Histeria 4 latki

[agnesgie]

Witam, mam problem z moją prawie 4 letnią córką.Chodzi do przedszkola drugi rok ale w tym roku mniej choruje i jest tam dłużej.Przedszkole kocha, lubi tam chodzić, panie są miłe, zresztą mam dostęp do zdjęć, na których buzia jej się cieszy.Niestety od jakiegoś czasu w domu wpada w histerię-płacze strasznie o drobiazgi,że ktoś jej czegoś nie dał, że rozmawiam z jej siostrą a ona chce mi coś powiedzieć itp.Jednak to, co się stało dziś, kompletnie wytrąciło mnie z równowagi.Zostawiłam córkę na chwilę z siostrą 11 letnią (mówiąc im,że wychodzę na moment) i wyszłam do sklepu na kilka minut.Córka przestraszyła się małego pajączka i zbiegła na dół do dziadków, którzy jeszcze na nią nakrzyczeli,że urządza sceny i zamknęli samą.Krzyczała tak strasznie,że cała ulica słyszała.Moim zdaniem, ona odreagowuje przedszkolny stres, bo przytulilam ją i szybko się uspokoiła ale teściowa uważa,że córka jest rozpieszczona i nie należy jej przytulać i pocieszać.Niestety ja słyszałam w jej głosie autentyczne przerażenie.Zachowuje się tak odkąd zaczęła przebywać dłużej w przedszkolu.Miałyście takie sytuacje? Jak sobie z nimi radziłyście?Dodam,że izolacja potęguje krzyk, pomaga przytulenie i uspokojenie.Dziecko na pewno również przeżywa pobyt w przedszkolu (podobno jest tam grzeczna) bo zaczęła obgryzać paznokcie.Jak mogę jej pomóc?Dziadkowie niestety nie są dla niej wsparciem.

[babybump]

Raczej odseparowalabym corke od dziadkow, a to co tesciowa mowi ignorowala.
Prytulaj dziecko ile sie da. Traktuj a szacunkiem, rozmawiaj jak z czlowiekiem. 'Rozumiem, ze boisz sie pajaka. Zobacz, nie ma go juz. Przytul,sie do mnie, bedzie ci lepiej.'
I nie zostawilabym 4-letniego dziecka samego z 11-let nim.

[agnesgie]

Widzisz, wyszłam na 5 minut ale to był ostatni raz.Więcej tego błędu nie popełnię.Powiedziałam teściowej,że będę ją przytulać, bo na kogo ma liczyć jak nie na mnie?Córka wcześniej była ze mną w domu, do przedszkola chodziła na początku na krótko a potem na coraz dłużej.Ja w lipcu wróciłam do pracy po urlopie wychowawczym a córka została w przedszkolu mniej więcej od 8 do 16.Teściowa z racji tego,że ma czas sama się zaofiarowała,że będzie ją zaprowadzać do przedszkola,żeby nie musiała być w nim już o 7.00.Niestety, widzę,że ich relacje się pogarszają-teściowa obwinia córkę,że ta nie może rano wstać, nie chce się dać uczesać itp.Krytykuje ją głośno przy niej a dziecko słucha i jeszcze bardziej robi jej na złość.Byla ze mną w weekend i nie bylo ani jednej takiej akcji: bawiła się klockami, rysowała, sama pościeliła swoje łóżko (bez proszenia o to).Gdy musiałyśmy już wyjśc od mojej mamy, poprosiłam o posprzątanie zabawek, żeby babcia nie musiała po nas sprzątać.Zrobiła to zaraz bez słowa sprzeciwu, więc według mnie nie jest niegrzecznym dzieckiem.

[babybump]

Sama widzisz, ze tesciowa ma toksyczny wplyw na dziecko.
Nie ma dzieci niegrzecznych w tym wieku. Sa tylkomdzieci w nieodpowiednim srodowisku.

[drobnostka7]

Jakim trzrba być potworem, zeby nakrzyczeć na 4 letnie przerażone dziecko? I jeszcze zamknąć je w tej panice w odosobnieniu?! No w głowie mi się to nie chce zmieścić! Moim zdaniem teściowa stosuje wobec małej przemoc psychiczną i to ona jest przyczyną obgryzania paznokci, wszelkich objaw nerwowości dziecka. Przeczytaj sobie co dzieje się z układem nerwowym dziecka ktore narażone jest na taki stres jaki dozuje mu się nieustannie, w książce Madrzy rodzice. Histeria jext tego objawem u Twojej córki. Będzie się nasilać jeśli czegoś z tym nie zrobisz czyt. Przemeblujesz babci w głowie by przestała być potworem, lub ograniczysz do zera ich kontakty. Nie bagatelizuj tego jesli zależy Ci na tym by układ nerwowy córki mógł bez uszczerbku dojrzeć. .

[k_linka]

To nie jest odreagowanie przedszkola tylko normalna reakcja na okrutne postepowanie dziadkow. Moi rodzice tez maja w zwyczaju wysmiewac dzieciece leki (albo durnie powtarzac "Przeciez nie boisz sie pieska, piesek cie lubi" do histeryzujacej prawieczterolatki) ale zamkniecie przerazonego dziecka to juz dla mnie niewyobrazalne.
Placzace dziecko nalezy przytulac i pocieszac.

[rulsanka]

To może być jakiś lękowy okres dla córki, a dziadkowie niestety bardzo pogorszyli sprawę swoim brakiem empatii. Mój syn był bardzo samodzielnym trzylatkiem, zostawał sam w domu gdy szłam wyrzucić śmieci lub odebrać coś od kuriera. W przedszkolu był odważny i wesoły. I nagle w okolicach 4 lat coś mu się przestawiło. Stał się dosłownie moim cieniem. Po schodach chodził dosłownie trzymając się mojej spódnicy. Jak ja na górę to on za mną. Ja na dół, on też. W porannym pośpiechu było to ciężkie do zniesienia. Podejrzewałam, że coś złego się stało w przedszkolu i być może trochę racji w tym było, pomoc nauczyciela na niego krzyknęła czy coś takiego. Zmieniliśmy przedszkole. Lęki nadal były. W sumie trwało to kilka miesięcy aż nagle przeszło, dosłownie w ciągu 2 dni. Potem znowu była faza lęków w okolicach 6,5-7 lat. Ciekawe, bał się nawet na bobie budowniczym jak koparka zgubiła się w ciemnym lesie
Takie etapy mijają, trzeba empatii i wyczucia, nic na siłę. Przytulanie i uspokojenie to z moich doświadczeń podstawa w wychowaniu. Najgorsze zachowania potrafią zniknąć, bo często dziecko szaleje bo jest zestresowane, brakuje mu uwagi, czasem niestety testuje naszą miłość...

[agnesgie]

Wygląda na to,że miałyście rację co do przyczyny zachowań mojego dziecka.Ona jest uparta ale łagodną perswazją można z nią wiele zdziałać.Przepytywana na temat poniedziałkowych wybuchów mówi,że w przedszkolu jest wszystko dobrze, nikt jej nie bije, nie straszy i na nią nie krzyczy.Twierdzi,że wkurza ją babcia.To jest błędne koło, bo dziecko się przy czymś upiera, teściowa się obraża i mocno córkę krytykuje (przy niej) a wtedy ta ze wszystkich sił robi jej na złość.Tylko taka czterolatka nie ma szans z dorosłą osobą.

[alpepe]

Dziecko jest zwyczajnie zmęczone psychicznie. Jak przyjdzie z przedszkola, nakarm ją, a potem jakaś wyciszająca zabawa lub spacer. A teściowej to bym chyba język wywaliła, czarownicy jednej.