czy jestem okropna zona?

[kochamcie]

Przyjaciel z lat mlodosci mojego meza zeni sie. Zostalismy zaproszeni na slub
i wesele. Niestety okazalo sie, ze ja w tym czasie mam egzaminy, ktorych nie
moge przelozyc. Moj maz byl z tego bardzo niezadowolony, ale zadzwonil do
kolegi i powiedzial, ze nie mozemy przyjechac. Sprawa wydawala sie zakonczona.

Jednak inni koledzy mojego meza, zaczeli go pytac, dlaczego sam nie moze
pojechac? I chociaz im odpowiedzial, ze nie pojedzie sam, to jednak zaczal
sie nad tym zastanawiac.
Bardzo mi sie to nie podoba, poniewaz po pierwsze, wydaje mi sie, ze na
wesela to jednak chodzi sie razem a poza tym moj maz nie stroni od alkoholu i
jesli mnie nie bedzie, to on upije sie tam do nieprzytomnosci. Z tego
ostatniego powodu nigdzie nie pozwalam mu chodzic beze mnie. Z reszta my
raczej wszedzie chodzimy razem, tak jest od lat. On jest bardzo niezadowolony
jak chodze sama np na imprezy sluzbowe. Kolejny powodem jest tez brak kasy,
bo na razie to mamy dlugi i trzebaby bylo je jeszcze powiekszyc, zeby kupic
prezent weselny. Ale koledzy uwazaja mnie za hetere, okropna zone, dyktatorke
itp. Oczywiscie ja mam gdzies ich zdanie, ale jak facet facetowi wejdzie na
ambicje, to nie skonczy sie to dobrze...
Najgorsze jest to, ze moja kolezanka, a zona jednego z kolegow popiera ich
zdanie i nie rozumie mnie ani troche. Ona by puscila swojego meza samego.
Wszyscy zgodnie twierdza, ze jestem okropna i robie wielka przykrosc Panu
Mlodemu.
Co o tym sadzicie?

[burza4]

Sorry - ja też cię nie rozumiem... i nie widzę powodu, żeby nie można było
wyjść bez pary, skoro drugiemu coś wypadło i nie może. Że już nie wspomnę o
tym, żę nie rozumiem, jak można dorosłego faceta (albo kobietę) "puszczać"
czy "pozwalać". Puścić to ja mogę dziecko na podwórko...

Takie chodzenie albo razem albo wcale dla mnie osobiście trąci dulszczyzną,
różnie się układa, nie zawsze można iść razem, ale to jeszcze nie znaczy, że
partner ma siedzieć w domu?

[kochamcie]

Ale szybko wydajecie opinie!

Doroslego faceta mozna puszczac lub nie, jesli ma problemy z alkoholem i z
zachowaniem po jego spozyciu. To ja potem w domu musze wszystko znosic, jak
wraca pijany, prawda?

A poza tym nie wychodzimy oddzielnie poniewaz tego nauczyl mnie wlasnie maz -
to on mnie nie chcial nigdzie "puszczac" jak ze soba chodzilismy (byl
zazdrosny). Jako nastolatka nie potrafilam sie temu przeciwstawic ale teraz
egzekwuje to od niego.

Nie mamy od siebie o to pretensji, tak juz jest. Jesli nie mamy z kim dziecka
zostawic, razem siedzimy w domu.

A jesli chodzi o wesela, to jeszcze nie widzialam na zadnym, zeby ktos
przyszedl sam, bo zona lub maz nie mogl.

Ja tez bym chciala isc na to wesele, bo to rowniez moj kolega. Dlatego tez
byloby mi bardzo przykro, gdyby maz poszedl sam. W koncu jestesmy malzenstwem,
tak?

A ostatnio mial do mnie pretensje, jak poszlam sama do kina, bo zalezalo mi na
filmie a on nie mogl pojsc!!!

[burza4]

> Doroslego faceta mozna puszczac lub nie, jesli ma problemy z alkoholem i z
> zachowaniem po jego spozyciu. To ja potem w domu musze wszystko znosic, jak
> wraca pijany, prawda?

Mój pierwszy mąż też za kołnierz nie wylewał, i nie zmienia to w niczym mojego
podejścia. Stety-niestety, wołałam nie ogladać go w trakcie takiej zakrapianej
imprezy i po prostu się nie denerwować. Tym bardziej nie chciałabym nigdy robić
sobie wstydu wyrywaniem mu z rąk kieliszka, czy żenującymi dyskusjami "nie pij
już" - bo to po prostu upokarzające. Ustalić w miarę mozliwości można
granice "znoszenia" typu: upijesz się - spij na kanapie; natomiast nie da się
wychować dorosłego faceta i już. Stanie mu nad głową nie rozwiąże problemu.

> A jesli chodzi o wesela, to jeszcze nie widzialam na zadnym, zeby ktos
> przyszedl sam, bo zona lub maz nie mogl.

No to co, że nie widziałaś? to znaczy, że jest to jedyna obowiązująca norma?
czy nie jest to przejaw takiego drobnomieszczańskiego podejścia "jak to będzie
wyglądało i co sobie ludzie pomyślą"?

> Ja tez bym chciala isc na to wesele, bo to rowniez moj kolega. Dlatego tez
> byloby mi bardzo przykro, gdyby maz poszedl sam. W koncu jestesmy
malzenstwem, tak?

Chciałabyś iść, ale nie możesz, więc co to ma do rzeczy? rozumiem, że mogłoby
ci być przykro, bo ty nie możesz iść, ale dlaczego miałoby być, że mąż pójdzie
sam, skoro ty i tak będziesz zajęta czym innym? i co ma do tego fakt, że
jesteście małżeństwem? to argumentacja w stylu "skoro mi jest źle to i ty
cierp, poprawi mi to humor"

[karin5]

Okropną może nie jesteś, ale dyktatorką napewno. Jak napisałaś chodzisz na
imrezy służbowe sama, a mąż? Czy on nie możę mieć troszkę swobody? Piszesz, że
mąż nie stroni od alkoholu, a co Ci przeszkadza jak pójdzie sam na wesele czy
się spije do nieprzytomności? Ja bym nie robiła z tego problemu, a co do
prezentu to nie musi być wcale nic wielkiego. Bądź bardziej wyrozumiała. Takie
jest moje zdanie i nie każdy musi się z nim zgadzać.

[ladydark]

Ja też uważam że niepotrzebnie robisz problem. Chce jechać niech jedzie, a
nawet jak się upije to jego problem.On sie będzie żle czuł a nie ty. Ja tam się
nie przejmuje jak mój mąż wraca po imprezie wstawiony idzie grzecznie spać i
tyle. Co ty chcesz go na sznurku trzymać. Wszędzie razem? A odpocznijcie trochę
od siebie. To jest dorosły człowiek i nie możesz za niego decydować tak jak za
swoje dziecko. Poza tym wydaje mi się z tego co piszesz, że wy wogóle macie
jakiś problem z dogadaniem się. Może po prostu pogadacie otwarcie na temat
ewentualnych wyjść osobno i dacie sobie troche swobody???
pozdro
mag

[agy]

ladydark napisała:

> Ja też uważam że niepotrzebnie robisz problem. Chce jechać niech jedzie, a
> nawet jak się upije to jego problem.On sie będzie żle czuł a nie ty. Ja tam
się
>
> nie przejmuje jak mój mąż wraca po imprezie wstawiony idzie grzecznie spać i
> tyle.
Masz o tyle szczęście,że Twój idzie grzecznie spać. A skąd wiesz,że jej mąż też
jest grzeczny? Może wpada z hałasem albo mu odbija?
Najłatwiej powiedzieć,że

Co ty chcesz go na sznurku trzymać.

Czasem i pupilkom trzeba kaganiec założyc, bo pogryźć mogą. I jeśli razem
uznali,że chodzą wszędzie razem, to są to tylko i wyłącznie ich ustalenia,
nawet jeśli my mamy inne zdanie.

[4ever_young]

Tez bym na twoim miejscu nie puscilabym meza samego, zwlaszcza ze pije.
A co do opinii, ze jestes dystatorka, to uwazam, ze lepiej juz dyktowac swoja
wole komus, niz zeby dyktowali tobie. Zobaczcie, ile jest postow o mezach
zupelnie nie szanujacych swoje zony. A zaczyna sie zazwyczaj od tego, ze
kobieta godzi sie na wszystko.
Serdecznie pozdrawiam!

[kochamcie]

dzieki za dobre slowo!!!

[janowa]

A ja nie rozumiem dlaczego zawsze ktos musi cos dyktowac?
Czy cos takiego jak zwiazek partnerski to wg was wymysl pism kobiecych?
Jak sobie poscielesz tak sie wyspisz - zycie z dyktatorem (ktokolwiek nim jest)
nie jest zyciem szczesliwym...

Pozdrawiam,
D.
---
Moj kochany LEONEK

Jezeli czegos nie mozna zrobic, to nalezy poprosic o to kogos, kto zwyczajnie
nie wie, ze to nie jest mozliwe.

[kicia_edziecko]

Nie widzę powodu aby Twój mąż miał odmówić udziału w ślubie przyjaciela tylko
dlatego, że Ty nie możesz iść. Pomijająć wszystkie za i przeciw uważam, że
byłoby to zwykłe chamstwo z jego strony, co więcej, uważam, że próbujesz go
prowadzić jak pantoflarza, a to, wcześniej czy później, odbije się na Tobie.
Jeżeli będziesz go traktowała jak nieodpowiedzialnego szczeniaka ("bo się upije
do nieprzytomności") to wiele razy w życiu Ci dowód, że nim jest.
Powiedz mu, że zmieniłaś zdanie, uważasz, że powinien być na ślubie swojego
przyjaciela (bo powinien!!!), powiedz też, że wierzysz, że nie zrobi Ci
obciachu i się nie upije do nieprzytomności, życz mu dobrej zabawy i tyle.
Pozdrawiam

[kochamcie]

Nie zrobie tego, bo nie chce, zeby poszedl beze mnie i zdania nie zmienie.

a czy to, ze poszlam do kina (tylko do kina!) bez niego, za co sie obrazil i
tydzien nie odzywal, to jest normalne??? badzmy konsekwentni!

Wiem na 100 %, ze jesli ja bym poszla na wesele bez niego i wbrew jego woli, to
by bardzo zawazylo na naszym zwiazku.

[melka_x]

Ja nie jestem w stanie sobie wyobrazić sytuacji, w której moja przyjaciółka
wychodzi za mąż, a ja nie pojawiam się na ślubie i weselu, bo mój mąż nie może.
Przecież to jeden z najważniejszych dni w jej życiu. Owszem wolałabym pójść z
mężem, ale skoro nie da się, to nie, idę tam przecież przede wszystkim dla
swojej przyjaciółki.

I gdybym od któregoś ze swoich przyjaciół usłyszała, że nie pojawi się na moim
ślubie ze wzgledu na zajęcia partnera (partnerki) to poczułabym się baaardzo
źle, więc nie dziwię się zdaniom z Waszego otoczenia, że sprawiasz dużą
przykrość panu młodemu.

Teraz inne:
1. Skoro to przyjaciel Twojego męża, to na pewno zrozumie Waszą sytuację
finansową i prezent może być skromny. Zresztą za jakiś czas możecie kupić coś
większego.
2. Kino i ślub przyjaciela to nie są dokładnie te same sprawy, aczkolwiek
pretensje o kino również wydają mi się mało zrozumiałe i o tym powinnaś z mężem
rozmawiać. Natomiast mam wątpliwości czy rozwiązaniem może być strategia "ząb
za ząb"
3. Kwestia picia - ja naprawdę nie chcę Cię urazić, ale sądzę, że Twój mąż ma
poważny problem z alkoholem. Tyle, że tego problemu naprawdę nie rozwiązesz
zakazem pójścia na wesele.

Nie traktuj tego jako ataku na siebie, to tylko głos drugiej strony. A co już z
nim zrobisz to Twój wybór

Pozdrawiam,
Magda

[kicia_edziecko]

Napisałaś:
"Wszyscy zgodnie twierdza, ze jestem okropna i robie wielka przykrosc Panu
Mlodemu."
Zgodnym chórem dołączam do nich. Nie traktuj tego jako ataku na siebie -
pytałaś o zdanie to je wyrażam. Pozdrawiam

[mandy5]

Droga kochamcie, uważam, że masz rację nie zgadzając się na udział swojego męża
( samotnie) w tej imprezce, tylko dlatego, że to ty znasz go najlepiej i to wy
ustalacie między sobą pewne zasady ( a nie między kolegami). Nie sugeruj się
opiniami kolegów i nie ulegaj. Jeśli tak zdecydowaliście, to niech tak
zostanie, a wścibskim kolegom można spoko podać na talerzu historyjkę typu żona
zdaje egzamin, a ja muszę zaopiekować się potomkiem. W ten sposób wilk syty i
owca cała, a "męska duma" pozostaje nie naruszona. Ja też mam z mężem układ
typu idziemy razem, albo wcale i nie przejmuję się opiniami kolegów męża.Ważne
jest przede wszystkim to co nam odpowiada, a nie kolegom. Pozdrawiam i życzę
powodzenia.

[kama90]

Nie nie jesteś okropną żoną. Jestes normalną kobietą i Twoje pretensje są jak
najbardzej uzasadnione. ja tez uwazam,że na wesela chodzi się w dwójkę( dot.
małżeństw)i mi by nie przyszło do głowy zeby póść sama gdy mój mąż nie może.
Dlatego oczekiwałbym tego samego od niego. spotkanie służbowe to zupełnie inna
sprawa.
A kolezanki zwykle wyrozumiałe są w stosunku do cudzych mężów a znacznie mniej
w stosunku do swoich.
założę się,ze Pan Młody nawet nie zauważy nieobecności Twojego męża.A tak na
marginesie - a to ,ze Tobie bedzie przykro jak Mąż pójdzie sam mimo Twego
sprzeciwu to sie nie liczy?

[ewa2233]

Gdyby mąż nie był bardzo podatny na kolegów,
można byłoby zgodzić się by poszedł na sam ŚLUB.
Później pożegnał się i wrócił do domu.
W Twoim przypadku - uważam, że masz absolutną rację.
To Ty cierpisz, gdy mąż się upije - masz więc prawo go pilnować
i nie dopuszczać do "wystawiania na próbę" !

Poza tym w moim przypadku nie wyobrażam sobie by mąż mógł nalegać,
że chce pójść sam na wesele znajomego.
Gdyby zapytał mnie o zdanie - powiedziałabym, że byłoby mi bardzo przykro.
Na pewno by nie poszedł.
Wolałby zrobić przykrość znajomemu, niż własnej żonie.

[kasiasz10]

Nie, nie jestes złą żoną. I moim zdaniem powinnas zrobic tak jak uważasz za
stosowne.
Ja jestem pełna podziwu dla wiekszości dziewczyn dających Ci rady. Chciałabym
zobaczyć Waszą wyrozumiałość i tolerancję jak będzie chodziło o Waszych mężów.
Juz to słyszałam jak mąż moze sam chodzic na imprezy, wesela itp,tylko jak
przyszło co do czego ta wyrozumiała żona nie chciała go puścić. Osądzacie
dziewczynę, jakby chodziło o wyjście jej męża na piwo z kolegami. To bym
zrozumiała, ale to jest wesele. I powinni byc tam razem albo wcale.
Ja jestem w podobnej sytuacji. Jestem w ciązy, nie najlepiej ja znoszę a
szykuja mi sie 2 wesela u przyjaciół. Po pierwsz mąż nawet nie wspomniał ze
pójdzie sam, po drugie..prawdziwy przyjaciel zrozumie jaka jest sytuacja i nie
obrazi się.

Kasia

[mama_pyzuni]

A ja popieram Cie całkowicie i wcale nie uważam, abyś była okropną żoną (w
każdym razie nie wynika to z tego jednego postu).
Również uważam, że wesele to szczególna uroczystość, a nie zwykła dyskoteka,
na którą można iść z kumplami. Generalnie w dużej większości przychodzą pary i
o ile kawaler, który nie ma dziewczyny, może przyjść sam, o tyle pójście bez
żony wydaje mi sie być nie w porządku (właśnie wobec żony)! Mojemu mężowi na
pewno nie przyszłoby to do głowy - albo jedziemy razem i razem sie bawimy, albo
niestety przepraszamy i nie jedziemy.
Po drugie wspomniałaś o kwestii finansowej. Uważam, że prezent powinien być
wartości min. 150 zł. (wstydziłabym sie dać mniej!). Jest to absolutne minimum,
do tego dochodzą jeszcze koszty kwiatów, pieniążków, jakie daje sie na
weselu "na wózek" (u nas jest taka tradycja i również nikt nie daje np. po 5
zł, bo to wstyd) no i koszty dojazdu (jeśli wesele nie jest w Waszym mieście).
A to już daje sporą sumę.
Jeśli nie jest to jakiś bardzo bliski znajomy, to mąż spokojnie może sobie to
wesele odpuścić (jakoś w ten sposób spróbuj mu to wytłumaczyć). Tym bardziej,
że ci koledzy, którzy tak go teraz namawiają, zapewne na weselu będą bawić sie
ze swoimi żonami/dziewczynami i wtedy na pewno nie będą przejmować sie, że Twój
mąż siedzi sam.
My kilka tygodni temu byliśmy na weselu i przez jeden weekend wydaliśmy 450
zł. Nawet nie chce mi sie myśleć ile różnych rzeczy mogłabym sobie za to kupić
(tym bardziej, że wesele średnio sie udało).

[mamulka-kubulka]

ja uwazam ze to normalne czuc sie odpowiedzialnym za druga osobe i mysle ze on
powinien to zrozumiec.na takie imprezy chodzi sie razem jak juz ktos wyzej
wspomnial wiec jestes zupelnie normalna

[melka_x]

> Również uważam, że wesele to szczególna uroczystość, a nie zwykła dyskoteka,
> na którą można iść z kumplami. Generalnie w dużej większości przychodzą pary
i
> o ile kawaler, który nie ma dziewczyny, może przyjść sam, o tyle pójście bez
> żony wydaje mi sie być nie w porządku (właśnie wobec żony)! Mojemu mężowi na
> pewno nie przyszłoby to do głowy - albo jedziemy razem i razem sie bawimy,
albo
>
> niestety przepraszamy i nie jedziemy.

Ależ Mamopyzuni własnie o to chodzi, że ślub i wesele to szczególna
uroczystość, a nie zwykła impreza. I na ślub i wesele nie chodzi się przede
wszystkim po to, żeby się samemu świetnie zabawić (w tym celu właśnie chodzi
się na zwykłe imprezy, aczkolwiek oczywiście miło, gdy i zabawa weselna
przednia, ale po to żeby być w tym wyjątkowym dniu z osobą, którą uważasz za
bliską. Taka jest przynajmniej moja denifinicja bliskości - jesteś ze swoimi
przyjaciółmi zarówno wtedy, gdy w ich życiu dzieje się coś złego, jak i
radosnego))

>Uważam, że prezent powinien być
> wartości min. 150 zł. (wstydziłabym sie dać mniej!). Jest to absolutne
minimum,
>
> do tego dochodzą jeszcze koszty kwiatów, pieniążków, jakie daje sie na
> weselu "na wózek" (u nas jest taka tradycja i również nikt nie daje np. po 5
> zł, bo to wstyd)

A ja myślę, że prezent powinien być dostosowany do możliwości darczyńcy i
właśnie wstydem jest wymaganie więcej)).

Moja babcia, która pochodziła z bardzo majętnej rodziny i ktorej los (czytaj
powstanie warszawskie i ustrój powojenny) odebrał wszystko i skazał na wiele
lat wegetacji na granicy skrajnego ubóstwa powtarzała "tylko hołota wstydzi się
braku pieniędzy". Nie mówię tego zaczepnie i to naprawdę nie jest personalny
przytyk do Ciebie -słowo!))-, ale to zdanie wiele razy w zyciu mi pomogło, bo
różnie i mnie i moim rodzicom się w życiu układało)). I skutecznie uchroniło
i chroni mnie to przed postawą "zastaw się, a postaw się")).
Uważam, ze na wesele nie zaprasza się dla wartości prezentów, jestem
idealistką?

> My kilka tygodni temu byliśmy na weselu i przez jeden weekend wydaliśmy 450
> zł. Nawet nie chce mi sie myśleć ile różnych rzeczy mogłabym sobie za to
kupić
> (tym bardziej, że wesele średnio sie udało).

Powiem tak, strasznie byłoby mi przykro, gdybyś ktoraś z na tyle mi bliskich
osób, że zdecydowałam się zaprosić ją na przyjęcie weselne, potraktowała tę
uroczystość w ten sposób

Pozdrawiam,
Magda

[mama_pyzuni]

Hej melko,
może masz rację, że do pewnych rzeczy podchodzę bardzo racjonalnie i patrzę od
strony materialnej (chociaż nie miałam na myśli przeliczanie przyjażni na
wartość prezentu). Po prostu takie jest życie, nam też jest czasem ciężko
finansowo, dlatego tak właśnie mi sie napisało.

Poza tym nigdzie nie jest napisane, że Pan Młody jest bliskim przyjacielem męża
kochamcie, a określenie "przyjaciel z młodości" w przypadku np. kolegów mojego
męża oznaczało kilka osób z czasów podstawówki, z którymi nawet nie ma teraz
zbyt dobrego kontaktu, ale zaprosił ich, bo chciał ich w ten sposób wyróżnić.

Ja nigdzie nie napisałam, że Młodzi wymagają takich prezentów, napisałam tylko,
że sama organizowałam 2 lata temu wesele i koszt samej sali + jedzenie wynosił
160zł. od pary. Dlatego od tamtej pory staram sie dać chociaż tyle aby te
koszty sie zwróciły (żeby młodzi do nas nie dokładali). I nie jest to wcale
zasada "zastaw sie a postaw sie", bo wiem ile całe wesele dziś kosztuje i źle
bym sie czuła bawiąc sie na koszt Młodej pary. Mi np. było bardzo przykro jak
po własnym weselu z koperty wyjęłam ... 20 zł. Może mnie za to bardzo
skrytykujecie, ale nie było to przyjemne uczucie!

Co do Twojego ostatniego stwierdzenia
> Powiem tak, strasznie byłoby mi przykro, gdybyś ktoraś z na tyle mi bliskich
> osób, że zdecydowałam się zaprosić ją na przyjęcie weselne, potraktowała tę
> uroczystość w ten sposób
>
Faktycznie niezręcznie sformułowałam swoją wypowiedź. Po prostu wesele sie nie
udało (tak sie czasem zdarza, był fatalny zespół i mało kto dobrze bawił sie
przy takiej muzyce) i wróciliśmy troszkę zmęczeni i rozczarowani. Tym bardziej,
że jechaliśmy ponad 200 km. Co nie oznacza, że drugi raz bym nie pojechała.
Po prostu teraz przeliczam wszystkie większe wydatki na ubranka dla małej,
pampersy itd., jest nam czasem ciężko, dlatego nie jestem taką idealistką jak
Ty.
Pozdrawiam serdecznie

[janowa]

Ja tak troche nie na temat, ale mnie to nurtuje...

mama_pyzuni napisała:
> Ja nigdzie nie napisałam, że Młodzi wymagają takich prezentów, napisałam
tylko, że sama organizowałam 2 lata temu wesele i koszt samej sali + jedzenie
wynosił 160zł. od pary. Dlatego od tamtej pory staram sie dać chociaż tyle aby
te koszty sie zwróciły (żeby młodzi do nas nie dokładali). I nie jest to wcale
> zasada "zastaw sie a postaw sie", bo wiem ile całe wesele dziś kosztuje i źle
> bym sie czuła bawiąc sie na koszt Młodej pary. Mi np. było bardzo przykro jak
> po własnym weselu z koperty wyjęłam ... 20 zł.

Ja zupelnie nie rozumiem takiego podejscia. Jezeli ktos mnie zaprasza na
imieniny to tez mam mu dac w prezencie tyle, zeby mu sie chociaz koszty
zwrocily? Ja rozumiem, ze koszty wesela sa nieporownywalne z kosztami imienin i
nie o to mi chodzi, tylko o podejscie do sprawy. Jezeli nie stac mnie na wesele
to go nie robie - zapraszam najblizsza rodzine na jakis poczestunek i tyle.
Albo wcale nie robie, tylko z kosciola jade w podroz poslubna. Albo czestuje
szampanem i tyle. Jezeli ktos by sie obrazil, to nie jest prawdziwym
przyjacielem, ani osoba zyczliwa. Nigdy nie przyszloby mi do glowy liczyc ile
mi sie zwroci i byc rozczarowana, ze ludzie za malo dali i mi sie nie
kalkuluje... Mamo-pyzuni, ja nie chce cie urazic, nie odbierz tego, prosze,
jako atak na siebie. Ale moim zdaniem goscie weselni wlasnie bawia sie NA KOSZT
Mlodych i trudno, zeby bylo odwrotnie. Jezeli kogos nie stac na prezen w
postaci 150 zl. to wole, zeby przyszedl i dal mi kwiatka i dobrze sie bawil,
zyczac nam szczescia, niz gdyby mial wcale nie przyjsc z powodow finansowych.

Pozdrawiam,
Dorota

---
Moj kochany LEONEK

Jezeli czegos nie mozna zrobic, to nalezy poprosic o to kogos, kto zwyczajnie
nie wie, ze to nie jest mozliwe.

[mama_pyzuni]

Imieniny to nie to samo co wesele, ślub bierze się z zasady raz w życiu,
planuje sie go z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem a goście nie są zaskakiwani
zaproszeniem na tydzień przed uroczystością.
Może mam inne podejście, ale my na prezent dla przyjaciół oszczędzamy sporo
wcześniej. I chcemy ich uroczystość uczcić szczególnym prezentem. Nie
napisałąm, że to JA wymagałam takich pieniędzy na swoim weselu, ale, że staram
sie co najmniej tyle odłożyć dla przyjaciół. Nawet jeśli akurat jest nam trochę
trudniej finansowo. To jest święto Młodej Pary i źle czułabym sie dając mniej.
Może to dla Was dziwne...
Ale proszę, nie uważajcie mnie za materialistkę, bo nigdzie nie napisałam, że
wesele sie wyprawia dla prezentów.
Faktycznie zeszłyśmy trochę z tematu, ale autorka wątku napisała, że mają teraz
problemy finansowe i do tego sie odniosłam.

[janowa]

Nie chce byc drobiazgowa, ale to ty napisalas, ze 20 zl cie rozczarowalo i
dlatego zrozumialam cie tak a nie inaczej. I to rowniez ty napisalas, ze wesele
Mlodym powinno sie "zwrocic" i z tym wlasnie sie nie zgadzam, a nie z
uczczeniem prezentem czyjejs uroczystosci.

Pozdrawiam,
Dorota
---
Moj kochany LEONEK

Jezeli czegos nie mozna zrobic, to nalezy poprosic o to kogos, kto zwyczajnie
nie wie, ze to nie jest mozliwe.

[jagienka.harrison]

Ja Cię rozumiem, bo mój mąż też jak już zacznie pić to ciężko mu
powiedzieć 'stop' a na dodatek teraz na tyle rzadko pije, że przy jego kolegach
to trudno mu trzymać tempo.
My też generalnie razem wszędzie wychodzimy jak się da, no ale czasem się nie
da i tu problem.
Ja w Twojej sytuacji porozmawiałabym z mężem, znalazła wszystkie argumenty za i
przeciw, co on o tym sądzi, że np musielibyście kupić prezent itp. I jeśli on
nadal chce iść i znajdzie pomysł na skombinowanie pieniędzy, to nie zabraniaj
mu niczego. Uważam, że nic mu się nie stanie jak sobie sam pójdzie, ja wychodzę
z założenia że 'czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal' czyli innymi słowy
jak się mąż upije a ja tego nie widzę to mnie to tak nie 'boli'.
Teraz to już i tak zostałaś okrzyknięta wiedźmą i tak więc albo możesz z tym
żyć albo pokazać że wredną żoną nie jesteś.
Znając facetów wiem jednak, że jak go 'nie puścisz' to bedzie Ci miał to za złe.

[olamad]

jagienka.harrison napisała:

'czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal' czyli innymi słowy
> jak się mąż upije a ja tego nie widzę to mnie to tak nie 'boli


A czy nie uważasz, ze ona dopiero "zobaczy" jak jej mąż wróci do domu, ze się
tak wyrazę "nawalony jak worek"? A jeśli zna swojego męża, a tak zapewne jest,
to właśnie sercu będzie żal, bo doskonale wie, czego może się po swoim ślubnym
na takich imprezach spodziewać.
Pozdrawiam

[jagienka.harrison]

Z tego co rozumiem to wesele jest daleko (300km) więc nie wiem jak to będzie z
powrotem do domu po - może niech się autorka wątku wypowie

[janowa]

Jezeli USTALILISCIE, ze wszedzie zawsze chodzicie razem to mu o tym po prostu
przypomnij. W czym problem? Bycie okropna czy nie okropna zona to nie jest
kwestia opinii znajomych tylko partnera. Co cie obchodzi, kto sobie cos tam
mysli? Przeciez zyjesz z mezem a nie z jego znajomymi. Jezeli maz cie kocha
taka jaka jestes i takie macie zasady to dlaczego mialabys byc nagle okropna?

Jezeli natomiast takich ustalen nie bylo, a po prostu boisz sie go puscic
samego to macie zupelnie inny problem i wczesniej czy pozniej i tak bedziecie
musieli sie z nim uporac. I trzymanie meza "na smyczy" niczego nie zalatwi.

Pozdrawiam,
D.

---
Moj kochany LEONEK

Jezeli czegos nie mozna zrobic, to nalezy poprosic o to kogos, kto zwyczajnie
nie wie, ze to nie jest mozliwe.

[kubusala]

Hej! Ja widze problem z zupełnie innej strony. Zawsze wkurzało mnie to jak mój
mąż informował wszystkich,że nie robimy czegos tam bo moja zona sie uparła itd.
i potem wszyscy na mnie "siedli", że to ja ta najgorsza.
Skoro takie macie zasady w zwiazku a nie inne, pozostali powinni to uszanować.A
mąz powinien powiedziec znajomym,że nie idzie bo taka jest Wasza decyzja, bo
takie a nie inne macie zasady. I niech sobie o tym dyskutuja jak chcą.
Nie wiem, czy Twój mąż powinien iśc czy nie, bo nie znam szczegółów, ale na
pewno powinien to omawiac tylko z Toba a nie z tymi co np. na to wesele idą.

Pozdrawiam
Kasia

[janowa]

Jesli chodzi o to, ze maz przedstawil sprawe w stylu "zona mi nie pozwala" to
zdecydowanie sie z toba zgadzam!

---
Moj kochany LEONEK

Jezeli czegos nie mozna zrobic, to nalezy poprosic o to kogos, kto zwyczajnie
nie wie, ze to nie jest mozliwe.

[ewa2233]

. Zawsze wkurzało mnie to jak mój
> mąż informował wszystkich,że nie robimy czegos tam bo moja zona sie uparła
itd. i potem wszyscy na mnie "siedli", że to ja ta najgorsza.

Ja z kolei, gdy nie chciało nam się komuś tłumaczyć,
że mąż z jakiegoś powodu czegoś nie może zrobić, gdzieś pójść itp.
mówiłam: "powiedz, że ja nie pozwalam".
Jak się domyślacie, ja jestem ta "jędza", ale to baaaaardzo wygodne

[e_madziq]

A nie masz możliwosci dotrzeć na to wesele po egzaminach?? O ile wiem z
doświadczenia, to przeważnie odbywają się one w godz. dopołudniowych i po. Może
na ślub byś nie zdażyła ale na wesele na pewno. No chyba, ze ślub jest na
drugim koncu Polski!
pozdrawiam, Magda

[kochamcie]

egzamin mam w poludnie w sobote i rano w niedziele, a wesele jest 300 km od
domu

[dzindzinka]

Ani mnie, ani memu mężowi nie przyszłoby do głowy pojechać samotnie na wesele
kolegi 300 km od domu. Uważam, że masz rację. Co do trzymania męża pod
pantoflem: znam takie wieletnie udane małżeństwo - mego brata. Brat na
imprezach potrafił wypić za dużo, dzięki bratowej to już odległa przeszłość.

[miranda3]

Mysle, ze nie jestes okropna zona my akurat czesto wychodzimy, wyjezdzamy
osobno, taki mamy uklad ale jesli w gre wchodzi problem z alkoholem to nie
krzyczalabym tak od razu zes hetera i nie masz racji tak jak ktos napisal
wyzej - jeden maz upije sie raz na rok, pojdzie spac, a rano za kare ma mega
kaca i nie ma co problemu rozstrzasac ale sa ludzie, ktorzy po alkoholu dostaja
tzw. malpiego rozumu i wtedy nie jest tak prosto.

Ja na studiach mialam kolege, ktory zawsze lubil wypic, a ze czasy byly inne i
imprezowalo sie bardzo to wtedy to nikogo nie razilo, niefajnie zaczalo sie
robic po zalozeniu rodziny, po jak przez imprezy zaczal zawalac prace to juz
byl problem calej jego rodziny i tez dziewczyna zaczela go pilnowac, oczywiscie
zostala okrzyczana wiedzma, hetera itd. a teraz to odszczekuja i przyznaja, ze
gdyby nie ta "straszna" zona to chlopak , w ktoryms momencie po prostu by sie
totalnie stoczyl, widac niektorym potrzebna jest ta smycz )))))

[olamad]

Jak byliśmy z moim M jeszcze bezdzietni problem wychodzenia nie istniał -
poprostu wszędzie chodziliśmy razem. Gdy urodziła się Ula, nagle się okazało,
ze mój ukochany ma tabuny kolegów z którymi koniecznie musi się zobaczyc. Szlag
mnie trafiał, bo mało że siedziałam sama w domu gdy on jest w pracy, to co raz
częściej bywało tak wieczorami. Na ewentualne pretensje zawsze odpowiadał, ze
przecież ja też moge sobie pójść gdzies z kolezankami, a on chętnie z Ulą
zostanie. I tu był "pies pogrzebany" - ja nie chciałam wychodzić z koleżankami,
ja chciałam wyjśc gdzies z nim. Impreza bez niego była poprostu dla mnie nudna,
a wieczór stracony. I właśnie tego on nie potrafił zrozumieć. A ja nie byłam o
niego zazdrosna, mi było przykro, ze on ma ochotę gdzieś wyjść beze mnie. Zdaję
sobie sprawę, ze trochę przeginałam, ale cóż.. byłam zakochana (i nadal
jestem). I wiecie co? Jakiś czas temu mój M nagle doszedł do wniosku, ze on
już wie o co mi wtedy chodziło. Pomogła mu w tym zmiana pracy, przez co
widujemy sie tylko kilka miesięcy w roku. W tej chwili nie chce się nam tracić
wspólnego czasu, którego mamy tak mało. Chcę przez to powiedzieć, ze wszystko
zależy od umowy między dwoma stronami, a jeśli do tego dochodzi jeszcze problem
z alkoholem, to juz w ogóle masz prawo go nie puszczac. A tak wogóle to jestem
zwolenniczką "ograniczonego zaufania" do swojej drugiej połowy, bo facetom tak
naprawdę nigdy nie mozna do końca zaufać.
Pozdrawiam,

[malwes]

Wydaje mi się, że mąż może pójść na ślub, być świadkiem tak ważnej chwili w
życiu przyjaciela. Podarowac mu prezent od Was, taki od serca, nie koniecznie
bardzo drogi. Natomiast nie musi iść na wesele.

My byliśmy w podobnej sytuacji i mój mąż sam w ten sposób postanowił: ślub tak,
wesela nie. Jeśli ja nie mogłam to on uznał, że dla niego przyjemnością jest
spędzać czas w moim towarzystwie i skoro tak wyszło jak wyszło to on beze mnie
nie chce iść. Osobiście wyganiam go na spotkania przy piwku w męskim gronie
natomiast na imprezy, całonocne, weselne czy inne, mąż nigdy nie wpadł na
pomysł aby pójść sam, nawet nie chciał i ja....w zasadzie nie wiedzieć
czemu....uważam właśnie, że tak jest w porządku!

[donatta]

Mój mąż był kilkakrotnie na ślubach sam. Co więcej, to były śluby naszych
wspólnych znajomych, a nie tylko jego. Raz miałam małe niemowlę, dwa razy to
była końcówka ciąży. Pojechał jako reprezentant rodziny. Uważam, że głupio by
było gdyby nie pojawił się od nas nikt. Gdyby wydarzyła się sytuacja odwrotna,
mój mąż też nie robiłby problemu tylko wsyłał mnie z błogosławieństwem Myślę,
że to kwestia wzajemnych oczekiwań wobec siebie, które w Waszym przypadku
przyjmują roszczeniowy charakter. Sama też znam blisko takie pary, w których
żona może wszystko, a facet chodzi jak w zegarku. To prowadzi nieuchronnie do
tego, że facet zaczyna robić wiele na boku i nie chodzi mi tu o trójkąty,
kochanki i tajemne schadzki, ale zwykłe wyjścia do pubu czy spotkania z
kumplami. A chyba lepiej puścić męża raz, choć niezbyt nam się to podoba niż
ryzykować późniejsze kłamstwa i oszustwa. Utracone zaufanie bardzo długo się
odbudowuje...

_ _

A man said to the universe
'Sir, I exist.'
'However,' replied the universe, 'the fact has not created in me a sense of
obligation.
S. Crane

weselna dygresja

[melka_x]

> Hej melko,
> może masz rację, że do pewnych rzeczy podchodzę bardzo racjonalnie i patrzę >
od
>strony materialnej (chociaż nie miałam na myśli przeliczanie przyjażni na
>wartość prezentu). Po prostu takie jest życie, nam też jest czasem ciężko
>finansowo, dlatego tak właśnie mi sie napisało.

>Poza tym nigdzie nie jest napisane, że Pan Młody jest bliskim przyjacielem
>męża
>kochamcie, a określenie "przyjaciel z młodości" w przypadku np. kolegów mojego
>męża oznaczało kilka osób z czasów podstawówki, z którymi nawet nie ma teraz
>zbyt dobrego kontaktu, ale zaprosił ich, bo chciał ich w ten sposób wyróżnić.

>Ja nigdzie nie napisałam, że Młodzi wymagają takich prezentów, napisałam
>tylko,
>że sama organizowałam 2 lata temu wesele i koszt samej sali + jedzenie wynosił
zł. od pary. Dlatego od tamtej pory staram sie dać chociaż tyle aby te
>koszty sie zwróciły (żeby młodzi do nas nie dokładali). I nie jest to wcale
>zasada "zastaw sie a postaw sie", bo wiem ile całe wesele dziś kosztuje i źle
>bym sie czuła bawiąc sie na koszt Młodej pary. Mi np. było bardzo przykro jak
>po własnym weselu z koperty wyjęłam ... 20 zł. Może mnie za to bardzo
>skrytykujecie, ale nie było to przyjemne uczucie!

>
>Faktycznie niezręcznie sformułowałam swoją wypowiedź. Po prostu wesele sie nie
>udało (tak sie czasem zdarza, był fatalny zespół i mało kto dobrze bawił sie
>przy takiej muzyce) i wróciliśmy troszkę zmęczeni i rozczarowani. Tym
>bardziej,
>że jechaliśmy ponad 200 km. Co nie oznacza, że drugi raz bym nie pojechała.
>Po prostu teraz przeliczam wszystkie większe wydatki na ubranka dla małej,
>pampersy itd., jest nam czasem ciężko, dlatego nie jestem taką idealistką jak
>Ty.
>Pozdrawiam serdecznie

Mamo_pyzuni
pisałam, że różnie mi się w życiu układało i choćby dlatego pisząc o
pieniądzach bardzo ważę słowa, staram się w każdym razie. I myślę, że w
kwestii finansów jestem bardzo pragmatyczna)), czyli nie kupuję prezentów, na
które mnie nie stać i nie wymagam takowych od innych. Żeby nie być gołosłowną.
We wrześniu bierzemy ślub. Świadkiem będzie moja przyjaciółka, która akurat
jest w sporych tarapatach finansowych. I niedawno z nią rozmawiałam o tym, że
nie życzę sobie żadnego prezentu. Ja naprawdę wiedząc o jej sytuacji wolę, żeby
kupiła coś swojemu dziecku i z pełną odpowiedzialnością mówię, że to, że ona
akurat będzie świadkiem jest dla mnie najlepszym prezentem. Zreszta jak ją
znam, to pewnie dostanę coś, tylko za jakiś czas, może za rok, a może i za 5
lat, dla mnie nieważne. Ważne, że ja wiem, że ona wie, że na prezent ma się
nie rzucać i koniec kropka. Podobnie jest z resztą gości, są to na tyle
bliscy ludzie, że mamy nadzieję, że prezenty będą na miarę ich możliwości. Oni
również wiedzą, że niczego więcej nie oczekujemy.
Nie ma nic gorszego -moim zdaniem- niż ślub, ktory zamiast radością staje się
utrapieniem - i dla nowożenców i dla gości.
No i właśnie tutaj mam pytanie. Otóż rozumiem Twój argument o chęci
rekompensowania kosztów wesela prezentami (czy wręcz gotówką). Ale... zobacz,
czy w ten sposób właśnie nie nakręca się mechanizm "zastaw się, a postaw się"?
Samemu urządza się bardzo kosztowne wesele. Od gości dostaje się gotówkę, która
te koszty pokrywa. Później idziesz się na wesele kogoś innego, więc również
czujesz się zobowiązana do dania zbliżonej kwoty. I tak się to kółko kręci, ale
czy to ma sens? Czy to jednak nie odbiera radości z takich uroczystości? Nie
osądzam, pytam)). Sama nie robię tradycyjnego wesela, więc jestem ciekawa
opinii innych. A tradycyjnego wesela nie urządzam również dlatego, że wolę za
te pieniądze wyjechać, albo kupić przepiekną i obłędnie drogą kanapę, na którą
ślinimy się razem od roku i wreszcie wykończyć górę mieszkania))
Pozdrawiam serdecznie
Magda

[mama_pyzuni]

Madziu,
być może masz rację co do tego błędnego koła, trudno mi to ocenić, bo akurat
wśród naszych znajomych niewiele jeszcze weszło w związek małżeński. My
byliśmy "prekursorami" w towarzystwie. I wtedy najważniejsza była obecność
wszystkich przyjaciół, nie dopuszczałam nawet do siebie odpowiedzi, że ktoś nie
może przyjechać.
Tym niemniej kilka osób zadzwoniło z przeprosinami, że nie mogą być. Pamiętam,
że raz sie nawet popłakałam, bo przyjaciółka ze Szwecji powiedziała, że nie
przyjedzie (ze względu na koszty podróży do Polski).
Prezenty stały na ostatnim miejscu (jedynie te 20 zł. o jakich wspomniałam
troszkę mnie zabolało). Moją druhną była przyjaciółka, która wówczas studiowała
w Niemczech. Powiedziałam jej, że sam jej przyjazd jest dla mnie
najwspanialszym prezentem i zabraniam jej cokolwiek kupować. I tak sie stało
(dostałam maleńki pamiątkowy drobiazg).

Trudno dawanie prezentu nazwać zobowiązaniem - daję, bo ma to być prezent na
nową drogę życia. Nie zapożyczam sie żeby komukolwiek coś udowadniać, po prostu
wcześniej co miesiąc odkładam jakąś niewielką kwotę, albo rezygnuję z jakiegoś
zakupu. I są to kwoty adekwatne do możliwości budżetowych naszej rodziny (ale
nadal podtrzymuję zdanie, że nie wyobrażam sobie pójścia na wesele bez
prezentu). I nigdy nie powiedziałabym, że odbiera to radość z zabawy.
Pozdrawiam serdecznie.
Monika.

[j-p]

Po pierwsze zgadzam się z poprzedniczką. To nie pieniadze czy innego rodzaju
prezen ma byc dla nas wartoscia lecz obecnosc bliskiej osoby na uroczystosci,
nie wazne czy to bedzie wesele czy zwykle urodziny itp
Po drugie zgadzam się z "kochamcie".Dla mnie wcale nie jesteś heterą, jesteś
normalną kobietą, mającą absolutne prawo do tego, aby wymagac od meza , tego
czego on wymaga od Ciebie!!!!
300 km to troche duza odleglosc, wiec nie sadze zebyscie utrzymywali scisly
kontakt ze znajomym, dlatego tez mysle, ze odmowa pojscia na wesele nie bedzie
dla pana mlodego,az tak wielkim rozczarowaniem.
Pozdrawiam

[triss_merigold6]

Ja widzę dwa probemy. Jeden to taki, że facet chce jechać sam na wesele a drugi
to taki, że pije do nieprzytomności. Jeśli chodzi o pierwszy to - gdyby mąż mi
czegokolwiek zabronił w taki sposób - pojechałabym na 100%. Zabranianie,
wychodzenie tylko razem, nieakcpetowanie przez faceta moich kontaktów ze
znajomymi już przerabiałam i nigdy więcej. W taki układzie zwyczajnie się
duszę. Spokojnie można iść na wesele czy ślub samemu, można wyjechać samemu na
wakacje czy iść na imprezę, nie trzeba trzymać się na takiej smyczy.

Drugi problem - facet nie panuje na ilością alkoholu. Pilnująca kobieta,
poirytowany tym facet, kłótnie, zabranianie - żenujący widok. Masz dwa wyjścia -
albo to olać (chla - jego problem, nie pomagasz, nie tłumaczysz, nie
kontrolujesz) albo nakłonić go do niechlania w ogóle co jest możliwe pod
warunkiem, że nie masz w domu alkoholika.

[kochamcie]

Przede wszystkim ja mu nie zabronilam a on wcale nie mowil, ze chce isc sam.
Jak okazalo sie, ze ja nie moge, to my nawet nie pomyslelismy o tym (ani ja ani
maz), ze on pojedzie sam. Dopiero koledzy zaczeli mieszac i go namawiac.
Dzwonia do niego codziennie i mu susza glowe. Dlatego w pewnym momencie zaczal
sie nad tym zastanawiac, ale tylko zastanawiac, decyzja juz dawno zapadla i Pan
Mlody o tym wie.

A olanie go, bo pije, byloby proste, gdybysmy nie byli malzenstwem i nie mieli
dziecka. Teraz musze nad tym pracowac, czyli kontrolowac. I nie jest to
zenujace. To poprostu jedyne wyjscie. Ja nie mowie, ze on jest pijakiem, tylko
ze jak sa imprezy to nie potrafi powiedziec w pewnym momencie "stop".

[ewa2233]

Jesteś prawdziwą podporą dla męża!
I życzę, by mąż był w trudnych chwilach, taką samą opoką dla Ciebie!
Nie dajcie zniszczyć kolegom tego, nad czym teraz pracujecie.

[robszym]

A ja Cię rozumiem!
Ja po prostu byłabym o mojego męża zazdrosna, cała nocka na zabawie, bez
osobistej kobitki, alkohoku zatrzęsienie..., no no no,(oj, mój przy takiej
okazji lubi wypić) moja wyobraźnia pracuje...
Na naszym weselu był jeden chłopak, na co dzień sędzia, bez żony właśnie(bardzo
zagrożona ciąża). Wybawił się za wszystkie czasy(a sporo wypił) no i był w tej
ważnej dla nas chwili(i bardzo cenimy to, że był, że zostawił na całą noc żonę
samą). U swojego drugiego przyjaciela też był sam(miesiąc różnicy między
naszymi weselami).
Moja koleżanka, u której byłam świadkiem na jej ślubie, nie zamierzała przyjść
na nasze wesele, bo jej mąż pracował(tak się składa, że jej mąż jako muzyk
grywa na weselach). No i jak to, ona sama? Bez męża? A co ona by tam robiła?
Nie powiem, było mi przykro, że takie ma podejście do sprawy(a wiem, że kwestia
finansowa też dla niej była istotna). W efekcie, na 2 miesiące przed weselem
zmarł jej tata i była usprawiedliwiona. Ale świadomość, że i tak by wesele
olała, trochę bolała.
Ja nie oceniam żadnej z postaw, wiem, że męża puściłabym bez oporów na wesele
do rodziny, a z oporami (ale wiem, że bym puściła) do kupla.
Pozdrawiam!
ania

[purzyki]

Jak czytam takie wątki, to zawsze najpierw się zastanawiam jak ja bym się
zachowała w takiej sytuacji. I wiem jedno: byłoby mi niezmiernie przykro, że
mąż chce pojechać sam. Nie ma znaczenia, że w tej sytuacji Kochamcie nie może.
Przecież to nie są jakieś fochy tylko ważny egzamin. Gdyby niechęć do wyjazdu
była jej "widzimisię" - to już inna sprawa. Z drugiej strony, pomiętam nieco
aferę z kinem i zupełnie nie rozumiem jak mąż może teraz chcieć wyjechać 300 km
sam.
Myślę, że nie ma nic złego w tym, że małżeństwa chodzą na imprezy razem, albo
wcale. My jesteśmy małżeństwem 5 lat i nie mieliśmy z tym problemów. Jeżeli
któremuś z nas nie pasowało to drugie też rezygnowało. Inną sprawą są wyjścia
czysto damskie i czysto męskie. Ale autorka wątku wyraźnie pisze, że jest to
ich wspólny przyjaciel.
Na koniec dodam, że świetnie radzi się komuś: niech jedzie sam, olej to , nie
przejmuj się że wypije... Nietety nie jesteśmy w sytuacji Kochamcie i to nie my
decydujemy i potyem nie będziemy ponosić konsekwencje. I jak to dobrze ktoś
zauważył, jest się bardziej tolerancyjnym w stosunku do cudzego męża.
A z alkoholem nie ma żartów. Kto nie zna problemu z drugiej strony niech się
zastanowi czy byłby taki "wyluzowany", gdyby rzecz dotyczyła jego najblizszej
osoby

Ja uważam, że nie jesteś złą żoną i ma prawo Ci być przykro. Nie chciałabym być
w twojej sytuacji. Pozdrawiam!

Aga

[ewa2233]

Kochamcie napisała, że sytuacja nie ulegała dyskusji:
nie zatrzymywała siłą męża, nie zabraniała jechać.
Ustalili, że mąż ma problemy z alkoholem i nie chodzi nigdzie sam z tego powodu.

Tutaj zaczął być problem z kolegami, że się mieszają do tej decyzji i namawiają.
Czasami koledzy mają dużą "siłę przebicia".
Wydaje mi się, że Kochamcie potrzebuje rady jak namowy kolesi "odeprzeć".
Jest super - babką, chroniącą własnego "słabszego" męża.
Nie ma w tym nic złego.
Jak napisałam wcześniej, u mnie działało "żona mi nie pozwala".
Wprawdzie nie chodziło o alkohol,
lecz sprawy mniejszego "kalibru" typu pożyczanie drogiego sprzętu foto,
ale było to dla nas uciążliwe.
Mój mąż jest bardziej uległy co do pożyczania,
więc spychanie "winy" na mnie było dla nas bardzo "wygodne".
Zaznaczam, że na moje własne "życzenie"

[slimak13]

Trochę jesteś. U nas sytuacja odwrotna. Ślub mojej przyjaciółki, a to Mąż ma
obowiązki naukowe. Ani przez sekundę nie było wątpliwości, że pójdę. Cóż z
tego, że sama? Umiem sama rozmawiać z ludźmi, dotrzeć na miejsce, nawet
sama "się karmię" i sama korzystam z toalety. Bez męża nie tracę wartości,
nadal mogę się dobrze bawić i być dobrym kompanem do zabawy. Dla Małżonka nie
było żadnego problemu. Dbam o to by nie popełniać gaf, a jeśli miałoby mi się
coś przytrafić, to przecież jako dorosła osoba odpowiadam i wstydzę się sama za
siebie. Dziś już wiem, że jednak pójdziemy razem, bo Mąż wiedząc , że
przyjaciółka jest dla mnie ważną osobą, pokusił się o niemożliwe i poprzekładał
swoje sprawki. (Próbowałaś tego?).
Rozumiem argumenty, że robisz wielką przykrość Panu Młodemu, bo pamiętam, jak
mi było przykro, kiedy się okazało, że jedna z koleżanek, zamiast na ślubie,
spędzi weekend w delegacji(rozkaz szefa z ostatniej chwili).A w kwestii
upijania się: uważam , że problemy alkoholowe rozwiązuje się inaczej, a nie w
ostatniej chwili przed imprezą, albo już na miejscu.

[wieczna-gosia]

Rozumiem twoje argumenty o braku kasy.
I dla mnie to kluczowy argument.

Ale ja:
Puszczam mojego meza na imprezy beze mnie i sama tez chodze sama )
Teraz siostra mojego meza ma slub w Anglii w sumie sie dziwilam dlaczego
wszyscy mnie pytaja czy maz pojedzie. No jasne dlaczego mialby nie jechac tylko
dlatego ze ja karmie piersia i po prostu nie chce jechac. Po paru takich
watkach wiem dlaczego sie wszyscy dziwia.

Moj maz sie upil kidys do nieprzytomnosci na weselu. Ale w sumie- jest dorosly.
Czasami sie zdarza. I tyle. On nie ma klopotu z alkoholizmem a ja nie mam z tym
ze kiedy idzie beze mnie to szaleje. W Anglii sie nie upije bo impreza do 24 a
alkohol platny )

Totalnie nie rozumiem postawy "nie idzie sam bo nie".

Pewnie ze wzgledu na taki a nie inny stosunek moj do wyjsc samodzielnych meza
kiedy faktycznie nie chce zeby poszedl to on faktycznie nie idzie bo prosze go
by nie szedl z waznych powodow. Zalamanie budzetu rodzinnego JEST takim
powodem.

[verdana]

Hmm, czytam, czytam i oczom nie wierzę. Co najmniej połowa kobiet na tym forum
rozumuje mniej wiecej tak - nie jest ważny mój mąż, ani to czego on chce. Ważna
jestem JA. Jeśli on ma się dobrze gdzieś bawić beze mnie, to lepiej żeby nie
chodził, bo MNIE będzie przykro, bede zazdrosna itd. Gdzie tu jakiekolwiek
uczucie? Jeśli kocha się kogoś, to zależy nam, zeby miał jakąś przyjemność,
nawet, jeśli w tym wypadku nie możemy bawić się razem z nim. Nie wierzę w
prawdziwe uczucie, to raczej poczucie własnośći "to moje, nie ruszaj". Źle
wróżę tym małżeństwom! Po prostu oni nie kochająją mężów, są tylko o nich
zazdrosne! Druga sprawa, to wychodzenie za mąż za alkoholika. Jeśli mąż, na
którego nie patrzy się cały czas upija się do nieprzytomności, to nie ma co
mówić o 'dobru dziecka'. Dzieci alkoholików nie są szczęśliwe! Wobec tego,
brutalnie mówiąc, nie uważam, abyś była okropną zoną - to twoje małżeństwo jest
okropne!

[kochamcie]

dziewczyno, kto Ci dal prawo osadzania mnie, mojego meza i mojego malzenstwa po
jednym poscie???
po pierwsze to bardzo nie ladnie obrazac wszystkie dziewczyny bedace w tym
watku po mojej stronie mowiac, ze one nie kochaja swoich mezow, skad Ty to
mozesz wiedziec?
po drugie skad wiesz, ze moj maz to alkoholik? Znasz go?
A po trzecie, to myslisz, ze wszystkie kobiety, ktorych mezowie sa
alkoholikami, przed slubem wiedzialy o tym?

Chyba mocno przesadzilas i potraktowalas nas bardzo brutalnie nie majac ZADNYCH
podstaw!

[mela007]

Sorry kochamcie. TO jest alkoholik. A TY zachowujesz sie jak klasyczna zona
alkoholika. Twoja zazdrosc nie jest grozna - masz prawo soe do niej przyznawac.
Twoja kontrola jest zabojcza skonczy sie tragicznie. Widzialam to w realu. Nie
chce pamietac. Najbardziej zalosne wspomnienia z dziecinstwa. Zdejmujesz z
niego cala odpowiedzialnosc. Good luck. Kilka, kilkanascie lat zajmie Ci ta
zabawa. Albo dluzej...

[triss_merigold6]

Wg. mnie człowiek który nie panuje nad ilością wypijanego alkoholu do tego
stopnia, że trzeba go pilnować, nie puszczać samego na spotkania towarzyskie i
sytuacja powtarza się wielokrotnie (nie chodzi mi o jednorazowe przegięcie)
jest alkoholikiem. Jakby tego ładnie i naokoło nie nazywać ma problem z piciem.
To już nie kwestia wesela, wychodzenia razem czy zazdrości tylko duużo
poważniejszy problem.
Przykro mi kochamcie ale gdybyś zamieściła swój wątek z taką informacją na
forum uzależnienia "fachowcy" w tym zakresie nie pozwolili by Ci łudzić się
zbyt długo. Ale takie życie to już Twój prywatny wybór.

[hejkum_kejkum]

Cześć

Powiem, że dla prawie każdego faceta, taka postawa, żony nie jest najlepszym
wyjściem. Uważam, że masz swoje racje, i prawa, ale do czego to prowadzi ?
Życzę Ci jak najlepiej, ale jak sama zaznaczałaś, nie da się robić wszystkiego
razem.
Sam mam znajomego któremu nic samemu nie wolno, więc potem oszukuje, żone, żeby
nie było awantur, a w sumie nie robi nic złego.

Ale w sumie nie na ten temat było pytanie...

A czy nie pomyślałaś o jakimś kompromisie ???.

Może skoro mu tak bardzo zależy na tym żeby przeżywać z kolegą tą chwilę, niech
po prostu kupi bukiet kwiatów, pójdzie do kościoła, (czy do USC) złoży
życzenia, przeprosi, że nie może być, i wilk będzie syty i owca cała ...(jesli
oczewiście zdania nie zmienisz, bo facetom też się czasem coś od życia należy)

To, że facet raz pójdzie gdzieś sam, nie znaczy, że musi to być, norma,
rozumiem w małżeństwie słowo NIE nie rozumiej jednak słowa NIGDY bo to bardzo
bardzo długo...

Pozdrawiam

[kochamcie]

ciesze sie, ze moglam zapoznac sie z meska opinia
ale jak zaznaczalam kilka razy, ja mu nie zabronilam a on nawet nie pomyslal,
zeby jechac tam beze mnie
to koledzy zaczeli wydzwaniac i go namawiac, ignorujac mnie i moje zdanie
Na slub to nawet bym chciala, zeby poszedl, ale to kilkaset kilometrow od
naszego miasta

[anatemka]

kochamcie, nie czytałam całego wątku, więc może się powtórzę:
a nie możecie , juz po twoich egzaminach, pojechac razem z mężem na
imprezę "poslubną"? Ja bym nie chciała, żeby mój mąż jechał sam na wesele.