Po co wychodzilyscie za maz?

[lipsmacker]

W poprzednim watku narzekalam na obojetny stosunek do dalszej
prokreacji. Narzekanie spowodowane burza hormnonow, 4ro letnia
przerwa od okresu (Mirena) a potem Duphaston.

Co ciekawe posypaly sie natychmiast dosc zjadliwe komentarze o tym
ze moze biedny maz wcale nie chce wstawac znowu w nocy, zmieniac
pieluch, a moze nie chce wydatkow,a moze po prostu nie chce i
kropka, a ja mam mu nie planowac zycia .

Po pierwszej konsternacji zauwazylam ze wlasciwie czesto trafiaja
sie takie komentarze w postach dotyczacych sytuacji w ktorych jedno
z malzonkow chce kolejne dziecko a drugie nie wie czy chce, chce
mniej lub niekoniecznie.

I rzuca sie na mysl pytanie - po co Wy wychodzilyscie za maz? Tylko
z wielkiej milosci? Bo ja w duzej mierze po to zeby zalozyc rodzine
i nie jest to dla mojego meza zadna tajemnica czy dramatem,
przeciwnie, uwaza podobnie jak ja ze jest to naturalny stan rzeczy.
Tymczasem na forum wydaje sie panowac przekonanie ze chec robienia
dzieci to traktowanie partnera jako reproduktora. Otoz ja nie
wstydze sie przyznac ze po pierwsze nie wyszlabym za czlowieka ktory
nie chcialby miec dzieci, a jesli z gory byloby wiadomo ze nie moze
ich miec to musialby sie zgodzic na adopcje, w przeciwnym razie
pozegnalabym sie z taka miloscia.

[triss_merigold6]

Pierwszy raz - nie mam pojęcia dlaczego
Drugi raz - z miłości i z powodu (zaplanowanej) ciąży

Trzeciego razu nie będzie. Uważam, że decyzja w sprawach prokreacji
powinna należeć do kobiety. Jest stały związek/małżeństwo? Jest.
Współżyją? Współżyją. Pan się zabezpiecza? Nie. To znaczy, że wyraża
zgodę na ciążę.

[kra123snal]

> Współżyją? Współżyją. Pan się zabezpiecza? Nie. To znaczy, że
wyraża
> zgodę na ciążę.
>


Podoba mi się takie postawienie sprawy i przyznam, że nawet mi do
głowy nie przyszło. Ja nie mam takiego problemu, ale zachwyca mnie
podejście/pomysł.

W sumie to już samo podjecie się...

[lavinka]

współżycia powinno zakładać możliwość ciąży. W moim przypadku
sprawdza się genialnie. tarczy,ze wyobrażę sobie iż moje dziecko
będzie kubek w kubek jak tatuś. Nie raz uratowało mnie to od wejścia
w toksyczny związek
A tak na serio. Sypiasz z kimś-może to się skończyć dzieckiem. Trzeba
sobie zdawać sprawę z konsekwencji. Żadna metoda antykoncepcji nie
jest w 100% skuteczna, choć ułatwia planowanie rodziny.

Mam wrażenie,że sporo kobiet właśnie samodzielnie podejmuje decyzję o
ciąży licząc na to,że "jakoś to będzie". I jest jakoś, ale już bez
partnera. I wcale nie mówię,że to źle. Czasem bez partnera jest
łatwiej niż z.

[uwolnic_cyce]

To znaczy, ze wychodzi się za mąż żeby mieć dzieci? Straszna lipa.
Zawsze tak mnie się zdawało, że po to żeby byc z drugą osoba.

[moofka]

uwolnic_cyce napisał:

> To znaczy, ze wychodzi się za mąż żeby mieć dzieci? Straszna lipa.
> Zawsze tak mnie się zdawało, że po to żeby byc z drugą osoba.

z definicji tak, to jedej z podstawowych celow malzenstwa
byc to za malo zeby tworzyc rodzine
bycie wystarczy w innych relacjach
sasiadem mozna byc
od malzonka oczekuje wiecej niz bycia

[pyzz]

> Uważam, że decyzja w sprawach prokreacji
> powinna należeć do kobiety. Jest stały związek/małżeństwo? Jest.
> Współżyją? Współżyją. Pan się zabezpiecza? Nie. To znaczy, że wyraża
> zgodę na ciążę.
Typowy polsko-feministyczny punkt widzenia.
Ja uważam, że jeżeli o prokreacji de facto decyduje tylko jedna osoba to tylko
ona powinna za dziecko brać odpowiedzialność.

[triss_merigold6]

Czy ktokolwiek zabrania panu stosowania zabezpieczen wlasciwych dla
mezczyzn? Nie. Dziurawi gumki? Nie.
Gdyby nie ten punkt widzenia to narod by wymarl w ciagu 2
najblizszych pokolen, sadzac po dosc powszechnej niecheci do
posiadania dzieci u panow-moich rowiesnikow i mlodszych. A tak to
wiekszosc ostatecznie sie przyzwyczaja i cieszy.

[lucusia3]

Co do zabezpieczeń OK, zgadzam się. Tojest fair postawienia sprawy. Słyszy się że Pan ma zabezpieczenia gdzieś,a potem oburzony, że pani nic nie brała itp. Oczywiście jej wina. Bo wogóle wina zasadniczo jest kobiet - nie uważała, nie brała,a jak uważa to jest oziębła i odpychająca.
Ale z drugiej strony nie wszyscy panowie są tacy. Uogólnienia zawsze dużo osób krzwydzą. Są tysiące panów -rewelacyjnych ojców, tysiąc razy lepszych od matek (mam w otoczeniu kilka takich przykładów), którzy do dzieci praktycznie zmusili swoje partnerki, bo właśnie marzyli o rodzinie. Zazwyczaj udaje im się wyżebrać jedynaka. Tak działają panie z mojego pokolenia, a i te młodsze też.
Myślę, że "wpadają" by mieć dziecko panie powiedzmy z klasy średniej czy niższej. Te wykształcone, bawiące się karierą a nie "chodzące do pracy" to raczej nie bardzo mają ochote na macierzyństwo.

[triss_merigold6]

Sugerujesz, ze robienie kariery i satysfakcja z pracy eliminuja u
kobiety potrzebe macierzynstwa?

[aiczka]

Czy dla Ciebie następujące sytuacje są jednakowe i jednakowo oceniasz ich bohaterów?

1. Pani nic nie bierze, Pan nic nie zakłada, nie rozmawiają na ten temat,

2. Pani nic nie bierze, ale twierdzi że owszem a Pan nic nie zakłada, bo ufa Pani,

3. Pani bierze tabletki, ale dochodzi do niezamierzonego błędu (zapomnienie,
niestrawność itp.).

Każda z tych sytuacji może skończyć się ciążą a są zupełnie różne.

Osobiście zupełnie inaczej czuję się, gdy ktoś przypadkiem mnie potrąci i
przeprosi niż kiedy zdzieli mnie z premedytacją w twarz, bo "przecież wiadomo,
że na ulicach jest niebezpiecznie, wyszła do miasta, czyli się zgadza oberwać".

Dziwię się, że istoty powszechnie uważane za szalenie empatyczne nie dostrzegają
takich (eufemistycznie mówiąc) niuansów.

[s.lonko]

To ja się podpiszę. Jeśli wsiadam na statek bez własnej szalupy ratunkowej to
nie znaczy, że wyrażam zgodę na utopienie mnie podczas rejsu. Nie chciałabym się
znaleźć w sytuacji, że umawiam się z mężem na stosowanie gumek, po czym wpadam i
otrzymuję wyjaśnienie, że gumki były dziurawione, ale przecież pigułek nie
łykałam, a więc zgadzam się na ciążę. Małżeństwo tudzież stały związek to dla
mnie taka instytucja, w której ludzie sobie nawzajem ufają, a nie wykorzystują
uśpioną zaufaniem czujność drugiej strony celem zrobienia jej w wała.

[pyzz]

Chodziło mi DOKŁADNIE o to, o czym napisała aiczka.
Ech, tak sobie myślę, że dobrze, że istnieją jeszcze kobiety, które myślą tak,
jak aiczka i s.lonko, a nie tylko takie, które myślą, jak triss.

[triss_merigold6]

Może są po prostu młode i życia nie znają? P
Za dużo widziałam kobiet, których mężowie/partnerzy - mimo, że
wczesniej zgadzali się na dzieci i deklarowali chęć rozmnażania -
stosowali spychotechnikę tak długo, aż paniom zaczął się kończyć
czas biologicznej przydatności.

[uwolnic_cyce]

s.lonko napisała:

> To ja się podpiszę. Jeśli wsiadam na statek bez własnej szalupy
ratunkowej to
> nie znaczy, że wyrażam zgodę na utopienie mnie podczas rejsu. Nie
chciałabym si
> ę
> znaleźć w sytuacji, że umawiam się z mężem na stosowanie gumek, po
czym wpadam
> i
> otrzymuję wyjaśnienie, że gumki były dziurawione, ale przecież
pigułek nie
> łykałam, a więc zgadzam się na ciążę. Małżeństwo tudzież stały
związek to dla
> mnie taka instytucja, w której ludzie sobie nawzajem ufają, a nie
wykorzystują
> uśpioną zaufaniem czujność drugiej strony celem zrobienia jej w
wała.

Nie nalezy wsiadać na żadne jednostki pływające, latajace i
jeżdzące.Per pedes tez nie, bo na ostry kamien można nastapic.

[marzeka1]

Z miłości, a fakt dzieci zaczął nas w ogóle interesować w okolicach 5 rocznicy
ślubu. Mam 2 dzieci, ale wyobraź sobie, jestem w stanie pojąć, jak ludzie są ze
sobą całe lata, szczęśliwi i dzieci nie mają (np. bardzo bliska mi w rodzinie
osoba).

[luki349]

spanie kobiety z mężczyzną zasadniczo niesie ze sobą ryzyko ciąży, czyli
uprawiasz seks - zgadzasz się na ciążę (on też).
Dwa, czemu to ma być wina faceta, to nie facet świeci cyckami na lewo i prawo, i
prowokuje do prokreacji.
Nie chcesz dzieci - nie współżyj, nie okazuj empatii płci przeciwnej i zdaj
sobie sprawę z tego, że jesteś człowiekiem i potrafisz panować nad instynktami
(popęd seksualny).
Proste.

Rozwalają mnie takie tematy... tylko "ja" i "świat kręci się w okół mnie",
"konsekwencje są dla innych", "mam cheaty w życiu" i cholera wie jakie jeszcze
egoistyczno-narcystyczno-hipokryzyjne teksty i podejścia...

[babcia47]

> Dwa, czemu to ma być wina faceta, to nie facet świeci cyckami na
lewo i prawo,
> i prowokuje do prokreacji.
..po prostu CUDNE....))

[gazeta_mi_placi]

Współczuję Twojemu mężowi.
A co by było gdybyś nie mogła mieć dzieci a adopcja ze względów formalnych (jest ich wiele: na przykład wiek,warunki) nie byłaby możliwa i mąż by powiedział,że w takim razie Ci podziękuję bo on chce mieć rodzinę i grzecznie by się z Tobą pożegnał?

[lipsmacker]

Zrozumialabym.

[gazeta_mi_placi]

I nie byłoby Ci przykro?

[kocianna]

Inną sprawą jest wychodzenie za mąż z planem założenia rodziny (a nie że nie
zawsze się udaje - cóż, nie wszystkie marzenia się spełniają), a co innego jeśli
ktoś z góry zakłada, że dzieci mieć nie będzie. Mam wrażenie, że o to właśnie
chodziło autorce wątku - że jeśli żaden czynnik biologiczny nie stoi na
przeszkodzie, to zgoda na co najmniej jedno dziecko jest w małżeństwie domyślna.

Jednak w czasach obecnych warto jest bardzo porządnie jeszcze przed ślubem na
wiele tematów porozmawiać, i USTALIĆ ile tych dzieci chce się mieć i kiedy.

[pitahaya1]

I wierzysz w takie przedślubne ustalenia??
Mojemu znajomemu się odwidziało. Praca (pranie mózgu) w korporacji przekonała
go, że dzieci zniszczą mu karierę. A co ma zrobić jego żona? A to już jej kłopot.

Często pada tu argument "trzeba było rozmawiać przed ślubem". Znajomy męża,
typowy pracoholik, tak męczył żonę o trzecie dziecko, bo lata lecą (fakt, są
dobrze po 40-ce), bo teraz przystopuje w pracy..., że żona się zgodziła. Teraz w
domu jest 19-latka, 14-latek i półroczniak.
A znajomy wybywa z domu ze zdwojoną energią.

[super-mikunia]

Mój zapęd prokreacyjny wyprzedził plany małżeńskie więc nie powinnam
się wcale wypowiadać na ten temat A i zgadzam się z
przedmówczyniami, że jeżeli facet godzi się na seks bez
zabezpieczenia tzn. że godzi się na ewnetulane potomstwo czyli w
moim mniemaniu jest jak najbardziej świadomym rodzicem, a dziecko
bardzo chciane i zapalnowane przez oboje

[echtom]

Cieszy mnie takie życiowe podejście do sprawy w tym wątku. U nas właściwie nie było ani precyzyjnego planowania, ani sprzeciwu którejkolwiek ze stron - ot, młodzi ludzie się pobierają, to i mają dzieci. Eks dopiero po fakcie się zdziwił, że dzieci to jakieś obowiązki i ograniczenia nie tylko dla kobiety

[przeciwcialo]

Z racji tego że to ja miałam chodzic w ciązy, rodzić i karmic to ja
w głównej mierze zadecydowałam o liczbie dzieci. Mąż ochoczo
realizował moje plany

[broceliande]

Kiedy wychodziłam za mąż, nie planowaliśmy żadnych dzieci. Dlaczeo
wobec tego? Bo chcieliśmy być razem. MY, a nie potencjalna,
hipotetyczna rodzina.
Czyli z wielkiej miłości.

Dobre pytanie;)n/t

[kali_pso]

Nihilizm to patologia

[pensioner63]

Nihilizm to patologia, filozofia życiowa będąca skutkiem depresji. Świeczka pod
jądrami to skuteczna domowa metoda leczenia z nihilizmu.

[przeciwcialo]

Lubie miec jako-taki porządek w zyciu

[18_lipcowa1]

Z milosci.
O dzieciach wychodzac za maz slyszec nie chcialam.

[agacz2905]

Ja wychodziłam za mąż PO TO, żeby wynieść się od toksycznych rodziców i jeszcze
- żeby mąż się mną opiekował. Naiwne jak cholera, wiem. Ale prawdziwe. Zresztą,
oddając Mu sprawiedliwość - opiekował się, owszem (w ciągu 10 lat małżeństwa
parę razy leżałam w szpitalu, miałam kilka zabiegów, w tym dwie cesarki i
wymianę stawu biodrowego). Przyczyn, dla których wychodzi się za mąż może być
multum. Mąż żenił się ze mną PO TO, żeby mieć dzieci, ja - PO TO - j.w. W
efekcie każdy ma to co chciał. Czy jesteśmy szczęśliwi? Szczęśliwym się BYWA.
Bywamy z pewnością

[majenkir]

dla pieniedzy

[szyszunia11]

zeby byc ze soba, zeby polaczyl nas sakrament, w dalszej perspektywie - miec dzieci, choc sie do tego bynajmniej nie palilam. by the way - moj komentarz do Twojej wypowiedzi byl nieco inny.

[mila.85]

Ja wychodzę za mąż po to, by stworzyć pełnoprawną rodzinę - mieć prawo do
decyzji o leczeniu mojego narzeczonego gdyby nie daj Boże coś mu się stało,
żebyśmy mogli na równi zajmować się naszym dzieckiem, trochę też dla samego
ślubu... Z miłości i rozsądku

[lola211]

> żebyśmy mogli na równi zajmować się naszym dzieckiem

Do tego to akurat slub nie jest potrzebny wcale.

[mamabuly]

Wyszłąm za mąż bo wpadliśmy

W efekcie po dziewięciu latach wspólnego, szczęśliwego życia
pobraliśmy się żeby to sformalizować. Przyszło mi to do głowy na
skutek jakiejś zwariowanej burzy hormonów, która się przeze mnie
przewaliła.
Teraz po sześciu latach małżeństwa, a prawie piętnastu znajomości,
żałuję jedynie tego, że do tej pory nie udało mi sie tego chłopa
nauczyć sprzatania przynajmniej po sobie

[wieczna-gosia]

wyszlam za maz bo musialam by byc z mezem

[oxygen.100]

No jak to? Za maz wychodzi sie po to co wszyscy: zeby sie moc wystroic w droga
kiecke w dniu slubu i oslepiac klejnotami w obraczce/pierscionku

[katarzyna780]

jak wychodziłam za mąż kilka lat temu liczyło się tylko to by być razem, zamieszkać razem, cieszyć się sobą a potem dojrzaliśmy do tego by powiększyć rodzinę

[agazagie]

Zbliżałam się do 30-tki więc wypadało, żeby ludzie nie gadali... ;]

[ledzeppelin3]

Wiązałam się z facetem, żeby mieć dziecko, tak, między innymi i z tego powodu.

[lipsmacker]

No to chwala ogolowi, zwrocilyscie mi wiare w przetrwanie gatunku

[aluc]

nie wiedziałam, że trzeba za mąż wychodzić, żeby mieć dzieci,
dotychczas łączyłam to zupełnie z innymi czynnościami

w każdym razie do głowy by mi nie przyszło, żeby wychodzić za mąż w
tym celu

Aluc

[pitahaya1]

No dobra, masz rację z tymi dziećmi.

No to tak: ja za mąż wyszłam po to, żeby (wiedząc, że leniwa ze mnie baba) w
przyszłości położyć łapę na JEGO dochodach, czy też połowie II filara

Chyba bardziej przekonywająco brzmi.
No poza tym z miłości i chęci rozmnażania się)

[z_lasu]

Bo ślub wydawał mi się prostszy niż uwzględnienie wszystkich
możliwych życiowych sytuacji w odpowiednim akcie notarialnym.

Chyba, że pytasz o to dlaczego związałam się z mężczyzną, z tym
mężczyzną. Bo uznałam, że życie z nim będzie prostsze niż życie bez
niego. Dzieci w planach nie było.

[gabrielle76]

tylko i wyłącznie z miłości

[bi_scotti]

Zalegalizowalismy zwiazek zeby sobie ulatwic procedury imigracyjne;
sama instytucje malzenstwa uwazam za bezsensowna w dzisiejszych
czasach.

Nie.

[glonik]

I niekoniecznie "za mąż", ale też: "się żenią".
Są też starcy, którzy się pobierają i nie będą mieli dzieci.

[evee1]

Zeby sobie nawzajem i innym powiedziec, ze jestesmy gotowi i ze
bedziemy sie starac byc ze soba do konca zycia- na dobre i na zle, w
zdrowiu i chorobie.
Posiadania dzieci nie dyskutowalismy, ale uwazalismy, ze to
naturalna kolej rzeczy jak sie pobieramy, chociaz pewnie zadne z nas
sobie dokladnie nie wyobrazalo jak to z dziecmi bedzie.
Aczkolwiek jak ja bym powiedziala, ze dzieci nie chce, to maz by sie
zgodzil, bo on nie ma parcia na zycie stadne. Mamy dwojke dzieci.
Chcialam jeszcze jakies adoptowac, ale mezowi juz dzieci starczy,
choc jakby sie jakies zdarzylo (dbamy o to aby jednak nie), to by
bylo OK.
Po 20 latach razem i 15 latach malzenstwa jest nam rownie dobrze, a
moze nawet lepiej niz na poczatku wspolnej drogi.

[zazou1980]

ciekawy wątek, akurat ja jestem dopiero przed tą decyzją. mamy już dziecko i
planujemy w przewidywalnej przyszłości kolejne, ale czy chcę mojego konkubenta
mieć jako męża, to pewna nie jestem... to super facet i najodpowiedniejszy
jakiego do tej pory spotkałam, ale mam chyba uraz do samej instytucji
małżeństwa. jakoś nie widzę się w roli niczyjej żony, ta funkcja już z defaultu
jest dla mnie nacechowana negatywnie...

[tabakierka2]

Cytatjakoś nie widzę się w roli niczyjej żony, ta funkcja już z
defaultu
> jest dla mnie nacechowana negatywnie...

gdy na kobietę zawołano 'żono', już ją zywcem pogrzebiono
jakoś mi się ten fragment skojarzył

ja wyszłam za mąż, bo inne życie nie miałoby dla mnie sensu.
Rok po poznaniu się byliśmy prawie pewni, ze chcemy się pobrać,
pobraliśmy się po 6latach znajomości (po skończeniu studiów). Bilans
roczny - jestem szczęśliwa będąc żoną mojego męża.

[mamamonika]

Dla nas obojga kwestia rozmnożenia się była drugorzędna - po prostu
chcieliśmy żyć razem jako małżeństwo. Co do dzieci żadne z nas nie
miało nic przeciwko i wiadomo było, że kiedyś będą, ale to nie był
motor powstania naszego związku i coś co go trzyma w kupie.
Nie wyobrażam sobie, żeby decyzja o kolejnym dziecku nie była wspólna
i żeby ktoś na kogoś naciskał w tej kwestii. Kompletnie tego nie
rozumiem. Na szczęście żadne z nas nie ma odpałów prokreacyjnych albo
w drugą stronę jakichś zahamowań w tym względzie - na zasadzie
dziecko = katastrofa życiowa .

[mamamonika]

A-ha wyszłabym za mojego męża bez wahania wiedząc, że nie może mieć
dzieci. Jakbym się dowiedziała o tym po ślubie, nic by się nie stało,
zastanowilibyśmy się, jakie dzieci razem wychowamy . W druga stronę
też to działa.