2 pokoje i dziecko

[gladys_g]

Zastanawiam się, czy my jesteśmy jacyś dziwni? Spodziewamy sie z partnerem dziecka, które na poczatku będzie spało z nami w sypialni. Ale jak podrośnie i zacznie samo przesypiać noce, to planujemy wstawić łóżeczko do dużego pokoju, oddzielając je jakimś parawanem. Jakoś nie wyobrażam sobie rezygnowania przez 2 dorosłe osoby z posiadania osobnej sypialni na rzecz jednego małego dziecka.

Owszem, za kilka lat będziemy się starać kupić większe mieszkanie, gdzie potomstwo będzie miało swoje sypialnie, ale do tego czasu - nie uśmiecha mi się rezygnacja z prywatności.

A jak to jest zorganizowane u Was?

[lila1974]

Pierwsza córa dostała swój pokój jako mniej więcej roczniak.

[czar_bajry]

Każdy żyje po swojemu weź tylko pod uwagę że jedno małe dziecko potrzebuje
mnóstwa przedmiotów, łóżeczka, krzesełka leżaczka zabawek i całej reszty. Ciężko
będzie to zmieścić w wygospodarowanym kąciku.
A jak będziecie mieć gości?

[dynema]

W wyniku czego i tak tych wszystkich rzeczy nie trzyma sie w
pokoiku, ktory jest najczesciej maly w przypadku mieszkan
jednosypialniowych, co prowadzi do trzymania i tak czesci
dzieciecych rzeczy w salonie. Wtedy nie ma zadnej strefy " Nie
dziciecej" w domu, plus goscie i tak sie natkna na
mate/krzeselko/lezaczek w salonie.

[filipianka]

mieszkam w standardzie PRL-u i wcale nie mam w "salonie" zabawek
jedyna oznaka poza dziecięcym pokojem, że w tym domu mieszkają dzieci to:w
łazience podstawka (ale mieści się pod szafką podumywalkową) oraz wieszak na
przedpokoju
dzieci w wieku 6 i 2 lata, zabawek mają dużo, ale u siebie, i owszem czasem
przyniosą do nas książeczkę czy przyjadą wózkiem, ale wieczorem jest sprzątanie

[kropkacom]

Czyli jak dziecko pójdzie spać to do dużego pokoju już nie wejdziecie? Czy też
chcecie narazić dziecko na spanie w gwarze rozmów, telewizora itd.?

[gryzelda71]

Nie wyobrażam sobie na stałe łóżeczka dziecięcego w salonie.Dziecko miałoby
własny pokój a ja z meżem ten salon.

[komyszka]

u nas na razie jest zorganizowane tak, ze mniejszy pokoj to krolestwo dziecka,
duzy zaś- nasze. w planach niedalekich- zmiana lokum. choc moj duzy pokoj jest
faktycznie duzy ja nie widze opcji parawanu- chyba ze wasz pokoj jest naprawde
spory. co do "prywatności" zas- jesli dysponujecie standardem metrażu PRL (patrz
ok 40 m2) to przy 2-3-4 latku raczej zapomnij o tym. chyba ze dziec bedzie
spokojny, grzeczny, układny i tam gdzie go posadzisz/postawisz/położysz- to
zostanie.

[pieskuba]

Dwa pokoje można podzielić tak - pokój dziecka (mniejszy), pokój
rodziców (większy). Każdy ma prywatność w swoim pomieszczeniu. Jakoś
nie wyobrażam sobie łóżeczka za parawanem w pomieszczeniu dziennym.

[angazetka]

> Zastanawiam się, czy my jesteśmy jacyś dziwni?

Jesteście. Nie znam domu, w którym dziecko nie miałoby własnego
pokou. To rodzice przejmują salon, a dziecko dostaje mały pokój (gdy
mowa o mieszkaniu dwupokojowym, jak wasze).

> Owszem, za kilka lat będziemy się starać kupić większe mieszkanie,
gdzie potomstwo będzie miało swoje sypialnie, ale do tego czasu -
nie uśmiecha mi się rezygnacja z prywatności.

A z prywatności dziecka?

[karra-mia]

no dziwni jesteście
czyli jak będziecie miec wieczorem gości to rozumiem, ze będziecie
siedzieć w waszej sypialni, no chyba że dzieciakowi nad łóżeczkiem
bedziecie siedzieć, rozmawiać.

U nas dzieko dostalo swój pokój, bo sobie nie wyobrażam, ż eo godz.
20 muszę bezgłośnie oglądać tv, nie mogę sobie zapalić czy porzadnie
się zrelaksowac, tylko dlatego, ze dziecko śpi, a sypialnia
własciwie stoi pusta.

[gladys_g]

no cóż, my gości nie miewamy, a już na pewno nie nocami; z ludźmi spotykamy sie 'na mieście'. Nie palimy, a do relaksowania sie niepotrzebny nam ryczący telewizor...

[pieskuba]

"Włączony" nie jest tożsame z "ryczy". Przeszkadzałby dziecku na
pewno.

[karra-mia]

i nam niepotrzebny ryczący telewizro, ale jednak chciałabym obejrzec
jakiś fajny film z normalnymi dźwiekami i przy tym jeszcze
chciałabym, zeby moje dziecko wyspało się, a migoczący tv, normalne
życie raczej mu nie pomoze. Ja nie mam 3 lat i nie potrzebuję snu od
20,ale moje dziecko jak najbardziej.

[kulma.m]

Pozyjemy, zobaczymy... To naprawde nie jest takie proste. U nas
Oliwka do roku mieszkala z nami, a potem dostala mniejszy pokoj.
Zobaczysz ze sama zapalasz taka checia rozpieszczenia dziecka do
granic niemozliwosci Ja urzadzilam malej pokoik ksiazniczki i
jestem najszczesliwsza na swiecie ze ma SWOJE krolestwo. Oczywiscie
znosi nam do pokoju przez caly dzien graty, ktore ja potem sprzatam,
przylazi w nocy albo wyje i trzeba ja wziac do lozka, ale ma rezim
zasypiania u siebie. I wie ze jak idziemy spac to w swoim lozku.
Zreszta dzieci baaardzo szybko wyrastaja z lozeczek i czas na "duze"
lozko. A juz takie za parawanem to trudno postawic.
Latwiej rozkladana kanape dla rodzicow
Zreszta moja 2-latka ma tyle zabawek i ubran itp.. stolik do
jedzenia i zabawy, kuchnia, tablica do malowania, pianinko, skrzynie
z zabawkami, samochodzik do odpychania ze sorry, ale ja juz jej kolo
roku po prostu nie miescilam w naszych komodach i szafie.
Jak Ci sie maja te klamoty walac po salonie, to naprawde lepsze jest
ustawienie tego w pokoju malucha i oddanie jej wlasnej przestrzeni
Teraz dochodzimy do punktu zawalenia zabawkami do tego stopnia, ze
maz zabronil mi kupowac "duze" wolnostojace zabawki bo w jej 14m2
pokoju sie juz nic nie zmiesci A przeciez dziecko musi sie
rozwijac

Pozdrawiam

[agni71]

gladys_g napisała:

> Zastanawiam się, czy my jesteśmy jacyś dziwni?

tak

Spodziewamy sie z partnerem dzie
> cka, które na poczatku będzie spało z nami w sypialni. Ale jak
podrośnie i zacz
> nie samo przesypiać noce, to planujemy wstawić łóżeczko do dużego
pokoju, oddzi
> elając je jakimś parawanem.

Rozumiem, ze wy wieczorami juz z duzego pokoju nie będziecie
korzystać?

Jakoś nie wyobrażam sobie rezygnowania przez 2 doro
> słe osoby z posiadania osobnej sypialni na rzecz jednego małego
dziecka.

Ja sobie nie wobrazam polożenia dziecka spać w duzym pokoju, chyba,
ze role dużego pokoju bedzie pełniła de facto wasza sypialnia, a
duzy stanie sie pokojem dziecka.

[gryzelda71]

Jak dziecko będzie zasypiać np o 20,to od tej godziny będziecie przebywać w
sypialni?

[babsee]

My mielismy wspolną sypielnie z dzieckiem.Najpierw bylo tam lozeczko
i nasz malzenskie lozko,potem kupilismy corci wieksze lozko ale
wciaz mielsimy wspolna sypialnie.Pokoj dzienny to pokoj
dzienny,mielismy spokoj zeby wieczorem porozmawiac, czy jak znajomi
wpadali zeby posiedziec przy winku.Nie wyobrazlam sobie ciszy od
godz. 20(tak szla spac corcia).

[amelia791]

Na początku wystarczy łóżeczko i komoda, ale sama zobaczysz że w
miare jak dziecko rośnie, przybywa "sprzętu": do pielęgnacji, do
zabawy, różne chodziki, krzesełka, leżaczki, wszystko to zabiera
dużo miejsca i w rezultacie salon będzie po jakimś czasie pełnił
funkcję pokoju dziecinnego.

2 pokoje i dziecko

[amkrys007]

Realnie, nie nie jesteście dziwni, raczej macie pewne przyzwyczajenie, które
albo zostanie zweryfikowane przez młodą czerwoną brygadę albo nie.

Wiele osób wypowiadających się wyżej najczęściej używa zwrotu "nie wyobrażam
sobie" i zastanawiam się czy faktycznie wynika to z braku wyobraźni czy z
kompletnej rezygnacji z siebie na rzecz dziecka - nie wiem czego współczuję
bardziej...

Znam wiele scenariuszy, w których rodzice oddają mały pokój dziecku i szczerze -
ja sobie tego z kolei nie wyobrażam, więc każdy jest na jakimś polu ograniczony.

Znam dom, w którym rodzice mieli osobne sypialnie, Mama mieszkała z córką do
czasu wyprowadzki do większego mieszkania, gdzie każdy miał już własny. I pewnie
to też się zakwalifikuje pod "nie wyobrażam sobie", ale ci rodzice są dalej
razem po 30 latach, a 3/4 par kiszących się "bo dziecko" są już po rozwodzie i
widują się w sprawie alimentów.

Nie ma osób nie-dziwnych, każdy jest dziwny na własny sposób, więc się nie
przejmujcie. Grunt, żeby Maluch był chciany i kochany i żeby miał mądrych
Rodziców, a nie takich, którzy będą mu po 20 latach wykrzykiwać, że przez nie
musieli spać na kanapie w dużym pokoju

Trzymam kciuki - róbcie tak, jak będzie najlepiej dla wszystkich i będzie dobrze

Pozdrawiam

[kocianna]

Przez pierwszy rok Mloda miala lozeczko w salonie, a my mielismy sypialnie.
Potem czekalam na kolede i kilkanascie razy w ciagu krotkiego czasu sprzatalam
zabawki z podlogi i wycieralam meble (ksiadz niby znajomy i wersalu nie
oczekiwal, ale...). Nastepnego dnia przetaszczylam kanape do salonu, a lozeczko
i zabawki do sypialni.
Zwlaszcza, ze okazalo sie, ze powinnam starac sie odizolowac Mloda i futrzaki.

[pieskuba]

Nie wyobrażam sobie wygodnego funkcjonowania w ten sposób, to znaczy
wyobrażam je sobie jako bardzo niewygodne.

[komyszka]

hmm- dla mnie to wlasnie wstawianie parawanu do pokoju dziennego w niewielkim
mieszkaniu jest dowodem "kompletnej rezygnacji z siebie na rzecz dziecka". w
takich okolicznościach predzej uzyska sie efekt "izolacji" oddajac potomkowi
mniejszy pokoj. ale oczywiscie nie wykluczam ze brak mi wyobraźni i patent
parawanu wspaniale zadziała...

[asia_i_p]

Ja to odebrałam tak, że większość sobie tego nie wyobraża ze względu na własną
wygodę.
I ja podchodzę do tego tak samo, w sypialni przecież nie bardzo da się przyjąć
gości. Stawiałabym wtedy na totalną przebudowę mieszkania, tak, żeby spać w
salonie na czymś rozkładanym. Ale to może być kwestia priorytetów - mnie by
bardziej zależało na ocaleniu bezdzieciowej sfery dziennej niż nocnej.

[pieskuba]

Czy ja wiem? to jednak chyba poszukiwanie rozwązania dobrego dla
wszystkich, żeby dziecko miało ciche miejsce do spania a nie kąt za
parawanem i żeby rodzice też mieli własny pokój. Byłam kiedyś w
mieszkaniu składającym się w dwu pokoi i czegoś w rodzaju schowka,
ale z oknem. Rodzice chcieli mieć sypialnię tylko dla siebie, w
salonie również nie znaleźli miejsca dla dziecka i dlatego swoją
córkę upchnęli w tym schowku, w którym mieściło się na długość
nieduże łóżko a po upchnięciu tam kawłka blatu i jakiejś półki na
książki trzeba już było stać na baczność lub usiąść. Miałam
wrażenie, że w tym mieszkaniu dziecko jest takim mało znaczącym
dodatkiem do rodziców. Dziecko dużo czasu spędza w swoim pokoju,
uczy się, spotyka z kolegami i w miarę możliwości trzeba mu oddać
trochę przestrzeni, a nie spychać gdzieś do kąta, za parawan, do
schowka.

p.

[volta2]

gdybyście mieli kawalerkę - to rozumiałabym zasadność parawanu w pokoju
głównym i jedynym.
ale w takim układzie to raczej porażka organizacyjna - chyba, że jak
wszystkie piszą w sypialni będzie toczyć się wasze życie ok.20-tej, 21.

czyli tam macie tv, książki i muzykę.

a tym mnie szczerze rozbawiłaś:
ze znajomymi umawiacie się na mieście - a dziecko śpi dalej w tym
łóżeczku? samo?

my często umawailiśmy się ze znajomymi a jak dzieci zasnęły to my dalej
sączyliśmy winko. no, chyba że zamierzacie w godzinach wieczornych umawiać
się z dzieckiem w chuście w zatłoczonym pubie ku "uciesze" innych gości.


my też mieliśmy 2 pokoje i nawet w nim dwoje dzieci od 0 do 2 lat. nocą
spaliśmy wszyscy w jedym pokoju - my w łóżku małżeńskim, dziecko starsze
w łóżeczku a młodsze jak się urodziło - to między nami. jak chcieliśmy
mieć intymność - to szliśmy sobie na noc do salonu na rozkładaną kanapę i
tam spaliśmy do rana.
wieczorem życie toczyło się w salonie nawet z gośćmi, oglądaniem koncertów
na dvd itp.

w podsumowaniu odpowiadając na pytanie - tak, jesteście dziwni
może tylko niedoświadczeni - już sobie wyobrażam tę potrzebę intymnośći z
noworodkiem/karmieniem nocą piersią/kolkami...- jednyne czego się wtedy
chce - to spania a nie intymności(no przynajmniej ja i moje koleżanki tak
miały)

[babcia47]

u nas było dokładnie tak samo, sypialnia była wspólna, gdy szlismy
spać (dorosli) dzieci już dawno spały kamiennym snem, od poczatku we
własnych łózeczkach. Pokoje mieliśmy dwa takie same, duże (stare
budownictwo) wiec sypialnia pełniła tez funkcję garderoby, ale pokój
ten był od północy ciemny wiec to salon był w sumie wspólna
bawialnią, miejscem gdzie spedzaliśmy czas. Gdy dzieci dorosły do
kupna wiekszego piętrowego łóżka zostawiliśmy je w "sypialni",
przenieślismy ich zabawki (choc i tak przychodziły z nimi do nas )
a sami zasiedlilismy salon na stałe, Taki układ był wygodniejszy pod
kazdym względem..moglismy siedziec do późna, oglądac tv, słuchać
muzyki, przyjmowac gosci, bez przeszkadzania małolatom, nawet do
rana..u dzieci była też kanapa, tak, ze gdy któres z nas w dzień
chciało się przyłożyć do poduszki nie było problemu i reszta rodziny
nie przeszkadzała sobie w zabawach czy normalnych zajęciach,
moglismy się tam tez przenieść, gdy ktoś musiał u nas zanocować

[elakuz]

to wasza decyzja, ale ja wolalabym podzielic duzy pokoj na strefe
sypialniana dla was + wypoczynkowo-rozrywkowa. Wtedy wy dziecku nie
przedzkadzacie i dziecko wam tez nie przeszkadza. Mozna wstawic
wygodne lozko do spania i zachowac intymnosc oraz znalezc miejsce na
posiedzenie ze znajomymi przy winku czy obejrzenie filmu. Jak malec
sie urodzi to spotkania ze znajomymi "na miescie" moga byc
ograniczone.

[margotka28]

tak jesteście dziwni.

[slonko1335]

U nas dwa pokoje, dwoje dzieci - dzieci mają swój, my swój - czyli 2w1 salon
plus sypialnia. Będziemy się zamieniać na większe i w zależności od tego jak się
trafi albo będą dalej miały wspólny pokój a my sypialnię i salon dla wszystkich
albo każde po swoim pokoju jak uda się kupić większe.

[szara_w]

Gladys - chyba bardzo teoretycznie podchodzisz do "problemu" dziecka. Tak jak wiekszość dziewczyn napisała - intymność - a raczej to co z niej zostanie - zachowasz zatrzymując salon dla Was, a dziecko niech na razie śpi z Wami w sypialni. Wyjścia na miasto wieczorami skończą sie niestety - a wtedy chcąć nie chcąc - aby nie stracic kontaktu z przyjaciółmi - będziecie ich przyjmować w domu. Jesli zachowacie swoja sypialnię, a z salonu zrobicie pokój dzieciecy - strzelicie sobie w pięty i pozbawiacie się jakiegokolwiek miejsca na Wasze życie i Wasze sprawy - ...dwóch dorosłych osób...

[jogi.nka]

Myślę, że jak przyjdzie na świat dziecko, to zweryfikujecie wiele
poglądów na zycie i wychowanie i zmienicie zdanie, bo moim zdaniem
pomysł niezbyty udany. Jak byłam w ciązy, to też mówiłam, że nie
będę z nim spała w łózku, że ma spać w swoim pokoju, że to i tamto,
a jak przyszły kolki i katar, to marzyłam żeby usnęła jakkolwiek.
Byle usnęła. Jak znam życie, to po kilku dniach lub tygodniach sami
dojdziecie do wniosku, że dziecko MUSI być w osobnym pokoju (skoro
macie taka możlwiość), żebyście Wy mogli chociaż przez 15 minut
spokojnie posiedzieć wieczorem przy herbacie.

[evezu]

jak ludzie nie mają jeszcze żadnego dziecka to mają najróżniejsze, fantastyczne
wizje, jak to będzie, ale życie zweryfikuje te plany

[penelopa40]

jak się urodziło dziecko mieliśmy 2 pokoje, łóżeczko dziecka stało w
sypialni, czyli sypialismy tam we 3, czasami 2, mąz sypiając w dużym
pokoju, potem dziecko dostało swój pokoik odchodzący od sypialni, bo
były 3 a teraz ma swój duzy pokój osobny, bo mamy duuuuzy metraż i
każdy ma swój pokój i jeszcze zostaja przestrzenie wspólne...
dziecko w dużym pokoju, jak rozumiem z tv, jadalnią i salonem-
gościnnym za kotarą czy innym przepierzeniem to niezbyt dobry
pomysł, to już lepiej zrobić sypialnię rodziców za kotarą w dużym, a
dziecko do ex-sypialni...

[havana28]

> Zastanawiam się, czy my jesteśmy jacyś dziwni?

Wcale nie uważam, zebyście byli dziwni. Również nie widze powodu dlaczego mielibyście rezygnowac z sypialni, ale pewnie dopiero "w praniu" sie okaże jak takie rozwiązanie sprawdzi sie w praktyce.

[freederike]

łóżeczko w salonie miałam, ale na kawalerce. Teraz mamy niewiele
większe mieszkanie i podział jest pewnie dla większości oczywisty,
my w dużym pokoju, dziewczyny w małym. Życie pewnie zweryfikuje
Wasze pomysły i będzie jak miało być, albo inaczej.

No dziwne dla mnie

[zebra12]

Też mam 2 pokoje. I nawet nie chodzi tu o gości, ale o to, ze ja
wstaję do pracy, chodzę, kokosze się, świece światło i dzieci nie
budzę, bo śpią w drugim pokoju. Mała chwilę po urodzeniu spała w
dużym pokoju, żeby nie budziła starszych w nocy - rano do szkoły
musiały wstać. Ale jak tylko było to możliwe, poszła spać do
starszych. A ja sobie w spokoju herbatkę mogę wypić wieczorkiem,
pogadać przez telefon, pooglądać tv, posłuchać muzyki. Albo poklikać
z Wami na kompie Bezcenne

[miska_malcova]

Mam 3 pokoje: sypialnia, salon, jadalnia. Póki co syn śpi z nami w sypialni (ma
1,5 miesiąca). Jak dorośnie, dostanie sypialnię, a my przeniesiemy się do
salonu. Nie wyobrażam sobie wstawiania łóżeczka do salonu, gdzie gra telewizor,
urządzanie sa imprezy

[sandorianka]

gladys_g napisała:

> Zastanawiam się, czy my jesteśmy jacyś dziwni? Spodziewamy sie z partnerem dzie
> cka, które na poczatku będzie spało z nami w sypialni. Ale jak podrośnie i zacz
> nie samo przesypiać noce, to planujemy wstawić łóżeczko do dużego pokoju, oddzi
> elając je jakimś parawanem. Jakoś nie wyobrażam sobie rezygnowania przez 2 doro
> słe osoby z posiadania osobnej sypialni na rzecz jednego małego dziecka.


hehe, dobre
a jak przyjdą znajomi to przyjmiesz ich w sypialni czy dziecko będzie spało
wśród rozbawionych rozmową osobami?
Ważniejsza jest Twoja prywatność niż spokój dziecka?
Uważam, że to wy powinniście iść za ten parawan do dużego pokoju a dziecko musi
mieć swój pokój do spania, zabawy.

[velluto]

tiaaaa, w kieracie praca-dom-dziecko-wstawanie - w sypialni prędzej zwalisz się
na nos, niż będziesz szukała "prywatności"

[nangaparbat3]

gladys_g napisała:


Tez dosc szybko rozdzielilismy sie z dzieckiem, prywatnosc jest wazna, intymnosc
takoz. jednak Twoja argumentacja:



> Jakoś nie wyobrażam sobie rezygnowania przez 2 doro
> słe osoby z posiadania osobnej sypialni na rzecz jednego małego dziecka.
>

O ile wiem, wielu ludzi rezygnowalo z o wiele wiekszych rzeczy niz osobna
sypialnia na rzecz "jednego malego dziecka".
Gdyby dziecko z jakiegos powodu potrzebowalo sypiania z nami w jednej sypialni -
nie wahałabym sie ani przez chwile.