Nie chce wychodzić z domu-może ktoś tak miał

[mama_majki]

Hej. Moja ponad 2 letnia córeczka jest super domatorką. ) Od jakichś 2
miesięcy nie bardzo chce wychodzić z domu na spacery. W lato oczywiście było
łatwiej, ale teraz jak trzeba się ubrać i wyjść, już na widok ubranek zaczyna
płakać i mówi, że nie chce wychodzić. Czasami działają argumenty tupy "choć
na plac zabaw ze statkiem piratów, albo na pstrykanie kulek, albo do kiosku
po gazetkę", ale czasami nie działa nic i z reguły 4 razy w tygodniu wychodzę
na dwór z dziewczyną wyjącą, że chce do domu. Potem po kilku minutach się
uspokaja i jakoś daję radę wytrzymać 1,5-2 godziny, ale ten moment wyjścia
jest dla mnie niezmiernie przykry.
Co radzicie? Nie przejmować się i wychodzić z płaczącą, a pewnie po 2
tygodniach zrozumie, że i tak będzie wychodzić i tak, czy też może ktoś tak
miał i znalazł jakiś inny sposób?
Chciałabym, żeby Majka poszła do przedszkola od przyszłego roku, chociaż na 2-
3 godziny dziennie, ale w tej sytuacji to ja sobie w ogóle nie wyobrażam, jak
miałabym ją tam zaciągnąć...
W domu owszem mamy dużo atrakcji jak każdy - telewizję staram się ograniczać
do minimu, ale Maja generalnie woli czytać i bawić się puzzlami niż iść na
dwór. Podpowiem może, że pomysł, że zabierzemy puzzle na dwór też nie
działa )))))))))))))

Pozdrawiamy. Kasia i Maja (24.07.2003)
________________________________________
Majeczka maj law )))

[mamaptysia]

U mnie bylo wrecz odwrotnie moj maluch plakal jak mial isc domu.A jak mowilam
ze idziemy na spacer to sie sam ubieral.Ja jednak nie reagowalam na jego placz
i chyba to poskutkowalo,bo teraz bardzo zadko sie zdarza ze placze kiedy musi
my isc do domku.Czasami wolalabym zeby moj synus byl domatorem tak jak twoja
corcia, ale nie mozna miec wszystkiego

[sunflower]

Ales jej poradzila....
Wiekszosc ryczy, jak ma isc do domu.

[mamaptysia]

sunflower napisała:

> Ales jej poradzila....
> Wiekszosc ryczy, jak ma isc do domu.
>
Lepiej cos powiedziec niz komentowac

[sunflower]

Jak nie mam podobnych problemow - czytaj: nic nie wiem na dany temat to sie nie
odzywam. Ty takiego problemu nie masz jak ona, to po kiego dobijasz dziewczyne
opowiesciami jak to dziecko Twoje ryczy bo ze spaceru nie chce wrocic. A moze
nie zrozumialas o czym ona pisze ? To moze przeczytaj choc naglowek jej posta..

Lepiej nic nie mowic, niz gadac bzdury lub przechwalac sie nie wiadomo czym.

[mamaptysia]

Wiesz co ty sie lepiej nie odzywaj!Weszlas na ten watek po to zeby komentowac
to daruj sobie.A jesli ci przeszkadza to nie czytaj.Po piewsze moje dziecko nie
ryczy tylko placze a po drugie bede pisac co chce i nie bede zwracac uwagi na
takie pseudo mamuski jaka ty jestes.Nalezysz do grona osob na tym forum ktore
tylko potrafia sie czepiac i nic nie doradza.Powinni takie posty usuwac.
Nie do Ciebie adresowalam moja wypowiedz wiec moze czep sie psiego ogona a nie
mnie!!!!!!!!!!

[leliwina]

Cześć! Moja Ewa (2,2 lat) ma dokładnie to samo! Ale wydaje mi się, że w jej
przypadku niechęć do wychodzenia jest spowodowana ilością ubrań, jakie musi
założyć na dwór(ubieram ją na cebulkę, bo koło południa robi się naprawdę
ciepło i mogę ją trochę rozebrać). Denerwują ją bluzy ze zbyt małym otworem na
głowę - zaczęłam więc ubierać jej rozpinane. A kurtka i buty to prawdziwy
dramat... Pomaga zagadywanie, albo zabawa "w kotka", którą mała uwielbia.
Staram się wtedy działać szybko, także mała nawet się nie zorientuje, a już
stoi na korytarzu, a ja zamykam drzwi do domu...
Myślę, że dzieci 2-letnie manifestują w ten sposób swoją wolę i próbują
postawić na swoim... Potrzeba duuużo cierpliwości, bo to naturalne w tym wieku!
Pozdrawiam ciepło, Basia

[hanula]

Metoda, która się czasem, podkreślam, *czasem*, sprawdza.
Nie pytasz: "Czy chcesz się teraz ubrać?", tylko: "Chcesz założyć niebieską
kurtkę czy czerwoną? Chcesz założyć buty czy kalosze?" Nie mówisz: "Idziemy
teraz na dwór", tylko: "Chcesz iść do parku czy do sklepu?" "Chcesz jechać
wózkiem czy iść piechotą?" Dziecko lubi podejmować decyzje, lubi postawić na
swoim, a poza tym takie jest zaabsorbowane dokonywaniem wyboru, że
niepostrzeżenie robi coś, czego w gruncie rzeczy nie chce robić.
Poza tym nie przejmuj się, 2 lata to okropnie trudny wiek. Przejdzie jej.

[mama_kotula]

U mnie działa kategoryczne zabronienie wychodzenia na dwór, co skutkuje natychmiastowym waleniem w drzwi wyjściowe i chęcią wyjścia.

[arozanska]

Witaj, Adas ma teraz trzy lata i inne problemy osobowościowe..., ale jak byl w
wieku twojej córki to mieliśmy dokladnie to samo. Dokladniej to problem miala
moja mama, która zostawala z Adasiem. Koszmar. W żaden sposób nie dawal się
wyciągnąć na dwór. Tuzin wolów by nie pomógl. Pamiętam, że bylam tak
zrozpaczona, że radzilam się psychologa u mnie w pracy. Strasznie to
przeżyliśmy, bo świadomość "wietrzenia" byla w nas mocno zakorzeniona... Trwalo
to okolo 3 miesięcy chyba? Może troszkę dlużej? Nie pamiętam. Przeszlo samo,
nawet nie wiem jak i kiedy, chyba jak spadl snieg i dostal sanki. Czyli negacja
spacerków przypadla też na okres jesień/ zima. Może niektóre dzieci cierpią na
jesienną handrę? )
Pozdrawiam i życzę (jak najszybciej) milych spacerków)
Mamania

[flurcia]

Ola ma 2 lata i 1 m-c. Jak była mała, to sama domagała się spacerów. Tak samo jak ostanio było chora na ospę, to przez pierwsze dni był płacz, że chce na dwór i do dzieci. A teraz jak już może chodzić, to nie chce wyjść z domu. I tak jest od może 2-3 miesiecy z różnym nasileniem. Ostnio w 100 % na nie. Jak już da się przekonać i pódziemy na specer, to nie chce wracać, bo mogłaby siedzieć na placu zabaw godzinami i najczęściej wracam z płaczącym dzieckiem.

[maguis]

My mamy to samo. I w sumie musze core wyciagac na sile, bo nie ma innej rady.
Nie zwazajac na krzyki spokojnie ja ubieram i idziemy. Na dworze sie uspokaja.
Czasem pomoze jak ja czyms zagadam - opowiadam o tym gdzie pojdziemy, co
zobaczymy. Ola ma 2 lata i 2 m-ce.

[vvega]

u nas to samo ale nie dlatego że nie lubi wychodzic na dwor tylko oczywiscie
dlatego że chce decydowac sama, jak ja chce isc na dwor i ja zabrac to ona nie,
ale jak wychodze do sklepu czy z psem bez niej to ona natychmiast i
kategorycznie tez musi wyjsc, wiec czasem mowie ze ide na spacer albo do sklepu
i czy chcialaby moze ze mną pojsc, i wtedy zwykle nie ma problemu ubieramy sie
i idziemy, ale jak powiem ze IDZIEMY na spacer albo z psem to absolutnie nie ma
ochoty wyjsc na dwor (oczywiscie jak juz wyjdziemy to jest super i wtedy wrocic
do domu nie chce;O)
oprocz metody : pójdiesz ze mną? (w podtekscie bo jak nie chcesz to nie moge
isc sama) mam metode na lalke lub misia - a mianowicie: lalusia bardzo chce
wyjsc na dwor i zwykle wychodzi samam za drzwi i czeka na nas na klattce w
wozeczku - pójdziemy z nią? zwylke sie udaje wyjsc. oczywiscie nie zawsze
dzialaja te metody i musze je modyfikowac w miare potrzeb, i bardzo podoba mi
sie pomysł hanuli na "zabawę" w wybory, mamakotula tez ma fajny pomysł,
troche podobny do mojego, tylko mój jest mniej drastycznyale ta drastyczna
forma pewnie dzialalaby piorunująco, tylko co zrobic jak naprawde nie
chcialabym żeby wychodzila, moje "nie wolno" by nic nie znaczyło....
pozdr

zapomnialam dodac

[vvega]

że weronka ma 2 lata i 1 mc :0 oj trudny okres))))))))))))))))))))))))))

[agnieszka_gk]

Uff, widzę, że to nie tylko nasz problem. Moja córcia, prawie 2,5 roku też od
ok. mca-dwóch bardzo niechętnie wychodzi. Na co dzień to opiekunka wymyśla
sposoby, żeby ją zachęcić do wyjścia i o ile na ranno-południowy spacer idzie
ją jakoś wyciągnąć, to po południu jest to totalna gehenna. Szczerze mówiąc
podziwiam naszą opiekunkę, że sobie jakoś z tym radzi. GDy jesteśmy na spacerze
tez musimy dostarczać jej co chwila jakiś dodatkowych bodźców i zainteresowań,
bo co kwadrans albo częściej włacza się syrena: "Do domu, do domu". To nie jest
chyba problem ubierania się, tylko bycia na dworze w ogóle - gdy wychodzimy np.
na basen, na zakupy (czytaj po bułeczkę) czy spotkać się z jakimiś jej
ulubionymi koleżankami.