Ruchliwe dziecko.

[dwojedzieci]

Moje dziecko ma 17 miesięcy, jest po prostu nie do wytrzymania jestem z nim i córka 6 letnia cały dzien sama, mąż wraca około 18 do domu. Ja z córką mamy go już dosyć od samego rana, ciągle biega, skacze, wspina się, wchodzi gdzie się tylko da... Na dodatek - ciągle mówi "daj" jak coś chce, gdy mówimy mu ze tego nie wolno to zaraz płaczę, piszczy, chce wszystko, dosłownie WSZYSTKO, potrafi się bawić sam, czasem tylko 5 minut a czasem dłużej, lubi tańczyć i się wygłupiać, grać w piłkę, zjeżdżać na zjeżdżalni i wszystko inne. Przy jedzeniu też jest to samo, czasem usiedzi i zje a czasem muszę kombinować jak go nakarmić bo gdy siedzi w krzesełku to po chwili zaczyna wstawać i siadać i tak w kółko, albo krzyczy przy jedzeniu "daj" a nikt nie wie co dać...Rozumiem, że to jest dziecko i w ten sposób poznaje świat, ale jego upierdliwość i to buczenie itd jest nie do wytrzymania. Jest tak mega ruchliwym i głośnym dzieckiem, że gdy mąż wraca z pracy a ja jestem danego dnia mega już wykończona to on się zajmuje małym a ja mam czas na córkę.
PS. Syn jest sprytny i rozumny, wie co się do niego mówi, wie co gdzie jest, wie do czego służy dana rzecz, mówi też i po swojemu i zrozumiałe.

Napiszcie czy wasze dzieci w tym wieku lub podobnym mają też takie zachowanie i czy to jest ok. 😊

[dwojedzieci]

Dodam tylko jeszcze, że nie możemy z nim nigdzie jechać, nawet do sklepu bo zaraz wychodzi z wózka i chce chodzic ale nie chodzić spokojnie tylko uciekać i wszystko chce, a co za tym idzie nie możemy nigdzie z starsza córka nigdzie jechać bo jej brat nigdzie jechać nie może bo jesteśmy po 15 minutach z mężem zmęczeni bieganiem za nim

[summerland]

Ja kiedys sie zajmowalam takim ruchliwym dzieckiem, ktore wszedzie chcialo wchodzic, wszystko ruszac, otwierac. Na dodatek krotko spalo. Z jedzeniem tylko nie bylo problemu.
Ja bym ci radzila duzo wychodzic z synkiem na dwor, zeby sie wybiegal i wybawil na powietrzu, wtedy w domu powinien byc spokojniejszy.
Nie brac go do sklepu. Moze mu z wiekiem przejdzie takie zachowanie.

[dwojedzieci]

Mieszkamy na wiosce i mamy duże podwórko i ogród, jestem z nim na dworze ciągle, oprócz spania, nawet gdy pada to jesteśmy na Zewnątrz ciągle, ale na podwórku jest podobnie też wszystko chce i wszędzie wchodzi, jest nie doupilnowania

[3-mamuska]

dwojedzieci napisała:

> Mieszkamy na wiosce i mamy duże podwórko i ogród, jestem z nim na dworze ciągle
> , oprócz spania, nawet gdy pada to jesteśmy na Zewnątrz ciągle, ale na podwórku
> jest podobnie też wszystko chce i wszędzie wchodzi, jest nie doupilnowania


Może się nudzi? Ciagle ten sam kawałek trawnika.
Wiem ze działa podzielenie zabawek na pół. Cześć schować po miejscu zamienia.
Jakieś malowanie rękami. Robienie naszyjników z makaronu kreatywne zajęcia, ale krótkie.

[3-mamuska]

Kupić szelki i nie biegać.
Serio przerasta was 1.5 roczne dziecko?
Nie może czegoś dostać, to nie. Nich buczy.
Jak coś chce to pytaj ,niech odpowiada.

Syn jest sprytny i was wykorzystuje.
Może pomoc ustawienie dnia.
Zrobić tablice z obrazkami. Co jest po czym.
Główne elementy dnia.
Jak wstaje przy posiłku zabieram talerz wypuszczam z krzesełka i idź. Wróci 2-3 razy ma usiąść ,nie usiądzie zabieram jedzenie do kuchni.
Zacznij stawiać granice ,bo zaraz wcale sobie nie poradzisz.

Musisz mieć tez czas dla niego rozumiem ze zmęczenie, ale jeśli oczekujesz ze będzie się bawił ciagle sam to będzie upierdliwy.

[baba_za_kolkiem]

Co do karmienia i wstawania przy posiłku- mój ma 7 lat i nadal je w biegu więc przy metodzie "jeśli wstanie koniec jedzenia" nic by nie jadł od 7 lat niektóre dzieci są po prostu nadpobudliwe i wymaganie od 17mczniaka żeby jadł i nie wstawał to kosmos. Niech robi rundę wokół pokoju i bierze drugi kęs.

[3-mamuska]

Nie jest normalne ze dziecko je w biegu.
Jakoś w szkole mogą usiąść i zjeść, tylko w domu się nie da rady, bo nadpobudliwy.
No chyba , ze nauczone ze mamusia lata z łyżeczką , bo inaczej się złagodzi.

[baba_za_kolkiem]

Pomiędzy wiekiem 17 m-cy A 7 lat jest prawie 6 lat. Trochę czasu. W szkole syn ma robione częste przerwy i uczy się wydłużać czas koncentracji. A ja za nim nie biegam. Nigdy nie biegałam. Zjadł, robił kółko i wracal jeść. Sam je od kiedy skończył 3 lata. I ma dobry apetyt. Po prostu nie przywiązuje go do krzesła.

[3-mamuska]

Ja nie o konstelacji a o jedzeniu w szkole chyba w szkole z kanapka nie biega.
Nikt nie każe przywiązywać ale nie pozwalać kontynuować złych nawyków.
Ale skoro ci pasuje skaczący dzieciak.

[dwojedzieci]

Dlaczego sądzisz, że przerasta nas 1.5 dziecko? Mam starsza córkę ale ona była zupełnie inna - spokojna. Nie dajemy sobie z mężem wejść na głowę - bez pezesady, zaraz jakieś głupie odpowiedzi... Ja się zapytalam a nie chciałam być oceniania. Nie znasz sytuacji do końca a piszesz jakbyś znala nas... Masz poukładane dzieci to super - cieszę sie, też mam poukładana córkę ale syn jest inny, jest nadpobudliwy i szelki możesz kupić sobie, swoim dzieciom, mężowi lub psowi, moje dziecko to nie zwierzę a ty zaraz tak oceniasz, to przykre.

[kokomaroko]

> Masz poukładane dzieci to super - cieszę sie, też mam poukładana córkę ale syn jest inny, jest nadpobudliwy

Syn nie jest nadpobudliwy, tylko jest... chłopcem. Też myślałam, że to nadpobudliwe i nienormalne, póki nie poznałam innych mam chłopców.
Ja mam dwóch chłopców i to jest dopiero przekichane
Jak widzę te grzeczne małe ciche dziewczynki to szczerze matkom zazdroszczę. Ale ponoć w wieku nastoletnim to rodzice dziewczynek mają przerąbane, chłopcy są wtedy bardziej ułożeni

[eowen]

Już o tym pisałam, ja mam taki egzemplarz. 18mcy, ogólnie przeszłości, ale pomysły ma diabelskie. Mamy ogródek, tam jest zjeżdżalnia, huśtawka, sporo zabawek, wychodzimy na rowerek biegowy. Dzięki temu jeszcze nie oszalałam I też Man starszą córkę, często się bawią razem, głównie biegając

[dwojedzieci]

My na szczęście mamy też na ogrodzie plac zabaw, jest zjeżdżalnia, huśtawke, domek z zabawkami takze na dworze jest dobrze w miarę, niektórzy myślą że nadpobudliwe dziecko da się poukładać ale niestety takie dzieci muszą chyba z tego wyrosnąć 😁

[nesporit89]

Ja mam to samo. Córka 20 miesięcy. Nie jest w stanie usiedzieć w jednym miejscu dłużej niż 3 minuty i skoncentrować się na niczym przez dłuższy czas. Nigdy nie byliśmy w stanie przeczytać książeczki. Nawet uciekaliśmy się do zmuszenia ją do obejrzenia bajek na komputerze czy telefonie. Odcinek 5 minut Pepy to dla niej za długo. Mieszkamy w kraju skandynawskim i chodzi do przedszkola (nie ma tutaj odpowiednika żłobka, wszystkie dzieci są razem), więc plus jest taki, że niezależnie od pogody jest na dworze. Problem jest wtedy, gdy jest wieczór albo weekend, bo mieszkamy w bloku. Są różne wytłumaczenia, ale prawdopodobnie to są początki ADHD, więc trzeba się przyzwyczajać i ćwiczyć. Może w wieku 10 lat będzie w stanie się skupić na 10-15 minut. Powodzenia życzę! U nas do tych objawów dochodzi choroba lokomocyjna (od urodzenia nigdy nie była w stanie zasnąć w samochodzie i ciągle jeździmy w płaczu) plus trudności ze snem, bo już odmówiła drzemki w ciągu dnia. Śpi od 20 do 6.30 rano i już.

[dwojedzieci]

Kto Pani powiedział, że są to początki ADHD? Chyba ktoś mało wykfalifikowany, synek ma teraz prawie 20 miesięcy i się uspokoiło trochę, śpi nadl w dzień jedna drzemke 1,5 h, wstaje o 8 i zasypia o 20. Ja wiem, że dużo osób się śmieje, że to dziecko zachowuje się czasem jak z ADHD, ale ta chorobę trzeba naprawdę dobrze skonsultować.

[kokomaroko]

> Są różne wytłumaczenia, ale prawdopodobnie to są początki ADHD, więc trzeba się przyzwyczajać i ćwiczyć.

Na głowę upadłaś? W tym wieku się adhd nie diagnozuje i nawet nie sugeruje. Albo sobie coś z palca wyssałaś i na forum projektujesz, albo ktoś bardzo bardzo głupi Ci to zasugerował.

Do ADHD się nie przyzwyczaja i nie ćwiczy. Na ADHD są skuteczne metody organizacji i planowania, i w tym wieku są one absolutnie nie do wyćwiczenia ani przyzwyczajania

> Może w wieku 10 lat będzie w stanie się skupić na 10-15 minut.

Najpierw solidna terapia dla Ciebie, a za 4-5 lat być może dla córki. Nie przyczepiaj swojemu dziecku łatki, bo to po prostu przykre.

[amiralka]

Ja myślalam, ze to typowy przyklad poltoraroczniaka, mam dwa takie egzemplarze.Co do ADHD to fakt, ze takie zachowanie u siedmiolatka mogloby na to wskazywac, ale u maluszka jest najzupelniej ok. Pewnie Twoja córka byla zupelnie innym typem i stąd ten szok.