mętlik w głowie

[nickknajedenraz]

Dziś dowiedziałam się, że jestem w ciąży (6tc). Mam już dwoje małych
dzieci (niecałe 3 lata i trochę ponad rok). Zrobiłam sobie przerwę w
braniu tabletek, w tym czasie stosowaliśmy globulki, które jak widać
nie zadziałały. Mąż w wakacje stracił pracę, teraz pracuje dorywczo
(starcza na życie, ale bez opłacania rachunków), ja nie pracuję.
Mamy kredyt w wysokośći parudziesięciu tysięcy zł. Mieszkanie-niecałe
50m2. Moment na ciąże chyba najgorszy z możliwych... Nie mam nawet
nic po dzieciach bo wszystko porozdawałam. Zawsze byłam
przeciwniczką aborcji, tzn uważałam, że każda kobieta powinna mieć
możliwość decyzji, ale zawsze sądziłam, że ja nie byłabym w stanie
tego zrobić. Teraz sama nie wiem... mam zupełny mętlik w głowie...
Nie chciałam trzeciego dziecka, ale myślę, że gdyby warunki były inne
może bym się z ciążą dość łatwo pogodziła, ale w takiej sytuacji
jakiej teraz jesteśmy, po prostu nie wiem co robić. Niezapłacone
rachunki, kredyt renegocjowany z bankiem, ale nie wiadomo co z tego
wyniknie, no i przede wszystkim brak pracy. Wcześniej żyliśmy
zupełnie normalnie, mąż dobrze zarabiał. Teraz wszystko wali nam się
na głowę. Nie wiem co robić. Nie wiem czy wyrzuty sumienia mnie nie
zjedzą. Ciężko mi myśleć, że "jakoś to będzie". Może będzie, może
nie...

[baba06]

na pewno "jakoś" to będzie, tylko pytanie o to "jakoś"?

jeśli w tej chwili starcza na życie, a na opłacenie rachunków już nie, to dobrze
nie jest

nie oceniam cię, ale zawsze dziwi mnie to,że ludzie z trudną sytuacją życiową
mają kilkoro dzieci, a ci których stać na więcej - zwykle mają jedno,dwoje.
Pewnie powiesz,że nie planowaliście kolejnego dziecka....., będę okrutna, ale
może trzeba było się lepiej zabezpieczyć

[nickknajedenraz]

Mieliśmy dobrą sytuacje życiową i materialną kiedy planowaliśmy
poprzednie ciąże. Tak, wiem, że trzeba się było lepiej zabezpieczyć,
ale teraz to nic nie zmienia.

[w_miare_normalna]

Wejdź na forum "Aborcja" tam dziewczyny wesprą.

[net79]

cokolwiek zadecydujesz musisz się z tym zmierzyć, ani jedno, ani drugie
rozwiązanie nie jest łatwe... jeśli zdecydujesz się urodzić daj znać odłożę Ci
ciuszki, których mam plan powoli się pozbywać... a co do pracy i tak trzeba się
teraz na jej znalezieniu skupić z dzieckiem czy bez... masz kogoś do pomocy,
jakąś babcię która dziećmi się zaopiekuje w razie gdybyś ty też poszła do
pracy... Tulę.

[nickknajedenraz]

Dziękuję za pocieszenie i za chęć pomocy. Niestety nie mam nikogo
kto by zajął się dziećmi, w przedszkolu nie ma miejsc, zresztą i tak
nie wierzę, że znalazłabym pracę będąc w ciąży. Dziś będę rozmawiać
z mężem. Spróbujemy wspólnie podjąć jakąś decyzję. Naprawdę nigdy
nie myślałam, że stanę przed tego rodzaju wyborem. Jednak to prawda,
że tyle o sobie wiemy na ile nas sprawdzono... Mam przyjaciółkę,
która przerwała ciąże, nie wiem czy z nią rozmawiać czy nie. Mam
wewnętrzne przekonanie, że aborcja jest zła i to skutecznie mnie
blokuje przed rozmową z kimkolwiek. Nie potrafiłabym się przyznać do
aborcji...

[rotera]

"Nie wiem co robić.Teraz sama nie wiem... "

sama...dobrze czytam między wierszami? Ty nie powiedziałaś mężowi?
Powiedz, to nie rozważania na forum, to rozmowa, decyzja między
Wami, której ciężar jeśli w większości poniesiesz TY.

[nickknajedenraz]

Mąż wie. Zadzwoniłam do niego i mu powiedziałam jak tylko zrobiłam
test, ale rozmawiać będziemy jak wróci.

[joanna35]

Skąd jesteś?

[nickknajedenraz]

z pomorskiego

[czar_bajry]

Naprawdę masz prze.... , niestety sama musisz podjąć tę decyzję.
Może być tak że karta się odmieni i po mimo trzeciej ciąży wyjdziecie na prostą
a może być i tak że będzie jeszcze gorzej i ciągłe zastanawianie się skąd wziąć
zacznie Cię wykańczać. Z decyzją o aborcji i z samą aborcją będziesz musiała
uporać się sama, jedno co mogę napisać to to że jest to hardcor z czasem ból i
poczucie winy mija ale może zdążyć się tak że całą winę za zaistniałą sytuację
zwalisz na męża i nie będziesz mogła na niego patrzeć.
Nie ma tu dobrego rozwiązania każde jest złe i bolesne ale w takiej sytuacji jak
opisujesz chyba myślała bym o tych dzieciach które już są urodzone.
Na pewno pojawią się tu głosy że mogłaś myśleć wcześniej i być bardziej
odpowiedzialna i nie był to najlepszy moment na odstawianie pigułki- wszystko to
prawda ale ona nic już nie zmieni stało się i to Ty poniesiesz całe
konsekwencje, także nie przejmuj się krytyką.
Powodzenia

[net79]

czar bajry-musisz dokladac?!

[lilka69]

to akurat TWOJ glos pojawil sie jako pierwszy w ocenianiu autorki odnosnie
antykoncepcji i nie kryj sie za plecami innych!

[net79]

w natłoku pierwszych myśli wszytko wygląda tak nierealnie i czarno...
też kiedyś tu na forum pisałam, że jestem przerażona trzecią ciążą, przerażenie
minęło. Ciebie absolutnie nie będę namawiać i nikt nie powinien, bo
odpowiedzialność spadnie tylko i wyłącznie na Twoją rodzinę, to wy będziecie
musieli walczyć z sytuacją majątkową i tym, że nie ma za co kupić pieluch... i
wy będziecie walczyć z ewentualnym żalem, smutkiem i rozgoryczeniem po
aborcji... to musi być wasza decyzja i co by się nie działo musicie być jej
pewni i się wspierać, nie obwiniać...tak czy siak jak piszesz różowo nie jest,
czas ostro wziąć byka za rogi i działać co by było lepiej.

[kali_pso]

Nie słuchaj tych gdaczących bab o tym, że mogłaś, powinnaś..wpadka
zdarzyć się może, na żywioł nie poszliście.
Co Ci doradzić? Ty będziesz musiała zyć z decyzją, jakiejkolwiek byś
nie podjęła. My możemy pisać co bysmy same zrobiły- ja mam jedno
dziecko, sytuacje finansowa taka sobie, gdybym teraz zaciążyła
byłoby kiepsko, ale na dzień dzisiejszy- nie usnęłabym. Gdybym miała
dwoje i taka sytuacje jak mam, juz bym się poważnie zastanowiła.
Gydybym miała dwoje i taką sytuację jak masz Ty- najprawdopodobniej
poszukałabym dobrego ginekologa. Nie doradzam niczego, bo to zbyt
powazna sprawa, aby ot tak sobie pisać, siedząc na fotelu, popijając
kawę i czytając o ludzkich dramatach, snuć smetne teksty o tym co Ty
powinnas zrobic lub nie. Życzę jednak dobrej decyzji, dobrej dla
Ciebie, dobrej dla Was. Ściskam.

[mamamonika]

Bardzo współczuję sytuacji...

Sama jestem mocno przeciwko aborcji, ale też zaliczyłąm wpadkę w
nieodpowiednim momencie i wiem jak to jest mniej więcej - z tym, że
u mnie nie było kanału finansowego.

Przez najbliższe dwa lata dziecko specjalnie nie da się Wam we znaki
finansowo, ciuchy i akcesoria pewnie w większości pozbieracie od
rodziny i znajomych. Nie wiem, jakie miałabyś realne szanse na
pracę - z tego co piszesz przez dłuższy czas nie pracowałaś i pewnie
też jakiś czas byś tej pracy szukała. Nie wiem jaki masz zawód i
szanse na pracę, czy w ogóle pracowałaś przed urodzeniem dzieci i
czy masz dokąd wracać. Na ile w tym momencie Twój powrót do pracy
jest ważny dla finansowego "przetrwania" rodziny i zwyczajnie
realny. I jak wygląda sytuacja meża.
W każdym razie prędzej czy później jakieś źródło utrzymania tak czy
inaczej musicie znaleźć. Na ile "niespodzianka" coś tu zmienia
zależy od twoich możliwości zarobkowych.
Może np mogłabyś się opiekować innymi dziećmi oprócz swoich? Nie
wiem, jak znosisz ciążę.

Po urodzeniu dziecka też przecież możesz wrócić do pracy szybciej
niż po urodzeniu poprzednich - wtedy mieliście luz, teraz
niespecjalnie.

Takich kilka pytań, żeby pozbierać myśli. Decyzja - wiadomo, należy
do Was, ale skoro jesteś przeciw, nie wiem, czy dałabyś radę z jej
skutkami później żyć. Trzymaj się

[ardzuna]

Nie usunęłabym - trudne chwile mogą minąć, wystarczy że mąż znajdzie pracę albo
ty się zmobilizujesz i, nie wiem, założysz miniprzedszkole, zaczniesz coś robić,
co można przy małych dzieciach. A decyzja o usunięciu jest nieodwracalna.
Podobno robienie przerw w braniu tabletek nie ma większego uzasadnienia, chyba
że się chce zajść w ciążę, albo przestaje współżyć.

[nickknajedenraz]

Dzięki za odpowiedzi i słowa wsparcia. Rozmawiałam z mężem i on uważa,
że to ja muszę podjąć decyzję, on się dostosuje i wesprze mnie w tym co
postanowię. Nadal nie wiem co robić. Chwilami wydaje mi się, że
trzeba to przetrwać, że za parę lat będę patrzeć na troje szczęśliwych
dzieci i będę się cieszyć, że nie podjęłam decyzji o aborcji. Później
dopadają mnie czarne myśli w stylu: życie z dziećmi w biedzie, rosnące
długi, frustracje i konflikty małżeńskie, albo depresja i wyrzuty
sumienia do końca życia po aborcji.

[ardzuna]

nickknajedenraz napisała:

Później
> dopadają mnie czarne myśli w stylu: życie z dziećmi w biedzie,

Przecież jeszcze jedno dziecko w biedę cię nie wpędzi, wyraźnie większą, niż
masz z dwójką dzieci w tej samej sytuacji.

[nickknajedenraz]

Przy dwójce chyba łatwiej o opiekunkę, łatwiej znaleźć pracę, no i
koszty wszystkiego dla dzieci o 1/3 mniejsze... a może tylko tak mi się
wydaje...

[deszcz.ryb]

Ja bym nie usunęła. Jak już ktoś tu napisał - małe dziecko nie generuje zbyt wielkich kosztów, jeżeli jest zdrowe. Co do ubranek - możesz poprosić o wsparcie na forum; bardzo często można znaleźć osoby, które chcą oddać takie rzeczy. Może rodzina wam pomoże finansowo?

I nie wiem, dlaczego przy dwójce miałoby być łatwiej znaleźc pracę, niż przy trójce dzieci? Wydaje mi się, że nie ma takiej zależności. Może mogłabyś pracować jako niania przez czas ciąży - opiekować się w swoim mieszkaniu "dodatkowym" dzieckiem? Zawsze uda ci się coś dorobić; no i przy okazji przekonasz się, że koszt wyżywienia trójki dzieci wcale nie jest o 1/3 większy, niż koszt wyżywienia dwójki. Gotowanie dla większej ilości osób wychodzi zawsze taniej, niż gotowanie tego samego dla jednej.

Trzymam kciuki, żeby się udało.

[ally]

> I nie wiem, dlaczego przy dwójce miałoby być łatwiej znaleźc pracę, niż przy tr
> ójce dzieci?

przy trójce dzieci jest znacznie trudniej pracować niż przy dwójce, spójrz sobie
na dane statystyczne.

[mamamonika]

Statystycznie to koń i ty macie po 3 nogi.

[ally]

no i?

[mamamonika]

To oznacza, ze to średnia na jeża informacja do praktycznego
wykorzystania.

[ally]

wiadomo, że przypadek autorki wątku nie musi potwierdzać żadnych statystyk. ale
statystyki odzwierciedlają pewne zjawiska, więc gadanie, że nie ma absolutnie
żadnej różnicy między możliwością realizowania się zawodowego matki dwojga oraz
matki trojga dzieci, jest cokolwiek głupie.

[mamamonika]

Równie dobrze można kogoś powstrzymywać na duchu przed zrobieniem
prawa jazdy mówiąc, że statystycznie kobiety są gorszymi kierowcami,
a jak nie statystycznie to na pewno w odczuciu większości facetów.
To taka sama prawda.
Statystyki wyglądają jak wyglądają między innymi dlatego, że zwykle
więcej dzieci mają te najbardziej "domowe" kobiety, rzadziej
aktywne. Nie znaczy to zupełnie, że się nie da zorganizować
połączenia pracy zawodowej i wychowania trójki dzieci i że pewne
rzeczy dzieją się z automatu, a urodzenie trzeciego dziecka to
stuprocentowy wylot z rynku pracy i w ogóle z życia może.

[rotera]

<Rozmawiałam z mężem i on uważa,
> że to ja muszę podjąć decyzję, on się dostosuje i wesprze mnie w
tym co postanowię.>

hallo???
nie, tak absolutnie nie można, nie może w kulturalny sposób ale
jedna wypiąć du... na problem, bo do tanga trzeba dwojga i do ciąży
też, do wychowania teoretycznie też, ale prawda jest taka, że
czasami po roku dwóch, 10 facet dochodzi do wniosku, że nie da rady,
chętnie zapłaci alimenty, bądź nie...i siągaj sobie z sądu
może też być fantastycznie i los na loterii i powie wtedy że to Ty i
teraz to dalibyście rade i 5 wykształcić
Wasza decyzja, nie Twoja...Jego też

[deszcz.ryb]

No właśnie, to kolejna sprawa. CHolernie mi się nie podoba podejście tego męża. Pewnie sobie myśli, że cokolwiek żona postanowi, on ma czyste ręce i w razie czego to żona będzie winna wyjściowej sytuacji, nie on.

[nickknajedenraz]

Ale właściwie co on ma mi powiedzieć? Usuń? On wie, że to ja będę
borykała się bardziej niż on ze skutkami ewentualnej aborcji. Do
rodzenia też mnie nie będzie namawiał, sytuacja jest taka a nie inna i
nie da się przewidzieć czy nie będzie gorzej. Ja się cieszę, że on nie
naciska na mnie, nie namawia, tylko mówi żebym wszystko spokojnie
przemyślała.

[ardzuna]

Ja też myślę, że to w porządku - w końcu to twój organizm i konsekwencje zabiegu
spadną na ciebie, a z drugiej strony urodzić tez będziesz musiała ty, nie on.
Jeśli wiesz, że wesprze i w takiej i w takiej sytuacji, to lepszego podejścia
partnera nie można by oczekiwać.

[novembre]

Maz za miesiac znajdzie prace a ty do konca zycia bedziesz zalowac, ze usunelas.

[beliska]

Warunki zyciowe się zmieniają, można je zmienić tym bardziej,
moga to uczynic ludzie w wieku rozrodczym=młodzi. To z mojego doświadczenia.
Raz podjętej decyzji o aborcji, nie da się cofnąć.

[ania_kryszcz]

Niewiem czy uwzgledniasz też kwestie konsekwencji zabiegu ale nie tylko tych
wyżutów sumienia ale i tego że zabieg może byc źle przeprowadzony czy na skutek
zabiegu bedziesz miala powiklania itp itd a co ztymi dzieciaczkami teraz dla
nich jak i dla tego które nosisz w sobie jestes najważniejsza a o pomoc dla
małych dzieci można zwrócić się w wiele miejsc.Forum pomocne e-mamy o ile uda ci
sie skontaktowac z ktoras pokieruja cię i pomogą.

[bluebebe]

moje córki mają 2 i 4 lata. Mam stosy ubrań po nich, jeśli jesteś zainteresowana
to podaję Ci mojego maila: [e-mail]
Mogę co jakiś czas przesyłać to z czego wyrastają. Nie mam już nic dla
niemowlaków, ale z ciuchów z których wyrasta teraz dwulatka jest trochę.

[agatar-m]

hej, dobrze cię rozumiem, jak bym była teraz w ciąży to bym czuła to samo co ty,
mąż pracuje co prawda, ale też nam ledwo starcza. przyznam się ,że mimo ,że
tabletki biorę , każdy stosunek seksualny to już jest strach , jak mi nie daj
boże niedobrze albo słabo, albo coś brzych boli, strach.... trzymam mocno kciuki
za twoją decyzje, trudna będzie, jedyne co mogę obiecać to mam rodzine w
szczecinie, i koleżanke blisko Gdańska, jakby co to się do nich zwrócę o pomoc
dla ciebie. mają małe dzieci

[agatar-m]

swoją drogą dodam jeszcze,że nawet jak bym podjęła decyzję o aborcji to skąd na
to wiąść pieniądze??? przecież to kusztuje parę tysięcy???tak mi się wydaję,
Więc sama decyzja to jeszcze nie koniec

[nickknajedenraz]

Ciągle się waham. Dziś byłam już prawie pewna, że chyba jednak usunę
ciążę, ale wracając samochodem wyobraziłam sobie jak jadę na zabieg...
później wyobraziłam sobie jak będę patrzeć na moje bawiące się dzieci i
że będę "widziała" to trzecie obok nich...
Mam ochotę walić łbem o ścianę.

[caffe_mocca]

ja jestem zdania ze kobieta ma prawo decydowac o sobie i o ilosci dzieci jakie
chce posiadac (i czy w ogole)
Gdybys nie stosowala antykoncepcji ostro napisalabym ze moze nalezalo sie
zabezpieczyc, ale jak piszesz - zrobilas to tylko ze nieskutecznie 9a nie ma w
100% pewnej metody)
tak wiec moim zdaniem - Twoj wybor

I jak widzisz jestes najlepszym przykladem dla "nigdy nie mów nigdy" co polecam
takze innym osobom.

[mamamonika]

Trzymam za Ciebie kciuki

[yenna_m]

wiesz co?
jeśli masz taki opór przed zabiegiem, czujesz, ze bedziesz widziala to trzecie
dziecko, to jednak nie usuwaj tej ciazy.
Mysle, ze gdybys byla na 100 procent przekonana do aborcji - nie mialabys takich
watpliwosci. Gdybys byla przekonana, ze nie bedziesz miala jazd emocjonalnych po
tym - powiedzialabym:u suń.

Wiem, ze bedzie trudno. Ale koszt psychologiczny aborcji (jesli czujesz, ze
decyzja o aborcji jest dla Ciebie wyjatkowo trudna i wyjatkowo obciązająca) moze
byc naprawde duzy. I nawet biorac pod uwage aktualna kondycje finansowa (ktora
przeciez nie jest na zawsze) decyzja o aborcji moze okazac sie nietrafiona.

Trzymam kciuki za Ciebie. I za to, aby udalo Ci sie podjac dobra dla Ciebie decyzje.

[kannama]

Mam znajomą, która wyjechała do anglii z mężem i dwójką dzieci na zarobek-
spłatę długu, który dostali "w spadku". Okazało się, że jest w ciąży.
Przepłakała kilka tygodni, bo sytuacja finansowa była naprawdę ciężka- urodziła
dziecko, bo aborcji nie brała pod uwagę ze względów religijnych. Dziś mały ma 5
lat i nie wyobrażają sobie życia bez niego. Dali radę. Naprawdę rodzina cztero
czy pięcioosobowa to dla budżetu nie aż tak wielka różnica. Myślę, że wiele osób
Ci pomoże- nawet na pomocnych e-mamach. Yenna ma racje- jeśli Ty już "widzisz"
to dziecko to aborcja będzie dla Ciebie poważnym przeżyciem.

[marzeka1]

Myślę,że inaczej aborcję "przechodzi" młoda kobieta, która dzieci nie ma, a
dziecko ,wg niej,komplikowałoby jej życie. Ty masz 2 dzieci, "widzisz" jakoś to
3, więc myślę, że "kłopotu" byś się pozbyła, ale koszty psychiczne mogłyby być
zbyt duże.

[nickknajedenraz]

Podjęłam decyzję. Chcę usunąć. Jak to się mówi? Life is brutal...?
Nie wiem dokąd się teraz udać, ani jak szukać. Głupio mi iśc do
ginekologa, który prowadził moje dwie ciąże. Zresztą on by się raczej
nie zgodził.

[triss_merigold6]

Każde ogłoszenie o wywoływaniu miesiączki
ekspresowo/tanio/dyskretnie.

[nickknajedenraz]

Wiem, ale boje się, że trafię do jakiegoś pseudo fachowca. Skąd mam
wiedzieć czy to na pewno lekarz i jakie ma doświadczenie?

[triss_merigold6]

A to już Twój problem. Na pustyni żyjesz? Nie masz znajomych,
koleżanek, ktore kasowały ciążę?
Chyba nie sądzisz, że podam Ci namiary na lekarza, który jest bdb
fachowcem i pomaga kobietom prywatnie.

[nickknajedenraz]

Nie, tak się składa, że nie mam koleżanek, które kasowały ciąże.

Jaja sobie robisz

[triss_merigold6]

Nie masz czy nie wiesz?
Chyba sobie żarty robisz sądząc, że ktoś na forum wskaże Ci adres i
telefon lekarza, który łamie ustawę antyaborcyjną i ryzykuje
odpowiedzialność karną. Pani w ciązy chcąca zrobić skrobankę nie
ryzykuje, bo karana nie jest.
Prosz bardzo - do bratnich Czech wyjedź albo do Kaliningradu, tam
jest na legalu.

[nickknajedenraz]

Triss, sama się przejedź do Kaliningradu, może się uspokoisz po drodze.

[triss_merigold6]

Nie muszę, w razie czego mam lekarza na miejscu a przynajmniej tak
się chwalę na forum.
Po prostu oczekujesz namiaru na kogoś kto zajmuje się nielegalnym
procederem zamiast sama zacząć dzwonić i szukać. No risk, no fun.
Powiedz, na jakiej podstawie można przypuszczać, że jesteś ematką a
nie agentem Tomkiem czy innym nadgorliwym z "Frondy", ktory potem
złoży doniesienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa?

[nickknajedenraz]

No risk no fun... jakie trafne
Niczego od Ciebie nie chcę więc się tak nie podniecaj. Chcesz to myśl,
że jestem agentem Tomkiem w ciąży. Nie obchodzi mnie to.

[pieskuba]

Nie przerywaj, oddaj do adopcji.

[deszcz.ryb]

Jak już ktoś tu radził - możesz urodzić i oddać do adopcji. Na zdrowe niemowlęta jest ogromny "popyt" .To stanowczo tańsze, bezpieczniejsze dla zdrowia no i sumienie cię nie zeżre [a jeżeli się to dla ciebie liczy - nie zaryzykujesz, że twoja dusza trafi do piekła]. A może w czasie tych 9 miesięcy mąż znajdzie pracę i poprawią się wasze finanse na tyle, że będziecie mogli zatrzymać dziecko?

Rozczarowałaś mnie bardzo.

[ally]

> Jak już ktoś tu radził - możesz urodzić i oddać do adopcji. Na zdrowe niemowlęt
> a jest ogromny "popyt" .To stanowczo tańsze, bezpieczniejsze dla zdrowia


coś mi się jednak wydaje, że ciąża plus poród są znacznie bardziej niebezpieczne
dla zdrowia.

[cherry.coke]

deszcz.ryb napisała:

> Jak już ktoś tu radził - możesz urodzić i oddać do adopcji. Na zdrowe niemowlęt
> a jest ogromny "popyt" .

Tylko kto zagwarantuje zdrowe?...

[lola211]

.To stanowczo tańsze, bezpieczniejsze dla zdrowia no i s
> umienie cię nie zeżre [

Ze co??? Sumienie jej nie zezre? Ja mysle, ze zycia miec nie bedzie
majac swidomosc, ze oddala WLASNE DZIECKO niewiadomo komu.To dopiero
zafundowanie sobie traumy do konca zycia.

Moje zdanie- nie usuwac.Z takim podejsciem do tej ciazy , jak
czytam, nastepstwa psychiczne praktycznie pewne.

[lisbeth25]

Jak już ktoś tu radził - możesz urodzić i oddać do adopcji. Na
zdrowe niemowlęt
> a jest ogromny "popyt" .To stanowczo tańsze, bezpieczniejsze dla
zdrowia no i s
> umienie cię nie zeżre [a jeżeli się to dla ciebie liczy - nie
zaryzykujesz, że
> twoja dusza trafi do piekła].


Taa, doucz się może dziecko, jeśli myślisz, że aborcja jest bardziej
niebezpieczna dla zdrowia i życia kobiety, niż ciąża i poród.

[beata3211]

A wcześniej napisałaś że masz koleżankę która ciąże usuwała. To jak
to w koncu jest?? Masz czy niemasz>??

[pieskuba]

Troliczka może?

[nickknajedenraz]

Mam, ale ona mieszka zagranicą.

[cherry.coke]

Mozesz miec ich pare, tylko nie wiedziec, bo sie o tym nie rozmawia. Moze
sprobuj porozmawiac z kims zaufanym na ten temat?

[czar_bajry]

W Warszawie mogła bym służyć namiarami ale w pomorskim niestety nie.

[triss_merigold6]

Znasz ją? Może to kolejna idiotyczna akcja którejś ze służb i tylko
można naświnić lekarzowi niechcący.

[czar_bajry]

Masz rację nie pomyślałam o tym

[pati9.78]

A skąd jesteś? Mogę doradzić kogoś z Wrocławia, ostatnio koleżanka
byłą w takiej sytuacji jak Ty. Wybrała zabieg w 7-8 tygodniu, nie
miała najmniejszych komplikacji...

[nickknajedenraz]

Jestem z pomorskiego.

[ipola]

Daj sobie trochę czasu na przemyślenie. Myślę, że aborcja nie jest dobrym
rozwiązaniem, choć rozumiem twoje obawy. Rodzice nie mogą ci pomóc?

pati9.78

[agatar-m]

pati9.78 napisała:

>hej , napisałam do ciebie na PW

[mloda0242]

skąd weźmiesz kasę na zabieg?

[nickknajedenraz]

Nie wiem jeszcze. Może coś sprzedam. Jeżeli nie, będę musiała
pożyczyć.

[mloda0242]

znajdziesz kilka dobrych tysięcy na skrobankę a nie znajdziesz na urodzenie dziecka?

[drinkit]

mloda0242 napisała:

> znajdziesz kilka dobrych tysięcy na skrobankę a nie znajdziesz na urodzenie dzi
> ecka?

Chciałam zauważyć że dziecko kosztuje nieco więcej niż skrobanka.

[mloda0242]

drinkit napisała:

> Chciałam zauważyć że dziecko kosztuje nieco więcej niż skrobanka.

w perspektywie kilku/kilkunastu lat oczywiście, tylko że dla mnie gdybanie co
będzie za 5 czy 10 lat jest po prostu bezcelowe;

mam córkę, ma 4 m-ce, niczego dla niej nikt nam nie kupił/podarował, wszystko
skompletowaliśmy sami - nie wiem ile dokładnie kosztuje skrobanka ale spodziewam
się że dużo więcej niż to co potrzeba na start dla dziecka, szczególnie że u
autorki są dwa starsze i nie wierzę że nie zostało po nich nic z
"infrastruktury"; o to mi chodziło;

gdyby 5 lat temu ktoś mi powiedział że będę tu gdzie jestem z tym kim jestem i
że moje życie będzie wyglądało tak a nie inaczej zabiłabym go śmiechem; nie da
się przewidzieć przyszłości;

nie wspominając o tym że autorka sama pisze jakie mają długi, jak żyją, ile kasy
potrzeba na wyprostowanie spraw - ja bym w takiej sytuacji nie brała kolejnej
kilkutysięcznej pożyczki bo TERAZ to może być przysłowiowy gwóźdź do trumny ich
budżetu;

pomijając kwestie moralne a skupiając się na kasie - JA bym nie usunęła;

tyle;

[lola211]

Niech zabieg kosztuje 1500-2000 zl, tabletki sporo mniej.
Nijak sie ma to dso kosztow utrzymania dziecka.

[mloda0242]

nielegalny zabieg jest taki... tani? :o

[alba27]

Masz trudny wybór przed sobą, kiedyś wydawało mi się że jestem w
ciąży i byłam pewna że gdybym była to bym usunęła, potem był czas,
kiedy byłam przeciwnikiem aborcji, teraz mam mieszane uczucia, tzn
dopuszczam aborcję ale w bardzo początkowej fazie ciąży, dopóki
dziecko nie jest jeszcze rozwinięte, takie 3-4 miesięczne wygląda
już jak dziecko i to dla mnie już zabójstwo, kilkutygodniowa zygota
niekoniecznie.
Sama musisz dokonac wyboru ale im szybciej tym lepiej. Gdybym ja
staneła przed takim dylematem to poszłabym do mojego gina, ktoremu
ufam od lat, gdyby nie on to może by mi dał namiar na jakiegoś
kolegę po fachu.
co do wyrzutow sumienia to chyba różnie bywa, są kobiety dla których
aborcja jest rodzajem antykoncepcji i takie, które do końca życia
sobie z tym nie radzą. Jeżeli to zrobisz to chyba najlepszym
rozwiązaniem jest nie myśleć o tym bo inaczej można chyba zwariować.
Ale najlepiej wejść na forum o aborcjach, tam kobiety z
doświadczeniem doardzą jak radzić sobie po zabiegu. Trzymaj się !

[ge-la]

A nie lepiej urodzić i oddać do adopcji? To dużo tańsze i
zmniejszysz kolejkę czekających na dziecko do adopcji.

[nickknajedenraz]

Nie potrafiłabym oddać dziecka.

[deszcz.ryb]

Pier*olenie. Ale zabić to potrafisz?

[pieskuba]

Nie potrafisz oddać - jest dobra rada - wychowaj.

[ge-la]

Nie rozumiem jak możesz usunąć skoro nie potrafisz oddać? A oddanie
do aborcji nie jest brednią - moi przyjaciele mają dwójkę dzieci
oddanych przez matki które nie miąly warunków do wychowania ich i
powiem Ci że te dzieci są szczęśliwe i ich obecni rodzice także.

[cherry.coke]

Proste - bo oddaje sie dziecko, a usuwa sie zarodek.

Psychologicznie dla kobiety, ktora ma juz dzieci, tesknota za istniejacym
oddanym dzieckiem moze byc ogromnie trudna i niszczaca. Pomijam juz komplikacje
rodzinne - w Polsce nie wypada oddawac dzieci.

[deszcz.ryb]

Ale zarodek rozwija się właśnie w to dziecko, które się kocha.

[cherry.coke]

Rozwija albo nie rozwija... to dosc dluga droga. Mysle, ze majac do wyboru
utrate zarodka lub utrate dziecka, ktore juz urodzilam, nie wahalabym sie dlugo.

[cherry.coke]

Z tym ze zgadzam sie, ze dla autorki nie wiem czy jest to najlepsza opcja.
Zarowno aborcja, jak i urodzenie dziecka powinny byc z przekonania.

halo:)

[bezzeba]

Nie sluchaj bredni typu urodzisz i oddasz do adopcji. Niestety, ale
z tego co piszesz Twoj maz, chcialby zebyś dokonala aborcji Dajac
Ci wolna reke, probuje zrzucić z siebie odpowiedzialnośc. Zmus go by
sie określił, bo tak najltwiej sie wypiąc: kochanie zrob jak chcesz,
to Ty bedziesz cierpila, ja nie naciskam. A tak naprawde przez swoje
wahanie sugeruje, żebyś sie jednak zabiegowi poddała.
Polecam forum aborcja na gazecie.pl. Zalozone jest przez 'tygrysia
sukę' (taki ma nick)
tu masz link:
forum.gazeta.pl/forum/f,20823,ABORCJA.html
Tutaj akurat nie nzajdziesz tego czego szukasz-czyli swojej
odpowiedzi.

Napisalas w jendmym poscie bardoz radykalnie: tak chce usubąc, chce
to zorbić. A ja już z doświadczenia z tego typu sytuacjami wiem, że
nie chcesz. przperaszam ,że jestem tego taka pewna. Ale pewne
mechanizmy da sie rozponac. Zwłaszcza obronne. To forum nie jest
najleopsze dla Ciebie, bo wśród hipotetycznych tematów, miedzy
proszakmi do prania, a wątkiem o polańskim nie nzajdziej rozwiązania.

[mruwa9]

Sama kiedys bylam w podobnej sytuacji, tj. ciaza w najmniej
pozadanym momencie (emigracja, wlasnie mialam zaczac nowa prace,
ktora sila rzeczy musiala przejsc kolo nosa, zero pomocy z zewnatrz,
dwojka piekielnie wymagajacych dzieci), choc naszan sytuacja
finansowa byla lepsza, niz Twoja. Dolowalam przez calusienka ciaze,
choc ewentualnosc aborcji nie wchodzila w rachube. Mialam ogromne
wsparcie w mezu, ktory twierdzil, ze jakos sobie poradzimy, ze
MUSIMY sobie poradzic, ze nie mka tego zlego, co by na dobre nie
wyszlo. I z perspektywy lat przyznaje mu racje, bo dziecko okazalo
sie cudowne, fantastyczne i w ogole doskonale, dalo nam wiele
radosci i frajdy.
Jesli masz cien watpliwosci, czy aborcja bedzie dobrym wyjsciem- nie
usuwaj. Mysle, ze wiele spraw rozwiaze sie samoistnie, gospodarka
chyba pomalu zaczyna ruszac do przodu, wiec Twoj maz moze znajdzie
lepsza prace, moze znajomi i krewni pomoga Wam skompletowac wyprawke
dla dziecka ( w sumie niewiele tak naprawde potrzeba w wersji
minimum), rewanzujac sie za to, co wczesniej sama rozdalas, a
utrzymanie kolejnego dziecka, zwlaszcza karmionego piersia, w 5-
osobowej rodzinie az tak bardzo nie podnosi kosztow utrzymania. Moze
zaczniesz pracowac jako opiekunka dzieci, to poszukiwany i bywa, ze
niezle platny, jak na prace w warunkach domowych, sposob dorobienia?
Nie ma sytuacji bez wyjscia. I nie ma tego zlego, co by na dobre nie
wyszlo. Powodzenia!

[nickknajedenraz]

Nie rozumiem teorii o tym, że trzecie dziecko nie kosztuje tak dużo.
Może jeśli jest zdrowym niemowlakiem to nie są jakieś straszne
koszty, ale później przecież wszystko trzeba liczyć razy 3. Będzie
potrzebowało, ubrań, książek, kieszonkowego, biletów do kina, kursów,
diabli wiedzą czego jeszcze. Dokładnie tak jak pozostała dwójka.
Już teraz mamy kanał finansowy i jeżeli ja nie zacznę czegoś robić by
ten budżet podratować (a w ciąży i zaraz po jest to właściwie
niemożliwe) to możemy naprawdę źle skończyć i to co się teraz zaczęło
może się jeszcze długo ciągnąć. Oczywiście nie musimy, może mąż
znajdzie niedługo dobrą pracę, ale tego nie da się teraz przewidzieć.

[mamamonika]

Nie da się też przewidzieć nieoczekiwanej utraty dobrej pracy i
spadku na łeb z wysokiego konia - to w drugą stronę. Generalnie
jakby tak usiąść i zacząć przewidywać co sie może w życiu
rozkrzaczyć, najmniej upierdliwą opcją staje sie samoodstrzał
sanitarny
Napisałam wczesniej podobny post jak poprzedniczka - tylko ja
wpadłam z czwartym dzieckiem i to był dla mnie generalnie kosmos. Z
perspektywy czasu nie żałuję ani dnia. Nie wyobrażam sobie, żeby
tego szkraba mogło nie być z nami, wynagrodził każdą sekundę
frustracji z jego tytułu. Kocham go na zabój, mimo że cała byłam na
NIE.
Kolejne dzieci naprawdę są mniej zasobożerne niż szczególnie
pierworodny. Koszty właściwe zaczynają się gdzieś koło późnego
przedszkola/podstawówki - także macie naprawdę kilka ładnych lat na
pozbieranie się finansowe. Tak naprawdę wyłączasz się na jakieś pół
roku z zarabiania i nie będziecie z maleństwem generować jakichś
specjalnych kosztów.
Bardzo Cię proszę, przemyśl jeszcze tą decyzję. Szkoda Ciebie i tego
maleństwa. Trójeczka to bardzo fajna liczba, nawet samochód normalny
wchodzi w grę .
Pomyśl - zamiast traumy i wyrzutów sumienia będziesz miała małego
stworka...

[deszcz.ryb]

No ale przecież TERAZ tej kasy nie potrzebujecie - macie prawie 7 lat zanim dziecko pójdzie do szkoły. I co, przez 7 lat nie dacie rady wyjść na prostą? Nie rozśmieszaj mnie.

I nie wszystko razy 3. Ubrania może nosić po starszych; już ci pisałam że gotowanie dla większej ilości osób jest tańsze, niż dla kilku; kieszonkowe - przecież nie będziesz dawała siedmiolatkowi 50 zł co miesiąc? Kursy dojdą jeszcze później, za jakieś 15 lat. Da się, tylko trzeba chcieć, a ty tchórzysz i wybierasz najłatwiesze rozwiązanie.

[nickknajedenraz]

Nie, TERAZ, potrzebujemy zapłacić parę zaległych czynszów, 2 rachunki
za prąd, 2 zaległe raty w banku każda 1600zł (za parę dni następna),
oddać komuś 3000, i 4700 miesięcznie na życie z popłaconymi rachunkami
i ratami. To tak w skrócie. Do tego mamy nieskończony remont, w
samochodzie nie mieszczą się 3 foteliki, i za przeproszeniem ch... jasny
wie, kiedy będzie lepiej.

[mamamonika]

Chciałaś "coś sprzedać" na sfinansowanie aborcji - nie lepiej za
to "coś" przynajmniej części długów się pozbyć? Po zabiegu one nie
znikną, wcale nie będzie przez to łatwiej. A tak - byłoby o jakieś 2
raty w banku przypuszczalnie

[cherry.coke]

Bez przesady, recepta to kilkaset zlotych, a dziecka sie za tyle nie wychowa -
to nie sa sprawy porownywalne, a zatem nie argument. Sa lepsze argumenty.

[przeciwcialo]

Ewentualna psychoterapia wyjdzie drożej.

[cherry.coke]

Psychoterapia z powodu czego? Autorka stoi przed trudna decyzja, kazda z opcji
moze byc fatalna w skutkach, lub tez prostsza niz sie wydawalo. Dlatego wazne,
zeby wybrala swiadomie i mogla spokojnie zyc z ta swiadomoscia.

[nickknajedenraz]

Jakim cudem gotowanie dla większej ilości osób wychodzi taniej? Jak
jesteś sama to jesz jedna pierś kurczaka, a jak jest Was troje to każdy
je 1/3? Nie rozumiem na jakiej zasadzie to działa. U nas każdy je
tyle samo, bez względu na liczbę osób przy stole.

[modrooczka]

Będzie
> potrzebowało, ubrań, książek, kieszonkowego, biletów do kina, kursów,
> diabli wiedzą czego jeszcze.

I dlatego nie bedzie zylo?
I jeszcze dlatego że nie chcesz zeby kieszonkowe dali mu inni rodzice?

[bezzeba]

Ale o co Ci chodzi. Czym Ty sie przejmujesz? Że za 10 lat bedzie
chcialo miec kieszomnkowe? Że za 100 lat będzie mialo raka. W tej
chwili najważniejesze jest jego życie, a nie jakies wydumane
historie.

Twoje zycie-z rozwodnikiem i z dzieckiem na ktore łoży, nie zmieni
sie przez to, że usuniesz ciąze. Dlugi ktore masz, nie sa
spowodowane dizecmi, ale Twoją działalnością. Niegospodarnością. Czy
trzecie dziecko az tak Cie pogrązy, żeby trzeba bylo je zlikwidowac.
Nie. Ten argument wuybiłam Ci z ręki. Sytuacja i na rynku i w życiu
zmienia się w przeciągu miesięcy. Jeszcze wiele razy zaliczysz dołki
tylko z samą dwojka i jakoś liczysz sie z tym, bierzesz pod uwage, a
w przypadku trzeciego roztaczasz 'katastroficzne'? wizje.
Mozna sobie gdyać... Tylko że usunięcie ciązy, to nie tylko tu i
teraz, ale to tez za parę lat. To nie jest kryzys ktory mija, czy
zla sytuacja materialne ktora ulega poprawie, ale decyzja
jednoznaczna.
No naprawde nie możesz tak nieodpowiedizalnie mowić i na tak
irracjonalne argumenty sie powolywać. Masz dlugi. Przyznam nie małe.
Dziwi mnie, że można do tego stanu sie doprowadzic.. itp
Nie obchodzi mnie czy uprawialas seks z czy bez. To wbrew pozorom
tez nie jest Twoja wina. Ale oarczanie odpowiedzialnością za sowje
grzechy jakiegos dziecka, ktore wlasnie sie w Tobie wykuwa jest
glupie.
W swoim wywodzie przeszlaś granice absurdu. Nie ma tego zlego. przez
rok bedzie trudniej, ale przeciez nawet ta dwojka w dlaeszj
peroesktywie to juz nie np. mieszkanie dla kazdego czy studia za
granicą. Glodowac nie bedziecie, a życie będzie uratowane. Jesli tak
można to określić. Sama nie wiem.

[cherry.coke]

No tak, prawdziwa solidarnosc jajnikow. Wsiadzcie na dziewczyne w krytycznej
sytacji, niech sie czuje syfnie cokolwiek postanowi. Nie ma to jak poczucie winy
w charatkterze pejcza.

Jesli dla niej zaplodnienie jest zyciem, to sama juz o tym wie i nie trzeba jej
tego wpychac do gardla. Jesli nie jest, to tym bardziej nie ma co.

[agatar-m]

mi ktoś mówił,że jak jest jedno to już nastepne nie robi róznicy. A g...prawda.
dobrze,że to 2 chłopcy i ubranka mam po 1 dla 2, ale życie , jedzenie, leki,
wszystko razy 2, to niby jak ma nie być przy 3 razy 3!!. No i znalezienie pracy,
opieki dla dzieci przy 2 jest bardzo trudne, a co dopiero przy trójce. Tutaj cię
rozumiem i popieram twój tok rozumowania.
Pieniądze szczęścia nie dają, dopiero zakupy M.Monroe

[bezzeba]

Zgadzam się, tylko co to wszystko znaczy w obliczu zycia.
O ile autorka za początek życia swoj stan uważa.

i trzeba przyznac, że wpakuje sie w niezly syf z trzecim dzieckiem.
Zwlaszcza ze roznica wieku jest przerazajaco mala. Wrecz ksiazkowo
mała.

Tylko, ze ona wstydzi sie prosic o pomoc. Mowić obcym i ropdzinie o
swojej sytuacji. Wierze jej. Wstydzi sie być straszakiem, nie chce
być przykładem negatywnym - wrobienia sie w trójkę dzieci.. Wstydzi
sie mieć trójkę, bo takie dlugi, tarapaty finansowe. W to tez
wierze. Jest to wstyd. I wiem żel udzie to boleśnie weryfikują. W
ostrych slowach.
Ale gdyby wszem i wobec rozglosila, ze w zaciszu tego i tego
gabinetu, tej i tej lazienki: abortowała, wstydzialby sie jeszcze
bardziej.
''Czego oczy nie widzą.''.
Tutaj jendak problem nie zniknie wraz ze skrzepami..

bezzeba

[agatar-m]

bardzo mądrze napisane, biorąc pod uwagę moją obsesję na temat zajścia w ciążę,
o której już pisałam,że własnie byłoby to 3 dziecko,mała różnica wieku,
finansowy dołek byłby totalny, to gdzies też mam takie myśli,że byłby to
wstyd.... że przecież planowałam to życie inaczej,że miałam odchować tą dwójkę,
pójść do fajnej pracy i zyć jak w ulęgałce. Kurcze życie jednak pisze przeróżne
scenariusze.....bardzo trudna decyzja, bardzo.....
Tym bardziej,że mnie też poniekąd miało nie być (mój biologiczny ojciec zostawił
moją mamę jak się dowiedział o ciązy), a nie wyobrażam sobie,że mnie miałoby nie
być he. No ale były inne czasy...Mama miała wielką pomoc, no i to było 1 dziecko.

[nickknajedenraz]

W dupie mam ludzi i ich weryfikację mojego stanu majątkowego i
rodzinnego. Co do przyjmowania pomocy, zasiłków i innych to po prostu
nie leży w mojej naturze. Nienawidzę chodzić i prosić o cokolwiek, ani
żebrać po rodzinie. Uważam to za uwłaczające. Dopóki mogę, będę żyła
na własny rachunek.
Jeżeli chodzi o aborcję to tak, będę się wstydzić.

[mamamonika]

Decyzja już widzę podjęta
W takim razie nic tu po mnie.

[triss_merigold6]

Spłacisz pannie długi i znajdziesz jej przyzwoitą pracę na stałe? Bo
jesli tak to luzik, gorąco Cie poprę w namawianiu kobiety do tego
żeby nie usuwała ciąży.

[mamamonika]

Jasne - i jeszcze ostatnią jedwabną koszulkę oddam, jeśli rozmiar
pasuje.
Tak jak już napisałam wcześniej - aborcja zupełnie nie poprawi jej
sytuacji finansowej, ani-ani. Będzie w równej doopie jak jest, albo
za kilka miesięcy na długiej prostej - też zupełnie niezależnie od
decyzji o usunięciu ciąży.

[triss_merigold6]

Trzecie małe dziecko wykluczające jej pójście do pracy równiez nie
poprawi jej sytuacji materialnej i to na długie lata.

[mamamonika]

Dlaczego wykluczające? Statystycznie? Masz może troje dzieci i wiesz
co jest wtedy możliwe a co nie?

[cherry.coke]

No kurcze ciezko mi uwierzyc, ze troje dzieci wymaga tyle samo opieki, pracy i
finansow co dwoje.

Kazda rodzina ma swoj prog wydolnosci. Dla niektorych to bedzie trojka, a
czwarte juz system zalamie. U niektorych sie zalamie przy pieciu. A jesli oni sa
swiadomi, ze nie dadza rady z trojka (mimo ze moze duzo tu mam, ktore daly - to
sa inne rodziny) to moze po prostu wiedza lepiej niz my, przypadkowi obserwatorzy?

[mamamonika]

Sporo w tym wątku piszę, bo miałam podobną sytuację, a autorka nie
jest mimo wszystko przekonana do aborcji. Co ja mogę powiedzieć
więcej poza tym, że to nie jest kanał, ze może byc naprawdę bardzo
fajnie i że przypuszczalnie dadzą radę jeśli jednak tą ciążę zachowa?
Nie siedzę w jej głowie, ale czuję, ze jak ją usunie - będzie
żałować bardziej niż poczuje ulgę. Głóne problemy przecież nie
znikną, będzie tylko mniej komplikacji na dany moment. Czy to jest
warte przerwania tej ciąży? Ja uważam, że nie.
Z drugiej strony przecież nie dam im gwarancji że "wszystko będzie
dobrze i to szybko". Nic autorka nie napisała o swoich możliwościach
zawodowych i doświadczeniu - to a propos pójścia do pracy w trybie
pilnym.

[mamamonika]

Nie chcę jeszcze dokładać, ale zastanawiam sie, jak hipotetyczną
decyzję o usunięciu NAPRAWDĘ przyjmie mąż. Czy nie zacznie jej
obwiniać i negatywnie oceniać, jak jednak wyjdą na prostą? Albo czy
to nie będzie "wyłaziło" co chwila przy większych kryzysach? Nie
stanie się batem na autorkę i argumentem o jej "niegodziwości"?
Może oczywiście być i tak, ze mąż będzie ją winił za brak aborcji
bo "im teraz jeszcze ciężej".
Rzadko facet który ma już dzieci ma luźny stosunek do aborcji. Są
tacy, ale swojego męża zna lepiej autorka i chyba czuje, w którą
stronę u niego to idzie, mimo "bezwzględnego poparcia" dla każdej
decyzji.

[przeciwcialo]

A mąż też taki chetny do aborcji?
Cwaniak.
Sex niesie konsekwencje w postaci dzieci.
Gośc nie umie tego zaakceptowac?

[cherry.coke]

Mysle, ze twoj maz powinien bardziej zaangazowac sie w te sprawe. To prawda, ze
ostateczna decyzja powinna byc twoja, ale on powinien wspolnie z toba omawiac
rozne warianty, zastanawiac sie, czy jest cos, co mozecie zmienic albo jakas
pomoc, na jaka mozecie liczyc. Innymi slowy dac ci jak najwiecej materialu do
podjecia decyzji, a potem odpowiedniego dzialania.

[nickknajedenraz]

Cherry.coke, ale my rozmawialiśmy w ten sposób, tylko, że on nie
naciskał na mnie w żadną stronę ani niczego nie sugerował za co jestem
mu bardzo wdzięczna. Wczoraj miałam taki moment, ze się poryczałam i
powiedziałam mu, że nie usunę. Przytulił mnie i trzymał tak długo i
mocno. Wiem, że mogę na niego liczyć cokolwiek będzie.

[cherry.coke]

To dobrze. Przepraszam w takim razie, z twoich wypowiedzi wywnioskowalam, ze
zostawil cie sama z decyzja i tylko oglosil pogodzenie sie z kazda.

A mnie jest tak przykro..

[ania_kryszcz]

A mnie jest tak przykro jak czytam ten post i twoje rozważania żeby usunąć
ciąże.Rozumiem twoją sytuacje i wiem że to decyzja życiowa ale mogę Ci tylko
napisać że łza mi się kręci bo my już od ponad roku staramy się abym była w
ciąży aby moja córeczka miała rodzeństwo.Moje kłopoty zdrowotne ,2 operacje
jedno poronienie jedna ciąża pozamaciczna powoduje problemy z zajściem i tak
sobie wyobrazam u ciebie ten zabieg i aż łza mi się kręci.czemu to tak jest
niesprawiedliwie ci co chcą ,nie mogą mieć dzieci a ci co nie chcą albo nie
powinni mają je

[mruwa9]

Czasem stres potrafi pograzyc, czasem (oby czesciej) - zmobilizowac
do dzialania. Zamiast siedziec i plakac moze warto z mezem
przeanalizowac zycie i zadzialac jeszcze aktywniej, zeby maz znalazl
sensowna prace, zebys Ty poglowkowala, jaka prace moglabys sama
podjac.Nie ma sytuacji bez wyjscia a nieplanowana ciaza to nie
koniec swiata. Latwo jest siasc i plakac nad wlasnym zyciem, dzialac
aktywnie w celu poprawy losu znacznie trudniej, ale to nie znaczy,
ze jest to niewykonalne.Mozna ciaze traktowac jak gwozdz do trumny,
ale mozna tez potraktowac ja jako rozrusznik pobudzajacy do
dzialania.

[avvg]

> Cherry.coke, ale my rozmawialiśmy w ten sposób,
tylko, że on nie
> naciskał na mnie w żadną stronę ani niczego nie
sugerował za co jestem
> mu bardzo wdzięczna. Wczoraj miałam taki moment, ze
się poryczałam i
> powiedziałam mu, że nie usunę. Przytulił mnie i
trzymał tak długo i
> mocno. Wiem, że mogę na niego liczyć cokolwiek
będzie.

No bo co ma Ci sugerować? "Usuń" albo "Nie usuwaj" co
najwyżej. Nie rób z chłopa bohatera, to, że możesz na
niego liczyć, niezależnie od tego, co wybierzesz, nie
powinno być traktowane w kategoriach czegoś
nadzwyczajnego, bo się w końcu do tej ciąży przyczynił
i to również jego dziecko.
Oczywiście, nie mogę ferować wyroków, bo nie słyszalam
przebiegu tej rozmowy, ale mam wrażenie, po
przeczytaniu Twoich postów, że cały ciężar decyzji
zrzucił na Twoje barki - czyli Ty odwalisz
najtrudniejszą część roboty, a on potem będzie Cię
wspierał. Jest to niewątpliwie szlachetne, ale biorąc
pod uwagę to, że jest, jakby nie patrzeć, takim samym
dawcą DNA jak Ty, mógłby powiedzieć coś więcej.

[net79]

Tak mi bardzo przykro i chciałabym Ci powiedzieć, że będzie dobrze, ale nie mogę
Ci tego obiecać... Stałam sama przed taką decyzją i pamiętam jak bardzo źle się
czułam, codziennie po cichu pobekiwałam, mało co cieszyło... myślałam, że to
przez ciążę której nie chciałam, ale po podjęciu decyzji: nie, nie dam rady!!!
okazało się, że to perspektywa aborcji tak mnie zatruwała, w momencie kiedy ten
mój mąż mnie przytulił i powiedział: damy radę! wszystko tąpnęło, zaczęłam się
uśmiechać... paradoksalnie urodziłam dziecko niepełnosprawne, choć całą ciążę
książkowo dbałam o siebie i nie żałuję niczego... nasza sytuacja majątkowa się
pogorszyła, ale dajemy radę, też mamy długi z którymi staramy sobie radzić....
dzieci mają zapewnione zajęcia dodatkowe, starszy w szkole i ma drugie miejsce
pod względem nauki w klasie, młodsza w pałacu młodzieży, może nie dostają ton
zabawek i słodyczy, ale zawsze mają co zjeść i czasu bym nie cofnęła... choć
niby mogłabym już od dwóch lat pracować, reperować budżet, a tak narazie
perspektywy pracy nie ma, bo ani opiekunka, ani przedszkolanka nie będzie
regularnie cewnikować mi dziecka i uważać na urazy głowy i całą resztę...
NIE ŻAŁUJĘ I JESTEM SZCZĘŚLIWA. Może uda wam się wziąć jakiś kredyt
konsolidacyjny,czy linię kredytową, tym samym spłacicie zaległe długi, a kredyt
będziecie spłacać w jakiejś rozsądnej jednej racie miesięcznej... może póki co
możesz jakoś dorobić, zahaczyć się gdzieś na jakiś czas to początek ciąży na
spłatę długów zdążysz zarobić... nie namawiam, ale wiedz, że są perspektywy

[alba27]

Nie słuchaj, że dziecko nie kosztuje bo samam mam dwójkę i wiem że
im starsze dziecko tym więcej kasy się jakoś rozpływa a poza tym
trzecie dziecko opóźni twoje pójście do pracy.
Wydaje mi się jednak, że ty nie chcesz usunąć, jeśli tak jest to weź
się garść! W tej chwili najważniejsze jest, żeby mąż miał stałą
pracę, ty w tym czasie staraj się jakoś dorobić, jak ja miałam
dwójkę maluchów (rok po roku) to dawałam korki i sprzątałam u
ludzi. Nie wiem co ty potrafisz ale sprzątanie to dobry pomysł,
rozwieś jakieś ogłoszenia, niedługo święta, a wtedy najłatwiej
znależć jakieś sprzątanie. Umawiaj się popoludniami albo w soboty a
mąz wtedy zostanie z dziećmi, jak będiesz się czuła dobrze to możesz
pracować przez całą ciążę, chociaż 2-3 sprzątania miesięcznie. Po
porodzie dostaniesz becikowe, z tego co mi się wydaje podwójne
(2000?), skorzystaj w pomocy oferowanej przez niektóre dziewczyny i
juz zacznij zbierać wyprawkę, jak będziesz karmić piersią to poza
pampersami dziecko kosztuje niewiele przez pierwszy rok, nie wstydź
się prosić o pomoc, wstyd jest kraść, a nie szukać wsparcia! Wejdź
na forum pomocne e mamy, tam wiele osób znalazło pomoc. Może 2-3
lata będą ciężkie, ale wyjdziecie na prostą bo coś mi sie wydaje, że
z aborcją bys sobie nie poradziła.

[laminja]

musisz się zgłosić do UP. Powinnaś dostać zasiłek. Możesz też ubiegać się o
dopłatę do czynszu. Osoby z niskimi dochodami dostają taką pomoc. To mogłoby
pozwolić Wam na opłacenie rachunków. Są też inne formy pomocy państwa, dla osób
w tak trudnej sytuacji. Urząd Pracy może Ci też pomóc znaleźć jakąś pracę
dorywczą. To bardzo trudne, bo trzeba schować do kieszeni swoją dumę i poprosić
o pomoc, stanąć w kolejce obok biednych ludzi. Ale może warto, za jakiś czas
Wasza sytuacja może się odmienić i wtedy będzie Ci łatwiej poradzić sobie z tym,
że w trudnej chwili musiałaś skorzystać z pomocy społecznej niż z zabiegiem
usunięcia ciąży, który zostawia w psychice stały ślad i trzeba umieć się z tym
uporać.

[bezzeba]

Tak jak jedna dziewczyna (i ja we wczesnijeszych postach) napisala:
powiedz TAK, a od razu te meczarnie odejda. Bo to aborcja jest
największa w tej chwili bolączką, nie pieniadze.

A to, że boisz sie prosić nie usprawiedliwia aborcji!

[agatar-m]

cały czas o Tobie myślę, i dalej bardzo ci współczuje i trzymam kciuki, ale
popieram te dziewczyny, które piszą,że nie chyba wolisz urodzisz, wiem,że to nie
jest decyzja kupna butów, ale sądze,że jak byś miała usunąć , decyzja byłaby
podjęta. Jednak jeżeli zdecydujesz się urodzic, nie wolno ci tłumaczyć sie tym
"że ty nie będziesz prosiła o pomoc". Nie robisz tego dla siebie, ale dla trójki
małych istot. Nie mogą cierpieć za twoją dumę. Mnie przeraża koszt utrzymania 3
dzieci, z 2 ledwo dajemy, na razie długów nie mamy, ale pracy znaleźć nie mogę,
mimo,że mieszkam w dużym mieście. W ciągu 3 dni u mnie w Urzędzie Pracy
zarejestrowało się 168 osób!! z praca jest makabra, z 3 dzieci będzie na pewno
gorzej jeszcze, ale.....ale..faktycznie na początku przy pomocy, karmienu
piersią , przez rok-dwa dziecko niewiele kosztuje, a żadna z nas nie wie, jak
będzie za rok, dwa, może być gorzej a może być super...

[lisbeth25]

Niech Ci Echtom doradzi- Pan Bóg da na dziecko.