zwierzak podróżnika

[tabakierka2]

pytanie kieruję do posiadaczek czworonogów (psów konkretnie) i
jednocześnie pasjonatek podróży.
Zastanawiamy się z mężem nad zakupem psa (beagla być może), tyle,że
naszą pasją wspólną są podróże. Psa oczywiście nie zamierzamy brać z
sobą. Jest to pewien problem. Czy trzeba zrezygnować z jednej z
tych 'rzeczy'? macie jakieś rozwiązania? 'podrzucacie' zwierzaka
zaufanym znajomym/rodzicom? hotel dla zwierząt nie wchodzi w grę.

[deodyma]

niestety, ale jesli o mnie chodzi, nie mam tu na tyle zaufanej
osoby, by zostawic jej zwierzaka, wiec sila rzeczy pies jezdzi
wszedzie z nami.
gdybym miala go kiedys komus zostawic, to ewentualnie mojej mamie,
ale wiezc psice do Olsztyna te 100 kilosow, wracac do domu i jecchac
gdzies znow, to mi sie w takie bieganie bawic nie chce.

[broceliande]

Ja mam psa nieplanowanego, z przymusu. Normalnie, jako podróżnik,
NIGDY bym się nie zdecydowała.
Pies ląduje w hotelach dla zwierząt, mam dwa zaprzyjaźnione. Koszt
20, 30 złotych za dobę.
Znajomi i rodzina odpadają jako opieka. Od znajomej nawiał dwa razy.

[wi0la]

My podróżujemy dosyć często.Raz dalej raz bliżej od domu,ale zawsze staramy się
wziąć naszego spaniela ze sobą.Jeśli jest to problem ,sąsiadka wyprowadza na
ogród ,daje jeść i na wieczór do domu.
Także dla nas nie jest to jakiś wielki problem.
Nie chcę o rasie mówić ale beagle są trudnymi psami i często uciekają.także
musisz wziąć pod uwagę też to ,że jak wyjedziecie i zostawicie psa ze
znajomymi(rodziną), żeby nie zwiał was szukać.

[tabakierka2]

wi0la napisała:

> My podróżujemy dosyć często.Raz dalej raz bliżej od domu,ale
zawsze staramy się
> wziąć naszego spaniela ze sobą.Jeśli jest to problem ,sąsiadka
wyprowadza na
> ogród ,daje jeść i na wieczór do domu.

może to zabrzmi głupio, ale on nie czuje się samotny?
Pamiętam jak byłam dzieckiem i wyjeżdżaliśmy na 2 tyg. na wakacje.
Nasz pies (szczeniak wtedy, może z rok miał) zostawał z dziadkami.
Po naszym powrocie miał zawsze objawy choroby sierocej serce nam
się krajało


> Nie chcę o rasie mówić ale beagle są trudnymi psami i często
uciekają.także
> musisz wziąć pod uwagę też to ,że jak wyjedziecie i zostawicie psa
ze
> znajomymi(rodziną), żeby nie zwiał was szukać.


jeszcze nie podjęliśmy decyzji, ale wydaje nam się, że beagle ma
osobowość podobną do mojej i męża tzn. jest krnąbrny i
energiczny, w przeciwieństwie do większości np. westów

[gryzelda71]

Jak wyjeżdżamy psa odwożę do taty.Krzywda mu się nie dzieję,choć owszem
tęskni.Jak tata nie może się zając proszę inne osoby o wyprowadzanie i
dotrzymanie towarzystwa przez jakąś część dnia.

[figrut]

> może to zabrzmi głupio, ale on nie czuje się samotny?
Skoro tak uważasz, to już w tej chwili podjęcie decyzji nie powinno być dla
Ciebie żadnym problemem. Pies podrzucony na czas podróży = pies samotny. Wy nie
zamierzacie zabierać psa ze sobą, więc sytuacja będzie dokładnie taka sama.
Za nic w świecie nie zdecydowałabym się na psa, gdybym dużo podróżowała. Dla
sporadycznych podróżników dobry będzie pies miniaturka, którego można wszędzie
ze sobą zabrać (york ?).

[broceliande]

Dokładnie, daj sobie spokój, tam wyżej napisałam, że niefajnie z
psem i podróżami, na które nie można go zabrać (my akurat narty,
zagranica).

[wi0la]

Tęskni za nami bardzo bo potem jest obrażona Ale jak wyjeżdżamy zawsze
najpierw sprawdzamy czy nie można z psem tam się udać.
Gdy zostawiamy ją u rodziców bądź też na ogrodzie(koleżanka przychodzi) jestem
spokojna(ale potrafię zadzwonić do koleżanki zapytać czy wszystko ok) .Dwa razy
musieliśmy zostawić w hotelu(wtedy mieliśmy dwa psy) i bardzo źle się czułam a i
psy to źle zniosły

[kunegunda32]

Jeżeli chodzi o westy to odradzam, to psy które żeby w ogóle raczyły uznać ze
mają właściciela trzeba "złamać", natomiast beagle też maja twarde charaktery
jak to teriery, ale chyba są lepsze w wychowaniu. Całkiem fajne są Shiba Inu,
nie są zbyt absorbujące swoją osobą, dość nie zależne i można je zostawiać same
beż specjalnych obaw, że się załamią.

kunegunda32

[figrut]

Czy Ty masz jakąś większą styczność z psami większości ras ? Potrzebuję bardziej
fachowej rady o psach, ale innej rasy. Wiem sporo o psach, ale chciałabym kupić
alaskan malamute i nie wiem, czy to będzie właściwa decyzja. Mało wiem o ich
charakterze, a zdecydować bez tej wiedzy jest mi strasznie trudno

[kunegunda32]

Mam znajomych którzy hodują psy, Shiba Inu właśnie, wcześniej rottweilery, co do
malamutów to niestety nie orientuję się natomiast ja bym na Twoim miejscu
zgłosiła się do związku kynologicznego i wypytała o rasę i hodowców.
Telefon/Fax: [phone]. Bo jak kupować to
moim zdaniem tylko od zaufanego hodowcy. A w związku oni bardzo dbają o to żeby
pies był odpowiednio dobrany charakterologicznie do właściciela.

[alabama8]

Jak masz komu podrzucić zwierzaka, to pewnie nie ma problemu. Jeśli
ten ktoś nie będzie miał dość po 2-3-4 podruceniu to jeszcze lepiej.
Podrzucić znajomym kotka na weekend to drobnostka, podrzucić psa na
2 tygodnie to już problem (spacery, karmienie, szkodliwość i
uwiązanie do zwierzęcia - po pracy nie pójdą na zakupy tylko lecą
wyprowadzić psa).
Z tego też powodu my nie mamy ani roślinek, ani zwierzątek (oprócz
sezonowej obecności niedobitków mrówek faraona)

[karra-mia]

podrzucamy psiaka rodzicom
sunia to goldenka, zakochana w całej rodzinie, więc czuje się tam,
jak u siebie, nie dzieje się jej tam krzywda, nawet czasem ma się
chyba lepiej niż u nas.

[default]

Albo się ma psa, albo się podróżuje. Podróżowanie z psem oczywiście
wchodzi w rachubę, pod warunkiem, że wybieramy się w spokojną, dość
bezludną okolicę, nie dalej niż kilkaset km i najlepiej w jakiejś
agroturystyce. Czyli - dostosowujemy rodzaj pobytu bardziej do
potrzeb psa niż do swoich. Absolutnie nie należy zabierać psa do
kurortów, czy to polskich, czy zagranicznych, na pewno nie na narty
i inne wyjazdy związane z aktywnością dla psa nieakceptowalną.
Hotele dla psów odpadają, podrzucenie znajomym też nie bardzo, jak
dla mnie jedynym dopuszczalnym rozwiązaniem jest zaproszenie do
naszego domu na czas naszej nieobecności zaprzyjaźnionej osoby
(najlepiej kogoś z rodziny, kogo pies zna i lubi). Niech z psem
mieszka w jego własnym domu, to pies zniesie jeszcze w miarę nieźle.
Potrafię sobie wyobrazić podróżowanie z psem, ale na pewno nie z
beaglem. Może ratlerek ? Pies kieszonkowy, a jednocześnie odporny i
nie taki "mimozowaty" i sztuczny jak york. Ale mimo wszystko - moje
zdanie jest takie - albo psy, albo podróże. Zwierzęta jednak
uwiązują okropnie - trzeba się na coś zdecydować

[cofoko]

A my mamy psa i podróżujemy,już planujemy wyjazd sylwestrowy,potem ferie,pies
zostaje u babci która rozpieszcza bardziej niż my.Oczywiście nasza suczka tęskni
bardzo,przeżywa, ale trudno,nie ma innego wyjścia.

[default]

cofoko napisała:

> A my mamy psa i podróżujemy,już planujemy wyjazd sylwestrowy,potem
ferie,pies zostaje u babci która rozpieszcza bardziej
niż .Oczywiście nasza suczka tęskni> bardzo,przeżywa, ale trudno,nie
ma innego wyjścia.

Jest inne wyjście - nie mieć psa. Może ja jakaś dziwna jestem, ale
dla mnie wzięcie sobie na głowę psa wyklucza rozrywki kolidujące z
jego dobrem, jak najszerzej pojętym. Albo się kocha psy i ich
towarzystwo na tyle, że inne rozrywki nie są konieczne, albo się
rozrywasz inaczej - nie mając psów.

[margerytka69]

my mamy psa i rozrywki - da się
ale ja jestem urodzoną organizatorką i wszystko zaplanuję i
zorganizuję tak, ze jest dobrze

[cofoko]

Jest jeszcze trzecia możliwość,można mieć psa i nie rezygnować z rozrywek nie
związanych z psami.

[default]

cofoko napisała:

> Jest jeszcze trzecia możliwość,można mieć psa i nie rezygnować z
rozrywek nie związanych z psami.

Kosztem psa. Chociaż on Ci tego nie powie i w związku z tym możesz
zachować dobre samopoczucie.

[margerytka69]

ta, Ty z nami mieszkasz, z nami wyjeżdżasz i wiesz, że kosztem psa
ciekawe, skąd to wiesz?

to jak już tak wszystko wiesz, to napisz mi default, jakie ten pies
ponosi koszty


co do tematu watku to jest nietrafiony, podróżnikiem to jest Martyna
Wojciechowaska na przykład, Cejrowski, ale nie osoba, która raz czy
dwa razy w roku pojedzie na wczasy albo na weekend

[default]

Stąd wiem, że żaden pies nie jest szczęśliwy jak zostaje sam, bez
swojego stada, zawsze to dla niego trauma, to już chyba lepiej go
ciągać ze sobą, ale czy pies jest zadowolony spędzając np.
kilkanaście godzin w samochodzie albo kilka w luku bagażowym
samolotu ? Albo będąc włóczonym na smyczy po zatłoczonych kurortach
i plażach ? Bo faktycznie masz rację, że tu mówi się o takich
właśnie podróżach - do Grecji, Hiszpanii, Egiptu czy na Cypr
Czyli państwo robią sobie przyjemność, a pies ma się dostosować.

[margerytka69]

Default, albo jesteś niewyspana, albo niedopieszczona

[default]

Ja może tak, ale moje psy na pewno są i wyspane i dopieszczone
Pax! Może za bardzo ortodoksyjnie się wypowiedziałam, ale ja mam
trochę zboczenie 4 psy i 3 koty, to mój stan inwentarza. O
podróżach nie ma co marzyć, jeśli nie zorganizuję opieki dla domu i
tego tałatajstwa. Kochanego i słodkiego zresztą bardzo. Coś za coś

[lola211]

Pies kieszonkowy, a jednocześnie odporny i
> nie taki "mimozowaty" i sztuczny jak york.

Mialas kiedys yorka?

Ten pies jest w stanie zniesc kazda podróz, rózne warunki, nie ma
nic z mimozowatosci, o ile nie jest rachityczna namiastka yorka.

Ja swojego zabieram na rozne wycieczki i krotkie pobyty.Na dluzsze
nasze wyjazdy psa podrzucam do tesciowej, gdzie ma sie swietnie w
towarzystwie swojej matki.Rozłake znosi dobrze.

[default]

lola211 napisała:

> Mialas kiedys yorka?
>
Nie, nie miałam osobiście, znałam bardzo dobrze posiadanego przez
przyjaciółkę. Ciągle coś mu było, a umarł w wieku 8 lat co jak na
psa jest jednak dość wczesnym wiekiem. Może stąd mam złe wyobrażenie
o yorkach. Tzn. o ich kondycji fizycznej, bo piesio mojej
przyjaciółki był bardzo inteligentnym stworzeniem i podziwiałam tę
wielką duszę w małym ciałku. Tylko niestety schorowanym Myślę, że
yorki są ofiarami mody na rasę i hodowane byle gdzie i byle jak mają
takie właśnie różne dolegliwości. Masz szczęście ( i rozum) że
kupiłaś psa ze sprawdzonej, rzetelnej hodowli. Ale i tak z małych
piesków wolałabym ratlerka

[lola211]

Zdarzaja sie zdechlaki, owszem.Zwlaszcza te na maxa
zminiaturyzowane.Natomiast te 3-4 kilowe sa najczesciej
zdrowe.Rozmawialam ostatnio z wetem i twierdzil, ze jak na teriery
to yorki sa naprawde zdrowymi psami.
A ratlerki fajne sa.

[margerytka69]

no ale Tabakierka, ile razy w roku wyjeżdżacie? bo ja ciągle Cię
widzę na forum, jak tylko tu zajrzę, to kiedy Ty wyjeżdżasz?

my zawsze jezdzilismy z psem, wybieraliśmy noclegi takie, żeby można
był psa wziąć, nigdy nie było problemów

pies ma paszport, identyfikator elektroniczny, bo za granicę też z
nim jezdzimy

zawsze jak rezerwuję hotel to pytam o psa, i zawsze słyszę, że jeśli
mały piesek, to nie ma problemu

teraz mamy drugiego pieska, też malutki - jorczek i już parę razy
wyjeżdzaliśmy z dwoma psami

[margerytka69]

aha, starszy pies został parę razy z moimi rodzicami, ale oni mają
warunki na psa i chcą się nim zajmować

Tabaka

[olinka20]

A uwazasz, ze beagle to odpowiedni pies dla Was?
Z tego co sie orientuję to rasa dosyć wymagajaca i nie lubiaca
samotności.
My też często wyjeżdzamy ale nasz pies kocha bardzo i moich rodziców
i mojego "teścia" wiec opiekę zawsze mamy zapewnioną na czas wyjazdu.

[franczii]

ja mam psa znajde, swiadomie bym sie nie zdecydowala i choc do naszego jestem
bardzo przywiazana, wzyscy jestesmy lacznie z dziecmi to w przyszlosci psa uz
brac nie bede, no chyba, ze znow sie jakis sam napatoczy. Dopoki mieszkalam w
Polsce to zostawialismy u mojej mamy i obydwoje byli zadowoleni. teraz w
podbramkowych sytuacjach zostawiam u znajomych ale nie moge naduzywac ich
zyczliwosci. Na razie nie wyjezdzamy w jakies dlugie podroze a dokad jedziemy
samochodem, nawet jesli to ponad 1000km psa zabieramy. ale sa sytuacje kiedy go
zabrac nie mozna i to nawet nie dlugie a weekendowe wyjazdy lub nawet
calodzienne wycieczki i wtedy psina na caly dzien zostaje sama w domu

[joanna_poz]

my mamy znajomą (naszą byłą nianię), która na czas naszych wyjazdów
wprowadza się do naszego domu i opiekuje się psem.
kiedyś raz jeden skorzystaliśmy też z hotelu dla psa.

moja siostra mieszka akurat w tym samym miescie, co rodzice i jej
teściwie, więc ma zawsze komu swojego psa podrzucić, jest to bardzo
duży komfort. ja niestety nie mogę, bo mieszkamy od rodziców 350 km.

[tabakierka2]

margerytko, wyjeżdżamy średnio kilka razy w roku (w tym roku
bardziej intensywnie niż wcześniej - w czerwcu, lipcu i sierpniu po
tydzień, na grudzień planujemy 2 tygodniowy wyjazd). Z psem jeździć
nie zamierzamy, bo zwiedzamy aktywnie, z resztą to akurat nieważne w
tym watku.
Chciałam po prostu zobaczyć jak Wy rozwiązujecie ten 'problem'. Tyle.
Moi rodzice twierdzą, że naszego potencjalnego psa nie wezmą do
siebie, ale nie wierzę im nasz pies staruszek (mieszka u
rodziców) zostaje u dziadków kiedy zdarza się, ze my i rodzice
wyjeżdżamy w tym samym czasie.

[babcia47]

miałam wilczycę, która wyjeżdżała z nami na żagle, z tym, że wtedy
obozowaliśmy w zaprzyjaźnionej sekcji zeglarskiej a nie mieszkaliśmy
na jahcie..podróz ok 4 godziny z przystankami samochodem znosiła
dobrze, na miejscu czuła się świetnie, szczególnie, że przywożono
tam wiecej psiaków "na wywczas" no i była z całą rodziną. Gdy
wyjeżdżaliśmy na krócej i nie moglismy jej zabrać, towarzystwa
dotrzymywał jej teść, który wprowadzał się do nas na ten czas.

Tabakierko, zastanów się:

[iwoniaw]

> naszą pasją wspólną są podróże. Psa oczywiście nie zamierzamy brać z
> sobą. Jest to pewien problem. Czy trzeba zrezygnować z jednej z
> tych 'rzeczy'? macie jakieś rozwiązania? 'podrzucacie' zwierzaka
> zaufanym znajomym/rodzicom? hotel dla zwierząt nie wchodzi w grę.

skoro:
1. Nie zamierzacie oczywiście podróżować z psem
2. Hotel dla zwierząt nie wchodzi w grę,
to jakiego "rozwiązania" oczekujesz od forumowiczek? Nawet jeśli któraś napisze,
że jej babcia/ matka/ stryj/ sąsiad/ siostra/ kto tam jeszcze z dziką ochota za
każdym razem przygarnia psa, to co z tego wynika dla ciebie? Że twoi też się
zgodzą bez mrugnięcia okiem?

[tabakierka2]

iwoniaw napisała:


> skoro:
> 1. Nie zamierzacie oczywiście podróżować z psem
> 2. Hotel dla zwierząt nie wchodzi w grę,
> to jakiego "rozwiązania" oczekujesz od forumowiczek? Nawet jeśli
któraś napisze
> ,
> że jej babcia/ matka/ stryj/ sąsiad/ siostra/ kto tam jeszcze z
dziką ochota za
> każdym razem przygarnia psa, to co z tego wynika dla ciebie
? Że twoi też się
> zgodzą bez mrugnięcia okiem?
>

nie, chciałam, jak już wcześniej pisałam, zorientować się jak
forumki rozwiązują ten 'problem'. No i się zorietowałam OK?
Nie prosiłam o radę - co mam zrobić, czy kupić, czy nie kupić.
Decyzja będzie moja i męża. Tyle w temacie

P.S zakładając, że pewnie jeśli rodzina nam się powiększy (na co,
nie ulkrywam, liczę) i tak będziemy musieli poniekąd z naszej pasji
zrezygnowac, a przynajmniej nieco zmienić sposób spędzania wakacji,
to wtedy i na psiaka się zdecydujemy, bo z dzieckiem nie będziemy
spędzać wakacji tak, jak obecnie, ale to już temat na inny wątek

[embeel]

moi rodzice przez 14 lat mieli foksterierke, czyli dosc trudny
charakterem egzemplarz. kiedy byla mlodsza, podrzucalismy ja
dziadkom, ale trzeba bylo jej pilnowac, bo szykowala sie do
ucieczki przy kazdej nadarzajacej sie okazji.
Kilka razy zabralismy ja ze soba na wakacje - pojechala z nami np.
do Wloch czy do Chorwacji, ale nie wspominam najlepiej tych wypraw.
Umeczyla sie (podroz samochodem) na miejscu bylo jej trudno
zaakceptowac nowe rewiry a raz o malo nie odgryzla reki celnikowi ;-
).
W ostanich latach zycia rodzice ograniczyli wyjazdy wakacyjne do
wypadow nad polskie morze tak by suka mogla z nimi jezdzic. Nie
chceli jej powierzac dziadkom, bo i dziadki juz nie w tym wieku byli
a i pies przestal tolerowac zostawianie "u obcych".

Zgasla szesc lat temu i mimo wielu debat nad kupnem nowego
czworonoga ostatecznie rodzice nigdy sie nie zdecydowali, wlasnie ze
wzgledu na obciazenie wyjazdowe (chociazby w odwiedziny do nas - za
kazdym razem wyprawa ok. 2tys. km) a do hotelu nie chca oddac.

[princy-mincy]

Nasz pies zawsze, gdy nie mozna bylo go zabrac, ladowal u babci,
ktora uwielbial. Oczywiscie przez pierwsze dwa dni tesknil i nie
jadl, ale przez reszte pobytu juz bylo ok.
Zawsze zostawialismy tez jakis nasz ciuch (najlepiej noszony) by
pies wiedzial, ze sie po niego wroci- nasza sunia zawsze spala na
tej koszulce.
Oczywiscie, przynajmniej raz w roku staralismy sie wyjechac razem z
psem- np nad jezioro, dookola las, pola i pies byl szczesliwy

Teraz mam kota i z kotem jest mniejszy problem. Obecnie, w razie
wyjazdu jedzie do moich rodzicow albo do tesciow.

[bombastycznie]

nie widzę sensu w braniu psa do domu. pies to żywa istota i jak każda taka
istota potrzebuje kontaktu z właścicielami, nawet jeśli miałaby to być taka rasa
która nieszczególnie lubi kontakt z innymi. poza tym wożenie psa w różne miejsca
to dla niego stres, chyba że będzie to pies który uwielbia jeździć autem(a
takich jest mało). pies nie będzie miał możliwości zaprzyjaźnienia się z Wami i
odwrotnie. lepiej niech weźmie go kto inny, bo taka "chęć" wzięcia psa, który
potencjalnie może być problemem, często kończy się tym że jego właściciele
oddają psa po krótkim czasie, a pies na tym cierpi.