CHCE DZIECKA----ON NIE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[dagella]

CZT SA TU KOBITKI,KTORE PRAGNA DZIECKA ALE ICH MEZOWIE NIE SA NA TO JESZCZE
GOTOWI????

[bzeebze]

rozumiem, że jak chłop sie zaprze to bardziej nż koza. Tylko nigdy nie
potrafiłam zrozumiec argumentu nie jestem JESZCZE gotowy w ustach dorosłego
faceta. Co sie zmienia u niego? czym on to argumentuje, że jeszcze nie a za 2
lata już tak? I kiedy on poczuje, że własnie teraz tak?
Cięzko coś mówić bez braku zrozumienia, po prostu.
Większość znanych mi tatusiów nawet kiedy żony były w ciąży nie czuła się
tatusiowo, nie bardzo rozumieli obecność małego człowieka w dużym brzuchu i to
w jednej chwili i od pierwszego krzyku i wejrzenia zamieniało się w wielką i
szaloną tatusiową miłość, o którą sami siebie nie podejrzewali. Myślę, że
faceci dorastaja, kiedy muszą a jakoś nie zawczasu...

Nie ma

[18lipiec]

wszystkie albo zmusily albo zaszly po kryjomu tj. maz myslal ze nie zajdzie a
ona wiedziala i z premedytacja to zrobila. A potem mysli ze ciaganie na USG i
pokazywanie bucikow ich rozczuli.

[dagella]

mam dobrze platna prace.on ma swoja firme.mamy duze mieszkanie.jestem fryzjerka

[bzeebze]

jak długo jesteście po ślubie?

[triss_merigold6]

Były takie. Niektóre nawet postawiły partnera przed faktem dokonanym. Teraz są
przeważnie na samodzielnej mamie.

[contrabanda]

Mój mąż też tak ma, niestety. On po prostu nie lubi dzieci, chyba się ich boi.
Boi się, kiedy idziemy do znajomych z małymi dziećmi, boi się naszego
chrześniaka (tak, to smutne, widział go 3 razy w życiu, a dziecko ma już 2
latka), boi się, że ja z tego "chcenia" kiedyś zwariuję i on będzie musiał w
końcu zdecydować się, tylko (aż) dlatego, że mnie kocha. Ja cierpliwie czekam,
chociaż nie łudzę się, że on któregoś poranka/wieczora powie mi "kochanie, to
ja już jestem gotowy". Bo wiem, że on gotowy nie będzie nigdy we własnym
mniemaniu. Na pewno go nie oszukam ("zapomniana" tabletka, "pęknięta"
prezerwatywa, "bezpieczny" dzień), bo za bardzo go szanuję, zresztą to jest
mądry facet i od razu by się domyślił. Wyznaczyłam sobie w głowie datę, kiedy
powiem mu, że mnie unieszczęśliwia swoim "niechceniem", może zrozumie. Smutno
mi.

[dagella]

ja tez jestem bardzo smutna i przygnebiona.tylko,ze mac uwielbia dzieci i nie
wiem czym spowodowane jest jego zachowanie.ja od 2 lat kupuje
ciuszki,smoczki,butelki itd.zbieram to i mac o tym wie,widzial moj zbior setki
razy ale ciagle pyta po co mi dziecko i tlumaczy,ze dziecko to nie zabawka.tak
jak bym miala 17 lat i o tym nie wiedziala.jesli on powiedzialby mi,ze nie chce
dziecka to musialabym od niego odejsc.jestem dorosla kobitka.on ma 34 lata i
nie wiem jak go przekonac,ze chce tego teraz!!!!!!!!!!!!!!!narodzil sie we mnie
instynkt.ktory nie mija tylko sie nasila a ja jestem bezradna,ciagle placze i
jestem smutna.

[dagella]

acha zapomnialam dodac,ze on bardzo chce dziecka,ale teraz nie jest na to
gotowy.tak gada na okraglo.bla bla bla

[bzeebze]

no i własnie- nie wiadomo kto jest bardziej nie w porządku, czy kobieta, która
z chęci posiadania dziecka, która jak wiadomo w pewnym momencie jest silniejsza
niż cokolwiek innego, wmanewruje opornego męża (nie mówię tu o przypadkowej
znajomości) w ciążę
czy tez mąż egoista, który z wygody, - bo nie ma co liczyć na jakies instynkta
ojcowskie, bo ich przecież nie ma - sprawia, że jego ukochana kobieta chodzi
struta i nieszczęśliwa i on ma to w nosie
nie generalizuję, wiem, że jest też 95% par, które razem dorastają do dziecka,
kiedy osiągną względną stabilizację, bo po prostu się kochają

[dagella]

ale za kazdym razem kiedy ja zaczynam temat DZIECKO to on zbywa mnie
slowamiZIUBAL NIE MECZ MNIE,DZIUBAL JESZCZE MAMY CZAS,DZIUBAL ALE MUSIMY
KUPIC NOWA WANNE,DZIUBAL JAK UZBIERASZ 50 TYSIECY TO POGADAMY O DZIECKU.i tak
na okraglo.jak to pisze to az mam lzy w oczach.

[bzeebze]

sorry, nie chce byc niegrzeczna i nikomu wypominac wieku, ale jeśli on ma 34,
to ile ty masz?
może tak być, że kiedy już uzbieracie 50 tys, a to nie jest takie proste skoro
po drodze jest tysiąc innych wydatków
to skończy się właśnie na gadaniu
i w ogóle co ma 50 tys. do dziecka???????
dagella ty po prostu jesteś nieszczęsliwa i wiesz czego ci potrzeba do pełni
szczęścia i nie jest to bynajmniej nowa wanna

[dagella]

ja mam 21 lat

[triss_merigold6]

No dobra a jak byście się czuły w odwrotnej sytuacji tj. mąż tęskniący za
własnym potomkiem, nalegający, za nim pół rodziny przy każdej okazji napomyka o
dzieciach a Wy nie czujecie się jeszcze gotowe. Byłam w takim układzie i
chociaż teoretycznie nic nie stało na przeszkodzie (ani sprawy mieszkaniowe ani
finansowe ani wiekowe) to po kolejnych naleganiach dostawałam drgawek.
Kilka lat temu zwyczajnie nie chciałam mieć dzieci. Najlepiej wcale.
Przekonywanie odnosiło skutek wręcz odwrotny.
Teraz spokojnie dojrzałam do takiej chęci i potrzeby.

[dagella]

a ile dojrzewaslas do tak powaznej decyzji

[triss_merigold6]

Około sześciu lat tj. do trzydziestki. Z pierwszym mężem w międzyczasie
zdążyłam się rozwieść i b. się cieszę, że nie zaszłam w czasie tego małżeństwa
w ciążę.
Nie wiem jak to wyjaśnić: nie chciałam, za dziećmi nie przepadam, fajnie się
bawiłam, interesowało mnie mnóstwo spraw tylko nie uwikłanie w pieluchy,
smoczki i przedszkolne problemy.

[dagella]

wlasnie powiedzial,ze nie bedzie zapierdalal na mnie i na dziecko.co mam mu
odpowiedziec???????????

[triss_merigold6]

Masz DOPIERO 21 lat i masę czasu. Może najpierw skończ studia, znajdź jakąś
pracę itd.

[mama1974]

Skąd wzięłaś tego gościa ?! Przepraszam ale dla mnie tosyczny związek to mało
powiedziane w takim wypadku.
Dobranoc.

[coppola1]

... ŻEBY SIĘ OD CIEBIE ODPIER............. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[bzeebze]

tu nie ma analogii
ty jestes kobietą, więc była nadzieja, że kiedyś poczujesz wolę bożą
z dojrzałym facetem to nie jest takie proste, w miarę upływu czasu oni się po
prostu rozleniwiają a dziecko kojarzy im się jedynie z kosztami i ograniczeniem
wolności
poza tym to jednak nie oni ponoszą największe koszty rodzicielstwa, a jego
zyski dzieli się po połowie

[6kinia6]

Moj tez na poczatku mial opory pewne...Tylko ze my mielismy -on 23 lata,ja
22...hi hi i rok po slubie.Ale strasznie chcialam miec z NIM dziecko i mimo
tego,ze bylam na piatym roku studiow (wiec obrona,to i tamto),zdecydowalismy
sie.Oczywiscie nie bylo tak,ze on tak do konca wiedzial co robi.Podejrzewam,ze
zrobil to raczej,bo bardzo mnie kocha i chcial,zebym byla szczesliwa.Ale kiedy
juz zaszlam w ciaze,to pomalu dojrzewal,cieszyl sie tym i bardzo mnie wspieral.
Teraz synek ma juz roczek i jest naprawde fajnie.Jest super ojcem i choc
dziecko wiele zmienia w zwiazku,to jakos sobie radzimy ))
Ale znam przypadki,gdzie nie bylo rozowo.I chyba jednak lepiej nie ryzykowac,bo
to za powazne decyzja.Moze na nich tez w koncu przyjdzie czas???

[dagella]

mam dobrze platna prace.on ma swoja firme.mamy duze mieszkanie.jestem fryzjerka

[dagella]

jestesmy razwm od 3 lat

[olamad]

Faceci są jednak dziwni. W naszym przypadku było tak: ja szalejąca z pragnienia
posiadania dziecka, on - w trakcie rozwodu, potomstwo owszem, ale nie teraz, w
blizej niezdefiniowanej przyszłosci. Byłam załamana. Moja siostra z dwójką
dzieci i w ciaży z bliźniętami, a ja lat 26 i wciaż bezdzietna. A najgorsza
była ta niepewnosć, kiedy wreszcie on "będzie gowtowy". I wiecie co? Dosłownie
kilka tygodni po tej zasadniczej rozmowie on nagle mi zakomunikował, ze bardzo
by chciał dzidziusia i zażądał natychmiastowej "produkcji". A potem kazał mi
sterczeć "na swiecę" przy ścianie, bo to podobno pomaga... Mam wrażenie, że ta
pierwszą rozmową o dzieciach zasiałam nasionko, a ono poprostu wykiełkowało..
Pozdrawiam,
Ola (mama Uli ur. 12.02.01)

[mama1974]

Mój post trafił nie w to miejsce gdzie chciałam. Troche mnie poniosło, ale o
ile wszelkie przekleństwa nie sa mi obce to ..gdyby mój mąż zwracłby sie do
mnie w podobny sposób..(mam na myśli fakt i sformułowanie, że nie
zamierza "pracować" na utrzymanie partnerki i ewentualnie dziecka)to.. nie wiem
nie wyobrażam sobie .. a może jestem z innej bajki. W każdym razie dziecko
odradzam (z tym facetem).
Pozdrawiam i dobranoc

[dagella]

dziewczyny bardzo wam dziekuje,musze usiasc i wszystko przemyslec.jest mi zle i
jak nic z tym nie zrobie to bede cierpiala do konca zycia.maciej slyszac o
dziecku od razu zaczyna mowic o wydatkach,o tym ze nas nie stac (choc zarabiam
bardzo duzo a on 5 razy wiecej ode mnie)moze on po prostu nie chce miec ze mna
dziecka tylko nie wie jak mi to powiedziec???boje sie znow zaczynac ten temat
bo wiem,ze zaczniemy sie klocic.moja tesciowa mowi,ze mam nie rozmawiac z nim
na ten temat,ze sam dojrzeje do tej decyzji,ale nie wiem czy jak on dojrzeje to
nie bedzie za pozno dla mnie.nie wyobrazam sobie przezywac tego horroru przez
kolejne 7 lat,i jak moge z nim o tym nie rozmawiac jak wciaz o tym mysle...to
naprawde bardzo trudna sytuacja.moze powinnam o tym porozmawiac z
psychologiem???

[kazia76]

Napisałaś,ze jesteście razem 3 lata.Przewaznie po 3 latach wspólnego życia
związek ma już silne podstawy,wiadomo co lubi a czego nie druga strona.Wydaje
mi się,,że u was jest więcej problemów niz ten (czytałam Twoję poprzednie wątki)
Czy pewna jesteś,ze właśnie z tym facetem chcesz dziecko? Jestes jeszcze młoda
i jak chcesz to wszystko możesz jeszcze zmienić. Ja wyszłam za mąż za mojego
pierwszego poważnego faceta(tzn.pierwszego z którym poszłam do łózka)w wieku 20
lat.wcześniej chodziliśmy 3 lata. Jak jaka głupia ucieszyłam się,że mnie jakiś
chciał.A może bym poznała kogoś fajniejszego...Ale ja nie miałam odwagi
spróbować z kimś innym(na zasadzie nie pije,nie bije-a inny przecież mógłby...)
Napisz proszę,czy jesteś w 100% pewna,ze to TEN JEDYNY!?Jeśli to napewno
odpowiedni facet,to znajdziesz sposób,zeby go do tego dziecka przekonać

[mamakaji]

Dagella, myślę że doskonale Cię rozumię. Jestem jeszcze nawet w stanie
zrozumieć, że ktoś (czyt. mężczyzna) nie jest gotowy (to znaczy po prostu boi
się). Boi sie zburzenia istniejącego status quo, ograniczeń, obowiązków i
zmiany ról. Ale nie mogę zaakceptować formy w jakiej ów mężczyzna ten swój
strach przedstawia, nie myśląc o przyszlości, o rodzinie, o kobiecie którą
podobno kocha (przepraszam za to 'podobno', ale jestem wkurzona gdy czytam
takie rzeczy). Z drugiej strony wy na prawdę macie jeszcze mnóstwo czasu na
dzieci . Spróbuj go może namówić na zrobienie waszego planu na najbliższe
lata. Powiedzcie sobie co jest dla Was ważne, jak chcielibyście aby wyglądało
Wasze życie za 5, 10 lat. No i ustalcie plan aby tą wizję zrealizować. Jeśli
sie okaże, że wasza wizja, wasze cele są rozbieżne, że nie możecie uzgodnić
wspólnego planu, albo że nie ma w nim miejsca na dzieci może należy zastanowić
się czy to na pewno jest ten facet z którym chcesz iść przez życie.
Dagella Ty na prawdę jesteś jescze baardzo młoda i wszystko jest dla Ciebie
możliwe. Na początku tego długawego posta napisałam, że doskonale Cię rozumiem.
Tak, gdyż sama bardzo pragnę dziecka (tylko drugiego), a mój mąż nawet nie chce
o tym słyszeń. Tylko że ja ma 36 lat i nie mam już na co czekać, że mój mąż
dojrzeje do dziecka (bo ten okres to on już ma dawno za sobą). Teraz żałuję że
pare lat wcześniej myśmy nie zrobili sobie takiego planu na życie, nie
określili wspólnych celów i tego co jest dla każdego z nas ważne indywidualnie.

Pozdrawiam
Kasia

[dagella]

witajcie.dzisiaj rpzmawialam o tym z mackiem,wiele mi ta rozmowa dala,wiele
zeczy zrozumialam.ustalilismy,ze chcemy byc razem,chcemy miec dziecko,ale
dopiero za cztery lata.ciezko mi przyszlo podjecie takiej decyzji,ale mam teraz
4 lata na zrealizowanie swoich planow zawodowych,mam szanse przygotowania sie
jak najlepiej do roli bycia mama.ostro zaczynam odkladac pieniadze i postaram
sie tak zrealizowac swoje plany,aby za 4 lata moc powiedziec: tak chcemy razem
miec dziecko.wlasnie teraz.dziekuje za wszystkie wasze
posty.pozdrawiam.przyszla emama.dag