Taki problem

[laquinta]

Chcialabym dzien caly poswiecic na patrzenie na to, co mam przed nosem: gory, drzewa, rzeka, niebo, chmury. Chcialabym rozmyslac, medytowac i byc, tylko byc.

Chcialabym rozbudowac moj dom, ulepszac, upiekszac. Dbac bardziej o ogrod, o drzewa. Zbudowac most, przyjmowac rodzinne i przyjaciol, gotowac dla nich, piec chleb i cieszyc sie ich obecnoscia.

Chcialbym serfowac po inetrnecie, ogladac, sluchac, uczyc sie. Ciekawi mnie wszystko. Chcialabym czytac, sluchac nagran ptakow, symfonii, starych pisenek, chcialabym spiewac, malowac.

Chcialbym pisac- powiesci, kryminyly, s-f. Poswiecic sie temu bez reszty.

Chcialbym podrozowac - mieszkac miesiac tu, miesiac tam. Chodziec po bazarach, kupowac warzywa, gotowac ichniejsze potrawy, siedziec na skwerkach, w kawiarniach, obserwowac swiat.

Chcialbym pomagac potrzebujacym, udzielac sie spolecznie, wspomagac, wspierac jaks fundacje.

Chcialbym uczyc, dzielic sie doswiadczeniami i wiedza.

Nie mam pojecia jak to pogodzic, albo co wybrac. Dzien taki krotki, gdy robie jedno, na drugie nie ma juz czasu.

[bi_scotti]

laquinta napisała:

> Chcialabym rozmyslac, medytowac i byc, tylko byc.
>

Sorry, nie moge sie powstrzymac: swego czasu moja corka zostala wyproszona z bardzo swiatobliwego ashram, bo w czasie porannej (obowiazkowej!) medytacji zasnela i podobno nawet mruczala przez sen Podejrzewam, ze wciaz czasem rozmysla ale juz raczej nie medytuje, szczegolnie w miejscach publicznych A tak poza tym to good luck!

[laquinta]

bi_scotti napisała:

swego czasu moja corka zostala wyproszona z ba
> rdzo swiatobliwego ashram, bo w czasie porannej (obowiazkowej!) medytacji zasne
> la i podobno nawet mruczala przez sen

Bo medytuje sie w domu, a nie w jakims ashramie.

A tak poza
> tym to good luck!

A co Ty bys wybrala?

[bi_scotti]

laquinta napisała:

> Bo medytuje sie w domu, a nie w jakims ashramie.

Podobno wlasnie w ashram, ja sie spierac nie bede, bo mnie medytacje nawet w wiezieniu nie wychodzily

Co ja bym wybrala? Juz chyba najchetniej to pisanie tych kryminalow ale obawiam sie, ze powoli zapotrzebowanie na autorki/kobiety biorace sie za ten gatunek spada (za duzo sie ostatnio namnozylo) wiec sprzedanie takich wypocin mogloby byc trudne a jak juz sie poswiecic dla pisania to nie po to zeby zapelniac szuflady Tak na codzien to wybieram wstawanie o 6:00, przebiezke, prysznicek, kawke z Tim Hortons ... etc. etc. Od dawna nie mam jzu tak strasznego parcia na robienie czegos innego niz to, co robie. Mnie (szara?) codziennosc cieszy ... codziennie

[laquinta]

bi_scotti napisała:

> Co ja bym wybrala? Juz chyba najchetniej to pisanie tych kryminalow ale obawiam
> sie, ze powoli zapotrzebowanie na autorki/kobiety biorace sie za ten gatunek s
> pada (za duzo sie ostatnio namnozylo) wiec sprzedanie takich wypocin mogloby by
> c trudne a jak juz sie poswiecic dla pisania to nie po to zeby zapelniac szufla
> dy

Zapotrzebowanie jest na dobre kryminaly, a nie na kobiety czy facetow te kryminaly piszacych. Kiedy pisze, swiat przestaje dla mnie istniec, wszystko zamiera, staje sie nieistotne.

I nie mam parcia, tylko ogromana chec, wrecz glod, robienia tego wszystkego na raz.

[bi_scotti]

laquinta napisała:

> Zapotrzebowanie jest na dobre kryminaly, a nie na kobiety czy facetow te krymin
> aly piszacych. Kiedy pisze, swiat przestaje dla mnie istniec, wszystko zamiera,
> staje sie nieistotne.

Moze to kwestia wieku (mojego) a moze znajomosci z dwoma naprawde cenionymi publishers, kto wie ... tak, czy inaczej, zapotrzebowanie na autorki kryminalow maleje a kwestia quality to zawsze bardziej kwestia PR/promocji/dobrego editing niz tego, co jest oryginalnie napisane. There is no good writing, only good rewriting, eh ... Life.
A co Cie tak faktycznie powstrzymuje przed robieniem tego (wszytskiego), co bys chciala?

[laquinta]

bi_scotti napisała:

> A co Cie tak faktycznie powstrzymuje przed robieniem tego (wszytskiego), co bys
> chciala?

Brak czasu.

[mayaalex]

hmmm... piekne zycie opisalas
a jakby tak po trochu i po kawalku probowac wszystkiego? bo niektore rzeczy sie nie wykluczaja przeciez... wiem, ze pewnie nie o to Ci chodzi, ale sama nie mam pojecia co bym wybrala.
i dzieki za inspiracje - na wakacjach wiecej czasu poswiece na patrzenie, na morze, na zielen, na moje piekne dzieci.

[laquinta]

mayaalex napisała:

na wakacjach wiecej czasu poswiece na patrzenie, na mo
> rze, na zielen, na moje piekne dzieci.

Kiedy moje dzieci byly male, nie mialam takich, jak opisane wyzej, dylematow. Samo tylko bycie z nimi, zajmowalo mnostwo czasu - patrzenie, wsluchwanie sie, rozumienie ich, nie mowiac juz o ogarnianiu spraw domowych i zawodowych. Teraz tez jeszcze to i tamto musi byc dla nich zrobione, ale czasu dla siebie coraz wiecej, ale widze, ze i tak ciagle go malo.

Nie da sie w tym samym czasie pisac, prowadzic otwartego domu, podrozowac po swiecie, siedziec na you tubie, czytac i uprawiac ogrodu, no nie da sie. A serce do wszystkiego sie rwie.

[rosapulchra-0]

Skąd ten tekst ściągnęłaś?

[laquinta]

Nie sciagnelam.

[crises]

Udać się do lekarza leczącego niezdiagnozowane wcześniej ADHD u dorosłych.

[bei]

Oprócz pisania kryminalów i wiecznych podróży ( mam tylko te wakacyjne) to właśnie tak doświadczam życia.
I nie medytuję klasycznie
A czas jak piasek pomiedzy palcami ucieka i rośnie wieksze poczucie winy, że źle planuję dobę.

[laquinta]

Zaczyna do mnie docierac, ze to nie zle planowanie czasu, a jedynie jego brak na te wszystkie dzialnosci. Zycie w czasoprzestrzeni jest oraniczone czasem i przestrzenia. Dosc dobrze poradzilismy sobie z przestrzenia (samoloty), a z czasem, to jeszcze nie za bardzo.

[guderianka]

ja wiem jak
robię to wszystko (poza podróżowaniem) po trochu
całe moje życie jest po trochu
nic do końca, nic do perfekcji
są tego plusy -jednym z nich ciągły niedosyt
to tak jakby dziecko wołać do domu z dworu w środku najlepszej zabawy-niby jest szkoda, że to już teraz ale dzięki temu, że jest niedosyt zabawa wydaje się niesamowitą i ekscytującą

[alba27]

Ja mam podobnie jak autorka wątku. Chcę wszystkiego i to jednocześnie. Pasję znajduję wszędzie i ciągle mi mało, a jednocześnie to co jest cieszy bardzo. Ciągle chodzę póxno spać bo przed spaniem muszę poćwiczyć, poczytać, pomarzyć, poplanować jak marzenie spełnić, posłuchać dobrej muzyki, pośpiewać, zapisać w moim sekretnym zeszycie swoje mysli i rzeczy warte zapamiętania. Czasem ktoś potrzebuje pogadać i wtedy rozmawiam do nocy. Rano wstaję ciężko i obiecuję sobie że będę wcześiej spać chodzić i ciągle coś nowego wymyślam. Kiedyś myślałam, że ze mną coś nie tak, bo powinnam być domatorką a nie ciągle gnać do przodu,ale wyczytałam, że marzyciele nie są domatorami i jest mi łatwiej. Dopiero niedawno zaakceptowałam to, że jestem jaka jestem i poczułam się wreszcie wolna i szczęśliwa. Wszystkie moje domowe obowiązki wykonuję szybko żeby mieć czas na wszystko inne Mam dużo energii i samodyscypliny, jak coś postanowię to nie szukam wymówek i nie marnuję czasu na rzeczy, które żadnej pozytywnej emocji nie wnoszą do mojego życia. i tyle mam jeszcze do zrobienie, że jakieś 100 lat jeszcze muszę pożyć !

[chipsi]

Roboty się złap, nie będziesz miała czasu na takie dylematy

gdybym miała czas i pieniądze robiłabym to wszystko. Dzień może i krótki ale tydzień długi

[joa66]

Z tego co napisałaś wynika, że chciałabyś być...wolnym czlowiekiem. IMHO.

btw wszystkie rzeczy, które wymieniłaś da się robić "razem" pod warunkiem, że nie chce się ich robi perfekcyjnie. I tu wracamy do kwestii wolności.

[verdana]

Tego się nie da pogodzić. Po prostu. To są marzenia, z których jedne da sie zrealizować choćby częściowo, inne wcale, a czasem coś się uda. Marzenia sa fajne, póki nie psują realnego życia, które nigdy do marzeń nie dorasta. I nagle okazuje się, że zamiast się cieszyć z tego, co się ma, martwimy się tym, co sie nie udało.
Wydaje mi się, ze jesteś na skraju wpadnięcia w taką własnie pułapkę. Niby wszystko co piszesz brzmi fajnie, ale potem okazuje się, że życie nam sie "nie udało", bo było zwyczajne, a nie wymyślone.

[laquinta]

verdana napisała:

I nagle okaz
> uje się, że zamiast się cieszyć z tego, co się ma, martwimy się tym, co sie nie
> udało.

Ja to wszystko mam, i jeszcze wiecej, bo troche sportu uprawiam, pracuje, dbam o moja stara mame itd,
Wiem, ze nie pogodze wsystkich moich pasji, ze z czegos musze zrezygnowac i zastanawiam sie, bo wybor trudny. Koncze wlasnie ksiazke, mam w polwie napisana druga, w glowie trzecia, ale pisanie odcina mnie od swiata, od meza, od wszystkiego.
Moge teraz przez miesiac mieszkac w Paryzu, ale szkoda mi mojego ogrodu i tych pysznosci, ktore wyhodowalam. Chce bardzo zrobic remont domu, ale szkoda mi zabalaganic moj domowy i psychiczny 'pejzaz', Jest tak pieknie i cicho. A jeszcze internet kusi, kusi...ten dostep do wiedzy, genialne wyklady z kazdej dziedziny, filmy, ksiazki, muzyka.

[bi_scotti]

Raz wybrawszy, wciaz wybierac musze ...
(z czego to, Kotku?)

[laquinta]

Myslalam, ze to Sw. Franciszek, ale wygooglalam, ze nie.

[verdana]

Nie, nie masz - bo zamiast cieszyć się domem i ogrodem, zastanawiasz sie nad straconym Paryżem, zamiast cieszyć książką - martwisz się , ze w tym czasie nie robisz czegoś innego, nie cieszysz się mieszkaniem, bo myślisz o remoncie, żyjesz w realu, ale kusi Cię internet. I tak to, co masz, staje się niepełne, mniej ważne, takie "niedokończone" w porównaniu z tym, co byś mogła jeszcze mieć.
Nie warto.

[joa66]

Da się pogodzic moim zdaniem pod warunkiem, że nie dązymy do perfekcji i 100% w kazdej z tych rzeczy.

[priszczilla]

Też bym tak chciała, chociaż zamiast kryminałów wolałabym pisać romanse.

[nowi-jka]

mam troche inne chciałabym ale tez wcia nie moge jakos tego pogodzic

[redheadfreaq]

Mam bardzo podobnie jak Ty, z drobnymi różnicami. Szansa na realizację tego marzenia jest raczej niewielka, ale... właśnie pracuję nad tym, by coś w moim życiu mogło się zmienić. Bardzo chciałabym rozwijać swoje zdolności artystyczne, może w końcu skończyć studia, bo do tej pory jakoś nie po drodze mi z tym było. Zrobić w końcu prawo jazdy, a na koniec spektakularnie uciec z korpo i hodować owce.

[kocianna]

Ja zaczynam uczyć się radości z "tu i teraz", a także podejścia "nic na siłę". Zostawiam sobie marzenia - celowo - bo wiem z doświadczenia, jaka pustka pojawia się, kiedy zostaną spełnione. Odchodzę od modelu wiecznego niespełnienia - bo tyle jeszcze rzeczy jest do zrobienia - w stronę szklanki do połowy pełnej - udało mi się tyle zrealizować. Skupiam się na sobie i realizacji WŁASNYCH planów, żeby nie nie dać się wykorzystywać przez innych. Uczę się, że JA też jestem ważna.
I cieszę się z tego, co mam. Moje marzenia są ograniczone przez czasoprzestrzeń, ale i przez rzeczy "przyziemne" - obowiązki matki, żony, pracownika. Czasami gonię w piętkę, ale staram się zatrzymać i zapytać siebie, czego w danej chwili najbardziej potrzebuję. Jeśli się wsłucham - podejmuję najlepszą decyzję.

Typowy syndrom osiołka, któremu w żłoby dano

[feel_good_inc]

Fszysko byś zrobiła, tylko masz straszny zapierdziel na ematce.

[laquinta]

'So many sheep, so little time' - to tylko z pozoru tak wyglada. Kiedy przyjdzie czas dojenia owiec, strzyzenia, zabiegow pielegnacyjnych, kiedy jest czas wykotow, wtedy napis na koszulce bardzo sie sie sprawdza.

[kanna]

Ale pan z obrazka nie jest zainteresowany strzyżeniem tych owiec.. popatrz uważniej.

[laquinta]

O kurcze, faktycznie.

[echtom]

Jak ja Cię rozumiem No, może nie chciałabym robić dokładnie tych samych rzeczy, ale też wiele różnych nie do pogodzenia. Na szczęście nie mam teraz dylematu, bo praktycznie cały czas wypełnia mi praca.

[mnietoniemi]

laquinta napisała:

> Chcialabym
> Chcialabym
>
> Chcialbym Chcialabym
>
> Chcialbym
> Chcialbym
>
> Chcialbym
> Chcialbym


Się zdecyduj, czy chciałabyś, czy chciałbyś

[laquinta]

Przepraszam za literowki - chcialabym

Fajne wpisy,

[laquinta]

dajace do myslenia. Bardzo dziekuje.

[eo_n]

laquinta napisała:

>Chciałabym (...) sluchac nagran ptakow,

Lepiej słuchać ptaków

Poza tym wg mnie tutaj prawie nic się nie wyklucza, za wyjątkiem tych ciągłych podróży... Takie ot fajne życie. Proporcje zależnie od potrzeb i możliwości. Zapomnieć o "chciałabym" i działać

[capa_negra]

Kryminałów nie piszę i nie medytuję, ale za to pracuję.
Wymienioną resztę ogarniam ( podróże wiadomo urlopowo)wiec w czym problem bo nie widzę??
Moja koleżanka oprócz wymienionego prowadzi jeszcze działalność i udziela się w polityce.
Da się?? da

[nenia1]

Znam podobną osobę, dość blisko, widzę jak zawsze jej mało, określam ją sobie jako "nienasyconą".
Nigdy się nie nasyci tym co ma, bo zawsze jej się wydaje, że ma za mało. Że coś przegapi, czegoś nie doświadczy, że coś ją ominie - nie chcę wyrokować skąd takie poczucie się bierze, ale przebywając z tą osobą, mam wrażenie, że ma w sobie ogromną dziurę, której nic nigdy nie wypełni.

[laquinta]

nenia1 napisała:

mam wrażenie, że ma w sobi
> e ogromną dziurę, której nic nigdy nie wypełni.


E tam. Z bogatej oferty zawsze trudno wybrac.

[nenia1]

Ale w końcu trzeba wybrać, a gdy się wybierze pojawia się uczucie żalu, że nie można mieć wszystkiego, zamiast radości, że ma się wybraną rzecz.

[laquinta]

To nie zal, tylko swidomosc, ze albo siedze w Paryzu, albo przy swoich pomidorach. Kiedys nie zastanawialam sie tak gleboko, np. chcialam dzieci, prosze bardzo, nawet nie pomyslalam, ze cos mnie z powodu dzieci ominie. Teraz przygladam sie swoim wyborom uwaznie.
Moze tez uczucie wolnosci mnie tak ekscytuje, te wszystkie mozliwosci, ktore trudno ogarnac.