odstajace uszka-operacja

[nena5]

Dziewczyny,
czy ktoras z mam zdecydowala sie na operacje odstajacych uszek u swojego
dziecka. I kiedy najlepiej taki zabieg wykonac?

pozdrawiam

nena

[dorka.3]

co to jakaś fobia z tymi uszami, ostatnio coraz częściej się o tym mówi. a może
da się zmienić kolor włosów, bo mój synek ma rude. A tak na poważnie, to moja
kuzynka swojej córce przed komunią zoperowała odstające uszy.

do dorka.3

[mamakochana]

A z siostrą wszystko w porządku?

Nie wierzę.

[basiaf1]

oja koleżanka miała operowane uszy w szóstej klasie podstawówki. Ja osobiscie
uważam , że to przesada , może jeśli dziecko jest starsze- jakieś 16 lat i
naprawde ma problem. A ta kolezanka jako 18 latka zdobyła tytuł miss))
Pozdrawiam

[dorka.3]

z jaka siostrą? chodzi Ci o moja kuzynkę? jeśli tak to absolutnie nie, to był
wymysł jej, wmówiła dziecku odstające uszy i tyle, z tego pożytku, że dziecko
zaczęło płakać i w końcu kuzynka poszła z nią na tę operację. nie popieram
tego, chyba, że ktoś ma wielkie kompleksy

[pia_]

Był w ostatnią niedzielę taki odcinek serialu Pensjonat pod Różą, a w nim
historyjka o pewnych rodzicach (a raczej matce), którzy zdecydowali sie
zafundować swojemu 8 letniemu synkowi korektę odstajacych uszu jako prezent na
Komunię. Tam mądry lekarz (chirurg plastyczny) odpowiedział, ze takie zabiegi
wykonywane są dopiero kiedy dziecko dorośnie, bo do tego czasu nie jest
wiadome, czy np. niektóre cechy wygladu (jak odstajace uszy) będą rzeczywiście
przeszkadzać (źle wygladać) za kilka lat jak urośnie głowa, ciało i zmienia się
wszystkie proporcje. Wiele dzieci przezywanych jest przez rówieśników
np "uszatek", a kiedy dorosną, nikt nawet nie zauważa tych uszu. Każdy zabieg
chirurgii plastycznej łączy się z ryzykiem znieczulenia, stresem i bólem - w
przypadku dziecka jest to jeszcze dotkliwsze.

[migotka2000]

Był o tym program na TVN Style w mieście kobiet. Wygląda na to, że operacje
uszy u dzieci sa teraz bardzo trendy. Tam z kolei lekarz mówił, że jest sens
zrobić taką operację do, zdaje sie 8-9 roku życia, bo uszy już większe nie
rosną, więc z medycznego punktu widzienia wszystko jest ok.

Osobiście uważam,że trzeba mieć naprawdę dobry powód, żeby poddać siebie, a co
dopiero dziecko operacji plastycznej. Operacja to operacji - narkoza,
ingerencja chirurgiczna, krew, szwy, ból itp.

Ale, gdyby moja dorastająca córka, mimo najbardzeij kryształowego charakteru,
błyskotliwości, wspaniałej figury itp, miała problem z pewnością siebie z
powodu odstających uszu, czy koślawego nosa, poszłabym z nią na tą operacją.
Przedtem jednak musiałabym się upewnić, czy to rzeczywiście tylko o ten nos czy
uszy chodzi...

[pia_]

> Był o tym program na TVN Style w mieście kobiet. Wygląda na to, że operacje
> uszy u dzieci sa teraz bardzo trendy. Tam z kolei lekarz mówił, że jest sens
> zrobić taką operację do, zdaje sie 8-9 roku życia, bo uszy już większe nie
> rosną, więc z medycznego punktu widzienia wszystko jest ok.


Może i uszy nie rosną, ale ciało tak, więc wszystkie proporcje zmienią się.

[lola211]

> Może i uszy nie rosną, ale ciało tak, więc wszystkie proporcje zmienią się.

A jak to wpływa na odstawanie uszu? Jeszcze nie spotkalam osoby, ktora majac
odstajace uszy w dziecinstwe doczekalaby sie zmian na lepsze w doroslym zyciu.
Gdyby moja córka miala uszy mocno odstajace zdecydowalabym sie na operacje bez
dwoch zdan, by ja rówiesnicy nie wpedzili w kompleksy na cale zycie.Z tego co
wiem, mozna juz w wieku 8 lat taka operacje przeprowadzic.

[nena5]

Dziewczyny,
bardzo Wam serdecznie dziekuje za odpowiedzi. Utwierdzilyscie mnie w
przekonaniu, ze taka operacja nie ma sensu

wielkie dzieki, takiego potwierdzenia szukalam

pozdrawiam

nena

[kasia1302]

Witaj,
Nie zgadzam się absolutnie z twierdzeniem, ze operacja nie ma sensu. Wiem z
autopsji, ze ma i to duży sens. Uszy to tylko uszy ale i aż uszy. Uwierz, ten
problem może mieć monstrualne wymiary. Bólu jest parę chwil (kiedy znieczulenie
puści) a jakość życia po jest naprawdę inna. Może nawet nie chodzi o otoczenie
(chociaż dzieci bywają okrutne), ale o to co się ma w głowie, o postrzeganie
samego siebie. Wiem, że gdyby ten problem tyczył mojego dziecka nie wahałabym
się i nie czekała do pełnoletności.

[dorka.3]

tylko trzeba wziąć pod uwagę, czy te odstające uszy są problemem dla dziecka
czy dla rodziców. bo jeśli dla rodziców to operacja jest jak najbardziej
bezsensowna.

[kasia1302]

Zgadzam się.

[mamkube]

Jako dziecko miałam odstające uszy, uwierzcie to pzrekleństwo. Zawsze się ze
mnie śmiali. Nigdy nie odważyłam się spiąć włosów w jakikolwiek spsób. TAk
zazdrościłam kucyków innym dziewczynom. Dopiero jak poznałam męża spiełam
włosy, okazało się że nie są takie złe. A ja 23 lata płakałam. Chciałam iść na
operację ale wtedy to nie byłotakie proste.
Gdyby moja córka powiedziała że chce operację - zgodziłabym się. Ale
uświadomiłabym ją i upewniła tak jak to koleżnaki wcześniej napisały .Podpisuję
się pod tym

[ddag1]

Ja też znam to z autopsji - moje odstajace uszu wcale mi nie przeszkadzaja.
Może nie są takie jak u misia uszatka ale w dziciństwie też spotkałam się z
dokuczaniem i nie lubiłam spinania włosów. Właśnie zdecydowałam się obciąć na
jeżyka i wszyscy mówią że wyglądam super. Poza tym jestem już mamą i uważam że
nawet gdyby mój synek miał baaaaardzo odstajece uszka i byłby to dla niego
problem najpier przeszłabym sie do dobrgo psychologa. dag. p.s. poza tym nawet
nie wiesz jak fajnie na takich uszach i przy takiej fryzurze wygladaja długi
kolczyki

[tygrysiaczek2]

Idź na operacje mózgu kobieto!

[gragul]

a może by tak zadbać o uszka, gdy są jeszcze bardzo plastyczne i nie
zastanawiac się nad operacjami w czasie późniejszym....

[lola211]

A niby jak?

[kasia1302]

Wiem, że sa dostepne specjalne opaski. Niesety nie widziałam ich w Polsce.A
może są jeszcze inne metody. Chętnie się dowiem.

[lola211]

Opaski. Powiedz to lekarzowi, to tylko sie usmiechnie.Jak ktos sie urodzil z
odstajacymi uszami, to takie miec bedzie, chyba ze sobie zoperuje.

[edew]

Przepraszam bardzo ale bzdury opowiadacie!!! Moja córka miała bardzo odstające
uszka i proste niezbyt gęste włosy ktorymi się nie dało zasłonić uszu! W wieku
7 lat - przed pójściem do pierwszej klasy zoperowałam jej uszka I ona i ja
jesteśmy bardzo zadowolone! Naprawdę ! I myślę że oszczędziłam dziecku wiele
łez.
Już w przedszkolu dzieci nazywały ją Kulfon { Był taki kłapciaty w bajce z żabą
Moniką) A operacja- no cóż nic przyjemnego ale nie dramat- w końcu istnieje coś
takiego jak leki przeciwbólowe. Ani chwili nie żałowałam swojej decyzji. Acha
operacja była zrobiona za darmo na oddziale chirurgii dzieci jako "korekta wady
rozwojowej" Było to 6 lat temu

[tygrysiaczek2]

Ja się zastanawiam, dlaczego nie potrafisz zaakceptować dziecka, takie jakim
jest. I nie zastanowisz się, że dzieci rodzą się bez nóżek, bez rączek, z
poważnymi chorobami jak wodogłowie, zespołem Downa, nowotworami. Matki tych
dzieci wiele by dały by ich dzieci miały odstające uszy. Jakbym ja była
dzieckiem i miała odstające uszy, a mama by mi je zoperowała to w wieku
dorosłym miałabym do niej żal. A potem pewnei byłby zabieg powiekszenia piersi,
usunięcia pieprzyka, korekta nosa..... i tak aż do nowotwora.....

[hanna26]

Niektórzy rodzice nie widzą pewnej prostej, podstawowej zasady: to, czy ich
dziecko jest wyśmiewane przez równieśników czy w pełni akceptowane i lubiane,
nie zależy wcale od jego wyglądu zewnętrznego. To zależy wyłącznie od jego
charakteru i sposobu zachowania. Dziecko ciche i zalęknione, z kompleksami
łatwiej stanie się kozłem ofiarnym, niż dziecko pewne siebie i wesołe. Dlatego
zamiast posyłać na operację lepiej jest wychować w taki sposób, żeby nie miało
kompleksów i miało poczucie własnej wartości niezależnie odtego, jaki wygląd
maja jego uszy. Chyba że sama uważasz, że wygląd zewnętrzny jest najważniejszy
i to właśnie chcesz dziecku przekazać. Ok, w takim wypadku wmów maluchowi, że
odstające uszy to jest największy problem jego życia. Poslij go na operację,
ale szykuj juz pieniądze na operację odessania tłuszczu z ud za parę lat. I
może zostaw w spadku trochę pieniędzy na lifting twarzy.

[gragul]

lekarz uśmiechał sie pod wąsem, babcie pukały w czoło
ale naszemu maluchowi przyklejałam maleńkimi przezroczystymi plasterkami
płaszki uszu
oczywiście w realnym wymiarze, czyli nie naciągnięte, w pozycji nazwijmy to
fizjologicznej
maleńkie dziecko ma uszka bardzo plastyczne, śpiąc na jednym to na drugim boku
czasem dłuższy czas, przekręcając sie w nocy często zagina płatki uszu w
powtarzalny sposób
nie dam sobie głowy uciąć, czy bez plasterków miałby uszka bardziej czy mniej
odstające, nie mam tego jak zweryfikować, wiem, że uszka ma przepiękne, wiem,
że gdy urodzi się nasz drugi maluch tez będe tak robiła, bo nawet jeśli to
chłopiec to tez ważne, czy "urbanowaty" czy nie, zwłaszcza przy krótkich
fryzurkach

a gdyby mial odstające? cóż... powyzej pojawiła się mądra opinia- to, jakie
poczucie wartości ma nasze dziecko, zależy li tylko od nas, od sposobu
wychowania, dzieci są okrutne, przyczepią się nie tylko do odstających uszu...
czy marka samochodu, którym rodzice przywożą dziecko do przedszkola/szkoły też
zależeć będzie od opinii kolegów naszego dziecka? sposób i miejsce spędzania
wakacji? wszystkie ciuchy? a może wreszcie zawód rodziców?
teoretycznie pięknym i bogatym żyje się łatwiej... ale ... właśnie... t e o r e
t y c z n i e... ale cóż, to nie wątek socjo-psychologiczny

trafnych wyborów
pozdrawiam
G

[lola211]

Moja ma uszy przylegajace bez plasterkow, córka kolezanki- odstajace.Pilnowala
tych uszek, by sie nie zaginaly, nic nie pomoglo.Ksztalt uszu jest wrodzony.
Odstajace uszy szpeca, piszcie co chcecie.W dobie dzisiejszej medycyny mozna
smialo sobie z tym defektem radzic.

[1012ja]

może ciebie uszy szpecą.

[lola211]

Coz, nie mam odstajacych.

[dflorjan]

W życiu nie ma prostych rozwiązań. Ja poczułam się dużo lepiej, kiedy przebiłam
sobie uszy. Ale wtedy już byłam "stara" - miałam 24 lata. Bardzo ważne jest
budowanie u dziecka poczucia własnej wartości - to zależy od nas, rodziców. A z
takimi decyzjami nie należy się spieszyć - można dziecku powiedzieć:jeśli za 2-
3 lata uszy dalej będą ci przeszkadzać, to zastanowimy się nad zoperowaniem.

[duszka6]

Nigdy nie operowalabym dziecku odstajacych uszek. Moje dziecko mialo operacje,
i nie byla to operacja ze wzgledow kosmetycznych. Nigdy nie zaserwowalabym
dziecku dobrowolnie tego bolu i placzu. Dziecku odstajace uszka nie
przeszkadzaja, natomiast rodzicom tak. Wspolczuje bardzo. Piszcie co chcecie,
ale zamiast dziekowac Bogu za zdrowe dziecko, to zamartwiacie sie odstajacymi
uszkami. Nawet jesli inne dzieci beda sie smialy, to duzo, jak juz pisamy mamy
zalezy od wychowania, prawie z kazdego dziecka smieja sie inne dzieci i nie
tylko z uszek. Nauczcie dziecko radzic sobie i z takimi sytuacjami, a w zyciu
bedzie mu latwiej, a nie serwujcie operacje uszek. Nauczcie wiary w siebie i
tego, ze nie ma ludzi idealnych, ale kazdego trzeba szanowac. To wlasnie przez
te wszystkie operacje i upiekszania potem dzieci sie smieja w przedszkolach,
szkolach, jak ktos odbiega "od normy". Podziekujcie same sobie, mowie tu do mam
decydujacych sie na taka operacje.Juz z waszego dziecka smiac sie nie beda, co
za ulga, posmieja sie z innego, ktoremu mama nie zaserwowala operacji.
Powodzenia.

[duszka6]

i dodam: swoja droga to skad dzieci wiedza, ze maja sie smiac z odstajacych
uszek, krzywych zabkow itd? To przeciez kanony pieknosci wymyslone przez
doroslych. Nie zmienimy od razu takich nawykow i przyzwyczajen, ale moze warto
zaczac od siebie i od wlasnego dziecka, a wtedy swiat bedzie "zdrowszy". Tak
wiec zamiast upiekszac, nauczmy jak z tym zyc i nauczy szacunku dla innch ludzi.

[katse]

nie wiem jaki wiek jest dobry na taki zabieg
jednak nikt z nas chyba nie chciałby mieć uchu pod kątem prostym w stosunku do
twarzy

jedna dziewczyna w mojej rodzinie takie wlasnie miala
jej w miare ladne, geste wlosy nic nie pomagaly.

zoperowano jej uszka na koniec podstawowki

i jej mama mowi ze zaluje ze nie zrobili tego wczesniej
dziewczynka zakompleksiona byla bardzo
zamknieta w sobie
kolegowala sie tylko z dwoma dziewczynkami, jedna bardzo otyla, druga z
podobnymi uszkami - bo reszta sie z nich wysmiewala

K

[lola211]

To wlasnie przez
> te wszystkie operacje i upiekszania potem dzieci sie smieja w przedszkolach,
> szkolach, jak ktos odbiega "od normy". Podziekujcie same sobie, mowie tu do
mam
>
> decydujacych sie na taka operacje.Juz z waszego dziecka smiac sie nie beda,
co
> za ulga, posmieja sie z innego, ktoremu mama nie zaserwowala operacji.

A ile znasz przypadkow takich poprawianych dzieci, ktore smieja sie przez to z
innych? Bo ja ani jednego.
Jak komus nie przeszkadzaja defekty, na zdrowie, niech sie z nimi obnosi, ja
dziekuje, zbytnia estetka jestem.Corka oczywiscie bedzie nosila aparat na zeby,
mimo ze zapewne nie jest to komfortowe, za to na pewno mi kiedys podziekuje, ze
ma piekny usmiech, a nie krzywy, brzydki zgryz.Uroda jest wazna w zyciu(czesto
w wielu sprawach pomaga) i czasem trzeba nature poprawic.

[duszka6]

aparat korekcyjny na zabki, to nie operacja, nie ma tu narkozy, srodkow
przeciwbolowych i placzu dziecka.
Nie chodzilo mi, ze dzieci "poprawione" sie beda smac, tylko pozostale, ogolnie
dzieci, no bo mam nadzieje, ze tych poprawianych nie jest wiekszosc.

Iwona i Szymon (11.06.04, USA)
A oto mój synek,
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=17403505

[duszka6]

Jest oczywiste, ze chcemy zeby nasze dzieci ladnie wygladaly, podcinami im
wloski, ladnie ubieramy i to jest naturalne, ale trzeba znac granice, operacja
noska czy uszka tylko ze wzgledow kosmetycznych to moim zdaniem przesada. Nie
znam przypadku, ze uszka byly az tak bardzo odstajace jak u dziecka co
opisujesz, moze w skrajnych przypadkach po prostu jest to tak widoczne, ze
operacja jest niezbedna. Natomiast znam mame co chce zrobic coreczce operacje
na odstajace uszka, a dziewczynka owszem ma troszke odstajace, ale nie jest to
nie wiadomo jaka wada.

mama Szmonka, co ma odstajace uszka

[ma.pi]

duszka6 napisała:

> aparat korekcyjny na zabki, to nie operacja, nie ma tu narkozy, srodkow
> przeciwbolowych i placzu dziecka.

Oj, to Ty chyba nie mialas aparatu na zeby. Mi, mimo, ze minelo 20 lat do
dzisiaj sie sni ten koszmar, ze znowu mam zalozony aparat.

Pozdr.


> Nie chodzilo mi, ze dzieci "poprawione" sie beda smac, tylko pozostale,
ogolnie
>
> dzieci, no bo mam nadzieje, ze tych poprawianych nie jest wiekszosc.
>
> Iwona i Szymon (11.06.04, USA)
> A oto mój synek,
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=17403505

[duszka6]

no widzisz, do dzis masz zle wspomnienia.
pozdrawiam

[lola211]

Ale zapewne równe, ladne zeby.

[duszka6]

zalezy co dla kogo wazniejsze

pozdrawiam

[odalie]

A my mamy taki problem - operację "przyprasowania" uszu miała teściowa, miała i
córka teściowej. Nasza córka tak jak i mój małżonek mają lekko odstające uszy -
właściwie ja nie postrzegam tych uszu jako nieładnych czy rażąco odmiennych od
typowej dla ludzi w naszym kraju normy.

Wręcz przeciwnie - uszy z charakterystyczną blizną, jak gdyby "złamane" i
dogięte do czaszki, wcale mi się nie podobają.

Obawiamy się wpływów i nacisków ze strony teściowej... chociażby "reklamowania"
zabiegu przypłaszczania uszu... obawiamy się, czy teściowa nie zacznie nam
kreciej roboty robić...

Jesteśmy z małżonkiem jak najbardziej za ingerencją medyczną/chirurgiczną
mającą na celu poprawę _zdrowia_. Np. jeśli będzie trzeba, nasza córka będzie
nosić aparat czy to będzie bolało czy nie, przede wszystkim dlatego, aby w
starszym wieku nie miała problemów z dziąsłami. Wygląd zdrowych zębów idzie w
parze z ich dobrym stanem, po prostu.

Rozumiem ingerencję chirurga plastycznego u dzieci po wypadkach, oparzeniach,
przy naprawdę znacznych deformacjach.

Jesteśmy jednak przeciwni operacjom uszu - takich, jakie są obecnie lansowane.
Jak sobie młoda zachce, nich sobie robi piercing, operacje plastyczne,
liposucktion i te de za własne, zapracowane pieniądze, jak już będzie na
swoim

My uważamy podobnie jak jedna z wypowiadających się tu mam - przede wszystkim
wychować odporne i pewne własnej wartości dziecko.

Dzieci potrafią uwziąć się na rówieśników z każdego, nawet najmniej
przewidywalnego powodu. Moja znajoma np. opowiadała, jak dzieci w podstawówce
przezywały ją i prześladowały z powodu takiej małej "myszki" (znamienia) pod
okiem. Nigdy bym sama na to nie wpadła. Koleżanka jest bardzo atrakcyjną osobą,
a ta "myszka" tylko dodaje jej uroku.

[kamila_trojaczki]

Mojej siostry syn 10lat (mieszkaja w Niemczech) polozone uszy mial w ramach
kasy chorych z tym ze musial przejsc przez 3 rozmowy z psychologiem. Okazuje
sie ze mial taki kompleks na tle swoich uszu ze w szkole na lekcjach siedzial w
bluzie z kapturem zalozonym na glowe. Siostra nie wiedzila czy robic mu ten
zabieg czy zaczekac by byl bardziej pewien ze tego wlasnie chce. Psycholog
podjol decyzje ze jest to potrzebne dla prowidlowego jego rozwoju.
Po opercji golym okiem widac bylo ze jest bardziej pewien siebie, ze sie podoba
sobie ze jest jakis bardziej zadowolony. Tak 10 latek swietnie wiedzial czego
potrzebuje i nie byl to wymysl rodizcow by upiekszac dziecko.
Pozdrawiam Kamila

[mamkube]

Dziękuję za wcześniejszą odpwoeidź tygrysiaczka. To miłe.
Ja nie uważam że dziecko od razy jak tylko sobie zażyczy operacji to trezba mu
ją zrobić bo takie ma życzenie. Myślę jedank że zdarzają się sytuacje tak jak
wyżej opisana. Nie można kategorycznie powiedziać na wszystko nie. Ja też nie
zrobiłabym w najbliższym zcasie dziecko operacji, Mój synek ma lekko odstające
uszy, ale szczerze mówiąć nie zwracam na to uwagi, nie koncentruje nikogo
uwagi na tym i wydaje mi się że nikt nie widzi tego naszego otoczenia jako
wady. Jest taki jaki jest. Ale nie wiem czy kiedyś on na to zwróci uwagę.
Myślę że na pewno to jakie jest dzicko też ma znaczenie. Na pewno jeżeli
będzie pewne siebie, i my rodzice damy mu to odczuć że to nic złego. To myślę
że dzieci też nie będą zwracać uwagi na to jak wygląda ale na to jakie jest
nasze dziecko. Może więć rzeczywiście lepiej podbudujmy nasze dzieci. I
poczekajmy. A życie na pewno wymusi w pewnym, momecie decyzję w którym
kierunku pojsc.
Myślę że mnie zabrakło tej akceptacji od samych rodziców.
Pozdrawiam

[anetonet]

Ja mam 11 miesięcznego synka i zauważam że też ma już odstające uszka.Na ten
moment to fajnie znimi wygląda,ale nie wiem co będzie dalej.Na samą myśł że będą
się później z niego dzieci śmiały,dresszcze mi przechądzą.Ale prawda jest taka,
że jak nie z uszków to uczepią się czegoś innego.Tak to jest w wieku
przedczkolnym i szkolnym.Nie uwierzycie,ale mój mąż ma duże i trochę odstające
uszy.A wiecie kiedy to zauważyłam,kilka miesięcy temu, kiedy doszukiwałam się po
kim to mój synek ma takie
uszka.Ja mam bardzo przylegające i małe. Zatem musiałam szukać innych źródeł.I z
tego co wiem to mój mąż nie był nigdy szykanowany przez rówieśńików, a mało tego
miał duże powodzenie wśród płci pięknej.Wiem, że sama nie mogę robić z tego
problemu, bo tak to sama Piotrusia wpędzę w te kompleksy.
I tak naprawdę od nas dorosłych dużo zależy czy dziecko wpadanie w
kompleksy.Byłam z synkiem u lekarza, jak to w poczekalni, ściągam czapeczka a
jedna z oczekujących matek do mnie "ale ładny chłopiec,ale ma takie odstające
uszka,niech pani zakłada mu opaske"I chyba dopiero po tym zdarzeniu większą
uwagę zwróciłam na uszka mojego synka.Oczywiście tej babie powiedziałam,by
spojrzała w lustro jaka to ona doskonała.I myśle, że im mniej takich osób na
świecie wówczas rzadnych kosmetycznych operacji nie byłoby potrzebnych.Wiele tu
eMam słusznie zauważyło,iż nie jedna mama chciałaby mieć problem tylko z
uszkami.Zatem pokochajmy nasze dzieci takie jakie są,a i wtedy one pokochają
siebie. Jestem wdzięczna, że mam dziecko zdrowe, a to jak dla mnie
najważniejsze. I na ten moment na rzedną operację kosmetyczną mojego dziecka bym
się nie zdecydowała.Z pozdrowieniami dla wszystkich tolerancyjnych eMam

[edytkus]

a podobno prawdziwa milosc jest slepa?

[magdak5]

Witaj !
Ja miałam taką operację ok 7 lat temu. Jestem bardzo zadowolona. Myślę, że
wiele zmieniło się na plus już teraz w chirurgii plastycznej -ja się troszkę
nacierpiałam. Znieczulenie miejscowe, potem pierwsza noc była koszmarem ale z
dnia na dzień coraz lepiej....
Rodzice nie chcieli mi zrobić takiej operacji -czekali aż będę dorosła i sama
się zdecyduje. Miałam ją w wielu 19 lat i myślę że troszkę za późno. W
podstawówce mi nie przeszkadzało, dopiero potem zaczęły kompleksy dawać znać o
sobie. Wstydziłam się nawet chodzić do fryzjera, nigdy kucyków, koka itp.
Operacja zmieniła sporo i tak naprawdę jeśli komuś to bardzo przeszkadza
psychicznie - powinien się zdecydować, jeśli nie to po co ?
Jeśli chodziłoby o moje dziecko -pewnie poczekałabym aż skończy podstawówkę,
chyba że dzieci bardzoby dokuczały.
Pozdrawiam
Magda

[chimba]

Operaca uszu, może za chwilę nosa, ust, może całej twarzy, a mi się wydaje, że
niektórzy powinni przeprowadzić sobie operację mózgu - sorry, ze tak dosadnie,
ale inaczej nie mogłam. Oczywiście, kiedy człowiek będzie samodzielny, to niech
robi sobie co chce, ale małemu dziecku robic operacje plastyczne, bo mi się np.
nie podoba odstające ucho? Śmieszne.
Co do tego, ze dizeci są okrutne, są, ale jak upatrzą ofiarę (ofiara - osoba
nieśmiała, nie znajaca swej wartości) to znajdą nawet w idealnej osobie coś z
czego można sie smiać. I tu niestety ja taka byłam - co przeżyłam to moje - ale
jestem o to doświadczenie silniejsza - i wiecie co moim slabym punktem było
moje paniensie nazwisko - pamiętacie zapewne - Koszmar z ul. wiązowej - główny
bohater - Fredyy Kruger - i ja niestety miałam podobne nazwisko, wiec ....
Także jak dzieci i nie tylko dzieci, bedą chciały sobie na kimś użyć, to znajda
cokolwiek.
pozdrawiam

[magmarmaj]

Moja koleżanka miała operację w wieku 15 lat. Przez 3 miesiące musiała chodzic
w opasce na głowie, która dociskała uszy do głowy. Wyobraźcie sobie nastolatkę
w opasce na głowie w czerwcu, lipcu i sierpniu. Poza tym na początku miała
uczucie odrywania uszu od głowy, nie mogła spać. Pamiętam jak płakała, że to
zrobiła. I tyle. decyzja należy do ciebie.

[lola211]

A moja przeszla zabieg komfortowo , bolało jeden dzien, nie nosila 3 mies.
opaski, jest super zadowolona.

[nena5]

Dziewczyny,
bardzo Wam wszystkim serdecznie dziekuje za uwagi. Poki co zadnej operacji nie
planujemy i postaram sie wychowac moja core na pewnego siebie i swojej wartosci
czlowieka. Tylko czy mi sie to uda. Sama czesto czuje sie niedowartosciowana.
Oj ciezka praca przede mna.

jeszcze raz wielkie dzieki

pozdrawiam

nena

[malgos79]

Ja tylko jedno wtrącę. Może ktoś z was uzna, że to śmieszne, ale naprawdę można
niektóre wrodzone rzeczy skorygować prostymi sposobami. Moja koleżanka swojemu
synkowi wiązała na spacery zwykłą chusteczkę jak to się dzieciom często zakłada
i uszy teraz nie odstają. Nie wiadomo jakby było bez tej chustki, może też by
się przypłaszczyły, może po prostu jego wygląd się zmieniał z biegiem czasu, ale
też wydaje mi się możliwe, że ta chustka pomogła na podobnej zasadzie jak
pomagają majtki ortopedyczne. Moja córka miała dysplazję stawów wrodzoną i za
pomocą takich majtek udało się ją całkowicie zlikwidować. Niemowlę ma wiele
chrząstek, które są plastyczne, a uzy to przecież chrząstki.