Razem czy osobno?

[martishia7]

Witam wszystkie eMamy!
Sama jeszcze nie zaliczam się do Waszego grona i zapewne prze dłuższy czas nie
będę, ale już od kilku miesięcy poczytuję Wasze forum z myślą o własnym, z
grubsza już umiejscowionym w czasie i w planach macierzyństwie. W końcu wiedzy
nigdy dość Własnych dzieci więc nie posiadam, za to mam czworo
siostrzeńców w dość dużym rozstrzale wiekowym (14,11,4, 1 tydzień ).
Ponieważ nie mam doświadczenia żadnego, więc tylko na podstawie obserwacji
mojego rodzeństwa i ich doświadczeń z dziećmi wyrabiam sobie jakieś poglądy,
na temat tego jak bym chciała żeby wyglądało moje podejście do opieki nad
dzieckiem i jakie cele będą dla mnie w tym nadrzędne.
I dlatego chciałam zadać pytanie, troszkę sondażowe. Czy spałyście ze swoimi
noworodkami w jednym łóżku? Jak Wam potem poszło "wyeksmitowanie" pociechy z
łóżka? Czy wpłynęło to jakoś na Wasze relacje z Księciem Ojcem?Czy z
perspektywy czasu żałujecie, że wpuściłyście/nie wpuściłyście dzieciaka do łóżka?
Będę wdzięczna za odpowiedzi, pozdrawiam.

[lynette]

Mam troje dzieci. Generalnie nie śpię z nimi z bardzo prostego
powodu: mnie jest po prostu niewygodnie. Oczywiście zdarzają się
sytuacje, gdy dziecko jest chore lub czegoś się boi i wtedy ląduje z
nami w łóżku. Nie mamy z tym problemu. Nie krytykuję też mam, które
z dziećmi śpią. Jeśli dzięki temu one i dzieci są szczęśliwe, to
wszystko w porządku.

[broceliande]

Na początku upierałam się, żeby mały spał w łóżeczku.
Ale tak często latałam sprawdzić, czy nic mu nie jest, że mąż
powiedział, żeby spał z nami. I wygodnie było, bo karmiłam piersią i
nie musiałam się ruszać i potem odkładać.
Nadal z nim śpimy. Jest już przedszkolakiem.

[bweiher]

-Nie,nie spałam z żadnym z dzieci(tylko raz jak syn był po operacji
i miał 2 miechy,ale to wyjątek).
-Od samego początku każde z dzieci miało swoje łóżeczko/łóżko.
-nic nie wpłynęło na relacje z Panem i Władcą od urodzenia
pierwszego dziecka postanowiliśmy(a raczej ja postanowiłam) że
sypialnia i łoże małżeńskie jest,jak sama nazwa wskazuje-łożem
małzeńskim a nie rodzinnym.
-nie,nie żałuję ze nie spaliśmy z dziećmi i raczej załować nie
będziemy.

[18_lipcowa1]

Czy spałyście ze swoimi
> noworodkami w jednym łóżku? Jak Wam potem poszło "wyeksmitowanie"
pociechy z
> łóżka? Czy wpłynęło to jakoś na Wasze relacje z Księciem Ojcem?Czy
z
> perspektywy czasu żałujecie, że wpuściłyście/nie wpuściłyście
dzieciaka do łóżk
> a?
> Będę wdzięczna za odpowiedzi, pozdrawiam.


Jak bylam bezdzietna a potem w ciazy zarzekalam sie, ze nie bede
spala ze swoim dzieckiem w lozku. W sumie nie wiem czemu, chyba
balam - a to pewne bo wiele lat sie balam- tego przyklejenia dziecka
do mnie, bycia udu...onym przez dziecko , ba w koncu balam sie ,ze
zaczne spelniac zyczenia dziecka a o swoich zapomne.
Jak urodzilam corke troche mi sie odmienilo za sprawa milosci
i ,,,wygody.
Spimy razem, we 3 w jednym lozku. Latwiej mi karmic, dziecko to
lubi, zdarza sie jej przesypiac cale noce albo wiekszosc nocy, nie
musze wstawac, no i po prostu w lozeczku nie chciala- to chyba
glowny powod. Po prostu jak to napisano na innym forum- urodzila sie
juz przyzwyczajona spac z nami .
Jest to przyjemne poza tym, dziecko tak szybko rosnie a ja mam
okazje ja naprzytulac ile moge.
Nie, nie boje sie ze ja zgniote ani nakryje koldra.
I mimo to i tak bym chciala by za niedlugi czas spala juz sama.

Z mezem jest ok, on jest troche sceptyczny ale to dlatego,ze boi sie
ze ja zgniecie - na dowod - widze jak spi- jak mala jest miedzy
nami , maz spi jak sledz scisniety i odsuniety od niej, jak mala
jest po mojej stronie od razu facet sie luzuje. No , boi sie.

Na seks to nie ma wplywu, bo my i tak w nocy pod koldra w sypialni
to rzadko.
Maz nie czuje sie odrzucony, staram sie nie oddawac calej uwagi
dziecku a jak juz, to angazuje jego,zeby nie mial czasu myslec o
glupotach.

Czy bede zalowala ze spi z nami? Nie sadze, moge miec jedynie
problem z odeslaniem jej do lozeczka. Ale zeby zalowac? Nieee..

[elza78]

ty lipcowa ty jeszcze chyba w pologu jestes to co ty o seksie piszesz

[ewufi]

Z synkiem spałam i śpię do dzisiaj. Do jakiegoś czasu byłam z tego
zadowolona, bo było mi tak po prostu wygodnie, ale teraz muszę z
tego zrezygnować, bo następne dziecko w drodze, a z dwójką spać już
nie zamierzam. Pan i władca nie był przeciwny temu, że śpię z
dzieckiem. Chodził do pracy na zmiany, o dziwnych godzinach kładł
się spać i pasowało mu,że miał łóżko tylko dla siebie.
Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że spanie z dzieckiem dla mnie
jest bardzo wygodne i co najważniejsze niesamowicie przyjemne. Żadne
dzienne pieszczoty i przytulania nie zastąpią tej cudownej
bliskości w nocy. Jednak uważam, że u mnie trochę się to
przeciągnęło, Filip niedługo skończy 4 lata. Jak miałabym
odpowiedzić: spać razem czy osobno, to odpowiadam: razem, ale do
czasu, bo im póżniej tym coraz trudniej to zmienić.

[slonko1335]

Wiesz co takie założenia póki dziecka nie masz to o kant tyłka można potłuc.
Zobaczysz życie weryfikuje plany.
Ja akurat z żadnym ze swoich noworodków nie spałam ani w łóżku ani nawet w tym
samym pokoju.

[martishia7]

Wiem, zdaję sobie z tego sprawę, ale chociaż jakieś założenia trzeba mieć, a nie
dawać się totalnie ponieść. A nawet jeśli nie mieć pogląd, to chociaż wiedzieć
jakie poglądy istnieją.
Chociaż z drugiej strony jedna moja siostra miała swoje założenia i powiem
szczerze, że z podziwem patrzę jak je realizuje z żelazną konsekwencją

[elza78]

ja ci napisze tak - ile bys planow nie zrobila i teorii nie natworzyla to i tak
z twoim bedzie inaczej i i tak cie zycie zaskoczy

[mniemanologia]

Łóżeczko obok naszego łóżka - i to tak chyba do 6 miesiąca życia,
potem łóżeczko w pokoju obok, a gdy skończył rok czy półtora -
"dorosłe" łóżko.
Nigdy dziecko nie spało z nami w łóżku.
Nie żałujemy.
Aha - karmiłam z butelki.

[aluc]

zakładałam, że będziemy spać wspólnie i spaliśmy

wyeksmitowanie starszego nastąpiło jak miał półtora roku, trwało
jakieś 10 dni, zakończyło się pełnym sukcesem

wyeksmitowanie młodszego zaczeło się jak miał dwa lata i w zasadzie
trwa do dzisiaj, znaczy trzy lata prawie znaczy zasypia u siebie,
ale jeszcze mu się zdarza przychodzić do nas w srodku nocy, o ile
nie kopie, to niech sobie śpi

na stosunki nie wpłynęło, akurat łóżko u nas jest do spania nie
żałuję niczego, przynajmniej jako matka noworodków i karmionych
długo piersią dziecięć byłam względnie wyspana, stary takoż

[dziub_dziubasek]

Starszak spał z nami, potem udało nam się go wyeksmitować do własnego łóżka, a
jak skończył 1,5 roku do własnego pokoju. Przeszło to jakoś tak bezboleśnie,
może dlatego, że się niespecjalnie upieraliśmy, jak się uda to ok, a jak nie to nie.
Córka od urodzenia nie znosiła spać z nami (za gorąco jej było albo co), zawsze
po karmieniu odkładalam ją do łóżeczka i spala jak suseł. Ostatnio było "święto
lasu" bo spała z nami przez pół nocy (ma 14 m-cy).

[kasia191273]

zakladlam, ze bedziemy spac osobno i sie to udalo, bo dziecko od
urodzenia przesypialo prawie cale noce, bez wybudzania sie i bez
potrzeby spania z nami

co wiecej, spala w swoim pokoiku od 2. tygodnia zycia

wszystkim nam to sluzylo i do dzis sluzy

czasem wola w nocy, zeby ja wziac do duzego lozka, zdarza sie to
sporadycznie, zwykle jak jest chora, wtedy bez problemu spi z nami,
ale to raz na miesiac max.

[ewcia1980]

mam dwoje dzieci.
i z zalozenia nie śpie z nimi w jednym łózku - bo nie lubie.
sa oczywiscie sytuacje awaryjne - choroba, zabkowanie itp czy był
okres gdy starszaczka na jakies pół roku wkradła sie do nas
do "wyrka" (ale był to masakryczny okres bo ja wtedy praktycznie nie
spałam)

tyle, ze mam dzieci, które elegancko spia w swoich łózkach.
ona zadowolone.
i ja tez.
mi spanie z dzieckiem - nie odpowiada.

[solaris31]

spałam z obiema córkami w jednym łóżku, ale dość krótko, z pierwszą
może 3 miesiące, z drugą jeszcze krócej, a potem nastapiła
bezporblemowa eksmisja do własnych łóżeczek. książę ojciec podobnie
jak ja suwał nosem po podłodze ze zmęczenia i nie figle były nam w
głowie potem wszystko wróciło do jakiejś tram normy. bywało tak,
że figlowaliśmy a obok w łózeczku spała któraś z córek - miały
dobry sen, więc nie było problemu.

nigdy nie żałowałam tego, że spaliśmy razem, czasem moje dziewczyny
do dzisiaj przychodza nam do łózka i to jest szalenie sympatyczne i
takie słodkie niedługo juz będą na tyo za duze, więc korzystam,
póki mogę starsza ma 5 , 5 roku, młodsza jest o 3 lata młodsza

grunt, żeby nie przesadzić w którąkolwiek ze stron. dla mnie spanie
z jednym łóżku z roczniakiem to niemal patologia poza tym - jak
sie ma nie za wielkie łózko / mniejsze niż 160 cm / to zwyczajnie
się nie da spać z rozkopującym sie i kopiącym na oślep dzieckiem

[bacha1979]

Bywało, że Mała spała z nami, dla nas to nie stanowiło problemu. Ogólnie śpi w
łóżeczku, ale bywają noce że już koło północy przyłazi do nas i zostaje do rana.
Mnie ani mężowi to nie przeszkadzało, ma to swoje plusy.
Zasypia zazwyczaj z nami w łóżku, potem ją przenosimy, czasem jednak chce
usypiać u siebie.
Dodam, że jako noworodek raczej rzadko z nami spała,mimo, że karmiłam piersią
ale ja bałam sie, że ją przycisnę przez sen.

Aha, obecnie ma dwa lata.

[edit38]

Ja nie śpię i nie spałam z moją córeczką. Na palcach rąk mogłabym zliczyć ile
nocy mała spała ze mną (ma 2,5 roku) Na początku nie spałam z nią z tego powodu
że najzwyczajniej w świecie nie potrafiłam zasnąć a nawet jeśli mi się udało to
wystarczyło że dziecko ruszyło główką a ja już oczy jak 5 zł miałam
(przewrażliwiona jakaś byłam) Zresztą ja mam bardzo lekki sen i nawet gdy mała
spała w swoim łóżeczku w drugim pokoju (pokoje przechodnie i drzwi otwarte) to
ja się budziłam jak tylko jęknęła lub się zaczynała wiercić a wiercić przez sen
to ona się potrafi I TO JAK.
Teraz gdy ja już jestem trochę mniej przewrażliwiona i nie budzę się na każde
jęknięcie i machnięcie rączką to czasami (gdy mąż ma np. nockę) chciałabym aby
spała ze mną w moim łóżku ale ona nie chce bo chce spać u siebie. Ja do jej
łóżka nie mam wstępu (bardzo się złości gdy chcę się z nią położyć) ale chce
abym siedziała z nią w pokoju, mogę sobie spać na podłodze.

[pitulina]

Ja mam roczna corke i poki ja karmilam, to okazjonalnie spala z
nami. Wlasciwie przypadkiem, bo kiedy karmilam na lezaco w nocy,
zwyczajnie zasypialam
Ale mloda ma swoje piekne lozeczko i tam spi. I chyba nawet woli, bo
ktorejs nocy, kiedy sie przebudzila z placzem, probowalam ja polozyc
z nami i efekt byl oplakany. Poza tym uwazam, ze dziecko powinno
spac osobno a rodzice razem.

[anyx27]

Młoda po urodzeniu spała w swoim łóżeczku tylko i wyłącznie, ale ona miała
miesiąc, jak zaczęła przesypiać całe noce od 21 do 7, więc był luz Za to od
drugiego roku życia, gdy się czasem obudziła w nocy, to do nas dreptała,
zresztą do tej pory tak się zdarza młoda ma prawie 5 lat i jak mąż jest w
pracy na nocce, to robimy sobie takie babskie wieczory i śpimy w naszym wyrze

[zolza78]

różnie było.
odkad skończył miesiąc, nie jadł już w nocy, wiec spał sam w
łóżeczku. Aż do roku. Od tamtej pory zasypia w swoim pokoju, ale w
nocy sie budzi i chce, żeby do niego przyjsć, albo przychodzi do
nas. Widocznie tego potrzebuje. Też kiedys byłam przeciwna spaniu z
dzieckiem, ale teraz... Oj, tam, cholera, zaraz urosnie i powie, że
przytulić sie do mamy to obciach, więc niech tego przytulania jak
najwięcej

Czasem jesteśmy niewyspani, to fakt. Ale jak którąś noc zdaży mu sie
przespać całą, to jakos nam tak rano dziwnie, że nas nie wołał

[zolza78]

zdaRZy, oczywiście

[mondovi]

mój syn spał w swoim łóżeczku do 5 miesiąca, potem wyjechałam z nim do mojej
Babci, gdzie przez dwa tygodnie spał ze mną w łóżku. przywykł i ja stwierdziłam
też, że jest mi wygodniej pod wzgledem karmienia. dziś ma 3 lata i zasypia ze mną.

[liberkka]

W moim przypadku coreczka spi w lozeczku. Mysle, ze powodem tego
jest miedzy innymi to, ze karmie butelka. Gdybym karmila piersia
pewnie czasami spalaby z nami. Szczerze mowiac mi jest wygodniej
kiedy spie tylko z mezem. Lozeczko jest baardzo blisko naszego
lozka, takze nie musze nawet wstawac zeby do niej zajrzec. Syn
rowniez spal w lozeczku.

[mathiola]

U nas: rodzi się dziecko, ma własne łóżeczko z własną pościelą i tam śpi.
Dziecko trzeba w nocy karmić piersią, więc łóżeczko stoi w sypialni małżeńskiej.
Mąż pomaga w nocnym karmieniu (budzi się na kwęk, podaje dziecko, odkłada na
miejsce). Dziecko dorasta, przyłazi do małżeńskiego łoża, żeby się potulić.
Przyjmujemy, śpimy wspólnie. Jeśli nie przyłazi, chwała mu za to, wygodniej
Przychodzi czas, dziecko zostaje odstawione od wspólnego łoża i idzie do
własnego łóżka z przykazaniem, że jest już duże i dorosłe i w ogóle.
Spania osobno - jedno z małżonków z jednym dzieckiem, drugie z małżonków z
drugim dzieckiem w ogóle nie pojmuję. Gdzie w tym wszystkim są potrzeby dorosłych?

[mruwa9]

martishia7 napisała:

> Czy spałyście ze swoimi
> noworodkami w jednym łóżku?

Tak. I z niemowlakami, i ze starszymi rowniez. Bo tak bylo mi
wygodniej (karmic piersia bez rozbudzania sie i zwlekania z lozka).

Jak Wam potem poszło "wyeksmitowanie" pociechy z
> łóżka?
Zupelnie bezbolesnie, gby dzieci byly do tego gotowe ( w okolicach
2. roku zycia)

Czy wpłynęło to jakoś na Wasze relacje z Księciem Ojcem?

U nas nie ma ksiecia-ojca. Moj maz jest moim partnerem, a nie panem
na piedestale i dzieci sa tak samo jego, jak i moje, a zaspokajanie
potrzeb dzieci lezy we wspolnym interesie calej rodziny, to nie jest
i nie byla wylacznie moja sprawa.

Czy z
> perspektywy czasu żałujecie, że wpuściłyście/nie wpuściłyście
dzieciaka do łóżk
> a?

Oczywiscie, ze nie zaluje, skoro wpuscilismy dzieci do naszej
rodziny, to wpuscilismy je z calym dobrodziejstwem inwentarza. na
dobre i na zle. I na wszystko jest odpowiedni czas, odpowiednia
pora. Na wspolne spanie z dziecmi rowniez.