Załamka :(

[tola_i_tolek]

Za półtora miesiąca urodzę drugie dziecko a moja 2,5 latka tak daje
mi się we znaki, że boję się myśleć jak to będzie.
Nie dość , że przechodzi bunt dwulatka to jeszcze od dwóch miesiący
znów ma fazę ma mamusię. Dziś np. zrobiło mi się niedobrze kiedy
czytałam jej bajkę na dobranoc, wyszłam do łazienki a bajkę miał
doczytać tata, a ona narobiła takiego rabanu jakby ją ze skóry
obdzierali i tak bywa często.
Córka spędza większość czasu ze mną ale sporo też z tatą, babciami,
ciocią, chodzi od kilku miesięcy do przedszkola ( chętnie). Co robić-
ustępować jej czy nie?

[hermes19783]

glowa do gory i ciesz sie ze są pampersy i pralki ( ze masz wiecej
czasu dla dzieci niz nasi rodzice) a moj synek tez ciągle mi na
glowie siedzial jak sie siostra urodzila mial 23 miesące i karmilam
malą z synem na glowie (doslownie) i przezylam jak maly zacząl
siostre gryzc ( doslownie) a teraz mala ma 4 miesące i naprawde
zaczyna byc fajnie wiec kochana wspominaj te historie z pieluchami
tetrowymi i pomysl ze za ok 4 miechy bedzie lzej i aha wykorzystuj
rodzine do bolu zeby starszaka brac jak najwiecej na dwor ( ja
niestety pomocy od rodziny nie mialam)

[memphis90]

O, popatrz, u mnie zupełnie to samo Jakaś druga faza lęku separacyjnego-
tylko mama, mama i mama... Może jakoś te nasze maluchy wyczuwają, że zaraz będą
się musiały mamą dzielić? Ja przeczekuję, staram się dać mojej Lili tyle uwagi,
ile się doprasza- to już ostatnie tygodnie jej "królowania" i trochę mi jej żal.
Więc tulę, noszę, bawię się, całuję. Oczywiście Lila ma też napady złości i
frustracji- kiedy coś jej nie wychodzi, czegoś jej zabraniam, kiedy nie może się
wysłowić (mówi jeszcze mało). Staram się podchodzić do tego z cierpliwością, ale
stanowczo. Nazywam uczucia ("jesteś zła, bo nie wyszło ci to czy tamto"), staram
się zrozumieć, co mówi, pocieszam i tłumaczę, kiedy czegoś jej nie wolno...
Zobaczymy, co będzie dalej. Oby te nasze skarby nie wpędziły nas w szaleństwo