moje dziecko...podłamana jestem

[kurka.domowa]

Mam ślicznego, wesołego synka. Ale ...coraz bardziej odstaje od
rówieśników (prawie trzylatek). Chodzę do koleżanek a tam - dzieci w
tym wieku mówią prawie płynnie, oglądają książeczki, malują
kolorowanki, słuchają jak mama czyta bajki. U mnie nic z tych
rzeczy. Żadnych "intelektualnych" zabaw, tylko skakanie po łóżku,
jeżdżenie samochodem-zabawką i bieganie po domu. Na książeczki nie
chce nawet spojrzeć, żadne malowanie nie wchodzi w grę. Mówi na
razie "po chińsku" ok. 30 słów. Wszystko nudzi mu się po 5-u
minutach (nawet bajka w telewizji czy gra na komputerze).

Wiem, że zaraz mi napiszecie, że dzieci się różnie rozwijają, ale ja
jakoś sceptycznie do tego podchodzę. Jakoś nie chce mi się wierzyć,
że któregoś dnia stanie się miłośnikiem książek...

[lola211]

Jakoś nie chce mi się wierzyć,
> że któregoś dnia stanie się miłośnikiem książek...

A musi?

[ziulkazwrocka]

Witam!
Moje dziecko należy również do grupy dzieci rozwijających się
inaczej. W tej chwili chodzi do 4-tej klasy SP. Jakoś dajemy radę.
Chodziłam wszędzie! Miał zajęcia z najlepszymi logopedami -
prywatne. Chodziłam na badania w kierunku dysleksji, przez 4 lata na
zajęcia z biofeedbacku. Teraz planuję terapię z końmi. Będzie
chodził 2 razy w tygodniu. I mogę z radością stwierdzić, że dziecko
zmienia się na korzyść, coraz intensywniej się rozwija i w tej
chwili przeskakuje z wiedzą wyuczoną swoich leniwych kolegów.
Zapomiałam dodać, że mój Mały nie skakał jako dziecko, miał
zakłócenia w poruszaniu się....eh...ale teraz jest ok...aha...wiesz,
jest s
świetna metoda, przez nas też stosowana...metoda Dennisona.../mogłam
zrobić błąd/ . Jest to metoda w ktorej uczy się wspolpracy obu
polkul mózgowych.
I reasumując - nie każdy będzie Mickiewiczem - zdaje się że
był dyslektykiem, nuie każdy będzie Presleyem...zresztą po
co...fajny jest Twój Mały - ciesz się tym co masz!!!!!!!!!!!!!
Pozdrawiam serdecznie - Ewa

[e_r_i_n]

Nie kazdy musi byc milosnikiem ksiazek. Dziecko ma temperament, wiec
bawi sie tak, a nie inaczej. I dobrze, krzywda mu sie od tego nie
stanie.
Moj syn w wieku 4,5 lat jeszcze kompletnie nie interesowal sie
rysowaniem, nie wysiedzial na tylku dluzej, niz 10 minut. Wazne byly
pilka, samochody, bieganie. Teraz ma lat 6 i chetnie koloruje,
slucha bajek itd - w koncu do tego dorósł.
Tak wiec spokojnie .

[verdana]

Mój w tym wieku wprawdzie mowił sprawnie, ale nie rysował, bajeczek
nie słuchał, i tez na niczym sie nie skupiał dluzej niż 5 minut.
Teraz czyta przeciętnie 400 stron dziennie i o mało przez to nie
oblal niegdys matury - wszystko ma swoje minusy.

[enigmatic2]

A może on po prostu będzie jak Kubica - który skończył tylko podstawówkę, ale za
to jaka pasja...

[kraina.marzen]

Nie każde dziecko jest takie same, gdyby wszyscy byli identyczni to
by było ch* nudno
Głowa do góry-ma jeszcze czas na naukę, teraz niech się bawi

[triss_merigold6]

Jak masz obawy to przejdź się z dzieckiem do neurologa i logopedy.
Moj niemal trzylatek na malowaniu kolorowanek skupia się jakieś 2
minuty.D

[dorcia1234]

moja córeczka do 3 roku życia nie mówiła wcale -pojedyńcze słowa które można było policzyć na palcach u ręki, sprawdzona przez logopedę, wszystko było w porządku. teraz buzia jej się nie zamyka
a jeśli chodzi o książki, to czy widzi czytających rodziców? jeśli wy nie czytacie to marne są szanse by i dziecko zaczęło czytać, jeżeli czytacie to jest szansa że w pewnym momencie załapie

[kurka.domowa]

Oj widzi, widzi. Ja bez przerwy w nosem w książce (typowo
intelektualny mam zawód...). Kolejna rzecz to zabawianie synka, jego
interesują tylko zabawy ruchowe, więc po pierwsze strasznie mnie już
niestety nudzi siedzenie z nim, nawet przez te kilka godzin po
południu (ja typowo "stacjonarna" jestem, a po drugie nie mam już
pomysłów, czym go zająć i z wielką zazdrością patrzę na te maluchy
kolorujące te ksiażeczki przez pół godziny. Chciałabym go czegoś
nauczyć (choćby liczenia do trzech czy kolorów), a on twardo odpiera
te moje ataki, więc mam poczucie takiego totalnego odmóżdżenia...

[igale]

moj syn w wieku trzech lat nie znał kolorów,dopiero teraz trochę
łapie(4 lata).jak poszliśmy na zajęcia adaptacyjne do przedszkola to
dzieci bawiły się w kółeczku, śpiewały, powtarzały za panią a on
biegał w kółko-wróciłam załamana.Na kolorowanki nie chce nawet
spojrzeć do tej pory,ewentualnie jeszcze farby go zainteresują.To po
prostu taki typ.głowa do góry będzie dobrze

[dagbe]

Moj starszy syn tez nie lubil rysowania, ksiazeczki pozeral bardzo doslownie
Gdy mu czytalam, sluchal najwyzej przez 5 minut... Ogolnie ma slaba koncentracje
i jest mocno "rozbiegany". Teraz ma 13 lat i CZYTA! Samodzielnie i z wlasnej
woli Zaczelo sie od Harry'ego Pottera. Teraz ksiazki fantasy pochlania na
tony. Ostatnio podrzucilam mu moje ukochane SF Asimowa z cyklu "Fundacja". Dla
rownowagi mlodszy bardzo lubi rysowac, slucha czytanych bajek godzinami i bardzo
dlugo potrafi zajac sie np. ukladaniem klockow.
Dzieci naprawde potrafia skrajnie sie roznic

Pozdrawiam,
Dagmara

PS. Ja jestem molem ksiazkowym natomiast maz raczej nie ma zamilowania do ksiazek.

[joanna_poz]

nie przejmowałabym się zbytnio na Twoim miejscu.

moj synek na miesiąc przed 3 urodzinami mówił niewiele.
kiedy zapytalismy lekarke, czy nie jest to niepokojące, powiedziała,
żeby mu dać pól roku. rzecz się działa w czerwcu - a od tego czasu
moje dziecko zaczęło nagle z dnia na dzień mówic płynnie, duzo, z
uzyciem takich słów, że momentami łapię się za głowę

koloruje i owszem
książek nie chce, zeby mu czytać. ale za to czyta sam - w tempie 30
stron na minutę
jest za to w swojej grupie rówiesniczej na osiedlu najszybszy na
rowerze i na samochodach (do pedałowania), podczas gdy wielu jego
kolegów nie umie jeździć w ogóle albo spacerują w rodzicami w
spacerówkach...

[iwles]

a synek pewnie nie może zrozumieć, co Ty takiego fajnego widzisz w
czytaniu i nieruszaniu się z miejsca ;P


Tak jak ja przez wiele wiele lat nie mogłam zrozumieć, jak ci
dorośli wytrzymują siedząc przy stole na imprezach, zamiast, tak jak
my-dzieciaki - pobawic się w chowanego

[ma_dre]

kurka.domowa, a czy czujesz gdzies tam, ze cos jest nie tak? Czy te
slowa po chinsku to mowi do ciebie, czy do siebie? jaki jest wobec
ciebie? reaguje na polecenia? czy bawi sie z innymi dziecmi? czy
nosi jeszcze pieluche? moze jest wszystko w porzadku, ale moze tez
nie byc... a wtedy nie daj zagluszyc instynktu tym wszystkim
zapewnieniom ze "kazde dziecko jest inne"... pewnie ze kazde jest
inne, ale czasem niektore sa "calkiem inne".....

Kurko

[mathiola]

Kurko, ja mam ślicznego, wesołego 5-latka. I u mnie problem
dokładnie odwrotny, a jednak podobny. Piekielnie inteligentny, sam
już czyta, fascynuje się geografią, historią, naukami
przyrodniczymi, zna takie fakty, że ja się od niego uczę. Jego
ulubionym zajęciem jest siedzenie i czytanie encyklopedii...
I też od jakiegoś czasu wydawało mi się, że coraz bardziej odstaje
od rówieśników, którzy jeżdżą na rowerach, tylko im głowy odskakują,
kopią piłkę, biegają, szaleją... A on nic nie umie, nic, nawet na
rowerze czterokołowym się wywraca...
I też pisałam tutaj na forum o tym i najczęstsza odpowiedź to było:
każde dziecko jest inne, daj mu spokój. Kilka głosów jednak
podpowiedziało mi, żebym go przebadała pod kątem integracji
sensorycznej, tak dla swojego własnego spokoju.
No i w końcu go przebadałam. Dzisiaj dostałam diagnozę: synek ma
kilka dysfunkcji, które wymagają terapii w zakresie właśnie SI...
Więc - jeśli naprawdę coś cię niepokoi, pogrzeb, poczytaj, idź i
poddaj go badaniu. Dla twojego świętego spokoju, a być może również
dla dobra syna.

[raczek47]

A może będzie lubił układać puzzle, lepić z plasteliny albo malować
farbami? Mój czterolatek nie lubi rysować, ale uwielbia puzzle.

[kurka.domowa]

Rozczaruję was....puzzli też nie układa i w ogóle nie wie, co się
robi z tymi kawałkami...

Kurko

[mama_kotula]

- jeżeli coś cię niepokoi, sprawdź to, nie szukaj potwierdzenia na forum, że
każde dziecko rozwija się we własnym tempie - owszem, tak jest, ale mimo
wszystko lepiej pójść do lekarza/psychologa o jeden raz za dużo i dowiedzieć
się, że wszystko jest w porządku, niż o jeden raz za mało ))

[lila1974]

Ostatnio uczestniczyłam w wycieczce klasy mojej córy i obserwowałam
pewnego chłopca - żywiołowy aż do przesady, niereagował na żadną
prośbę, groźbę, obietnicę nagrody czy kary ... na nic, kiedy dzieci
zostały poproszone o narysowanie drzew kredą po asfalcie on
narysował rakietę kosmiczną i jakies działania matematyczne.

Kiedy dotknęłam ręką jego głowy, by go cofnąć do szeregu, bo wszedł
na ścieżkę dla rowerzystów, których w parku było wielu, uderzył mnie
kilka razy.

Postanowiłam porozmawiac z jego mamą. Opowiedziała mi wówczas, że on
również w domu jest taki ruchliwy i niesubordynowany. Nie znosi
rysowania, za to kocha litery a przede wszystkim cyfry, wciąż coś
oblicza. Mama mnie oczywiście za niego przeprosiła, ale nie o to mi
chodziło. Chłopiec sprawił na mnie wrażenie "innego", jakby miał
swój świat.

Chwilę po szkole miałam okazję spotkać sie z nimi na podwórku i znów
troszke go poobserwowałam. Myślę, że ten chłopiec powinien trafić do
psychologa, aby sprawdził co jest grane. Tak sobie z tą mamą
rozmawiałyśmy, że może on jest po prostu lepiej rozwinięty pod
względem "naukowym" i zwyczajnie się nudzi, to by tłumaczyło jego
zachowanie w szkole, ale w sumie na podwórku był również
nieco "dziwny".

Hmmm ... ja bym poszła do psychologa.

[agnes0101]

Mój syn (w grudniu kończy 3 latka) jeszcze do połowy sierpnia był
wypisz wymaluj jak twój syn. Mega ruchliwy, na placu zabaw zwykle
wywoływał u jednych zdziwienie że taki sprawny, sprytny etc, u
drugich dezapropatę. W domu tylko skakanie, robienie
fikołków ,siłowanie się z mamą i tatą, etc. Jeden wyjątek to taki że
wieczorem przed spaniem obowiązkowo czytanie bajek, ale być może
dlatego że weszło mu to poporstu w codzienny wieczorny rytułał od
mniej więcej 2 roku życia. Na początku było kiepsko ze skupieniem
uwagi, ale byliśmy konsekwentni, on skakał po łóżku, biegał po
pokoju etc, a my i tak czytaliśmy. Z czasem się przekonał do
książeczek, ale tylko przed spaniem, w ciągu dnia nawet siłą nie da
się go zatrzymać by przeczytać mu choć wierszyk. Wracając jednak do
moich pierwszych słów, tzn. że taki był jak twój syn do połowy
sierpnia. Właśnie wtedy poszedł do przedszkola. Strasznie się bałam,
bo po 1-wsze to jeszcze małe dziecko, a po drugie jak z takim
łobuziakiem sobie poradzą. I jakie było moje zdziwienie gdy juz po
tygodniu tam pobytu dziecko bardzo "wydoroślało". Stał się bardziej
spokojny, zaczął się ładnie bawić zabawkami, już tak nie wyładowywał
energii w domu. Oczywiście są też momenty gdy "roznosi" całe
mieszkanie , ale jest ich zdecydowanie mniej. Dziadkowie, gdy
zobaczyli wnuka po dwóch tygodniach (dostali go na weekend) nie
mogli wręcz uwierzyć, śmiali się że podmieniliśmy dziecko.
Reasumując, może warto wysłać dziecko do przedszkola.