bliskość w małżeństwie

[margot.x]

napiszcie mi proszę jak to u was jest i co o tym sądzicie wydaje mi
się normalne że małzonkowie się dotykają przytulają całują sypiają
ze sobą. mimo że są razem od19lat. już pisałam na forum że staramy
się odbudować relacje po zdradzie męża. ale ja już nie mam siły. on
mnie omija (fizycznie), mówi że jestem mu obojętna fizycznie, raz
mówi(oczywiście zapytany-bo sam z siebie nie mówi na takie tematy)
że kocha, raz że nie.ale chce być razem. dba o rodzinę.jemu
bliskości nie potrzeba.on się nie umie zaangażować. wiem że powinnam
się zająć sobą ale mnie ta sytuacja tak stresuje i dołuje że został
ze mnie cień człowieka.

[vefa]

To daj mu spokój.
I skup się na sobie. Zadbaj o siebie jeszcze bardziej niż zwykle, kup se
wystrzałową kieckę i buta, zrób oko, paznokieć (ten u stopy też), idź na
spotkanie z samicami, do spa se pojedź żeby z tego cienia wyjść, uwierz w
siebie, zacznij od siebie, a ta ślepa bambaryła przestanie być ślepa i ślina mu
będzie ciekła na Twój widok. Nie, to nie, łaski bez.

No a jak już zapomnisz o odbudowywaniu relacji to może dostrzeżesz lepszego
samca, który nie powie, że jesteś mu obojętna fizycznie.

Nie dość, że zdradził, bambaryła jeden, to jeszcze takie teksty zapodaje!
Podsumowując: NIC NA SIŁĘ!!!!

Ja z moim dopiero dziesięć lat jestem, sześć po ślubie i też się czasem zapomni
i nie przytula. To wtedy czekam, aż mu wiadomo co na kręgosłup zacznie uciskać i
chodzi za mną jak samiec za najbardziej atrakcyjną samiczką na świecie.

Głowa do góry!

[gazeta_mi_placi]

Znajdź sobie kogoś
Już po pierwszym seksie z kimś innym (o ile mniej więcej jest dobry w te klocki)
odżyjesz

[des4]

próbowaleś te stawiać klocki kajtusiu?

[tully.makker]

A ty masz ochote dotykac faceta, ktory cie zdradzil i najwyrazniej
ma cie gdzies? Bo ja bym nie miala. A ty jeszcze zebzesz o ten
dotyk. Po kiego kija ratowac takie malzenstwo i kto tak naprawde je
ratuje - zdradzajacy czy zdradzany?

[deodyma]

A ty jeszcze zebzesz o ten
> dotyk. Po kiego kija ratowac takie malzenstwo i kto tak naprawde
je
> ratuje - zdradzajacy czy zdradzany?





otoz to.
dziwne, ze to ta zdradzana chce za wszelka cene ratowac zwiazek a
winowajca ma ten zwiazek w dupie.

[suazi1]

Też tego nie rozumiem - kloeś ma Cię w dupie, a Ty się przed nim
płaszczysz. Wiesz, co to godność?

[kocianna]

Skup się na sobie, a nie na relacji - to raz
Zajrzyj na stronę
www.spotkaniamalzenskie.pl - to
dwa. Ten problem trzeba przegadać ze sobą we dwoje, a na Spotkaniach bardzo
fajnie to wychodzi

[suazi1]

Nie wyobrażam sobie nie przytulać się z mężem, nie dotykać, nie mieć
żadnego kontaktu fizycznego nawet po 50 latach małżeństwa. Myślę, że
robisz z siebie męczennicę, zamiast zostawić męża poszukać kogoś kto
rzeczywiście Cię pokocha.

[suazi1]

Piszesz, że próbujecie odbudować relacje po zdradzie męża. Mam
wrażenie, że to Ty próbujesz, bo Twojemu mężowi to powiewa. Po tym,
co Ci zafundował, to on powinien być tym, który się stara, a nie Ty.
Zapytam wprost: po co Ci taki mąż? Poco jesteście razem? Bo chyba
tylko ze względu na dzieci.

[deodyma]

a moze on kogos ma?

[verdana]

Najwyrażniej ta zdrada to nie był jednorazowy wybryk, tylko objaw
rozpadu małżeństwa. Facet najwyraźniej nie ma ochoty niczego
odbudowywać.
Cóż, ja bym poszła do adwokata i napisała pozew.

[majenkir]

verdana napisała:
> Cóż, ja bym poszła do adwokata i napisała pozew.


Dokladnie!
I szanuj sie dziewczyno...

[esme83]

Bardzo Ci współczuję bolesnych doświadczeń. Na pewno musisz zacząć od
zatroszczenia się o siebie - wtedy trochę łatwiej będzie ci się odnaleźć w
trudnej sytuacji. Tu www.kryzys.org/ jest wiele osób z podobnymi
doświadczeniami, może ktoś będzie umiał ci doradzić.

[margot.x]

tak tylko że ja chciałam być razem. kocham go. a on zachowuje się poprawnie na
wszystkich innych polach tylko jak twierdzi emocjonalnie nie może się
zaangażować. bo on zawsze taki był i będzie. fakt zbytnio uczuć nigdy nie
okazywał. no ale takie jawne zlewanie to chyba przesada. tym bardziej że
kochance mówił że ją kocha i chce z nią spać.cała sytuacja ciągnie się już ponad
rok. on chce być razem ale taki będzie a decyzja należy do mnie!!!

[nangaparbat3]

Zdecydowanie lepiej byc samą niż z kims, kto nas fizycznie omija. Na dluzszą
metę to chyba najgorsza opcja. Zadbaj o siebie i uwolnij sie od niego.

to jest ten sam mąż...

[anorektycznazdzira]

... który to wybywa na koncert, zaprasza koleżankę z pracy a z żoną
nie dzieli się bynajmniej tą informacja, prawda?

Dziewczyno, nie męcz się, ja wiem, ze to sie łatwo mówi a trudniej
robi, ale czasem TRZEBA zrobić, bo jak nie, to całe życie do kanału
wycieka. Pozdrawiam!

[sadaga]

Małżeństwo polega na bliskości, inaczej to koleżeński układ. Z Twojego opisu
wynika, że on jest bardziej ze tym drugim. Poza tym moim zdaniem nie zależy mu
na Tobie. Inaczej robiłby wiele by poprawić układ między Wami (i nie mam tu na
myśli ciągłego proszenia o wybaczenie, bo to się na początku "załatwia" skoro
chce się powrotu- a o odbudowę relacji i dbałość o związek). Czyli z kochanką mu
nie wyszło (jak mniemam), zatem wybrał opad na 4 łapy. Ty mu wybaczyłaś, chcesz
żeby wróciła tzw. normalność w związku, więc z tym trwa. Dla niego to wygodne i
egoistyczne zarazem. Ty się dusisz.
Radzę usiąść i poważnie zastanowić się nad tym czego chcesz - daj sobie na to
jakiś czas. Potem szczera rozmowa z mężem. Powiedz mu czego oczekujesz od
związku. Jeśli on nie jest skłonny Ci tego dać - zacznij myśleć o sobie. I nie
żebrz o uczucie - to działa wręcz odwrotnie. Poza tym szanuj siebie. Wiem że
rozstanie i rozwód to nie jest prosta sprawa. Ale wiem też że trwanie w układzie
który Ci zupełnie nie pasuje powoduje psychiczną rozwałkę. A to co on robi/mówi
już Cię poważnie niszczy jako człowieka.
Wiem o czym piszę. Mnie też zdradził mąż i też pozornie chciał wrócić. Nie
widziałam u niego tej chęci, rozstaliśmy się. Jestem po rozwodzie. Przeżyłam to
mocno, bo tam gdzie emocje tam i cholernie boli. Ale poukładałam sobie życie na
nowo i jest już dobrze. A ex teraz dopiero zrozumiał i żałuje tego co się stało.
Niestety za późno dla nas.

[default]

Już sama decyzja o podjęciu odbudowywania związku po zdradzie jest
trudna, a jej realizacja wymaga naprawdę wiele samozaparcia i
współpracy obu stron. Jednak podstawą takiej decyzji musi być
przekonanie, że mimo wszystko kochamy się i chcemy dalej być razem,
pokonać kryzys i wyjść na prostą. Twój mąż zdaje się tego
przekonania nie mieć. Ani chęci do zawalczenia o związek, po prostu
niech sobie będzie jak jest, nie wyrzuciłaś go i OK, reszta mu
zwisa. Co czujesz, jak z tym żyjesz. My odbudowywaliśmy nasze
relacje kilka lat. Każde z nas było zdecydowane, że będziemy dalej
razem i każde coś z siebie dawało. Ja, jako ta zdradzona -
powstrzymywałam się od nieustannego wywlekania, złośliwości, aluzji
i pretensji. On - udowadniał, że kocha mnie naprawdę, że naprawdę
żałuje za grzechy. Otoczył mnie opieką, troskliwością i uwielbieniem
wręcz przesadnym. Stawał na głowie, aby nie dać mi pola do snucia
podejrzeń, do zadręczania się, przeorganizował pracę w swojej
firmie, aby jak najwięcej być na miejscu, a nie wyjeżdżać w teren, a
kiedy musiał to zabierał mnie ze sobą (tzn. zawsze mi to proponował,
najczęściej jednak nie miałam czasu ani chęci). W ciągu dnia dzwonił
do mnie kilkakrotnie (zresztą do tej pory tak robi), najdrobniejsze
spóźnienie, nawet 20-minutowe, zgłasza z wyprzedzeniem. Jest czuły,
często mnie przytula, całuje, mówi komplementy. Na początku,
wiadomo, że było mi trudno. Wszystko wydawało mi się fałszywe i na
pokaz. Czepiałam się drobiazgów, odpychałam go. Pomógł mi
internetowy flircik, przez kilka miesięcy korespondowałam z b. miłym
chłopakiem, początkowo o wszystkim i niczym, potem zaczęliśmy
pisywać do siebie bardzo erotycznie, to była trochę taka zabawa
formą, niby nic, ale szalenie poprawiało mi to nastrój. Potem jakoś
tak naturalnie się to rozlazło, nie było mi już potrzebne. Na pewno
nie do końca (takie coś zawsze pozostaje w człowieku), ale
uwierzyłam w szczere intencje mojego męża. Kiedy już zaczęłam wracać
do siebie, odżyłam nieco, odważył się zaproponować ślub, chyba jako
ostateczny dowód na to, że chce być ze mną, chociaż do tej pory
(jesteśmy razem ponad 20 lat) żadne z nas nie przywiązywało do tego
wagi. W sumie - chyba nam się udało z tą odbudową, ale nie było tak
hop-siup. Gdyby nie szaleńczy upór mojego męża w udowadnianiu mi i
moja zgoda na przyjmowanie tego za dobrą monetę, gucio by z tego
wyszło. U Ciebie tej współpracy nijak nie widać, Ty się szarpiesz, a
on...