Dom jak "nad rozlewiskiem"...

[haidi0111]

Przeczytałam "Dom nad rozlewiskiem" i jestem zauroczona atmosferą
wykreowaną przez autorkę... Atmosferą ciepła domowego ogniska
stworzoną na potrzeby książki. Czy takie domy w ogóle istnieją? Czy
istnieją takie matki i córki, w których jest tyle mądrości życiowej,
dystansu do czynów innych ludzi, bezproblemowego podejścia do życia.
Chciałabym stworzyć taki właśnie dom - ciepły, przytulny, do którego
dzieci będą wracać z najdalszych zakątków świata, by podzielić się
radością lub smutkiem...
Może któraś z was zna "przepis" na taki dom, na taką rodzinną więź?

[heca7]

Mądrości życiowej?!
Przecież ta matka zostawiła swą córkę dla faceta,którego odbiła żonie(żona
wstrętna kobieta chciała żeby wrócił do niej i synów a!fe!) i nazywała tę
zdradzoną żonę szmatą bodajże! No dystansu do siebie to one obie nie mają...Za
to bezproblemowe podejście do życia jak najbardziej.

[haidi0111]

Akurat czytam "Powroty..." i patrzę na to trochę inaczej.

[heca7]

Przeczytałam wszystkie części. 3 moim zdaniem najgorsza.

[iwles]

wolę swoje nudne życie i widywanie Mamy częsciej niż co 40 lat.

[ledzeppelin3]

Wyparcie i zaprzeczenie najstarszym i najbardziej skutecznym mechanizmem obronnym ;P
Pani zostawiła dziecko. W takich sytuacjach dorosłe dziecko mówi "nie jesteś
moją mama, sorry". A w tym słodkopierdzącym gniocie dla Naiwnych Słoneczek i
Sympatycznych Dziewcząt Szukających Siebie dorosłe porzucone dziecko przyjeżdża
do mamy i mówi, że pamięta też dobre chwile W tym gniocie, w którym szczytem
perwersji jest onanizm pod prysznicem i powiedzenie "cipka" (swoją drogą, nie
wiem, czemu większość dysput nad rzeczonym gniotem dotyczy tej nieszczęsnej
cipki. Cipka NIE JEST problemem tej książki). W gniocie, w którym kolejna z
pokolenia kobieta zostawia córkę i zajmuje się "przyszywaną corką". W gniocie, w
którym mamma zostawia dziecko, po czym po 40 latach ni z gruchy ni z pietruchy
oznajmia, że jest wiedźmą (jakimż Naiwnym Słoneczkiem trzeba być, żeby się
nabrać na te bzdury?). Tylko dlatego, że obecnie modne są Tance W Kręgu i
Poszukiwanie Źródeł Kobiecej Mocy. W tym gniocie, babka nie karmiąc nigdy
wcześniej piersią, bo to ohydne, pokazuje Przybranej Wnuczce, jak przystawiać
dzidzi. W tym gniocie Miłość Zwycięża Alkoholizm (młyn na wodę rzesz Polskich
Męczennic, żyjących w horrorze alkoholizmu mężów). Przeczytałam dwie i pół
części z niezdrową fascynacją. Fascynacją, jak daleko może posunąć się chęć
zysku. Bo ten gniot ma tylko jeden cel : dać kobietom namiastkę tego, za czym
tęsknią. I zrobić na tym kasę.
A że nic w nim nie trzyma się kupy ? Że nie ma prawdy psychologicznej? Że każde
zdanie kończy się wykrzyknikiem? Że całość przypomina bredzenie egzaltowanej
piętnastolatki? Nic to. ładnie się czyta.

[undomestic_goddess]

Dokladnie toz to podrecznik wzorowej meczennicy z misja. Powinni to
dzielko z torebkami wymiotnymi sprzedawac. Do tego bardzo zle napisane.

[haidi0111]

To mi oczy otworzyłaś... To jednak nie można tak naprawdę? To tylko
fikcja dla pienędzy?

[undomestic_goddess]

To opis patologii. Naprawde bys tak chciala? Przeczytalam pierwsza
czesc z ciekawosci i zal papieru, na ktorym to wydrukowali.

Naprawde sa lepsze ksiazki, nawet z tym ciepelkiem rodzinnym.

[ledzeppelin3]

Co ty, na żartach się nie znasz? Jasne że to prawda. Kolezanka córki mojej
sąsiadki matki toczka w toczkę coś takiego przeżyła. I proszę Ciebie ma się jak
pączuś w rosole.
I na pewno nie dla pieniążków. Tylko z Miłosci do Człowieka.

ledzeppelin3

[anias29]

hiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii DD
Ja po namowach koleżanek przeczytałam niecałą połowę tej "sagi" i wymiękłam)

[chloe30]

ledzeppelin3 napisała:

> > A że nic w nim nie trzyma się kupy ? Że nie ma prawdy
psychologicznej? Że każde
> zdanie kończy się wykrzyknikiem? Że całość przypomina bredzenie
egzaltowanej
> piętnastolatki? Nic to. ładnie się czyta.

Kocham Cie Led
Ja przebrnęłam przed dwie części, o dwie za dużo, szkoda oczu.

[chicarica]

Opisałaś WSZYSTKO co mam na myśli.

[denea]

>Przeczytałam dwie i pół
>części z niezdrową fascynacją.

Jak kto, dwie i pół ?! Nie dokończyłaś trzeciej części ?
Ależ tam było najlepsze

[ledzeppelin3]

Drugą - opuszczałam wstrząsające sceny takiej prawdziwej do bólu acz nie bez
przeciwności miłości Basi i Tomasza

[haidi0111]

Chodziło mi o dom, w którym trzy pokolenia kobiet mogą usiąść razem
przy herbacie i porozmawiać szczerze o życiu, o tym co czują. Nie
wypominać sobie swoich błędów (niekoniecznie aż takich jak
zostawienie dziecka), doradzić a nie nakazywać i oceniać. Bo ja tak
nie mogę. I myślę, że większość z was też nie, czytając posty o
stosunkach rodzinnych... I zostawmy już styl tej książki. Ja akurat
prosta dziewczyna jestem, lubię proste filmy i książki

[cherry.coke]

Mysle, ze zdecydowanie lepiej wzorowac sie w tej kwestii na "Ani z Zielonego
Wzgorza". "Dom nad rozlewiskiem" porzucilam w polowie pierwszego tomu, jak mi
zaczela para uszami leciec. Gniot koszmarny, nic sie kupy nie trzyma.

[inn-ka]

haidi0111 napisała:

> Chodziło mi o dom, w którym trzy pokolenia kobiet mogą usiąść razem
> przy herbacie i porozmawiać szczerze o życiu, o tym co czują.

Są takie domy. U mnie to nawet cztery pokolenia (moja córka jeszcze w brzuchu).
Przyjeżdżam do babci na obiadek, mama kawę polewa i sobie gadamy o wszystkim i
niczym. Bez żadnych gwałtownych zwrotów akcji, powrotów po latach, egzaltowanych
wyznań. Zwykłe życie. Da się

[kali_pso]

Ta ksiązka odpowiada na potrzeby wielu ludzi.
Jest czymś, co wielu chciałoby przeżyć, do czego dąży i dąży i nie znajduje...daje, byc może złudną, nadzieję, że takie życie jest możliwe, że przecież to nie sa ludzie z czołówek gazte, nie jakieś celebryty, tylko prości i zwyczajni nasi sąsiedzi...wiec dlaczego nam nie może przydarzyc sie podobna historia?


Dla mnie to inna wersja Nigdy w życiu- tam też Judyta odpowiedziała na potrzeby szeregu kobiet, tych co to w siebie wątpiły i okreslały sie przez pryzmat marnych facetów- te ksiązki mówia o zyciu jakie chciałyby prowadzić rzesze kobiet, nie jakie prowadzą.

[letizia2]

Nie dałam rady przeczytać całej ksiażki. Dla mnie to jakiś koszmar.
Polecam również " Anie z Zielonego Wzgórza", Starsze ksiażki Musierowicz "Szósta
klepka", "Kwiat Kalafiora". Są to ksiazki dla młodzieży, ale wiem ze duże grono
dorosłych bardzo chętnie czyta te ksiażki.
Polecam ksiażki Laury Ingalls Wilder z serii "Domek na Prerii".

W każdej z tych ksiazek jest ciepło, miłosc a to chyba jest w domu najwazniejsze

[chicarica]

Literacko ta książka to porażka.
Podobnie było z tą taką o internetowej miłości - Janusza El Wiśniewskiego.
Przejrzałam (bo trudno powiedzieć że przeczytałam) omijając dłużyzny, czytać się
tego nie dało. Grafomania do kwadratu.

"Samotność w sieci"

[kammik]

Bardzo fajna rzecz, rzadko kiedy tak rechoczę przy lekturze

[heca7]

Z tej "Samotności w sieci" zapamiętałam jedno bo mnie to zaskoczyło. Od 20 lat
używam tamponów i myślałam, że mają sznureczek a wg autora WSTĄŻECZKĘ czy
TASIEMKĘ
Równie straszny gniot.

[kawka74]

Starałam się okrutnie, co by nie ryknąć śmiechem, ale przy dramacie Natalia plus koparka nie wytrzymałam. Inwencja autora mnie powaliła.
Z dalszego ciągu zrezygnowałam.

[kammik]

Tam jakiś ślepawy dzieciak się jeszcze błąkał, tak? Nie pamiętam, komu oddałam
tę fascynującą książkę, a chciałoby się wrócić Z biblioteki nie wypozycze, bo
sie wstydzę
Mam spory sentyment do "Samotności", bo to pierwsza książka, którą kupiłam w
Merlinie. Jednocześnie z "Wojną polsko-ruską", niezły rozrzut

[kawka74]

Ja już nawet nie pamiętam - starałam się to arcydzieło wykasować ze świadomości

[chicarica]

Nigdy w życiu było przynajmniej chwilami zabawne.
Dom nad rozlewiskiem nie jest.

[ewelsia]

Pewnie istnieją takie domy, pełne ciepła i wspaniałej atmosfery, chyba każda z
nas chciałaby taki dom mieć. Książki nie czytałam, ponieważ tego typu
"literatury" nie czytam, obejrzałam za to serial, ( kręcony w moich stronach),
też był marny, ale myślę, że bardzo dużo tu fikcji literackiej no i jakiegoś
fałszu, nierealności, no bo jakie porzucone dziecko po latach wraca do matki i
zaczynają świergolić, jak gdyby nigdy nic.

[bacha1979]

Jedna z nudniejszych książek jakie czytałam, dobrnęłam jakoś do końca, ale
język, niektóre zwroty tragiczne.

[irmaaa]

Nie wiem, co mogło się spodobać w "takim" domu? Jaka atmosfera?
Takie sobie życie okaleczonych kobiet, które dają sobie drugą szansę.
Fajny dom nie potrzebuje pokoleń, nie potrzebuje rozlewiska ani niezwykłych
wspomnień. W moim- najfajniejszym na świecie domu nie trzeba się rozwodzić,żeby
się przyjażnić, nie trzeba porzucać dzieci, żeby sobie uświadamiać jak bardzo
się je kocha. Mój przyjazny, ciepły i normalny dom wygrywa w przedbiegach z
Domem nad rozlewiskiem.