trzydziestych jeden pan opatentował w Warszawie niekierowaną
rakietę lotniczą do zwalczania samolotów. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby
nie zapalnik, który miał działać na... fotokomórkę: rakieta wlatywać miała pod
samolot przeciwnika, który w tym momencie zasłoniłby jej słońce i spowosdował
tym samym eksplozję. Na szczęście nie zdążono przetestować tego w praktyce...

[Gość: Speedy]

Co do podchwytywania agentów to musze cie zmartwić:) pomysl został podchwycony
i w czasie II wojny i później jeszcze dlugo rózne tam angielskie i
amerykańskie tajne służby praktykowaly to rozwiązanie. Amerykanie wniesli do
niego ożywczy impuls rezygnując z owych tyczek; agent w uprzęży spadochronowej
przypięty był do linki wyciąganej przez niewielki balon, tak wiec samolot
podchwytujący nie musiał juz ciągnąc tak strasznie nisko a tylko chwytał za te
linke (odciając jednoczesnie balon) i wciągał ją wraz z agentem. Urządzenie
podchwytujące wyglądało jak takie wąsy z przodu samolotu, moze jak znajde foto
to sie odezwe jeszcze. Podobną technike (wąsy) stosowali potem w latach 50-
tych do przechwytywania pojemników ze zdjęciami zrzucanych przez satelity
zwiadowcze. Tylko oczywiscie nie podnosili ich z ziemi tylko łapali w locie za
linki od spadochronów.

[Gość: DSD]

> 3. Rakieta powietrze-powietrze
> Pod koniec lat trzydziestych jeden pan opatentował w Warszawie niekierowaną
> rakietę lotniczą do zwalczania samolotów. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby
> nie zapalnik, który miał działać na... fotokomórkę: rakieta wlatywać miała pod
> samolot przeciwnika, który w tym momencie zasłoniłby jej słońce i spowosdował
> tym samym eksplozję. Na szczęście nie zdążono przetestować tego w praktyce...

Niemcy pod koniec II wojny uzbroili część Me-163 (zresztą sam w sobie był Bardzo Dziwną Bronią) w
podobne rakiety udpalane przez fotokomórkę. Było to poniekąd niezbędne - atakujący Me-163 miał
prędkość dwa razy większą niż alianckie ciężkie bombowce, przemykał więc chyżo obok nich i nawet
groźne 30 mm działka mogły nie zdążyć. Sukcesy były, ale bardzo skromne (tylko jedna strącona
Forteca?).

[Gość: Speedy]

Dokladniej nazywalo sie to SG500 Jagdfaust. Nie byly to sciślej mówiąc
rakiety, uklad miotający mozna okreslic jako dzialo bezodrzutowe z lufą jako
przeciwmasą. W pionowej rurowej prowadnicy byla zamontowana lufa kal.50 mm
zawierająca pocisk, ladunek miotający i zaplonnik elektryczny. Przy strzale
pocisk wylatywal w góre a lufa, zrywając specjalne sworznie wypadała w dół
rownoważac odrzut.
Niemcy wlozyli sporo kasy i wysiłku w caly projekt SG (Salvengeschutze),
badając mnóstwo prototypów i projektów od 1 do kilkuset luf kal. 15-128 mm w
rozmaitych ukladach miotających, klasycznych i bezodrzutowych. Zalezalo im by
umozliwic szybkim mysliwcom skuteczny atak z przedniej półsfery, zamiast
normalnie celowac i ryzykowac kolizje pilot musialby tylko przeleciec pod
atakowanym bombowcem w odleglosci mniejszej niz 100 m. No i w tym przypadku
fotokomórka miala o wiele latwiej, bo pilot mogl odbezpieczyc uklad na kilka
sekund przed atakiem, mozliwosc zakócenia przez cien chmury czy czegos bylaby
wiec znikoma.

[Gość: Lukasz z USA]

A wiec taki podwchwytywacz agentow byl uzywane przez wojska USA, glownie w
Indochinach w operacjach specjalnych. Pomysl wcale nie taki idiotyczny jak sie
wydaje, helikopter w locie przechwytuje takiego komandosa, komandos nie musi
sie wspinac na drabince itp.

[Gość: grogreg]

Czolg oslepiajacy.
Podwozie Vallentine i silny reflektor.

[serwal]

Najciekawsze są wszelkiego rodzaju wybuchające miny-pułapki ukryte w
przedmiotach codziennego użytku. Niemcy wyprodukowali sporo tabliczek czekolady
wyposażonych w ładunek wybuchowy z zapalnikiem naciągowym, z przeznaczeniem na
front wschodni. Przy próbie przełamania tabliczki czekolady następował wybuch.

[Gość: azm]

Z trochę innej bajki: nożyk schowany wewnątrz klamry pasa w kształcie
płaskiego pudełka. Długość ostrza ~3 cm. Przydatny, jeżeli masz ręce związane
sznurem z przodu :-).
Można kupić w sklepach myśliwskich w Niemczech, być może też u nas.

Może żadne dziwo - ale jak pięknie wygląda!

[dreaded88]

www.israeli-
weapons.com/weapons/vehicles/engineer_vehicles/nagmachon/Nagmachon.html

valid link

[dreaded88]

www.israeli-weapons.com/weapons/vehicles/engineer_vehicles/nagmachon/Nagmachon.html

[Gość: Zulu]

Gdzies w latach 56 opracowano w Sovietach karabin z zakrzywiona lufa,strzelac
mozna bylo z zawegla.Pzdr.Zulu

[Gość: Eichhorn]

To rozwiązanie powielające niemiecki pomysł Tzw.
Krummlauf. Nasadkę z krzywą lufą do Stg 44 przeznaczona
do wozów bojowych i fortyfikacji. Jest to więc tylko
zapożyczenie, a ponadto się sprawdzało

[Gość: Marcin]

Nie jest to co prawda bron ale podczas II WS w czasie walk na Pacyfiku na
jedna z wysp Amerykanie mieli specjalne buty ktore zamiast normalnego odcisku
obuwia zostawialy odcisk bosej stopy,ponoc rosyjski Specnaz posiadal obuwie
gdzie obcasy byly na przodzie ,a czubki z tylu.