roczniak i opiekunka

[mglura]

od dwóch tygodni, trzy dni w tygodniu przychodzi do nas niania.
kobieta jest fajna ma podejście do dzieci ale... pojawia się ale z
dnia na dzień reakcja synka jest coraz gorsza. prawie nie chce zejść
z rąk któregoś rodzica. dodam, że zawsze oprócz opiekunki w domu
jest któreś z nas. powiedzcie drogie mamy, które oddawałyście
roczniaka pod opiekę opiekunce (nie babci mieszkającej z wami) jak
długo trwał czas adaptacji. dodam, że powoli, nerwy nam obu
puszczają.

[ibera]

mglura napisała:
jak
> długo trwał czas adaptacji. dodam, że powoli, nerwy nam obu
> puszczają.

U nas - adaptacja trwała jakieś 3 miesiące, przejawiała się nie
spaniem w nocy, "poza tym" było ok. Ale moja córcia zostawała sama z
nianią na 9,5 godz. Wcześniej, kiedy przez 1. miesiąc niania
przychodziła w czasie mojej obecności i zostawała z małą sama przez
1-2 godziny - to żadnych problemów nie było.

[ibera]

dodam tylko że mała też miała dokładnie roczek.

[mglura]

troszkę mnie pocieszyłaś. dzisiaj doszło do tego,że nie chce
schodzić mi z rąk nawet do taty. załamka!!!

[tijgertje]

Powiem ci jak wygladalo to w moim przypadku z drugiej strony: bylam
au-parka u 2 rodzin. Wczesniej duzo pracowalam z dziecmi, mialam
spore doswiadczenie i nigdy zadnych problemow. Trafilam do rodziny,
gdzie mama siedziala w domu i pracowala na gorze, ja na dole mialam
sie zajmowac dziecmi. Wytrzymalam 3 miesiace i powiedzialam: nigdy
wiecej! Istny koszmar dla wszystkich: dziecko majac do wyboru nianie
albo mame po jakimcs czasie zawsze wybierze mame (chyba, ze go
maltretuje, albo nie wiem co), dla niani stres, jak widzi, ze
rodzic, a nie ona jest dla dziecka autorytetem, dla rodzica stres,
bo mysli, ze niania dziecku nie wiadoo co robi, albo dziecko niani
nie lubi. Rodzice nie mogli mi uwierzyc, jezeli twierdzilam, ze
podczas ich nieobecnosci w domu dzieci sa aniolami. Faktycznie, gdy
rodzice znikali z pola widzenia, maluchy wiedzialy, ze to ja
rzadze Potem trafilam do drugiej rodziny, rodzicow w domu nie
byla, jak mialam sie zajmowac dziecmi i bylo super, jak mama
wravcala do domu, to dzieciaki (wtedy 6,5 i 1) mnie totalnie
olewaly, potrafily byc nawet zlosliwe. Na szczescie kobieta miala
wczesniej niejedna opiekunke i dosc jasno stawiala sprawe: dzieci
maja mnie sluchac, jezeli mam sie nimi zajmowac nawet, gdy oa jest w
domu, to ja mam rozwiazywac probley i ja rzadze, ja mam sie jej nie
wtracac, jezeli ona dziecmi jest zajeta, albo robimy cos razem,
woiwczas jestem"do towarzystwa. Jak wychodzila z domu, najmlodszy
urzaqdzal sceny dantejskie, ale mama reagowala bardzo spokojnie,
zegnala sie z maluchem, zapewniala, ze wroci i mowila o ktorej,
mimo, ze roczniak i tak nie byl w stanie tego pojac, po jej wyjsciu
blyskawicznie zapominal i bawil sie jakby nigdy nic. W pewnym
momencie musiala przeniesc biuro do domu, na szczescie jasno
ustalila zasady kto kiedy dziecmi sie zajmuje, jak byla "w pracy",
to maluchom absolutnie nie wolno bylo do niej chodzic, nawert jak
przyszla ze mna kawe wypic, to wtedy ja bylam glownodowodzaca Po
swoi synu widze, ze np kiedy mial isc spac, to potrafil urzadzic
scene, im dluzej przy nim siedzialam, tym bylo gorzej, na szczescie
szybko poszlam po rozum do glowy i nigdy nie urzadzam dlugich
pozegnan.
Trzymaj sie, nie daj sterroryzowac maluchowi, roczniak potrafi juz
dosc jasno pokazac, jak mu cos nie pasuje i czasem swietnie
manipuluje rodzicami Jezeli masz zaufanie do niani, to ustal
wyrazne granice i badz konsekwentna. Wiem,z e to trudne, ale mysle,
ze problemem nie jest adaptacja czy osoba niani, a fakt, ze dziecko
zalapalo, ze mama go zostawia. Takiemu maluchowi wydaje sie, ze jak
mama wychodzi z pokoju, to na zawsze. Wytrzymajcie jeszcze troche,
na pewno bedzie dobrze, tylko nie panikuj za bardzo, bo maluch
doskonale to wyczuwa, co prawdopodobnie tylko poteguje jego strach
przed odejsciem mamy. Jezeli jest naprawde zle, to zrobcie tydzien
czy 2 przerwy, a potem sprobujcie jeszcze raz, ale na jasnych
zasadach, jezeli niania dzieckiem sie zajmuje, to niech maluch
rodzicow nie widzi.

[mglura]

dzięki ci wielkie za myślę słuszne rady. też mi się wydaje, że jest
już róznica jak jest ojciec i niania a jak matka i niania. staram
się nie panikować bo cóż innego mi pozostało.