wywrotka na kajakach (długie)

[mama-ola]

Mój 4-letni syn wpadł do wody, gdy płynął kajakiem, a dokładnie
3-osobowym canoe z dziadkiem i tatą. Miał na sobie kapok, więc
szybko jego głowa po chwilowym zanurzeniu znalazła się na
powierzchni. Potem tata do niego podpłynął, chwycił go i wciągnął na
inne canoe, które się nie wywróciło.
Historia zakończyła się dobrze, nikomu nic się nie stało, i on, i
tata, i dziadek wyszli z tego bez zadrapania.
Dużo o tym z nim rozmawiamy. Założyłam synkowi pamiętnik, w którym
gdy ma ochotę, może opisywać jakieś swoje przygody, on dyktuje - ja
piszę. Opisał też tę przygodę z kajakiem.
Minął miesiąc, a syn to cały czas przeżywa. Ciągle się bawi w
pływanie łódką, wywrotkę, ratowanie. Np. dziś niby topił się Maciuś,
a on go ratował. Wczoraj było chyba z 8 wywrotek jedna za drugą, a
łódką było pudło na zabawki.
My, dorośli, już zapomnieliśmy, nie przeżywamy, nie myślimy "co by
było gdyby", dla nas sprawa jest zakończona.
Tak się zastanawiam, co powinnam zrobić, żeby czegoś nie przeoczyć,
nie zaniedbać.
Proszę mnie źle nie zrozumieć - w żadnym razie rzecz nie w tym, że
mnie zabawy Antosia denerwują, nudzą czy coś w tym stylu. Ja się
tylko martwię, czy czegoś nie przegapiam w zachowaniu synka, co
powinno być dla mnie oczywiste. I co jeszcze mam zobić w tej
sprawie. Czy psycholog byłby tu wskazany?
Czy Wasze dzieci miały jakąś nieprzyjemną i/lub niebezpieczną
przygodę i co się potem działo? Jak sobie z tym poradziły?
Co myślicie o tym wszystkim?

[grave_digger]

po prostu jest wrażliwy i tyle. pozwól mu na przeżywanie tego. uwierz, w końcu
przestanie choć pamiętać będzie pewnie do końca życia. to że wy zapomnieliście
nie znaczy, że dziecko - małe, uczące się życia, poznające je od początku,
zachwycające się nowościami - też ma.

moja choć ma 4,5 lat pamięta dużo wstecz. nie rozpamiętuje tego jak twój syn,
ale po roku potrafi opowiedzieć co się stało, czyli pamięta, czyli zostawiło to
w niej ślad. no i co. tak ma być. takie jest życie.

[jaktosik]

Myślę, że jeśli nie ma szlochów, nocnego płaczu itp. itd. to
zupełnie nie ma sie czym przejmować. Moje dziecko (26
miesięcy) "rozpamiętuje" przeróżne rzeczy, choćby koszenie trawy,
ktore zobaczył u babci i teraz ciągle chce kosić.
Twoj "rozpamiętuje" wypadek na kajaku, moim zdaniem nic złego, jeśli
nie towarzyszą temu np. silne reakcje lękowe.

[mama-ola]

Dzięki dziewczyny
Stanów lękowych Antoś nie ma, złych snów też nie. Jeśli chodzi o
sny, to miał jeden piękny Że u nas w domu jest prawdziwy tygrys,
który zbliża się do taty i do niego, a tata go przegania i tygrys
ucieka przez balkon. Interpretuję ten sen właśnie w kontekście tych
kajaków. Mój mąż jako jedny nie miał kapoka, ale to on podpłynął do
Antosia, chwycił go jedną ręką, drugą płynął i podholował go tak do
kajaka, na który mogli wejść. Chyba tata jawi się w oczach naszego
synka jako bohater, który z każdej opresji go wyciągnie nawet
tygrysa wygoni!
Tak na oko wygląda, że Antoś sobie z tym wspomnieniem radzi. Tylko
że odgrywa wywrotkę do wody wiele wiele razy dziennie. W inne
historie też się bawi, ale ta jest dominująca. Więc chyba sobie
jeszcze z nią nie do końca poradził.

[magdalas]

Jak byłam z mężem na wakacjach (jakieś 4 lata temu) to nam się taki
mały katamaran przewrócił na oceanie. Było średnio i do dzisiaj mam
związane z tym koszmary i pewien opór przed sprzętem pływającym. Nie
ma się co synkowi dziwić. Jak sobie pomyślę, że jak jako dorosły
człowiek nie bardzo mogłam sobie poradzić z takim przeżyciem, to
skłaniam się ku poradzie psychologa. Pewnie nie zaszkodzi, a może
odblokuje synka na przyszłość.

[royalmail]

A od tamtej pory miał kontakt z wodą i kajakami czy nie ? (boi się,
unika wody)?

[mama-ola]

Z dużą wodą i kajakami nie miał, ale zapytany, czy chciałby jeszcze
tego lata znów pojechać na kajaki, odpowiada, że tak. Z kolei na
plażę nie chciał jechać (mamy blisko). Mój mąż planuje zorganizować
jeszcze w sierpniu choć jeden dzień na kajakach. Wtedy zobaczymy,
czy będzie się bał wsiąść.

[mamainki]

Według mnie to normalne.W kwietniu mielismy wypadek samochodowy,i starsza
córka(3.8)wszystko widziała ,bo siedziała z przodu.Dodatkowo wystrzeliły
poduszki powietrzne i uderzyła ją mocno w buzię.Do tej pory opowidada ze , pan
w nas najechał i zniszczył jej samochód.I ze mama płakała i krzyczała na
pana.Traumy nie ma.Samochodem jeżdzi bez strachu,równiez z przodu.Jesli czuje
sie niepewnie to prosi zeby zwolnić lub zatrzymac sie.Mija pare chwil i jest
gotowa do dalszej drogi.Jedynie musielismy jej kupic drugi fotelik, bo to
starego nie chciała usiąść.

[aurita]

> gotowa do dalszej drogi.Jedynie musielismy jej kupic drugi fotelik, bo to
> starego nie chciała usiąść.

nawet gdyby chiala to powinniscie wymienic fotelik bo nikt nie da gwrancji ze w
starym konstrukcja zapewnia ochrone skoro jest powypadkowy

> Według mnie to normalne.W kwietniu mielismy wypadek samochodowy,i starsza
> córka(3.8)wszystko widziała ,bo siedziała z przodu

takie dziecko powino siedziec z tylu a nie na najbardziej niebezpiecznym miejscu
w samochodzie...

> Dodatkowo wystrzeliły
> poduszki powietrzne i uderzyła ją mocno w buzię.

nie wiedzialas ze jezeli musisz juz dziecko wozic z przodu to wylacza sie poduszki?

co za bezmyslonsc....

[grave_digger]

dokładnie, nie wozi się dzieci z przodu z powodu poduszek. w każdej instrukcji
pojazdu z poduszkami jest to napisane jak i na fotelikach dziecięcych!

Re;aurita

[mamainki]

Po pierwsze ,poduszki wyłącza sie jesli dziecko jest przewozone tyłem do
kierunki jazdy.Po drugie ,wyobraz sobie ze konstrukcja fotelika nie została
naruszona i dalej spełnia on wymogi bezpieczeństwa.A po trzecie, wiem jak
przewozic swoje dzieci i Ty mnie tego nie ucz.I nie zarzucaj mi
bezmyslnosci.Przwoząc córkę w taki sposób, i przy włączonej poduszce nie
złamałam prawa ani nie naraziłam jej życia i zdrowia.A poza tym wątek dotyczył
czego innego wiec racz wypowiadać się w temacie.

[aurita]

niewiele wiesz ale coz zastosujemy prawo darwina.
poczytaj sobie
www.auto-swiat.pl/wydania,Poduszki-powietrzne-nie-lubia-dzieci-,11490,1.html

[alpepe]

piszesz straszne bzdury, dzieci takich matek jak ty, zostały zgilotynowane w
wypadkach, bo tak działają poduszki powietrzne w kontakcie z małym ciałkiem dziecka.
Po drugie jest coś takiego, jak pamięć tworzywa, zmęczenie materiału, mówi ci to
coś? Jak działają takie siły, to fotelik się nadaje na śmietnik i to
poniszczony, by nikt go stamtąd nie wyciągnął i nie zaczął użytkować.


Moja córka też miała wypadek samochodowy, o wiele poważniejszy, niż ta kolizja,
co opisałaś, cudem przeżyła, a nie popełniłam twoich błędów, gdybym postąpiła
podobnie, jak ty, miałabym obowiązkowo o jeden grób więcej do odwiedzenia 1.
listopada.

[ola_motocyklistka]

Dziecko jeżdzące z przodu powinno mieć wyłączone poduszki!!!Taki zapis jest w
Kodeksie drogowym!!!Ludzie!!!równie dobrze 3,8 latek może bez fotelika jeździć.....
Za granicą każdy fotelik biorący udział w wypadku ma przecinane przez policję
pasy/szelki, to jest norma. Nie wiem dlaczego u nas tego się nie praktykuje,
tylko mało tego: jeszcze się potem odsprzedaje dalej, a wtórny rynek handlu
fotelikami kwitnie...
Dla mniej jest to niedopuszczalne.

[ata99]

Synek musi wydarzenie "przepracować", poukładać w główce, "oswoić". Po
to są te zabawy i to b. dobrze, że są.Przeżywa to na jawie, więc nie ma
nocnych lęków.

[royalmail]

Ja bym chyba tak bardzo się nie przejmowała ciągłym "odgrywaniem"
scen "topienia". Jak dziewczyny piszą - synek sam musi
sobie "przepracować" w główce to wydarzenie - i właśnie to
czyni.Zwróciłabym za to uwagę w dłuższym okresie czasu, czy nie ma
urazu w stosunku do wody i przebywania w jej pobliżu.

[mama-ola]

Dziękuję za wszystkie opinie Pewnie, niech się dziecko bawi. On
także pokazuje, np. przy kolacji bierze masło i mówi "to jest pień
drzewa", bierze widelec "to nasz kajak, my płynęliśmy tak, a drzewo
leżało tak" - i pokazuje. Ja słucham, dopytuję się (nie byłam na tej
wycieczce). Wygląda na to, że ma dużą potrzebę rozmawiania o tym,
pokazywania, odgrywania itp. Pyta też: a co by było, gdybym nie miał
kapoka? Mój mąż wtedy zawsze stanowczo mówi: to byś nie wsiadł na
ten kajak, nie było takiej możliwości, żebym ci pozwolił wsiąść na
kajak bez kapoka. I ta odpowiedź go uspokaja, przyjmuje ją z
zadowoleniem. Ale mija jakiś czas i zabawy, i pytania znów się
pojawiają.
Ile to jeszcze potrwa? Zaznaczam, że nie pytam bynajmniej dlatego,
że mnie ten temat nudzi czy męczy. Chciałabym wiedzieć, ile to
jeszcze może trwać, żeby nie uznać, że to już jest chore i że kłania
nam się psycholog. Wywrotka była w połowie lipca, więc na razie
minął miesiąc.
Pozdrawiam

z mojego doswiadczenia

[moncik32]

jak mialam 6 lat to w styczniu wpadlam do malej rzeki.Tata niosl mnie na rekach
i sie poslizna ja wpadlam a jego zamurowalo i nie mogl sie ruszyc .na szczescie
byl z nami wujek i on mnie wyciagnal.
przez ta kladke balam sie przechodzic przez wiele nastepnych lat . szczerze to
nie wiem czy teraz spokojnie bym do niej podeszla. plywac sie nauczylam ale
plywam tylko do tego miejsca gdzie wiem ,ze siegne noga. i boje sie wody traauma
pozostala.
ale ja podobno tego wydarzenia nie przezywalam wiec moze nie poukladalam sobie
w glowie .a moze rodzice nie zwarcali uwagi na mnie bo zaraz po tym wydarzeniu
urodzil sie moj brat , bardzo chorowal i na nim sie skupili. od tego wydarzenia
mielo prawie 30 lat i wiem,ze slad pozostal. obserwuj synka ,moze poradzi sobie
sam z tym wydarzenim a moze potrzebna bedzie mu pomoc.

[ola_motocyklistka]

Moja córka w maju przeżyła pożar.l Jeszcze do tej pory to przeżywa i jak coś nam
się zepsuje to się pyta: co spalił się?
Czasami płacze wieczorami że spali jej się łóżeczko, itp. A jak nam się spali
dom to pójdziemy mieszkać do naszej ulubionej sąsiadki-to jej teorie. Zawsze
powtarzam jej że dopilnujemy z tatusiem, żeby nic się nam nie spaliło, bo nic
innego mi nie przychodzi do głowy. Odpowiadam na jej pytania pocieszam i
zapewniam że będę "pilnować"
We wrześniu liczę na poradę przedszkolnego psychologa, ale z tego co wiem
jeszcze będzie długo do tematu wracać, aż zapomni po czasie, mam nadzieję.