Wakacje na rowerze

[kota_marcowa]

He he, w wykonaniu kogoś normalnego, to by była zwykła wycieczka rowerowa.
W wykonaniu egzaltowanej kocianny, to będzie dramat w kilku aktach, z niewątpliwie hucznym zakończeniem
Już nie mogę się doczekać dalszego ciągu relacji z tej telenoweli.
Oczywiście kocianna nie mogła zapytać rowerowych freaków (jak ktoś wyżej sugerował) bo nie byłoby odpowiednio dramatycznie i z rozmachem
Podpisuję się pod triss, narobisz tylko córce obory.
I jak to biedne dziecko ma nie być problematyczne.

[myszkowa]

Kocianna, jak było?

[kocianna]

Przebyłam, odwiedziłam i wróciłam.

Posłuchałam Waszych rad i znalazłam kemping w Bydgoszczy. No, pod Bydgoszczą. Po ciemku bałam się zajęcy
Dziecko nie miało obciachu. Dziecko się cieszyło, że mnie zobaczyło.

Przegrałam tylko z PKP IC. Jak to ktoś napisał? Historia w paru aktach? No to ten ktoś miał stuprocentową rację, ale nerwy mi po prostu puściły po siódmej godzinie spędzonej w przedsionku koło kibla bez szansy bliski koniec. Jak ktoś ciekawy, może sobie na blogu przeczytać.

[naomi19]

a tak w 3 zdaniach by się dało? Bo trochę to za długie, co napisałaś na blogu

[kocianna]

Da się w trzech zdaniach. Część rowerowo-biwakowa udała się znakomicie, nie licząc tego, że wyjeżdżałam z dworca w Bydgoszczy już o zmroku i na miejsce dojechałam po ciemku - ale do miejsca miałam tylko pół godzinki, więc luz. Bałam się tylko zajęcy w lesie, bo im się moja czołówka odbijała w oczach. Wyobrażacie sobie - ciemny las i kilkanaście par zajęczych oczu się wgapia, i nic nie widać, tylko ciemność i białe podwójne kulki w tej ciemności.
Koszmarem był powrót w przepełnionym TLK bez wagonu dla rowerów (który miał być, ale go nie podłączyli), który z trzygodzinnym opóźnieniem utknął w Niepokalanowie bez nadziei na szybkie dotarcie do Warszawy. Nie wytrzymałam i uciekłam stamtąd i mąż mnie odebrał samochodem na DK92, wzdłuż której jest ścieżka rowerowa No, ale burz zalewających dworce, zawalających tory drzewami i rozwalających system teleinformatyczny na całej trasie nie mogłam przewidzieć.

[naomi19]

Czyli jednak były przygody, ale żałujesz, że wybrałaś taką opcję podróży?

[kocianna]

Nie, nie żałuję, było bardzo fajnie Tyle, że starość nie radość i należało wziąć dzień urlopu na powrót w godziwych warunkach (trudno oczekiwać godziwych w niedzielę po południu w pociągu znad morza) i regenerację.
Co do strasznego wstydu, którego narobiłam dziecku:
- było kilkoro rodziców na rowerach (jedyna różnica - przywieźli je samochodem, nie pociągiem)
- było kilkoro rodziców na łódkach
- było wielu rodziców nocujących w pobliżu, bo 700 km w jeden dzień to nie w kij dmuchał. Nocowali na kempingu, bo rodzic harcerza często sam był harcerzem i go to kręci, a poza tym w sezonie ciężko znaleźć coś rozsądnego w fajnym miejscu.

[naomi19]

Przestań, o wstydzie mogą mówić tylko ci rodzice, kórych dzieci się wstydzą, żaden inny rodzic by na to nie wpadł. Poza tym, co jest dziwnego w jeździe na rowerze, do tej pory nie wiem i jaki tu powód do wstydu.

[grazbed]

Fajnie Kocianno, że się udał wypad.

W ten weekend też byłam u mojej córki harcerki na oficjalnych odwiedzinach. U niej jest tak, że rodzice mogą być od sobotniego wieczoru; bo wtedy jest festiwal obozowy. Dzieci można zabrać dopiero w niedzielę po śniadaniu. My zawsze - (4raz to był)- bierzemy pokój w okolicy (hotel, pensjonat, agro, leśniczówka) koniecznie z łazienką. W sobotę zabieram od córki brudne ciuchy, które chce sobie zostawić na dalszą część obozu. Piorę i po południu w niedzielę oddaję. Część rodziców przyjeżdżają wspólnie samochodem. Niektórzy śpią w namiotach na obrzeżach obozu. Część nie przyjeżdża tylko podrzuca paczki przez kogoś.

[jakw]

Daruj sobie szutrówę w lesie. Jak gumę złapiesz na tym szutrze to sobie sama wymienisz dętkę?

[naomi19]

ale ona już wróciła,,,,

[drosetka]

też jedziemy odwiedzić syna na obozie, ale rowery bierzemy na samochód, a namiot i całą resztę do bagażnika, wersja pierwsza chyba najlepsza