co o tym sądzicie

[sakkiri]

Witam, mam 3 letnie dziecko, które nie chce jeść. Generalnie każdy
posiek to wyzwanie. Trzeba zabawiać dziecko,aby cos zjadło, ale nie
zawsze to skutkuje. Żona była u psychologa z synkiem. Psycholog
stwierdził, tak twierdzi żona, że to moja wina, gdyż jak syn się
urodził , żona nie miała wystarczająco dużo pokarmu, i karmiliśmy go
z butelki, ja podczas karmienia wycierałem mu twarz pieluszką.
Szczerze to ja tego nie pamiętam.
Pracuję za granicą od 2 lat i przyjeżdżam do domu co okoo 2
miesiące. Psycholog stwierdził, że ze względu na charakter mojej
pracy , moje przyjazdy powodują rozbicie świata dziecka. Ostatnio
musiałem nagle przyjechać do Polski na 4 dni. Żona w tym czasie nie
pozwoliła mi spotkac się z dzieckiem, twierdzac, że dla niego będzie
to duże przeżycie, że przez 4 dni tata będzie w domu i synek będzie
miał się z kim bawić, a później nagle tata zniknie. Nie widziałem
syna, zamieszkałem na 4 dni u rodziny.

Muszę tez napisać , ze z powodu róznych sytuacji w naszym
małzeństwie, żona pod koniec listopada złożyłą wniosek o rozwód.

[agatta-a1]

nie sądzę, zeby to miało związek z brakiem taty. moze poprostu taki
z niego niejadek i tyle. a jesli chodzi o małżenstwo to moze warto
zawalczyć i próbowac go uratować???? zwłaszcza, ze macie wspólne
szczęscie - dziecko )))

[oli.nek]

uważam za straszne wręcz, że żona nie pozwoliła ci się spotkać z dzieckiem.
dziwię się, że o to nie zawalczyłeś. co gorsza, żona obwinie cię za wszystko, co
jej z synem nie wyszło chociaż to ona z nim siedzi.

faktycznie, problemy w małżeństwie mogą się odbić na dziecku. ale nie wiem czy
to jest powodem niejedzenia. u nas powód był prozaiczny - robaczyca. w 24h po
podaniu pierwszego leku odrobaczającego córa zaczęła jeść tak, jakby nigdy nie
jadła.

czas przestać zabawiać syna przy jedzeniu, by wiedziało co je. co więcej, warto
robić z nim posiłki. dzięki temu moja córa je parę rzeczy, które by nie zjadła
wcześniej. warto bawić się jedzeniem, by przestało być koszmarem. robić ulubione
potrawy, wplatać w nie warzywa etc.

powodzenia.

[tijgertje]

uwazam,z e dales sie zrobic w balona. jesli zona zlozyla wniosek o
rozwod i zabronila ci sie widziec z dzieckiem, a tobie na maluchu
zalezy, to chyba zglosilabym ten fakt. Jesli nic nie zrobisz, w
sadzie zona dosc latwo bedzie mogla udowodnic, ze dzieckiem sie nie
interesujesz i odbierze ci prawa rodzicielskie. Moze warto zjawic
sie kiedys z zaskoczenia i zobaczyc na wlasne oczy, jak sytuacja
wyglada?
Nie wiem, ile jest prawdy w tym, co zona ci powiedziala. Nieobecnosc
taty na pewno wplywa na dziecko, ale lepszy tata od czasu do czasu
niz wcale. Podejrzewam, ze twoja zona chce dziecku wynagrodzic brak
taty i jest w stosunku do malucha nadopiekuncza, dosc powszechne
zjawisko w takich sytuacjach. Na pewno jednak nie zgodze sie, ze
niejedzenie to twoja wina. Przyczyna najczesciej jest dosc
prozaiczna: jesli dziecko zaczyna sie zabawiac przy jedzeniu, to
jest to pierwszy krok do wychowania niejadka. Z moim synem mielismy
powazne problemy, dlugo nie rosl i potrafil tygodniami zyc bez
stalych pokarmow, tracil na wadze, a lekarze nie wiedzieli,
dlaczego Problem rozwiazalismy , ale dluuugo jak maluch odmowil
jedzenia sie denerwowalismy io kombinowalismy cuda, zeby malego
zachecic do jedzenia. Efekt byl taki,z e dziecko jadlo coraz mniej i
coraz czesciej nas testowalo. Dopiero jak olalam jego humory i w
momencie, jak mowil, ze nie chce jesc zabieralam talerz, to maluch
zaczal bardzo ladnie jesc. Ostatnio nawet mimo, ze dostal od
sasiadki slodycze, to po przekroczeniu progu domu zaczal BLAGAC,
zebym juz obiad ugotowala, bo on umrze z glodu Dzieci sa bardzo
sprytne i juz polroczny maluch potrafi manipulowac rodzicami, a ze
jedzenie to podstawa bytu, to jest to dla dziecka idealny srodek do
urabiania rodzicow. Wybralabym sie do tego psychologa, chocby po to,
zeby uslyszec relacje z pierwszej reki i moc przedstawic wlasna
wersje. Jesli na dziecku ci zalezy, to walcz, gdyby mi ktos zabronil
zobaczyc sie z dzieckiem, to bym sie spod drzwi nie ruszyla i
dzwonila na policje. Dopoki nie ma decyzji sadowej, zona nie ma
prawa zabraniac ci wydywac sie z dzieckiem, niezaleznie, czy
codziennie, czy raz na 2 miesiace.

[ata99]

Serdecznie Ci współczuje, żona się nie popisała. Trudno, ale Twoje relacje z
dzieckiem to co innego. Radzę Ci zgłosić się po poradę prawną (nie wiem z
jakiego miasta jesteś)do fundacji Praw Ojca. Kłopoty z jedzeniem moga wynikać po
części z tego, że atmosfera w domu jest nieciekawa. Dziecko wyczuwa takie
rzeczy, poza tym nie wiemy co matka dziecka robi, kiedy chce je nakarmić. Może
popełnia podstawowe błędy? Powinieneś moim zdaniem, jak najszybciej odwiedzić
dziecko, pobserwować jego relacje z matką. Życzę wytrwałości!

[krolowanocy]

generalnie to uważam że żeby spróbować ocenić tą sytuację powinno
się wysłuchać tego, co ma na ten temat do powiedzenia ta druga
strona, czyli żona. co i tak nie da pełnych podstaw do oceniania, bo
na forum się pisze inaczej, a inaczej sprawy wyglądają w realu

ale ocenianie sytuacji jakiejś rodziny po opisie tylko jednej osoby
(nieważne czy męża czy żony) jest bezsensowne i krzywdzące.

[olamad]

A ja się zastanawiam, co to za psycholog, który radzi odizolować dziecko od ojca..

[mama_frania]

takie historie utwierdzają mnie tylko w przekonaniu że do zawodu psychologa nie
idą normalni ludzie (bez urazy dla prawdziwych specjalistów).