Domki letniskowe, jeziorko, las, sielanka, pobyt wakacyjny.
Córka lat 7 poznała rówieśniczkę przebywającą kilka domków dalej. Ja poznałam się z jej matką, ale żadnej poufałości.....Dzieci raz wspólnie się bawiły nad jeziorem. A więc...pewnego dnia przychodzi koleżanka do córki, wraz z młodszą dziewczynką...Na werandzie żelki. Częstuję więc żelkami....żelki znikają w zastraszającym tempie, ale nic to...są dla dzieci....w pewnym momencie dziewczynka mówi: jesteśmy głodne....w pierwszej chwili nie reaguję, więc powtarza: jesteśmy głodne. Mówię więc, żeby poszły do mamy, mama zrobi im jedzenie, na to starsza z nich: teraz mama ma gości i na stole stoją tylko paluszki, a my jesteśmy głodne ( w tym miejscu zaliczam opad szczęki) i odpowiadam....a widzisz, a u nas są tylko żelki.
Kolejny dzień, tym razem u mojej sąsiadki.....ta sama dziewczynka przyszła do jej córki. Akurat skończyli jeść naleśniki. Koleżanka zaproponowała, zeby ta usiadła i poczekała na jej córkę, aż ta umyje zęby. dziewczynka na to: usiądę, jak mi pani da naleśnika

Na stwierdzenie, że naleśników już nie ma, dziewczynka stwierdza: no ale lody na pewno Pani ma (kilka dni wcześniej jadła u niej lody). Jakiś czas temu ta sama dziewczynka będąc jeszcze z tą młodszą weszły do domku mojej koleżanki na siku....na blacie leżały lizaki, wzięły wszystkie bez pytania, siku ńie zrobiły...
No i tak się z tą moją koleżanką zgadałyśmy przy kawie i zachodzimy w w głowe, czy to normalne zachowanie, czy może jesteśmy nadwrażliwe....
Ja nie mam nic przeciwko częstowaniu dzieci obiadem, choć akurat ta dziewczynka była dla mnie zupełnie obcym dzieckiem,, ale w momencie kiedy sama go jem. Uważam, że 7,5 letnie dziecko, powinno wiedzieć że posiłki je się w domu, chyba że rodzice ustalą coś innego....takie zachowanie szczerze mówiąc bardzo mnie irytuje....sama uczę córkę, że jak u kogoś przebywa, a na stole pojawia się obiad/kolacja ma na ten czas przyjść do domu, no chyba że ustalę, że pobyt "obejmuje" również posiłek
Macie jakieś własne spostrzeżenia w tym temacie?