dzieci po 30tce

[anyx27]

Brawo,leneczka! popieram jak najbardziej takie podejscie. Ja zdecydowałam sie na
dziecko w podobnym wieku - urodziłam jak miałam 24lata i jestem przeszczęsliwa

koleżanki teraz koło 30-tki narzekają, płaczą, żałują, bo się zorientowały, że
czekały za długo. a ja mam odchowaną przedszkolaczkę i robię to na co mam
ochotę z niczego nie musiałam zrezygnować, nie czuję presji, nie miałam
problemów z zajściem w ciążę, z donoszeniem itd. a moje dziecko w wieku nastu
lat będzie miało nadal młodą mamę i jeszcze bardzo istotne - ma 2 babcie i
nawet 2 prababcie! bezcenne ))

[gazeta_mi_placi]

>koleżanki teraz koło 30-tki narzekają, płaczą, żałują.

Wszystkie są bezpłodne że płaczą i żałują czy jak?

[kawka74]

> Brawo,leneczka! popieram jak najbardziej takie podejscie.

Czyli ja mam rację i nikt inny, i mój model jest najlepszy?
Faktycznie, świetne podejście.

[anyx27]

kawka74 napisała:

> > Brawo,leneczka! popieram jak najbardziej takie podejscie.
>
> Czyli ja mam rację i nikt inny, i mój model jest najlepszy?
> Faktycznie, świetne podejście.

o,to już zdania swojego mieć nie wolno? rozumiem, że niektórym czytanie ze
zrozumieniem nie wychodzi zbyt dobrze nie napisałam, że ja mam rację, tylko,
że popieram takie podejscie. widzisz różnicę?

[kawka74]

Przecież zgadzasz się z podejściem autorki wątku, a ono jest właśnie takie. Trudno to dostrzec?
Ty też nie jesteś bez grzechu, bo nie potrafisz cieszyć się swoim przedtrzydziestkowym macierzyństwem bez wbicia szpili matkom po trzydziestce.

[myszka1202]

kawka74 napisała:

> Przecież zgadzasz się z podejściem autorki wątku, a ono jest właśnie takie.

to nie mogę sie zgadzac?

[myszka1202]

myszka1202 napisała:

> kawka74 napisała:
>
> > Przecież zgadzasz się z podejściem autorki wątku, a ono jest właśnie taki
> e.
>
> to nie mogę sie zgadzac?

przepraszam żle mi sie skopiowało - nie do ciebie kawka ta odpowiedz.

[figrut]

Każda sroczka swój ogonek chwali.... Zastanawiam się co ja powinnam
gloryfikować, ierwsze dziecko w okolicach 20, czy dwójkę następnych po 30 ?
Nigdy nie żałowałam, że urodziłam córkę w młodym wieku, ale też dla dzieci
urodzonych po 30 miałam więcej cierpliwości, a co najwazniejsze byłam o wiele
bardziej pewna siebie (kobiety po 30 wiedzą o czym piszę z tą pewnością siebie).
Każdy wiek ma swoje wady i zalety i chyba do tej pory mając lat 38 (dla Ciebie
to ja już babcia) nie potrafiabym wskazać jednoznacznie który wiek jest najlepszy.
Leneczkaz, zauważyłam, że bardzo często gloryfikujesz swoje życie, swoje wybory.
Wyglądas to trochę tak, jak gdybyś całemu światu, a prede wszystkim samej sobie
chciała udowodnić, że Twoje jest zawsze najlepsze. Czyżbyś mimo wszystko nie
była pewna tego, czy jesteś szczęśliwa, czy podejmujesz właściwe decyzje życiowe ?

[leneczkaz]

> Leneczkaz, zauważyłam, że bardzo często gloryfikujesz swoje życie, swoje wybory
> .

Ale czy to jest taki dramat, że ktoś choć raz napisze, że jest zadowolony ze
swoich wyborów i swojego życia. Nie napisałam słowa złego o matkach po 30-stce.
Ale jestem za propagowaniem młodszego macierzyństwa które nie łączy się z końcem
świata/końcem żcycia, przez duże Ż dla matki...

[figrut]

> Ale czy to jest taki dramat, że ktoś choć raz napisze, że jest zadowolony ze
> swoich wyborów i swojego życia.
To zaden dramat. Jednak jak się czyta Twoje wpisy gdzie na kazdym kroku
podkreślasz jaka z Ciebie super matka, jaka jesteś szczęśliwa, bogata, kim jest
Twój mąż, to tylko jedno przychodzi na myśl - sama siebie chcesz przekonać do
tego o czym piszesz. Udowodnić przed sobą i wirtualnym światem, że szczęście,
bogactwo, idealizm i wysoka pozycja w świecie to Twoje życie. Ludzie naprawdę
szczęśliwi robią to spontanicznie, Ty za wszelką cenę chcesz to wyciągnąć na
powierzchnię, aby nikt przypadkiem nie przeoczył.

[slonko1335]

figrut napisała:
Ty za wszelką cenę chcesz to wyciągnąć na
> powierzchnię, aby nikt przypadkiem nie przeoczył.

a jak się więcej poczyta to i nieścisłości wychodzą w tym super życiu, no ale
oczywiście to przez to rozrywanie leneczki na wszystkie strony tak czasami jej
się co nieco zapomina...

[agazagie]

Nie ma "właściwego wieku" na rodzenie dzieci. Każdy jest tak samo dobry jak i
niedobry (ciekawe co na to spece od logiki?)
Moja szwagierka urodziła dzieci mając 22 i 24 lata, teraz ma 39, ma prawie
dorosłych synów a ona nadal młoda Ale mówi, że jak dzieciaki były małe to
wcale nie było tak lekko.
Na drugim biegunie moja siostra - rodziła mając 32 i 35 lat, teraz ma 37.
Szwagierka ma luz a siostra kombinuje co z dzieciakami zrobić, siedzi w
pieluchach (z młodszą) i zero swobody (chyba, że babcia się zlituje).
Ale która ma lepiej? teraz pewnie szwagierka, ale wcześniej moja siostra się
"wyszumiwała" a tamta siedziała w pieluchach.
A ja poszłam za siostrą Pierwsze dziecko w wieku 31 lat (teraz 14,5 m-ca) i
pracujemy nad drugim. Nie narzekam, 10 lat temu kompletnie nie czułam
"instynktu" i pewnie nie byłabym fajną mamą
A nawiązując do wstydu za "starych rodziców" to myślę, że teraz to nie będzie aż
taki problem (o ile w ogóle był) bo większość dzieciaków będzie mieć rodziców 30+

[agni71]

leneczkaz, nie czytałam wszystkich postów, wiec moze sie powtórzę, a moze
dyskusja zeszła juz na jakies inne, poboczne tory. Pozwól jednak, że
odpowiem na twojego pierwszego posta.

Nie wszyscy ludzie poznaja swoja druga połówkę na tyle wcześnie by w wieku
25 lat miec półtoraroczne dziecko. Ja mojego męża poznałam po studiach, w
wieku 25 lat. Pobralismy sie rok pózniej. Teoretycznie mogłam zostac mamą
w wieku 28 lat. Ale życie, jak to zycie płata ludziom rózne figle i tak
sie u nas zlozyło, że mamą po raz pierwszy zoistałam w wieku 31 lat. mając
33 urodziłam drugie, a 35 - trzecie. Nie jestem młodziutka, super sprawna
mamą (problemy ortopedyczne, zapewne pogłebione trzema ciązami i
porodami), mam jednak nadzieję, ze moje dzieci jakos strasznie nie będa
sie mnie wstydziły, a jesli, to im przejdzie w wieku dorosłym.
Mam tez w rodzinie pare, która jest razem od szkoły sredniej, a moze
podstawówki. Pobrali sie mlodo, dzieci maja starsze od moich, a sami sa 5
lat mlodsi. I tez jest fajnie, bo sa jeszcze relatywnie młodzi, pełni
energii, a dzieci mają odchowane. Z drugiej strony nie mieli beztroskich
lat studenckich, jakie ja miałam, kiedy to wyszalałam sie chyba na zapas
. I nie wyobrażałam sobie zostac wtedy mamą.

[leneczkaz]

Jedno sprostowanie. Nie wstydziłam się MAMY a jej WIEKU. o różnica.

I nie neguję późnego macierzyństwa. Raczek wskazuję, na fakt, że młode
macierzyństwo jest także wspaniałe i nie łączy się z... (ale to jużpisamam z 10
x w tym wątku )

[wieslawawie]

Ja miałam 33lata jak urodziłam pierwsze dziecko i 35 lat jak urodził się 2 syn
.Czy Ty studiując 2 kierunek korzystałaś z pomocy Babci przy dziecku ,bo była
na emeryturze? Ty nie będziesz mogła tego doświadczyć bo gdy Twoje dziecko
będzie miało dzieci to Ty będzziesz pracować i mieć 20 lat do emerytury

[kaligulalu]

no to uraziłaś wiele pań po 30... Trzeba było jeszcze dodać, że jak się rodzi dzieci w młodym wieku to łatwiej schudnąć - wtedy by Cię bardziej zlinczowały

Prawda jest taka, że z fizjologicznego punktu widzenia najlepszy czas dla kobiety na poród i ciążę wypada między 20 a 25 rokiem jej życia. I możecie krzyczeć ile chcecie o wyrzeczeniach i innych bzdetach, nic tej prawdy nie zmieni. Urodziłam w wieku 21 lat, ciąża przebiegała bez komplikacji, poród (II faza) trwał 15 minut. Przy dziecku spędzę jeszcze 3 lata bo nie muszę wracać do pracy, a studia dzienne nie są aż tak wymagające.

Do opieki nad dzieckiem potrzebna jest kondycja i kreatywność, czasem też brak poczucia obciachu. Ile mam po 30 widziałyście biegających na czworaka za dzieciakiem w piaskownicy? Albo łażących po drzewach?

A na koniec: każdy robi jak chce, a ja sobie mogę o tym myśleć co mi się podoba. Co więcej - mogę to nawet napisać na forum. I co mi zrobicie?

[cherry.coke]

> Prawda jest taka, że z fizjologicznego punktu widzenia najlepszy czas dla kobie
> ty na poród i ciążę wypada między 20 a 25 rokiem jej życia. I możecie krzyczeć
> ile chcecie o wyrzeczeniach i innych bzdetach, nic tej prawdy nie zmieni.

Oczywiscie, ze tak, tylko zycie nie sklada sie z samej fizjologii. Jest jeszcze
sporo innych czynnikow, ktore bierze sie od uwage na rowni z fizjologia.

> Do opieki nad dzieckiem potrzebna jest kondycja i kreatywność, czasem też brak
> poczucia obciachu. Ile mam po 30 widziałyście biegających na czworaka za dzieci
> akiem w piaskownicy? Albo łażących po drzewach?

Szczerze mowiac, tyle ile mlodszych. To nie zalezy od wieku, bo sa pancie, co i
przed matura sie nie zniza ani nie pobrudza. Dowiedzialam sie za to dzis o
jednej 20-parolatce, ktorej dziecko robi sobie sniadanie i bawi sie 20 Barbie,
podczas gdy mama spi do 11. I kreatywnosc, i kondycja, i brak poczucia obciachu.
Ale mam generalizowac na wszystkie?

[kaligulalu]

Dopsz, niech będzie, że oprócz fizjologii przyszłe mamy biorą pod uwagę wiele czynników. W moim przypadku wszystkie wskazały jednoznacznie - dziecko na studiach. Prawdę mówiąc obecnie mamy do wyboru albo jednocześnie uczyć się i bawić dziecko albo czekać kilka lat na ustabilizowanie się sytuacji osobistej i odkładać decyzję o potomku w nieskończoność. Moja sytuacja osobista i rodzinna była na tyle przejrzysta, iż wiedziałam że mogę liczyć na pomoc rodziny i wsparcie partnera. Dlatego postanowiłam żyć w zgodzie z fizjologią

[cherry.coke]

No widzisz, masz taka mozliwosc, ulozylo ci sie i czad. Ale sa kobitki, ktore w
tym wieku nie maja partnera (odpowiedniego na ojca), mieszkania, pieniedzy,
instynktu macierzynskiego, kontynuuja edukacje. Nie o to chodzi, ze taki model
jest zly, tylko nie jest jedyny.

[franczii]

Moja sytuacja osobista i rodzinna była na
> tyle przejrzysta, iż wiedziałam że mogę liczyć na pomoc rodziny i wsparcie par
> tnera. Dlatego postanowiłam żyć w zgodzie z fizjologią

To napisz to jeszcze autorce tego watku bo jej sie wydaje, ze dziecko w wieku 23
lat to tylko i wylacznie jej decyzja, jej zasluga i dziwi sie, ze inni tak nie
maja.

[moofka]

Moja sytuacja osobista i rodzinna była na
> tyle przejrzysta, iż wiedziałam że mogę liczyć na pomoc rodziny i
wsparcie par
> tnera. Dlatego postanowiłam żyć w zgodzie z fizjologią

czyli ze moja potrzydziestkowa ciaza byla niefizjologiczna? czy mniej
fizjologiczna od tej podwudziestkowej? coraz bardziej absurdalny jest
ten watek

[imasumak]

moofka napisała:


czyli ze moja potrzydziestkowa ciaza byla niefizjologiczna? czy mniej
fizjologiczna od tej podwudziestkowej? coraz bardziej absurdalny jest
ten watek

Tym bardziej, że wypowiadające się tu orędowniczki wczesnego macierzyństwa,
deklarują gotowość rodzenia potomstwa po trzydziestce.

reasumując

[imasumak]

Moofka urodzić po trzydziestce - źle. Założycielka wątku urodzić po trzydziestce
- dobrze

[moofka]

nie no ja sie wpisuje w nurt i mlodszych mamusiek
bo mowie ze w pierwsza wpadkowa zaszlam niedlugo po studiach
i mam juz porownanie, ze to drugie macierzynstwo zupelnie inne bylo od poczatku
pomijajac inny status bytowo-finansowo-lokalowo-itd
przez wszystkie inne aspekty
ale ja juz je mam
a muode mamcie jeszcze nie
stad ta bezkompromisowosc
przy czym ja mialam lat 25 meza i pokonczone szkoly
dziecko w wieku lat 21 to dla mnie w ogole jakis kosmos i naprawde nie widze zbyt wielu zalet takiego rozwiazania, no moze oprocz tych oslawionych wspolnych dyskotek

[imasumak]

Nie wiem, czy zauważyłaś, że ja też się wpisuje w nurt młodszych mamusiek. Moja
starsza w tym roku kończy 17 lat
Wszystkie za i przeciw biorę pod uwagę . Dlatego nie dam się przekonać, że
późniejsze macierzyństwo jest gorsze od wczesnego

[moofka]

wiem, wiem
w zasadzie jeszcze mlodszych

sie pochwale - moje dziecko wlasnie zalozylo sobie skarpetke
samo
dziesiec minut sapal mi za plecami ale naciagnal

[imasumak]

kuńgratulejszyn ))

a moja

[ciociacesia]

sama podciaga rajty po zmianie pieluchy. i zakłada sobie spodnie na głowe

[moofka]

> Tym bardziej, że wypowiadające się tu orędowniczki wczesnego
macierzyństwa,
> deklarują gotowość rodzenia potomstwa po trzydziestce.

bo to calkiem normalny wiek na dzieci
optymalny rzeklabym
czlowiek juz wybawiony i zawodowo cos tam osiagnal
i najpewniej sam moze swoje dzieci utrzymac bez ogladania sie na
porftele rodzicow
i moze nawet mieszkanie ma wlasne
29 to chyba teraz srednia wieku pierwszej ciazy

pozne macierzynstwo to to okoloczterdziestkowe
a i to ma swoje zalety
wiec pewnie dlatego taka burza w tym watku
mowic trzydziestce ze jest za stara na dzieci
to tak jakby dziewietnastce powiedziec ze jest juz za stara na
dyskoteki na przyklad

[figrut]

> no to uraziłaś wiele pań po 30... Trzeba było jeszcze dodać, że jak się rodz
> i dzieci w młodym wieku to łatwiej schudnąć - wtedy by Cię bardziej zlinczowały
Nie ma co linczować, skoro taka jest prawda - po 30 roku życia nie ma już takiej
dobrej przemiany materii jak przed.
> Prawda jest taka, że z fizjologicznego punktu widzenia najlepszy czas dla kobie
> ty na poród i ciążę wypada między 20 a 25 rokiem jej życia. I możecie krzyczeć
> ile chcecie o wyrzeczeniach i innych bzdetach, nic tej prawdy nie zmieni. Urodz
> iłam w wieku 21 lat, ciąża przebiegała bez komplikacji, poród (II faza) trwał 1
> 5 minut. Przy dziecku spędzę jeszcze 3 lata bo nie muszę wracać do pracy, a stu
> dia dzienne nie są aż tak wymagające.
Z fizjologicznego pewnie tak, ale nie zawsze kobieta jest psychicznie gotowa na
posiadanie dziecka w tak młodym wieku. Ja urodziłam córkę w wieku lat 19 i był
to 65 godzinny poród + w sumie 5 tygodni na patologii ciąży. Kolejne dzieci
urodziłam po 30 roku życia i ciąże ani porody skomplikowane nie były. Gdybym
osobiście jeszcze raz miała drugą szansę na życie i możliwość wyboru momentu
posiadania pierwszego dziecka, byłoby to z całą pewnością po 28 roku życia. Nie
potrafię jednoznacznie powiedzieć który moment na pierwsze dziecko jest
najlepszy, bo każda kobieta jest inna. Nie żałuję wczesnej ciąży, ale mówiąc
szczerze wiele fajnych rzeczy mnie ominęło, a gdybym zaszła w ciążę około 30,
wtedy mogłabym przeżyć to wszystko, co jest przywilejem dwudziestolatków -
korzystać z życia, wyszumieć się, wybawić i wtedy zmęczona szalonym życiem zająć
się na spokojnie małym dzieckiem.
> Do opieki nad dzieckiem potrzebna jest kondycja i kreatywność, czasem też brak
> poczucia obciachu. Ile mam po 30 widziałyście biegających na czworaka za dzieci
> akiem w piaskownicy? Albo łażących po drzewach?
>
Mniej zmęczona i bardziej kreatywna jestem matką po 30. W okolicach dwudziestki
z niczym nie nadążałam, wciąż byłam zmęczona, życie pędziło jak szalone. Po 30
byłam już bardzo pewna siebie, nie czułam parcia na to, aby udowodnić światu
jaka ze mnie super matka. Wyluzowałam, byłam spokojniejsza, bardziej cierpliwa.
Moja córa miała babcię młodą rocznikiem, ale starą psychiką - typowa babcia
która dba o szalik pod szyją i dokarmianie wnusi domowym żarełkiem.
Synowie mają babcię która nauczyła ich łazić po drzewach i która sama po nich
łazi. Babcię, która wycina wiklinę i z dzieciakami plecie szałas w ogrodzie.
Choć ma prawie 60 lat, jest młoda duchem i ciałem w sensie sprawności fizycznej.
Starość to nie metryka, a psychika. Moja Mama od zawsze była starsza psychicznie
niż mój Tata (6 lat od niej starszy).

[ila79]

<Ile mam po 30 widziałyście biegających na czworaka za dzieci
> akiem w piaskownicy?>
Ja widziałam przynajmniej jedną - siebie. Za to takiej koło 20 nie
widziałam żadnej. Teraz jestem po 30-tce. Urodziłam w wieku 27 lat i
naprawde wyobraźnia i kreatywność nie zależą od wieku.

[imasumak]

kaligulalu napisała:

Prawda jest taka, że z fizjologicznego punktu widzenia najlepszy czas dla
kobiety na poród i ciążę wypada między 20 a 25 rokiem jej życia.

I co z tego wynika? Że kobieta powyżej 25, 30, 35, a nawet 40 roku życia nie
jest w stanie sprostać prokreacji? To oczywista bzdura.
Poza tym, przy tak ważnej decyzji, nie tylko fizjologię należy brać pod uwagę .
Są inne, nie mniej ważne czynniki, o których trzeba myśleć.

Urodziłam w wieku 21 lat, ciąża przebiegała bez komplikacji, poród (II faza)
trwał 15 minut.

Ja pierwsze dziecko urodziłam w wieku 22 lat, ciąże bardzo źle znosiłam w
pierwszym trymestrze, w drugim musiałam leżeć, poród też nie należał do
najłatwiejszych.
Drugie dziecko urodziłam w wieku 32 lat, ciąża, poza kilkoma małymi incydentami
przebiegła książkowo, a urodziłam prawie w biegu.

Jeśli zaś chodzi o kreatywność, to zdecydowanie bardziej kreatywna jestem przy
młodszej córce. Mam też więcej cierpliwości. A mimo 38 lat, nie łamię jeszcze
bioder podczas prób chodzenia, poza tym wyobraź sobie, że jeżdżę z młodą na
rowerze, chodzę też z nią na basen i łyżwy.

A na koniec: każdy robi jak chce, a ja sobie mogę o tym myśleć co mi się
podoba

Oczywiście, że możesz. Tu chodzi bardziej o formę przekazu. Jeżeli ktoś wychodzi
z tak patetyczną wypowiedzią, deprecjonującą wybory innych, jak to uczyniła
autorka wątku, nie może spodziewać się aplauzu.

[franczii]

> Do opieki nad dzieckiem potrzebna jest kondycja i kreatywność, czasem też brak
> poczucia obciachu. Ile mam po 30 widziałyście biegających na czworaka za dzieci
> akiem w piaskownicy? Albo łażących po drzewach?


prawde mowiac to tu gdzie mieszkam wszystkie mamy przedszkolakow maja po 30tce i
zadna w parku nie siedzi na laweczce.
A kiedy przyjezdzam do Pl to na placach zabaw z dziecmi widuje glownie babcie

[lola211]

Ile mam po 30 widziałyście biegających na czworaka za dzieci
> akiem w piaskownicy? Albo łażących po drzewach?
>
Przyznam , ze nie wiedzialam zadnej.Tak jak nie wiedzialam zadnej 20
latki w ten sposob sie zachowujacej na placu zabaw.

Rodzić majac 21 lat to dla mnie oznacza CAŁE dorosle zycie byc za
kogos odpowiedzialnym, cale dorosle zycie z obowiazkami.Mnie by bylo
szkoda, dlatego dalam sobie pare lat na luz blues.Ty bezpowrotnie to
stracilas, bo te lata juz nie wróca.Ledwie wyrwalas sie spod
rodzicielskich skrzydel, a juz wyladowalas z wlasnym
dzieckiem.Ciesze sie, ze ten model wypiera pozniejsze macierzynstwo.

[atowlasnieja]

jeśli chodzi o biologię to rozmnażać się powinny zaczynać dziewczyny jeszcze
przed 20 rokiem życia więc twoje 21 to wcale nie tak wcześnie moja droga .
Tylko że dziecko jeszcze przed maturą to jakoś tak dzzziiiiwwwwnie wygląda, bo
co ludzie powiedzą.

Więc nie pleć że twój model rozrodu jest najwłaściwszy, bo nie zafundowałaś
sobie dziecka kiedy tylko można biologicznie było lecz poczekałaś na trochę
bardziej sprzyjające warunki socjalne.

to bardzo proste laneczkaz

[ila79]

Zwyczajnie jak w wieku lat 24 jesteś ustawiona, masz kasę, babcie do
pomocy itp. to nic dziwnego, że sie decydujesz na dziecko. Wyobraź
sobie, że dla "normalnego" człowieka, niezbyt zamożnego ze swojego
domu rodzinego 24 lata to czas, kiedy dopiero wszystko się zaczyna -
szukanie lokum, podjęcie poważnej pracy, koniec studiów itp. Teraz
wyobraź sobie siebie w takiej sytuacji - masz 24 lata, kończysz
studia, wychodzisz za mąż, mieszkasz w kawalerce (wynajętej), a
łączny dochód Twój i męża to ok 2,5-3 tys., oprócz tego nie masz
nikogo do pomocy, bo dziadkowie pracują albo są daleko. I co
rozmnażasz się?

[gazeta_mi_placi]

Dla niej wszystko jest proste jak drut

[deela]

mam 29 lat i dwoje dzieci
zastanawialismy sie nad 3 ale ostatnio stwierdzilismy ze nam chyba wystarczy
nastepcow tronu
poza tym wlanie po 30stce juz mi sie nie chce bawic w ganianie z brzuchem
a 30 koncze za 1,5 tyg
pierwsze bylo wpadka drugie - bo mala roznica wieku (2,8 roku) jest dobra i tak
juz zostanie
jescze tylko 17 lat i bede wolnaaaaaaaaaaaa

[super-mikunia]

jescze tylko 17 lat i bede wolnaaaaaaaaaaaa

a wtedy pojawią się wnuczęta

[gazeta_mi_placi]

A jeżeli córeczki będą tak samo roszczeniowe jak większość tutejszy e-matek raczej będą wymagały opieki nad wnuczętami na każde skinienie od "młodej" babci i cały misterny plan "odpoczęcia sobie" legnie w gruzach

[iwles]

wystarczy, że coreczki będą się zachowywały dokładnie tak samo jak
ich mamusie, a cały misterny plan szaleństw po 40-tce legnie w
gruzach.

[deela]

po pierwsze mam synow po drugie moje wnuki to zmartwienie moich dzieci nie moje

[imasumak]

deela napisała:

po pierwsze mam synow po drugie moje wnuki to zmartwienie moich dzieci nie moje


To sobie poczytaj jak organizują czas swoim mamom autorka wątku i kilka pań jej
przyklaskujących.

[gazeta_mi_placi]

Teściowym też nie przepuszczą,więc nie bądź taka pewna ...

[super-mikunia]

po pierwsze mam synow po drugie moje wnuki to zmartwienie moich dzieci nie
moje

ale to znaczy, że masz cicha nadzieję, że będą gejami
a jak to nie wyjdzie to chociaż łudzisz się, że a) nie będą mieli dzieci tak
wcześnie jak Ty - może nie dożyjesz b) odetniesz się od synów - masz zamiar być
wredną teściową

[gazeta_mi_placi]

>mam 29 lat i dwoje dzieci.

Ale wyglądasz na 35...
Cóż macierzyństwo przed 30-tką nie wszystkim służy

[lola211]

> Zawsze miałam 'starą' mamę. Mimo, że jest dziarską, wykształconą
inteligentną
> kobietą, to wstydziłam się jej wieku. Koleżanki w szkole mówiły
coś o matkach
> 30+, ja miałam już 40+ ...
>
Musze zapytac mlodszego brata, czy wstydzil sie matki, ktora
urodzila jego- 3 cie dziecko- majac 30 lat.Nie sadzilam, ze dzieci
moga byc takie głupie, no ale jak widac moga.
> Ja. Lat 25. Syn 1,5 roku. Chcę mieć dwoje, lub troje. Chcę mieć
gwar przy
> stole i zamieszanie o poranku. Chcę słyszeć śmiechy, i płacze i
krzyki ...

No to do dzieła.Mnie na mysl o takim modelu cierpnie skora.Moze
dlatego, ze wychowywalam sie w domu pelnym dzieci.

[echtom]

> Mnie na mysl o takim modelu cierpnie skora.Moze
> dlatego, ze wychowywalam sie w domu pelnym dzieci.

To chyba normalne, że człowiek w dorosłym życiu chciałby mieć to,
czego mu brakowało w dzieciństwie. Ja wychowałam się we wzorcowej
rodzinie nuklearnej, więc wymarzyłam sobie "wiejski" dom pełen
dzieci i zwierząt. Nie powinnam się dziwić, gdyby moje córki
postawiły na sterylny wychów jedynaków

[ada828]

Zbyt duże uogólnienia. Moja mama mnie urodziła, kiedy miała 30 lat. Ja też swoje
w tym wieku. Nie mam żadnych negatywnych doświadczeń w tym względzie. Z mojego
doświadczenia raczej wynika , że poza zdrowiem, na które praktycznie nie mamy
wpływu (przecież i dzieci umierają na raka), liczy się energia życiowa. Wierz mi
można być "emerytem" (bo nie każdy emeryt jest "emerytem") w wieku 20 paru lat.

TROLL

[douglas.beauty]

uwielbiam te watki zakladane przez ludzi gazety.pl W zasadzie
zawsze wiadomo co wywola wielkie poruszenie - macierzynstwo, aborcja
itp...

nuda

[kasia.46]

douglas.beauty napisała:

> uwielbiam te watki zakladane przez ludzi gazety.pl W zasadzie
> zawsze wiadomo co wywola wielkie poruszenie - macierzynstwo,
aborcja
> itp...
>
> nuda

napisała rycząca czterdziecha

[gazeta_mi_placi]

Masz coś do osób w wieku 40-lat (lub więcej)?
To już trzeci obraźliwy wpis w tym wątku dotyczący kobiet w tym wieku.
Ciebie ten wiek (niezależnie od tego,że urodziłaś w młodym wieku) też czeka.

[imasumak]

Jesteś beznadziejna Kasiu

[gazeta_mi_placi]

Zaraz Ci odpowie że jesteś 40-tką w podeszłym wieku i masz zmarchy

[douglas.beauty]

> napisała rycząca czterdziecha

jeszcze 5. lat mi brakuje dziewczynko...

Leneczka ... pomysl

[polaola]

Gdyby twoja matka nie zdecydowala sie urodzic dziecko w wieku 32 lat
, nie bylo by cie poprostu na swiecie ... O co ci chodzi ? masz
pretesje do rodzicow ze nie mieli dzieci przed 30-tka ? No coz gdyby
mieli, byli by to inni ludzie, ale ciebie nie bylo by i juz .
Moja mama urodzila mnie tez po 30-ce. Zawsze bylam z mojej mamy
dumna, ze jest taka madra, piekna, elegancka i kochana. Do dzisiaj
moja mama jest dla mnie mloda i nigdy bym o niej nie pomyslala jak o
"starej" kobiecie.
Pomysl troszke zaczym sie zabierzesz za pisanie. A moze poprostu nie
jestes dojrzala psychicznie. Tak wiec z nastepnym dzieckiem moze
troszke poczekaj ...

[utrzymanka]

Matka autorki pewnie samodzielnie sie dorobila w zyciu, zdobyla wyksztalcenie i
swiadomie podjela decyzje o macierzynstwie w wieku 32 lat. Popelnila jednak
radykalny blad, za bardzo sie o swoja coreczke troszczyla, nie pozwolila jej sie
usamodzielnic, prace zalatwila, zagraniczne wojaze pooplacala, teraz pewnie tez
kaski podsypuje i wnuczeta nianczy. Nie dziwota , ze coreczka nie przejawia
zwiazku z rzeczywistoscia, rozmnaza sie beztrosko i ma swietne samopoczucie. A
to wczesne rozmnazanie to chyba jedyne co autorka znalazla, zeby zaznaczyc swoja
odrebnosc - bo przeciez nie niezaleznosc- od matki, ktorej pewnie w zaden inny
sposob dorownac nie mogla.

[gazeta_mi_placi]

A tak nawiasem mówiąc czemu autorka wątku nie wspomina nic o ojcu?
Przecież w normalnych związkach małżeńskich oboje rodziców podejmuje decyzję o dzieciach.
A o ojcu nawet się nie zająknie.

[annamariamuff]

Watek sie rozrosl.Tez sie wypowiem .Pierwsze dziecko urodzilam w
wieku 21 lat ciaza byla wpadkowa ja oczywiscie przeszczesliwa bo tak
naprawde nie zdawalam sobie sprawy co ta ciaza oznacza.
Nie bylam najlepsza matka podobnie jak ktoras z wypowiadajacych sie
spalam do pozna a dziecko przed telewizorem,czy wychodzilam do
sklepu a dziecko samo zostawialam. Maly mnie irytowala balam sie
jego placzu a najlepsze byly momenty kiedy zasypial.Teraz jak sobie
o tym pomysle to az nie moge sie sobie nadziwic ,niestety bylam
poprostu niedojrzala i nawet sobie z tego sprawy nie zdawalam((
Kochalam go na pewno ale bylam nieporadna zestresowana i
nieszczesliwa
Na koniec z powodu problemow finansowych ,krotkiej znajomosci i
przytloczenia obowiazkami nasze malzenstwo sie rozpadlo
i tak zostalam samotna matka.
Mojego obecnego meza poznalam kiedy mialam 26 lat dlugo nie moglam
sie zdecydowac na dziecko bo niestety mialam zle skojarzenia
pierwszych miesiecy .
Kolejna dwojke urodzilam 31 lat 33 zaplanowana wyczekana.Mialam
cierpliwosc chec do zabawy dziecko mnie nie przerazalo cieszylam sie
poprostu kazda chwila.Jestem szczesliwa zaluje tylko,ze moj
najstarszy syn nie mial takiej matki jak jego mlodsi bracia

[kolczykowa]

Rzadko zabieram głos na forum, ale tym razem nie mogłam się oprzec...

Ja generalnie wychodzę z założeń w stylu "co kto lubi" i "wolno
Tomku w swoim domku", więc bardzo mi się Twój post nie podobał,
zwłaszcza argument z poronieniami (ja tez poroniłam, bardzo młodo, i
jaki z tego wniosek?).

Sama urodziłam dzieci w wieku 24 i 27 lat, planowane, kochane,
skończyłam 2 kierunki studiów i jestem od lat rasową kurą domową
(bardziej dlatego, że tak wyszło, przy warszawskich cenach opiekunki
do 2 dzieci musiałabym dokładac opiekunce z mojej pensji), ale mam
wiele starszych koleżanek, które urodziły dzieci, mając 35-40 lat,
czyli stosunkowo późno, do tego są kobietami odnoszącymi sukcesy
zawodowe, dużo pracują, a jednocześnie uważam je za wspaniałe mamy,
wesołe, troskliwe, dojrzałe, myślące.

Więc nie generalizuj, bo nikomu nic po taki "mundrościach".

A jeśli już, z mojego doświadczenia, miałabym coś komuś subiektywnie
radzic, to raczej właśnie dzieci po 30-tce, na wszystko jest w życiu
czas, na studia, na młodośc, na to, by nacieszyc się małżeństwem
tylko we dwoje, powyjeżdżac, ustabilizowac sytuację finansową (no
chyba, że ktoś ma 4 mieszkania po babci, cioci i działkę w spadku),
może także i na to, by zdoby pierwsze doświadczenia zawodowe. Ja w
wieku 30 lat zacznę szukac mojej pierwszej pracy, na pewno nie
będzie to łatwe.


Kocham moje dzieci miłością wielką nieskończenie, na pewno
kochałabym je równie silnie, gdyby przyszły na świat kilka lat
później, a dodatkowo miałabym trochę więcej czasu dla siebie w
życiu, więcej miejsc bym zobaczyła...

[shipa]

Leneczka,
swoje pierwsze dziecko urodzilam tuz przed trzydziestka, jako kompromis z moim mezem, ktory chcial miec coreczke ( i sie udalo trafic z plcia) jak najszybciej. Planujemy miec co najmniej 4 dzieci i ten plan zrealizujemy, nawet jesli nie beda to nasze biologiczne dzieci.

Z mojego punktu widzenia to za wczesnie, spokojnie moglabym poczekac z 5 lat- jesli chodzi o wzgledy biologiczne. Widzisz, my od poczatku zakladalismy, ze mozemy miec problemy ze splodzeniem dziecka, ale dla nas to nie bylaby tragedia- bo wiemy, ze prorodzinnie mozna sie realizowac w roznej formie.

Nasi oboje ( z obu stron) rodzice zyja, ba, zyja nasi dziadkowie, a pradziadkowie naszej corki- najstarsze pokolenie co do jednego urodzone przed II wojna swiatowa (sprawni intelektualnie jak najbardziej, juz mniej fizycznie). Wszyscy mieli dzieci dosc pozno, jak policzysz sobie srednia.
Moi rodzice w wolnych chwilach wspinaja sie po gorach (takich duuuuzych gorach), jezdza na nartach, plywaja na splywy kajakowe ze spaniem w namiocie- nie sa starzy! Starosc to nie wiek metrykalny.

Moje kolezanki i koledzy ze szkoly sredniej szybko mieli dzieci. Wiekszosc jest juz po rozwodach, w kolejnych zwiazkach... czy jest to regula? Smiem watpic.

Co mi przychodzi na mysl jako korzysc z tak ,,poznego" macierzynstwa? Skonczylam studia bez stresu i bez pospiechu napisalam prace. Znalazlam sobie prace, pojezdzilam po swiecie, pomieszkalam kilka lat po obcych krajach, poznalam ludzi i zycie.

Teraz, dzieki zdobytemu doswiadczeniu zawodowemu moge pozwolic sobie na siedzenie w domu z dzieckiem i dalsze realizowanie swoich planow zyciowych. Mam alternatywe dla wyslania dziecka do przedszkola, bo moge sobie na to pozwolic. Moge sie dziecku poswiecic bezwarunkowo i bezterminowo w okresie, gdy- jak widze- tak bardzo mnie potrzebuje.

Mam mase cierpliwosci dla mojego dziecka- czego, dopiero teraz widze, z perespektywy czasu- brakowalo mi wczesniej. Umiem i chce zrezygnowac z wielu rzeczy, teraz rozumiem, ze to ja sama siebie ograniczam, a nie dziecko mnie- a myslalam, ze wlasnie tak bedzie. I mam tez dystans do siebie- mam w odwloku, ze ktos nazwie mnie ,,stara baba".



I co z tego wynika?

Ano nic.

Kazdy decyduje o wlasnym zyciu, i o motywach swojego dzialania- i nie ma obowiazku sie z tego tlumaczyc. Nie wiesz, jak to jest ,,miec dziecko pozno", bo oceniasz przez pryzmat jednostkowej sytuacji, w ktorej sie znalazlas. Gdyby Twoja Mama urodzila Cie znacznie wczesnie, mozliwe, ze narzekalabys na to dokladnie tak samo- nie wiesz tego. Ona dokonala swojego wyboru, Ty swojego- i niech tak pozostanie.

[bunkowa]

Ciesz się dziewczyno, ciesz: że masz dziecko, że tak ci z tym dobrze, że inne kobiety to gorsze są bo...
Życie nie zawsze jest takie czarno-białe niestety. Ja chciałam mieć dziecko wcześnie, bardzo chciałam. Niestety dwa poronienia, problemy, problemy, problemy (nie natury materialnej, nie czekanie na mieszkanie itp.). Urodziłam córkę mając 29 lat - późno można by powiedzieć - prawda? No oczywiście wkoło wszyscy poganiali bo "dlaczego czekamy, lepiej szybko się uwinąć z gromadką, bo wygodnie, bo szybko się odchowają, bo..."
Nie czuliśmy się w obowiązku tłumaczyć wszystkim co przeżywamy (a uwierz, nie życzę takich atrakcji wrogowi). Nawet bliska rodzina nic nie wiedziała. Czasem łatwiej było powiedzieć, że tak nam dobrze z czekaniem bo coś tam jest do zrealizowania, osiągnięcia, kupienia itp. Uwierz mi, że nie tylko my tak mieliśmy.

Czasem ciężko było patrzeć na rodzące się maleństwo w rodzinie, u znajomych bo serce pękało, że to nie moje, że nam znów nie wyszło. Czasem lepiej było zerwać na trochę kontakt - skąd wiesz, że twoja siostra właśnie tego nie przechodzi? Szczególnie jak ma pod bokiem taką rozćwierkaną młodą mamuśkę co lubi oceniać, poganiać?

Powtórzę: ciesz się, żyj tym ale może nie wypowiadaj się tak kategorycznie?
Życie uczy pokory...

[atowlasnieja]

jeśli ze swojego życia robisz tajemnicę przed cały światem to później nie miej
do świata pretensji że Cię nie rozumie.

Chociaż rozumiem, że nie życzyłaś sobie nadmiernego współczucia, i rozdrapywania
na forum swoich dramatów. Ale w takim przypadku nie możesz winić bliskich za
brak taktu bo brali za dobrą monetę to co mówiłaś.
A dzięki twojemu postępowaniu ludzie którzy wybierają tę drogę mają ciężki żywot
bo często cała rodzina sobie myśli "pewnie mają jakieś problemy tylko nie chcą
się przyznać...."

[bunkowa]

1. Nie przed całym światem, zwyczajnie nie czułam potrzeby wywnętrzania się
każdemu (nieliczni z którymi jestem blisko - niekoniecznie spokrewniona -
wiedzieli; byli to ci z którymi chciałam a nie "musiałam" rozmawiać o problemach).
2. Nie mam pretensji do świata. Próbuję tylko pokazać autorce, że niekoniecznie
jej postrzeganie jest jedynym słusznym sposobem interpretowania świata. A
odrobina taktu i tolerancji dla wyborów innych ludzi nie zaszkodzi.
3. Nikogo nie winię - po co ten jad?
4. > "A dzięki twojemu postępowaniu ludzie którzy wybierają tę drogę mają ciężki
żywot bo często cała rodzina sobie myśli "pewnie mają jakieś problemy tylko nie
chcą się przyznać...." - no jasne, że wszystko przeze mnie.
Nie robiłam przedstawienia każdemu kto chciał i nie chciał słuchać a jedynie
uporczywym natrętom, którzy nie umieli szanować "nie" i narzucali się z własnym
zdaniem. Kij ci do mego postępowania, każdy podejmuje własne decyzje i robi w
sposób jaki mu odpowiada. Wypraszam sobie takie dywagacje.

[imasumak]

A ja myślę, że normalni ludzie, bez mentalności przekupy, nie będą się nachalnie
wypytywać o prokreacje. Jest to po prostu niegrzeczne i chamskie.
Nie wyobrażam sobie niedzieciatych znajomych wypytywać, dlaczego jeszcze się nie
rozmnażają.

[edytataraszkiewicz]

A ja pierwsze dziecko mialam w wieku 21 lat,drugie 6 lat
pozniej,wiec przed 30-stka ,a trzecie przed 40-stka!

Jakos nie pasjonowalo mnie siedzenie z malutkim dzieckiem i czekanie
na nastepne,bo zaraz sie urodzi...
Wiem,ze wiele matek decyduje sie na dzieci rok po roku i rozumiem,ze
pozniej sa odchowane i matka ma wiecej czasu dla siebie.
Jednak pomimo tego,ze mam 3 dzieci,macierzynstwo mnie nie umeczylo,a
dalo i daje wiele przyjemnosci,zwlaszcza teraz,kiedy starsze juz
swiadomie moga mi pomagac,chociaz wcale tego nie potrzebuje.

[jajofka]

Wow! co za wyciskacz łez!! wszystkie do rodzenia dzieci przed 3-stką
marsz!!

[a1ma]

Masz rację, okopuj się na swojej pozycji i utwierdzaj w przekonaniu, że jesteś
lepsza, bo się rozmnożyłaś, napawaj się, póki czas, bo jak kuzynki urodzą
dzieci, to już nie będziesz miała nad nimi żadnej przewagi, a nie oszukujmy się
- tam, gdzie dotarły one, Ty nie masz najmniejszych szans dojść z trójką dzieci
przez trzydziestką. Teraz masz swoje pięć minut, teraz Ty jesteś górą, dokop im!

[tosterowa]

Wątek jest absurdalny. Czasy, kiedy kobiety rodziły tuż po 20. skończyły się
parę ładnych lat temu, teraz większość kobiet rodzi w okolicach 30. i jest to
normalne, przynajmniej tak wynika z moich obserwacji, jak byłam na porodówce.

[myroad]

Punkt widzenia zależy od siedzenia.
Mnie tylko dziwia argumenty o tym że dziadki nie doczekaja wnuków a
przecież mamy pracować do 67 roku życia gdzie koło 55 roku zwolnia
90% na zbity pysk by szczesliwa reszte zwolnić w wieku 60 , więc po
tym wieku trzeba umierać a nie wnuki bawić bo za co.
Matki w ciązy i z małymi dziecmi wkurzaja pracodawców że biora
zwolnienia lekarskie a w tak sędziwym wieku to raczej problemy
zdrowotne wyjda...ja osobiscie sobie tego nie wyobrazam.