czy uwazacie, ze (kwestia wieku rozmnazania)

[lilka69]

czy uwazacie, ze teraz kobiety chetniej zachodza wczesniej w ciaze?

kiedy za moich mlodszych czasow wsrod kolezanek ze stodiow i ogolu ludzi, w
ktorym sie poruszalam norma byla 30 lub pare lat po na pierwsze dziecko.
preferwane bylo jedno dziecko. jestem zywym przykladem tego myslenia.

teraz mam wrazenie jest inaczej- mlode kobiety nawet na studiach( koniec
studiow) rodza swoje pierwsze dziecko i planuja, ze nie bedzie ostatnie.
bardzo mi sie to podoba. ja traktowalam dziecko ( zanim go nie mialam) jako
doadatek do zycia a to tak naprawde sens zycia.
jednym slowem-najlepszy mim zdaniem czas na pierwsze dziecko to czas ok 25 lat.

[lilka69]

oczywiscie, zamiast stodiow powinno byc studiów.

nie, nie zauwazylam tego trendu. wrecz przeciwnie.

[beniusia79]

wlasnie sie dowiedzialam, ze moja prawie 41-letnia kolezanka
spodziewa sie 3 dziecka. pierwsze urodzila majac 37, drugie 39 a
teraz kolej na 3

[hexe28]

Ja swoje pierwsze dziecko urodziłam mając prawie 29 lat. W tej chwili
mała ma 2,4 i mąż wraz z całą rodziną namawiają mnie na drugie.
A z tą tendencją, to chyba raczej jest tak, że po 30 kobiety decydują
się na pierwsze dziecko, albo dopiero bliżej 40. Tak zauważyłam w moim
otoczeniu

[ewcia1980]

ja pierwsze dziecko urodziłam majac 26, drugie 29 lat.
oboje planowani co do miesiaca - dla mnie był to najlepszy moment.

rodzac córke czulam sie jak jakas "patologia" bo żadna z moich
kolezanek nie miała jeszcze dzieci ani nie planowała ich w
najblizszej przyszlosci.
a juz dziecko w czasie studiów (jeśli któras ma) to zawsze kwestia
przypadku a nie świadomego działania.
rodzac drugie dziecko było mi "raźniej" bo czesc moich kolezanek w
podobnym czasie zdrcydowala sie na dzieci (tyle, ze one rodziły
pierwsze a ja drugie)

ale i tak duza wiekszośc moich znajomych koło 30-stki nadal nie
decyduje sie na potomstwo.

ja zawsze planowałam 3 dzieci.
dwoje urodzonych w planowanym momencie.
z trzecim chcialam sie "wyrobic" przed 35 rokiem zycia - ale w tej
chwili nie wiem czy trzecie bedzie.

po 35 roku zycia w moim przypadku dziecko napewno nie bedzie
planowane.

[deela]

ty to chyba o mnie piszesz :o

[lisbeth25]

Tylko biologicznie.

[aluc]

porównując zarobki zaraz po studiach w mojej branży (chociaż
niekoniecznie zawodzie) 10-15 lat temu i teraz, wcale się nie dziwię
tej tendencji, wtedy naprawdę nie opłacało się mieć wcześniej dzieci
niż po trzydziestce, a teraz to już wszystko jedno, i tak bryndza

najlepszym czasem na dziecko dla mnie jednak pozostaje okres pomiędzy
30 i 35 rokiem życia

[szyszunia11]

Ten "dobry" wiek na dziecko można wyznaczyc tylko i wyłacznie kierując się jakimś typem kryteriów. Jeśli to są kryteria biologiczne, to ponoć pierwsze dziecko watro mieć przed 25 r.ż. Tylko jaki sens ma w zyciu kierować sie kryterium biologicznym. Są ważniejsze, np. emocjonalne, sytaucja rodzinna i wreszcie zawodowe - tu moim zdaniem każdy wiek jest zły na rodzenie dziecka. Ale najwazniejszym jest kryterium chęci - tu za to każdy wiek może być dobry nie ma wieku idealnego pod każdym względem. Zawsze w przypadku kobiety jest to jakiś kompromis. Dla mnie osobiście dziecko sensem życia nie jest ale nie jest tez do niego dodatkiem.

[broceliande]

Każda uważa, ze wiek, w jakim sama zaszła w ciążę po raz pierwszy
jest idealny. To samo dotyczy końca karmienia i nauki nocnika.
Więc dla mnie idealne jest 31, dwa lata i dwa miesiące oraz dwa
lata, bez nocnika, od razu na kibelek.

Teraz mam 37, dziecko może za parę lat

[lubie.garfielda]

A ja się nie zgodze z twierdzeniem, że każda kobieta uważa że miała
racje rozmnażając się akurat w takim wieku. Ja osobiście jestem
rozdarta pomiędzy powodem biologicznym (pierwsze dziecko do 25 roku
życia) a społecznym (wybawienie się, ustatkowanie, itp...) który to
warunek cieżko by mi było spełnic nawet do 50 urodzin.

[broceliande]

A jeszcze dziecka nie masz?
Ja mówiłam nie o dzieciach potencjalnych, tylko narodzonych.
Jak miałam 25 lat, to sobie kpiłam z biologii, po trzydziestce
zapragnęłam i nie żałuję, że nie wcześniej, czy nie później.
A mamy, które mają dzieci z wpadki, też pewnie mówią, że dobrze się
stało.

[e_r_i_n]

broceliande napisała:

> Każda uważa, ze wiek, w jakim sama zaszła w ciążę po raz pierwszy
> jest idealny.

Nie każda.
Ja nie uważam, żeby moje niecałe 20 lat było optymalnym wiekiem na powicie potomka.
W ogólnym rozrachunku wyszło mi to na plus, ale planować bym nie proponowała.

[super-mikunia]

Tak zauważyłam. Mnóstwo świadomych rodziców ok. 20, studiujących,
pracujących. Może dlatego, że czasy się polepszyły, wyższy standar,
większa łatowść znalezienia pracy i już nie trzeba czekać do 30. A i
znowu powraca trend najpierw ślub Już nieformalne wiązki są
passe

[tabakierka2]

w zasadzie nie widzę absolutnie żadnej tendencji
mam wśród znajomych zarówno 'młodych rodziców' ok. 24 (ona urodziła
w tym wieku, on miał 27) jak i 38 (ona urodziła w tym wieku drugie
dziecko; pierwsze miała w wieku 36 lat).
Chciałabym urodzić dziecko w przyszłym roku, w wieku 26lat, ale
pewnie sie nie uda, bo jakoś nam nie 'idzie' mam zatem nadzieję,
że chociaż do 27r.ż uda sie z pierwszym

[super-mikunia]

Jestes żywym dowodem na to, że roczniki '80 zabierają się do rzeczy
w okolicach 25 lat i nie czekają do 30 jak to '70 robiły/robią

[tabakierka2]

super-mikunia napisała:

> Jestes żywym dowodem na to, że roczniki '80 zabierają się do
rzeczy
> w okolicach 25 lat i nie czekają do 30 jak to '70
robiły/robią



czy ja wiem, czy '70 roczniki czekały do 30stki?
moje obie szwagierki ( rocznik 76 i 78) urodziły pierwsze dzieci w
wieku 23 i 25 lat
Ja boję się, że później już w ogóle będę miała mega problemy bo i
teraz jest mi ciężko zajść - chyba, bo od 5 cykli lipa

[super-mikunia]

> moje obie szwagierki ( rocznik 76 i 78) urodziły pierwsze
dzieci w
> wieku 23 i 25 lat

ee wyjątki od reguły

> Ja boję się, że później już w ogóle będę miała mega problemy bo
i
> teraz jest mi ciężko zajść - chyba, bo od 5 cykli lipa

znam 2 pary, którym pomogło kupienie psów...małych szczeniaków...nie
wiem czy to zwykła zbiezność czy czas opatentować

[tabakierka2]

super-mikunia napisała:


> znam 2 pary, którym pomogło kupienie psów...małych
szczeniaków...nie
> wiem czy to zwykła zbiezność czy czas opatentować

pewnie skupili sie na opiece nad zwierzaczkami
niestety my najwcześniej kupimy zwierzaczka za jakieś 8 m-cy, jak
przeprowadzimy sie na większą powierzchnię z ogrodem jeśli w ogóle
się zdecydujemy na piesiaka

[super-mikunia]

> pewnie skupili sie na opiece nad zwierzaczkami

no u nich zadziało coś jak u par, które nie mogły mieć dzieci,
adaptowały i
nagle okazało się, że jednak mogą

[przeciwcialo]

Ja tez z roczników 70+ i urodzilam w wieku 24 lat. Wiekszośc moich
szkolnych kolezanek tez. No ale jest kilka sztuk takich co w tamtym
roku urodziły pierwsze dziecko- i na jednym zakończa.

[super-mikunia]

mam 3 braci lata 70:

1-y (njastarszy) dorobił się w wieku 21 lat potomka
2-i w wieku 31 lat (tak chciał)
3- (średni) jeszcze mówi, ze nei jest gotowy

i tak uwazam, ze jeszcze 5 lat temu większość osób mówiła, że dzieci
w okloicach 30 i po, a obecnie juz tak się nikt nie zapiera

[przeciwcialo]

Przykład braci taki sobie
Facet spłodzic może dziecko w wieku 20 lat jak i 40.
Kobieta czterdziestoletnia może mieć kłopoty aby w ciążę zajśc i
urodzic.

[super-mikunia]

> Kobieta czterdziestoletnia może mieć kłopoty aby w ciążę zajśc
i
> urodzic

no jasne i face z reguły jest starszy od sowjej partenrki więc
kobiety maja statystycznie mniej lat gdy zostają mamami

Gdy ja zaczynałam studia 7 lat temu nikt się nie myslala o slubie i
dzieciach, owszem parę osób wpadło. Obecnie moja kuzynka 5 lat
młodsza, na 2 roku wyszła za mąż (już od 2 lat mieszkali ze sobą) i
prawie co tydzień jest na slubie jakiś zanjomych (a to ze studiów, a
to z liceum, a to z podstawówki) jak dla mnie nie do pomyślenia
jeszcze 5 lat temu

[przeciwcialo]

Ja tez na studiach nie myslałam o slubie i dzieciach zanim nie
poznałam przyszłego męza. Poszło galopem- kazda komórka czułam że to
ten, instynkt maciezyński wybuchł jak gejzer. Szybkie plany i
realizacja

[echtom]

Coś w tym jest. Byłam od 3 lat w stałym związku, planowaliśmy ślub.
Miałam 24 lata i macierzyństwo wydawało mi się zupełną abstrakcją.
Krótko przed tamtym ślubem poznałam swego przyszłego męża i
zmieniłam plany. W ciążę zaszłam bardzo szybko, bo dopiero z tym
facetem chciałam mieć dzieci. Nie sprawdził się, ale dzieci ładne mi
zostawił

[super-mikunia]

No tak, a ponieważ taka co dopiero studentka która już swoje
przezyła w gimnazjum, a potem w liceum... ma już za soba kilka
związków, zaczęła wcześniej zycie seksulane, ma już za soba parę
rozczarowań, w związku z tym, to szybciej zdecyduje się na
stabilizację i dziecko.

Tym bardziej, że studia często wiążą się z tym, że zaczyna mieszkać
z facetem i chce iść krok na przód i wcześniej decyduje się na
DZIECKO bo tego jeszcze nie próbowała i tego jej tylko brakuje do
szczęścia no i oczywiście STABILIZACJI (rodzice daleko w wieksozśc
po rozwodzie...chce stworzyć swoją szczęśliwą rodzinę...)

I mamy dużo młodych mam, mężarek w wieku 20-22 lat

[tabakierka2]

super-mikunia napisała:


>
> Tym bardziej, że studia często wiążą się z tym, że zaczyna
mieszkać
> z facetem i chce iść krok na przód i wcześniej decyduje się na
> DZIECKO bo tego jeszcze nie próbowała i tego jej tylko brakuje do
> szczęścia no i oczywiście STABILIZACJI (rodzice daleko w wieksozśc
> po rozwodzie...chce stworzyć swoją szczęśliwą rodzinę...)

i tutaj się, moim zdaniem, zaczyna błedne koło. Bo dziecko ma dać
jej szczęście, i wizja macierzyństwa nijak się ma do rzeczywistości,
bardzo czesto.

>
> I mamy dużo młodych mam, mężarek w wieku 20-22 lat

nie widzę tych młodym mam i mężatek w najbliższym otoczeniu

[przeciwcialo]

Takie 20-22 lata to z reguły samotne matki którym sie wydawało że
dzidzius zapewni jej szczęście. Nie znam osobiście zadnych tak
młodych męzatek.

[super-mikunia]

> Takie 20-22 lata to z reguły samotne matki

na tym etapie to jeszcze mają z reguły faceta, później koło 30 jest
więcej samotnych matek...

[maurra]

Żadnego tłumu młodocianych matek-studentek nie widzę, a już takich co na
początku studiów świadomie zachodzą w ciążę - zero.
Generalnie większość dziewczyn po studiach jest bezdzietna. Mówię o rozsądnych i
trzeźwo myślących a nie tych, co zaczęły hardkorowo już w I gimnazjum

[super-mikunia]

Żadnego tłumu młodocianych matek-studentek nie widzę,

przeciez ja nie napisałm, że teraz każda przed ukończeniem 22 jest
juz mama natomiast wdzę, że juz dopiero co zaczynające studia
dziewczyny są bardziej otwarte co do kwestii rodziny i dzieci,
porównując z tym co było 7 lat temu kiedy ja zaczynałam

super mikunia

[lilka69]

moja droga mikuniu-po pierwsze moj rocznik to nie 69 ale wiele lat
pozniejszy. a 69 to 69 sposobow na zachowanie dziewictwa

po drugie ja na 3 roku studiow mialam juz wlasne mieszkanie z mezem
i to takie, na ktore SAMI zarobilismy( wtedu yto dopiero byly dobre
czasy dla nas!), jezdzilismy na zagraniczne wojaze i jednym slowem-
prowadzilismy rozrywkowe zycie. nie bylo to zatem zwiazane z
finansami tylko z niechecia do wczesniejszego zdecydowania sie na
dziecko. troche szkoda z perspektywy czasu...

[przeciwcialo]

Urodziłam dziecko pod koniec studiów i to była bardzo dobra decyzja,
poszlam do pracy, dziecko już było, potem jako doswiadczony
pracownik urodziłam drugie i trzecie.
Ja miałam jednak założenie że wszystkie planowane dzieci urodze do
30-32 lat a nie pod czterdziestke.

[echtom]

> Ja miałam jednak założenie że wszystkie planowane dzieci urodze do
> 30-32 lat

Też zaplanowałam do 30 lat - zmieściłam się perfekcyjnie, tylko o 1
więcej wyszło

[suazi1]

Tak się składa, że urodziłam swoją córeczkę mając 25 lat. O tym, że
jestem w ciąży, dowiedziałam się na dwa miesiące przed obroną. Na
początku było to dla mnie lekkie zaskoczenie (chociaż współżyjąc
należy się takich rzeczy spodziewać, nie ma to tamto! ). Bardzo
się bałam tego, jak sobie poradzimy, bo ja tuż przed obroną, mój mąż
dopiero zbierał materiały do magisterki, oboje nie pracowaliśmy. Jak
życie pokazało, nie było sensu panikować. 24.04.2007 obroniłam
dyplom z wyróżnieniem, 2.06.2007 wzięliśmy ślub, a 30.10.2007
urodziłą się Majka. Powiedzmy, że plan na 2007 r. wykonałam w 100%.
Dzięki temu, że mąż miał na głowie "tylko" magisterkę, całe dnie
spędzaliśmy razem, mąż pomagał mi we wszystkim, w czym tylko się
dało. Ustaliliśmy coś w rodzaju nocnych dyżurów - jednej nocy do
małej wstawałam ja, następnej mąż. Cała reszta problemów, które
wydawały mi się nie do przejścia, też się jakoś same z czasem
rozwiązały. Kiedy Maja miała prawie 18 m-cy, jej tatuś się (w końcu!
chwała mu za to!!!) obronił, a za jakieś dwa miesiące znalazł
pracę. Póki co, na razie jeszcze siedzę z Mają w domu, ale mam
nadzieję oddać ją od września 2010 r. do przedszkola, a sama zacząć
pracować. Z perspektywy czasu nie żałuję, że tak nam się życie
potoczyło. Jestem szczęsliwa, że mogę być z córką tak długo, jak
chcę, a nie na tyle, na ile urlop macierzyński czy wychowawczy by mi
pozwolił. Nie czuję też, że kariera czy jakieś podobne pierdoły
przechodzą mi koło nosa. Wręcz przeciwnie - myślę, że córka nie
będzie miała powodu, żeby mi powiedzieć, że "mama wolała pójść do
pracy, niż się mną zajmować". Myślę, że urodzenie dziecka w wieku
ok. 25 lat ma jeszcze inne plusy - człowiekowi po prostu więcej się
chce: biegać, skakać, wygłupiać z dzieckiem. Acha, no i około 30-
tych urodzin chciałabym zrobić sobie, a przy okazji innym prezent w
postaci dwóch kreseczek na teście .

[lisbeth25]

> Wręcz przeciwnie - myślę, że córka nie
> będzie miała powodu, żeby mi powiedzieć, że "mama wolała pójść do
> pracy, niż się mną zajmować".

Za to będzie mogła tak powiedzieć swojemu ojcu

[suazi1]

"Za to będzie mogła tak powiedzieć swojemu ojcu". Swojemu
najukochańszemu "tati"? A w życiu jeża, nietoperza!!! Ona wszystko
jest w stanie mu wybaczyć, nawet pożarcie ulubionej kiełbasy z
dzika . "Staruch" się z nią wystarczająco "nabył", ponad półtora
roku razem. Niektórzy ojcowie nie mogą czasem jednego tygodnia z
dzieckiem spędzić. Znam nawet takiego, który po przywiezieniu żony i
dziecka do domu popędził z powrotem do pracy, mimo że nie musiał. A
zresztą ktoś musi zarobić na pampersiaki .

[ally]

nie zauważyłam. nikt ode mnie z roku nie ma jeszcze dziecka. z liceum - dwie
dziewczyny, którym nigdy za bardzo nie chciało się uczyć, więc znalazły sobie
inny sposób na życie.

w Polsce kobiety rodzą 1. dziecko dość wcześnie w porównaniu z resztą Europy.
wiek urodzenia pierwszego dziecka raczej będzie rosnąc, a nie spadać (można
zajrzeć np. do prognoz GUS-u).

poza tym weź pod uwagę, że w ostatnich latach bardzo podrożały mieszkania, co
może studzić zapał niektórych osób.

[kropkacom]

> nie zauważyłam. nikt ode mnie z roku nie ma jeszcze dziecka. z liceum - dwie
> dziewczyny, którym nigdy za bardzo nie chciało się uczyć, więc znalazły sobie
> inny sposób na życie.

Moja siostra która jest na drugim roku studiów mówi że masa jej znajomych ma już
dzieci. Tez mnie to zdziwiło

[ally]

a co studiuje? np. u mojej znajomej z pedagogiki też dużo osób ma dzieci.
specyfika kierunku

btw, nigdy jeszcze w Polsce średni wiek urodzenia 1. dziecka nie zbliżył się do
30. obecnie to chyba ok. 25-26 lat.

[karolina10000]

lilka69 napisała:

> czy uwazacie, ze teraz kobiety chetniej zachodza wczesniej w ciaze?

Uważam, ze jest zgoła odwrotnie niestety.
Jakiś czas temu na kobietę w wieku 28 lat rodzącą swoje pierwsze
dziecko mówiło się "stara pierwiastka", obecnie zas bezdzietna 30-
tka to niemal "norma".
Dla mnie osobiście jest to bardzo zły trend,hołduje się
niedojrzałości i egocentryzmowi.
Ja osobiscie pierwsze dziecko (planowane)urodziłam w wieku 22 lat, a
drugie w wieku 26 (równiez planowane).Jestem ogromnie zadowolona z
tej róźnicy wieku i dzieci również.Ja sama jestem jeszcze młoda
mamą, i mysle, że mam mniejsze "szanse"na przepaść pokoleniową w
zw. z tym.Jesli zdecyduję sie na trzecie będe miała trójeczkę w
wieku 3o lat.Rodzenie dziecka z własnego wyboru, nie z powodu
okoliczności życiowych, po 35 r.ż.jest dla mnie niezrozumiałe.

"Jesli chcesz zobaczyć Boga, spójrz w oczy dziecka"

"Dziecko jest ogromna przeszkodą w...pielęgnowaniu egoizmu".

[maurra]

o rzeczywiście unikanie ciąży tuż po LO to dowód niedojrzałości jak cholera
w wieku 20 - 22 lat to ja nie miałam ani zawodu, ani ukończonych studiów, ani
mieszkania. Tylko faceta miałam, też wówczas niepracującego studenta. Super
moment na rozmnażanie się

[karolina10000]

Ty miałas faceta studenta, ja też, tyle, ze pracującego.Ja równiez
juz pracowałam.Mieliśmy własne mieszkanie.
Każda sytuacja jest indywidualna.sa osoby studiujące wiele lat, sa
tez takie które mając prace i skończone studia mieszkaja z wyboru z
rodzicami i co z tego że dobiegają do 30-tki.
mierzenie dojrzałości metryką nie ma najmniejszego sensu.
znam osobiście świetnie zarabiające panie po 35 r.ż.któe same
twierdzą, że "to nie czas na dziecko, bo same jeszcze czujemy się
dziećmi".

[maurra]

karolina10000 napisała:
> Każda sytuacja jest indywidualna>
więc pisanie o egocentryzmie dwudziestodwulatki, która nie pali się do pieluch i cysiania jest bez sensu

> znam osobiście świetnie zarabiające panie po 35 r.ż.któe same
> twierdzą, że "to nie czas na dziecko, bo same jeszcze czujemy się
> dziećmi

i bdb, robienie dzieci pod presją ciotek i koleżanek z biura gdy faktycznie nie jest się na macierzyństwo niegotowym, jest głupie i nieodpowiedzialne

[karolina10000]

więc pisanie o egocentryzmie dwudziestodwulatki, która nie pali się
do pieluch
> i cysiania jest bez sensu

nigdzie tak nie napisałam.Napisałam o ogólnym trendzie.Ale
faktycznie uważam, ze taka 36 letnia pani ma powazny problem,lęk
przed odpowiedzialnością i dorosłym zyciem.Uczepiłaś się tej 20-
latki nerwowo...Ja po prostu napisałam, ze w wieku 20 lat wyszłam za
mąż,nie z powodu wpadki,tylko z wielkiej miłości.A nie, ze każdy tak
powinien.

[miska_malcova]

rozbawiłaś mnie karolina

[karolina10000]

a co konkretnie tak cię rozbawiło?

[aurita]

w wieku 25 lat nie mialam meza, stalej pracy i bylam w trakcjie doktoratu co
wiazalo sie z nadmierna praca. To raczej nie byla dla mnie najlepsza pora...
Aktualnie nie znam zadnej studentki w (widocznej) ciazy...

[generation-me]

Doktorat to "nadmierna praca"? Tiaaa, zwłaszcza na dziennych No, chyba, że
ktoś - oprócz wyrabiania pensum - na jeszcze "normalną pracę".

obiektywnie

[lacitadelle]

otwórz sobie tabele z ostatniego linka na tej stronie:

www.stat.gov.pl/gus/5840_646_PLK_HTML.htm

Wszystko masz ładnie przedstawione, nawet z podziałem na miasta i wsie.