Pierwsze wrażenia...

[skoobuss]

W poniedziałek zaczęłam pracę. Wyjeżdzam z domu o 13 i wracam o 23godz. Ranną
zmianę zaczynam o 6, więc muszę wstać o 4 i wracam o 15. Jestem tak padnięta,
że nie mam juz siły nawet na jedzenie. Wielki szacun dla pracujących mam, nie
wiem jak Wy sobie radzicie, bo ja ledwo nadążam z gotowaniem i sprzataniem.
Maż pomaga jak tylko może, ale mimo wszystko masakra. Może macie dla mnie
jakieś dobre rady???

PS> Schudłam od poniedziałku 2kg. Szok!!! Na pierwszą wypłatę kupię sobie
jakiś ekstra ciuch

[broceliande]

Niech mąż nie "pomaga" tylko dzieli obowiązki.

[kasia191273]

mysle, ze za wczesnie na wnioski, ze sie przestawisz i
zorganizujesz, jak troche ochloniesz, przywykniesz, nauczysz sie
radzic ze zmeczeniem
i wtedy bedziesz funkcjonowac tak samo, jak reszta mam pracujacych

na pierwsze tygodnie rada: korzystac z gotowych dan lub nagotowac w
weekend na caly tydzien, zeby choc ten stres odpadl na razie

sprzatanie moze poczekac, chyba ze jestes chorobliwie pedantyczna

za 3-4 tygodnie ulozy Ci sie rytm na nowo i z wszystkim zaczniesz
sobie dawac rade

ja wstaje o 5

[ciociacesia]

i jestem w domu na 15, i tak codziennie. kota mozna dostac.
ale dziecko, sprzatanie i gotowanie mam z głowy bo u mamy mieszkam.

[kasia191273]

wybaczcie, ale byc w domu o 15 to naprawde luksus

czym to sie rozni od przecietnie obecnie pracujacych od 9 do 17.00
poza wczesniejszym wstawaniem? Wczesniej wstajesz, wiec pewnie
wczesniej chodzisz spac, ale po pracy masz za to mase czasu na
ugotowanie, posprzatanie, zabawe z dzieckiem

tego nie maja ci, co wracaja w korkach docierajac na 18.00 do domu,
poza moze jedynym luksusem, ze spia sobie dwie godziny dluzej?

ja wiem ze mi dobrze

[ciociacesia]

ale biorac pod uwage ze pracuje na 3/4 etatu a dojazdy do pracy pozeraja mi po 2
godziny to troche frustrujace
zazwyczaj o 20 padam juz spac. gorzej ze młodziez lubi spac dopiero od 21. albo
ma akurat schize i woła babcie przez poł godziny (jesli babcia przyjdzie jest
jeszcze gorzej, bo wtedy schizuje ze ja na pewno gdzies zaqraz pójde)
ale owszem z jednym dzieckiem takie godziny pracy to luksus. tylko ze autorka
pracuje w systemie zmianowym co moze byc naprawde meczace i deprymujace

[echtom]

> ale po pracy masz za to mase czasu na
> ugotowanie, posprzatanie, zabawe z dzieckiem

Niewielu ludzi zmuszonych do wstawania w środku nocy po południu
tryska energią Dwie godziny snu rano to bardzo dużo.

[migotka-2]

Musisz złapać rytm, to najważniejsze. Ja mimo, że do pracy mam rzut beretem i
mogę wybrać sobie godziny to też czasem nie wyrabiam na zakrętach. Mam troje
dzieci i ze względu na pracę męża/partnera cały dom na głowie. Dam Ci kilka rad,
które u mnie się sprawdzają, może u ciebie też
1) W zamrażarce zawsze mam jakiś awaryjny obiad dla rodziny.
2) Na pranie stoją trzy kosze (białe, kolorowe, czarne) kwestia nauczenie
rodziny że wieczorem pranie ma się znaleźć w koszu, odpada segregowanie i
zbieranie po całym domu.
3) Opracowanie kilku szybkich potraw, które możesz zrobić w międzyczasie
4) Jak masz drugą zmianę to możesz gotować na dwa dni
Dasz radę tylko musisz się przestawić. Trzymaj się dzielnie. I jak tylko się da
wdrażaj do pomocy dzieci z czasem jak się nauczą będziesz miała więcej luzu!

[mama_adasia]

pracuję od 9-17, nie mam czasu na nic, maraton w domu (syn ma 5 lat)
i padam o 22.00, mało odpoczywam także w weekendy. długo się tak nie
da

[penelopa40]

"długo się tak nie da"
da sie! zaręczam ci że sie da... 10 rok mija... ja mam dziecko w
wieku szkolnym (logistycznie jest gorzej: lekcje, zajęcia dodatkowe,
rozrywki, koledzy...) i ciężko chorego małżonka = zero pomocy...

[migotka-2]

Ależ oczywiście, że się da! Mam troje dzieci, dwoje w wieku szkolnym i roczniaka
na piersi. Godziny pracy elastyczne jednak swoje zrobić muszę, w domu też i
jeszcze dochodzi gotowanie dwóch zestawów obiadowych (córka na diecie). Jak mi
się bardzo na siebie ponakłada wszystko to sporadycznie korzystam z pomocy
rodziny lub przyjaciółki w opiece nad najmłodszym. No i najczęściej jest tak, że
w sobotę też muszę pojawić się w pracy, niedzielę również jednak rzadziej.
Naprawdę się da!

ja jestem ciekawa co malzonek porabia...

[lilka69]

piszesz, ez maz pomaga jak moze a jak nie moze? nie pomaga?

kobiety! obudzcie sie wreszcie! pracujecie na caly etat tak jak
mezowie a drugie pol macie w domu. podczas gdy oni maja zaledwie
drugie 1/4 lub nawet 1/5. jednym slowem: robia mniej. to po co
pracuujecie na caly etat?

ja z tej sytuacji( dla przykladu) wybrnelam tak: pracuje na pol etatu
(3 dni) ale to JA gotuje i sprzatam. jednak zabiera mi to tylko 1
dzien w tygdniu i ten ostatni podczas gdy maz jest w pracy a dziecko
w przedszkolu jest caly DLA MNIE. i w rezultacie wychodze na tym
lepiej niz moj maz mimo, ze nie sprzata. dziecko z przedszkola
zazozimy i odbieramy po "polowie"

[leneczkaz]

Ja pracuję na pół etatu więc pikuś. Od wiosny będę pracowała na 2/3 etatu.
Wychodzimy z mężem o 8-mej, ja wracam o 13, mąż o 14,30.
Potem już dzielimy się obowiązkami.
A sprząta- sprzątaczka.