ataki histerii

[kawusia111]

moja córka ma prawie dwa latka i zaczyna się u niej okres buntu.
Miewa napady złości, szału, agresji.
Rzuca się na ziemie, łóżko i płacze, krzyczy. Próbowałam kilku
sposobów:
- nie reagować,
- tłumaczyć,
- krzyknąć,
- przytulić.
Nic nie działa . Wczoraj krzyczała prawie pół godziny . Niedługo
sąsiedzi zadzwonią po kogoś z opieki społecznej jak tak dalej będzie
robić.
Macie jakieś sposoby na takie zachowanie? Po takiej akcji jestem
wypompowana ale najbardziej żal mi dziecka.
Co robić?
-----
Życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiesz, co się trafi.
(Forrest Gump)

[camel_3d]

misiek ma rzadko jakies ataki..czasem staral sie krzykiem cos wymusic.. ale nie
ma 100% recepty na taki atak. za kazdym razem trzeba cos innego wymyslec bo
inaczej lekarstwo przestanie dzialac. Zalezy co to za atak. Niektore si eolewa,
inne nie.. czasem odwraca sie uwage dzeicka..al czasme mozna ulec jezei
faktycznie mowimy "nie" dla samego nie.

[noneczka1983]

Mój tez miewa ataki histerii, ale coraz krócej trwaja i zdarzaja sie
juz coraz rzadziej, widze że moja metoda przynosi efekty... gdy
krzyczy nie przekrzykue go, tylko staram sie nie zwracac uwgi, gdy
się troszkę uspokaja mocno go przytulam i tlumaczę ze tak nie mozna
robić-pomaga!

[tijgertje]

noneczka1983 napisała:
gdy
> krzyczy nie przekrzykue go, tylko staram sie nie zwracac uwgi, gdy
> się troszkę uspokaja mocno go przytulam i tlumaczę ze tak nie
mozna
> robić-pomaga!

Nigdy nie uczylam dziecka, ze tak nie wolno robic. Odkad zaczal
probowac robic sceny uczylam go, ze to nie jest sposob, ktory
prowadzi do osiagniecia celu. Dziecko robi sceny z jakiegos, czesto
tylko sobie znanego powodu, cos chce przez to osiagnac i mysle, ze
mowiac, ze "tak nie mozna" wpaja sie dziecku poczucie winy i
bezsilnosci. Zamiast tego staram sie uczyc, ze do celu prowadzi
wiele drog i staram sie wskazywac wlasciwe. Dziecko ma prawo do
frustracji i zlosci i jesli moj mlody jest wsciekly to pozwalam mu
sie wyzyc, czemu nie, jednak jesli cos ode mnie chce, musi sie
najpierw uspokoic i swoje zyczenie wyrazic w bardziej "cywilizowany"
sposob Na mlodego dziala. Gorzej z mezem, mimo prawie 5 dekad na
swiecie nadal czasem wybucha, chcac dzialac natychmiast, zamiast sie
najpeirw zastanowic

[malgoska182]

Moja 22 miesieczna tez zaczela stroic fochy.Dzisiaj na nogach od 5
,postanowila nie isc spac.Upiera sie np.na wyjscie na balkon zaraz
po wstaniu(mieszkamy w bloku i znam zasady ).Moja corka oczywiscie
nic sobie nie robi z obowiazujacej ciszy nocnej))) Polozy sie pod
drzwiami baklonowymi i zaczyna histeryczny placz.Nie reaguje,tylko
przynosze klocki,czy schowana zabawke(ktora w tym momencie staje sie
nowa) i odwracam jej uwage od balkonu.
Mam nadzieje,ze jej to minie,bo ja jestem zmeczona tymi napadami
zlosci mojej corki.Nie tlumacze tego ,jako bunt dwulatka,czy trudny
okres dwulatka ,bo chyba wiele jeszcze takich trudnych okresow w
zyciu mojego dziecka.Musimy sie nauczyc cierpliwosci i znizyc sie do
"poziomu dziecka"(nie chodzi o rozwoj dziecka".Najwazniejsza jest
milosc.

[justynka292]

mój synek ma teraz 3 latka ale w wieku 2 też zaczynał wymuszać coś w
ten sposób, tak naprawdę jak mu się udałoby za pierwszym razem to
robiłby bo uznałby, że to skuteczna metodę. Ja jak zaczynał akcje to
przykucłam, żeby być na równym poziomie i mówiłam, że to nic nie pomoże
(on oczywiście nic z tego sobie nie robi) wtedy go ignoruję, mówię
jeszcze, że jak się uspokoi to ma przyjść i bedziemy się przytulać. On
i tak musi się wykrzyczeć, po kilku minutach trochę ma dosyć i krzyczy,
że to ja mam do niego przyjść to przestanie, na to tez nie raguję, bo
to on ma się uspokoić i przyjść (jak rozumie co oznacza przepraszam to
również można poprosić żeby to zrobił) Czasem mu w trakcie tego krzyku
przypominam, że nadal może przyjść i się przytulić, że ja czekam cały
czas gotowa na to. I tak to się kończy, wyczerpany (bo ten krzyk wiele
go kosztuje) przychodzi, przytula się, ja mówie jak bardzo go kocham.
Jak się całkowicie uspokoi i naprzytulamy się to próbuję z nim
rozmawiać o tym co się stało, wyjaśnić dlaczego nie otrzymał tego co
chciał, dlaczego nie powinien krzyczeć, i że ten krzyk nic nie pomoże.
Cały czas przy tym mówię, że go kocham i że jestem dumna z niego, że
przyszedł i przeprosił. To może wszystko tak prosto brzmi ale dla mnie
jest to też bardzo ciężka sytuacja jak muszę słuchać jego płaczu, jest
mi strasznie go żal ale wiem, że inaczej nie mogę postępować. Właściwie
jak miał około dwa latka to zdarzyła się może dwa razy taka akcja, no i
teraz również próbował coś zadziałać w ten sposób i zrobił pojedyńczą
taką akcję. Uważam, że nie ma najmniejszego sensu krzyczeć bo on i tak
nie słucha a tylko potęguje w nim to gniew

[thegimel]

Mój też ma ataki złości. Staramy się zająć czymś innym, a jak nie działa to
pozwalamy się wyzłościć. Jeśli atak złości jest o coś, co dziecko dostać może,
mówię mu, że najpierw musi przestać płakać i krzyczeć, a wtedy to dostanie.
Czasami działa. Ogólnie staram się z nim jak najwięcej wychodzić. Na placu zabaw
jest grzeczniejszy i łatwiej skierować jego uwagę na coś innego. Ogólnie
niestety ten etap trzeba przeczekać, a zaniepokojonym sąsiadom, krewnym, czy
znajomym spokojnie tłumaczyć przyczyny wrzasków.

[ant-nat]

U nas działa to tak:
usiądź, wypłacz się jak się uspokoisz i przeprosisz/powiesz o co chodzi/ w
zależności od sytuacji wstaw odpowiednio
pierwszym razem darł się godzinę
drugim razem darł się 0,5 godziny
za trzecim chwycił o co chodzi i przeprosił zaraz po tym jak otrzymał ode mnie
komunikat jw.
teraz wścieka się rzadko bo wie że do niczego to nie doprowadzi
Przed zastosowaniem tej metody brewerie mojego syna sięgały zenitu trwały
godzinę czasami nawet próbował rwać sobie włosy z głowy i bić głową w podłogę
ew. drzwi (wtedy musiałam wkraczać żeby sobie krzywdy nie zrobił)
Na szczęście dla wszystkich ten etap mamy za sobą

[asiula1987]

ant-nat napisała:
> usiądź, wypłacz się jak się uspokoisz i przeprosisz

ale za co ma dziecko przepraszac?? ze sie zlosci, nie umie inaczej wyzbyc sie
zlych emocji? nie rozumiem jak ktos jest zly to niech sie zlosci tak czy
inaczej, kiedys bedzie mial poczucie winy ze czuje negatywne emocje a one
towarzysza nam od zawsze, kiedy ty jestes zla to potem wszystkich wkolo
przepraszasz?? bo ja nie i jezeli tylko dziecko w zlosci nie bije kogos to nie
ma za co przepraszac trzeba je tylko nauczyc inaczej reagowac jesli poczuje
zlosc a nie zabraniac wogole cokolwiek czuc

[mozyna]

Zajmij czymś innym.