Tak mi źle

[beznadziejja]

Wpadam w czarną dziurę głębiej i głębiej... Co dnia płaczę po kryjomu nad tym
wszystkim. Nad tym, że nic mnie już nie łączy z moim mężem i nawet go nie
lubię, że po 5 latach ciągłych walk z chorobami mojego synka nie mam już sił
na nic, że jedyną rzeczą, którą lubię jest moja praca , którą się boję stracić
bo nie mam wyższego wykształcenia, że mój ojciec po 30 latach małżeństwa
zdradził moją mamę, że mama miała raka, że wszystko jest na mojej głowie ale
ona pęka od nadmiaru tego złego. Nie daję rady!

[asia_i_p]

Zdaje się, że sporo oberwałaś od życia. Masz prawo być zmęczona i
smutna. Masz kogoś, kto cię pociesza albo coś, co cię cieszy?

[gazeta_mi_placi]

Dlaczego niby masz stracić pracę w której się sprawdzasz tylko dlatego że nie masz wyższego wykształcenia?
Poza tym studia zawsze możesz zrobić w systemie zaocznym.

[m.a.d.o.n.n.a]

Otwórz sobie butelkę dobrego wina.... Przepraszam, ale ja tak ostatnio leczę
swoje smutki.....Na dłuższą metę to nie zadziała a jedynie doprowadzi że
będziesz miała o jeden problem więcej, ale na początek daje trochę ukojenia.
Pozdrawiam

[yenna_m]

wiesz co?
mialam kiedys taki okres, gdy w ciagu dwoch miesiecy zycie walnelo mnie ostro po
lbie
pomogly leki, bo przestalam wyrabiac psychicznie i calymi dniami bylam tak
spieta, jak na minute przed wejsciem na bardzo trudny i wzny egzamin (wiesz,
gula na wysokosci gardla)

jesli czujesz, ze wpadasz w depresje, moze wartaloby isc do lekarza, chocby
rodzinnego, i poprosic o jakies antydepresy, bo sie wykonczysz dziewczyno

[gazeta_mi_placi]

Dokładnie.To żaden wstyd.Są nawet leki przy których możesz spokojnie pić alkohol i prowadzić samochód (byle nie razem ),nie przymulają.

[evchen.ol]

Masz podobnie jak ja współczuję. Nie sięgaj po alkohol, zwróć się
o poradę do specjalisty. Zastanów się dokładnie nad swoją sytuacją,
a może okaże się, że jednak skoro w Tobie nadzieja to i w Tobie
największa siła... pozdrawiam i życzę zdrowia oraz sił do walki

[mateoeasy]

postaw sobie jakis cel.cos co cie uszczesliwi.i zacznij robic wokol siebie
porzadek.jesli ojciecv zdradzil mame to moze i on sie wypalil..ty jestes teraz
wypalona..nie zrob tego bledu co ojciec.dlaczego nie kochasz meza?,nie pomaga
ci?,za cos go przestalas lubic?,prawda.a moze on tez sie zagubil,skoro twoje
chore dziecko zajelo tyle twojego czasu.poznaj swoje slabosci,nie ukrywaj ich
przed swiatem,przed mezem,przed mama.masz prawo bys slaba i inni niech tez to
widza.za bardzo przejmujesz sie innymi,nie zbawisz swiata.ludzie sa jacy sa a to
ze masz w sobie wdrozona odpowiedzialnosc za innych?-sa granice. jak dla mnie
skontaktuj sie z terapeuta rodzinnym,on ci pomoze znalezc droge do twojego
zwiazku.na pewno kochasz swojego meza, tylko sie gdzies zatracilas.jak ja mam
kryzys to sobie eprzegladam nasze wspolne rzeczy.zdjecia,pamiatki,listy.zycze ci
powodzenia w odnajdywaniu drogi do samej siebie.

Poszukaj dobrych stron

[zebra12]

Nie wszystko jest źle, nie ma takiej opcji. Trzeba szukać dobrych
srtron. Wiem, że sama przeszłam przez taki życiowy zakręt. I śmiano
się tu ze mnie na forum, że mam życie skopane itp. Ale ja to mam
gdzieś. Udało mi się pokonać trudności. Choć czasem nerwica się
odzywa.
Ale zobacz
- masz jedno dziecko
- masz duże dziecko
- masz pracę
- robisz to, co lubisz
- jesteś dobra w tym, co robisz
- jesteś zdrowa i silna

To już coś. Choć pewnie możesz dopisać tu jeszcze mnóstwo rzeczy!
A teraz pomyśl nad swoim małżeństwem. Może uda się je naprawić? A
njak nie, to może lepiej podjąć decyzję o rozpoczęciu nowego życia?
A, że jesteś inteligentna, silna, pracujesz, masz dziecko w wieku
szkolnym, to poradzisz sobie SAMA.
Nie znam Twojej sytuacji dokładnie, ale Ty znasz siebie i swoją
sytuację dobrze. Pomyśl, co możesz zrobić, co chcesz i co powinnaś.
A, że dasz radę, to jestem pewna, bo widzę, ze jesteś zdecydowaną,
mocną kobietą. Tylko nie trać energii na płacz. Weź zycie w swoje
ręce! I wygraj!

[3zosia-2009]

Musisz dawać radę!Nie poddawaj się stresowi,walcz,ale mądrze,np.śmiej się,albo
przynajmniej myśl pozytywnie.Bo inaczej skończysz jak ja,z niedokrwieniem
mózgu.Stres i zmęczenie życiem(31lat)mnie zjadło.
Powodzenia!

[rulsanka]

Autorka pierwszego postu już się czuje pocieszona... (sarkazm). Nie strasz
dziewczyny niedokrwieniem mózgu.
Jak komuś naprawdę źle, to nie potrafi myśleć pozytywnie, na tym to polega.
Beznadziei polecam psychiatrę lub psychologa i wygadanie się, może leki. Po
deszczu pojawia się słońce, choć czasem trudno w to uwierzyć.

[beznadziejja]

BARDZO wszystkim jestem wdzięczna za słowa otuchy... jest ciężko ale
daję rade