kładzie się na chodnik

[teane]

nie wiem, czy zaczyna się już buny 2 latka, bo mały ma dopiero 1,5 roku, ale
ostatnio wyczaił na spacerze, że jak mu się coś nie podoba, to można sie
położyć na chodniku i poleżeć sobie...
każda próba przekonania, zeby wstał kończy się płaczem, w końsu siłą go
podnosze (chociaż to też nie jest proste, bo się wije i wyrywa). próbowałam
przeczekać, ale zimno jest, szkoda mi dzieciaka na tym zimnym chodniku zostawiać.
ktoś ma jakiś złoty środek?

[mustardseed]

He he, mój tez ostatnio lubi się wylegiwać na chodniku. A jak go
probuje podnosić to zasmiewa się do rozpuku, robi się 'lejący przez
ręce', no koszmar. Generalnie dostaje małpiego rozumu na spacerach.
Też mi go szkoda na tym zimnym chodniku. Dobrze ze coraz cieplej sie
robi, bedzie mógł dłużej na nagrzanych słoneczkiem płythach
poleżec

[akado]

Podziwiam wytrwałość. Ja po prostu przestałam chodzić na spacery To nie na moje nerwy Siedzimy w domu i się bawimy, trudno

[ik_ecc]

Corka mi tak zrobila ze 2 razy, tez kiedy miala poltora roku.
Siadalam wtedy obok niej i gadalysmy o tym co widzi - jak sie
wciagnela w rozmowe, to pokazywalam jej cos dalej i tam szlysmy.
Potem juz sie nie kladla tylko kucala.

[phantomka]

Zdarzylo mi sie dwa razy, odchodze na bok i czekam, mowie jakie beda
konsekwencje takich akcji i pozniej juz sie nie odzywam do niej -
dosc szybko przestaje, bo juz rozumie, ze jej sie to nie oplaca

[akado]

A co robicie gdy dziecko potrafi tak leżeć z 15 minut i wogóle się nie boi że znikam mu z oczu?

[mama_kotula]

akado napisała:

> A co robicie gdy dziecko potrafi tak leżeć z 15 minut i wogóle się nie boi że z
> nikam mu z oczu?

Ja robiłam straszne miny do przechodniów, kiedy wyczuwam że taka jedna z drugą chce podejść z tekstem w rodzaju "ojjj, zaraz zabiorę tę niegrzeczną dziewczynkę" PP
Dziecko uparcie ignoruję
Tzn. ignorowałam, bo fochy przeszły po kilku miesiącach systematycznego leżakowania na chodniku, przeszłyby szybciej, gdyby nie interwencje "życzliwych".

[millefeuille]

Mój synek robi dokładnie to samo. Ja mogę zniknąć mu z oczu a on
wcale się tym nie przejmuje też nie wiem co robić.

[mama_kotula]

millefeuille napisała:

> Mój synek robi dokładnie to samo. Ja mogę zniknąć mu z oczu a on
> wcale się tym nie przejmuje też nie wiem co robić.

Nie znikaj i w ogóle się nim nie interesuj, nie patrz na niego, zacznij podziwiać krajobraz (no i ofkors czyhaj na życzliwe babcie, które są w stanie oddalić efekty wychowawcze metody "ignor" przynajmniej o kilkanaście minut ).
Jemu chodzi dokładnie o to, o zainteresowanie jego rozzłoszczoną osobą. Jak się zorientuje, że ta metoda wzbudzania zainteresowania nie działa, zaprzestanie jej (i wymyśli inną, zapewne o niebo gorszą ).

[ewa_mama_jasia]

Dokładnie. Siedziałam obok tak długo, jak długo jemu się nie
znudziło. Nie patrzyłam na niego i nie rozmawiałam. W końcu syn się
nudził i sam wstawał.

[babcia47]

a dlaczego narażasz się na komentarze "zyczliwych" zamiast zabrać
dziecko pod pachą w "ustronne miejsce"..pomijam te "babcie", które
chca interweniowac w ramach "dobrych checi", ale jak stojąc w
długiej kolejce jeszcze za czasów "kartkowych" byłam zmuszona
wysłuchiwac wrzasków dziecka, rzucajacego się na srodku
sklepu..miałam ochote pobić matkę za nadużywanie mojej
cierpliwości!! Ja nikomu nic złego nie zrobiłam i nie musze być
ofiarą zabiegów wychowawczych wobec rozhisteryzowanego
malca..Elementarna grzecznośc nakazuje wynieśc go pod pachą w
ustronne miejsce (brama, skwerek,podwórko, za róg nieuczęszczanej
ulicy) a tam niech sobie wierzga i wrzeszczy do woli..no i przy
okazji widzów bedzie duzo mniej!

[mama_kotula]

babcia47 napisała:

> a dlaczego narażasz się na komentarze "zyczliwych" zamiast zabrać
> dziecko pod pachą w "ustronne miejsce"..pomijam te "babcie", które
> chca interweniowac w ramach "dobrych checi", ale jak stojąc w
> długiej kolejce jeszcze za czasów "kartkowych" byłam zmuszona
> wysłuchiwac wrzasków dziecka, rzucajacego się na srodku
> sklepu..miałam ochote pobić matkę za nadużywanie mojej
> cierpliwości!! Ja nikomu nic złego nie zrobiłam i nie musze być
> ofiarą zabiegów wychowawczych wobec rozhisteryzowanego
> malca..Elementarna grzecznośc nakazuje wynieśc go pod pachą w
> ustronne miejsce (brama, skwerek,podwórko, za róg nieuczęszczanej
> ulicy) a tam niech sobie wierzga i wrzeszczy do woli..no i przy
> okazji widzów bedzie duzo mniej!

O, witam, babciu, kopę lat
Już wyjaśniam.
Faktycznie, odniosłam się głównie do histerii, jakie urządzała młoda podczas zeszłych wakacji (to było apogeum). Przeważnie na drodze dochodzącej z ośrodka kempingowego do części handlowej miasteczka.
Dziecię kładło się i wyło na poboczu, pod drzewem. Ludzi tam nie było dużo, od czasu do czasu ktoś przeszedł - ale ZAWSZE skomentował, na litość boską. Ciekawe, że komentowały jedynie panie w wieku ok. 50-60 lat . Doprowadzało mnie to do szału, a dziecko tym bardziej.
Podobne histerie urządzane były na chodniku przed hipermarketem. Przestrzeń spora.
Babcia, mnie chodzi o to, że widok wijącego się na podłodze dziecka zawsze wzbudza sensacje. A teksty "ja cię wezmę i zabiorę" - takie były najczęstsze - no nie pozwolę, aby ktoś straszył moje dziecko, no jak można w ogóle wpaść na coś takiego?

Ja sobie zdaję sprawę, że te wszystkie życzliwe panie chciały być pomocne. Bo nie spotkałam się z komentarzem typowo negatywnym w intencji. Natomiast za taką pomoc szczerze dziękuję.

Kiedy dziecię urządza mi histerię w pomieszczeniu zamkniętym typu sklep, hipermarket tudzież poczekalnia w przychodni, oczywiście - tak jak piszesz, opuszczamy tenże miły przybytek. Zawsze też zabieram dziecię z przejścia, gdzie może przeszkadzać. Ale nic więcej nie robię.

[babcia47]

"A teksty "ja cię wezmę i zabiorę" - takie były najczęstsze - no nie
pozwolę, aby ktoś straszył moje dziecko, no jak można w ogóle wpaść
na coś takiego?"
witaj! zgadza się!! tez tego nigdy nie znosiłam i uważam, że dobrymi
chęciami piekło wybrukowane..ale rok temu trochę pomagałam w sklepie
koleżance i spotkałam sie też z takimi tekstami ze strony mam: jak
sie nie uspokoisz to pani "sklepowa" bedzie sie gniewała..hmm ze
stoickim spokojem odpowiadałam, że będę sie gniewała na mamę, która
zwala na mnie obowiazki wychowawcze i traktuje jak "straszaka",
czego sobie nie życzę..a za ewentualne szkody wyrządzone przez
dziecko mamusię pociągnę "finansowo".. wcześniej też często
obserwowałam takie zachowania mam, które miały problemy z własną
pociechą bedąc klientką, stojąc w kolejce do lady..tak, że tu bywa
różnie i czasem mamy zamiast wykorzystywać swój autorytet i
przywołać dziecko do porzadku "straszą" dzieci osobą postronną..
Ps. naraziłam się na telefon klientki do "szefowej" z powodu uwagi
zwróconej matce, że jeżeli dziecko wspinające się właśnie na regał z
piwami butelkowymi(niektóre drogie) coś stłucze to ona za to bedzie
musiała zapłacić..bo jak ja "się śmiałam" wyskoczyc z taka uwagą..i
ona za nic płacić nie bedzie..przecież sklep to plac zabaw dla dzieci
(to z kontekstu wypowiedzi)...

wezme i zabiore

[mamamamba]

witam, wlacze sie do dyskusji.
tez wraz z dziecieciem bylanm traktowana nie raz takimi uwagami "co, pojdziesz
ze mna?"; przyznam,ze mnie to smieszy i nijak nie reaguje na takie babsztyle.
szkoda mojej energii. usmiecham sie pod nosem, dziecie zaskoczone,ze ktos do
niego mowi, uspokaja sie i zapomina (czasem chwoilowo, czasem calkowicie) o
zlosci. denerwuja mnie jednak babury, ktore podnosza mi dziecko na targu, bo sie
wywrocilo. ja nie podnosze, jak zlapie zajaca, niech sie uczy troche
samodzielnosci. ostatnio mialam wlasnie taka syt. maly biegl, jedna baba za nim
wodzila wzrokiem, oczywiscie biegl tak szybko,ze zaliczyl glebe, wtedy ona z
(dzikim) okrzykiem "Boze!! biedactwo!zaraz CIE podniose!!!". oczywiscie
spojrzenia 20 bab na mnie pt. "co ty robisz, wredna matko?!"

[mama303]

Ze dwa razy mi sie zdarzyło, Reagowałam natychmiastowym
podniesieniem i karnym powrotem do domu. Oduczyła sie natychmiast.

[mama_kotula]

mama303 napisała:

> Ze dwa razy mi sie zdarzyło, Reagowałam natychmiastowym
> podniesieniem i karnym powrotem do domu. Oduczyła sie natychmiast.

To jest fajna metoda, jeśli ma się jedno i tylko jedno dziecko
Ja nie mogłam jej stosować, bo na spacery chodziliśmy w trójkę, ze starszym
synem - nie będę przecież stosować odpowiedzialności zbiorowej )

[mama303]

mama_kotula napisała:


> Ja nie mogłam jej stosować, bo na spacery chodziliśmy w trójkę, ze
starszym
> synem - nie będę przecież stosować odpowiedzialności zbiorowej )

No tak, ja jedno mam

[ik_ecc]

mama303 napisała:

> Ze dwa razy mi sie zdarzyło, Reagowałam natychmiastowym
> podniesieniem i karnym powrotem do domu. Oduczyła sie natychmiast.

A co jesli kladlaby sie bo chciala wrocic do domu? Zabralabys na
karny spacer?

[luna333]

moje teżsię kładło - zaczął właśnie ok 1,5 roku - leżał i siędarł a wszyscy z okien sąsiadujących budynków wyglądali/ jako że robiłam słynnego ignora (do domu to można zabrać jak jest się przy domu ale jak się jest gdzieś na mieście i trzeba autobusem wracać)
Tylko jedna baba z życzliwością podeszła do tego tzn że jej wnuk taki sam - inne mówiły mi różne przykre rzeczy - typu że mój syn to łobóz i drań??? na 1,5r dziecko drań - więc może wyprowadzić sama baba z równowagi a tu jeszcze to dziecko na chodniku które się wije i eydziera - cóż przeczekiwałam a jego ataki bywały bardzo częste i dłuugie/ któregoś razu rzucił się na przystanku autobusowym gdy miałam wracać od mamy do domu - moja mama do młodego - ale co ty robisz, przecież tu jest brudno- tu panowie sikają (niedaleko jest pubik i faktycznie różnie to bywa z tą czystością na przystanku)grunt że młody zerwał się na równe nogi i w najbliższych dniach wogóle nie rzucił na glebę- a jeśli raz na jakiś czas mu się to zdarzyło to mu może i nieedukacyjnie mówiłam że pan tu sikał i dzieć wstawał (ma obsesję na punkcie czystości - nawet czekolady nie chce jeść bo mu brudzi rączki/ grunt że u nas zadziałało i mam z głowy

[sunny32]

luna333 napisała:

> moje teżsię kładło - zaczął właśnie ok 1,5 roku - leżał i siędarł
a wszyscy z o
> kien sąsiadujących budynków wyglądali/ jako że robiłam słynnego
ignora (do domu
> to można zabrać jak jest się przy domu ale jak się jest gdzieś na
mieście i tr
> zeba autobusem wracać)
> Tylko jedna baba z życzliwością podeszła do tego tzn że jej wnuk
taki sam - inn
> e mówiły mi różne przykre rzeczy - typu że mój syn to łobóz i
drań??? na 1,5r d
> ziecko drań - więc może wyprowadzić sama baba z równowagi a tu
jeszcze to dziec
> ko na chodniku które się wije i eydziera - cóż przeczekiwałam a
jego ataki bywa
> ły bardzo częste i dłuugie/ któregoś razu rzucił się na przystanku
autobusowym
> gdy miałam wracać od mamy do domu - moja mama do młodego - ale co
ty robisz, pr
> zecież tu jest brudno- tu panowie sikają (niedaleko jest pubik i
faktycznie róż
> nie to bywa z tą czystością na przystanku)grunt że młody zerwał
się na równe no
> gi i w najbliższych dniach wogóle nie rzucił na glebę- a jeśli raz
na jakiś cza
> s mu się to zdarzyło to mu może i nieedukacyjnie mówiłam że pan tu
sikał i dzie
> ć wstawał (ma obsesję na punkcie czystości - nawet czekolady nie
chce jeść bo m
> u brudzi rączki/ grunt że u nas zadziałało i mam z głowy
>
Hahaha ale sie usmialam Moze i nieetyczna metoda wychowawcza ale
za to jaka skuteczna

Moja Sara:
www.imagic.pl/files/5499/DSC03013_%28640_x_480%29.jpg

[mamamamba]

chyba tez sprobuje tego patentu

[mama303]

ik_ecc napisała:

>
> A co jesli kladlaby sie bo chciala wrocic do domu? Zabralabys na
> karny spacer?

Nie ważne dlaczego sie kładzie, ważne że trzeba to natychmiast
przerwać. Kobity dajcie spokój dziecko sie w zimie kłądzie na ziemię
a Wy nic. A jak zechce zdjąć kurtke czapkę i buty to tez nic? Jakos
nie wierzę w metodę tzw ignora zwłaszcza że mamy które ja stosuja
skarżą sie że te rzucania w wykonaniu ich dzieci sa długie i częste
a wiec metoda nieskuteczna.

[luna333]

cały problem polega na tym że nie zawsze można to przerwać - jeśli kładzie się koło domu to pal licho - bierzesz pod pachętak żeby ci w zęby nie przykopało dziecię i wózek w zęby i do domu/ ale jeśli się jest daleko od domu to gdzie to dziecko zaniesiesz - szczególnie jak masz zakupów w siatach, rzeczony wózek i dziecko w stanie rzucawkowym - czekasz aż atak nieco straci na ekspresji bo w przypatku mega histerii nie skutkują żadne gadki i przekonywania - dopiero później negocjujesz, odwracasz uwagę itp

[luna333]

przypadku - rzecz jasna

[mama303]

luna333 napisała:

> cały problem polega na tym że nie zawsze można to przerwać - jeśli
kładzie się
> koło domu to pal licho - bierzesz pod pachętak żeby ci w zęby nie
przykopało dz
> iecię i wózek w zęby i do domu/ ale jeśli się jest daleko od domu
to gdzie to d
> ziecko zaniesiesz

Wtedy np. podnosze dziecko, przypinam do wózka /zakupy na chwilę
odkładam na chodnik/. No jesli naprawde nie chce żeby moje dziecko
cos robiło to jestem w stanie cos wymyśleć. Wrzaski mozna ignorować
ale sa pewne zachowania które nalezy natychmiast eliminować, do
takich zachowań należy np. uciekanie na ulicy, bawienie sie
niebezoiecznymi dla zdrowia przedmiotami czy kładzenie sie na
chodniku w zimę.
Jestem za stanowczym i natychmiastowym reagowaniem a przeciwko
ignorowaniu.

[luna333]

w zimie ubiera się dziecko tak żeby nie zmarzło - zwykle takie małe dziecko ma pieluchę na zadku więc to dodatkowa ochrona/ owszem masz rację - zachowanie niebezpieczne dla dziecka które zagraża mu należy przerwać ale spróbuj przypiąć do wózka dziecko wygięte w łuk do tyłu, machające rękami i kopiące butami - sama piszesz że Tobie przytrafiło się to 2x i po zaniesieniu do domu przeszło - mojemu dziecku nie przeszło od noszenia do domu - mam wyjątkowego uparciucha z charakterkiem i wiem że nie tylko ja/ na moim osiedlu jest wiele 2 letnich dzieci więc mam porównanie ich zachowań - to co skutkuje na jedno - na inne okazuje się nieskuteczne - każdy musi wypracować swój złoty środek bo ja przestudiowałam całe forum i przetestowałam wiele metod polecanych przez tutejsze mamy gdy mój młody miał takie jazdy.

[phantomka]

Mama303 nie przesadzaj, bo jeszcze zadne dziecko nie umarlo od
polezenia na chodniku. A orla na sniegu tez nie pozwalasz corce
robic? Moja uwielbia sobie czasem po prostu polegiwac a to na sniegu
a to na piasku na plazy i to zupelnie nie w porze letniej. Mam jej
zabraniac fajnej zabawy? Bo pisze tu akurat nie o atakach histerii,
ale zwyklej zabawie.

[akado]

Oj doskonale Cię rozumiem luna 333!!!!
Moja córka jak miała 1,5 roku to wyginała się w łuk i wrzeszczała i w żaden sposób nie potrafiłam jej przypiąć do wózka!!!(( Ta metoda u mnie odpadła zupełnie.
Teraz ma 2 lata i jak z nią wychodziłam to wzięcie pod pachę w razie histerii nie jest takie proste, ona waży 13 kg i wygina się i wierzga i gryzie a ja siłaczką nie jestem - i kiedyś ledwo ją doniosłam do domu (teraz dosłownie boję się z nią wyjść, bo nic jej nie pasuje i o wszystko ryk i histeria, a tu jest duże osiedle bloków i nie bardzo mam ochotę na sceny przy wszystkich mieszkańcach)

Gdybym mieszkała blisko lasu, jakaś wieś itp. to byłoby prościej zarówno znosić ataki jej wściekłości - jak i by sobie poszalała na dworze, bo mam wrażenie, że z jej temperamentem, uwięzienie w bloku i chodnikach przy ruchliwej ulicy ewentualnie - jest ponad jej siły.

[mama303]

luna333 napisała:

> w zimie ubiera się dziecko tak żeby nie zmarzło - zwykle takie
małe dziecko ma
> pieluchę na zadku więc to dodatkowa ochrona

No jak nie przeszkadza Ci i uważasz że dzieciak może sobie poleżeć
na chodniku to w czym właściwie problem?

[luna333]

w tym że ludzie nie potrafią pojąć że matkę też to skrajnie denerwuje i musi naprawdę wykazać się cierpliwością żeby nie zareagować nerwowo, nie dać klapsa, nie wrzeszczeć i nie uciec w chol..rę w reakcji na wrzeszczące dziecko i na docinki innych i na wszystkich którzy tego nie potrafią pojąć bo ich dziecko w ten sposób się nie zachowywało/ zapewniam że skoro tego nie rozumiesz to znaczy że nie doświadczyłaś ataku skrajnej histerii swojego dziecka na ulicy szczególnie gdy te ataki zdarzają sięcodziennie a nawet kilka razy dziennie i trwać mogą przez godzinęlub dłużej nawet po przyjściu do domu/ wyobraź sobie - twoje dziecko rzuca się na glebę i drze jak opętane - stwierdzasz nie będę robić cyrku przy ludziach - bierzesz pod pachę i niesiesz do domu - drze się i rzuca, jedziesz windą a dzieć drze się i rzuca, z natężenia ryku pękająmu naczynka w nosie i leje mu się z nosa krew - jesteś skrajnie zdenerwowana - dzieć kopie nogami - spotykasz sąsiadów którzy mówią że twoje dziecko jest draniem - idziesz wnerwiona do domu - dzieć uwala się na podłodze i drze przez najbliższą godzinę - próbujesz odwrócić uwagę, zachęcić do zabawy, wygłupiasz się żeby je rozśmieszyć - ono wciąż się drze - myślisz że zaraz przyjedzie policja bo maltretujesz dziecko - jego wrzask jakby ze skóry obdzierane - wreszcie po owej godzinie albo 2 milknie - myślisz uff ale dziecko chce czekoladę tudzież rurę od odkurzacza czy inne głupstwo którego ty nie masz ochoty mu dać i znów zaczyna się wrzask...uff jesteśmy w domu przynajmniej ludzie z okien się nie gapią... następny dzień i bajka od nowa/ wierz mi - kto tego nie uświadczył to mu zazdroszczę - ja też nie miałam ochoty wychodzić z domu...

[denea]

Wirtualnie przytulam Mój dzieć nie robi nawet w połowie takich
jazd, a też mam czasem ochotę wyjść z siebie i stanąć obok
Tylko taka uwaga: ludzie się gapią, bo słyszą hałas, normalne
sprawa, na stłuczki też się gapią i na psie awantury, co nie znaczy
że gdyby było trzeba to by pomogli. Jak ktoś lepiej wychowany to po
stwierdzeniu, że to tylko dziecięca histeria, schowa łeb i zajmie
się swoimi sprawami. A jak ktoś musi życie wypełniać
darmowymi "przedstawieniami", no to nie jest Twój problem, tylko
jego, nie sądzisz ?
Poza tym większość ma dzieci i sami przechodzili przez coś
podobnego, mogę się założyć, że często w takich spojrzeniach bywa
wiele życzliwego współczucia, tylko Ty nie jesteś w stanie tego
zauważyć.
A co do 1,5 rocznego drania - bez komentarza. No takie dno to już
zupełnie powinnaś olać.

[mama303]

luna333 napisała:

> w tym że ludzie nie potrafią pojąć że matkę też to skrajnie
denerwuje i musi na
> prawdę wykazać się cierpliwością żeby nie zareagować nerwowo, nie
dać klapsa, n
> ie wrzeszczeć i nie uciec w chol..rę w reakcji na wrzeszczące
dziecko i na doc
> inki innych i na wszystkich którzy tego nie potrafią pojąć bo ich
dziecko w ten
> sposób się nie zachowywało

Alez ja rozumiem reakcję dziecka, niejedno juz widziałam /w
wykonaniu mojej córki także/ tylko nie rozmumiem reakcji rodzica a
właściwie braku reakcji. Szczerze - ja bym wolała wrzasnąć /i to
głośno/niz stać i udawać luzik /myślisz że dziecko nie czuje
napiętej sytuacji?/

Acha ludziskami nigdy sie nie przejmowałam. No ale każda mama
decyduje sama jak reagowac na dziwne reakcje swojej pociechy
/ zapewniam że skoro tego nie rozumiesz to znaczy że
> nie doświadczyłaś ataku skrajnej histerii swojego dziecka na
ulicy szczególnie
> gdy te ataki zdarzają sięcodziennie a nawet kilka razy dziennie i
trwać mogą p
> rzez godzinęlub dłużej nawet po przyjściu do domu/ wyobraź sobie -
twoje dzieck
> o rzuca się na glebę i drze jak opętane - stwierdzasz nie będę
robić cyrku przy
> ludziach - bierzesz pod pachę i niesiesz do domu - drze się i
rzuca, jedziesz
> windą a dzieć drze się i rzuca, z natężenia ryku pękająmu naczynka
w nosie i le
> je mu się z nosa krew - jesteś skrajnie zdenerwowana - dzieć kopie
nogami - spo
> tykasz sąsiadów którzy mówią że twoje dziecko jest draniem -
idziesz wnerwiona
> do domu - dzieć uwala się na podłodze i drze przez najbliższą
godzinę - próbuje
> sz odwrócić uwagę, zachęcić do zabawy, wygłupiasz się żeby je
rozśmieszyć - ono
> wciąż się drze - myślisz że zaraz przyjedzie policja bo
maltretujesz dziecko -
> jego wrzask jakby ze skóry obdzierane - wreszcie po owej godzinie
albo 2 milkn
> ie - myślisz uff ale dziecko chce czekoladę tudzież rurę od
odkurzacza czy inne
> głupstwo którego ty nie masz ochoty mu dać i znów zaczyna się
wrzask...uff jes
> teśmy w domu przynajmniej ludzie z okien się nie gapią... następny
dzień i bajk
> a od nowa/ wierz mi - kto tego nie uświadczył to mu zazdroszczę -
ja też nie mi
> ałam ochoty wychodzić z domu...
>

mama 303

[mamamamba]

jakos nie wierze w to,ze nie przejmujesz sie zupelnie reakcja ludzi. ja tez nie
jestem z tych, niemniej denerwujace sa spojrzenia typu "Boze, jak ona wychowala
to dziecko". i ignorujac, narazasz sie na takie milczace oceny, na pewno to
wiesz. dlatego tak trudne jest przeczekac dziecieca histerie. wiem, ze to metoda
dluga, ale bardzo skuteczna (wiem, bo moja psiapsiola ma 4 latka, w tej chwili
ON jej tlumaczy, ze nie zrobil tego a tego, bo nie wolno itd). rozwija. a
pojscie do domu z moim 1,5 roczniakiem byloby np. bez sensu, bo on jest
przeszczesliwy jak potrafi doprowadzic mnie do wscieklicy, ma z tego dobra
zabawe. zatem powtarzalby i powtarza takie zachowania. jaka mialabys na takiego
rade..?

[sunny32]

Moja corka tez ma takie jazdy jesli nie chce wracac ze spaceru czy z
placu zabaw do domu. Wije sie i wygina.Zawsze sie boje ze mi
wypadnie z rak i zrobi sobie krzywde. I dlatego stawiam na ziemie,
dale klapsa i po sprawie. Z placzem ale wraca do domu. Sadystka nie
jestem ale jak to mawiala moja babcia "lepiej bite jak zdechle"

Moja Sara:
www.imagic.pl/files/5499/DSC03013_%28640_x_480%29.jpg

[mmm1974]

mama303 napisała:
> No jak nie przeszkadza Ci i uważasz że dzieciak może sobie poleżeć
> na chodniku to w czym właściwie problem?


czasami ręce opadają....
problem w tym, że dziewczyna chcę wyeliminowac takie sutuację, stosując akurat ta a nie inną metodę
Po raz kolejny powtórzę, że to co sprawdziło się u jednego dziecka, nie musi się sprawdz u innego

[ik_ecc]

mama303 napisała:

> ik_ecc napisała:
>
> >
> > A co jesli kladlaby sie bo chciala wrocic do domu? Zabralabys na
> > karny spacer?
>
> Nie ważne dlaczego sie kładzie, ważne że trzeba to natychmiast
> przerwać. Kobity dajcie spokój dziecko sie w zimie kłądzie na
ziemię
> a Wy nic. A jak zechce zdjąć kurtke czapkę i buty to tez nic?
Jakos
> nie wierzę w metodę tzw ignora zwłaszcza że mamy które ja stosuja
> skarżą sie że te rzucania w wykonaniu ich dzieci sa długie i
częste
> a wiec metoda nieskuteczna.

Ja akurat NIE z tych ignorujacych, ale tez natychmiast nie podrywam
i za frak nigdzie nie niose. Zakladam, ze jak sie kladzie, to ma
potrzebe i staram sie potrzebe przekierowac.

Natomiast od drugiej zimy dziecka (kiedy mialo wlasnie poltora roku)
pozwalam decydowac o tym czy chce miec kurtke, czapke czy rekawiczki
na dworze. Oczywiscie wszystko ze soba biore. Zapewniam, ze
poltoraroczniak potrafi odczuc zimno i gwaltownie zazadac wiecej
ubioru. Tej zimy (corka miala 2,5 roku) nigdy nie musialam jej o
niczym przypominac - zawsze sama pamietala co musi na siebie wlozyc.
Dodam, ze mieszkam w Kanadzie, u mnie mrozy spadaja i do -30C.

[beniusia79]

ja zawsze ide sobie dalej i ignoruje takie zachowanie, po jakims
czasie corcia z placzem maszeruej za mna. ostatnio na spacerze
corcia (21 miesiecy) wyczaila, ze rzucanie sie na chodnik jest malo
ciekawe i zaczela rzucac sie w srodek gliniastego pola lub gdzies
gdzie mozna ladnie sie wybrudzic... do tego doszlo jeszcze
uderzanie glowa w chodnik lub o sciane...

[mamadominicka]

wlasnie mi przypomnialyscie ze cos takiego sie dzieje z maluchami
moj synek obecnie 2l 4mce juz sie nie rzuca na chodnik ale w zeszle
wakacje (mial 1,5 roku) rzucal sie jak nie chcial isc do domu
pamietam ze wtedy bralam go pod pache i zasowalam do domu siatki w
wozku a dziecie doslownie pod pacha i wiecie co? nie wiem nawet jak
to sie stalo ale juz tak nie robi no nie podoba mu sie jak go
zabietam z placu zabaw ale zawsz probuje go czyms "kupic" mowie mu
zs idziemy poszukac kotka albo ze gonimy autobus i dziala!!! po
prostu odwracam jego uwage ale powiem wam jedno poltoraroczne
dziecko jeszcze chyba nie zdaje sobie sprawy ze mama moze go oposcic
wiec moim zdaniem odchodzenie od dziecka w takiej sytuacji nie zdaje
egzaminu do conajmiej dwuch lat bo dopiero wtedy dziecko sie boi ze
zostanie samo

[beniusia79]

tez fakt. moja corka jeszcze niedawno nie reagowala na to, ze ja
odchodze. od niedawna reaguje dopiero na moje odejscie. kiedys jak
mi uciekala to nawet gdy stracila mnie z oczu, biegla dalej. teraz
gdy odchodze mala placze i od razu biegnie za mna...

[luna333]

na uderzanie głową w chodnik lubścianę - na dworzu przenosiłam na trawnik - tam sobie mógł walić głową w trawę, na ścianę w domu - przenosiłam na łóżko innymi słowy interweniowałam gdy stawało się niebezpiecznie - A ogólnie odnośnie rad typu że na moje dziecko podziałało to i owo...
Wyobraźmy sobie że jesteśmy wszystkie posiadaczkami magnetowidów - różnych firm i marek - właściciel magnetowidu marki powiedzmy Philips mówi że nie może ustawić programowania tygodniowego, właściciel magnetowidu marki Sony odzywa sięi mówi że wystarczy wcisnąć ten czerwony przycisk potem to i owo i działą, rzecz w tym że w owym Philips nie ma czerwonego guzika a instrukcja obsługi od Sony nijak sięma do rzeczonego Philipsa - właściciel sony upiera sięże wszystko robisz źle bo przecież u niego taka opcja w danej konfiguracji działa... i mogę tak dalej bla bla obrazowo - rzecz w tym co powtarzam od początku - to co działa na jeden magnetowid nie działa tak samo w innym/ i odniesienie do poprzednich - jeśli ktoś na mnie wrzeszczy to ja nie mam zamiaru się zamknąć tylko wrzeszczę równie - dlatego jeśli dziecko ma atak afektywnej histerii to możesz sobie wrzeszczeć na nie - taak ulżyj sobie ale nie ulży to sytuacji wręcz przeciwnie - wystraszysz dzieciaka jeszcze bardziej - on i tak jest zdezorientowany i nie wie czemu tak właściwie siędrze ale jeśli widzi że jego mama też zaczyna na nim się wyżywać i wyładowywać swojąfrustrację zaistniałąsytuacją to sorry - dziecko się nie zamknie ale przestraszy i zacznie drzeć jeśzcze głośniej... jeśli do tego doładujesz klapsa w tyłek to dzieć odbiera kolejny komunikat - matka nad sobą nie panuje - drze się i jeszcze bije - i natężenie ryku się wzmaga - nie dosyć że matka się wydziera to jeszcze bije/ owszem może sięprzestraszyć i uciszyć - ale zapewniam - jeśli ktoś na mnie wrzeszczy i próbuje mnie uderzyć to jestem gotowa go zamordować i bynajmniej mnie to nie relaksuje - czemu więc dziecko takie zachowanie miało by wprowadzić w stan że umilknie? chyba tylko paniczny strach przed matką - a ja nie chcężeby moje dziecko mnie siębało/ ono ma zrozumieć że swoim zachowaniem nic nie osiągnie - ono ma prawo wyrazić swoje emocje, swojąfrustrację, swoją złość - ono nie rozumie że nie wypada tego robić tam gdzie to robi - czy należy je za to karcić, szarpać i bić... może jestem niedzisiejsza ale mój magnetowid jest marki Ksawery i instrukcja od marki Piotruś czy Staś, Kasia i Basia są zupełnie innymi instrukcjami - metodą prób i błędów - moje dziecko przestało siędrzeć i walić po chodnikach, nie ucieka na spacerach, śpi samodzielnie, je samodzielnie i uwielbia myś zęby szczoteczką elektryczną/ ma ataki histerii ale ja je rozumiem - wiem co jest tego podłożem i reaguję gdy robi coś niebezpiecznego - jeśłi tylko się ma ochotę pobrudzić i powrzeszczeć, pohisteryzować to niech to robi - jeśli będę go lać a potem on się odwinie to co mu powiem? mama cie bije ale tobie nie wolno bić mamy bo co? bo jesteś słabszy i mały??

[luna333]

właściciel PHILIPSA upiera się że wszystko robisz
> źle bo przecież u niego taka opcja w danej konfiguracji działa...
- miało być -żeby logika sięnie sypnęła

[beniusia79]

hmm, masz fajnie bo twoj malec jest juz troche starszy i juz wiecej
rozumie widze po swojej corci, ze im wiecej rozumie i im jest
starsza, tym mniej sie buntuje. zauwazylam tez, ze takie ataki
histerii mozna uniknac jesli zajmnie sie czyms dziecko. im mala ma
wiecej ciekawych zajec, tym rzadziej rzuca sie na podloge lub
rzadziej wali glowa w sciane... im jestem bardziej opanowana tym
spokojniesza jest corcia... ale kazde dziecko jest inne i kazda
mama jest inna

[mama303]

luna333 napisała:
> jeśłi tylko się ma ochotę pobrudzić i powrzeszczeć, pohister
> yzować to niech to robi -

Otóz mnie sie zawsze wydawało że wcale nie chce sobie pohisteryzować
tylko nie bardzo umie sobie z tym poradzić /z emocjami/ i czeka że
mama mu jakoś pomoże. Maluchowi po tej histerii prawdopodobnie nie
jest wcale dobrze a histerie sie beda powtarzać. Dlatego trzeba albo
przeciwdziałać, albo jakoś reagować, aby pomóc.

[mamadominicka]

mama303 mysle ze masz racje bo sama zauwazylam ze moj maly po tych
histeriach zawsze przychodzil i tak jakby mnie przepraszal dziecko
po prostu nie umie sobie poradzic z emocjami tak jak mowisz i dobrze
jest jak mu sie troszke pomoze albo odwroci uwage z reszta tu gdzie
mieszkam jest taki blok reklamowy ze mama i dziecko robia zakupy w
supermarkecie i w pewnej chwili maluch(mowia ze ma 3 lata) wpada w
histerie a mama go przytula i mowi juz sie nic nie martw jestem przy
tobie(dziecko sie nie zgubilo tylko wpadlo w atak zlosci) i potem
jest dodane - pamietaj ze twoje dziecko tez nie zawsze potrafi sobie
poradzic z emocjami a ty jestes po to aby go przez to przeprowadzic

[phantomka]

To matka wie, kiedy jego dziecko nie rozumie sytuacji i dlatego
reaguje na nia histeria, a kiedy dziecko po prostu ma kaprys i żąda
jego spelnienia, mimo ze sekunde wczesniej otrzymalo stosowne
wyjasnienie.
Nie wszystko da sie dziecku logicznie wytlumaczyc. Sama jestem
zwolenniczka tlumaczenia, ale sa sytuacje, kiedy to nic nie daje.
Ja np. wiem, ze ataki histerii u corki zdarzyly sie zawsze wtedy,
kiedy byla zmeczona.
Ktoras mama napisala o klapsie, ja jestem ciekawa, jak takie dziecko
ryczace reaguje na klapa w tylek? Nie probowalam tego (nie mam tez
zamiaru w atakach histerii bic dziecka) ale jakos logicznie na to
patrzac, to moje dziecko podniosloby podwojny lament gdyby jeszcze
oberwalo.

[ik_ecc]

phantomka napisała:

> To matka wie, kiedy jego dziecko nie rozumie sytuacji i dlatego
> reaguje na nia histeria, a kiedy dziecko po prostu ma kaprys i
> żąda
> jego spelnienia,

Bo matka, jak ten Bog - wszechwiedzaca, co?

Zapewniam Cie - nie wiesz zawsze jaka jest motywacja dziecka.
Zalozenie ze wiesz jest szczytem zarozumialstwa. Podejrzewam, ze
czesto nie wiesz jaka jest TWOJA wlasna motywacja.

[phantomka]

Wiesz chyba lepiej niz obca matka z forum, prawda?
Jezeli nie wiesz, dlaczego dziecko placze, to fakt masz mala wiedze
nt. swojego dziecka. Ja wiem, jaki jest powod placzu mojego dziecka,
nawet jezeli jest to tzw. "placz dla placzu" to on zawsze ma swoje
podloze - u dzieci najczesciej jest to zmeczenie, bol,
rozdraznienie - zadne tam naukowe odkrycia.

[luna333]

ależ drogie mamy - oczywiście że macie rację! trzeba mu pomóc bo ten atak histerii nie jest przyjemny dla nikogo - dziecko w pewnym momencie zapomina o co właściwie się rozzłościło i to jest właśnie moment w którym się wkracza - przytula, uspokaja, wycisza i odwraca uwagę i wtedy to zadziała świetnie/ albo jeśli spodziewamy sięataku to też można spróbować zapobiegać - natomiast jeśli atak już się pojawił a dzieć wyje to wtedy przytulecie nie działa niestety przynajmniej na wszystkie dzieci - na mojego nie działało - w chwili afektywnej histerii po prostu nic nie działało i trzeba było poczekać krócej lub dłużej żeby zapomniał czemu się awanturuje/ jak pisałam na każdego o innego - mam to szczęście że moje dziecię jest już bardziej kumate i pewne rzeczy da radę mu wytłumaczyć - bo przedtem były jazdy harcorowe/ ja tylko jestem przeciwna wrzeszczeniu na dziecko i biciu go - szczególnie gdy ono samo jest wzburzone - dodawanie mu wtedy kolejnych pretekstów do płaczu jest IMHO bezcelowe...

[babcia47]

droga mamo303. dotychczas wierzyłam, naiwnie, że Twoje wypowiedzi są
podparte jakąś wiedzą na temat..juz w "moich czasach" wiekszość
dzieciecych psychologów, w tym dr Spock (specjalista od wychowania
bezstresowego) zalecało usuniecie dziecka z "widoku powszechnego" by
nikt się nie wtrącał i zastosowanie metody "olania" dzieciecej
histerii..Moje dziecko 2x w takową wpadło..raz pod kioskiem gdzie
czegoś tam sie domagało..na szczęście blisko domu, wiec wzięłam pod
pachę wierzgające, zaniosłam do przedpokoju i tam zostawiłam aż nie
zakonczy przedstawienia, które miało zadanie wymóc na mnie
zakup "czegos tam"..jak sie uspokoiło rozebrałam, przebrałam, bo
całe sie zapociło i bez komenarza powróciłam do codziennych
zajęć..innym razem było dalej od domu, więc by nie narażać się
na "komentarze życzliwych" i nie narażać innych na niegrzeczne
zachowanie i krzyki mojego dziecka wyniosłam ze sklepu do pobliskiej
bramy, gdzie opatulone w kombinezonik z kapturem, czapkę, ciepło
ubrane pod spodem, mogło sobie wierzgać do woli aż się nie zmęczyło
i nie znudziło..ja w tym czasie podziwiałam widoki przez szybke
stojąc tyłem do niego ale katem oka kontrolując co się dzieje.. był
to ostatni raz kiedy próbował takiego zachowania, ponieważ niczego
nie przyniosło, wiecej nie próbował..później wieczorem, na
spokojnie "obgadalismy" sobie temat za każdym razem, jak, to
indywidualna sprawa kazdej mamy, powód takiego zachowania zawsze
jest różny i inne powody dla którego nie było mowy o
spełnieniu "zachcianki" dziecka, które w ten sposób próbowało to
wymusić. "Cackanie sie" z dzieckiem w takiej sytuacji jedynie
powoduje, że nabiera ono przekonanie, że metoda jest skuteczna..i
bedzie z niej korzystało tak długo, puki nie dowie sie, że nic w ten
sposób nie osiągnie..a im szybciej tym lepiej dla dziecka, matki i
potencjalnych "swiadków"..bo dla mnie to zadna przyjemnośc kiedy coś
takiego widzę np. w sklepie, musze znosić piski i wrzaski (czy ja
komus cos złego zrobiłam?)..i nie widze powodu dla którego mam byc
na to narażana jako osoba postronna

[osa551]

Ja miałam czas czekałam aż wstanie, jak nie miałam czasu to brałam "w pół" pod
pachę i szłam dalej. To mija. Nie pokazywałam, że mnie to jakkolwiek wzrusza.

[agusia19-84]

Moja ma 19-mcy i to samo. Tyle że u nas wygląda to tak:
młoda wkurzy się o coś, kładzie na ziemię i nic do niej no dociera. Chwilę się
podrze po czym mówię jej "choć do mamusi, mamusia cię przytuli". Po czym podnosi
się z ziemi, wdrapuje do mnie na kolana, przytula się i uspokaja.

A propos przytulania

[mama_kotula]

Podobno dobrze jest histeryzujące dziecko nawet wbrew jego woli wziąć na ręce i
mocno, bardzo mocno przytulić. Włącza się wtedy mechanizm czucia tzw.
głębokiego, uspokajający dziecko. Przyznam, że nie bardzo wiem, na czym to
polega, musiałabym głębiej w literaturze pogrzebać, natomiast z przykrością
stwierdzam, że na moje dziecię to nie działa . Widziałam natomiast takie akcje
wykonywane na innych dzieciach, z powodzeniem

[agusia19-84]

Też próbowałam - od razu jak zaczynał się atak wściekłości brałam na ręce i
mocno przytulałam. Bez szans. Wyrywała sie i darła w wniebogłosy. Najpierw musi
sama chwilę powrzeszczeć, a po chwili mówię żeby przyszła to ja przytulę i przybiega

[phantomka]

Na moja rowniez nie dziala. Jest to metoda stosowana czesto u dzieci
autystycznych. Przytulanie nawet mimo ich woli - i jak zwykle sa
przeciwnicy i zwolennicy tej metody.

[beniusia79]

nasza corcia z byle powodu rzuca sie na podloge. nie tylko po to
aby cos uzyskac ale takze wtedy gdy np. nie umie sama wlozyc bucika
lub cos innego jej nie wyjdzie. malo tego, wali glowa o podloge. od
jakiegis czasu ma siniaka na czole, ktory sprwila sobie walac
czolem o dywan.... dzis mala ma kiepski chumor, praktycznie caly
dzien walala sie po podlodze z byle powodu. tulenie nie pomaga.
jestem cierpliwa i wyrozumiala ale po calym takim dniu mam poprostu
dosyc....

[kadoda88]

jestem młoda mamą i nie bardzo wiem jak sobie z tym poradzić ...od jakiegoś
tygodnia mój roczny synek(06.06.07) zaczął kłaść sie na podłogę i mocno płakać
jak sie czegoś mu nie da bądź nie pozwoli...nie wiem gdzie on to zauważył i
skąd w nim to sie wzięło ale gdy już leży na ziemi i sie do niego mówi (nie
krzyczy) on wpada w jeszcze gorszy szał ...uspokaja sie dopiero gdy ktoś weźmie
go na ręce ...nie wiem co robić można go tego oduczyć czy trzeba przeczekać
samo minie ???????