Pogrzeb

[matka_karmiaca]

Po długiej chorobie w poniedziałek odszedł mój dziadek. Wahamy się z siostrą, czy brać na pogrzeb dzieci. Jej córki - 2,5 i 4,5 i moją - 1,5. Każdą z osobna pewnie można by wziąć, ale wszystkie razem? Mam wizję ich biegnących środkiem sali pożegnań i radośnie robiących pociąg, jak to zwykle się bawią...
Czy ktoś był na pogrzebie z większą dzieciarnią i ma doświadczenie? Da się to jakoś ogarnąć nie zakłócając uroczystego charakteru pożegnania?

[slonko1335]

Na pogrzeb mojej mamy nie zabrałam swojego diabelskiego niespełna trzylatka. Długo wahałam się czy zabierać spokojną 5 latkę. Nie wzięłabym trójki dzieci w takim wieku na pewno.

[corrina_f1]

Ja bym na pewno nie wzięła. Pomijając fakt, że dla dziecka atrakcja wątpliwa, to istotnie pozostałym gościom dzieci mogą (i za pewne będą) przeszkadzać.

[3-mamuska]

Napewno nie zabralabym 1.5 i 2.5 latkow, 4.5 do zastanowienia,bo to zalezy od dzeicka,jesli jest rozbrykane/ marudzace to lepiej zostawic w domu.

[sinusoidaa]

Jeśli byłoby to konieczne-wzięłabym tylko najmłodsze, 1,5 roczne dziecko. A to dlatego, ze nic jeszcze nie kuma, co to za uroczystośc i z jakiego powodu. Starszym dzieciom pod żadnym pozorem nie fundowałabym takich atrakcji. Ale ja patrzę pod kątem wpływu pogrzebu na dziecko, jego stan psychiczny, a nie pod kątem ewentualnego przeszkadzania innym uczestnikom.

[slonko1335]

Ale ja patrz
> ę pod kątem wpływu pogrzebu na dziecko, jego stan psychiczny, a nie pod kątem e
> wentualnego przeszkadzania innym uczestnikom.

milusio....

[sinusoidaa]

> milusio....
może i milusio, skoro nie zabrałabym dziecka na pogrzeb, nieważne dla innych uczestników, jakie powody mną kierowały.

[slonko1335]

hm...chyba nie zrozumiałaś....

[sinusoidaa]

Chyba jednak Ty nie zrozumiałaś odpowiedzi

[slonko1335]

Ty chyba nie zrozumiałaś pytania. Autorka wątku nie pyta o stan psychiczny, tylko wyraźnie całkiem: "Mam wizję ich biegnących środkiem sali pożegnań i radośnie robiących pociąg, jak to zwykle się bawią... Da się to jakoś ogarnąć nie zakłócając uroczystego charakteru pożegnania?" no ale rozumiem, że są osoby które mają to w nosie...

[sinusoidaa]

Po raz kolejny dociera do mnie, ze do niektórych trzeba literka po literce.
Zdrowie psychiczne dziecka to po pierwsze, a po drugie-niewyorażalne dla mnie jest, zeby dziecko robiło plac zabaw z domu pogrzebowego. Dla mnie "oczywistą oczywistością" jest stworzenie takiej sytuacji, kiedy albo dziecko jest pilnowane przez kogoś poza miejscem uroczystości, albo po prostu zostaje pod opieką niani/sasiadki/koleżanki w domu. I sadziłam, ze tego nie trzeba pisać literka po literce - a jednak. Ale przede wszystkim nie zabrałabym dziecka na pogrzeb z obawy o jego stan psychiczny. Jesli z uwagi na to dziecko zostaje w domu, dalsze dywagacje na temat zawartości mojego nosa nie mają sensu.

[slonko1335]

> Po raz kolejny dociera do mnie, ze do niektórych trzeba literka po literce.

masz rację...a wiec literka po literce...pytanie autorki wątku nie dotyczyło zdrowia psychicznego dzieci i ich emocji związanych z pogrzebem pradziadka którego nie znali tylko niebezpodstawnych obaw o rozbawione towarzystwo nieprzejęte faktem tegoż jednak mało radosnego wydarzenia i przeszkadzanie innym uczestnikom pogrzebu w związku z tym.

[sinusoidaa]

Ręce mi opadły. Sorki, przystępniej nie potrafię przekazać.
Na marginesie - napisałam, co zrobiłabym, a czego nie NA MIEJSCU AUTORKI POSTU.
Napisałam, ze NIE ZABRAŁABYM dziecka/dzieci na pogrzeb. KROPKA.
Nie miałbyby wiec okazji dokazywać i tym samym przeszkadzać innym uczestnikom.KROPKA
Gdybym miała w nosie zdrowie psychiczne mojego dziecka i tak NIE ZABRAŁABYM z uwagi na potencjalne zachowanie. KROPKA.
Łudzę się, ze tym razem dotarło.
Jesli jednak nie, to trudno, męczy mnie przekład zdań złożonych na pojedyncze i proste.

[slonko1335]

a ja mam zapewne zwidy i widzę iż jak byk stoi coś o zabraniu półtoraroczniaka...

[sinusoidaa]

"Każdą z osobna pewnie można by wziąć,"
to cytat pierwszego postu autorki watku

[slonko1335]

no i jak się to ma do stanu psychicznego? cały czas jest mowa o zachowaniu w czasie uroczystości...

[sinusoidaa]

dobra-ostatnia próba, literka po literce.
Jak się ma do stanu psychicznego? dziecko 1,5roczne (wiem, bo mam w tym wieku dziecko) niewiele rozumie, napisałam to w jednym z pierwszych swoich postów w tym watku, więc nie obawiałabym się zabrać takiego malucha, mając na względzie jego psychikę. A że, jak wynika z wpisu autorki watku, jedno dziecko, solo, jest do opanowania, wiec, gdybym musiała/chciała, to jedno dziecko na pogrzeb zabrałabym.
wyczerpałam temat

[slonko1335]

dobra to znowu literka po literce:
nikt nie pytał o zdrowie psychiczne maluchów nie związanych emocjonalnie z dziadkiem którego nie znały..pytanie było o coś całkowicie innego..czy półtoraroczniak czy trzylatek czy czterolatek tak samo by się przejął faktem tej uroczystości..z tą różnicą, że czterolatkowi da się wytłumaczyć, że trzeba chwile spokojnie posiedzieć bez śmichów-chichów..

[sinusoidaa]

Powtarzasz się, odpowiedziałam wyżej na lustrzane "argumenty". Szkoda mi czasu na bezproduktywną rozmowę i przekład z bardziej złożonego na prosty.

[slonko1335]

No powtarzam bo nie dociera, więc próbuje najprościej jak można...
Szkoda ci czasu? to dziwne bo podobno już wcześniej wyczerpałaś temat...a jednak...

[matka_karmiaca]

Ale o co Wy się w zasadzie kłócicie? Bo tak śledzę Waszą dyskusję i w sumie nie wiem.

[slonko1335]

sorry, faktycznie bez sensu to nie wątek na to.
Wyraz współczucia.

[sinusoidaa]

Nie wiem, kto się kłóci, nie ja na pewno. Jesli ktoś komentuje moje wpisy i zadaje pytania, grzecznśc nakazuje, zeby odpowiedzieć

[aniaurszula]

a co dziecko ma nie wiedziec ze odszedl ktos bliski, ciekawa jestem jak potem wytlumaczyc ze dziedek umarl i go juz nie zobaczy, swoja corke zabieralam na 2 pogrzeby gdy miala niecale 5 lat, w tym roku pochowala swojego ukochanego dziadka z ktorym sie wychowala, pozegnala sie z nim w trumnie, tak przezyla to mocno ale wiem ze dobrze zrobilam, nie powie mi kiedys ze niemogla sie z dziadkiem pozegnac a podrugie mam porownanie z synem kuzynki w tym samym wieku co moja nie byk na pogrzebie pradziadka i mego taty czyli jego wojka minelo juz kilka miesiecy a on przy okazji ostaniej wizyty pytal sie o wujka bo musi mu cos powiedziec i jaki byk zdziwiony ze nie zyje. nie wiem jakie jet to starsze dziecko jesli choc troche mozna nad nim zapanowac to zwlaszcza tato powinien sie nia zajac i pokazac to co sie dzieje gdy odchodzi czlowiek

[mondovi]

Po pierwsze - bardzo Ci współczuję. Po drugie - czy dzieci były związane z Twoim dziadkiem?

[matka_karmiaca]

Nie bardzo, dziadek od wielu miesięcy wymagał stałej opieki medycznej i przebywał w zakładzie, najstarsza może go jeszcze pamięta, maluchy raczej nie. Ale to były jego jedyne prawnuczki.

[mondovi]

W takim razie nie wzięłabym. Byłam na pogrzebie Babci mojego męża, która była sercem rodziny i prawnuki przedszkolaki bardzo dobrze ją znały i kochały i nie w głowie były im wspólne zabawy w czasie pogrzebu.

[aihnoa]

Dwoje 4-latków zw. z osobą zmarłą na pogrzeb wzięłam, byli bardzo grzeczni i poinformowani, jak będą wyglądać uroczystości. 2-latka nie, bo bałam się właśnie wymienionych przez Ciebie "atrakcji".

[silje78]

nie wzięłabym z dwóch powodów. po pierwsze nie chciałabym aby moja córka uczestniczyła w tak smutnej uroczystości, przynajmniej nie w tym wieku, po drugie bawiące dzieci mogą przeszkadzać innym uczestnikom pogrzebu.

[pamplemousse1]

nie trafiają do mnie argumenty "smutnej uroczystości". Śmierć jest tak naturalna jak narodziny, i 4 czy 5-latki powinny chodzić na pogrzeby, po odpowiednim przygotowaniu.

[silje78]

a po co?

[pamplemousse1]

napisałam wyżej o tym - śmierć jest nieodłączną częścią naszego życia. Nie rozumiem po co na siłę "chronić" przed tym dziecko. Nagle w wieku 10 lat naciśniemy mu guziczek - jesteś gotowy, od teraz możesz chodzić na pogrzeby. Dla mnie sensowniejsze jest pokazywaniu dziecku, ze to normalne, że tak jest i tłumaczenie od małego.

[silje78]

a ja uważam, że na wszystko przychodzi czas. moja czterolatka wie o śmierci tyle ile była w stanie znieść (czyli, że umarli idą do aniołków itd). czy naprawdę tak małe dziecko musi widzieć jak wygląda pogrzeb? uczestniczyć w rozpaczy innych osób, same niewiele z tego rozumiejąc? czy musi widzieć jak trumna z bliską jest zakopywana w ziemi?
uważam, że dziecko musi do pewnych spraw dorosnąć. kiedyś w jakimś wątku ktoś mi wytknął, że nie używam przy dziecku wulgaryzmów (nawet słów głupi), bo przecież dziecko i tak to usłyszy, ale kiedyś też będzie pić alkohol i uprawiać seks, ale czy już teraz musi się wprawiac? hardcorowy przykład, ale ja osobiście nie widzę sensu w braniu na pogrzeb małego dziecka, może to być dla niego zbyt obciążające psychicznie, a co do chronienia, to chyba od tego są rodzice żeby dziecko chronić, a w ciężkie tematy wprowadzać dziecko na jego poziomie.

[anechca]

Nad najstarszym dzieckiem mozna byloby sie zastanowic. Moja mam umarla, kiedy corka miala 4,7 lat. Na pogrzeb ja wzielam bez dwoch zdan. Mala zachowala sie wyjatkowo dojrzale, jedynie w momencie opuszczania trumny do grobu, odwrocila sie tylem i przytulila.

[pamplemousse1]

Anecha podzielam twoje zdanie. Wydaje mi się, że dziecko 4-5 letnie jest na tyle dojrzałe, że można mu wytłumaczyć. Twoja córka przepięknie przeżyła pogrzeb bliskiej osoby.

[pamplemousse1]

Takie czasy, że chcemy dzieci ochronić przed wszystkim, żeby w ogóle złych emocji nie odczuwały. Programujemy roboty?

[aihnoa]

Też mam czasem takie wrażenie.

[gazeta_mi_placi]

Wydelikacenie.

[mruwa9]

Ja bym zabrala i nie robila z tematyki smierci tabu.

[matka_karmiaca]

Nie zamierzam robić tematu tabu, tylko nie chcę zrobić z pogrzebu sali zabaw - a dziewczyny jak się spotkają, to się bardzo żywiołowo cieszą swoim towarzystwem. Jak na pogrzebie jest jedno dziecko, to nie ma problemu, ale co z rozbrykanym stadkiem?

[mondovi]

Jeśli dzieci nie były emocjonalnie związane ze zmarłym - będą rozbrykanym stadkiem.

[kamilkka30]

Zabrałam na pogrzeb niespełna trzylatkę i mąż "biegał" za nią po cmentarzu, oczywiście śmichy, chichy gdy ją gonił, a jak próbował przytrzymać, to stękanie, wyrywanie się & wrzask. Na stypie, zamiast rozmawiać z ludźmi których dawno nie widziałam musiałam skupiać się na niej, bo jej się nudziło. Tak więc nie polecam. W wieku 5 lat uczestniczyła w pogrzebie prababci, zachowywała się odpowiednio do miejsca i sytuacji, czyli nie biegała, nie krzyczała, tylko w wielkim przejęciu i skupieniu uczestniczyła w ostatniej drodze babci. Korzystając „ z okazji” przed pogrzebem przerobiliśmy temat śmierci i życia po życiu.

[mw144]

Towarzystwo zostawiłabym pod czyjąś opieką.

[goodnightmoon]

Wyrazy współczucia.
Jeśli jest możliwość z kimś zostawić, to ja też bym nie brała dzieci na pogrzeb.
Będziecie mogli w skupieniu pożegnać dziadka, potem spokojnie porozmawiać z krewnymi.

[pamplemousse1]

Co do tematu, zabrałabym 4,5-latkę.

[budzik11]

Byłam an pogrzebie z dziećmi 4 i 2l. Byli grzeczni i znudzeni, starsza tylko się zaciekawiła, czemu babcia śpi w butach (w kaplicy trumna była otwarta). Całą mszę przespali.

moim zdaniem nie

[madzia1708]

[niebioska]

Jako trzylatka byłam na pogrzebie prababci. A wcześniej na nabożeństwie odprawianym w domu (takie czasy, wieś). Były również moje dwie kuzynki - pół roku ode mnie starsza i pół roku młodsza. Do dziś pamiętam, jak radośnie biegałyśmy w kółko, korzystając z możliwości, jakie dają tzw. przechodnie pomieszczenia. A że akurat TEN pokój też był na trasie...

[w_miare_normalna]

ja w czerwcu chowalam dziadka, mala miala dokaldnie 3 lata. do konca nie wiedzialam czy ja brac czy nie, akzdy odradzal.
na pogrzebie byly jeszcze dwie kuzynki z dziecmi w podobnym wieku do mojej, cala msze mloda pieknie siedziala, ale miala lekkie zawirowania przy pozegnaniu juz, ale nie wariowala, ani nie tanczyla, tylko po prostu sobie chodzila.
nikt zle na mnie nie patrzyl ani nic, ksiadz nawet cos tam do mikrofonu powiedzial do niej.
wytlumaczyla jej przewd pogrzebem, ze ukochany dziedaek rysiu odchodzi, a my musimy go pozegnac, aby aniolki sie nim zaopiekowaly
uwazalam , ze mloda powinna na sowj sposob sie z dziadkiem pozegnac, tyle.

[zabulin]

Nie. Z prostej przyczyny.
Piszesz, ze dzieciaki gdy sa razem dokazuja wesoło. Super.

Tylko to nie to miejsce i nie ten czas.

Powinni rodzice w takiej sytuacji brykające dzieci zabrać, no a chyba nie chcesz tam iść, zeby wychodzić.
Sa miejsca i momenty gdy radosny smiech dzieciaczkow jest nie na miejscu.

[mariela1987]

tylko dziecko 4,5 letnie ewentualnie.Pozostala dwójka nic nie rozumie i nie będzie się zachowywała odpowiednio do sytuacji

[joann_80]

pogrzeb to nie "uroczystość" dla dzieci. Nie zabrałabym . Ostatnio byliśmy na pogrzebie i synek trafił na dwie godziny do klubiku. On błl zadowolony , my spokojni a ceremonia pozostała niezakłócona.

[joann_80]

sorry wkradła się literówka . Miało być "był"

[joann_80]

właśnie doczytałam ,że jedna z forumek nie dość ,że wzięła dzieci na pogrzeb to jeszcze zafundowała im widok babci w otwartej trumnie...no brawo ;/
tak małe dziecko i tak nie rozumie istoty śmierci a jeszcze widok niedawno żywej bliskiej osoby z nienaturalnie stężoną twarzą , leżąca w trumnie na prawdę do przyjemności nie należy nawet dla dorosłego a co dopiero dla dziecka. Ja swojego syna uświadomiłam o tym co to jest śmierć nie fundując mu takich widoków. Naszego przyjaciela a swojego wujka uwielbiał i naszym zadaniem było mu wytłumaczyć dlaczego wujek zamiast się z nim bawić teraz leży w grobie . Zrobiliśmy to na tyle przystępnie i delikatnie na tyle ,że możemy wziąć Młodego na cmentarz a on podchodzi do nagrobka i mówi "cześć Michał", kładzie mu żołędzie "żeby się bawił w niebie" a jak wracamy do domu to zawsze mówi "pa,pa".Ma trochę ułatwione zadanie bo na grobie stoi zdjęcie przyjaciela. Można zaznajomić dzieci z tym tematem bez drastycznych metod? Można.

[blaszany_dzwoneczek]

Co do tego to się zgodzę. Do tej pory pamiętam jakie wrażenie wywarł na mnie widok prababci w trumnie gdy miałam 7 lat. Prababcia w dodatku bliska, bo mieszkała z nami. Przez długi czas po nocach śnił mi się ten widok. Nie lubię widoku zmarłych w trumnie, jako dorosła widziałam swoje babcie i dziadków i zawsze wyglądali jak nie oni, tak inaczej, nienaturalnie. W końcu powiedziałam dość i własnych rodziców w trumnie oglądać nie chciałam. Dzieci bym też na takie wystawienie ciała nie brała. Ale w samej uroczystości pogrzebowej nie widzę nic, przed czym trzeba dzieci chronić.

Anielka 11.10.2007

[aniaurszula]

moja 6 latka byla na pogrzebie swojego ukochanego dziadka, widziala bgo w trumnie, pozegnala sie z nim, owszem wczesniej wiedziala ze dziadek umrze bo majac raka w zaawwansowanym stadium powiedzialam jak to sie skaczy. juz wczesnie opisywalam moment wkladania trumny do grobu, nie widziala jak zakrywaja wieko trumny. tez idzie na cmentarz,rozmawia z dziadkiem, mowi ze widzi go na chmurkach, zemacha do niej. przezywa swoj bol w sposob jaki umie, ale musi przezyc zalobe

[blaszany_dzwoneczek]

joann_80 napisała:

> pogrzeb to nie "uroczystość" dla dzieci.

A dlaczego nie dla dzieci? Mnie się zawsze wydawało, że to uroczystość rodzinna przede wszystkim. A dzieci do rodziny chyba należą?
Moja córka była na pogrzebie jako niemowlak, była jako 3-latka. Uroczystość tak samo dla niej jak i dla innych. Bierzemy ją zawsze na wszystkie spotkania rodzinne, bo jest częścią tej rodziny, czy to z okazji świąt, czy ślubów, czy chrztów, czy pogrzebów.
W mojej rodzinie jest dużo dzieci, kuzynostwo mają po troje, czworo i jakoś zwykle przychodzą w komplecie na rozmaite uroczystości. Dzieciaków w wieku 1-6 bywa zwykle stadko, ale nie pamiętam, żeby kiedykolwiek to stadko ganiało się po kościele, cmentarzu, czy gdzie tam.

Śmierć, pogrzeb, stypa, grób, cmentarz, dziecko

[a_weasley]

Nie czuję się na siłach czegokolwiek radzić autorce wątku, raz dlatego, że pewnie już się pogrzeb odbył, po wtóre, że chodzi o ceremonię w sali pożegnań. Pogrzeb świecki jest caeteris paribus uroczystością smutniejszą niż religijny - byłem na kilku - sytuacja trudniejsza do oswojenia i wytlumaczenia niż w przypadku dzieci wychowywanych w wierze, a przy tym sala pożegnań to coś nowego i nieznanego, nie tak jak dobrze znany kościół.
Napiszę po prostu, jak się sprawy miały i mają w konkretnym przypadku.
Rok temu patrzyłem, jak umiera moja Mama, choć nie wiedziałem jeszcze, że to aź tak. Prawdopodobnie widziałem, jak umarła - lekarz po nieudanej reanimacji powiedział, że "prawdopodobnie rozpoczęliśmy reanimację osoby nieżyjącej". Była przy tym moja półtoraroczna wówczas córka. Nie wskutek jakichś moich przemyśleń - kiedy piętro niżej Mamie się pogorszyło, byliśmy sami, żona na mieście, nie było z kim dziecka zostawić.
Traumy żadnej chyba nie ma, spała nieraz na tym samym łóżku, czasem mówi, że "Babcia poszła do nieba".
Na pogrzebie samym nie była, na nabożeństwie żałobnym owszem. I tu, i tu byli moi bratankowie - 5 i 3 lata. Zachowywali się wszyscy spokojnie. Marysia nie wiedziała chyba wtedy, co się dzieje, bratankowie niewątpliwie tak, sądząc po słowach bratanicy:
- O, tata! To jak pójdziesz do nieba, to spotkasz babcię!
Na stypie byli wszyscy. Przeważnie bawili się gdzieś na boku, nie wydaje mi się, by to kogo gorszyło albo w czym przeszkadzało.
W tym roku pojechaliśmy z nią na groby. Specjalnych problemów nie ma (niespecjalne są takie, jak zwykle z dzieckiem, czyli trzeba mieć oczy naokoło głowy). Myśmy się z żoną modlili, Marysia się żegnała, czasem troskliwie asekurowana ustawiała lampkę na grobie.
Na grobie Mamy bywamy z nią co miesiąc. Wie, że Babcia w niebie i że się cieszy patrząc, że jej zapaliliśmy takie ładne duże lampki.
Życie.

Po pogrzebie

[matka_karmiaca]

Wzięłyśmy komplet - rodzina stanowczo zaprotestowała, jak tylko usłyszała koncepcję, że chciałybyśmy nie brać.
4,5 latka w skupieniu przesiedziała ceremonię.
2,5 latka nudziła się i kręciła, ale wytrzymała.
1,5 roczniaczka, której przybycie na cmentarz przerwało drzemkę w samochodzie, tak się rozryczała na wejściu do sali, że całą ceremonię spędziła spacerując z tatą po okolicy.

Na stypie siedziały w kąciku (był kącik dla dzieci w restauracji) i pięknie się razem bawiły, stosunkowo cicho, jak na ich możliwości.

[drogadodomu]

I jak zwykle okazało się że życie pisze najlepsze scenariusze a nie mamy z forum.