Jak poznałyście mężów?

[5kropki]

Co najmniej tak romantycznie jak w tej bajce www.youtube.com/watch?v=aTLySbGoMX0&fb_source=message ?

[kropkacom]

He he Dopiero co z mężem oglądaliśmy tą animację.

Poznaliśmy się na osiemnastych urodzinach naszego wspólnego kolegi. Zaczęło się od jednego pocałunku w szyję i tak nam zostało. Za rok będziemy obchodzić dwudziestą rocznicę bycia razem.

[antyideal]

kropkacom napisała:

Zaczęło się od jednego pocałunku w szyję i tak nam zostało.


Wow, tak od razu ??

[kropkacom]

No...

[kropkacom]

W sensie - tak. Gdyby wtedy nie pocałował pewnie byśmy się minęli. Ja zresztą o mały włos nie poszłabym na te urodziny.

[antyideal]

Fajna historia
chociaz lepiej nie wysnuwac z niej daleko idacych wnioskow w rodzaju:
gdy nowo poznany mezczyzna usiluje Cie pocalowac nie bron sie

[an_ni]

ja bym powiedziala:
i tak wam zostalo ? tylko jeden polacunek w szyje?

[kropkacom]

Nigdy nie umiałam opowiadać romantycznych historii...

[lilly_about]

No powiedz, bo mnie zaciekawiło, żadnych buziaków w usta? tylko ta szyja i nic a nic?

[kropkacom]

Tak się poznaliśmy. To było tak romantyczne, zwłaszcza, że on nie posunął się dalej, że musiałam wyjść ochłonąć Po powrocie to ja go pocałowałam...

[lilly_about]

Ha ha może nie uwierzysz kropko, ale jak przeczytałam twoją historię to sobie pomyślałam, że w tamtych latach, przy TYM facecie to ja bym musiała mieć pięć minut dla siebie i odwzajemniłabym pocałunek

[kropkacom]

[agaja5b]

Wisiałam na bramie i prowadziłam ostrą dyskusję ze starszymi kolegami z sąsiedztwa na(mieliśmy po 10-14 lat). On był starszy od nich i miał tzw posłuch. Oczywiście nie wiedziałm że będzie moim mężem, nie podobał mi się, on twierdzi, że od początku wiedział, że to ja będe jego żoną. I długo nic na to nie wskazywało, kompletnie nic. A jednak stało się.

[marzeka1]

W kolejce w akademiku przy zakwaterowywaniu studentów- też nie miałam wtedy pojęcia, ze to będzie mój mąż.

[maxivision]

Mojego męża znam całe życie, bawił się ze mną, gdy byłam dzieckiem, często siedziałam u niego na kolanach. Był moim wujkiem, mężem mojej chrzestnej matki - jest dużo ode mnie starszy. Podczas którejś z rodzinnych imprez za dużo wypiliśmy i całowaliśmy się - tak to się zaczęło. Rozbiłam małżeństwo mojej ciotki i jestem za to wyklęta z rodziny - ale mam to gdzieś, my jesteśmy szczęśliwi.

[spacey1]

a to historia!

[agnieszka77_11]

ale życie potrafi pisać scenariusze ...

[majenkir]

maxivision napisała:
> Mojego męża znam całe życie, bawił się ze mną, gdy byłam dzieckiem, często sied
> ziałam u niego na kolanach. Był moim wujkiem, mężem mojej chrzestnej matki


Jakos mnie to zniesmaczylo....

[imasumak]

Mnie też. I zwłaszcza to, że ma w nosie, że zniszczyła czyjeś życie.

[kokieteryjna]

Ojej... Mnie tez zniesmaczylo...
Zaraz mi sie z jakims molestowaniem kojarzy, i w ogole z jakas niezdrowa, chora sytuacja w calej rodzinie. Ciekawe, ile lat miala autorka, gdy doszlo do pierwszego pocalunku (mam nadzieje, ze duuuzo!). I jak to sie mialo do malzenstwa wuja z ciotka.
Jakas patologia i postepowanie bez serca, z jego i jej strony, uwazam.
Brr...

[moofka]

koszmar
tez znam takie przypadek
ciotka dodatkowo zostala z dwojka malych dzieci
a wujcio prowadzajacy sie za raczke z dwudziestoletnia siostrzenica zony wygladal jak ostatni kretyn

[ksionzka]

dobrze, że to był mąż matki chrzestnej a nie matki.

[josef_to_ja]

A to było w Polsce czy w Bohemii?

[asia_i_p]

Chodziliśmy razem do liceum. Przez trzy klasy nic, chociaż obracaliśmy się w tym samym kręgu, zaiskrzyło w czwartej.

[baltycki]

Pierwsza zona poznala mnie na chrzcinach mojej kuzynki a jej siostrzenicy,
mialem 9 lat, ona 7.
Ostatnia zona poznala mnie na balu sylwestrowym, na balu bylem z zona przedostatnia.

[josef_to_ja]

To ile Ty tych żon miałeś? Przystojniak z Ciebie musi być. Na dodatek z powodu poglądów na temat aborcji jesteś moim mentorem. Mądry facet z Ciebie.

[to_ja_tola]

Józiu chcesz być kolejną wybranką ?

[yenna_m]

[agnieszka77_11]

Przez wspólnych znajomych. To były studenckie czasy

[spacey1]

Pracowałam w pewnej firmie, w biurze, a mój mąż pracował tam w ekipie remontowej. Robili różne tam takie prace remontowe. Wziął sobie urlop ze swojej normalnej pracy, aby dorobić przy tych remontach. Zagadał i tak się zaczęło.
Ale kurde, największe wrażenie zrobiła na mnie ta historia z wujkiem, no toż to czad!

[menodo]

Wydziałowa bibliotekarka powiedziała mi, że książkę , na której mi zależy, przetrzymuje od kilku miesięcy jeden ze studentów z wyższego roku - podała mi nazwisko tego chłopca, ale nic mi to nazwisko nie mówiło. Pewnego dnia stałyśmy z koleżanką na przystanku, obok jakiś chłopak; nagle usłyszałam szept koleżanki - o, to ten, który przetrzymuje "twoją" książkę...
To było 30 lat temu

[oldrena1]

Filmik skojarzył mi się z innym krótkim filmem (z 2008 roku): Signs
Tyż o miłości.

[zuwka]

Mieszkałam na stacji u jego ciotki. Świeża studentka. On przyszedł do swojego kuzyna po cos, ale jego nie było. Do dziś pamiętam, jak rozmawiając ze mną na temat "czy jest mój kuzyn a jak go nie ma to gdzie może być" patrzył na mnie

[zuwka]

Stancji oczywiście

[wies-baden]

Pierwszy raz zobaczyłam Go na Myśliwieckiej, z piękną dziewczyną, na dodatek świetnie ubraną, stanowili bardzo atrakcyjną parę. Wkrótce poznaliśmy się bliżej i po bardzo krótkiej znajomości przyjęłam oświadczyny.

[thaures]

W kosciele, a poznał nas ze sobą przyjaciel mojego ówczesnego chłopaka

[panirogalik]

Poznaliśmy się na dyskotece, jesteśmy razem około 10 lat.

[jusiakr]

w czasie studiów - na peronie skm - poznaliśmy się przez wspólną znajomą. Najlepsze, że pamiętam to tylko ja. Parę m-cy później trafiliśmy do jedej grupy, potem ja wyjechałam na rok i dopiero po moim powrocie coś zaiskrzyło. Znamy się 10 lat, jesteśmy razem od prawie 8, a małżeństwem - od 3,5 roku.

[nabakier]

Na forum internetowym pod jego artykułem. Kpiliśmy sobie trochę z niego

[nangaparbat3]

Byl kwiecień 87 i dawalam chatę na religijno-polityczne spotkanie. Nie znalam prawie nikogo, przychodzili prawie sami młodzi męzczyźni, wpuszczałam wszystkich. Godzine po rozpoczeciu zadzwonil dzwonek, otworzylam drzwi i zrobilo mi sie slabo, słowo honoru, to byl ten słynny sycylijski piorun czy jak oni to tam nazywają.
Po ślubie juz dowiedziałam sie, ze on wtedy poczuł to samo.
Bylismy razem 13 lat.

[kocianna]

Po serii gaf i omyłek (nie moich) trafiłam na praktykę studencką do departamentu od czapy, nijak nie związanego z kierunkiem studiów. Posadzono mnie w pokoju ze stażystą z podyplomówki, który też miał być w zupełnie innym miejscu i czasie. Stażysta był przy kości, nieogolony, zaspany, we flanelowej koszuli w kratkę (a było to miejsce wybitnie dress-codowe). Pomyślałam sobie: "O rany, jaki pasztet!", i natychmiast usłyszałam głos z góry: "Ten pasztet będzie twoim mężem".

Od tej chwili nie miałam już władzy nad swoim życiem, a sprawy toczyły się same.
M.in. dwa dni później w pracowej stołówce pani zapytała nas, czy płacimy razem. My, ciężko zdziwieni, że nie. A ona: "tak, tak, najpierw płacą osobno, a potem zaobrączkowani chodzą".

Dwa tygodnie później zgodziłam się za niego wyjść.

P.S. W mojej rodzinie w podobny sposób zostały zawarte wszystkie małżeństwa (rodzice i rodzeństwo). Brat zrozumiał, że widzi swoją przyszłą żonę, kiedy ta... właśnie wychodziła za innego. Nawet nie musiał długo czekać - rozwód był trzy miesiące później (a brat nie miał z nim nic wspólnego).

[nabakier]

Niezłe

[lilly_about]

O k.. niezła rodzinka

[kropkacom]

I to jest dobrze opowiedziana historia o powstawaniu miłości.

[alfabetta]

Kolega z roku, więc sprawa dość typowa.

Ciekawiej poznawałam moich poprzednich facetów. Jednego na przykład minęłam na szlaku. Potem spotkaliśmy się w schronisku. Koleś kurtuazyjnie zaprosił mnie i moich przyjaciół do siebie do domu, jeśli kiedyś będziemy w pobliżu (bo właśnie zwiedzaliśmy stopem Skandynawię), a my potraktowaliśmy to zaproszenie bardzo serio i całą ekipą zwaliliśmy mu się na głowę po 3 dniach. Mina jego mamy bezcenna. Rzecz działa się na dalekiej pólnocy Finlandii.

[benitax80]

Poznaliśmy się na internetowym portalu randkowym. Spotkaliśmy się po kilku dniach na żywo, po 10 miesiącach były oświadczyny - przyjęte oczywiście . Znamy się prawie 7 lat, od ponad 4 jesteśmy małżeństwem.

[to_ja_tola]

najpierw spodobał mi sie jego brat...w podstawówce
Sprowadzili sie do naszej miejscowości...Nie znałam ich wczesniej
On był już po podstawówce i czasami wracając ze szkoły średniej z autobusu zachodził na długą przerwie do szkoły podstawowej.
I kiedyś na boisku szkolnym wygłupiałam sie z koleżankami i on przypadkowo oberwał ode mnie kamieniem w nogę...
Wkurzył się i cos tam krzyknął a ja sie w nim zabujałam...
Potem były dyskoteki i tam zaczęliśmy "chodzić" ze sobą
To było 19lat temu.Od 10 jesteśmy małżeństwem

[lilly_about]

Chodziliśmy do równoległych klas w liceum. Kojarzyliśmy się. Ja podobałam mu sie podobno od pierwszej klasy, on dla mnie był za spokojny. Przed maturą wspolny kolega uznał, że jesteśmy oboje tak ładni, że powinni być razem. Zaaranżował randkę. Dalej samo sie potoczyło. Z ciekawostek: jak wychodziłam za mąż to się śmiałam, że to kontrakt na pięć lat i ani dnia dłużej. No i że tak powiem się sprawdziło.

[imasumak]

Pierwszego męża znałam od dziecka - mieszkaliśmy po sąsiedzku i lubiliśmy się. Gdyby mi ktoś powiedział, że zostanie moim mężem, nie uwierzyłabym, nasze relacje były zbyt kumpelskie .
Drugiego męża poznałam na czacie - zwierzał mi się przez dwa tygodnie z problemów ze swoja ówczesną dziewczyną, umówiliśmy się po tym czasie w Krakowie (on był ze Śląska) i miało to być spotkanie koleżeńskie przy wódce, jednak mój kochany, gdy mnie zobaczył od razu był się zakochał, co natychmiast zobaczyłam w jego oczach i co oznajmił mi w ciągu pierwszej godziny spotkania . Podobno już wtedy wiedział, że będziemy razem, a następnego dnia powiedział swojej dziewczynie, że się zakochał i z nią zerwał.
To było w maju 2000 r, parą zostaliśmy rok później, ponieważ ja bardzo długo miałam opory z powodu różnicy wieku

[mamaemmy]

pierwszego poznałam na imprezie u narzeczonego przyjaciólki-i miałam jakis głos w głowie w ten dzień"i tak wlasnie poznałaś swojego męża"
drugiego męża -przez internet-i też miałam jakąś metafizykę-jego zdjęcie jakby"wychodzilo mi"z komputera,nie umiem tego wyjaśnić..
Miał to coś,ale bynajmniej nie był przystojny-choc dziewczyny z emamy -te które widziały nasze slubne zdjecia -mówiły co innego,ale ja obiektywnie oceniam.Zakochałam sie w nim,jak pokazał mi swoje zdjęcia i opowiedział jak z tortem byli u swojej mamy w szpitalu..(która pózniej umarła na raka)..

[thegimel]

Na studiach. Długo byliśmy kumplami, spotykaliśmy się w czwórkę, z naszymi ówczesnymi narzeczonymi. Potem ja się z rozstałam z moim, trochę później on ze swoją. Poszliśmy na piwo - któreś z kolei, bywaliśmy na piwie zawsze jak ja byłam w PL. I z tego piwa wróciliśmy już razem.

[bsl]

całkiem normalnie , na dworcu
pisze o drugim męzu

[littleblue]

W samolocie. Zauważyłam go już na lotnisku i z niejaką przyjemnością odnotowałam, że ma miejsce obok mnie. Do dzisiaj " smacznego" to słowo klucz w naszych relacjach, znaczące mniej więcej " dobrze, że jesteś". W autobusie, już na lotnisku w Wawie, pomyślałam, że jak nie dam mu wizytówki, to będę żałować do końca życia. Dałam. On się zrewanżował. I potem go zgubiłam, ale jak się okazało całkiem słusznie, bo odebrany zostal przez ówczesną pannę . Czego ja nie widziałam, bo gdybym widziała to pewnie kilka dni później nie wysłałabym smsa. Przez jakiś czas trwała wymiana korespondencji, coraz cieplejszej, ale jakoś zawsze bez propozycji spotkania, co jakoś niespecjalnie mi przeszkadzało, bo byłam wtedy na etapie singla w pierwszym stadium pracoholizmu Zdecydowaliśmy się spotkać po 2 mcach takiego wirtualnego kontaktu. No i się okazało, że a i owszem była panna, ale już pożegnana i teraz świetlanej przyszłości nic nie stoi na przeszkodzie, którą to przyszłość w składzie już 4 osobowym od 5 lat realizujemy...

[vivaluna]

Na sesji zdjęciowej - on fotografował znaną polską aktorkę, ja robiłam z nią wywiad. Drugiego dnia wyjechał z Polski i wrócił po kilku miesiącach. Przez te miesiące jego zdjęcie stało u mnie na biurku. Jak wrócił to zaszaleliśmy do rana i do dziś jesteśmy razem - już 12 lat.

[opium74]

To był przypadek… zupełnie nie ma kogo obwiniac

[hugo43]

na tureckiej poczcie,stalam w kolejce po znaczki.

Wypatrzyłam w TV

[anyx27]

Juz kiedyś o tym pisałam, zobaczyłam go w tv. Pojawiał się codziennie przez 2 tygodnie na ekranie i jak zniknął, wiedziałam, że muszę go znaleźć. Udało mi się dopiero po kilku miesiącach. Warto było prawie 10 lat jesteśmy razem.

[dziennik-niecodziennik]

z mężem zapoznał mnie moj ówczesny partner. na swoją zgubę

[josef_to_ja]

Coraz bardziej wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że się kiedyś spotkaliśmy na innym forum i wiem jaki miałaś nick, tylko Twój zawód jednak inny. Mimo, że to ta sama dziedzina nauk.

[dziennik-niecodziennik]

ale że co, że to co pisze Ci brzmi znajomo? zapewniam że to zadna sensacja bo moje życie nie jest żadnym ewenementem.
niestety

[josef_to_ja]

Może już sam fakt, że tak doświadczona związała się z prawiczkiem jest ewenementem?

[dziennik-niecodziennik]

czy ja wiem czy to ewenement
znam kilka takich par wiec...

[josef_to_ja]

Może w tym jest jakaś szansa dla mnie?

[sarling]

Moja znajoma ciągle opowiadała mi i jednym kolesiu, która na 100% jest idealnym mężczyzną dla mnie i że musi nas umówić. Ale ja unosiłam się dumą, twierdzac, że to żałosne, żeby nie móc sobie samej znaleźć faceta i że nie, dziękuję.
Potem było wesele tej znajomej i tam po uszy zakochałam się w jednym takim, on też - szał.
Kiedy znajomi wrócili z podróży poślubnej, my byliśmy już niemal pewni, że teraz kolej na nasz ślub. Oczywiście koleżanka miała polewkę, bo wiadomo kto był tym moim wybrankiem

[premeda]

W pracy, szef mnie wyswatal, bo się bał, że wygram zakład Założyliśmy się, że przez najbliższych 10 lat nie będzie mojego wesela. On stwierdził, że staropanieństwo mi odbije ale ja sierota jestem, sama męża nie znajdę i on go musi znaleźć. M. był pierwszy, który wszedł do biura i tak został. Jesteśmy bardzo dobraną parą

[3fanta]

Mój to brat od koleżanki starszej ode mnie o rok.On starszy ode mnie o 4 lata.Wcześniej uważał nas za smarkule.Potem jak miałam 19 lat to kolezanki raz nie było w domu to zaczęliśmy rozmawiac i tak poszło