O klapsie na interii

[betty842]

interia360.pl/artykul/najlatwiej-kochac-przy-pomocy-hasel,24935

[donkaczka]

o rany, czegos tak dziwnego dawno nie czytalam
klaps lekarstwem na wszystko, bo jak nie klaps to tydzien zakazu dobranocki albo
bezduszne odsylanie do pokoju, nic pomiedzy

autor pisze, ze dziecko reaguje na ton glosu, ale opcja zeby dziecko skarcic za
przewienienie werbalnie i na tym poprzestac jakos do glosy nie przychodzi? u
mnie dziala wprost rewelacyjnie

i ten cytat cudny:
"Zdrowszy emocjonalnie i dla dziecka i dla rodzica jest zwykły klaps, bo
skutecznie i szybko utrwali zakaz, rozładuje złość dorosłego i zakończy
sprawę pozwalając w dalszej części dnia na zwykłe pieszczoty, ponieważ dzieci
nie chowają długo urazy i prędko przechodzą z płaczu do śmiechu."
rany, wstydzilabym sie pod tym podpisac

nie klapsuje i jakos dzieci ogarniam, w chwilach slabosci mi reka poleciala
kilka razy, ale zeby tak systemowo?? to by byla moja porazka jako rodzica,
wychowanie przez klapsowanie

[betty842]

Ja się częsciowo zgadzam z autorem.Ale częściowo.Nie uważam że klaps
jest dobrą i jedyną metodą wychowawczą ale w skrajnych
wypadkach,kiedy żadne argumenty nie trafiają do dziecka nie jest
czymś za co powinno się stawiać rodziców przed sądem.

[cinus1974]

KLAPS JEST CZYMS ZA CO POWINNO SIE STAWIAC RODZICOW PRZED SAD.KLAPS
TO PRZEMOC I NIC GO NIE USPRAWIEDLIWIA.

[betty842]

cinus1974 napisał:

> KLAPS JEST CZYMS ZA CO POWINNO SIE STAWIAC RODZICOW PRZED SAD.

Tak,i jeszcze powinni odbierać prawa rodzicielskie.Pewnie dziecko
będzie o wiele szczęśliwsze w domu dziecka niż gdyby dostało jednego
klapsa w życiu ale pozostało z rodzicami.

[kannama]

Ja sie częściowo zgadzam z autorem. Nie jestem zwolennikiem kar fizycznych, ale
uważam, że akurat takie prawo w żaden sposób nie uchroni katowanych dzieci, a
będzie skierowane tylko przeciw normalnym rodzicom, co czasem posłużą sie
klapsem. Nie podoba mi się jego stwierdzenie, że klaps ma odstresować rodzica,
bo to nie o to chodzi. Dla mnie klaps jest ostatecznością i raczej powinien być
jako coś co może spotkać, a nie stosowany. I absolutnie nie jako codzienna
odpowiedz na dziecka zachowanie, po prostu jako kara ostateczna...

[karla134]

ja jeszcze dodam w domach dziecka nie patyczkuja sie wychowawcy, na dodatek
dzieci przez wychowawcow sa nie dopilnowane na tyle ze starsi wychowankowie
robia z młodszymi co chca istne piueklo noooo ale coz moze tolepiej dla dziecka
niz ma dostac klapsa oczywiście juz w skrajnych przypadkach, powiem cos wiecej
syn mojej kolezanki szantazuje swoją matke ze jak mu da klapsa to on zglosi
nauczycielom w szkole a ze niechce odrabiac lekcji tylko gry to jak postępować
do cholery gorzej jak z jakiem w czasach jak sie bylo dzieckiem to co rodzic
powiedział to bylo swiete dlatego może nasze pokolenie wyszło na ludzi teraz
jak sie patrzy to rosna nieroby i nieuki tylko przy koputerach my zyliśmy w
ciezkich czasach(stan wojenny, itp. co za czasy dzieci nami rzadza a robic niema
komu to co się dzieje powinno dać do myslenia, pozdrawiam.

[axa-666]

nie no sad bez przesady..jesli jest to jednarazowy czyn.Ale kiedy rodzic za
kazdym razem daje klapsa,kiedy cos dziecko przeskrobie to jest przesada.Rodzice
czesto naduzywaja swojej wladzy rodzicielskiej.Wielu nie widzi w klapsie nic
zlego.Czesto klapsa wymierzaja blyskawicznie,ze dziecko nawet nie wie za co w
danym momencie dostalo.Albo ostatnio rozmawialam z kolezanka,ktora jest z
murzynem(mieszkam w UK)i ona mowi,a Ty jak karasz swoje dziecko(2lata...),bo ja
to w dupe leje,bo innaczej sie nie da go wychowywac.Jej facet mowi,zeby nie
bila,a ona dalej swoje.Jak zaczyna rozrabiac to zaczela go niedawno ponoc
laczkiem straszyc i dziecko momentalnie sie uspokaja.Jak dla mnie to juz
naduzycie.Powiedzialam co myslam ale do niej jakby grochem o sciane.Bo u niej w
domu jak babcia spuscila lanie to dupa byla czerwona.Dostawala od matki i od
ojca i z tego co mowila to nie byly zwykle klapsy.Ale ona bledu rodzicow tu nie
widzi,a wrecz przeciwnie idzie w ich slady,bo uwaza,ze to dobra wychowanie.Ale
to jest jedynie to,ze nie umie przede wszystkim nad soba zapanowac.Bo tak
naprawde w momencie kiedy uderzasz dziecko chcesz tylko wyladowac swoja zlosc,ze
do malego czlowieka nic nie dociera.ja w Polsce czesto widywalam mamusie,ktorych
dziecko sie potknelo i przewrocilo po czym blyskawicznie po pare klapsow na
tylek...dla mnie to chore.

[axa-666]

to jest jakis absurdalny artykol.To znaczy jak??Jest tam napisane,ze dzieci to
nie miski i tez potrzebuja milosci.czyli rodzicom,ktorzy wychowuja bez klapasa
uswiadamia sie,ze nie kochaja swoich dzieci??Dlaczego jeden aspekt jest mieszany
z drugim.To sa dwa odrebne tematy.No i nie wiedzialam,ze rodzic moze wyladowac
zlosc na dziecku...te slowa zenada:/Pisze tam wyraznie,ze klaps jest "fajny",bo
rodzic moze sie wyladowac min...no i pozniej taki chwyta kamien w piaskownicy i
chce przywalic slabszemu,bo w domu ma przyklad...

[jaad33]

Jak tak czytam, to mam mieszane uczucia. Z jednej strony chłop ma w sumie trochę racji i trudno się nie zgodzić, ale ma kilka stwierdzeń nie do przyjęcia. To są te, w których przegina pałę za bardzo w drugą stronę. Pomimo, że nie do końca się zgadzam, ukłon za odwagę w głoszniu jakże niepopularnych tez.
Jeszcze nie dałem klapsa swojemu synowi (2l) i wolałbym tego uniknąć. Ale nie zarzeknę się, że nigdy tego nie uczynię. Z całą pewnością jednak oświadczam, że nie będzie to sposób na rozładowanie MOICH emocji, a emocji syna. Jeżeli nie będzie innego wyjścia. I wara wtedy każdemu, kto zechce mi w tym przeszkodzić albo ukarać. Stare przysłowie pszczół mówi coś o nadgorliwości i faszyźmie. Nie wolno przeginać w żadną stronę. Czym innym jest maltretowanie dziecka a czym innym wychowawczy klaps jako zło (zawsze jednak zło) konieczne. Dla przerwania transu, dla doprowadzeniu do pionu gdy sytuacja wymyka się spod kontroli a słowne akcje pozostają bez echa. To nie jest tak, że klaps "pionizujący" uczy dziecka agresji i daje przyzwolenie na bicie innych, nie przekonują mnie teorie przeróżnych superniań na ten temat. Ja tam dostałem parę razy w tyłek od mamy i wcale ani szacunek do niej nie zmalał ani agresji we mnie nie przybyło. Za to natychmiast zrozumiałem że czegoś nie wolno, a co nie docierało do mnie w formie ustnej.

Nic nie jest czarne ani białe. Tylko demagogom, fanatykom i zacietrzewieńcom się tak wydaje.

[mniemanologia]

Nie zgadzam się z autorem. Jestem przeciwna biciu - co nie znaczy,
że jestem przeciwna stosowaniu innych form przemocy, jak krzyknięcie
czy "unieruchomienie" (przez złapanie rąk czy zamkniecie w pokoju),
czyli ograniczenie wolności - i nigdy bez uzasadnienia. Chciałabym
być dla dziecka takim autorytetem, który pokaże, że to nie o siłę
fizyczną chodzi.
Kiedyś w którymś odcinku Superniani (wiem, można się zgadzać albo
nie, ale to do mnie trafiło), Dorota Zawadzka wytknęła, że w domu
nie ma żadnych reguł. No niby w kazdym domu sa jakieś, ale ich nikt
nie wymienia ani nie zapisuje, prawda? No ale wracając - chciałabym,
zeby u mnie w domu - na użytek wychowywania dzieci - pierwszą regułą
było "w tym domu nikt nikogo nie bije". Nie chciałabym, żeby było
tak, że rodzice mają takie przyzwolenie, a dzieci - nie. Po prostu
nie bijemy i już. I nie ma tu podziału na "znęcanie się za pomocą
kabla od żelazka" i "emocjonalne klapsy". Proste. Nie zastanawiam
się, co jest przemocą, a co nie. Nie bijemy i już.
Autor pyta "ale jeśli matka zniecierpliwiona kaprysami malucha,
który domaga się czwartego z kolei loda przywoła go do porządku
klapsem, to już jest przemoc czy jeszcze nie?" i "czy babcię
zmęczoną pościgiem za kilkuletnią wnuczką usiłującą wbiec na jezdnię
można oskarżyć o stosowanie przemocy wobec małoletniej, gdy
dogoniwszy ją da jej solidnego klapsa?". No tak, sprowadźmy sytuację
do absurdu. Pan autor zna widac niewiele sposobów, jak się zachować
w sytuacji, gdy dziecko robi coś złego czy upierdliwego.

Zaczęłam się zastanawiać, skąd autor wziął tezę, ze w kampanii
medialnej "Kocham - nie biję" chodzi o "forsowany zakaz prawny bicia
dzieci". Przejrzałam - bardzo pobieżnie - strone kampanii
kochamniebije.pl/ . Nic takiego tam nie zauwazyłam, ale -
przyznam - nie chciało mi się dokładnie czytać.

"Akcja medialna – kocham – nie biję, trafia pod zły adres"
Właśnie widać, że trafia pod dobry adres.

[donkaczka]

no wlasnie dziwny jest dla mnie ten artykul, pomieszanie z poplataniem
jakby autor klapsowac chcial i dopasowuje sobie argumenty


a koncowka o rozwodach i nie sadzaniu dziecka przed tivi? od czapki i bez zwiazku

klaps sie chyba kazdemu zdarzyl
ale jest roznica miedzy przyzwoleniem na klapsy a przypadkowym we frustracji
klapsnieciem - w pierwszym przypadku zaczynaja one wchodzic w zwyczaj, bo
latwiej klapsnac i wyegzekowac chwilowe posluszenstwo niz sie zastanowic co
zrobic, sama wiem, ile razy mam gonitwe mysli "co zrobic, jak zareagowac?" bo
dzieciaki cos zmaluja

ostatnio sie dorwaly do lakierow do paznokci
jak zobaczylam je cale wymalowane na czerwono (oczy i plecy tez uciapaly) bialy
fotel w czerwone wzorki, usmarowany stolik, narzedzia, to mialam mroczki przed
oczami tak mi cisnienie skoczylo
na szczescie musialam szybko je myc zanim lakier dobrze wysechl, w polowie juz
sama sie w duchu smialam, jak dzieci kopiuja rodzicow (widzialy mnie czesto
malujaca paznokcie), wkurzalam na siebie, ze za slabo butelki zakrecilam
skonczylo sie kazaniem wygloszonym surowym tonem, zakazem wchodzenia do mojego
gabinetu, skasowaniem bajek po kolacji
o dziwo 2 i 3 latka zrozumialy, grzecznie sie wykapaly i poszly spac bez
dopominania o bajke nawet, gabinet omijaly lukiem
zreszta i tak zalozylam zasuwke, bo im nie ufam

co dalby mi klaps? oprocz wyladowania zlosci, poczucia krzywdy u dzieciakow?
one rzadko przynosza oczekiwany efekt, a klapsuje sie coraz czesciej i wpedza w
bledne kolo "bo nic na to dziecko nie dziala"
nawet jesli sytuacja jakos usprawiedliwa - bo rodzic wyszedl z siebie - dziecko
na ulice wyrwalo itp to w dalszym ciagu jest tylko odreagowanie zlosci i stresu,
ewentualnie zastraszenie dziecka co nie na kazde dziala

moj brat byl klapsowany najpierw, potem bity pasem i mial to w pompce, rozrabial
dalej
do bolu przywykl, lania sie nie bal, a powrot od bicia do tlumaczen jest
niemozliwy w zasadzie
nie musze pisac, ze nie wychowal sie najlepiej

[mniemanologia]

donkaczka napisała:

> klaps sie chyba kazdemu zdarzyl

E, nie no, mi i mojemu mężowi się nie zdarzył
Hehe, pewnie - jeszcze
Młody ma 2,5 roku. Ale już tesciowa pare razy mi powiedziała,
że "gdyby to było jej dziecko, to by już mu dała klapsa".

[donkaczka]

btw argument o czwartym lodzie uroczy
mi sie wydaje, ze gosc dzieci nie ma
pomijam fakt, ze nie upominaloby sie o czwartego, bo trzech by nie dostalo
a gdyby koniecznie chcialo drugiego to metoda zdartej plyty powtarzalabym "nie
kochanie, zjadlas loda, ewentulanie jutro po obiedzie dostaniesz"
to tak jakby zamaist tlumaczyc po raz setny, ze to nie kaczka tylko golab (moje
dziecko na wszystkie ptaki mowi kaczka) klapsnelabym zniecierpliwiona, bo ilez
mozna mowic to samo

[mondovi]

raz jedyny dałam dziecku klapsa (dawno temu), ale wyrazu jego oczu nie zapomnę
do końca życia i nie przestanę mieć wyrzutów sumienia.

ufff.. trudny temat

[takajatysia]

qrcze, raz na kilka miesiecy, jak się mojej córecze zdarza byc w jakims amoku
gdzie nic do niej nie dociera (na przemian smieje sie i krzyczy - jakies dziwne
stany ma) to ja umieszczam w lozeczku tak, ze nie moze wyjsc. Kiedys, przyznaje
sie, jak byla w takim stanie to dawalam klapsa (terapia szokowa). To byly
sytuacje gdy stwarzala zagrożenie dla swojego życia albo zdrowia (ryzyko
CIĘŻKICH uszczerbków). Teraz wsadzam ja do lozeczka. Tylko ma juz 3,5 roku wiec
ta metoda pewnie na dlugo nie starczy. Albo może córka wyrosnie z "amoków", w
koncu coraz lepiej sie dogadujemy...

[verdana]

Zgadzam się z tym, ze to hasło w niczym nie zmniejszy patologii -
pobicie dzieci jest karalne, a mimo to w szpitalu ląduja pobite
dzieci.
Nie jestem przeciwniczka klapsow, ale zdecydowanie jestem
przeciwniczka klapsow, jako metody wychowawczej. Uznania, ze czemu
nie? Dam klapsa i spokoj. Nie ukrywam, zdarzyło mi się dac klapsa, a
raz nawet bardzo solidne kilka klapsow (zw wybiegniecie na jezdnię),
ale nigdy z premedytacja, nigdy na zasadzie "dam klapsa to
zrozumie".
Klapsem niczego się dziecka nie nauczy, mozna najwyżej oduczyć
bardzo niebezpiecznych zachowań - a i to tylko wtedy, gdzu dziecko
będzie zszokowane, a nie przywyczajone, ze w ten sposób sie je
tresuje. I jakos moje dzieci świetnie rozumialy, ze najpierw się
gniewam, a potem przytulam. dzieci - wbrew opinii autora artykulu -
myslą.
Ale haslo doprowadza mnie do szewskiej pasji. Ze względu na uczucia
bitych dzieci. Co mogą czuc, czytajac, ze rodzice ich nie kochają?
A nowe hasło "Kocham-nie krzyczę" uwazam za absurdalne i rozmywajace
cale przeslanie akcji. Bo jesli to wszystko jedno, czy nakrzycze,
czy przyleję kablem...

[longpath]

"Forsowany zakaz prawny bicia dzieci jest głupi i szkodliwy i nic mi
nie daje tłumaczenie prawników, że nie będą wsadzać do więzienia
rodziców za klapsa, bo co to za prawo, jeśli w momencie wprowadzania
go zakładamy, że nie będzie stosowane." Powiało grozą. Głupi jest
zakaz bicia dzieci??? To może znieśmy zakaz bicia dorosłych i lejmy
się po d..ach aż huczy, ile razy nam się wyda, że tak będzie dla
bitego lepiej, szybciej zrozumie, a i my się rozładujemy przy
okazji. Czy my w ogóle jeszcze jesteśmy w stanie niczego nie
nadinterpretować? Bo mam wrażenie, że nadinterpretujemy wszystko,
dobre hasło "kocham - nie biję", jest złe, bo przecież jak się
przyjrzeć, to można wniosek wysnuć: nie kocham - moge bić. Brakło mi
słów po tym artykule.

[karla134]

ludzie klaps nie może być formą wychowania dzieci ale nie pozwólmy wchodzić
sobie na głowę

[longpath]

A nie da się nie bijąc?