I Komunia w kościele a niewierzący rodzic

[kaszub-ska]

Chodzi o przebieg uroczystości w kościele.
Sytuacja wygląda tak, że mąż zapisał na religię i jemu z różnych względów zależy, by dzieci I Komunię miały. Ja generalnie uważam, że w naszym przypadku jest to hipokryzja, bo z kościołem i wiarą nie mamy wiele wspólnego, ale nie upierałam się przy swoim. Wychowana w typowej umiarkowanie katolickiej rodzinie sama w dorosłym życiu niewierząca, nie chodzę na msze, komunii oczywiście nie przyjmuję. Ale ślub kościelny był i dzieci ochrzczone na prośbę męża. W każdym razie dzieci do I Komunii przystępują.

Starsza córka miała I Komunię w tym roku. Dzieci było dużo, kościół pełen ludzi. Rodzice stali z tyłu razem z innymi gośćmi i przystępowali do komunii też razem z wszystkimi gośćmi. Młodsza będzie miała uroczystość w innym kościele, w przyszłym roku. Tutaj jest dzieci mało i zwyczaj, że rodzice siedzą razem ze swoimi dziećmi w ławkach i razem z nimi przystępują do komunii we troje. Co się zrobi w takiej sytuacji? Zostaje w ławce czy podchodzi z dzieckiem i zasłania usta na znak, że nie przyjmuje się komunii? Czy w ogóle z dzieckiem nie siadać do ławki tylko stać z tyłu z innymi gośćmi?
Zapytać księdza wprost, co zrobić w takiej sytuacji? Obawiam się nieprzyjemności.
Ja na spotkania przedkomunijne nie chodzę, przeprowadziliśmy się, więc nie mam pojęcia, czy takie sytuacje bywały w minionych latach i jak zostały rozwiązane, a nie chcę innych rodziców wypytywać, czy wszyscy przyjmują komunię.
Jakie widzicie wyjście?
Jak zachowałybyście się, żeby dziecku nie narobić obciachu, nieprzyjemności i w ogóle za dużego zamieszania?

[koronka2012]

Po prostu nie przystępuj do komunii i tyle. W obecnych czasach masa rodziców jest już po rozwodach, i naprawdę brak przyjmowania komunii przez rodziców nie jest piętnowany.

[kolter]

kaszub-ska napisała:

> Jak zachowałybyście się, żeby dziecku nie narobić obciachu, nieprzyjemności i w ogóle za dużego zamieszania?

znaleźć mu innego tatusia ...? takiego co do komunii nie będzie parł

[aankaa]

podstawić wierzącą i praktykującą sąsiadkę ?

ślub kościelny, chrzest, komunia, katolicy, psia mać...

[niktmadry]

Jeśli jesteś osobą choć trochę wierzącą to porozmawiaj szczerze z księdzem na ten temat.
Jeśli jesteś niewierząca- uważasz, że Boga nie ma - to przecież zjedzenie "kawałka andruta"
po to by dziecku nie robić przykrości nie powinno stanowić problemu.

[klamkas]

Jasne. Jestem ateistą, ale zrobię wszystko, żeby nikt się nie domyślił... A nie lepiej (i zdrowiej dla wszystkich) jest wziąć to na klatę? Niby jak to wytłumaczyć dziecku (zazwyczaj jak idzie do komunii to się wczuwa) - mamusia w życiu nie była w kościele, nie była u spowiedzi, nie wie o co chodzi w tych kościelnych dyrdymałach, nie była na żadnym spotkaniu, ale dla twojego dobra poszła do komunii, ale to nic złego, bo nie wierzy, dla niej to tylko ciasteczko i nikomu nie robi krzywdy? No sorry. Nie jestem wojowniczką anty/pro, ale odrobina szczerości wobec siebie (przede wszystkim) i własnego dziecka chyba nie zabije?

[cosmetic.wipes]

> Jeśli jesteś niewierząca- uważasz, że Boga nie ma - to przecież zjedzenie "kawa
> łka andruta"

Hipokryzja katolicka w całej okazałości

[liisa.valo]

Ja bym zapytała księdza wprost jak się zachować. W dzisiejszych czasach to nie jest naprawdę dziwne.

[kolter]

liisa.valo napisała:

> Ja bym zapytała księdza wprost jak się zachować. W dzisiejszych czasach to nie
> jest naprawdę dziwne.

paradne ateistka ma plebana o poradę pytać

[liisa.valo]

Może i paradne, ale jeśli uczestniczę w jakiejś uroczystości i nie wiem, co zrobić, to pytam. Nie rozumiem, dlaczego ateistka ma zgrywać przyjmującą komunię, zamiast zapytać koordynującego tym cyrkiem: "Panie, nie biorę komunii, mam siedzieć, stać czy wyjść". Co kto lubi.

[kolter]

liisa.valo napisała:

> Może i paradne, ale jeśli uczestniczę w jakiejś uroczystości i nie wiem, co zro
> bić, to pytam.

nic, ma stać i sie patrzeć ,o ile w ogóle powinna w tej farsie uczestniczyć

Nie rozumiem, dlaczego ateistka ma zgrywać przyjmującą komunię,
> zamiast zapytać koordynującego tym cyrkiem: "Panie, nie biorę komunii, mam siedzieć, stać czy wyjść". Co kto lubi.

skoro chce tam być niech się nie angażuje niech stanie z boku ...

[liisa.valo]

Ok, niech stanie obok swojego dziecka. Pytanie brzmi, co ma zrobić, gdy dziecko + drugi rodzic wyjdą z ławki. I tu sugeruję zapytać organizatora imprezy.

[klamkas]

A jak idziesz w obce miejsce, w którym nie wiesz jak się zachować (nie wiem czym się zajmujesz, strzelę z grubej rury: masz pomóc weterynarzowi uśpić duże zwierzę, groźne, np. nosorożca) - to pytasz jak się zachować, czy zgrywasz głupa?

[kolter]

klamkas napisała:

> A jak idziesz w obce miejsce, w którym nie wiesz jak się zachować (nie wiem czym się zajmujesz, strzelę z grubej rury: masz pomóc weterynarzowi uśpić duże zwierzę, groźne, np. nosorożca) - to pytasz jak się zachować, czy zgrywasz głupa?

ale ona jest z rodziny katolickiej ,wiec moze nie z często ale w kościele bywała
no a jej facet skoro taki chętny do sakramentów niech spełnia do końca role pobożnisia w jej imieniu tez

[klamkas]

Czyli g... wiesz o kościołach. Każda parafia ma swoje zwyczaje. Każda ma inne rozwiązania dotyczące rozwiązań w kwestiach nietypowych. W tej parafii są nowi, nie wiedzą co i jak .Mogą zgrywać głupa, albo zwyczajnie spytać (wszak ateizm to żaden wstyd, więc czemu nie zadać pytania do jasnej anielki?; chyba, że jednak wstyd, wtedy wycofuję się z porad).

[kolter]

klamkas napisała:

> Czyli g... wiesz o kościołach. Każda parafia ma swoje zwyczaje. jak to w sekcie ...

> Każda ma inne rozwiązania dotyczące rozwiązań w kwestiach nietypowych.

jak rozumiem ty tez w takim razie gó... wiesz, poza tym co w twojej parafii )

W tej parafii są nowi,
> nie wiedzą co i jak .Mogą zgrywać głupa, albo zwyczajnie spytać (wszak ateizm to żaden wstyd, więc czemu nie zadać pytania do jasnej anielki?; chyba, że jednak wstyd, wtedy wycofuję się z porad).

nie wiem jak inni ale mi ateizm mówi unikaj farsy a pójście na komunie dziecka mimo ponoć dwojga niewierzących rodziców to arcy farsa...

[liisa.valo]

Wiesz co, zgadzam się, że posyłanie dziecka do komunii mimo że oboje rodzice deklarują brak wiary jest niekonsekwencją, by nie rzec: hipokryzją. Zgadzam się z tym. Jeżeli jednak już do tej sytuacji doszło, to warto ustalać te rzeczy z organizatorem - a przedmówca ma rację, że te obrzędy w parafiach faktycznie się różnią. Swego czasu uczestniczyłam w pocztach sztandarowych instytucji, w której pracowałam - zawsze pytałam, w którym miejscu się ustawić, kiedy podejść z tym wieńcem itp. Dla mnie to normalne.
Swoją drogą już kiedyś wypowiadałam się na ten temat: jestem osobą niewierzącą. Nie chodzę do kościoła, nie przyjmuję kolędy, nie chodzę do komunii... Jednak zdarza mi się chodzić na pogrzeby katolickie (z szacunku dla zmarłych) i na śluby kościelne (jeśli są to osoby dla mnie ważne). Myślę sobie też, że gdyby ojcu mojego dziecka zależało na tym, by było ono ochrzczone, zdecydowalabym się na to. I w każdej z tych sytuacji chcę wiedzieć, jak się zachować, bo zarówno w ateizmie, jak i katolicyzmie, nic mnie tak nie odstręcza jak brak kultury i fanatyzm.

[kolter]

iisa.valo napisała:

.. Jednak zdarza mi się chodzić na pogrzeby katolickie (z szacunku dla zmarłych)

tez bywam

> i na śluby kościelne (jeśli są to osoby dla mnie ważne).

bez jaj ,sam nie miałem a na czyjś mam łazić )

>Myślę sobie też, że gdyby ojcu mojego dziecka zależało na tym, by było ono ochrzczone, zdecydowalabym się na to.

łatwo mówić ,kiedy stoi sie obok i tylko komentuje ...

> I w każdej z tych sytuacji chcę wiedzieć, jak się zachować, bo zarówno w ateizmie, jak i katolicyzmie, nic mnie tak nie odstręcza jak brak kultury i fanatyzm.

no ja na 100% wiem czego chce, do uzyskania pełnoletności dziecka takie decyzje należą do mnie, jak juz będzie samo na siebie zarabiało to moze sobie nawet w synagodze obrzezać ,wolna wola . Wiec nie imputuj mi fanatyzmu skoro sama masz to za hipokryzje to co robi autorka wątku

[liisa.valo]

Właśnie o tym mówię: nie jesteśmy w skórze autorki wątku (ani ty, ani ja), więc łatwo nam się mówi.
Tak naprawdę to chyba nie mamy prawa oceniać - mam swoje zdanie, ok, ale jest to zdanie na temat ogólnej sytuacji tego typu, a nie tej konkretnej.

[kolter]

liisa.valo napisała:

> Właśnie o tym mówię: nie jesteśmy w skórze autorki wątku (ani ty, ani ja), więc
> łatwo nam się mówi.
> Tak naprawdę to chyba nie mamy prawa oceniać - mam swoje zdanie, ok, ale jest to zdanie na temat ogólnej sytuacji tego typu, a nie tej konkretnej.

ona pyta publicznie więc czyta to co inni myślą , tak rozumiem sens tego forum

[liisa.valo]

Zadaje konkretne pytanie. Nie prosi cię o ocenianie postawy życiowej.

[kolter]

liisa.valo napisała:

> Zadaje konkretne pytanie. Nie prosi cię o ocenianie postawy życiowej.

nie tylko ja oceniłem
No a taka ocena może wpłynąć na decyzje

[liisa.valo]

Jeśli do mnie pijesz, ja napisałam, że: Wiesz co, zgadzam się, że posyłanie dziecka do komunii mimo że oboje rodzice deklarują brak wiary jest niekonsekwencją, by nie rzec: hipokryzją.

Rację ma natomiast kilka wypowiedzi niżej Vi_san, że tak naprawdę mamy zbyt mało informacji na temat wiary ojca, by mówić tutaj o takiej właśnie sytuacji.

[klamkas]

Ale tu matka zdecydowała, że godzi się na komunię dziecka. Jeśli się zgodziła, to ma psi obowiązek być w tym dniu z dzieckiem tak, żeby dziecko czuło jej wsparcie albo chociaż akceptację, a nie ostentacyjnie udawać, że jej to nie dotyczy.

[kolter]

klamkas napisała:

> Ale tu matka zdecydowała, że godzi się na komunię dziecka. Jeśli się zgodziła,
> to ma psi obowiązek być w tym dniu z dzieckiem tak, żeby dziecko czuło jej wsparcie albo chociaż akceptację, a nie ostentacyjnie udawać, że jej to nie dotyczy .

jak widać zawsze sie uczymy, jednak historia mimo to kołem się toczy i stale powielamy te same błędy

[klamkas]

Jak ktoś stale powiela te same błędy, tzn. że się nie uczy ;p.

[kolter]

klamkas napisała:

> Jak ktoś stale powiela te same błędy, tzn. że się nie uczy ;p.

nie prawda ,człowiek to taki dureń który wyznaje zasadę ; mnie to nie dotyczy, ja jestem od innych mądrzejszy....

[jolunia01]

klamkas napisała:

> ...być w tym dniu z dzieckiem tak, żeby dziecko czuło jej wspa
> rcie albo chociaż akceptację, a nie ostentacyjnie udawać, że jej to nie dotyczy

Dlaczego zakładasz, że ostentacyjnie i że udawać? Może być z dzieckiem - w kościele, w bocznej nawie, w jednej ławce, obok tejże ... spokojnie i bez manifestacji NIE przyjąc komunii. Niczego nie musi udawać. Jej to zwyczajnie nie dotyczy.

[vi_san]

Liiso, tylko nie mamy informacji o wierze ojca dzieci! Pani pisze w pierwszym poście, że ONA nie chodzi do kościoła, ONA nie przyjmuje komunii. Nie pisze, czy jej mąż jest wierzący, czy nie! O sobie - i owszem, ale jedyne, gdzie wspomina o relacji męża to słowa "z kościołem i wiarą nie mamy wiele wspólnego". Ale te słowa można też rozumieć dwojako: "my" w sensie żadne z nas nie ma bliskich relacji z Kościołem, albo też "my" w sensie wspólnie, jako rodzina nie mamy, bo ja jestem niewierząca.
Jeśli obojgu jest z Kościołem "nie po drodze" - to owszem, posyłanie dziecka do sakramentów to świadoma hipokryzja i kompletny brak odwagi cywilnej, do przyznania, że się jest niewierzącym.
I całkowicie się z tobą zgadzam, że w opisanej sytuacji najlepiej po prostu zapytać księdza, który jest niejako "gospodarzem" tej uroczystości. W każdej innej sytuacji - też lepiej zapytać o np. odpowiednie formy, niż zachować się w sposób naruszający czyjeś tabu [Byłam - tak, ja, wierząca katoliczka! - świadkiem chrztu córki mojej koleżanki, świadka Jehowy. I PRZED uroczystością zapytałam koleżankę co i jak będzie się odbywało, ogólnie o przebieg uroczystości itd. Jako nie podzielająca tego wyznania - mam prawo nie znać ich reguł i nikt nie poczuł się urażony tym moim pytaniem!].

[liisa.valo]

Autorka pisze w pierwszym poście, że Ja generalnie uważam, że w naszym przypadku jest to hipokryzja, bo z kościołem i wiarą nie mamy wiele wspólnego, z automatu założyłam, że tyczy to obojga małżonków, może niesłusznie.

[vi_san]

Zasadniczo pisze też, że mężowi jakoś tam zależy... Więc może być i tak, że mąż jest wierzący i życzy sobie, by dzieci były wychowane w wierze, albo chociaż znajomości religii? Acz bardziej prawdopodobne, że mąż należy do gatunku najczęstszego "wierzący - niepraktykujący", a przy sakramentach się upiera bo: a/. jego matka i ciocia z Pcimia naciskają, b/. to taka dekoracyjna uroczystość, c/. życzy sobie by jego córki nie "odstawały" od klasy, d/. czort wie co innego.

[liisa.valo]

No, właśnie, może rzeczywiście moje założenie było nieco odgórne. Jeśli ojciec jest wierzący, to zmienia postać rzeczy.

[klamkas]

Jeszcze inaczej - nie wiem jak to wygląda w "mojej" parafii, bo w życiu nie byłam tam na żadnej komunii (w w ogóle byłam ze 3 razy). Nie jestem katoliczką, moja córka nie jest ochrzczona. Ale (takie dziwo) bywam na różnych uroczystościach w kk i oprócz tego, że wiem ze słyszenia, to widziałam bardzo różne rozwiązania.

Mi bycie niekatolikiem mówi, żeby wspierać dziecko w tym, co dla niego ważne. Gdyby moja córka chciała się ochrzcić i przyjąć komunię w kk to byłabym z nią - bo czemu miałabym nie być? Dla niej to ważne, ateizm, ani inne wyznania/religie nie zakazuje wspierać bliskich i towarzyszyć im w ICH ważnych wydarzeniach.

Co do ostatniego - zgadzam się. Nie mam pojęcia czemu dwoje ludzi którym nie po drodze z kościołem bierze ślub kościelny i śle dzieci do sakramentów. Ale to nieco inny temat - tu mamy dziewczynkę, która do tej komunii idzie, pewnie chce i się cieszy (trudno mi sobie wyobrazić, że pchają ją tam wbrew jej woli). Zostawić ją samą jest nierodzicielsko. Szczególnie jeśli się ją ku temu popychało. Zostawienie jej samej na komunii to kiepski moment na manifestację własnego ateizmu i antyklerykalizmu (szczególnie, gdy wcześniej się go nie pokazywało).

[kolter]

klamkas napisała:

> Mi bycie niekatolikiem mówi, żeby wspierać dziecko w tym, co dla niego ważne. G
> dyby moja córka chciała się ochrzcić i przyjąć komunię w kk to byłabym z nią -
> bo czemu miałabym nie być? Dla niej to ważne, ateizm, ani inne wyznania/religie
> nie zakazuje wspierać bliskich i towarzyszyć im w ICH ważnych wydarzeniach.

ale ateizm to racjonalność a ta nie ma nic do tolerowania głupoty

> Co do ostatniego - zgadzam się. Nie mam pojęcia czemu dwoje ludzi którym nie po
> drodze z kościołem bierze ślub kościelny i śle dzieci do sakramentów.

sterroryzowała ich mentalnie 8 latka która w szkole ta błazenadę z komunia w tle widzi ?

Zostawić ją samą jest nierodzicielsko. Szczególnie jeśli się ją ku temu popychało.
> Zostawienie jej samej na komunii to kiepski moment na manifestację własnego ateizmu i antyklerykalizmu (szczególnie, gdy wcześniej się go nie pokazywało).

myślę ze jednak od decyzji co ma zrobić 8 letnie dziecko sa rodzice a nie przypadek i widzimisię, no chyba ze babcia nową lodówkę i TV 70 cala obiecała im za to ))

[liisa.valo]

ale ateizm to racjonalność a ta nie ma nic do tolerowania głupoty

A abstrahując od wszystkich -izmów, są ludzie, którzy się tym po prostu nie zajmują i nie interesują i wszystko na ten temat.

> sterroryzowała ich mentalnie 8 latka która w szkole ta błazenadę z komunia w tle widzi ?
No raczej 8-letnie dziecko nie istniało w momencie ślubu rodziców, chyba, że odbył się on na dniach i nie doczytałam.

[kolter]

liisa.valo napisała:

> ale ateizm to racjonalność a ta nie ma nic do tolerowania głupoty
>
> A abstrahując od wszystkich -izmów, są ludzie, którzy się tym po prostu nie zajmują i nie interesują i wszystko na ten temat.

no i dzieci do komunii nie wysyłają

> No raczej 8-letnie dziecko nie istniało w momencie ślubu rodziców, chyba, że od
> był się on na dniach i nie doczytałam.

no a co to ma do potem ?? przez 8 lat matka nie wiedziała na jakiej planecie jest ??

[liisa.valo]

A może zostawisz taki margines, że twoja życiowa postawa nie jest jedyną słuszną?
Znam ludzi niewierzących - nawet kilku - którzy mimo że z Kościołem nie mają wiele wspólnego, posyłają dzieci do sakramentów. A więc mylisz się, mówiąc, że "nie wysyłają", bo istnieją tacy, co jednak wysyłają, jakkolwiek by ci się to nie podobało.

[klamkas]

Choćby na chrzcie przyrzeka się wychowanie dziecka w wierze, a to nie ogranicza się do posłania dziecka do komunii, ani nawet do posyłania co niedzielę na mszę. O ile mają odpowiednie zaplecze (chrzestnych, dziadków), to ok. Jeśli nie mają i wydaje im się, że "jeśli nie zabraniam, to wystarczy", to źle robią i łamią dane słowo z premedytacją. Wysyłać mogą, nikt im nie zabroni. Ale nie znaczy, że robią dobrze.

[kolter]

liisa.valo napisała:

> A może zostawisz taki margines, że twoja życiowa postawa nie jest jedyną słuszną?

skoro ja nie wierzę nie widzę powodu zeby zatruwać umysł swoim dzieciom
skoro ktos nie wierzy to nie korzysta z tego , jeżeli korzysta to sam nie wie czego chce

> Znam ludzi niewierzących - nawet kilku - którzy mimo że z Kościołem nie mają wiele wspólnego, posyłają dzieci do sakramentów. A więc mylisz się, mówiąc, że "nie wysyłają", bo istnieją tacy, co jednak wysyłają, jakkolwiek by ci się to nie podobało.

bo co mamusia lub babunia powie )) albo na wszelki wypadek księdza na łożu śmierci wołają

[arwena_11]

Kolter, bardzo ciekawa jestem, co byś zrobił gdyby któreś z twoich dzieci uwierzyło w Boga i przyjęło sakramenty.

[kolter]

arwena_11 napisała:

> Kolter, bardzo ciekawa jestem, co byś zrobił gdyby któreś z twoich dzieci uwierzyło w Boga i przyjęło sakramenty.

nic , mnie w tym by nie było to raz, no a dwa w mojej ocenie sakrament to coś związanego z katolicyzmem , i tu pat bo moje dzieci wiedzą ze to pogańska sekta zbudowana na wszystkim innym a nie na ewangeliach ...

[fragile_f]

A ja jestem bardzo ciekawa, co bys zrobila, gdyby twoje dzieci nagle stwierdzily, ze boga nie ma i dokonaly apostazji.

[klamkas]

Odniosę się do końcówki:
myślę ze jednak od decyzji co ma zrobić 8 letnie dziecko sa rodzice a nie przypadek

Ci rodzice zdecydowali, że to dziecko pójdzie do komunii. I ich zakichanym obowiązkiem jest towarzyszyć dziecku, za które zdecydowali. Mogli nie posłać na religię. Mogli nie zgodzić się na komunię. Mogli się zgodzić, ale od początku wytłumaczyć dziecku czemu się godzą i czemu ich nie będzie. Teraz - mają zakichany obowiązek ponieść rodzicielski obowiązek i wesprzeć dziecko w tym, na co je posłali.

Albo mogą olać konsekwencje własnych wyborów. Tylko nie o to chodzi w rodzicielstwie.

[klamkas]

*mogą oddelegować do obowiązków chrzestnych, ale przy tym podejściu pewnie nie wybrali takich, którzy by się poczuwali ;p A jednak dziecko przy takich decyzjach rodziców ma prawo do wsparcia, a nie do "pozwoliliśmy, radź sobie samo".

[jolunia01]

klamkas napisała:

> ... - mają zakichany obowiązek ponieść rodzicielski obowiązek i wesprzeć dziecko w tym,
> co je posłali.

No, toteż autorka wątku nie odżegnuje się (ateistycznie) od wspierania dziecka. Nie zabrania mu chodzić do kościoła, na religię i przystąpić do komunii. Pyta tylko o to, jak ma się sama zachować w trakcie tej imprezy.

[demonii.larua]

> paradne ateistka ma plebana o poradę pytać
A co w tym paradnego? Nie uczestniczy w obrzędach, nie chodzi do kościoła. Zupełnie normalne zatem, że zada pytanie jak najlepiej postąpić, skoro chce wziąć udział w mszy.

[memphis90]

>
> paradne ateistka ma plebana o poradę pytać
>
Ale to ateistka ma problem, nie pleban.

[kolter]

memphis90 napisała:

> > paradne ateistka ma plebana o poradę pytać
> >
> Ale to ateistka ma problem, nie pleban.

wiem i to jest właśnie paradne

[klamkas]

Porozmawiałabym z księdzem, ewentualnie z katechetką/katechetą jeśli macie takie ogniwo pośrednie.

W znajomej małej parafii ksiądz wie którzy rodzice przyjmują komunię, a którzy nie - podchodzą z dzieckiem wszyscy. W innych parafiach może być inaczej, ale naprawdę, kto ci udzieli lepszej rady odnośnie praktyk niż sam organizator?

A z innej beczki - jak to widzi samo dziecko? Ta komunia jest ważna, wczuwa się? Jej dziecięce serduszko wierzy? Wie, że ty nie wierzysz? Rozmawiacie o tym w ogóle?

Na pewno nie zostawiłabym córki samej w ławce. Na pewno nie przystąpiłabym do komunii. Kwestia podejścia/nie do ustalenia z księdzem.

[kaszub-ska]

klamkas napisała:

> Porozmawiałabym z księdzem, ewentualnie z katechetką/katechetą jeśli macie taki
> e ogniwo pośrednie.
Katechetki nie ma, ksiądz prowadzi religię, przygotowuje do komunii i komunii będzie udzielał.

> W znajomej małej parafii ksiądz wie którzy rodzice przyjmują komunię, a którzy
> nie - podchodzą z dzieckiem wszyscy. W innych parafiach może być inaczej, ale n
> aprawdę, kto ci udzieli lepszej rady odnośnie praktyk niż sam organizator?
A skąd ksiądz to wie? Przecież nie jest w stanie zapamiętać wszystkich ludzi przystępujących do komunii na niedzielnej mszy, zresztą ludzie chodzą do różnych parafii, bo wybór w okolicy spory. Poza tym niektórzy nie przystępują do komunii na co dzień, co najwyżej dwa razy w roku albo i to nawet nie, a na I Komunii własnego dziecka akurat chcą przystąpić. Ksiądz musiałby listę chyba jakąś puścić do rodziców Wątpię, żeby sam z siebie poruszył temat rodziców nie przystępujących do komunii i wskazał, jak widzi ich udział w uroczystości. Chociaż może mylę się i uwzględni odszczepieńców. Do maja zostało jeszcze dużo czasu.

> A z innej beczki - jak to widzi samo dziecko? Ta komunia jest ważna, wczuwa się
> ? Jej dziecięce serduszko wierzy? Wie, że ty nie wierzysz? Rozmawiacie o tym w
> ogóle?
Wszyscy w klasie chodzą na religię i do I Komunii przystępują, w rodzinie naszej też wszyscy I Komunię mieli. Zresztą jej starsza siostra miała I Komunię w tym roku. Religia w III klasie cała polega na przygotowaniu do sakramentu. Dla córki było to oczywiste. Duchowo nie przeżywa raczej. U nas w domu w sumie temat wiary nie istnieje. Religię córki traktują jak każdą lekcję, na mszę w niedzielę trzeba iść, bo ksiądz kazał chodzić Córki wiedzą, że są różne wiary i że nie wszyscy ludzie wierzą. Wiedzą, że wiara jest wyborem. Wiedzą, że ja nie wierzę w istnienie żadnego Boga i uważam, że każda wiara jest bajką wymyśloną sobie przez różnych ludzi. Dlatego nie chodzę do kościoła.

> Na pewno nie zostawiłabym córki samej w ławce. Na pewno nie przystąpiłabym do k
> omunii. Kwestia podejścia/nie do ustalenia z księdzem.
>

[mamusia1999]

usiąść kolo dziecka bo twoje, a do komunii nie podchodzić, bo nie twoja. moje dzieci mają oboje rodziców wpisanych z KK (same na religię chciały chodzić) a żadnego obciachu nie było.

[3-mamuska]

Masz 3'wyjscia
1. Spytać księdza ale mozesz liczyć sie z tym z powie ci zeby z dzieckiem nie siadać ,bo złe to bedzie wyglądać i zepsuje "uroczystość"
2. Ja bym została w ławce podczas samej komunii.
3. Pewnie mnie zjedzą , ale przyjąć komunie wlasnie dlatego ,ze taka głupotę wymyślili w czasach gdzie sporo rodzin żyje bez ślubu w nowych związkach, czy choćby wlasnie tak ja u was. Zeby dziecko nie czuło sie gorsze przyjelabym komunie z dzieckiem, biorąc to jak "poczęstunek w gościach"

Albo nie zgodzić sie na siedzenie z dziećmi, No o równie dobrze moze sporo osob zostać w ławkach.

[edki16]

W naszym kościele tez dzieci siedzą i do komunii idą razem z rodzicami. Ksiądz wykazał się zrozumieniem dla różnych życiowych sytuacji bo byli rodzice którzy nie mogli bądź nie chcieli przystąpić do komunii. Zaproponował aby rodzice podeszli do komunii razem z dzieckiem tylko nie klękali. Dla niego był to sygnał że do komunii nie przystąpią a dziecko w tej ważnej dla niego chwili miało rodziców obok siebie.

[zebra12]

Wcale nie wchodziłam do kościoła. Poszli chrzestni, ja byłam przed budynkiem.

[krejzimama]

To jest właściwe postępowanie.

[zlotonaiwnych]

A jaki to problem połknąć kawałek wafelka??? Przecież i tak jesteś niewierząca, autorko, żadnej różnicy ci to nie zrobi. Wzięłaś ślub kościelny, ochrzciłaś dzieci - byłaś przecież wtedy w kościele, prawda? I uczestniczyłaś w tych wszystkich obrzędach, nie miałaś skrupułów.

[maggi9]

A Ty to jesteś wierząca czy nie?
Bo jak jesteś wierząca to naprawdę to, co dla was ważne określasz zjedzeniem kawałka wafelka? Ładnie to świadczy o Twojej wierze.
A jak nie...cóż uwielbiam podejście "co Ci szkodzi". Co Ci szkodzi wziąć ślub kościelny, co Ci szkodzi ochrzcić dziecko, co Ci szkodzi krzyż w sali. Ano szkodzi i nikomu nic do tego. Potem z tego "a co Ci szkodzi" mamy niby 90% czy tam ile katolików co to mają w dupie wiarę ale kościół może się podpierać tymi danymi i dyktować reszcie co ma robić.

[zlotonaiwnych]

Maggi, nie zrozumiałaś mojego postu - twierdzę dokładnie to co Ty. To autorka postu ma właśnie takie podejście do sakramentów - nie wierząc wzięła ślub kościelny, ochrzciła dzieci itp. Co do mnie - jestem bardzo wierząca, ale zupełnie innego wyznania. Nie cierpię tylko hipokryzji.

[zlotonaiwnych]

A i jeszcze - nie utożsamiaj wiary tylko z katolicyzmem. Naprawdę nie trzeba być katolikiem, żeby wierzyć.

[zebra12]

Ale, że ja? Ja kościelnego ślubu nie brałam i katoliczką nigdy nie byłam i nie jestem. Dzieci - to ich wybór.

Ale przecież napisała

[misterni]

że ślub w kościele (mam nadzieję, że w tej sytuacji jednostronny) i chrzest dzieci były bo wierzący mąż sobie tego życzył.

zlotonaiwnych napisała:

> Maggi, nie zrozumiałaś mojego postu - twierdzę dokładnie to co Ty. To autorka p
> ostu ma właśnie takie podejście do sakramentów - nie wierząc wzięła ślub koście
> lny, ochrzciła dzieci itp. Co do mnie - jestem bardzo wierząca, ale zupełnie in
> nego wyznania. Nie cierpię tylko hipokryzji.

[3-mamuska]

25.11.15, 06:28
Wcale nie wchodziłam do kościoła. Poszli chrzestni, ja byłam przed budynkiem

O biedne to twoje dziecko, ze mamusia olała ważna chwile w jego życiu.
Moim zdaniem to wielkie świństwo wobec dziecka.

Moj tato zawsze był ze mna na wszystkich egzaminach w szkole muzycznej, czekał pod drzwiami.
Mamusie to nie obchodziło ,tato grał i chciał żebym ja poszła w jego ślady.
I wiesz najlepiej wspominam jego jako ojca niz ja jako matkę.
Skutecznie dała mi do zrozumienia takim zachowaniem ,ze ważniejszy jest jej egoizm jej samopoczucie niz chce przeżycia ze mna ważnych wydarzeń w moim życiu.

[fragile_f]

Osmiolatek z rodziny w ktorej nie chodzi sie do kosciola komunie rozpatruje glownie przez pryzmat prezentow ew. imprezy. Raczej nie jest to wielki i wzniosly moment w jego/jej zyciu
Zreszta - dla wiekszosci dzieci z rodzin katolickich jest podobnie. Gdyby na komunie nie było zadnych prezentow ani imprezy - polowa dzieci mialaby ja gleboko w pupie.

[zebra12]

Czekał pod drzwiami. No ja właśnie też.

[aagnes]

Dziecko jest najwazniejsze - rob co wszyscy i niczym sie nie przejmuj. po co robic z tego jakies wielkie zagadnienie?? rozkminy - dotąd pojde, dalej nie, to komunie przyjme albo i nie - przeciez w piekle sie nie usmażysz, a dziecko bedzie zadowolone, ze matka cyrkow nie robila.
moj brat dopiero co chrzcil corke, chociaz w kosciele nie byl ze 20 lat - i korona mu z glowy nie spadla jak siedzial w pierwszej lawce. po prostu uczestniczyl w obrzedach i tyle.

[akasha78]

Po prostu nie idziesz do komunii i tyle, problem z dupy. U nas pasierbica siedziała z nami tzn. ja z jej tatą a jej mama ze swoim partnerem tylko dziecko przystąpiło do komunii, my we czwórkę zostaliśmy w ławce. Szczerze to nie pamiętam czy byliśmy jedyni, którzy nie przyjęli komunii, nie notowałam jak to wyglądało u innych, dzieci było 30-tka . Piorun w nas nie strzelił, ksiądz nie wyrzucił, na komunii zależało matce dziecka . Szczerze to w obecnych czasach przy ślubach/pogrzebach to księża wyrażają zdziwienie, że prawie wszyscy przystąpili do komunii bo są przyzwyczajeni, że większość nie przystępuje. Dziecko nie miało żalu bo swoje stanowisko przedstawiliśmy wcześniej w fazie przygotowań do tego wydarzeń więc Młoda odpowiadała o ewentualne chodzenie do kościoła taty "że Akasha i tata tak się nie bawią"

[b-b1]

Pytasz co zrobić osobę przygotowującą dziecko do komunii(księdza lub siostrę), bo podejrzewam, że w każdej parafii jest inny zwyczaj. U nas w parafii do komunii podchodzą rodzice i dziecko razem i jeśli którykolwiek nie może jej przyjąć "kiwa głową" pokazując nie. Tyle.

[3-mamuska]

Po prostu nie idziesz do komunii i tyle, problem z dupy. U nas pasierbica siedziała z nami tzn. ja z jej tatą a jej mama ze swoim partnerem tylko dziecko przystąpiło do komunii, my we czwórkę zostaliśmy w ławce.

O jezusie słodki to dopiero masakra, 4 z jednym dzieckiem.
Z dzieckiem powinni siedzieć rodzice tylko rodzice. Lub/i chrzestni.

[kaszub-ska]

akasha78 napisała:

> Po prostu nie idziesz do komunii i tyle, problem z dupy. U nas pasierbica siedz
> iała z nami tzn. ja z jej tatą a jej mama ze swoim partnerem tylko dziecko przy
> stąpiło do komunii, my we czwórkę zostaliśmy w ławce. Szczerze to nie pamiętam
> czy byliśmy jedyni, którzy nie przyjęli komunii, nie notowałam jak to wyglądało
> u innych, dzieci było 30-tka . Piorun w nas nie strzelił, ksiądz nie wyrzucił,
> na komunii zależało matce dziecka . Szczerze to w obecnych czasach przy ślubac
> h/pogrzebach to księża wyrażają zdziwienie, że prawie wszyscy przystąpili do ko
> munii bo są przyzwyczajeni, że większość nie przystępuje. Dziecko nie miało żal
> u bo swoje stanowisko przedstawiliśmy wcześniej w fazie przygotowań do tego wyd
> arzeń więc Młoda odpowiadała o ewentualne chodzenie do kościoła taty "że Akasha
> i tata tak się nie bawią"
To znaczy, że inne dzieci szły z rodzicami we trójkę a ona sama? Jaki był schemat podchodzenia do komunii?
U nas na pewno nie ma miejsca w ławce, by przy jednym dziecku mogły usiąść więcej niż dwie osoby. W każdej ławce siedzi po dwoje dzieci mających z jednej i drugiej strony swojego rodzica. Są dwa rzędy ławek, z lewej i prawej strony, środkiem podchodzi się do komunii. Najpierw z pierwszej ławki po lewej stronie wychodzi jedno dziecko wraz z rodzicami, dziecko jest w środku. I taka trójka podchodzi do klęcznika, przyjmuje komunię i odchodzi do swojej ławki, wchodząc drugą stroną. Później wychodzi drugie dziecko z pierwszej ławki po lewej tak samo w środku pomiędzy rodzicami. Następnie jedno dziecko z pierwszej ławki po prawej i dalej drugie dziecko z tej ławki. Później znowu jedno i drugie dziecko z drugiej ławki po lewej. I na przemian do końca. Gdy komunię dostaną wszystkie dzieci z rodzicami, podchodzić będzie reszta gości. Braku jednego rodzica nie da się przeoczyć, tak samo gdy rodzic zostanie w ławce. Nie mam pojęcia, ile dzieci będzie tylko z jednym rodzicem i czy ktokolwiek inny zostanie w ławce. Ja komunii przyjmować na pewno nie będę. Obawiam się, że jednak wszystkie inne dzieci będą z obojgiem rodziców i wszyscy do tej komunii przystąpią. No bo na jakiejś podstawie od lat do dnia dzisiejszego w tej parafii I Komunia wygląda w ten sposób i nikt nie zgłasza sprzeciwu. Nie słyszałam, żeby jeszcze gdzieś obecnie były takie zwyczaje.

[akasha78]

To znaczy, że inne dzieci szły z rodzicami we trójkę a ona sama? Jaki był schem
> at podchodzenia do komunii?

Dzieci same podchodziły do komunii nie z rodzicami, po dzieciach dorośli. Jeszcze w sumie nie byłam na komunii żeby dzieci z rodzicami razem przystępowali, zawsze najpierw dzieci potem reszta. Sama 28 lat temu również w ten sposób przystępowałam. Szef wspominał, że u bratanka tylko dzieci weszły do kościoła ze względu na ich liczbę a dorośli (w tym rodzice)mieli pozostać na zewnątrz.

[vi_san]

I z powodu takich "wymysłów - rodzą się problemy - bo jednak realnie patrząc [nie oceniając!] coraz więcej par jest po rozwodach czy z innych przyczyn do komunii nie przystępuje. U nas w parafii jest tak, że dzieci w ławkach siedzą SAME, po czworo w ławce, i kolejno, ławkami, podchodzą do komunii, a dopiero później - wszyscy dorośli zgromadzeni na Mszy.
Zdecydowanie zapytałabym na twoim miejscu księdza, bądź zakonnicę przygotowująca dzieci - to w końcu oni są podczas tej uroczystości "p.o. gospodarza" [bo, zakładam, nie znasz nikogo w podobnej sytuacji w tej parafii?].

[plater-2]

Skoro slub kościelny był, to było obietnice wychowania po katolicku potomstwa, ktorymi Bóg obdarzy.

Dzieci zostały ochrzczone, ktos obiecywał, ze zostana wychowane po katolicku. Kto ? Prawdopodobnie mąż i rodzice chrzestni.

W momencie rozdawania komunii można podejść z dzieckiem - tu jest miejsce, żeby wykazali sie rodzice chrzestni, ale komunii nie przyjmować, ust zasłaniać nie ma potrzeby.
Istnieje takie rozwiazanie liturgiczne, ale dla tych, którzy wierza w Eucharystie, komunię pragną przyjąć, lecz z jakichś przyczyn nie mogą.

Moim zdaniem powinnaś usiąść z dzieckiem, ale w momencie komunii zostać w ławce.

[kolter]

plater-2 napisała:

> Skoro slub kościelny był, to było obietnice wychowania po katolicku potomstwa,
> ktorymi Bóg obdarzy.

ale chrześcijanin nie moze ślubować więc umowa z bozia nie jest wiążąca o ile nagina sie jej słowa

> Dzieci zostały ochrzczone, ktos obiecywał, ze zostana wychowane po katolicku. Kto ? Prawdopodobnie mąż i rodzice chrzestni.

wniosek prosty wasza sekta powinna wrocic do standardów biblijnych " kto uwierzy i ochrzci się " a nie "ochrzcijcie a może kiedyś uwierzy"

[demonii.larua]

Zwyczajnie, pójść do księdza i zapytać.

[iziula1]

Ja jestem nie wierząca. Mój syn przystępuje do komunii bo on chce i zaprosił mnie na swoją uroczystość. Będę w kościele, nie będę uczestniczyć aktywnie w obrządku. Będe tam dla syna. Pod czas komunii zostanę w ławce.
Wielokrotnie rozmawiałam z synem na temat mojego ateizmu. Oczywiście na poziomie jego rozumienia tej kwestii.

[drinkit]

Nie pytaj księdza, bo po co angażować w tę kwestię kolejną osobę. Poza tym jeżeli jest szajbusem, to dopiero narobisz córce koło pióra niechcący.
Rozwiązań masz kilka: albo zostań w ławce, dziecko podejdzie samo/ z ojcem, albo w ogóle nie siadaj w tej ławce tylko gdzieś z tyłu, albo wyślij rodziców chrzestnych lub kogoś z rodziny, kto do komunii przystąpi. Porozmawiaj z dzieckiem i wytłumacz, jakie jest twoje stanowisko, to ważne żeby wiedziało. Inne dzieci będą zbyt podniecone swoim świętem, zeby potem zadawać dziwne pytania córce.
Ja jestem osobą niewierzącą, w kościołach bywam wyłącznie z okazji ślubów i pogrzebów. Jeżeli jestem zwykłym gościem, tzn nie z najbliższej rodziny, to najczęściej snuję się pod kościołem. Jeżeli jestem z najbliższej rodziny i absolutnie nie wyobrażam sobie, żeby nie ucestniczyć w ceremonii, np. w trakcie pogrzebu, to siadam normalnie w pierwszej/drugiej ławce, ale nie biorę udziału w rytuałach, nie przekazuję znaku pokoju, nie klękam, etc. Tylko stoję/siadam. Inni niewierzący których znam też tak robią, nie spotkałam się z uwagami czy zdziwieniem.

[grrrrw]

Nie wyobrzam sobie - iść na pogrzeb albo slub i snuc sie pod kościołem...

[kolter]

grrrrw napisała:

> Nie wyobrzam sobie - iść na pogrzeb albo slub i snuc sie pod kościołem...

no to ja mam bujniejszą wyobraźnię , będąc na pogrzebie czekam pod kaplicą albo przychodzę trochę później zeby msze ominąć ....

[arwena_11]

No popatrz, a ja nie tracę czasu na śluby cywilne, zwłaszcza jak nie ma wesela na które się wybieram. 7 minut w US, a rozwala cały weekend, bo człowiek nie wyjedzie.

[fragile_f]

Roznica jest taka, ze Kolter przychodzi na pogrzeb, a omija msze. A ty olewasz czyjs slub całościowo, bo dla ciebie cywilny to nic. Niewazne, ze dla nowozencow to jedno z najwiekszych wydarzen w ich zyciu

[grrrrw]

Na cywilnym slubie nie ma mszy. W kaplicy na cmentarzu tez mszy sie nie odprawia.

[kolter]

grrrrw napisała:

> Na cywilnym slubie nie ma mszy. W kaplicy na cmentarzu tez mszy sie nie odprawia.

moze u ciebie ,w mojej wsi ze 3 lata normą jest msza w kaplicy cmentarnej , albo inaczej w domu przedpogrzebowym

[kolter]

grrrrw napisała:

> Na cywilnym slubie nie ma mszy. W kaplicy na cmentarzu tez mszy sie nie odprawia.

W niedzielę 13 lipca br. brzeżanie zgromadzili się w kaplicy przy ul. Starobrzeskiej na uroczystej Mszy Św., której przewodniczył ks. Prałat Bolesław Robaczek.

[arwena_11]

Ale jak ślub kościelny to też nie przychodzi na mszę. A ślub odbywa się w trakcie mszy a nie przed czy po niej

[grrrrw]

Może byc slub w trakcie mszy (rzymski ślub) i kolter takie olewa, a może byc po mszy.

[kolter]

grrrrw napisała:

> Może byc slub w trakcie mszy (rzymski ślub) i kolter takie olewa, a może byc po
> mszy.

tak jak mowisz , nie bywam w kościołach w celach kultu
bywa w ramach wykonywanych zajęć ,ale nie pada na kolana przed bohomazami czy ołtarzem

[ola_dom]

kolter napisał:

> tak jak mowisz , nie bywam w kościołach w celach kultu

No widzisz, ja też nie.
Ale jak mnie ktoś bliski zaprasza na swój ślub, który DLA NIEGO jest ważny, to uważam, że w tym dniu,w tym momencie - to znajomy jest ważniejszy i chowam swoje ego do kieszeni. Nie robię cyrku i nie spaceruję pod kościołem - bo nawet jak do niego wejdę, usiądę w ławce i załapię się na tę całą kościelną gimnastykę - to nie znaczy od razu, że "uprawiam kult" - tylko staram się uhonorować osoby, które są dla mnie ważne, nie okazując ostentacji. I w tym dniu one są ważniejsze niż ja.
Naprawdę się nie sprzeniewierzam wchodząc do tego "zakazanego budynku"

[fragile_f]

Różnica jest taka, że Kolter nie siedzi na mszy, bo nie wierzy w boga. A z jakiego powodu ty nie siedzisz na slubie cywilnym? Nie wierzysz w Polskę? Czy w prawo?

[kolter]

fragile_f napisała:

> Różnica jest taka, że Kolter nie siedzi na mszy, bo nie wierzy w boga. A z jakiego powodu ty nie siedzisz na slubie cywilnym? Nie wierzysz w Polskę? Czy w prawo?

wolacy mają swoje prawo , kanoniczne

Mnie, jako katolika, prawo nie obowiązuje

[3-mamuska]

to siadam normalnie w pierwszej/drugiej ławce, ale nie biorę udziału w rytuałach, nie przekazuję znaku pokoju, nie klękam, etc. Tylko stoję/siadam. Inni niewierzący których znam też tak robią, nie spotkałam się z uwagami czy zdziwieniem.

Sorry ze pytam tompo co wstajesz siadasz?
Jak nie klękasz? Troche tak dziwne wstajesz siadasz a klepanie to tez cześć , troche dziwne.
Nie musisz robic znaku krzyża, ale znak pokoju? Znak pokoju to symbol jedności i pokoju na całym świecie niezależnie od wiary i pochodzenia... Przynajmniej ja to tak odbieram.

[jotde3]

Bym sie nie wyglupial i zrobil to co wszyscy zamiast robic sceny , ewentualnie spytaj meza bo dla niego to moze istotne a on jest wazny , reszta cie moze cmoknac .

[asia_i_p]

Spytaj dziecko, czy woli, żebyś podeszła z nim, tylko nie uklękła i poczekała z boku, czy żebyś została w ławce - dzieci czasami mają zdumiewająco określone zdanie w kwestiach zupełnie błahych. Jeżeli dziecku wszystko jedno, zadecyduj, jak ci wygodnie, ja bym się chyba zdecydowała na zostanie w ławce. Księdza nie pytaj, to wasza rodzinna decyzja.

[18lipcowa3]

jak już zgodziłas sie na całą szopkę to idz do tej komunii, to niczego w twoim zakłamaniu nie zmieni

[kolter]

18lipcowa3 napisała:

> jak już zgodziłas sie na całą szopkę to idz do tej komunii, to niczego w twoim
> zakłamaniu nie zmieni

amen

[kai_30]

Byłam w podobnej sytuacji, moje starsze dzieci szły do komunii jak byłam po rozwodzie z ich ojcem i nie chodziłam do kościoła. Rozwiązane to było inaczej, dzieci szły do komunii same. Trochę podobna sytuacja za to była podczas chrztu mojego najmłodszego dziecka (z drugim mężem). Dzieci chrzczonych było kilkoro, w każdej ławce siedzieli rodzice i rodzice chrzestni, do komunii powinni podejść wszyscy, ale podchodzili tylko chrzestni, rodzice zostawali w ławkach, poza jedną parą. Takie czasy

Możesz podejść razem z dzieckiem i stanąć odrobinę z tyłu, żeby dać czytelny sygnał, że do komunii nie przystępujesz (opcja chyba najlepsza dla dziecka), albo niech z nim podejdzie tylko ojciec. Ewentualnie może jest możliwość, żeby w tej ławce zastąpili Was rodzice chrzestni?

[kaszub-ska]

kai_30 napisała:

> Byłam w podobnej sytuacji, moje starsze dzieci szły do komunii jak byłam po roz
> wodzie z ich ojcem i nie chodziłam do kościoła. Rozwiązane to było inaczej, dzi
> eci szły do komunii same. Trochę podobna sytuacja za to była podczas chrztu moj
> ego najmłodszego dziecka (z drugim mężem). Dzieci chrzczonych było kilkoro, w k
> ażdej ławce siedzieli rodzice i rodzice chrzestni, do komunii powinni podejść w
> szyscy, ale podchodzili tylko chrzestni, rodzice zostawali w ławkach, poza jedn
> ą parą. Takie czasy
>
> Możesz podejść razem z dzieckiem i stanąć odrobinę z tyłu, żeby dać czytelny sy
> gnał, że do komunii nie przystępujesz (opcja chyba najlepsza dla dziecka)
Tylko czy tego nie musiałabym zgłosić księdzu wcześniej, że taka sytuacja będzie? No bo skąd ksiądz będzie wiedział, że jak nie klękam, to komunii nie przyjmuję? Może będzie czekał w nieskończoność, aż się zdecyduję? I wyjdzie głupia sytuacja.

albo
> niech z nim podejdzie tylko ojciec.
To wydaje się najlepszym rozwiązaniem, tylko właśnie zastanawiam się, czy córka nie będzie czuła się głupio, gdy zostanę w ławce w najważniejszym w sumie momencie, gdy wszystkie inne dzieci będą w obecności obojga rodziców.

Ewentualnie może jest możliwość, żeby w te
> j ławce zastąpili Was rodzice chrzestni?
Mąż chce być, w ogóle sobie nie wyobraża, że nie będziemy siedzieć z dzieckiem w ławce jak inni rodzice. Z kolei ja sobie nie wyobrażam, że z jednej strony będzie mąż i z drugiej ciocia córki czyli chrzestna, a ja będę gdzieś tam z tyłu. Głupia sytuacja chyba, skoro jesteśmy małżeństwem i dziecko mamę ma.

[mynia_pynia]

Ide do komuni, zagryzam oplatek i połykam. Przecież to nie ciało Chrystusa - litości. Nie raz tak robilam, zeby nie robic obciachu na wsi bliskim.

[ola]

Stanąć tam, gdzie stoją rodzice i po prostu nie isc do komunii.
Nie rozumiem dlatego bycie niewierzącym / niepraktykującym miałoby być obciachem dla dziecka. Nie rozumiem dleczego miałabyś się z tego komukolwiek tłumaczyć. Nie idziesz i już. I nikomu nic do tego...
Wstydzisz się swojego światopoglądu?

[3-mamuska]

Stanąć tam, gdzie stoją rodzice i po prostu nie isc do komunii.
Nie rozumiem dlatego bycie niewierzącym / niepraktykującym miałoby być obciachem dla dziecka. Nie rozumiem dleczego miałabyś się z tego komukolwiek tłumaczyć. Nie idziesz i już. I nikomu nic do tego...
Wstydzisz się swojego światopoglądu?

Nie chodzi o światopogląd, ale o to zeby byc z dzieckiem w najważniejszym momecie życia.
Byc blisko jak rodzice innych dzieci.

[zazou1980]

Jesli ja mialabym taka sytuacje, to zachowywalabym sie tak jak przy okazji jakiejkolwiek innej wizyty w kosciele. Wstaje jak inni wstaja, nic nie klepie ani nie spiewam, jak inni klecza, to siedze i obserwuje kto wdepnal w kupe, albo kto nie odkleil ceny z buta jednak mam jeszcze nadzieje, ze u nas do tej farsy jednak nie dojdzie.
Mloda jeszcze uczeszcza na religie, ale klapki z oczu juz spadaja. Mysle, ze najdalej pod koniec 2-giej klasy sama zrezygnuje. Z reszta trzeba by ja najpierw ochrzcic, a jakos nie widze zaangazowania ze strony ojca...

[misterni]

Podeszłabym z dzieckiem do ołtarza, ale nie przyjęła komunii.