Nagły problem!!!!!!!!

[jeanifer1]

Nicola otworzyła dzisiaj rano oczy i pierwsze co powiedziała:
-Nie będe już jeść!!!Nigdy!!!Nigdy!!!I co mi zrobisz??!!!
Nigdy nie było kłopotów z jedzeniem,owszem ma potrawy,których nnie tknie,więc
nie zmuszam, a wszystko inne je bez problemu i chętnie.Jest już 15,a ona nic
nie jadła.Nie pomagają prośby,przekupstwa,udawanie,że mnie to nie
obchodzi.Nie wiem co sie dzieje.W końcu ona napewno jest głodna.Błagam
odpiszcie jak najszybciej,bo nie wiem co robić!!!

[mag333]

najpierw zrób kolorowe kanapki takie z "oczami i buzią", żeby wyglądały
śmiesznie kolorowo i apetycznie, wiem że trzeba się napracować ale podobne
sposoby juz wypróbowałam, następnie zacznij je zjadać i mów do siebie "jakie
piękne kanapeczki,mam ochotę was zjeść, może....", coś takiego; dziecko
zainteresuje się isamo zacznie się tak bawić a przy okazji jeść;

mam nadzieję że się uda

powodzenia

mama Wojtusia

[mariajolanta1]

Mama Wojtusia ma rację...zrób jakieś fajne kanapeczki i po prost postaw je na
stole.Nie zachęcaj małej do jedzenia...Ona po prostu Cię "sprawdza".Nie
namawiaj,nie proś...nic nie pomoże.
Do tej pory nie było problemu z jedzeniem!...nie martw się....zgłodnieje i
sama poprosi o jedzenie.


Mariola

[jeanifer1]

Próbowałam kanapek-zwierzatek już rano,sama je jadłam a ona nic,tylko patrzy na
mnie z politowaniem...Zapytłam czy chce jechać do Mcdonaldsa (do tej pory
jeszcze nigdy nie odmówiła),ale tym razem powiedziała,że wyrosła...No cóz ma
pięć lat...W każdym razie dzięki!może ktoż ma jakiś inny sposób?Błagam
piszcie!!!

[maak3]

skoro rano się obudziła z postanowieniem niejedzenia to moze coś jej się
przyśniło? albo zobaczyła film wczoraj w nocy było o podtruwaniu najbliższych
przez matkę (w przypływie zaćmienia umysłu obejrzałam fragment, wiec myślę, że
takie nagłe postanowienie musi miec jakąś podstawę i na tym bym się skupiła
(może podczas zabawy w teatrzyk coś z niej wyciągniesz)
a niejedzeniem sie bardzo nie martw, najwazniejsze, żeby piła

[jeanifer]

Filmu ani bajki na ten temat nie oglądała napewno.Też myśle czy coś jej sie nie
przysniło,ale ona zawsze opowiada swoje sny bardzo wyczerpująco,dzisiaj było to
samo,mówiła cos tam o Kubusiu Puchatku,którego spotkała i sie bawili...Ale
możliwe,że miała jakiś taki sen.Bawiłyśmy sie maskotkami,wszystko
normalnie,niczego sie nie dowiedziałam.Myśle,że to kolejny z jej buntów.Tydzień
temu wymyśliła,że nie ubierze nic zielonego.Dwa tygodnie temu,że nigdy więcej
nie powie dzieńdobry jednej z naszych sąsiadek.Niestety dotrzymuje słowa....

[mag333]

a może idź z nią na plac zabaw, niech się wybiega wyszaleje, zabierz ze sobą
jakieś picie i może na wszelki wypadek bułeczkę drożdżókę (jeśli masz) i może
wtedy gdy się zmęczy poczuje głód a przede wszystkim zpomni o swoim porannym
postanowieniu, w każdym razie uważam że nie powinnaś jej prosić zeby jadła jak
bedzie głodna to sama poprosi; a jutro zasówaj do apteki po coś na apetyt może
to poprostu takie przesycenie, mój małw przedwczoraj bardzo mało jadł a wczoraj
myślałam że mnie połknie z tależami

mama Wojtusia

[jeanifer]

Byliśmy dzisiaj dwie godziny na spacerz i około pół godziny na placu
zabaw.Szalała,biegała ale nie zgłodniała.Za godzine jedziemy do ZOO może zje
bawiąc sie w jakieś zwierzątko?

[adasari]

Jenifer,
chciałabym Ci to powiedzieć jakoś tak,abyś nie poczuła się urażona.
Czasem trudno porozumieć się na piśmie.
Chodzi mi o to,że...możliwe,że za dużą wagę przykładasz do jedzenia.
Może się mylę,sorry,ale z czego to wnioskuję?
Sam tytuł )) do tego wykrzykniki.Otwierając wątek spodziewałam się czegoś
znacznie poważniejszego.
(nie znaczy to,że to nie jest poważne,nie,zaraz Ci wyjaśnię)
Piszesz o tym i przedstawiasz jakby to było faktycznie dla Ciebie bardzo ważne
i problematyczne.
Może takie komunikaty przekazujesz swojej córeczce.Nawet nieświadomie i bez
złych intencji.
Wszystkie drżymy o te skarby,a jedzenie spędza nam sen z powiek.Wiem.
Ale powiem Ci,że ja w takich sytuacjach odpuszczam.
Nie to nie.
Jak zgłodniejesz, to przyjdziesz.)
Zawsze działa.
Moje dziecko często ma dni niejadkowe, a nadrabia następnego.A jest młodsze.
Jestem pewna,że człowiek sam sobie reguluje potrzebę jedzenia i jeszcze nikt
się nie zagłodził.
Pozdrawiam i życzę więcej dystansu do tego.

[zgagusia]

wlasnie cos podobnego chcialam napisac.... wyglada to tak ze Ty sama robisz z
tego problem. Piszesz ze udajesz ze sie nie przejmujesz a jednoczesnie ze
probujesz podstepow - mala na pewno swietnie Cie rozszyfrowuje i widzi ze
wychodzisz ze skory zeby ona tylko cos zjadla. Zrobilas fikusne kanapki juz
rano - a ona nie zdazyla jeszcze porzadnie zglodniec! Wiadomo ze dziecko bedzie
staralo sie jak najdluzej wytrwac w swoim dziwacznym postanowieniu ale - tak
jak napisala poprzedniczka - zglodnieje to samo poprosi o jedzenie nie martw
sie, zadne dzieco sie nie zaglodzi a juz czyjas rada zebys jutro poszla do
apteki po cos na apetyt jest smieszna! (nie mowiac o tym ze wszelkie srodki
naprawde wzmagajace na apetyt sa wylacznie na recepte). Mam dwoje dzieci
mlodszych od Twojego i NIGDY nie panikowalam gdy ktores przez jakis czas
odmawialo jedzenia, prawde mowiac nigdy nie zastanawialam sie ani nie
kontrolowalam jaka 'ilosc' moje dzieci zjadaja - zwracam uwage tylko
na 'jakosc' czyli CO zjadaja.
podejdz do sprawy z wiekszym dystansem, dziecko po prostu sprawdza Twoja
reakcje, jesli bedzie przesadna - historia moze sie powtorzyc...
pozdrawiam
agnieszka

[jeanifer]

Macie racje,może rzeczywiście troche panikowałam,ale sytuacja sie
pogorszyła...Półtorej godziny temu,zaczął ją boleć brzuszek,powiedziała,że chce
sie położyć.Zmierzyłam gorączke-w normie.Po półgodzinie zaczęł wymiotować.W
ciągu 15 minut zwymiotowała 4 razy.Za chwile dołączyła sie biegunka i teraz ma
temperature 38,2.I to wszystko tak nagle.Możecie mówić że panikuje,ale dzwonie
do lekarza!

[zgagusia]

zwroc uwage na to CZYM wymiotowala skoro nic nie jadla przez caly dzien. Raczej
nie wyglada to na zatrucie kolacja poprzedniego dnia, obajwy pojawilyby sie
wczesniej. Moze w tajemnicy przed Toba (tzn. chcac Ci pokazac ze trwa w swoim
postanowieniu niejedzenia) jednak cos zjadla i to jej zaszkodzilo?
zycze zdrowia
agnieszka

[mag333]

a może to na tle nerwowym,co Ci powiedział lekarz?

[adasari]

Absolutnie nie panikujesz!
Koniecznie lekarz.
Może to była przyczyna-mała czuła się źle już od rana i dlatego nie chciała
jeść.
Pozdrawiam i mam nadzieję,że wszystko jest ok.

[macinak]

no jasne, ze nie panikujesz. Lekarz koniecznie. Co powiedział? Może to
rotawirus? Dawaj jej dużo picia.
Pozdrawiam Gośka

[procenka]

a moze to wyrostek?

co powiedzial lekarz?
daj znac, bo bardzo sie niepokoimy...!

pozdrawiam
iza
z 1,5rocznym niejadkiem

[jeanifer]

Bardzo,bardzo WAm dziękuje za tak szybkie odpowiedzi i takie zainteresowanie
naszą córeczką.Jesteś wspaniałe(wspaniali??).

Wczoraj zaraz po wysłaniu na forum ostatniego listu,zadzwoniłam do naszej pani
doktor,która akurat miała dyżur w szpitalu i kazała nam natychmiast przyjechać.
Nicola była potwornie osłabiona,nie była wstanie iść.Zrobilśmy morfologie i OB
wszystkie wyniki były prawiłowe.Wyrostek to na szczęście też nie był,mała
wymiotowała żołcią i prawie,że wodą,nic jej nie mogłą zaszkodzić.Dostała smekte
i zaszcyk przeciwgorączkowy.Pa ni doktor powiedział,że widocznie w taki sposób
jej organizm zareagował na nie jedzenie.Zeby było lepiej mała musi zacząć jeść.
Pani doktor zna naszą małą od urodzenia i wie,że Ona jest straaaaasznie uparta.
Po ponad godzinie spędzonej w szpitalu,zaczęło być lepiej,spadła
gorączka,wymioty i biegunka zaczęły ustawać.Pojechaliśmy do domu i zaczęliśmy
wszystko tłumaczyć naszej już bardziej przytomnej córeczce.Jeśli nie będzie
jeśc-sytuacja sie powtórzy i będzie się czuła coraz gorzej.Zgodziła sie zjeść
biszkopta.
-Ale tylko jednego!- zaznaczyła.Po dziesięciu minutach zjadła cała paczkę i
zasnęła.Pani doktor nie kazała jej być na lekkostrawnej diecie,bo widok nie
lubianych potraw mógłby ją tylko pomóc wytwać w swoim
postanowieniu.Myślałam ,że już będzie jeśc,że zrozumiała,ale dzisiaj zaraz po
obudzeniu oświadczyła,że jeść dalej nie będzie.Powiedziałam jej że w takim
razie będ ją karmić przez kroplówke,ale wogóle sie nie przestraszyła.Ze względu
na swoje często choroby miała już mnóstwo kroplówek w życiu i nie robią one na
niej wrażenia.Wczoraj zasnęła przez to wszystko dopero koło w pół drugiej i
wstała około jedenastej więc możliwe że jeszcze nie zgłodniała.
Dzisiaj czuje sie już bardzo dobrze tylko jest bledziutka.
Przed chwilą przyszła do mnie:
-Co piszesz mamusiu?
I tu mój OGROMNY błąd,którego sobie nie daruje:
-List na forym żeby inne mamusie doradziły mi co zrobić żeby dziecko jadło.
Wiem,że zrobiłam okropnie,że jej to powiedziałam,ale to było takie
odruchowe.Natychmiast tego pożałowałam.
-Jak będziesz na mnie skarżyć to pić też nie będę-oświadczyła Nicola i wyszła.
Wiem,że teraz sama jej zaszkodziłam,ale mam nadzieje,że coś wymyśle.Może
jeszcze WAm przyjdzie do głowy jakiś pomysł.Jeszcze raz bardzo Wam dziękuje za
wcześniejsze od[powiedzi.

[mariajolanta1]

Uparciuch z tej Twojej córeczki.Czytając Twój post miałam nadzieję że po tych
ekscesach szpitalnych jednak zmięknie...a tu masz Ci.Ciekawa jestem skąd się
wzięło to Jej postanowienie niejedzenia???
Jejku żeby chociaż nie odmówiła picia!!Niedawno w telewizji był program o
małych dziewczynkach które są przygotowywane do konkursu Miss, że matki muszą
pilnować ich diet ...itd.Może to gdzieś podejrzała???

Mariola

[maak3]

zastanawiam się co powoduje,ze Twoja córka jest takim ogromnym uparciuchem i
czemu tak bardzo walczy, o to, zeby sama o sobie decydować
jedzenie staje się często takim obszarem, o którym już rodzice nie mogą
decydować o dziecku i staje się kartą przetargową między dzieckiem a
rodzicami, a może w Waszej rodzinie są teraz jakieś trudności i mała chce na
siebie zwrócić uwagę niekoniecznie w sposób świadomy (często tak się zdaża
np. gdy rodzice są w konflikcie to dziecko wkracza w to ze swoim chorowaniem,
aby system rodzinny istniał dalej w tej formie co do tej pory)

jedyne co w tej sytuacji możesz zrobić, tak aby jedzenie w przyszłości też nie
było spsobem szantażowania rodziców to autentycznie przestać się tym problemem
zadręczać, a przynajmniej bardzo sie starać, żeby mała nie dostrzegała tego
(bo to co do tej pory robisz - grożenie kroplówką, mówienie o czym piszesz
temu w ogóle nie służy)
powiedz jej tak:
jeśli nie chcesz to nie jedz, ale wiedz,ze Twoje ciałko potrzebuje jedzenia i
może bez niego zacząć chorować, a wtedy będziemy musiały jechać do szpitala,
więc możesz wybrać czy chcesz byc zdrowa czy nie
i proponować jej posiłek wtedy kiedy Ty jesz, jeśli nie bedzie chciała to bez
komentarza to pozostaw

i nie rozmawiaj o jej niejedzeniu z kimkolwiek przy niej,zeby nie czuła, że
wokół tego kręci sie świat

a tak w ogóle zastanawiając sie nad jej uporem - pomyśl, czy dajesz jej takie
obszary (ubranie zabawa jedzenie czas kąpieli), o których może sama decydować,
bo mi to pachnie budowaniem i walczeniem o własną autonomię taką jak u 2
latka,a to juz powinno przeminąć, a moze za mocno pacyfikowaliscie jej
przekore w tym wieku i właśnie czkawka sie to odbija...
pozdrawiam Cię serdecznie
i trzymaj się, wyobrazam sobie,że to trudna sytuacja, ale na pewno za parę dni
przeminie

[tulip-anka]

hmmmm, ciężka sprawa, ale mam chyba pomysł na rozwiązanie problemu.
Będzie to trochę drastyczne, ale może pomoże.
moja rada jest taka - pokażd jej zdjęcia dziewczyn-anorektyczek (znajdź w
internecie - najlepiej pod hasłem pro-ana - to strony chorych dziewczyn, w
jakiejś gazecie, jesli masz, popytaj wśród znajomych) i wytłumacz, co dzieje
się z ciałem, i jak się wygląda, kiedy się nie je. Powiedz, że te dziewczynki,
też nic nie chciały jeść, uparły się, żadne wytłumaczenia im nie pomagały, a
potem bardzo tego żałowały. Wiele z nich umarło. Będzie to być może drastyczne,
ale powinno pomóc. Pozdrawiam.

[adasari]

To straszne, co napisałaś.To dziecko ma 5 lat i nie jest w stanie przyjąć
takiej informacji-jak sądzę.Odradzałabym.Może w przypadku nastolatki to jest
dobra metoda,ale takie maleństwo chyba nie jest gotowe na takie rozmowy.
Tym bardziej,że anoreksja ma swoje konkretne podłoże,które należy wykluczyć u
tak małej dziewczynki.Tak mi się wydaje.
Trudno radzić.Mama na pewno wie najlepiej ,co robić.
Myślę,że miłość,podawanie ulubionych potraw,nie naciskanie na sprawę-pomoże.
Pozdrawiam

[jeanifer]

Też zastanawiam sie skąd ten upór...Wątpie,żeby to było zwrócenie na siebie
uwagi,czy reakcja na jakieś problemy.U mnie właściewiem problemów nie ma.Oboje
z mężem bardzo sie i ją kochamy,nie kłócimy sie.Mała wie,że jest strasznie
przez nas kochana,nie ma kłópotów z dziadkami,finansowych.W przdszkolu też
wszystko jest ok.Wiem to napewno bo mała uwielbia przedszkole,a jej
wychowawczynie jest moją koleżanką i wiem od niej że mała jest bardzo lubiana
przez dzieci.Ma dużo swobody,o większości rzeczy decyduje sama.Sama decyduje w
co sie ubrać,co chce jeść,czytam książke "Jak mówić,żeby dzieci nas słuchały,
jak słuchać żeby dzieci do nas mówiły" i stosuje sie do jej rad,właściwie
weszło mi to już w krew.Książka uczy żeby dziecko wiedziało że jego zdanie
bardzo sie liczy,że może osobbie decydować.Staram sie żeby Nicola mogła mieć
wybór w każdej nawet całkiem błachej sprawie.Do niczego nie jest
zmuszana.Nicola jest też strasznie pewna siebie,za bardzo.Chodzi na wiele
dodatkowych zajęć gdzie często jest chwalona,dawana za przykład.Staram sie
rozmawiać z nauczycielami by tego nie robili,bo w końcu dzieci przestaną ją
lubić przez to że jest dawana za przykład i nie chce też by mała myślała że
jest kimś lepszym,by sie nie wywyszała.A co do problemu z jedzeniem to już
wszystko ok.Była dzisiaj w Mcdonaldsie na urodinach koleżanki i zjadła swój
zestaw tak inne dzieci.Pije normalnie.Odkąd wróciła z przyjęcia bez gadania
zjadła kolacje i owoce.Wogóle nie wraca już do tego tematu.Ja też nie.Mam
nadzieje,że wszystko już będzie dobrze,a Wam bardzo dziękuje za wsparcie i
porady.Napewno będe korzystać z forum często,bo Nicola nie raz daje mi popalić,
a wsparcie innych mam daje dużo otuchy.Bardzo Wam dziękuje.

Mama Nicoli

[audita]

Wyobraź sobie, jakie poczucie mocy musi mieć wasza córeczka, kiedy
oznajmia: „Ja już nigdy...” – a wy jej wierzycie i zaczynacie błagać, żeby może
jednak... może choć trochę... Pięciolatki mają skłonność do tego, żeby walczyć
z rodzicami o władzę (wiem coś o tym, mam w domu pięciolatkę) – i chyba
najgorszym rozwiązaniem jest dać się do tej przepychanki wciągnąć. Jeśli zaraz
po takim oświadczeniu córeczki zaczynasz ją prosić, żeby coś zjadła, robisz jej
przepiękne kanapeczki i stajesz na rzęsach, żeby ją zmiękczyć, to z góry
stawiasz się na przegranej pozycji. Dla dziecka w tym wieku pojęcie „nigdy”
jest jeszcze abstrakcją – nawet jeśli w postanowieniu nienoszenia zielonych
ubrań wytrwała 2 tygodnie (i to pewnie dlatego, że w tym czasie sprawdzałąś,
czy się przypadkiem nie „złamała” ,podsuwając jej do ubrania coś zielonego), to
i tak podejrzewam, że nie wytrwa w nim do swoich 18 urodzin (A nawet jeśli...
to co? Nie tragedia!). Oczywicie, rozumiem, że odmowa jedzenia i picia może cię
niepokoić, ale od rana do 15 jeszcze nikt z głodu nie umarł. Natomiast reakcja
typu gorączka, wymioty, wygląda na typową reakcję nerwicową. Z Twojego listu
wynika, że macie za sobą różne nieprzyjemne przejścia szpitalne, to mogło się
stać zalążkiem niezdrowej sytuacji (wy ulegaliście kaprysom córeczki –bo
przecież ona taka biedna, trzeba jej ten ból choroby jakoś osłodzić – a ona
utwierdzała się w przekonaniu, że jej „chcenie” jest rozkazem); I myślę, że
najlepiej byłoby jednak skorzystać z pomocy psychologa dziecięcego – najpierw
idą rodzice rodzice! sami! – bo z twojego listu wynika, że trudno wam już
zapanować nad sytuacją, i to wasza córka przejmuje kontrolę. A sztukę
manipulacji pięciolatki też posiadają już nieźle rozwiniętą!
A w ogóle to trzymaj się cieplutko, i nie obwiniaj za to, czemu nie jesteś
winna! I jeśli chcesz, pisz na priva.
Audi też czasem cięzko doświadczana mama pięciolatki

[mirka17]

Ja bym nie zrobiła kompletnie nic. (No, pod warunkiem że z obserwacji nie
wynika jakieś niedomaganie brzuchowe). Jak nie chce to niech nie je. Wiem że
to brzmi brutalnie ale od paru dni głodu się nie umiera. Jestem pewna że nawet
najwiekszy uparciuszek się przełamie i sam przyjdzie po jedzenie. Wiem, będzie
osłabiona, marudna może się trochę rozchoruje ale za to nigdy już nie wpadnie
na taki szalony pomysł. Przerabiałam to już z małymi berbeciami i najlepiej
skutkuje nicnierobienie. Mirka17

[olaart]

Moja znajma mama dwóch chłopców, na oświadczyny młodszego z nich (tez
pięciolatka !), że już nigdy nie będzie jadł zaczęła przygotowywac same
pyszności, pieczonego kurczaka, którego chłopcy do tej pory uwielbiali i
frytki, dbała przy tym by apetyczny zapach rozchodził się po cąłym domu,
upiekła potem pyszne ciasto, zawołała domowników z pominięciem młodszego.
Wogóle wszyscy ( po zmowie ) zaczęli go ignorować i ze smakiem pożerali
jedzonko. Wieczorem nasz pięciolatek został przyłapany jak wylizywał brytfankę
po kurczaczku i raczył sie chlebkim...

[mag333]

Przypomniałaś ni zabawnąa historię, któa miała miejsce w mojej rodzionie. Otóż
syn mojej szwagierki był strasznym niejadkiem a ona biegała za nim z każdym
posiłkiem. Pewnego dnia musiała wyjechać na kilka dni, oddała go do babci bo u
babci wesoło gdyz były tez inne wnuczki. Babcia mieszkała na wsi, a na wsi jak
to na wsi, nikt za nim z talerzami nie biegał, wszystkie dzieci sie bawiły to i
on, które chciało jeść to mówiło babci...i tak do od rana do wieczora. A
wieczorem jak już zgłodniał to pierwszzy leciał dostołu. Od tamtej pory nie
trzeba go namawiać naa jedzenie, myślę że ignorancja to dobra metoda.

pozdrawiam
mama Wojtusia

[monika.zdz]

z innego wątku wiem,że ta dziewczynka już zaczęła jeść bo oczywiście inaczej
być nie mogło. Teraz mama ma kolejny problem bo dziecko chce uczęszczać na
wszystkie możliwe zajęcia pozaszkolne czy też poza przedszkolne jakie są
możliwe ,a mama się martwi,że za mało czasu będzie z nią spędzać.Jak ludzie nie
mają problemów to sobie je wymyślą.