zazdrosny synek

[roksanka_3]

witam, miał ktos moze taki problem?
moj synek ma 3,5 roku i jest straaasznie zazdrosny o wszystkich, o inne dzieci troszke mniej ale tez zdarza mu sie plakac jak bawie sie lub wezme na rece jakies inne male dziecko, problem zaczyna sie jak maz wraca z pracy...maly cieszy sie oczywiscie z jego powrotu ale maz nie moze sie do mnie odezwac bo maly albo zaczyna przedstawienie, czyli zajmowanie mnie wszystkim czym sie da byle bym nie rozmawiala z tata, ew. zajmowanie meza (ta sama przyczyna), w gorsze dni po prostu wrzeszczy ze nie mozna do mamy mowic, mamy przytulac, calowac itd i chce mnie wyciagnac na sile do innego pokoju, zamyka drzwi nie pozwala mezowi wejsc
problem jest naqet wtedy kiedy rozmawiam z moja mama, synek wtedy probuje ze wszystkich sil zwrocic na siebie uwage, krzyczy piszczy spiewa, tak samo jak ma gorszy dzien po prostu chce wygonic babcie z pokoju i krzyczy ze do mamy nie wolno mowic...

czuje ze maly chce mnie zdominowac, owszem wiem ze spedzam z nim caly czas bo ze wzgledu na to ze sie nie dostal do przedszkola ja nie pracuje,
oczywiscie z mezem tlumaczymy mu za kazdym razem ze nic sie nie dzieje ze nikt mamy nie zabierze, ze mama z tata tez sie kochaja i moga rozmawiac przytulac sie calowac
czasami daje to jednak odwrotny skutek i im wiecej probujemy mu tlumaczyc tym bardziej on sie w sobie zacina krzyczy mezowi w twarz ze mam jest jego i nie wolno dotykac, potrafi uderzyc rzucic czyms w meza lub we mnie
nie wiem moze ktos z was mial taki przypadek? co robic? jak reagowac? i czy wogole reagowac?

[joshima]

Tłumacz, ale nie za długo, bo takie za długie gadanie jest bez sensu. A poza tym rób swoje. Są kwestie w których nie musisz albo wręcz nie powinnaś ustępować dziecku tylko dlatego, że wpada w histerię. Trudno, najwyżej trochę popłacze. Nie da się wychować dziecka bez płaczu w ogóle.

[camel_3d]

no dajesz prosty, konretny komunikat i musi wystarczyc, np:

zaczekaj teraz rozmawiam z tata.

i kontynuujesz rozmowe.... dziecko moze kolo ciebie stac...ale musie si enauczyc, ze kazdy ma swoja kolej. Tak samo jak on z toba rozmawia, lub cos opowiada, to tata musi zaczekac, bez wchdzenia mu w polowie zdania..itd...

[roksanka_3]

no wlasnie ze to nie wystarcza, nie da sie kontynuowac rozmowy jezeli synek placze ciagnie mnie za reke itd, wtedy przerywamy rozmowe tlumaczymy i wracamy do rozmowy jak sie uspokoi, ale jezeli chodzi ci o nie zwracanie uwagi i rozmowe jakby nic sie nie stalo to sie nie da, bo po prostu zadna ze stron sie nie slyszy i nie moze skupic na rozmowie

[camel_3d]

no to najwyrazniej niezbyt konkretny ten komunikat...
tlumaczenie me jedna duz wade, dziecko osiaga to co chcialo czyli, przerywac ci wazna rozmowe i zajmujesz sie niem tak dlugo az mu "przejdzie"...a potem znow zwacznie.

dziwnie mnei bardzo, ze 3,5 latek ni epotrafi zrozumiec, ze ma poczekac. Mysle, ze przyczyna moze tkwic w tym, ze ma ciebie caly czas dla siebie, a nagle przychodzi ktos i juz cie nie ma... i ze do pewnego momentu mama "wypelniala" swoje obowiazki morowo, na kazde jekniecie i placz leciala z wyciagnietymi rekami...

albo moze ma taka chwilowa faze? dlugo to juz trwa? kuzynka opowiadalo mi o swojej kolezance, ktora uczy angielskiego... kobitka ma corke 4,5 roku... szansa na przeprowadzenie lecji 45 minut z 3 minutowym spokjem zest zerowa..mala ciagle cos chce, musi zapytac, mama musi wyjsc, pomoc, a jak odmowi, to ryk, rzucanie na podlode i krzyk...

[roksanka_3]

> no to najwyrazniej niezbyt konkretny ten komunikat...
> tlumaczenie me jedna duz wade, dziecko osiaga to co chcialo czyli, przerywac ci
> wazna rozmowe i zajmujesz sie niem tak dlugo az mu "przejdzie"...a potem znow
> zwacznie.

komunikat jest jasny, ze ma poczekac bo ja teraz rozmawiam z tata, jaki twoim zdaniem bylby bardziej wyrazny? bo ja nie wiem, jezeli to nie skutkuje a mlody sie drze ciagnie mnie itd to wtedy przerywamy rozmowe i mu tlumaczy ktores z nas, nie widze innej mozliwosci skoro nie da sie przy nim wtedy rozmawiac, nie wiemy nawet co druga strona mowi, wiec przerywamy rozmowe az sie uspokoi, nie widze innej opcji,

>
> dziwnie mnei bardzo, ze 3,5 latek ni epotrafi zrozumiec, ze ma poczekac. Mysle,
> ze przyczyna moze tkwic w tym, ze ma ciebie caly czas dla siebie, a nagle przy
> chodzi ktos i juz cie nie ma... i ze do pewnego momentu mama "wypelniala" swoje
> obowiazki morowo, na kazde jekniecie i placz leciala z wyciagnietymi rekam

ale dlaczego dziwne? dzieci maja rozne schizy jedne wyja bo chca zabawke i nie potrafia zrozumiec dlaczego mama nie moze jej kupic,a moj akurat ma bzika takiego zeby nikt ze mna nie rozmawial
wiesz no jezeli dziecko nie chodzi do przedszkola, mama nie pracuje to raczej niewatpliwe spedza z nim najwiecej czasu, mysle ze moje dziecko nie jest jedyne w tej kwestii choc jego bzik jest dosc uciazliwy i mysle ze niewiele jest takich dzieci

[joshima]

roksanka_3 napisała:

> komunikat jest jasny, ze ma poczekac bo ja teraz rozmawiam z tata, jaki twoim z
> daniem bylby bardziej wyrazny? bo ja nie wiem, jezeli to nie skutkuje a mlody s
> ie drze ciagnie mnie itd to wtedy przerywamy rozmowe
Czyli robicie dokładnie to czego on chce. Nie macie co liczyć na to, że przestanie.

[roksanka_3]

a wedlug ciebie co powinnam zrobic? nie zwracac uwagi i "rozmawiac" mezem mimo wszystko? skoro rozmowa tego sie nie da nazwac, nie osiaga do konca tego co chce bo on zawsze wtedy mowi ze mama chodz tam pobaw sie itp a ja tego nie robie nie ulegam jemu zachciance tyle ze przerywam rozmowe i tlumacze mu ze teraz rozmawiam z tata itd,
wiadomo ze nie da sie dziecka wychowac bez placzu itd, ale chwilowo nie mieszkamy sami i nie moge sobie pozwolic na wycie i darcie z byle powodu (tylko ze to juz inny trudniejszy temat) nie moge wiec wyjsc do innego pokoju lub jego zamknac gdzies dac mu kare czy po tylku (w zaleznosci co wy tam stosujecie) ja staram sie go uspokoic przede wszystkim zeby nie krzyczal i nie plakal a pozniej mu tlumacze

[joshima]

roksanka_3 napisała:

> a wedlug ciebie co powinnam zrobic?
Przecież napisałam co ja bym zrobiła. Czasem zamiast głaskać po główce trzeba powiedzieć coś bardziej ostrym i stanowczym tonem. niemal prasnąć pięścią w stół i powiedzieć "dość tego".

[roksanka_3]

ja nigdzie nie napisalam ze glasma po glowce i przytulam i jeszcze daje cukierka za to ze mi z mezem nie pozwoli rozmawiac, nieraz jak mam dosc to tez wrzasne i maz tez potrafi, ty pisalas o tym ze nalezy (tak zrozumialam) zignorowac dziecko i rozmawiac dalej ewentualnie wyjsc do innego pokoju- to stwierdzilam ze jest niemozliwe bo przy nim sie nie da rozmawiac jak sie drze, wyjsc nic nie da bo pojdzie za mna, a zamykac w pokoju na sile zeby sie wywrzeszczal owszem nie mam zamiaru, ale mysle ze jezeli ktos mial taki problem to moglby pomoc jest na pewno wiele innych sposobow niz karazie i zamykanie w pokoju za kare

[camel_3d]

biciem sie nic nie wskora, ale taki efekt AHA potrafi byc skuteczny..np uderzenie reka w stol. Byle nie za czesto bo tez sie przeje.

[paliwodaj]

dlatego polecam psychologa, moze jest jeszcze cos o czym nie wiemy, moje jakies wydarzenie w jego zyciu spowodowalo takie zachowania. Piszesz ze wasza rodzina nie mieszka sama, moze ktos mu glupot naopowiadal , czasami slyszy sie od babc ze dziecko porwie baba jaga czy co tam jeszcze

[roksanka_3]

Piszesz ze wasza rodzina
> nie mieszka sama, moze ktos mu glupot naopowiadal , czasami slyszy sie od babc
> ze dziecko porwie baba jaga czy co tam jeszcze


mmm, nie raczej nie sadze zeby cos takiego mialo miejsce, babcie sa raczej" mlode"i nie z tych czasow co jak nie zje obiadu to je porwie baba jaga

[joshima]

A tak swoją drogą? Po co pytasz skoro nic poza tym co robisz nie jest wg Ciebie możliwe do zrealizowania?

[roksanka_3]

bo to forum dlatego pytam, dlaczego od razu niemozliwe do zrealizowania, podane przez ciebie sposoby stosowalam i wiem ze nic nie daja, czekam wiec na jakies inne sposoby, albo pocieszenie ze taki okres przejdzie

[camel_3d]

> komunikat jest jasny, ze ma poczekac bo ja teraz rozmawiam z tata, jaki twoim z
> daniem bylby bardziej wyrazny? bo ja nie wiem, jezeli to nie skutkuje a mlody s
> ie drze ciagnie mnie itd to wtedy przerywamy rozmowe i mu tlumaczy ktores z nas


no i wlasnie o to chodzi..OSIAGNAL CEL...ktos sie nim zajmuje..tylko nim.i wylacznie nim...

ale jezeli to nie jest kazdego dnie..to ja bym nie robil probblemu...
po prostu olal i wyszedl pogadc do drugiego pokoju...


> ale dlaczego dziwne? dzieci maja rozne schizy jedne wyja bo chca zabawke i nie
> potrafia zrozumiec dlaczego mama nie moze jej kupic,a moj akurat ma bzika taki
> ego zeby nikt ze mna nie rozmawial

no to znaczy, ze w wieku 3,5 lat nie nauczylo sie akceptowac, ze ma poczekac lub ze czegos nie dostanie...



> wiesz no jezeli dziecko nie chodzi do przedszkola, mama nie pracuje to raczej n
> iewatpliwe spedza z nim najwiecej czasu, mysle ze moje dziecko nie jest jedyne

A nie masz jakiegos klubiku kolo domu, albo w okolicy? W przedszkolu dzeci bardzo szybko ucza sie, ze nie sa pepkiem swiata...

[roksanka_3]

>
> ale jezeli to nie jest kazdego dnie..to ja bym nie robil probblemu...
> po prostu olal i wyszedl pogadc do drugiego pokoju...
>

nie jest to zachowanie dzien w dzien 24/h, zdarza sie owszem czasem dosc czesto, tak jak pisalam zalezy od jego humoru jak gorszy humor im bardziej zmeczony czy cos, to sie to nasila, jezeli ma normalny humor to przy mojej rozmowie z mezem wtula sie we mnie(nawet czasem w meza) i potrafi poczekac az skonczymy, ale jak humor gorszy to mnie z placzem odrywa od taty bo mama jest jego

[roksanka_3]

>
> no to znaczy, ze w wieku 3,5 lat nie nauczylo sie akceptowac, ze ma poczekac lu
> b ze czegos nie dostanie...
>

a ja widuje mnostwo dzieci, na placu zabaw, na salach zabaw, w sklepach, w wieku mojego syna ktore dra sie o byle co, o zabawke o to ze chca cos dotknac cos ruszyc gdzies wejsc wyjsc itd i dzieci te wcale nie potrafia poczekac, odmowic sobie czegos tylko po prostu wrzeszcza robia sceny do tej pory myslalam ze to normalny etap rozwoju w ktorym trzeba dziecku tlumaczyc ze np zabawki nie dostanie do dostal wczoraj lub u mnie ze mama rozmawia z tata i musi poczekac, i nie traktuje tego jako czegos straaaasznie nienormalnego, jako wybryku natury, czy twoje dziecko nigdy nie zareagowalo placzem lub awantura na jakis zakaz? jesli nie to chyba znaczy ze na wszystko mu pozwalasz

[joshima]

Uważam, że zawsze możecie wyjść do drugiego pokoju. Tymczasem regularnie Twój syn osiąga cel więc nie przestanie raczej.

[paliwodaj]

naprawde skrajana sytuacja, widzialam zazdrosne o mamy dzieci, ale twoj przyklad naprawde jest ..powazny.
Moze postaraj sie skupic i pomyslec kiedy zaczely sie te akty zazdrosci, cos moze to spowodowalo. Jak widzisz tlumaczenie nie za duzo daje ( chyba ze jestescie malo konswkwentni i mimo wszystko dajesz sie zaciagac do pokoju i zamykac drzwi przed ojcem) Polecam wizyte u dobrego psychologa, bo mysle ze ciezko wam funkcjonowac.

[roksanka_3]

joshima napisała:

> Uważam, że zawsze możecie wyjść do drugiego pokoju. Tymczasem regularnie Twój s
> yn osiąga cel więc nie przestanie raczej.

ale w jakim celu? przeciez on ma ponad 3 lata, umie chodzic i pojdzie za nami drąc sie nadal..

[beliska]

Zazdrość zazdrością, schizy schizami, jednak zachowanie Twego synka jak dla mnie dużo poza dopuszczalną normą dla 3,5letniego dziecka. Jednorazowy wybryk jestem w stanie bez mrugnięcia okiem przełknąc, bo sama mam córkę lat 3,5, jest typem ancymona, jestem z nia w domu, do tego babcia rozpieszczająca do granic mozliwości, a tata pracuje za granicą wiec w domu niewiele przebywa. Przerobiłam juz i proby wyrzucenia z domu, pokoju, zazdrośc o mnie i inne. Myslę, ze synek Twój jest po prostu rozpuszczony, nie ma wyzanczonych granic. Te wrzaski w twarz, uderzenia, rzucanie przedmiotami w rodziców nie są normalnym zachowaniem dla dziecka, które te granice poznało bez względu na to, jak jest wściekłe i co chce osiagnąć. Nie napisałas ani słowa, jakie konsekwencje ponosi za takowe czyny, zachowania? Bo tłumaczenie to w takich razach jest rzucaniem grochem o scianę i możesz tak jeszcze długo. Rozumiem tez, ze nie ma mozliwości zaprowadzic tak zachowującego się dziecka do jego pokoju, by tam sobie porzucało misiami, wywrzeszczało się do woli lub przytłukło w worek treningowy. Moje dziecko nie jest typem grzecznej dziewczynki, ale fakt posiadania nóg, nie zmienia drugiego, ze jak mocno przesadzi z zachowaniem, to nie wyjdzie z pokoju o ile ja tam każę jej pozostać. Nie wyjdzie, bo zdarza się to w sytuacjach ekstremalnych, kiedy naprawdę przegnie i wie, ze mama jest bardzo zła na nią. Wie tez dlaczego jestem zła, bo oczywiście także cały czas tłumaczę dziecku, rozmawiamy. Niekoniecznie w chwili gdy dała plamę jednak. Wychowanie nie polega li tylko na tłuamaczeniu, ale równiez na wyegzekwowaniu pożadanych zachowan, jakich to u Was brak. Na razie Twój synek osiąga to co chce. O ile nie jest to jakis powazniejszy problem dziecka kwalifikujący się do psychologa, to jest to efekt nie tyle tego, ze jestes z nim duzo sama, a generalnie wychowania. Jeśliby moja córka pozwalała sobie na takie zachowanie przez dłuższy czas, po wielokroć, my nie moglibyśmy sobie poradzić, to tak myslałabym i albo psycholog, albo zmiana metod wychowaczych. Najpewniej zaliczenie jednego i zmiana drugiego, bo zawsze jest mozliwośc, ze jednak jakis głebszy problem jest, a druga sprawą mogłabym otrzymac wskazówki, jak postepowac, skoro nie umiem sobie poradzić.

[roksanka_3]

nie, nie jest rozpuszczony ( ba nawet wg rodziny i bliskich znajomych to najgrzeczniejsze dziecko jakie znaja) wiec nie trafilas...

a co powiesz o dzieciach ktore tu opisuja mamy ze maja ataki histerii bija drapia rodzicow rzucaja czym popadnie o podloge o rodzicow tez?? toz w takim przypadku wg ciebie to chyba zawadzka powinna wkroczyc? lub jakis inny super mega psycholog

Nie napisałas ani słowa, jakie konsekwencje ponosi za takowe czyny,
> zachowania?

to zalezy z czym przesadzi, jezeli rzuci czyms, to jest ostrzezenie ze jezeli sie nie uspokoi to dana zabawka wyladuje w koszu (i tak sie dzieje jezeli dalej czyms rzuca) jezeli uderzy to mu nie oddaje ( pewnie bede potepiona za to) tylko mowimy ze to boli ze nie wolno, jezeli ogranicza sie tylko do placzu to nie karze go za to (chyba bym byla glupia gdybym tak robila)
staram sie go uspokoic, nie dostaje tego czego chce ale staram sie mu wytlumaczyc co i jak

ja nie wiem z tego co czytalam tu duzo watkow to wg was zawsze tylko tlumaczyc tlumaczyc tlumaczyc a teraz nagle uwazacie ze tlumaczenie nic nie daje i trzeba dziecko 3 letnie karac?!

Rozumiem tez, ze nie ma mozliwości zaprowadzic tak
> zachowującego się dziecka do jego pokoju, by tam sobie porzucało misiami, wywr
> zeszczało się do woli lub przytłukło w worek treningowy.

nie nie ma takiej mozliwosci, a nawet gdyby byla to bym tego nie zrobila, nigdy w zyciu nie zamknelabym placzacego dziecka samego w pokoju bez pozwolenia wyjscia, to jest jakies chore, jeszcze ewentualnie zrozumialabym zeby dziecku powiedziec niech przyjdzie jak sie uspokoi, ale zamkniecie na sile niech zdemoluje pokoj ze zlosci? moze ja mam inne zapatrywania na ten temat bo synek ma ciezka wade serca i przy wzroscie cisnienia moze byc "zywa bomba wybuchowa"...dlatego nie pozwalam mu do konca na wykrzyczenie sie i na pewno nie funduje mu jescze wiekszych nerwow poprzez zamykanie w pokoju na sile

[beliska]

Zakładasz wątek, czyli można przypuszczać, ze szukasz pomocy. Jednak nie szukasz. Negujesz wszystko, co ktoś Ci napisze. Wybacz, ale jestem pewna, ze to co wyprawia Twój synek, to wynik Waszych sposobów wychowawczych i jak czytam, ze według postronnych osób to najgrzeczniejsze dziecko, jakie znają, to smiac mi się chce. Rad jak widac nie potrzebujesz, sama doskonale wiesz, jak wychowywać swego synka, więc pozostaje tylko zyczyc powodzenia. Na pewno ucieszy Ciebie, ze jakies dziecko miało tak samo i wyrosło. Mnie by to nie wystarczyło, ale ja nie chciałabym byc sterroryzowana przez własne 3,5letnie dziecko, któremu się wydaje, ze mu wszystko wolno, bo mama przebywanie w pokoju uważa za chore.

[roksanka_3]

tak szukam pomocy i napisalam czy moze ktos mial podobny problem? jak wnioskuje ty takiego nie mialas,
piszesz ze dziecko niewychowane rozpuszczone itd...teraz to mi sie smiac chce, no coz nie musisz wierzyc, nie zalezy mi na tym, synek jest grzeczny, zawsze wszystkim dzien dobry dziekuje prosze itd, jak zostaje z kims innym to aniol (taka dostaje relacje jak wracam) nigdy z nim zadnych problemow nie bylo, inne dzieci na placu zabaw to jakies male "potworki" bo bija popychaja wyganiajakrzycza na siebie, a moj zawsze usmiechniety skory do zabawy nigdy nie uderzyl zadnego dziecka nie wyrwal mu zabawki dzieli sie zabawkami, umie sie znalezc w spolecznosci dziciecej, stad wnioskuje ze jest grzecznym i wychowanym dzieckiem ( w porownaniu do innych) i taka sama informacje otrzymuje od kazdego kogo spotkam i kto sie opiekuje moim synem, takze nie sa to puste slowa i twoje "rozpuszczenie" naprawde mnie nie dobije
owszem szukam pomocy i czekam na normalne propozycje osob ktore sie na tym znaja lub mialy taki problem, twojego sposobu na pewno nie wykorzystam, bo zamykanie dziecka w pokoju i jeszcze pewnie trzymanie klamki na sile zeby nie wyszlo to nie jest zaden sposob na rozwiazanie mojego problemu, i tak, uwazam ze to jest chore, ale rob jak uwazasz mnie nikt nigdy nie zamykal w pokoju i gdybym wogole byla to w stanie pamietac chyba bym miala zal do rodzicow gdyby tak robili, rownie dobrze mozesz dac po dupsku dziecku, na to samo wychodzi

[beliska]

Nie podoba Ci się nic, co tutaj zostalo napisane, poza tym, co Ci odpowiada. Nie obchodzi mnie, jak postrzegasz swoje dziecko-czy jest jest dobrze, czy źle wychowane. Wg. mnie tak zachowujący się 3,5latek to rozpuszczony dzieciak lub mający jakies problemy, którym powinien przyjrzec się psycholog. Nie wypowiadałabym się w wątku, gdybym ze swoim dzieckiem nie miała podobnych problemów. Pewnie by mi nawet przez myśl nie przeszło, ze dziecko takie cyrki potrafi odstawić. Choc cyrki mojego z porównaniu z Twoim to jednak był pikuś.
Nie muszę uciekać się do bicia, wrzasku, czy trzymania drzwi, by móc nad córką zapanować i by ona potrafiła poczuc przed rodzicami respekt. Pewnie pojęcia nie masz, ze cos takiego istnieje i że dziecko 3,5 letnie może to czuć. Nie mylić z lękiem przed rodzicem, bo widząc, w jaki sposób mi odpowiadasz, sądzę, ze za chwilę jestes skłonna zasugerowac, że moje dziecko czuje lęk przede mną. A więc nie, nie czuje. I nie rozsmieszaj mnie, ze za rzucanie w rodziców przedmiotami, wyrzuciłas choc jedną porządną zabawkę do kosza i więcej jej nie oglądał. Pewnie już by mu żadna nie została. Raz jeden chciałam zastosowac taką karę i od 1,5 r. do dziś fajna zabawka lezy schowana, bo skoro miała zostac wyrzucona, to została. Więcej nie zastosowałam metody, uważając, ze nie po kupuję, by się pozbywać, ale by się córka bawiła. Moje dziecko też zna zasady Savoir-vivre'u i dodatkowo nie wrzeszczy mi w twarz, nie bije i nie rzuca we mnie przedmiotami. Mimo tego, ze w zasadzie wychowuję ją sama, ma z tatą bardzo kontakt. Powinnam więc uznać, ze mam ideał. Nie pomyslę tak, bo uważam, ze mam przecietnie wychowane dziecko ze skłonnościami do wyskoków i długa droga wychowacza przed mną. Watek w każdym razie podniósł mnie na duchu i rozbawiłas mnie. Aha, nie napisałam wczesniej, ze drzwi pokoju corki sa najczęściej otwarte, gdy ja tam odsyłam, czy tez czytasz równie wybiórczo, jak przyjmujesz cokolwiek do wiadomości... I nie już mi nie odpowiadaj. Jak napisała Joshima, rozmowa z Tobą, to strata czasu, a ja już i tak za duzo go poświęciłam.

[roksanka_3]

mam wnosie co sadzisz o moim dziecku bo go nie znasz, wg ciebie dziecko ktore nie siedzi spokojnie w kaciku i nie bawi sie klockami, wykonujac przy tym kazdy rozkaz rodzica to dziecko rozpuszczone rozpieszczone innymi slowy maly potwor...no gratulacje, jezeli czytasz to forum po to zeby sie posmiac podniesc na duchu jakie twoje dziecko jest wspaniale a inn edzieci rozpuszczone itd to gratulacje, masz cos chyba nie tak z główką kobieto

[joshima]

roksanka_3 napisała:

> ja nie wiem z tego co czytalam tu duzo watkow to wg was zawsze tylko tlumaczyc
> tlumaczyc tlumaczyc a teraz nagle uwazacie ze tlumaczenie nic nie daje i trzeba
> dziecko 3 letnie karac?!
Popadasz ze skrajności w skrajność. Widzisz tylko dwie możliwości, gadanie i karanie. Tłumaczenie owszem, ale bez przesady. Konsekwencje to nie koniecznie karanie. Czasem trzeba po prostu okazać niezadowolenie zamiast udawać zawsze cierpliwego anioła i z uśmiechem na twarzy wszystko tłumaczyć i tłumaczyć.


> moze ja mam inne zapatrywania na ten temat bo synek ma ciezka w
> ade serca
Rozumiem, ze on o tym wie. No cóż. Mam znajomą, której siedmiolatek regularnie dostaje ataków serca, bo doskonale wie, że jak zasymuluje to mama mu ustąpi niemal we wszystkim. Tak więc uważaj.

[roksanka_3]

> Popadasz ze skrajności w skrajność. Widzisz tylko dwie możliwości, gadanie i ka
> ranie. Tłumaczenie owszem, ale bez przesady. Konsekwencje to nie koniecznie kar
> anie. Czasem trzeba po prostu okazać niezadowolenie zamiast udawać zawsze cierp
> liwego anioła i z uśmiechem na twarzy wszystko tłumaczyć i tłumaczyć.

nie tylko, jest jeszcze bicie i krzyk krzykne owszem czasem, bic nie bije za to, not o jakie sa te konsekwencje ktore 3 letnie dziecko zrozumie?

[joshima]

roksanka_3 napisała:

> nie tylko, jest jeszcze bicie i krzyk krzykne owszem czasem, bic nie bije za
> to, not o jakie sa te konsekwencje ktore 3 letnie dziecko zrozumie?
Na przykład takie, że im bardziej wrzeszczy tym bardziej nie dostanie tego co chce?

[roksanka_3]

> Na przykład takie, że im bardziej wrzeszczy tym bardziej nie dostanie tego co c
> hce?

no tak tylko ja sie to staram osiagnac czyms innym niz stosowaniem kary olewaniem lub zamykaniem w pokoju, zapytalam na forum myslac ze moze ktos inny mial taki sam problem i bylam ciekawa jak sobie radzi jak reaguje i jakie to daje efekty, chcialam porownac z moimi metodami choc wiadomo kazde dziecko jest inne i reaguje na cos innego, mimo to widze ze najwiecej glosu i najbardziej obrazajace wypisuja te mamy ktore wogole sie z takim czyms nie zetknely, szkoda bo zamiast normalnej rozmowy jak zwykle na tym forum (z tego co czytalam dotej pory) wynikla klotnia wytykanie bledow i obrazanie innych

[roksanka_3]

> Rozumiem, ze on o tym wie. No cóż. Mam znajomą, której siedmiolatek regularnie
> dostaje ataków serca, bo doskonale wie, że jak zasymuluje to mama mu ustąpi nie
> mal we wszystkim. Tak więc uważaj.
>

nie nie wie, nie pamieta tego bo operacje mial jak byl noworodkiem/wczesniakiem, jak chodzimy na kontrole to wie ze idzie zbadac serduszko ale nie wie do konca ze ma jakas dysfunkcje, wytlumacze mu jak bedzie na tyle duzy zeby zrozumial, wiem na tyle co sie moze w razie w stac z serduszkiem wiec zadnymi atakami udawanymi by mnie nie oszukal bo to nie ta wada

[joshima]

roksanka_3 napisała:

> nie nie wie, nie pamieta tego bo operacje mial jak byl noworodkiem/wczesniakiem
> , jak chodzimy na kontrole to wie ze idzie zbadac serduszko ale nie wie do konc
> a ze ma jakas dysfunkcje, wytlumacze mu jak bedzie na tyle duzy zeby zrozumial,
> wiem na tyle co sie moze w razie w stac z serduszkiem wiec zadnymi atakami uda
> wanymi by mnie nie oszukal bo to nie ta wada

To tym bardziej nie rozumiem Twojego rozczulania się nad pewnymi kwestiami. Z resztą rozmowa z Tobą to strata czasu, skoro wszystko co ktokolwiek napisał negujesz. Sama wiesz lepiej.

[roksanka_3]

ale jakie rozczulanie?? czy ja sie rozczulam? nie, nie dopuszczam po prostu do sytuacji ktora moglaby byc niebezpieczna dla jego zdrowia, to jest zdrowy rozsadek a nie rozczulanie sie, nie ma ulgi w wielu sprawach wychowuje go gtak jakby byl normalnym zdrowym chlopcem ma nakazy i zakazy jak inne dzieci, po prostu nie dopuszczam do skrajnego wrzeszczenia i wywrzeszczania sie samemu w pokoju, nie pozwalajac my wyjsc

nie nie neguje jak juz pisalam twoje sugestie opdrzucam bo juz je przerobilam i nie daja efektu, czekalam wreszcie czy napisze ktos kto MIAL rzeczywiscie taki problem i jak sobie z nim poradzil

[joshima]

Zatem rób co uważasz, ale się nie dziw, że efektów brak.

[mondovi]

Miałam taki problem. Syn wyrósł z tego po prostu, a cyrki wyprawiał podobne jak Twój.

[roksanka_3]

oh dzieki bogu za normalna odpowiedz a robilas cos z tym?? czy tylko czekalas az przejdzie mu?

[roza06]

No i koniec trosk i zmartwień. Teraz tylko czekaj na ten moment kiedy dziecko wyrośnie z tego. Przecież każde dziecko jest takie samo, tak samo wychowane, ma taki sam charakter, więc jeśli tamtemu przeszło to i twojemu też. Ciekawe na co później będziesz się żaliła?

[roksanka_3]

roza06 napisała:

> No i koniec trosk i zmartwień. Teraz tylko czekaj na ten moment kiedy dziecko w
> yrośnie z tego. Przecież każde dziecko jest takie samo, tak samo wychowane, ma
> taki sam charakter, więc jeśli tamtemu przeszło to i twojemu też. Ciekawe na c
> o później będziesz się żaliła?


eeeh szkoda slow, dlaczego ematki na tym forum sa takie wredne??
czlowiek sie pyta o cos, a to nie dosc ze odpowiadaja na nie kobiety ktore nie maja zielonego pojecia w tym temacie tylko po to zeby mimo wszystko pokazac swoja idealnosc i nieomylnosc bycia matka, gratuluje znalezienia idealnego anonimowego miejsca gdzie mozna pozbyc sie kompleksow i frustracji z zycia codziennego

[joshima]

roksanka_3 napisała:

> eeeh szkoda slow, dlaczego ematki na tym forum sa takie wredne??
Trzeba było napisac od razu jakiej odpowiedzi oczekujesz a jakich nie chcesz słyszeć. Byłoby prościej dla wszystkich i większość by się nie odezwała, a Ty byś była zachwycona.

> czlowiek sie pyta o cos
Nie, ty nie pytałaś, ty oczekiwałaś konkretnej odpowiedzi i tylko ją zaakceptowałaś.

> a to nie dosc ze odpowiadaja na nie kobiety ktore nie
> maja zielonego pojecia
A skąd Ty to możesz wiedzieć?

[roksanka_3]

dobra dobra, nie jestem pierwszy dzien na tym forum i wiele juz czytalam watkow z waszymi wypowiedziami i widzialam jak wogole nie maja zwiazku z tematem badz po prostu obrazaja autorki postow, nie jestem zdziwiona zatem waszym zachowaniem,

> A skąd Ty to możesz wiedzieć?

a myle sie??

[mondovi]

Tłumaczyłam, ale efekty były marne, groch o ścianę. Po prostu wyrósł z zaborczości i z zazdrości, walka z tym nie miała efektów wcześniej, minęło mu i tyle. Cierpliwości życzę Swoją drogą 3,5 to był bardzo trudny wiek u mojego syna, wszystko musiało być tak, jak on chce, inaczej awantura gotowa.

[roksanka_3]

mam nadzieje ze moj tez wyrosnie, u mnie tez trudny wiek choc w innych sprawach nie robi taki awantur, jak powiem nie albo wytlumacze ze nie moze tego tamtego bo cos tam, to potrafi zrozumiec

[marysia1189]

mój ma niecałe 2 latka i robi dokładnie to samo. Jest zazdrosny nawet o to, że rozmawiam z kimś przez telefon zamiast bawić się i zajmować nim. U Nas jest tak: są momenty kiedy mogę odpuścić i się nim zająć, ale są też takie momenty kiedy gotuję obiad i kategorycznie odmawiam wzięcia go na ręce bądź pójścia z nim i bawienia się samochodami. Chociaż niestety odmowa zawsze = awantura. Ale co zrobić, są rzeczy które trzeba zrobić.

[ruda_henryka]

tak było jak syn miał dwa lata i spędzałam z nim cały czas w domu. Wisiał na mnie non stop i jeszcze w nocy chciał spac.
Pomogło: wysyłanie go na noc do dziadków z tatą - żeby ja sobie mogła odpocząć i pobyć sama, bo już wariowałam.
zapisanie do klubu malucha na kilka godzin w tygodniu - dziecku się świat poszerzył i zobaczył, że niekoniecznie mama jest najwiekszą atrakcją.
Przeszło jak ręką odjął po miesiącu ))
Doszłam do wniosku, że za dużo z nim przebywałam i uzalezniłam go od siebie, tym bardziej, że wszedł w taki wiek, że powinien wychodzić powoli do swiata a nie żeby mama była całym światem.
Doraźnie jak robił awantury i wieszał się na mnie to ojciec wynosił go na siłę do drugiego pokoju, nawet jak wrzeszczał to trudno. Ja starałam się nie łamac i robić to co miałam zaplanowane. Albo po prostu wychodziłam z domu. Starałam sie nigdy przenigdy nie przerywac wykonywanej czynności nawet jak wrzeszczał i wił się po podłodze żebym koniecznie się nim zajęła. Póki nie robił sobie krzywdy nie ruszałam się z miejsca.
Uważam, że 3 lata to już za dużo na takie dziecinne zachowania

[roksanka_3]

moj moze w tym roku sie wreszcie dostanie do przedszkola i mam nadzieje ze mu przejdzie, dzieci bardzo lubi, nie wisi na mnie non stop nie wymusza zajmowania sie nim caly czas, jak cos robie obiad czy sprzatam to po prostu czasem przychodzi i mowi ze sie chce przytulic, przytulam i idzie do swoich zajec z powrotem,