Fajny kurs część druga 2 ! :) +MP3

[Gość: Tomek]

II. Nauka o Bogu.

„[Panie], stworzyłeś nas jako skierowanych ku Tobie i niespokojne jest serce
nasze, dopóki w Tobie nie spocznie. Ale daj, Panie- niechże to wreszcie
zrozumiem- czy najpierw człowiek ma Ciebie wzywać, czy sławić? I czy w ogóle
można Cię wzywać, zanim się Ciebie pozna?”

Tak św. Augustyn pisze w swoich Wyznaniach. Doprawdy poznanie Boga było
pragnieniem ludzkości od najdawniejszych czasów. Temu pragnieniu towarzyszy
obawa, czy w ogóle Bóg w swej istocie jest poznawalny. Im więcej o Nim wiemy,
tym bardzie wydaje nam się ogromny i niepojęty. Bo to szczera prawda: Bóg
jest zbyt doskonały, aby mógł Go ogarnąć zwykły śmiertelnik. Czy jest zatem
jakikolwiek sens w rozmyślaniach na temat Bożej natury? Myślę, że tak. Biblia
mówi: To, co jest zakryte, należy do Pana, Boga naszego, a co jest jawne, do
nas i do naszych synów po wieczne czasy, abyśmy wypełniali wszystkie słowa
tego zakonu. Widzimy więc, że są zarówno rzeczy trudne dla człowieka, rzeczy
których nigdy nie będzie w stanie ogarnąć swoim rozumem, jak również takie,
które Bóg nam objawił i mogą być bez przeszkód poznane i zrozumiane przez
ludzki umysł. W tym rozdziale zajmiemy się więc właśnie takimi zagadnieniami.

A. Imiona Boga.

Czytając Biblię możemy się zetknąć z tym, że w stosunku do Boga używane są
różnorakie imiona. Musimy się zastanowić, co to dla nas oznacza, żeby na
przykład wiedzieć, w jaki sposób zwracać się do naszego Pana.

W Starym Testamencie Bóg jest przede wszystkim określany imieniem Jahwe oraz
Elohim. Jahwe znaczy po hebrajsku „jestem, który jestem”. Dzięki temu imieniu
możemy lepiej rozumieć, że Bóg jest suwerenny i jego życie nie zależy od
nikogo, gdyż sam jest dawcą życia. Żydzi ze względu na szacunek do tego
imienia nie wymawiali go podczas głośnego czytania Biblii. Zamiast Jahwe
mówili po prostu „Pan” albo „Bóg”. Również w Nowym Testamencie apostołowie
nie posługują się tym imieniem. Z tych i innych względów niektórzy tłumacze
Pisma Świętego decydują się na pominięcie tego imienia przy tłumaczeniu
Starego Testamentu.

Elohim oznacza „Bóg”. Słowo to podkreśla, że Bóg jest Właścicielem i Panem
całego stworzenia. Do tego imienia dodawano różne przydomki. I tak na
przykład El-Szadaj znaczy „Bóg Wszechmogący”, a El-Roi „Bóg, który widzi”.

Często do Boga zwracano się Adonaj, to znaczy „Pan”. Z nastaniem Nowego
Testamentu, określenia starotestamentowe, pochodzące z języka hebrajskiego, a
tym samym mniej zrozumiałe dla Greków i Rzymian, straciły na popularności i
zostały zastąpione odpowiednikami greckimi. Zarówno w stosunku do Boga Ojca,
jak i do Chrystusa Stosowano następujące określenia: Theos, co oznacza „Bóg”,
Kyrios, co oznacza „Pan”, Despotes, co oznacza rónież „Pan” albo „Władca”.

Część 2

[Gość: Tomek]

B. Cechy Boga.

Biblia podaje nam cały katalog Bożych cech. Dzięki nim możemy lepiej zrozumieć,
jaki Bóg jest i kim On jest dla nas. Oto niektóre z tych cech:

-Miłość- Biblia wręcz wprost stwierdza, że „Bóg jest miłością”. Na gruncie tego
fragmentu powstała nieprawdziwa teoria, że ponieważ Bóg kocha wszystkich, to
również wszystkich zbawi. Musimy jednak pamiętać, że oprócz tego, że Bóg jest
miłością, to cechują go jeszcze takie cechy, jak prawdomówność i
konsekwentność, i skoro jasno nam zapowiedział w Piśmie Świętym, że nie wszyscy
zostaną zbawieni, to tak w istocie będzie.

-Nieskończoność- Oznacza to, że Bóg nie ma żadnych granic. Nigdy się nie
urodził i nigdy nie umrze: jest po prostu wieczny. Oprócz braku ograniczeń
czasowych, Bóg jest wolny od ograniczeń przestrzennych. nie można wskazać
miejsca, gdzie Bóg się może znajdować, ponieważ Bóg jest wszędzie. To że jest
wszędzie nie oznacza wcale, że jest tak ogromny, iż może ogarnąć sobą cały
świat. Konsekwencją takiej myśli byłoby przekonanie, że jedna część Boga
znajduje się np. w Polsce, a inna w Rosji. Bóg jest poza przestrzenią i
znajduje się cały wszędzie.

-Niezmienność- Bóg jest doskonały, więc nie podlega żadnym zmianom, bo gdyby
się zmienił nie byłby już doskonały. Ale to, że jest niezmienny nie oznacza
wcale, że jest statyczny, czyli innymi słowy nic nie robi. Bóg ma plan, który
realizuje, ma uczucia, np. miłość, gniew, buduje relacje z różnymi ludźmi.

-Sprawiedliwość- Sprawiedliwość Boża polega na tym, że Bóg ustanowił doskonały
zbiór zasad rządzących światem, sam jest wierny tym zasadom i sprawiedliwie
rozliczy z takiej wierności każdego człowieka.

-Suwerenność, czyli wolność- Bóg nie zależy od nikogo. Sam w sobie jest
doskonały i szczęśliwy, i nie potrzebuje żadnego stworzenia, aby to szczęście
sobie zapewnić. Jedynym motywem powołania ludzi do istnienia nie było więc dla
Boga pragnienia chwały, albo strach przed samotnością, ale miłość. Z
suwerennością łączy się nierozerwalnie wszechmoc, to znaczy że nie ma takiej
rzeczy, która mogła by Boga zaskoczyć, ale udaremnić Jego plany. Dotyczy to
również zła. Bóg nie jest autorem zła, ale musiał dać, szanując wolność
człowieka, przyzwolenie, aby zło się dokonało.

-Wszechwiedza- Bóg w każdej chwili bez żadnego wysiłku wie wszystko o
wszystkim. Zna każdą naszą myśl i krok. Wie również co wypełni całą przyszłość.
Ten katalog nie jest oczywiście zamknięty, Bóg jest tak bogaty w doskonałe
cechy, że aby je wymienić, zabrakłoby mi życia. Zachęcam was do rozmyślania,
kim Bóg jest, bo to jeszcze bardziej nas do Niego przybliży.

C. Osoba Jezusa Chrystusa.

Wierzymy, że Jezus Chrystus jest Bogiem, i wraz ze swoim Ojcem oraz Duchem
Świętym stanowi Trójcę Świętą. Oznacza to, że Jezus posiada wszystkie cechy
należne tylko i wyłącznie Bogu. Po pierwsze nie jest On stworzeniem, gdyż
istnieje od zawsze, a jego ziemskie narodziny nie są początkiem egzystencji w
ogóle, a jedynie początkiem działalności na ziemi.

Tuż po upadku pierwszego człowieka-Adama, Bóg zapowiedział ostateczne
rozwiązanie problemu grzechu. Proroctwo to spełniło się wraz ze wcieleniem się
Jezusa, który przyszedł na ziemię, aby umrzeć męczeńską śmiercią i w ten sposób
zapłacić za nasz grzech. Wcielenie to polega na tym, że Jezus, będąc Bogiem,
urodził się w naturalny sposób z żydowskiej dziewicy, o imieniu Maria. Fakt ten
miał miejsce w Betlejem, ok. 2000 lat temu. Następnie Jezus wzrastał i nabierał
sił w mieście zwanym Nazaret i w wieku ok. 30 lat rozpoczął swoją działalność.
Pełny życiorys Jezusa możemy przeczytać w Ewangeliach.

Jezus będąc na ziemi nie przestał być Bogiem. Jednocześnie będąc Bogiem, był w
pełni człowiekiem, a jego ludzkie życie nie różniło się niczym od życia innych
ludzi, za wyjątkiem jednego: Jezus przez całe swoje życie nie popełnił ani
jednego grzechu.

Wierzymy zatem, że Jezus jest w pełni Bogiem, ponieważ: Stary Testament tak Go
nazywa (Iz.9.5); Nowy Testament również nazywa Go Bogiem (Jn.1.1); Bogiem
nazywają Go jego uczniowie (Jn.20.28); Jezus używa imion przysługujących tylko
Bogu (Obj.22.13); Jezus twierdzi, że stanowi jedność z Ojcem (Jn.10.30); Jezus
posiada cechy, które posiada tylko Bóg, np. wieczność (Jn.17.5), wszechobecność
(Mt.18.20), wszechwiedzę (Jn.4.29), wszechmoc (Mt.28.18).

Wierzymy również, że Jezus jest w pełni człowiekiem i posiada ludzkie ciało
podlegające prawom fizycznego rozwoju, ludzką duszę, charakter i ludzkie
emocje, takie jak smutek, radość itp.
Nie jest to łatwe, aby zrozumieć, jak te dwie natury łączą się w jednej osobie.
Jedna osoba- Jezus Chrystus- w 100% Bóg i w 100% człowiek. Przez wieki wielu
ludzi próbowało w sposób błędny ogarnąć tę tajemnicę. Niektórzy pojmowali
Jezusa jako swego rodzaju opakowanie, które zamieszkują dwie osoby
(nestorianizm), inni myśleli, że Jezus posiadał ludzkie ciało i duszę,
natomiast Boski był jedynie duch (apolinaryzm), jeszcze inni sądzili, że dwie
natury w Jezusie się po prostu wymieszały (eutychianizm).

Część 3

[Gość: Tomek]

D. Problem kenosis.

W Liście do Filipian 2.5-8 Paweł używa tego greckiego słowa, aby opisać na czym
między innymi polegała ofiara Jezusa:
Filip. 2:5-8
5. Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie
Jezusie, 6. Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy
tym, aby być równym Bogu,
7. Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny
ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem,
8. Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci
krzyżowej.
(BW)

„Wyparcie się samego siebie- kenosis- oznacza, że Chrystus dobrowolnie
zrezygnował ze statusu, jaki posiadał będąc w postaci Bożej, po to by stać się
człowiekiem i umrzeć za nas na krzyżu1.”

Należy podkreślić tutaj, że Jezus nie przestał posiadać Boskich cech, a jedynie
zrezygnował na pewien czas z chwały, jaka słusznie należała mu się z tytułu
posiadania tych atrybutów.

Staranne studium powyższego fragmentu prowadzi nas do następujących wniosków:
Jezus zanim przyszedł na świat egzystował w postaci Bożej. Jezus na ziemi nie
stracił Bożej natury, a jedynie, „mimo tego, że był w postaci Bożej, nie
upierał się zachłannie, aby być równym Bogu.” Jezus przez swą postawę daje nam
przykład, abyśmy i my nie pragnęli chwały dla siebie, tylko służyli jedni
drugim. Fragment ten tłumaczy nam, dlaczego w pewnych sytuacjach Chrystus
objawia się nam jako podporządkowany swojemu Ojcu, a nawet jako sługa ludzi.

D. Duch Święty.

Duch Święty jest jedną z Osób Boskich, oznacza to, że jest zarówno osobą, jak i
Bogiem. Nie należy zatem postrzegać Ducha Świętego, jako bezkształtnej masy,
mocy Bożej, albo synonimu dla duchowej natury Boga-Ojca. Uważam, że Duch Święty
jest osobą, ponieważ:

posiada umysł (Rz.8.27).
posiada uczucia (Ef.4.30).
posiada wolę (I Kor.12.11).
przekonuje nas o grzechu (J.16.8).
wstawia się za nami do Boga (Rz.8.26).
można usiłować Go okłamać (Dz.5.3).
pozostaje w relacjach z innymi Osobami Bożymi oraz z ludźmi (Dz.15.28).
inne.

Duch Święty jest nie tylko osobą, ale jest też Bogiem. Posiada takie same
atrybuty, jak Ojciec i Syn. Jest wszechwiedzący, wszechobecny, wszechmocny,
brał udział w stworzeniu wszechświata. Biblia nazywa Go prawdą, miłością, dawcą
życia. Duch Święty działał w epoce Starego Testamentu. Był zaangażowany w
tworzenie wszechświata. Także wszystkie starotestamentowe proroctwa pochodzące
od Boga zostały wygłoszone pod natchnieniem Ducha Świętego (II Pt.1.21). Duch
prowadził ludzi a nawet w nich przebywał (Józef, Jozue, Daniel). Pomimo tego,
że Duch Święty był obecny w czasach Starego Testamentu, Jezus Chrystus
zapowiedział, że będzie On dany dopiero po Jego śmierci i zmartwychwstaniu, co
znalazło swoje spełnienie w wydarzeniach w dniu Pięćdziesiątnicy. Chodzi o to,
że od dnia pięćdziesiątnicy posługa Ducha Świętego, jako pocieszyciela Kościoła
Bożego miała nabrać innego charakteru. Jego posługa przed Zielonymi Świątkami
to mgliste odbicie tego, co przygotował nam Bóg.

E. Posługa Ducha Świętego dzisiaj.

Duch Święty przebywa we wszystkich wierzących chrześcijanach. We wszystkich
wierzących i tylko w wierzących. Oznacza to, że posiadanie Ducha Świętego jest
warunkiem koniecznym do zbawienia.

Ducha Świętego otrzymujemy w chwili duchowych narodzin. Duch Święty oddziałuje
na nas przekonując nas o grzechu i o potrzebie posiadania Zbawiciela. Skłania
nas, abyśmy się opamiętali i oddali nasze życie Bogu. Pytanie, czy Duch Święty
jest najpierw dany człowiekowi i potem skłania go do nawrócenia się, czy też
najpierw trzeba się nawrócić, aby otrzymać Ducha Świętego, jest zbyt trudne,
abym mógł na nie sensownie odpowiedzieć. Wydaje mi się jednak, że nie istnieje
jakiś okres czasu, którego Duch potrzebowałby, aby przekonać człowieka o
grzechu jakąś nawałnicą argumentów. Myślę, że to po prostu staje się i już.

Dzięki temu, że otrzymaliśmy Ducha Świętego jesteśmy zapieczętowani na dzień
sądu. Oznacza to, że obecność Ducha Świętego jest znakiem autentyczności
nawrócenia i będzie podstawą do wydania wyroku. Mówiąc językiem obrazowym Duch
Święty jest dla nas jakby biletem do nieba. Kto Go będzie posiadał zostanie tam
wpuszczony, wszyscy pozostali zostaną wrzuceni do zewnętrznych ciemności. Inną
posługą Ducha jest: pocieszanie, umacnianie i uzdalnianie do prowadzenia coraz
bardziej świętego życia. W chwili, kiedy rozmyślnie grzeszymy, Duch Święty
będzie nam wskazywał na to, że popełniliśmy błąd. Nazywamy to wyrzutami
sumienia. Grzech popełniony przez chrześcijanina nie skutkuje tym, że Bóg
odbiera nam Ducha, ponieważ widzimy liczne przykłady w Piśmie Świętym, które
mówią o grzesznikach, że są oni nadal chrześcijanami (I Kor.5.5; I Kor.6;
Rz.7.14-25). Uporczywe trwanie w grzechach i lekceważenie Bożych upomnień może
jednak doprowadzić najpierw do oziębłości w wierze, aż w końcu do całkowitej
śmierci duchowej.

F. Chrzest w Duchu Świętym.

Jezus Chrystus obiecał swoim apostołom, że kiedy wstąpi do nieba, Bóg ześle na
nich Ducha Świętego. Proroctwo to- jak zostało powiedziane wcześniej- spełniło
się w dniu święta żydowskiego, Pięćdziesiątnicy. Od tego dnia Jezus Chrystus
każdego człowieka, który przyjmuje jego ewangelię "chrzci w Duchu Świętym", to
znaczy wciela nowego chrześcijanina w organizm Kościoła i obdziela wieloma
duchowymi błogosławieństwami. Chrzest w Duchu Świętym jest udziałem wszystkich
wierzących (I Kor 12,12-13).

Pomimo tego, że chrzest w Duchu jest nierozerwalnie związany ze zbawieniem, z
różnych względów może być odwleczony w czasie. Oznacza to, że od momentu
działania Ducha Bożego w człowieku, które wywołuje nawrócenie, do czasu pełnego
przyjęcia Ducha Świętego, może nastąpić przerwa (Dz 8, 14-17).

Myślę, że rozbieżność ta jest spowodowana tym, że Boże ordo salutis jest poza
czasem i przez to wymyka się ludzkiej percepcji.

Kiedy Jezus przebywał na ziemi, uczniowie Jego nie potrzebowali żadnej innej
pomocy. To właśnie Jezus umacniał ich, pocieszał, napominał. Jednakże w chwili
obecnej, kiedy nie możemy obcować z naszym Panem w sposób bezpośredni,
potrzebujemy specjalnego wspomożenia ze strony właśnie Ducha Świętego.

Aby otrzymać Ducha Świętego należy poprosić o Niego Boga. Nie należy żebrać
latami, gdyż Duch Święty nie jest nagrodą ani orderem za dobre sprawowanie,
tylko darem danym z łaski. Dodatkowo Jezus zapewniał nas, że Bóg udziela Go
chętnie każdemu, kto o Niego prosi (Łk.11.11-13).
Niezależnie od chrztu w Duchu Świętym, człowiek w ważnych momentach swego życia
może być napełniany Duchem. Jest to rzecz fundamentalna dla prowadzenia
owocnego życia chrześcijańskiego. Takie namaszczenie daje nam pewność
zbawienia, siłę do prowadzenia życia chrześcijańskiego, odwagę do głoszenia
ewangelii, jest źródłem nieprzebranych pokładów miłości, cierpliwości,
uprzejmości, dobroci, pokoju. Dla ogromnej liczby chrześcijan napełnienie
Duchem Świętym jest też źródłem bogatych przeżyć emocjonalnych, takich jak
podekscytowanie czy poczucie szczególnej bliskości Boga.

Część 4

[Gość: Tomek]

G. Dary Ducha Świętego.

Duch Święty jako wierny sprzymierzeniec Kościoła Bożego, hojnie obdarowywuje
członków tegoż kościoła w dary, które są użyteczne dla jego budowania. Bez nich
nie bylibyśmy w stanie funkcjonować efektywnie w naszych lokalnych zborach.
Biblia opisuje liczne dary; należą do nich:

dar prorokowania. Musimy pamiętać, że rola nowotestamentowych proroków jest
nieco inna niż starotestamentowych. Głównym tego powodem jest to, że spisywanie
Biblii zostało już zakończone. Innymi słowy objawienie zostało zamknięte. W
czasach współczesnych prorocy mają za zadanie podtrzymywać kościół na Duchu
poprzez słowa zachęty i pocieszenia. Czasami może się też zdarzyć, że prorok
przepowiada przyszłość, ale musimy pamiętać, że takie proroctwo musi być
najpierw zbadane przez starszych zboru, abyśmy mieli pewność, czy możemy mu
zaufać. Oczywiście kościół nie zobowiązuje swoich członków do wiary w
przesłanie prorockie: jest to indywidualną sprawą każdego z nas.

dar uzdrawiania. Często się zdarza, że Bóg obdarza ludzi umiejętnością
uzdrawiania innych. Nie oznacza to wcale, że Bóg zawsze chce, abyśmy byli
uzdrowieni, a w szczególności w cudowny sposób. Nie oznacza to też, że nie
należy korzystać z pomocy lekarskiej, wręcz przeciwnie, grzechem jest nie
pójście do lekarza, kiedy mamy taką możliwość. Jednakże Biblia jasno naucza, że
czasami ludzie potrzebują wzmocnienia wiary i dlatego Bóg ustanowił taki
cudowny przejaw swojej łaski.

dar czynienia cudów. Jest to umiejętność wywoływania ponadnaturalnych zjawisk.

dar mówienia niewyuczonymi językami i dar ich wykładania. Są to wspaniałe dary,
którymi każdy wierzący może się umacniać w wierze. Są jednak określone reguły
stosowania tych darów. To znaczy, że jeśli masz ten dar, nie możesz go używać w
kościele, chyba że jest osoba posiadająca dar wykładania języków.

dar ewangelizowania.

dar duszpasterstwa.

dar obdarowywania innych.

dar usługiwania.

dar wiary.

dar rozróżniania duchów.

dar napominania.

dar mądrości i wiedzy.

dar zarządzania.

H. Mity dotyczące nauki o Duchu Świętym i Jego darach.

W wyniku działalności domorosłych teologów narodziło się wiele naiwnych i
szkodliwych nauk. Chciałbym, abyśmy prześledzili niektóre z nich:

Mit pierwszy: „Jeśli ktoś nie mówi językami nie jest chrześcijaninem.” Dar
mówienia językami jest bardzo pożyteczny dla chrześcijan. Powstaje jednak wiele
nieprawidłowości w jego używaniu, o czym możemy na przykład czytać w I Liście
do Koryntian. Głównym błędem jest przekonanie o wyższości chrześcijan, którzy
posiadają ten dar nad chrześcijanami, którzy tego daru nie posiadają. Jednakże
Biblia naucza nas, że kościół składa się z ciała posiadającego wielu członków i
każdy obdarzony jest innym darem albo talentem. Zatem nie posiadając daru
mówienia językami, powinniśmy raczej dziękować Bogu, że obdarzył nas na
przykład darem dawania, gdyż jest on nie mniej potrzebny niż ten wspomniany
wcześniej. Nie umiejąc grać na gitarze, nie powinniśmy rozpaczać, ale dziękować
Bogu, ze na przykład umiemy wspaniale gotować.

Mit drugi: „Jeśli ktoś nie mówi językami Duch Święty nie mieszka w nim.” Jest
to oczywista bzdura wymyślona przez ludzi spaczonych na umyśle. Mówienie
językami nie jest kryterium posiadania Ducha Świętego i osoba, która nie mówi
językami ma tego Ducha nie w mniejszym stopniu niż osoba, która mówi.

Mit trzeci: „Jeśli człowiek nie wyzdrowieje pomimo modlitwy kościoła, to wynika
to z niewiary tego człowieka. Bóg chce aby wszyscy byli zdrowi.” Czytając
Biblię widzimy, że Bóg dawał największe doświadczenia osobom, które najbardziej
kochał i które były najbliżej Niego. Zatem powyższe stwierdzenie jest okrutnym
kłamstwem, które rani najbardziej tych, o których kościół powinien się w
największym stopniu troszczyć. To nie prawda, że Bóg chce, aby wszyscy byli
zdrowi, a jeśli jesteś chory, to jest to konsekwencją grzechu albo niewiary.

Mit czwarty: „Bóg chce, aby wszyscy byli bogaci.” Jest to oczywista bzdura.
Job, Łazarz, św. Paweł, Tymoteusz: te wszystkie Biblijne przykłady pokazują
nam, że tak nie jest. Można śmiało wręcz powiedzieć, że ubóstwo jest objawem
szczególnego błogosławieństwa, a nie przekleństwa. Kościół jednoczy się więc w
modlitwie ze wszystkimi potrzebującymi.

Mit piąty: „Bóg zawsze daje nam to, o co Go prosimy, szczególnie jeśli
deklarujemy tę prośbę w Imieniu Jezusa.” Bóg obiecał nam, że da nam wszystko, o
co Go prosimy, jeśli będzie to zgodne z Jego wolą. Oznacza to, że Bóg daje komu
chce, jak chce i nie jest On złotą rybką do spełniania życzeń. Nasz wielki Bóg
jest suwerenny w swoich decyzjach.

Mit szósty: „Powinniśmy słuchać namaszczonych przywódców nawet wtedy, gdy
negują naukę Biblijną.” Pamiętajmy, że Biblia ma dla nas największy autorytet i
nie może go podważyć nawet najbardziej namaszczony lider. To że ktoś posiada
cudowne dary, wcale nie musi oznaczać, że prowadzi święte życie.

Mit siódmy: „Osoby, które emocjonalnie przeżywają swoją wiarę są anty-
intelektualni, natomiast osoby, które nie przeżywają emocji, nie doświadczają
Boga w pełni.” Jest to kolejne błędne stwierdzenie. Musimy sobie uświadomić, że
jesteśmy bardzo różni i to właśnie czyni nas wspaniałymi stworzeniami. Jedni są
ekstrawertykami inni introwertykami. W kościele jednak jest miejsce dla
wszystkich: dla młodych, starych, grubych, chudych, a nawet dla łysych :).

I. Kluczowe fragmenty.

Jn.1.1: „Bogiem było Słowo.”
Jn.1.14: „Słowo ciałem się stało.”
Jn.10.30: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy.”
Jn.20.28: „Pan mój i Bóg mój.”
Fil.2.5-8: „zaparł się samego siebie...”
Rz.8.26: Duch wstawia się za nami.
I Kor.12: Wiele darów, jedno ciało.

Oraz mp3: Bardzo ciekawe kazanie, pt. Smierć i co dalej?
www.box-sport.com/domnaskale/mp3/Tomek_Kapciak/Smierc_i_co_dalej.mp3
Pozdrawiam <><

[Gość: Tomek]

Hej, odpisuje tutaj bo chce by ten watek sie podniusl, kolejna lekcja wkoncu:)
Tak masz racje cos mozna nazwac opacznoscia Boza, a dla ateisty bedzie to
poprostu tzw. fart. Ja zawsze bylem optymistą, jesli co mi sie dzialo to
dziekowalem Bogu za odpoczynek, poniewaz prowadze dosc ekstytujace zycie:) lub
za to ze jestem caly, od momentu kiedy sie nawrocilem nic mi sie nie stalo,
wreczprzeciwnie, patrze na swiat z innej perspektywy, perspektywy przepelnionej
wiarą i Bogiem:) Niektorzy by to nazwali efektem placebo, niech tak bedzie,
lecz wole tak czynic niz spowrotem zejsc na złą sciezke:( a byla bardzo zla:/
Nie mowie ze odrazu po nawroceniu nie popelniam bledow czy grzechow, to
normalne sklonnosc czlowieka, lecz widze je i potrafie je niwelowac doskonale:)
Wymieniles "umiejętność przebaczania, dostrzeganie i pomoc potrzebującym "
Cenie Cie za to ze potrafisz przebaczac, ja mialem z tym problem na poczatku,
ale jak zaczalem blogoslawic w myslach te osoby ktore w jakis sposob mi
zachodza za skore, modlic sie a nie zloscic sie czy przeklinac i zmienil sie
swiat, oni tez. Kiedys poklucilem sie z bliska mi osoba i chcialem dopiec jej
ale cos mi mowilo poblogoslaw jej a ona poprostu przeprosila mnie 30 minut
pozniej sama od siebie, by to nie bylo niczym szczegolnym ale ta osoba uzywa
slowa przepraszam tak czesto jak jezyka arabskiego - ktorego nie zna czyli
wcale. POprostu cos pieknego.
"ale odrzucam to w czym nie widzę sensu ( przeznaczanie czasu na obrzędy,
rozwój kościoła rzymskokatolickiego jako
organizacji która ma wpływ na politykę i jest zdolna do finansowego
podporządkowania obywateli państwa). "
Ja nie widze sensu na obrzedy rowniez, po co, lepiej sie pomodlic do Boga
wlasnymi slowami, Boze dziekuje Ci za wspanialy dzien i za kazdy nastepny,
przepraszam Cie za to to to i pomoz mi to zmienic w moim zyciu, prosze Cie w
imieniu Jezusa Chrystusa - taka przykladowa modlitwa jest czyms radosnym, czyms
fajnym i dokladnym, tak jest w Bibli modlitwa Ojcze nasz w dwuch ewangeliach i
jest rowniez wspaniala, ale ja wole np modlic sie wlasnymi slowami do Boga.
Co do kosciola katolickiego , nie chce krytykowac go za to jakim jest poniewaz
znam duzo osob ktore sa katolikami i sa wspanialymi chrzescijaninami (duzo tzn
z 10 :P ) Wiedza co robia, po co i jak :) Ta swiadomosc pisma swietego jest
najwazniejsza:)
Rowniez Cie cenie za Twoja wiedze, umiejetnosc wypowiedzi:)
"Dla mnie życie to rozkosz umysłu, wszystko co robimy docelowo ma zadowolic
nasz umysł" - dla mnie tez tym jest zycie, rozkoszuje sie czytajac slowo,
modlac sie, tym ze jestem na nabozenstwach w niedziele. Poprostu cos pieknego:)
A zycie traktuje jako proba, jak sluchales to kazanie (
www.freecdtracts.com/cd_1d.htm ) to wiesz o czym mowie :)

"Ty jesteś już na pewnym etapie, a ja jeszcze popatrze
sobie na inne możliwości. " Ale zachecam Cie do poznawania slowa Bozego :) w
pierwszym wykladzie miales na temat bibli jaka jest najlepsza i jaka jest
najlepiej przetlumaczona, chyba ze znasz hebrajski to najlepiej czytac z
orginalow:)
"Na 90% nic poza rozkładem biologicznym organizmu , ale wolałbym żeby było coś
jeszcze " Moim zdaniem jesli chodzi o cialo to w 100% mozemy byc pewni ze ono
zostaje na ziemi i sie rozklada , ale jest napisane ze cialo to tylko namiot
dla ducha i duszy.
"Ja też jakoś nie bardzo sie ciesze, że po swojej stronie mam takich kolesi jak
Tomek, czy edd." Nie przejmuj sie, nie wiem czy pamietasz jak Jezus nauczal a
faryzeusze go probowali zwiesc(udowodnic ze jest czlowkiekiem ) I podobnie jest
teraz z ludzmi, nie kazdy musi byc zbawiony pamietajcie :)

Mat. 28:18-20
18. A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na
niebie i na ziemi.
19. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i
Syna, i Ducha Świętego,
20. Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z
wami po wszystkie dni aż do skończenia świata

Pozdrawiam Cie serdecznie <><

[Gość: szach]

Nie wiem kiedy dotrze do ludzi mediów i władzy,nie wiem kiedy będzie o Jezusie
mówiło się publicznie w całej Polsce,ale to nastąpi.Z dnia na dzień coraz więcej
ludzi jest o tym przekonanych, modli się o ewangelizację,przygototwuje sie do
niej, przyjdzie czas zobaczycie ich na ulicach,placach,domach kultury.Ludzi
różnych wspólnot i kościołów głoszących zbawienie i nowe życie w Jezusie,a wtedy
zmieni się ten kraj.

[Gość: Paulinka]

A gdzie poprzednia czesc kursu co?

[Gość: Tomek]

Tutaj :)

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=13190
Polecam rowniez inne watki na tym forum :)

Do Beaty:

[Gość: Tomek]

Hej Beatko
Nie chce zdradzac gdzie chodze do koscila, chociaz bardziej wnikliwi i tak to
zobacza albo sprawdza (po linkach chociaz)
Nie chce osadzac zadnego kosciola ktory rzeczy wiare chrzescijanska.
Niektore rzeczy w kosciele katolickim sa tlumaczone jako tradycja a nie z pisma
swietego:)To sa ich poglady...
Fajnie ze podajesz namiary na swoj kosciol, zawsze to jakies zaproszenie by
osoby zobaczyly jak jest w innym miejscu:)
"Poprzez ten kosciol i ludzia tam zgromadzonym poczulam pasje spowrotem do
Boga, chec wstawania w niedziele o 9 by byc na 10 na nabozenstwie chociaz na
poczatku mialam z tym problemy. " Ojj ja tez ja tez hihi :D Kwestia poznania:)
Pozdrawiam <><

[Gość: Ania]

--------------------------------------------------------------------------------
Czesc druga jeszcze lepsza od pierwszej,juz nie moge sie doczekac 3
czesci :)))))))))))))))))))



--------------------------------------------------------------------------------

[Gość: up]

j.w.

[Gość: Kasia]

Moze byc juz teraz 3 czesc czy dopiero jak wstaniesz???????????

[bozy_wojownik]

ale o co chodzi?
naprawdę przeczytaliście takie DŁUGIE posty????

[Gość: Tomek]

Najwidoczniej czytaja :) Nie wciaga Cie czytanie tego?? Bo jak ja czytam, pisze
to nie moge przestac i tylko ograniczniki na forum mnie powstrzymuja. Wiary nie
da sie przekazac w krotkim poscie niestety by bylo za latwo :)

Pozdrawiam <><

[bozy_wojownik]

i właśnie dlatego powinno się używać innych narzędzi niz forum

[Gość: Tomek]

Jakie polecasz? Kazdy sposob ewangelizacji jest dobry:)